woensdag 8 april 2026
Home Blog Pagina 55

Vader Ed & zoon Bob: Bobbers uit twee tijdperken, gebouwd door twee verschillende generaties

0

Pa rijdt een oude en zoon Bob rijdt een jonge motor. Bobbers uit twee tijdperken, gebouwd door twee verschillende generaties. Vader en zoon ten Berge vertellen elk hun verhaal.

Vader Ed ten Berge kwamen we tegen op het Silent Gray Fellows treffen, waar hij trots zijn nieuwste aanwinst liet zien. Een heel bijzondere motor met een net zo bijzonder verhaal. Tachtig jaar geschiedenis op wielen! Ed rijdt al ruim 55 jaar en heeft inmiddels een lange motorgeschiedenis opgebouwd, waarin onder andere modellen als de H-D WLA, WLC, U 1200, WLC, Heritage en Sportster 883 de hoofdrol speelden. Daar komt nu dan deze WLC bij, met een prachtverhaal dat verdient opgetekend te worden!

De Harley-Davidson CVO Street Glide en Bobber van Tom

LOSSE ONDERDELEN

Een afspraak voor een reportage wordt gemaakt. En dat wordt een dubbelreportage, aangezien zoon Bob ook motorliefhebber is en een prachtige Yamaha bobber heeft gebouwd. Vader en zoon dus samen op de foto en op de spoorremise in Roosendaal als fotolocatie vertelt Ed over zijn WLC. “Meer dan 30 jaar geleden kwam bij mijn oud-buurman en vriend Nico ter sprake dat er bij zijn zwager Cor al sinds mensenheugenis een oude Harley in losse onderdelen in zijn garage lag. Ik heb toen onmiddellijk gevraagd of hij deze niet wilde verkopen en kreeg toen als antwoord ‘dat hij de Harley bij gelegenheid weer in orde zou gaan maken’. Sindsdien heb ik nog regelmatig dezelfde vraag gesteld, maar het antwoord was altijd negatief. Totdat ik afgelopen oktober een telefoontje van Cor kreeg met de vraag of ik nog geïnteresseerd was om de Harley over te nemen. We waren het snel eens en ik ben gelijk in de auto gesprongen om alle losse onderdelen in m’n Twingo’tje te laden. In de garage trof ik een grote doos met voornamelijk de kleinere onderdelen. Volgens Cor zouden daarin ook de kentekenpapieren liggen. Tot mijn grote schrik zag ik enkel een hoop papiersnippers en muizenkeutels! Gelukkig vonden we op een andere plaats in de garage een doosje met onder andere het originele linnen kentekenbewijs, de overschrijvingspapieren én een bonnetje van de wegenbelasting met enkele werkplaats- en onderhoudsboekjes. In rap tempo heb ik alles ingeladen en bij een kop koffie werd mij de voorgeschiedenis van deze motor uit de doeken gedaan.”

ZIJSPANCOMBINATIE

“Deze Harley is een vroege WLC (met een laag motornummer, waarschijnlijk geproduceerd in augustus 1941) en is na de Tweede Wereldoorlog, zoals zoveel legervoertuigen, in een depot terecht gekomen. Deze voertuigen hebben er jaren in weer en wind gestaan, totdat besloten werd dat ze via het ‘Marshall Plan’ (materieel hulpplan op initiatief van toenmalig Amerikaanse minister van buitenlandse zaken George C. Marshall) nog een goed en dienstbaar tweede leven konden gaan hebben. Deze Liberator werd voor de Rijkspolitie ontdaan van alle militaire elementen, zoals onder andere de blackout oorlogsverlichting. In de spatborden werden platen gelast en al het legergroen moest wijken voor ‘Rijkspolitieblauw’. Dit blauw werd erop gekwast én voorzien van een uit de losse pols aangebrachte sierlijke witte striping. Ook werd voor de Politie de ‘Army Stewart Warner Miles’ snelheidsmeter door Gremi in Groningen omgebouwd naar kilometers en voorzien van een kilometerwijzerplaat, waarop de wijzer van rechtsboven naar beneden in de rondte gaat. De korte beenschildjes getuigen er nog van dat de weersomstandigheden niet altijd fijn waren voor de bestuurder van de motor en met een paar drukknopen kon er snel ook nog een schootkleed aan bevestigd worden. Tevens kwam er een Hollandia zijspan aan te hangen, zodat er met twee man door weer en wind gesurveilleerd kon worden. Op 25 mei 1955 werd deze zijspancombinatie door de Rijkspolitie afdeling Technische Dienst te Delft op kenteken gezet en ingezet voor zijn taken, totdat Cor de Harley overnam en op 27 juni 1962 het kenteken op zijn naam zette.”

KENTEKEN

“In zijn vrije tijd heeft Cor er volop mee gereden en onder meer tripjes naar Groningen mee ondernomen, totdat het motorblok eind jaren ‘60 de geest gaf. Goede raad was duur en er werd besloten een gereviseerde ruilmotor bij Maaskant in Rotterdam te kopen en met wat vrienden de hele motorfiets uit elkaar te halen om hem gelijk ook een andere kleur te geven, wat maar gedeeltelijk gelukt is. De vrienden kregen vriendinnen en andere interesses en het is er nooit meer van gekomen om de motor terug op te bouwen. Nu, na een goeie vijftig jaar in losse onderdelen gelegen te hebben en drie verhuizingen verder, zijn er toch wel wat onderdelen verdwenen”, zo ontdekte Ed. “Het zijspan, de complete versnellingsbak, de benzinetank, een koplamp en nog wat kleinere zaken waren spoorloos.” Eenmaal thuis met de losse onderdelen heeft Ed de motor op de oprit in eerste instantie even snel provisorisch in elkaar gezet, om te zien welke onderdelen er nog ontbraken. “Het had immers geen zin om alles wéér op een hoop te gooien. Tevens moest ik op zoek naar het ingeslagen framenummer, zodat dat ik voor een schouwing bij de RDW langs kon gaan, om het ‘slapende kenteken’ weer te activeren en de motor op mijn naam te zetten. Een en ander is prima verlopen en een paar dagen later had ik, naast het ‘linnen kenteken’ ook zo’n plastic kentekenkaartje.”

