Deze film uit 1964 vertelt het verhaal van drie internationale topmotorcrossers uit die tijd: Bill Nilsson, Hubert Scaillet en Jeff Smith. Met vooral waanzinnige beelden als er een keer niet gereden werd, al blijven rijbeelden uit 1964 ook meer dan de moeite waard natuurlijk.
Wij plaatsen elke dag, exact op het moment dat avondklok in gaat een interessante video. Deze keer: Motocrosstoppers uit het verleden
In het vorige decennium werden sportieve naked bikes plotseling populair. De meest gewilde motor in de middenklasse: de Suzuki GSR750. Is-ie ook tweedehands nog een bochtenmonster?
Veel trends sluipen door de achterdeur naar binnen. Dat gebeurde ongeveer tien jaar geleden bijvoorbeeld met sportieve naked bikes in de middenklasse. Bij alle grote fabrikanten waren naked bikes ineens veel meer dan gewoon allrounders zonder kuip. De naked bikes wilden ineens niet meer de brave Hendrik uithangen. Ze trainden dus hun spieren, smeerden oorlogskleuren op en werkten aan hun sportieve fitness. Er zijn voorbeelden te over. Zoals de Ducati Monster, de Kawasaki Z800, de Yamaha FZ8 en natuurlijk de GSR750, waarmee Suzuki in 2011 een flinke klap uitdeelde.
Die GSR kwam als geroepen, zowel voor fans als voor dealers van dit merk. Want tussen de reis-enduro’s, de racers, de brave cruisers en de iets te eerlijke bandieten ontbrak het Suzuki echt aan een sportief, gespierd bochtenmonster. En dus ontwikkelde deze, in fraaie Streetfighter-stijl uitgedoste naked bike zich in zijn zesjarige bestaan tot een werkelijke verkooptopper in het Suzuki-gamma. Totdat ze in 2017 werd afgelost door de nog scherper gestelde GSX-S750.
De viercilinder van de GSR, die is afgeleid van de korte-slag-motor uit de GSX-R750 K5, heeft ook bij lage toeren behoorlijk veel trekkracht paraat.
Hij loopt zeer geciviliseerd en reageert soepel en betrouwbaar op het gas. De krachtbron is ten opzichte van de GSX-R met maar liefst 42 pk afgeknepen naar 106 pk. Toch draait het blok nog altijd graag hoge toerentallen. Het sportieve DNA komt pas echt aan het licht in het tweede deel van het toerenbereik, als de viercilinder vanaf 6.000 tpm met een toenemende urgentie naar de rode streep van de toerenteller galoppeert. Geheel in lijn met het temperament van de krachtbron biedt deze Suzuki ook nog een zeer wendbaar rijwielgedeelte, dat zich moeiteloos plat in de bocht laat leggen. Daarmee laat hij zich met grote precisie door de krapste bochtenseries jagen.
De vering is behoorlijk stug, afstelmogelijkheden zijn er niet, alleen de veervoorspanning is zowel voor als achter te verstellen. Daarom zal de ervaren GSR-rijder op ruw asfalt en andere oneffenheden graag wat marge houden. Sportieve rijders zullen ook niet onder de indruk zijn van de wat tamme remmen; de voorremklauwen vragen nogal wat handkracht. Voor gelegenheidsrijders en opstappers is het feit dat de remmen niet al te agressief aangrijpen echter eerder een pluspunt. Vanaf bouwjaar 2012 grijpt het tot de standaarduitrusting behorende ABS in als je teveel van de remmen vraagt.
Aankoopdossier: Honda CBR1000RR Fireblade
Omdat er nauwelijks verschil zit tussen de verschillende jaargangen, speelt het bouwjaar bij het zoeken naar een occasion een kleine rol. De K5-viercilinder is een uitgewerkte, betrouwbare motor, die niet bekend staat om zijn mankementen. Daarom was het nogal verrassend dat er voor de jaargangen 2012 tot en met 2014 een terugroepactie kwam, vanwege problemen met de nokvolgers. Een vervelend probleem met een klein onderdeeltje van de klepbediening, dat niet alleen de GSR, maar diverse motoren uit het Suzuki-gamma betrof, waaronder de V-Strom en de Bandit 1250.
