Van Triumph ontvingen wij een exclusieve uitnodiging om naar Californië, Amerika, te komen om daar de 2026 Bonneville Experience te ondergaan. Vijf 2026 Bonneville-modellen stonden op ons te wachten. In deel 1 rijden we met de T100 en Scrambler 900. #triumphmotorcycles
Lees hier het testverslag.
Sommige motoren moet je in het echt zien. De gave Chief Vintage van Indian Motorcycle is wat ons betreft een schoolvoorbeeld hiervan. Al prachtig op de foto’s, maar we weten nu al dat je pas echt alle details gaat zien op de stand van Indian Motorcycle tijdens MOTORbeurs Utrecht 2026. De Vintage is gepresenteerd ter gelegenheid van het 125-jarig bestaan van Indian Motorcycle en geïnspireerd door de Chief uit de jaren ’40. Zijn vloeiende, klassiek gelijnde spatborden en onmiskenbare silhouet zijn daarmee een eerbetoon aan de historie van Indian Motorcycle. Dit alles wordt gecompleteerd door het iconische en verlichte headdress-ornament, terwijl een smal achterste subframe en vintage gelijnd stuur verwijzen naar de tijdloze ontwerpen uit die tijd. Het schitterende solozadel is opnieuw vormgegeven, terwijl gespaakte wielen het tijdloze Amerikaanse ontwerp compleet maken.
Terug naar 2026: de Chief Vintage wordt aangedreven door Indian Motorcycle’s luchtgekoelde Thunderstroke 116 V-Twin, die 156 Nm koppel levert. Drie selecteerbare rijmodi (Tour, Standard en Sport) stellen rijders in staat om het gasrespons af te stemmen op hun persoonlijke voorkeur. De Chief Vintage is verder uitgerust met Indian Motorcycle’s 101 mm (4-inch) ronde touchscreen-display, aangedreven door RIDE COMMAND. Het systeem van 2026 beschikt over geheel nieuwe software, waardoor de opstarttijd en laadtijden met ongeveer 25 procent worden verbeterd. Deze nieuwe software is trouwens beschikbaar voor alle Scout- en Chief-modellen met het 101 mm Round Touchscreen Display aangedreven door RIDE COMMAND. Ook introduceert Indian Motorcycle App Enhanced Navigation, die naadloze integratie biedt tussen de mobiele telefoon van de rijder en het on-bike-display. Met App Enhanced Navigation kunnen rijders intuïtief bestemmingen zoeken op hun telefoon via platforms zoals Google Maps, Waze en Apple Maps en deze direct naar het display van hun motorfiets sturen.
Kort samengevat: met een bijna obsessieve aandacht voor detail weerspiegelt de Chief Vintage de ‘Altijd Vernieuwend’-geest van Indian Motorcycle. En wat ons betreft blijven ze werken op die manier, want de Vintage smaakt naar veel meer.
PS. Tegelijkertijd met de lancering van de Chief Vintage is een groot aantal officiële accessoires beschikbaar gesteld.
Op 30 en 31 mei is het weer zover. Het leukste motorfeest van het jaar; het RIDERS Festival in Autotron Rosmalen. Dit jaar ‘powered by MOTORbeurs Utrecht’ en met aanwezigheid van veel motorimporteurs.
Het wordt wederom een motorfeest met duizenden motorrijders. Vorig jaar kregen we fantastisch veel hulp en we hopen dat je ons ook dit jaar wilt helpen! Uiteraard bepaal je zelf op welke dag je ons helpt. Het moet vooral ook voor jou een leuke dag worden.
In het verleden zijn er al vele hechte vriendschappen ontstaan tussen onze vrijwilligers en daar zijn we ontzettend trots op. De band die we hebben met onze vrijwilligers gaat dan ook verder dan alleen het werk dat ze voor ons doen. Jullie delen je kennis, enthousiasme en gezelligheid met ons en dat maakt het werken met jullie zo waardevol. Een dag meedraaien op RIDERS Festival is dan ook veel meer dan zomaar een dagje helpen op een schitterend motorevenement.
Het proefrijden met nieuwe motoren is een belangrijk onderdeel van RIDERS Festival. Alle motormerken zullen met een demovloot aanwezig zijn. De deelnemers aan deze proefritten willen we niet op eigen initiatief de weg op laten gaan. Daarom zijn we op zoek naar ervaren motorrijders, die de gehele dag als voor- of achterrijder op hun eigen motor actief willen zijn. We hebben hiervoor een route in de omgeving van het Autotron uitgezet. Deze krijg je uiteraard als GPX-bestand toegestuurd.