VOORZICHTIG GESCHUURD

De opbouw kon nu echt beginnen en het plan werd opgevat om er geen originele WLC of gelikte WL burgerfiets van de maken, maar om hem als tachtigjarige zo te laten zoals Ed hem had aangetroffen. Zonder die mislukte spuitpoging, maar wèl in een technisch goed werkende en betrouwbare staat. Het ‘Maaskant-blok bleek een dikke meevaller. Ondanks dat het ongeveer vijftig jaar zonder bougies had gestaan, bleek het in topconditie te zijn en volledig uit nieuwe originele (NOS) H-D onderdelen te zijn opgebouwd. Ed vertelt: “Ik moest de kleppen opnieuw slijpen en ik heb de dynamo en carburateur gereviseerd. De voorvork is voorzien van nieuwe bussen in de schommels, het frame is gecheckt, er gingen nieuwe kogels in het balhoofd en alles werd zwart gelakt. De wiellagers, een nieuwe kettingkrans op de achterremtrommel en de remmerij heb ik door Gerard Duyvestyn in Monster in orde laten maken. Tevens zijn er nieuwe binnen- en buitenbanden gemonteerd. Het blok en de gereviseerde versnellingsbak, die ik nog had liggen, heb ik gemonteerd met een beltdrive en ik heb nieuwe bedrading en een nieuwe bobine geïnstalleerd. Vervolgens heb ik de spatborden voorzichtig geschuurd, tót de donkerblauwe rijkspolitie verf en striping weer tevoorschijn kwamen. Dit gaf de door mij gewenste look terug aan de motor.” Alles werd verder afgemonteerd en diverse vloeistoffen aangevuld, tot het ‘magische’ moment daar was. Het moment om de na al die jaren de motor weer voor het eerst te laten lopen. Het was op 9 april 2022, nadat de bekende start procedure was gevolgd, de motor na nog één trap gelijk mooi rustig begon te lopen. Na nog wat finetuning, kon met het inrijden begonnen worden. “Tja”, zo zegt Ed laconiek, “Misschien gek, maar ik vind zelf die unieke teller het mooiste aan de motor!”

Ed tenslotte over zijn WLC-project, “Achteraf gezien was het een heel leuk project, wat ik in mijn eigen bubbel tijdens de Corona periode heb kunnen uitvoeren en ik ben zeer tevreden over het eindresultaat. Nu lekker toeren met de ‘Silent Gray Fellows’ vrienden en…. Nooit meer poetsen!”

EMORY OUTLAW

Zoon Bob volgde de voetsporen van zijn vader en verbouwde een Yamaha Dragstar XVS 650 uit 1997 tot een moderne, smaakbolle bobber. Bob vertelt: “Al in mijn jeugd was de garage thuis een magische plek en ik stond er als kleine jongen altijd met mijn neus bovenop. De liefde voor oldtimers,  auto’s en motoren, werd mij dan ook letterlijk met de paplepel ingegoten. Eén ding is dan ook duidelijk: hier is voor mij onze gedeelde liefde en passie voor motoren en auto’s ontstaan. Zodoende stelde ik mijzelf als doel dat ik ooit zelf op een bijzondere motor zou rijden. En het liefst gezamenlijk, zij aan zij met mijn vader.” Dat ging echter nog enige jaren duren, want door Bob’s studie en baan in Amsterdam, werd het motorrijden jaren uitgesteld. “In tegenstelling tot mijn vader, heb ik mijn motorrijbewijs pas op mijn 28ste behaald. Tot die tijd kreeg het varen door de Amsterdamse grachten, in mijn Glastron speedboot uit 1980, de voorkeur. Ik was op een gegeven moment helemaal klaar met varen en werd het tijd voor de langgekoesterde droom. Dus ik verkocht mijn speedboot, om met de opbrengst mijn motorrijbewijs te halen én een motor aan te schaffen.”

JAMES DEAN

De eerste motor van Bob was een Yamaha XS eigenbouw, maar die bleek zo onbetrouwbaar als de pest. Dus na vele frustraties is die motor verkocht. “Ik ben toen op zoek gegaan naar een meer betrouwbare motor. Gezien de eerder benoemde paplepel, zou dit logischerwijs een Harley zijn. Echter, dit werd gezien mijn budget een ‘Japanse Harley’. Om precies te zijn, een Yamaha Dragster XVS 650 met het bekende V-twin blok. Het doel was om er een ‘Custom Bobber’ van te maken. Het type motor dat voldoet aan mijn wensen en past bij mijn levensstijl en interessegebieden. Zodoende hebben mijn vader en ik de motor volledig gestript, om ‘m daarna weer naar mijn idee op te bouwen.” Voor het design van de Bobber heeft Bob zich laten inspireren door de Porsche 356 Emory Outlaw. “Herkenbaar is de stijlvolle sticker van Mobil Oil Pegasus, de ‘Flying Horse’. Ooit sponsorde Pegasus (als eerste) James Dean, de filmster die vrijheid en opstandigheid belichaamde, the ultimate cool. Een Porsche 356 was in de jaren ‘50 dé auto die hetzelfde vertegenwoordigde. Allemaal elementen die ik graag in mijn Yahama Bobber terug wilde zien.”

Marathonmotor Honda CB500S: 214.000 kilometer en nog steeds fit

TROTS

Tank en spatborden werden nieuw aangeschaft en voor het spuitwerk liet Bob zich inspireren door een video van Jay Leno’s Garage. Daarin bevond zich namelijk een Dodge Power Wagon Restomod uit 1942, met de kleur van een Jeep Wrangler, genaamd Anvil, gecombineerd met hoogglans zwart accenten. Het bijzondere van deze groenblauwe kleur, is dat deze kleur verandert op basis van de hoeveelheid directe lichtinval. “Ofwel, met direct zonlicht op de motor, neigt de kleurstelling van de motor meer naar het grijs toe te trekken. En met indirect licht, juist meer naar het groenblauw”, verduidelijkt Bob. “De totstandkoming van de motor is een verhaal om trots op te zijn. Namelijk dat ik deze motor samen met mijn vader heb kunnen bouwen. Met de man, waarvan iedereen weet: ‘Wat zijn ogen zien, maken zijn handen!’”

Fotografie: Onno “Berserk” Wieringa

TECHNISCHE GEGEVENS HARLEY-DAVIDSON WLC van Ed

Categorie Details
MerkHarley-Davidson
ModelWLC
Bouwjaar1941
EigenaarEd ten Berge
Opbouwtijd± 5 maanden

Motorblok

Bouwjaar1942 (productie augustus 1941)
BouwerHarley-Davidson
Cilinderinhoud750 cc
TypeV-twin zijklepper
CarterMatching numbers
KrukasStock
Zuigers0.30 overmaat
CilindersStock
CilinderkoppenAluminium no. 5
Luchtfilter6
CarburateurLinkert M88
OntstekingContactpuntjes
UitlaatsysteemOrigineel
Versnellingsbak3 versnellingen

Rijwielgedeelte

FrameOrigineel
VoorvorkOrigineel
Schokdemper VoorvorkOrigineel, Ride Control
Voorwiel18 inch
Achterwiel18 inch
BandenFirestone ANS 4.50 x 18” classic style
RemmenOrigineel

Spuitwerk

KleurRijkspolitieblauw

Met Dank Aan

BijdragersGerard Duyvestyn, Aad & Simon Samwel

TECHNISCHE GEGEVENS YAMAHA DRAGSTAR 650 BOBBER van Bob

Categorie Details
MerkYamaha
ModelDragstar 650
Bouwjaar1997
EigenaarBob ten Berge
VerbouwersEd & Bob (vader & zoon)

Motorblok

MerkYamaha
ModelYamaha Dragstar XVS
Bouwjaar1997
Cilinderinhoud650 cc
BenzinesysteemCarburateur
LuchtfilterhuisOrigineel
OntstekingYamaha Dragstar XVS
UitlaatsysteemAftermarket
VersnellingsbakOrigineel, 4-speed

Rijwielgedeelte

FrameOrigineel
VoorvorkOrigineel
SchokdemperOrigineel
Voorwiel100/90-19
Achterwiel170/80-15
BandenContinental – Conti Mile Stone
RemmenOrigineel

Spuitwerk

KleurJeep Wrangler Anvil
SpuiterRinus Mekus van ASC Dordrecht
Special paint / logo’sPegasus Mobil Oil
Idee & designBob

Dank aan

CreditsMijn vader

Zeven ultieme motorkerstcadeaus voor onder de kerstboom

0

Ben je op zoek naar het perfecte cadeau voor een gepassioneerde motorrijder? We hebben een lijst samengesteld met originele en praktische motorcadeaus die perfect zijn voor onder de kerstboom. Van gadgets en accessoires tot unieke items die de feestdagen onvergetelijk maken – er is voor ieder wat wils.

Kawasaki Ninja H2R motor van LEGO Technic

De Kawasaki Ninja H2R van LEGO Technic is een geweldig cadeau voor motorrijders van alle leeftijden. Deze realistische miniatuur bevat indrukwekkende details zoals werkende besturing, vering, een gelede motor en een turbocompressor. Perfect om samen met (klein)kinderen in elkaar te zetten of om zelf te genieten van een stukje motorambacht in LEGO-vorm!

Meer informatie

Motor.NL Premium: je raakt niet uitgelezen

Motor.NL biedt een premium lidmaatschap dat toegang geeft tot exclusieve artikelen, zoals motortests en reis- en sportreportages. Dit is een ideaal cadeau voor de motorrijder die altijd op de hoogte wil blijven van het laatste nieuws en ontwikkelingen in de motorwereld.

Meer informatie

Landkaart Europa van kurk

De landkaart Europa van kurk is het perfecte cadeau voor avontuurlijke motorrijders. Met speldjes kun je gemakkelijk markeren waar je al bent geweest en welke bestemmingen nog op je bucketlist staan. Het is niet alleen praktisch, maar ook een stijlvolle manier om jouw motorreizen in kaart te brengen. Hang hem op en maak elke rit onderdeel van jouw eigen reisverhaal!

Meer informatie

Motorboek: Zen en de kunst van het motoronderhoud

Het motorboek “Zen en de kunst van het motoronderhoud” is het ideale cadeau voor motorrijders die van diepgang en avontuur houden. Het boek vertelt het verhaal van een prachtige motorreis van Minnesota naar Californië, waarin filosofie, onderhoud en het leven samenkomen. Een inspirerende klassieker die perfect is om bij weg te dromen tijdens de feestdagen. Ideaal voor onder de kerstboom!