Vanzelfsprekend vergoeden we de brandstofkosten die je tijdens het evenement maakt. De coördinatie van het proefrijden is in handen van Jan Kremers en Roelof Bolt, die hier al jaren ervaring mee hebben.
Zie je het zitten om te helpen en heel veel motorrijders een mooie dag te bezorgen? Meld je dan aan via onderstaand formulier.
Let op! Aanmelden kan tot en met 30 april. Alvast bedankt voor jullie medewerking hierbij.
De afgelopen tien jaar transformeerden motorfietsen zich van mechanisch georiënteerde voertuigen naar softwaregebaseerde systemen, met integratie van digitale technologieën, connectiviteit en verdere verfijning van veiligheidssystemen. Elektrificering was nog geen hot item, al begonnen een aantal merken er serieus aan te werken.
In 2016 werd ABS verplicht op motorfietsen met een cilinderinhoud boven de 125 cc. Dat betekende niet alleen dat dit veiligheidssysteem ook doordrong tot de lichtere klassen en budgetmotoren, maar ook dat tractiecontrole vaker voorkwam op lichtere modellen. Bochten-ABS werd langzaamaan ook de norm in het middensegment. Een enkele keer zag je het zelfs in het opstapsegment, zoals op de KTM 390 Adventure. In de hogere prijsregionen zagen we vaak complete assistentiepakketten, met ABS, wheeliecontrol, launchcontrol, tractiecontrole en – waar elektronisch instelbare vering aanwezig was – ook passieve en actieve veringafstelling. Motorisch veranderde niet zo veel. De Euro 4 kwam in 2017, Euro 5 in 2020. Je zag dat katalysatoren en lambdasondes soms iets dichter bij de cilinderkop werden geplaatst, zodat ze sneller opwarmden. Ook de verplichting dat benzinestations E10 moesten verkopen, veranderde niet veel; de meeste motoren met bouwjaar na 1990 waren er al geschikt voor. Wel gaf E10 enorm veel problemen met winterstalling, omdat deze brandstof snel achteruitging (en gaat) en veel vuil en afzettingen in het brandstofsysteem creëerde. Je kunt nog steeds beter 98 tanken voor de winterstalling, of een speciale storage fuel als EcoMaxx gebruiken.
Opvallend is dat Yamaha en Kawasaki hun 1000cc-superbikes uit de reguliere handel haalden en alleen nog voor circuitgebruik verkochten. De verkoopaantallen waren zo laag dat het geen zin had om de Euro 5-homologatie aan te vragen. Honda en BMW bleven ze wel verkopen. Verrassend genoeg bracht Kawasaki de ZX-10R voor 2026 toch weer terug. Maar er was een verschuiving bezig, ook in het domein van de allroads. Lang was de trend naar groter, sneller, zwaarder en duurder. De KTM 990 werd een 1090, een 1190, een 1290 en een 1390, de BMW GS ging van 1200 naar 1250 en 1300, de Honda Africa Twin ging van 1000 naar 1100, datzelfde deed Kawasaki met de Versys. Niet iedereen was daarvan gecharmeerd, zeker niet degenen die nog offroadaspiraties hadden. Dan wil je niet met een 260 kg zware mastodont je evenwicht verliezen. KTM kwam de echte dual-purposefans tegemoet met de 790 Adventure, Honda met een nieuwe Transalp 750, Suzuki met een V-Strom 800. Er ontstond een leuke, handelbare en wendbare 800cc-klasse. En voor wie nog lichter wilde, is er ook een hele opstapklasse gekomen: BMW met de F310GS – inmiddels F450GS – KTM met de 390 Adventure, Suzuki met de DR-4S, Kawasaki met de KLE500, Voge met de 300 Rally, Honda met de CRF300 Rally en de NX500, en Moto Morini met de X-Cape 650. En vergeet vooral de Aprilia Tuareg 660 niet.