Meer informatie

Motorkookschort en ovenwanten

Maak het kerstdiner extra uniek met dit kookschort en bijbehorende ovenwanten met motormotief. Perfect voor de motorrijdende chef die zijn passie ook in de keuken wil laten zien. Het praktische schort en de stijlvolle wanten maken koken leuk en helemaal in stijl. Een origineel cadeau om de feestdagen net dat beetje extra te geven!

Meer informatie

MoniMoto 9 GPS-tracker

De MoniMoto 9 GPS-tracker geeft motorrijders een gerust gevoel dankzij zijn slimme beveiligingsfunctie. Bij een verdachte verplaatsing stuurt de tracker razendsnel een melding naar je telefoon, gevolgd door nauwkeurige GPS-updates elke paar minuten. Zo kun je jouw motor opsporen in geval van diefstal. Een praktisch en veilig cadeau voor onder de kerstboom!

Meer informatie

Honda CBR1000RR Fireblade – Elektrische Kindermotor

Deze Honda CBR1000RR Fireblade elektrische kindermotor is het ideale cadeau voor jonge snelheidsliefhebbers vanaf 2 jaar. Met zijn realistische design en eenvoudige bediening brengt hij urenlang veilig speelplezier, zowel binnen als buiten. Dankzij functies zoals zijwieltjes en een standaard snelheid van 4 km/u is hij perfect voor beginnende rijders. Zet deze stoere motor onder de kerstboom en geef jouw (klein)kind een onvergetelijke avontuurervaring!

Meer informatie

Show your bike: Clubstyle Honda Magna

0

Bigtwinlezer Jos van den Berg huldigt het motto ‘ride what you have and build what you like’. Zijn allereerste motor is een Honda Magna en daar wordt door Jos dus behoorlijk aan gesleuteld.

Mijn beroep is metaalbewerker / hydraulic monteur dus het is eigenlijk dag in dag uit techniek dat de klok slaat. Naast het sleutelen aan motoren is houtbewerking ook een echte hobby van me. In mijn vrije tijd ben ik altijd bezig met creatieve uitdagingen. Zelf iets leuks verzinnen en dan ook daadwerkelijk bouwen in de schuur.

De Honda Magna VF 500C is een motor die bij veel mensen een beetje onder de radar is gebleven. Maar juist omdat er maar weinig aandacht aan besteed wordt leek het me leuk om juist zo’n lichtere Magna onder handen te nemen en een Clubstyle look te geven.

Show your bike: “Kill ’Em All” Metal Bike

Het is oorspronkelijk een uit Amerika geïmporteerde motor met nog de Amerikaanse specs. Een 500 cc V4 met een goed schakelende zesbak eronder. Het uitlaatsysteem is nog deels origineel, maar de dempers zijn zelfbouw en ze laten een lekker donkerbruin geluid horen. De standaard achterschokbrekers heb ik vervangen door een wat zwaarder geveerde en beter dempende set van een Honda VF 750. Het stuur is van Moose Racing en de risers waarmee het bevestigd is zijn eigenbouw. De handvatten zijn Vans Cult en wat de oorsprong van de kuip is heeft tot nu toe nog niemand me kunnen vertellen. De echte kenners zullen misschien in de knipperlichten aftermarket H-D exemplaren herkennen.

De standaard voetsteuntjes zijn vervangen door veel comfortabeler floorboards en schakelen doe ik met een zelf gemaakt hak-teen pedaal. Ook het montageframe voor de Givi koffers is eigenbouw en hetzelfde geldt voor de sissybar. Het is gewoon erg leuk om zulke onderdelen zelf te bedenken en op te bouwen. Ook het spuitwerk is eigenhandig uitgevoerd, gewoon met een spuitbusje. (Motip 51487 rood.) Natuurlijk ben ik blij met het resultaat en tenslotte ook nog een groot woord van dank aan mede-bouwer Bas van den Berg.

Tekst: Jos van den Berg

Raad van State: geen reden voor motorverbod op Zuiderdijk

3
Zuiderdijk

Vorig jaar vierde Motorrijdersactiegroep MAG groot feest: na een gewonnen rechtszaak bij de Raad van State werd het motorweekendverbod op de Zuiderdijk ingetrokken. Die prachtige weg langs het water, tussen Hoorn en Enkhuizen, ging weer open. Dat was tegen het zere been van twee fanatieke motorgeluidhaters uit de regio. Ze gingen in beroep. En ze verloren.

In 2021 werd de 14 kilometer lange Zuiderdijk in de weekeinden voor motorrijders afgesloten. Het ging toen om een pilot, die afgesloten werd met een enquête met open-deur vragen als ‘Heeft u minder last van motorfietsen nu er geen motofietsen meer mogen rijden?’. Ondanks het feit dat ruim zestig procent van de geënquêteerden niet eens de moeite nam om de vragenlijst in te vullen (dan viel die overlast dus reuze mee, zou je zeggen) ging de dijk dicht. De MAG tekende bezwaar aan, dat van tafel werd geveegd. De MAG stapte naar de bestuursrechter in Alkmaar, die niet onder de indruk was. Maar de MAG hield vol, zoals de organisatie dat al bijna veertig jaar doet.

Instructeur spoorloos: politie haalt drie lesmotoren van de A5

Glansrijk gewonnen

In dit geval betekende dat een gang naar de Raad van State, de hoogste rechterlijke macht als het om dit soort zaken gaat. En die rechtszaak werd glansrijk gewonnen, zo bleek uit de uitspraak van juni 2024. De gemeente Drechterland, beheerder van de Zuiderdijk, moest de verbodsborden verwijderen. Bovendien kreeg de gemeente de opdracht om het in 2021 voor de MAG ingediende bezwaar opnieuw te beoordelen, maar nu wel op basis van gedegen onderzoek.

Ruimschoots gelijk

De uitslag van dat onderzoek volgde in december 2024. Een glasheldere zaak. Ja, er was geluidsoverlast door verkeer, maar die kon slechts in beperkte mate aan motorrijders worden toegeschreven. En ja, er was ook geklaagd over onveiligheid door motorrijders, maar uit tellingen bleek dat motorrijders in het aantal ongevallen niet oververtegenwoordigd waren. En tot slot: de gemeente, die klachten over motorrijders eerder nooit geregistreerd of zelfs maar geteld had, deed dat nu wel. Wat bleek? Over een periode van vijf maanden kwamen er niet meer dan 112 klachten binnen. Dat is natuurlijk nooit genoeg voor een motorweekendafsluiting. Al helemaal niet als je weet dat die klachten lang niet allemaal over motorrijders gingen en dat 38 (!) van die klachten van slechts één adres afkomstig waren. Het onderzoek gaf de MAG dus ruimschoots gelijk: de dijk bleef open.

Bewoonsters in beroep

Dat de bewoonster van dat ene adres daar niet blij mee was, zal duidelijk zijn. Samen met haar meest gedreven medestandster ging ze bij de Raad van State in beroep tegen de gemeente waar ze beiden inwoner van zijn. Drechterland moest het motorweekendverbod opnieuw invoeren, vonden ze, dwars tegen de uitslag van het door de gemeente uitgevoerde onderzoek in.

MAG met Drechterland

In april 2024 zat de MAG bij de Raad van State tegenover de gemeente Drechterland. In augustus 2025 zat de MAG er als belanghebbende naast diezelfde gemeente, nu tegenover twee van hun inwoners. Zo raar kan het lopen. De dames voerden onder meer aan dat de piekbelasting van motoren veel hoger zou zijn dan die van auto’s (wat door het onderzoek dus niet bewezen werd), dat weggebruikers en aanwonenden van de Zuiderdijk veel overlast en onveiligheid ervaarden (wat uit het onderzoek en de geregistreerde  meldingen niet bleek) en dat het rapport van het onderzoek gebrekkig was. Het antwoord van de Raad van State ken je al. In uitspraak staat het nog eens helder verwoord, tot twee keer toe: “Het betoog [van de beide dames] slaagt niet.”

Motorweekendverbod definitief van de baan: Zuiderdijk weer toegankelijk voor motorrijders

Gehannes

Dus is het nu voor eens en altijd klaar, dat gehannes rond de Zuiderdijk? Nee, helaas niet. Er gaan stemmen op om de dijk in stukken op te knippen, waarbij de delen waar geen huizen aan staan als  fietspad ingericht worden. Dat betekent dus geen mooie ritten langs de dijk meer. Niet voor motoren, maar ook niet voor auto’s. Gelukkig is een enthousiaste groep bewoners het daar totaal niet mee eens. Met de Actiegroep De Zuiderdijk is van iedereen zijn ze het gevecht met de gemeente aangegaan. De MAG is daar nauw bij betrokken.

Alle vertrouwen

Voorstanders van het knipplan wijzen vooral graag op de ‘enorme stijging’ van het aantal ongevallen op de dijk in 2024. En ja, dat waren er inderdaad meer dan in de jaren ervoor, van gemiddeld vier per jaar naar dertien. Maar de cijfers van 2025 laten nu al zien dat dit om een eenmalige uitschieter ging, en dat het vooral mensen waren die in hun eentje brokken maakte. Geen enkele reden voor paniek of maatregelen, dus. Als leverancier van deze gegevens en alle achterliggende informatie speelt MAG-secretaris Hein Vastenouw in deze zaak een essentiële rol, met ondersteuning van een bij de MAG betrokken verkeerskundige. Vastenouw heeft alle vertrouwen in de zaak: “De Actiegroep De Zuiderdijk is van iedereen heeft z’n zaken goed voor elkaar en men laat zich niet afleiden door politiek gekonkel en emoties. De focus ligt louter en alleen op de inhoud, en die inhoud klopt als een bus.”  

geen reden voor motorverbod op Zuiderdijk

Foto’s: MAG

De laatste kans van Ben van den Bogaart #terugblik

0
Ben van den Bogaart

In 2008 begon het wereldkampioenschap zijspancross in het Nederlandse Oss. De aandacht ging vooral uit naar toppers als Daniël en Marcel Willemsen, de talentvolle Bax/Van Deutekom en andere bekende namen zoals Visscher, Schrijver, Derks en Van Duijnhoven. Nauwelijks iemand keek naar een onbekende jonge bakkenist die voor het eerst aan de start verscheen: Ben van den Bogaart, die naast de Belg Kristof Santermans zijn debuut maakte.

Santermans, bekend om zijn oog voor talent, had Ben een jaar eerder opgemerkt in de Belgische VLM-competitie en besloot hem een kans te geven. Die beslissing betaalde zich meteen uit. In hun eerste Grand Prix vergaarden de twee al punten. De eerste manche verloopt moeizaam, maar in de tweede scoort Ben zijn allereerste WK-punten. De stap naar dit niveau was groot, maar zijn doorzettingsvermogen was groter. De spanning en verbetenheid op zijn gezicht spraken boekdelen: hij was klaar voor het echte werk.