Een trend die de afgelopen tien jaar duidelijk zijn stempel op de motormarkt drukte, is de toename van het aantal retromodellen. Motoren die helemaal in de stijl van de jaren zeventig – of eerder – zijn vormgegeven, maar die wel voorzien zijn van moderne techniek. Triumph trapte dit min of meer af met de Modern Classics, die nu nog steeds als Bonneville en Speed Twin leverbaar zijn. Honda bracht de GB350S en de CB1000F, BMW de R12 en de R 12 GS en natuurlijk de R18. Kawasaki de Meguro S1, de Z650RS en de Z900RS/SE. Suzuki komt dit jaar met de GSX-8T en TT. Yamaha had een aantal retro ‘Faster Sons’-motoren, nu hebben ze nog de XSR125 en de XSR900/GP in het gamma.
Parallel aan de retrotrend is de scramblertrend. Scramblers waren vroeger naked bikes die waren omgebouwd tot offroadmotoren. Op die stijl liften diverse merken mee. Ducati maakte er een heel eigen merk van met diverse scramblertypes, Triumph heeft een aantal scramblers in het gamma en ook bij Fantic zie je de Caballero-scramblermodellen.
40 jaar MOTORbeurs: de evolutie van 40 jaar motoren #1: 1985 – 1995
Hoewel sommige merken de pk-race vaarwel zeiden, bleven anderen tegen beter weten in pk-monsters bouwen. Ducati bracht in 2020 bijvoorbeeld nog een Panigale V4R, die 221 pk leverde dankzij een compacte, lichte V4-configuratie en desmodromische kleppen. Kawasaki kwam met de H2R, een 200 pk sterke hypersportmachine met supercharger, volgens Kawasaki de snelste productiemotor ooit. Ik zou het persoonlijk leuk hebben gevonden als Kawasaki met de superchargertechniek een superzuinige, 100 pk sterke 500cc-twin had gebouwd. Dat zou maatschappelijk relevant zijn geweest, maar wellicht minder imposant. Je moet in de kroeg immers wat hebben om over op te scheppen, of je er nou wat aan hebt of niet. Bij veel merken draait het daarom. Bimota maakte zo met het supercharged Kawasaki-blok een H2 Tera, een allroad, en de Tesi H2, met naafbesturing. Ook maakte Bimota nog de KB998 Rimini, een eveneens 200 pk sterke straatvariant van een superbikeracer. BMW deed vrolijk mee, met een 210 pk sterke S1000RR en een 218 pk sterke M1000RR-superbike, terwijl er ook nog een 210 pk sterke M1000R-powernaked verscheen.
Bij andere merken lag de nadruk meer op verfijning. Honda had al jaren variabele kleptiming op de VFR, maar langzaam begonnen ook andere merken ermee. Ducati kwam in 2015 met de Multistrada 1200 DVT, waarbij het 1198 Testastretta-blok nokkenasverstellers had op zowel de inlaat- als de uitlaatnokkenassen. Suzuki kwam in 2017 met Racing VVT op de GSX-R1000. Dit systeem maakt gebruik van een nokkenasversteller op de inlaatnokkenas. Deze versteller werkte niet hydraulisch, maar door centrifugaalkracht. BMW pakte de zaken in 2017 heel anders aan met het ShiftCam-systeem op de R1250GS en R1250RT. Hierbij had elke nokkenas twee nokken voor elke inlaatklep: een voor hoge toerentallen en een voor lage toerentallen. Bij hoge toerentallen zorgt een actuator dat de nokkenas verschuift en de snelle nok boven de klep komt te liggen. Zo trekt de motor bij alle toerentallen goed en is hij bovendien zuiniger. KTM bracht hier in 2024 een versie van uit op de 1390 LC8.
Elektronica maakte ook herprogrammeerbare vermogensafgifte mogelijk. BMW’s S1000RR (2020) kon via het TFT-scherm bijvoorbeeld rijmodi selecteren die de gasklep, tractiecontrole, wheeliecontrol en ABS afzonderlijk aanpasten, waardoor dezelfde motor verschillende karakteristieken kon aannemen voor circuit, sportief straatgebruik of regen. Maar ook hier kon je vraagtekens bijzetten. Is het nuttig dat een motor (bijvoorbeeld) zes standen voor ABS, zes voor tractiecontrole, vier voor wheelieneiging, vijf voor motorremwerking, drie voor felheid van de gasreactie, vijf voor driftneigingen en vier voor vermogensafgifte heeft? Voor een ervaren coureur op een circuit heeft dat misschien zin, maar voor gewone motorrijders op straat is één stand voor ABS en één stand voor tractiecontrole toch genoeg? En meer dan sportief, toer en regen heb je voor je vermogenskrommes ook niet nodig? Motorfabrikanten hebben de neiging door te slaan.