Interview zijspancross-legende Cor van der Bijl: al meer dan een halve eeuw plezier!

Op zaterdag moesten Santermans en Van den Bogaart in de ‘last chance’-kwalificatie vechten voor hun plek, te midden van sterke concurrenten zoals Steegmans/Sabbe, Pulinx/Verbrugge en zelfs wereldkampioen Daniël Willemsen, die met invaller Bruno Kaelin reed. Pas aan het eind van de sessie lukte het hen om met één snelle ronde de top acht te bereiken. Voor Ben was dat een onvergetelijk moment: hij hoorde nu officieel bij de beste dertig combinaties ter wereld.

Die eerste ‘laatste kans’ bleek de voorbode van een opmerkelijke carrière. Ben van den Bogaart groeide uit tot de meest succesvolle bakkenist in de geschiedenis van de sport. Hij ontwikkelde zich razendsnel, trof tegenslagen, maar toonde telkens zijn veerkracht. Zijn samenwerking met Adriaenssen resulteerde in wereldtitels in 2013 en 2014. In 2016 won hij opnieuw, ditmaal met Jan Hendrickx, en in 2018 pakte hij zijn vierde titel samen met Marvin Vanluchene.

Na de coronaperiode reed hij met Van Werven en stapte vervolgens in 2023 over naar Koen Hermans. De seizoenen 2023 en 2024 verliepen stroef, maar Ben weigerde zijn droom los te laten. In 2025 kreeg hij nog één ultieme kans op zijn vijfde wereldtitel: zijn ‘laatste last chance’.

En zoals in 2008 schreef hij opnieuw geschiedenis. Samen met Hermans vocht hij zich terug van een kleine achterstand naar een flinterdunne voorsprong — genoeg om Wereldkampioen Zijspancross 2025 te worden. Een magisch slotstuk van een legendarische carrière. De jonge debutant van Oss had zijn eigen sprookje voltooid: vijf wereldtitels met vier verschillende rijders. Meer dan hij ooit had durven dromen.

Amerikaanse startup lanceert vliegende motorfiets: sci-fi wordt werkelijkheid voor de prijs van een Tesla

0
LEO Solo JetBike 2

Het in 2021 opgerichte Amerikaanse bedrijf LEO Flight heeft een opvallende claim in de wereld van persoonlijke luchtvaarttechnologie neergelegd met de lancering van hun LEO Solo JetBike. Dit elektrische vliegtuig, dat eruitziet als een kruising tussen een drone en een motorfiets, wordt aangedreven door maar liefst 48 elektrische microjetmotoren en moet voor 99.900 dollar – omgerekend ongeveer 92.000 euro – de persoonlijke luchtvaart toegankelijk maken voor een breder publiek.

De JetBike valt onder de Amerikaanse Part 103 ultralight-classificatie, wat betekent dat Amerikaanse kopers geen pilootlicentie nodig hebben om het voertuig te besturen. Met een compacte voetafdruk van ongeveer twee bij twee meter en een elektronisch begrensde topsnelheid van 100 kilometer per uur lijkt het voertuig vooral gericht op recreatief gebruik. De vliegtijd van 10 tot 15 minuten en een maximale vlieghoogte van slechts 4,5 meter beperken de praktische toepassingen aanzienlijk.

LEO Solo JetBike.

Technische innovatie maskeert beperkte bruikbaarheid

Wat de LEO Solo onderscheidt van andere vliegende voertuigen is de distributie van stuwkracht over 48 kleine elektrische motoren, ondergebracht in gesloten kanalen – twaalf in elke hoek van het voertuig. Deze aanpak biedt theoretisch meer redundantie dan traditionele quadcopter-ontwerpen met vier grote rotoren. Mocht één motor uitvallen, dan blijven er nog 47 over om de vlucht voort te zetten.

De solid-state batterij kan thuis worden opgeladen en het geluidsniveau blijft volgens de fabrikant beperkt tot ongeveer 80 decibel – vergelijkbaar met een stofzuiger. Een rolbeugel rondom de bestuurder moet de veiligheid verhogen, hoewel de vraag blijft hoe effectief dit is bij een noodlanding vanuit vier meter hoogte.

LEO Flight plant de productie begin 2026 te starten. Geïnteresseerde kopers kunnen nu een volledig terugbetaalbare aanbetaling van 999 dollar doen. Of deze planning realistisch is, blijft de vraag – startups in de luchtvaartsector hebben een geschiedenis van te optimistische tijdlijnen.

Yamaha blikt in de toekomst op de Japan Mobility Show 2025

Felle concurrentie in nichemarkt

De LEO Solo staat niet alleen in de markt voor persoonlijke vliegende voertuigen. De Zweedse Jetson ONE eVTOL kost ongeveer 128.000 dollar en biedt een langere vliegtijd van 20 minuten met een vergelijkbare topsnelheid. De Japanse Xturismo hoverbike speelt in een heel andere prijsklasse met een kostenplaatje van 680.000 tot 777.000 dollar, maar compenseert dit met een vliegtijd van 30 tot 40 minuten dankzij hybride aandrijving.

Deze prijsverschillen illustreren de verschillende benaderingen in de markt: waar sommige fabrikanten mikken op premium-ervaringen voor de allerrijksten, probeert LEO Flight een meer toegankelijk prijspunt te bereiken. Of 92.000 euro daadwerkelijk “toegankelijk” is voor de gemiddelde consument, blijft natuurlijk een open vraag.