Wat dan weer wel handig is, is dat sommige van deze systemen nu ook de vering aanpassen wanneer je een andere motormodus kiest. BMW S1000XR (2020) past de demping bijvoorbeeld automatisch aan bij actieve rijmodi: Sport, Road, Rain en Dynamic. KTM nam deze technologie over op de 1290 Super Adventure (2020), waarbij vering, tractiecontrole en rijmodi geïntegreerd werden, wat vooral belangrijk is bij offroadgebruik of lange toertochten. Dit markeerde een verschuiving van puur mechanische naar softwaregestuurde, dynamische motorafstemming. Verder zie je een toename van veiligheids- en assistentiesystemen. Behalve motorremregeling, wheeliecontrol, cruisecontrol en quickshifters zie je sporadisch ook radargestuurde systemen, zoals adaptive cruisecontrol en emergency braking. BMW bracht ook al een prototype van een zelfrijdende motor…
Tussen 2015 en 2025 ontstond ook de trend van digitale connectiviteit. Kleuren-TFT-schermen en smartphone-integratie werden gemeengoed. BMW’s S1000RR en R1250GS (2019) introduceerden TFT-schermen met bluetoothconnectiviteit, waarmee navigatie, telefoon en motorstatus geïntegreerd werden. Ducati introduceerde Ducati Multimedia System (DMS), waarmee rijderdata, muziek en telefoons kunnen worden bediend via het dashboard. Kawasaki heeft hiervoor de Rideology-app, Piaggio, Moto Guzzi en Aprilia het Multimedia-systeem.
Deze digitale interfaces maakten het ook mogelijk om de ECU van de motor te updaten via OTA-updates (Over The Air). Ducati en BMW boden bijvoorbeeld firmware-updates aan om tractiecontrole, ABS en vermogensmapping te verfijnen zonder fysieke interventie. Navigatie van je telefoon op het TFT-dashboard projecteren is ook al even mogelijk, bij de Harley Pan America als een van de eerste.
Waar elektrische auto’s – mede door subsidies – een snelle opmars maakten, was dat bij motoren niet het geval. Inmiddels zijn er best veel, maar de verkopen schieten niet bepaald door het dak. Vectrix maakte een leuke EV-scooter, maar is weer van de markt verdwenen. Energica ging failliet, maar maakt een doorstart met geld uit Singapore. Zero is een blijvertje. Ze kwamen al in 2012 met EV-motorfietsen naar Europa en hebben een brede range. Sinds 2022 biedt Zero ook een leuke allroad: de DSR-X. De actieradius klinkt aardig, met 321 km, maar dat is bij 30 km/u in de eco-stand. Bij snelweggebruik is de actieradius 137 km bij 113 km gemiddeld. Leuk voor een rondje rond de kerk, maar niet nuttig als reismotor.
Harley-Davidson introduceerde de LiveWire (2019), een volledig elektrische naked bike, met instant koppel, regen- en sportmodi en geïntegreerde regeneratieve remming. BMW heeft met de CE-04 een elektrische scooter in het gamma, Can-Am heeft een leuke naked en een lichte allroad (Pulse en Origin). Ultraviolette voegt zich erbij met futuristisch uitziende motoren. Kawasaki heeft een leuke hybride op de markt gebracht, de Z7 Hybrid. En nu mengt Honda zich in de strijd met een elektrische naked bike, de WN7.
Maar het grootste nieuws is dat Ducati op de IAA Mobility haar nieuwe elektrische racer voorstelde, voorzien van solid-statebatterijen. Ook het Finse Verge komt met drie motoren, voorzien van een naafloze achterwielmotor en solid-statebatterijen van Donut Lab. Solid-statebatterijen hebben veel meer energie-inhoud. Dat zou weleens een omslagpunt in de acceptatie van elektrische motorfietsen kunnen zijn.
De belangrijkste ontwikkeling van het rijwielgedeelte zelf in deze periode is wellicht de nieuwe schommelarmvoorvork op de Gold Wing van 2018. Die bestaat uit een vaste voorvork, die met twee triangels boven aan het frame is bevestigd. Nieuw, maar ook niet echt nieuw, want in het begin van de twintigste eeuw reden er meer motoren mee rond, zoals de Douglas Model 2 van 1913 en de Moto Guzzi 250 Monza van 1934. Wat verder veranderde, is dat er steeds meer carbonfiber werd gebruikt voor kuipdelen en spatborden om het gewicht van high-end sportmotoren te verlagen. Ook zie je steeds meer vleugeltjes en spoilers op sportieve motoren. Deze ‘winglets’ zijn in de racerij ontwikkeld om meer stabiliteit, minder luchtweerstand en meer wieldruk te genereren bij hoge snelheden. En als de GP-racers ze hebben, dan willen de gewone straatrijders ze ook. De vleugels van de Ducati Streetfighter zouden 28 kg downforce genereren bij 270 km/u. Op straat is het effect bij onze stikstofvriendelijke topsnelheid van 100 km/u natuurlijk praktisch nihil. Maar het oog wil ook wat.
Elke scooter heeft een automaat, maar als je een automaat op een motor wilde, kwam je bij de DCT van Honda terecht. Daarin kwam de afgelopen jaren verandering. Honda introduceerde bijvoorbeeld de e-Clutch, dat is een gewone versnellingsbak met een automatisch functionerende koppeling. Je hoeft dus alleen nog maar te schakelen; zelf koppelen kan nog wel als je dat wilt. BMW bracht de Automated Shift Assistant, kortweg ASA. Ook dat is een conventionele versnellingsbak, met dit verschil dat er geen koppelingshendel meer is en dat je ook niet meer hoeft te schakelen. Het kan nog wel, maar dan bedien je alleen nog een sensor; het schakelen zelf doet de mechatronica. Ook de Kawasaki Hybrid heeft zo’n AMT, maar met een afwijkend schakelpatroon: N-1-2-3-4-5-6, waar een conventionele motor 1-N-2-3-4-5-6 heeft. Bij de Yamaha AMT, die onlangs is geïntroduceerd, is ook het schakelpedaal verwijderd. De eveneens conventionele bak wordt nu via actuatoren bediend. Vandaar de term AMT: Automated Manual Transmission.
Motorrijden neemt nog steeds toe in populariteit. Toch is er reden voor de ‘heersende’ motormerken om zich zorgen te maken vanwege de opkomst van de Chinese motorindustrie. China is in staat om leuke en – inmiddels – betrouwbare motoren te bouwen voor veel lagere prijzen. Dat doen ze onder meer met motoren die onder opgekochte Europese merknamen worden verkocht. Denk aan Benelli, SWM (Speedy Working Motorcycles), Moto Morini en Morbidelli. Er zijn ook de nodige Europeanen die merken creëren die door de Chinese fabrikanten worden gebouwd. Denk aan Mash, Fantic en Lambretta. Maar er zijn ook veel echte Chinese merken op de markt gekomen, zoals Benda, CFMoto, QJMotor, Voge, Kove en Zontes. De keuze is enorm. Je ziet ook al enige tijd dat veel motorfabrikanten samenwerken met de Chinezen. KTM werkt bijvoorbeeld samen met CFMoto. De 800cc-modellen van CFMoto maken bijvoorbeeld gebruik van KTM ‘Kiska’-designs en van KTM 790-motorblokken. Lichte Peugeot-bromscooters als de Kisbee komen uit China, in Koreaanse bromscooters van SYM en Kymco kom je het Chinese GY6-motorblok tegen. En dan zijn er nog een aantal fabrikanten die bepaalde modellen in India laten produceren. Ze moeten wel, willen ze de kostprijs laag houden.
De Europese, Japanse en Duitse merken maken technologisch ver doorontwikkelde motoren, maar China is bezig de markt te veroveren en loopt qua technologie snel in. De vraag is of de conventionele merken het komende decennium in staat zijn om deze aanval te pareren.
Eigenlijk begon het voor de Brit Stuart Bruton allemaal al in de eind jaren 60 met Billy’s bike in Easy Rider. Zijn liefde voor custombikes was ontvlamd om nooit meer te doven. In 2022 zag hij een advertentie op eBay waarin een deels gemodificeerde Sunbeam S8 te koop werd aangeboden. Hij nam contact op met de verkoper, een man in Heathrow, en de koop was snel gesloten. Het was tijd voor iets ongebruikelijks…
Eenmaal thuis met mijn nieuwe aanwinst begon ik meteen de motor helemaal uit elkaar te halen; Eerst alle ijzerwaren eraf zoals de gereedschapsdoos, de elektradoos, de accubak en de spatborden. Voor de spatborden en de richtingaanwijzers zocht ik vervangende exemplaren en daarna repareerde ik alle butsen en gaten in de metalen delen.