De veiligheidskwestie speelt een belangrijke rol in deze sector. Het Russische Hoversurf Scorpion maakte negatieve krantenkoppen toen een test door de Dubaise politie eindigde in een ongeval. Deze incidenten benadrukken dat de technologie, ondanks de indrukwekkende vooruitgang, nog altijd in de experimentele fase verkeert.

Stepping stone naar praktischere toepassingen

Hoewel de LEO Solo JetBike als consumentenproduct beperkte praktische waarde lijkt te hebben, zou de onderliggende technologie wel degelijk interessant kunnen zijn voor toekomstige ontwikkelingen. De gedistribueerde stuwkracht en gesloten rotordesign bieden mogelijk voordelen die kunnen doorstromen naar noodhulpdrones, luchttaxi’s of militaire toepassingen.

Historisch gezien hebben veel technologieën die aanvankelijk als “belachelijk” werden afgedaan, later mainstream toepassingen gevonden. Van jetpacks tot head-up displays en smartphones – wat ooit sciencefiction was, is vaak de realiteit van vandaag geworden. De vraag is of persoonlijke vliegende voertuigen dezelfde evolutie zullen doormaken.

Voor nu blijft de LEO Solo JetBike vooral een niche-product voor technologie-enthousiastelingen met diepe zakken en een voorliefde voor experimenteren. Met zijn beperkte vliegtijd, lage vlieghoogte en aanzienlijke kostprijs lijkt het meer een proof of concept dan een praktisch transportmiddel. Maar wie weet – misschien kijken we over tien jaar terug op deze eerste stappen als het begin van een revolutie in persoonlijke mobiliteit.

Ben je enthousiast geworden? Hier kun je de LEO Solo JetBike in een pre-order bestellen.

30 jaar Isle of Man-racegeschiedenis gratis te streamen

0
30 jaar Isle of Man

De Isle of Man TT-organisatie pakt uit met een opmerkelijke eindejaarsrelease: via het streamingplatform TT+ zijn nu alle races van 1995 tot en met 2025 gratis te bekijken. Daarmee komt drie decennia aan wegracehistorie voor het eerst volledig en zonder betaalmuur beschikbaar.

Iconische momenten binnen handbereik

Het nieuwe Rewind-archief bevat een brede selectie aan hoogtepunten die de TT gevormd hebben tot wat ze vandaag is. Zo kunnen kijkers terug naar de late carrièrejaren van Joey Dunlop, die in de jaren 90 nog meerdere zeges toevoegde aan zijn palmares. Ook de historische doorbraakronde van John McGuinness, die in 2007 als eerste een 130 mph-lap realiseerde, is integraal te herbeleven. Daarnaast staat het archief bol van moderne mijlpalen, waaronder de verbluffende 135 mph-ronde van Peter Hickman tijdens de Senior TT van 2018, nog steeds een van de meest indrukwekkende prestaties in het wegcircuit.

Arai onthult limited edition 2026 Isle of Man TT-helm

Drie decennia heroïek en rivaliteit

Naast individuele records brengt de collectie een reeks gedenkwaardige duels en ontwikkelingen samen, zoals Ian Hutchinsons vijfklapper in 2010; het supersnelle duel McGuinness vs. Anstey (2011) dat sectorrecords voortdurend deed verschuiven; Michael Dunlops opmars, van zijn eerste Supersport-zege in 2009 tot zijn 33e overwinning eerder dit jaar; het iconische gevecht tussen Hickman en Harrison (2019), tot op de laatste sector beslist,…

Gratis toegang via TT+

Een account op TT+ volstaat om het volledige archief te bekijken. Naast races bevat het platform interviews, achtergrondreportages en analyses van de meest invloedrijke rivaliteiten van de voorbije 30 jaar.

Nieuwe koers in 2026: Sportbike-klasse

Terwijl het Rewind-archief terugblikt, kijkt de organisatie ook vooruit. Vanaf 2026 wordt de Supertwin-klasse hertekend tot de Sportbike-categorie, waarin Supertwin-machines en moderne sportbikes samen aantreden. De organisatie wil zo beter aansluiten bij de technische realiteit van Britse en internationale kampioenschappen.

Stark Varg EX vestigt Guinness World Record op Andes-reus

0
Stark Varg EX

De elektrische offroadwereld heeft er een nieuwe mijlpaal bij. Met een volledig standaard Stark Varg EX heeft de Zwitserse rijder Jiri Zak een nieuw Guinness World Record gevestigd door de motor tot 6.721 meter hoogte te sturen op de vulkaan Ojos del Salado, op de grens van Chili en Argentinië.

Expeditie op het scherp van de snee

De beklimming vond plaats op een plek waar bijna niets normaal is: ijle lucht, temperaturen diep onder nul, eindeloze puinhellingen en terrein dat door wind en vulkanische activiteit voortdurend verandert. Ojos del Salado staat bekend als een van de zwaarste locaties ter wereld voor hoogteritten. Een gespecialiseerd bergteam ondersteunde de expeditie. De crew bracht meerdere dagen door op grote hoogte om te acclimatiseren, routes te analyseren en korte weerkansen optimaal te benutten. Pas nadat de omstandigheden precies goed waren, begon de finale aanval richting recordhoogte.

Stark Future lanceert VARG SM: krachtigste elektrische Supermoto ter wereld

Strikt gecontroleerde data

Om iedere twijfel uit te sluiten werd alle meetapparatuur vooraf gekalibreerd en gecertificeerd. De rit zelf verliep zonder incidenten: Zak bereikte de vooraf bepaalde hoogte zoals gepland. De uiteindelijke bevestiging volgt nog, wanneer GPS-logs, getuigenverklaringen en aanvullende documentatie hun onafhankelijke verificatie afronden.