Ik had nog niet bedacht hoe ik dat andere achterspatbord zou gaan bevestigen, maar realiseerde me toen dat ik een sissybar kon maken die het spatbord ondersteunt. Wat het materiaal van de sissybar betreft twijfelde ik tussen gewoon staal en dat laten verchromen en rvs en dat polijsten. Het werd rvs dat ik bestelde in 12 mm vierkant. Vervolgens moest ik nog gaan uitvinden hoe ik dat mooi zou kunnen gaan buigen. Het werd uiteindelijk een soort van mal die ik uit twee stalen platen maakte met behulp van mijn goeie-ouwe Atlas draaibank uit 1948. Ik maakte eerst een aantal verschillende sissybars uit hout voordat ik precies wist hoe ik het wilde hebben. Nadat ik de sissybar klaar had was het tijd voor het achterlicht. Daarvoor wilde ik een oude bronzen brandblusser gebruiken, waarin ik een Sparto achterlicht plaatste. Vroeg wel weer een beetje geknutsel op de draaibank, maar het lukte! De elektra vernieuwen en zelf aanleggen was een nachtmerrie. Dat was iets waar ik echt geen enkele ervaring mee had, dus onnodig om te zeggen dat dit allemaal niet vanzelf ging. Informatie opzoeken en lezen is niet echt mijn sterkste punt, vrees ik…
Het volgende onderdeel was de tank. De originele tank was gigantisch groot en ik denk dat ik op één tank benzine naar Schotland en terug had kunnen rijden. Met wat kleine modificaties bleek de tank van een Harley Sportster 883 perfect te passen. De tankdop maakte ik ook zelf. Voor het zadel kocht ik een stalen plaat waaruit ik de zadelbodem vormde. Duurde wel even voordat ik door had hoe ik dat het beste kon doen, maar okee… Vervolgens de vulling van schuim en de bekleding uit leer. Het naaiwerk deed ik deels met de hand en deels met mijn oude Singer naaimachine. Daarna pakte ik de voorvork beet, waarvoor ik zelf nieuwe bussen draaide op de draaibank. Ook de koplamp kwam aan de beurt; ik verwijderde de laklaag en polijstte het metaal van de body. Het roostertje voor het glas werd iets aangepast en met een ijzerzaag en mijn draaibank werd de rand van de koplamp veel gladder gemaakt. De dynamo werd door mij gereviseerd, want ik denk niet dat er ooit iets aan gedaan was. Als finishing touch maakte ik er een covertje voor, zodat het er wat beter uit ziet. Heb wel extra plezier beleefd aan het spuitwerk, aangezien ik dat twee keer moest doen… De primer die ik in eerste instantie gebruikte bleek een bijzonder rimpel-effect op de verf te hebben. Niet echt wat ik voor ogen had, dus -na advies van mijn schoonzoon- nog eens proberen, maar dan wel met de juiste primer.
La Trapezia: hoe een Honda CX transformeerde tot een hoekige Chicano-showstopper
De deadline die ik mezelf gesteld had voor dit project was de Kickback Show in het Sammy Miller Museum. Die deadline heb ik gehaald en de show was eigenlijk de eerste gelegenheid die ik had om de reacties van anderen op mijn werk te peilen. Die reacties vielen gelukkig niet tegen; De Sunbeam trok veel belangstelling en verreweg de meeste mensen gaven aan het een heel geslaagd project te vinden. Zelf ben ik ook best wel blij met het resultaat en ik ben ook zeker van plan er zoveel mogelijk mee te gaan rijden!
| Categorie | Details |
|---|---|
| Bouwer en eigenaar | Stuart Bruton |
| Basis | Sunbeam S8, bouwjaar 1957 |
| Merk en type | Sunbeam, luchtgekoelde OHC paralleltwin in lengterichting |
| Boring x slag | 70,0 x 63,5 mm |
| Vermogen | 24 pk (18 kW) bij 6.000 t.p.m. |
| Cilinderinhoud | 487 cc |
| Uitlaatsysteem | Standaard met ‘Tulip’ demper |
| Ontsteking | Lost spark systeem |
| Transmissie | Standaard vierbak, cardanaandrijving |
| Frame | Stalen wiegframe, standaard Sunbeam |
| Voorwiel | Borrani velg, 250 x 18 |
| Voorvork | Springer, herkomst onbekend |
| Achterwiel | Borrani, 500 x 16 |
| Schokbrekers | Sunbeam, covers verwijderd |
| Handvatten | eBay |
| Klokken | eBay |
| Schakelaars | Lucas |
| Brandstoftank | Harley-Davidson Sportster 883, licht aangepast |
| Zadel | Custom |
| Kentekenplaathouder | Custom |
| Sissybar | Custom |
| Achterlicht | Custom, gemaakt uit een brandblusser |
| Elektra | Standaard, aangepast door Stuart |
| Kleur | Sunbeam Green |
| Spuiter | Stuart Bruton (2x) |
Honda pakt groots uit tijdens de jubileumeditie van MOTORbeurs Utrecht met drie opvallende modellen: de CB1000GT, de CB1000F en de elektrische WN7. De nieuwe CB1000GT bouwt voort op de dynamische CB1000 Hornet, maar is volledig afgestemd op comfort, bescherming en lange afstanden. Onder de tank ligt dezelfde 1.000cc-viercilinder als de 2017 CBR1000RR Fireblade, aangepast voor een soepeler rijgedrag. Met 150 pk bij 11.000 tpm en 102 Nm koppel bij 8.750 tpm biedt deze sporttourer sterke prestaties, terwijl een assist-/slipperkoppeling en een quickshifter met autoblipfunctie standaard zorgen voor moeiteloze schakelmomenten. Het pakket is compleet met zijkoffers (37L links, 28L rechts), cruisecontrol, handvatverwarming, handkappen en een middenbok.
De tweede primeur is de CB1000F, die inspiratie haalt uit de legendarische CB750F waarop Freddie Spencer in de jaren ’80 triomfen vierde. De CB1000F beschikt over een weer iets anders afgestelde versie van het eerder genoemde Fireblade-blok, goed voor 124 pk bij 9.000 tpm en 103 Nm bij 8.000 tpm. Achter het retro-coole uiterlijk gaat een indrukwekkend elektronisch hart schuil: Throttle By Wire en een zesassige IMU verzekeren een naadloze controle, terwijl sleutelloos starten en connectiviteit via de Honda RoadSync-app het moderne karakter versterken. Hedendaagse retro dus.
De WN7 markeert een nieuwe mijlpaal in Honda’s elektrische strategie, als eerste in serie geproduceerde elektrische motorfiets van Honda ooit. Deze machine haalt een actieradius van 140 kilometer (WMTC-norm) dankzij de 9,3 kWh lithium-ionbatterij. De vloeistofgekoelde elektromotor levert 50 kW piekvermogen en 100 Nm koppel, waarmee het sportief én duurzaam rijden wordt. Voor jongere rijders of houders van een A1-rijbewijs is er bovendien een 11 kW-versie beschikbaar. Een mooie aanvulling op de reeds bekende elektrische stadsmodellen EM1 e: en CUV e:, en een volgende stap richting Honda’s volledige koolstofneutraliteit in 2040.
MOTORbeurs Utrecht-standhouder van het eerste uur Arie Molenaar Motors uit IJsselstein tikte onlangs de mijlpaal van zestig jaar aan – en dat zegt wat. Een goede reden om ook eens de omgeving rondom IJsselstein te verkennen middels een mooie route. Want wie wel eens bij Arie Molenaar Motors is geweest, weet dat het daar niet alleen om motoren draait, maar ook om de waanzinnige ritten die je vanuit hun locatie kunt maken. Nog nooit binnengestapt bij Arie? Dan is dit hét moment om dat goed te maken.
Deze tocht door Utrecht en Zuid-Holland is puur genieten: dijkwegen vol bochten, groen zover je kijkt en gezellige dorpjes die je onderweg uitnodigen om even te stoppen. Je vertrekt bij het Hajé Restaurant in Nieuwegein en eindigt bij de Foodcourt, eveneens in Nieuwegein – allebei pal naast de A27, dus makkelijk bereikbaar. Je rijdt dwars door het Groene Hart, met zijn open landschappen, meren, veenweiden, rivieren, oude dorpen, forten en boerderijen.
Lust je wel wat extra cultuur onderweg? Dan kun je de route eenvoudig uitbreiden met stops in Woerden, Montfoort of Oudewater – elk met een eigen sfeertje en geschiedenis.
| Duur | 8 uur, 44 minuten |
| Afstand | 255,33 km |
| Landen | Nederland |
Een absoluut hoogtepunt is de Meije, een kronkelende dijkweg die geliefd is bij praktisch iedereen met benzine in het bloed. Houd wel je ogen open, want er gelden nog wat beperkingen. Het goede nieuws: de Meije is weer open voor motorrijders, behalve het stukje door Woerden, waar nog steeds een weekendverbod van kracht is. De MAG (Motorrijdersactiegroep) is bezig te kijken of dat verbod juridisch kan worden aangepakt.