Elektrische enduro onder extreme druk

De filmploeg, die zowel voor verslaggeving als voor bewijsmateriaal aanwezig was, legde elke stap vast: van de gekozen lijnen en het energiemanagement van Zak tot de manier waarop de compleet originele Varg EX zijn batterijen en elektronica binnen veilige temperatuurgrenzen hield in de ijzige, zuurstofarme lucht.

De mooie carrière van Brian Bogers #terugblik

0
Het hoogtepunt van de carrière van Brian Bogers was de GP-zege in Lommel in 2022.

Brian Bogers zette onlangs een punt achter zijn motorcrossloopbaan. De op 19 september 1996 in Eindhoven geboren rijder kan met trots terugblikken op een reeks prestaties die hem tot een vaste waarde in de internationale crosswereld maakten. Zijn absolute hoogtepunt vond plaats op 24 juli 2022, toen hij de zware zandrace van Lommel op zijn naam schreef en daarmee voor een historisch volledig Nederlands podium zorgde. Calvin Vlaanderen volgde hem als tweede en Glenn Coldenhoff maakte het feest compleet met de derde plaats. Beide manches waren een Nederlandse triomf: Bogers won de eerste, Coldenhoff de tweede.

Interview MX2-wereldkampioen Simon Längenfelder: ‘Kay en ik gingen beiden tot het uiterste’

Zijn internationale doorbraak kwam in 2010, toen hij Europees kampioen werd in de 85cc-klasse. Daarna zette hij de stap naar de MX2 en debuteerde in 2011 met bescheiden resultaten, waaronder een 18e plaats in Valkenswaard. Al snel liet hij progressie zien, met een negende plek in Lommel en uiteindelijk een vierde eindklassering twee jaar later. In 2014 vocht hij zelfs om de EMX250-titel, maar verloor die nipt door een minder aantal manchezeges dan zijn concurrent Steven Clarke.

De overstap naar de Grand Prix’s in de MX2-klasse was een logisch vervolg. Tussen 2015 en 2017 stond Bogers drie keer op het podium — tweemaal als tweede achter Jeffrey Herlings (Mantova en Assen) en eenmaal derde in Orlyonok. In de WK-stand eindigde hij respectievelijk als elfde, zesde en achtste.

Het hoogtepunt van de carrière van Brian Bogers was de GP-zege in Lommel in 2022.

Vanaf 2018 reed Bogers in de koningsklasse, de MXGP, en startte hij als fabrieksrijder bij Honda. Zijn debuutseizoen werd overschaduwd door blessureleed, maar hij vocht zich terug en sloot zijn tweede jaar af als dertiende. Na afloop vond hij een nieuw thuis bij Marchetti Racing Team KTM, waar hij in het door corona verstoorde seizoen 2020 indruk maakte met een reeks top-tienklasseringen, wat hem tiende in het eindklassement opleverde.

Met zijn overstap naar GasGas in 2021 zette hij de opwaartse lijn door. Dat jaar werd hij twaalfde, gevolgd door zijn sterkste seizoen in 2022 bij Husqvarna, waarin hij niet alleen zijn eerste MXGP-podium behaalde in Portugal maar ook zijn onvergetelijke overwinning in Lommel pakte. Zijn zesde eindplaats dat jaar was zijn beste ooit.

Toen zijn team in 2023 de fabrieksstatus verloor en op Honda verderging, bleven de resultaten achter met een vijftiende plaats. Een voor 2024 geplande overstap naar een Brits team ketste af, waardoor zijn toekomst onzeker leek. Toch kreeg hij onverwacht een kans toen teambaas Louis Vosters hem inschakelde om het vertrek van Roan van de Moosdijk bij het Fantic-team op te vangen. In die rol eindigde Bogers twee seizoenen op respectievelijk de elfde en dertiende plaats.

Daarnaast vertegenwoordigde Bogers tussen 2015 en 2017 drie keer Nederland in de prestigieuze Motocross of Nations. Met Herlings en Coldenhoff veroverde hij tweemaal zilver, in Maggiora en Matterley Basin.

Foto’s: Jan Boer

Instructeur spoorloos: politie haalt drie lesmotoren van de A5

0
Lesmotor aangehouden

Afgelopen week kwam de verkeerspolitie Noord-Holland iets bizars tegen op de A5. Drie lesmotoren reden achter elkaar, maar er viel de agenten iets op: één motor zat zo’n 400 meter van de andere twee vandaan. En er was nergens een lesauto met instructeur te zien.

De voorste lesmotor kreeg een volgteken en stopte netjes, maar de andere twee? Die reden gewoon door. Bij controle werd het nog vreemder: de bestuurder van de lesmotor had geen idee wie zijn instructeur was, had geen telefoonnummer en weigerde vragen van de politie te beantwoorden.

Neppe politiemotor uit het verkeer gehaald in Eindhoven

Na 45 minuten wachten kwam er eindelijk iemand van de rijschool. Deze vervanger vertelde dat de echte instructeur “ineens geen tijd had” om zijn eigen student op te halen. Bovendien was deze vervanger niet bevoegd om motorrijles te geven. De bestuurder kon dus niet bewijzen dat hij officieel rijles kreeg.

Het resultaat

Uiteindelijk leidde dit alles tot een proces-verbaal voor het rijden zonder rijbewijs en een melding bij het IBKI.

Bron: Instagram Verkeerspolitie Noord-Holland