Onderweg kom je genoeg dorpen tegen waar je even kunt afstappen voor koffie, lunch of een koud 0% biertje. In de route zelf staan suggesties vermeld. Daarnaast vind je onderweg meer dan voldoende plekken om iets te bekijken – of gewoon een paar stevige foto’s te schieten van jouw dag op de weg.
| Hajé Restaurant in Nieuwegein | haje.nu/hotel-restaurant-nieuwegein |
| Foodcourt in Nieuwegein | dunavast.nl/project/foodcourt-a27-nieuwegein |
| MAG | motorrijdersactiegroep.nl |
Het Spaanse Torrot heeft de line-up voor 2026 van zijn elektrische kindercrossers gepresenteerd. Deze stap markeert een volgende fase waarin design en duurzaamheid samenkomen. De vernieuwde MX1 en MX2 vallen op door hun frisse vormgeving, geïnspireerd op ruige landschappen zoals woestijnen. Groene accenten symboliseren dan weer de band met de natuur.
De elektrische crossmotoren zijn ontwikkeld voor kinderen van 3 tot 10 jaar en bieden een echte offroad-ervaring. Veiligheid, moderne technologie en degelijke bouwkwaliteit staan centraal. De motoren worden volledig ontworpen en geproduceerd in Spanje en da’s alleen al best bijzonder!
De kindercrossers voldoen aan strenge kwaliteitsnormen en bieden onder meer:
CEO Mark Franklin: “Met de nieuwe modellen tonen we hoe elektrisch avontuur eruitziet: echt, verantwoord en gericht op de volgende generaties. We combineren spanning, controle en technologie vanaf de allereerste rit.”
De nieuwe modellen zijn al snel – vanaf begin februari – verkrijgbaar bij de Torrot-dealers.
Eerder deze week schreven we al over de 80-jarige Klaas Sattler, die met zijn scootmobiel juist de weg opging als het glad was. Zijn vrolijke rondjes maakten hem in no time een hit op het internet, met miljoenen views als gevolg. Het verhaal kreeg nog een leuk staartje. De motorsportliefhebber uit Drenthe werd namelijk door het TT Circuit Assen uitgenodigd om daar zijn slipkunsten te laten zien. Dat leverde geweldige beelden op!
Beelden: Facebook | TT Circuit Assen
Ducati heeft de ticketverkoop geopend voor World Ducati Week 2026 (WDW 2026). Het grootste Ducati-event ter wereld vindt plaats op vrijdag 3, zaterdag 4 en zondag 5 juli 2026 op het Misano World Circuit in Italië. Zak jij deze zomer ook af richting Adriatische Zee?
De editie van 2026 wordt extra bijzonder: WDW 2026 vormt de climax van Ducati’s honderdjarige jubileum. Op zaterdag 4 juli 2026, de exacte verjaardag van de fabrikant uit Borgo Panigale, wil Ducati het evenement naar een nieuw level brengen. Volgens Ducati wordt het een driedaags programma vol beleving, met onder meer:
Racen blijft een kernonderdeel dankzij de aanwezigheid van Ducati Corse, actief in MotoGP, WorldSBK en Off-Road. Eén van de publieksfavorieten, de Race of Champions, krijgt in 2026 een nieuw format:
Slechts 293 stuks: Ducati Panigale V4 Márquez 2025 World Champion Replica
Tickets voor WDW 2026 zijn er in twee varianten:
Beide passen zijn geldig voor 1 dag of alle 3 dagen, geven toegang tot de publieke zones van het circuit en laten je gratis deelnemen aan verschillende activiteiten. Voor de tickets heeft het merk uit Borgo Panigale twee verkoopperiodes uitgedacht. Vanaf vandaag (29 januari) tot en met 25 maart scoor je korting met de ‘Early Advantage’-tickets, vanaf 26 maart betaal je de volle pot (Regular Ticket, prijs nog niet bekend).
Daarnaast krijgen alle tickethouders korting op een bezoek aan de Ducati-fabriek en het Ducati Museum in Borgo Panigale.
© Copyright Motor.NL Media Company