Zoals gewoonlijk te controleren: het bodywork, de kunststofdelen en uitstekende delen, zoals het stuur, de voetsteunen en de schakelstangen controleren op schade door bodemcontact. Datzelfde geldt voor de reusachtige kachelpijp of zijn – hopelijk legale – opvolger uit de accessoiresmarkt. De motor, de voorvork, het koelsysteem controleren op incontinentie, de remschijven controleren op iets te enthousiaste slijtage. Bekijk ook de laatste berekeningen van het onderhoud: als de 24.000km-beurt met controle van de klepspeling binnenkort op het programma staat, kun je een sportieve rekening verwachten.
Een vier, vijf jaar oude motor tien procent onder de verkoopprijs te koop aanbieden? Er zijn nogal wat privé-aanbieders die de hoofdprijs vragen. Dat mag, maar is niet echt slim omdat ledverlichting en een duozadelcover niet echt bijzondere extra’s zijn. Geïnteresseerden moeten zich door deze hoge prijzen niet af laten schrikken. Het toverwoord hierbij is ‘onderhandelingsruimte’.
De Hornet vloog tot 2014 en steekt met een gunstige prijs. Hij heeft bijna evenveel puf als de dikkere viercilinders, doordat hij meer toeren draait. Vederlichte stuureigenschappen.
+ Hoogtoerige motor
+ Lekker felle remmen
+ Lichtvoetige stuureigenschappen
– Deels zonder ABS
Prijzen
Een goed gesorteerd, maar mager aanbod. De oudste PC41 (vanaf 2007) vanaf € 2.600,- (30.000-40.000 km). Bovengrens op € 5.700,- voor bouwjaren 2011-2013 met 4.000-10.000 kilometer.
Het bulligste type uit dit kwartet. Scherp Manga-design, dat op streetfighters is geënt. Sterk motorblok, ook van onderuit. Tikje zwaar, maar enorm wendbaar.
+ Motor met veel power
+ Sportief rijwielgedeelte
+ Zeer wendbaar
– Gewicht en verbruik
Prijzen
Ruime keuze, meestal van een particulier. Begint bij € 5.000,- (bouwjaar 2013/2014,10.000-25.000 km). 2017-modellen in nieuwstaat voor circa € 8.000,-. Performance-modellen: zeldzaam, nauwelijks onder € 7.000,-.
Britse bochtenkobold zonder spek op zijn botten. Zo wendbaar als een kapmes, korte gearing. De ‘R’-versie met betere (sport-)vering is nauwelijks duurder. ABS pas vanaf 2013.
+ Gretig motorblok
+ Lichtvoetige stuureigenschappen
+ Geïntegreerde zitpositie
– Matig rijwielgedeelte (basis)
Prijzen
Breed aanbod van alle bouwjaren. Eerste bouwjaren (2007-2009) vanaf € 2.800,-, de meeste met meer dan 30.000 kilometer. Tweede generatie (2013-2 1017) vanaf € 4.000,-. Haast nieuwe R-versie uit 2017 voor € 7.000,-.
Dynamische naked bike met levendige motor en comfortabel rijwielgedeelte. Wat veel kerngegevens betreft haast een GSR-kloon, maar minder sportief. Opgepast: de bouwjaren van 2011-2014 hadden geen ABS.
+ Hoogtoerige motor
+ Vederlichte stuureigenschappen
+ Lekker felle remmen
– Demping achter (tot 2012)
Prijzen
Degelijke keuze van alle bouwjaren, zestig procent van particulieren. De eerste bouwjaren vanaf € 4.000,-, kilometerstanden van 20.000-40.000 kilometer. Bouwjaren 2015/2016, nauwelijks kilometers: onder € 7.000,-.
Op het internet vind je een ruim aanbod van alle bouwjaren. De verhouding tussen particuliere advertenties en aanbod bij handelaren is ongeveer twee staat tot één. De prijsrange begint bij € 4.500,-, hiervoor vind je motoren uit 2011/2012 met ongeveer 30.000-45.000 kilometer op de teller. Aandachtspunt: de GSR-en uit 2011 hebben doorgaans nog geen ABS.
De bouwjaren 2013-2015, het leeuwendeel van het aanbod, kost tussen de € 5.500,- (minder dan 20.000 km) en ongeveer € 6.400,- met minder dan 10.000 kilometer op de teller.
Voor exemplaren van de beide laatste bouwjaren vraagt men tussen de € 5.200 (ongeveer 20.000 km) en € 6.500,-, vaak met minder dan 5.000 kilometer op de teller.
Er bestaan nog steeds landen waar een gastvrijheid bestaat zoals wij Nederlanders misschien wel nooit zullen begrijpen. Armenië is zo’n land. Tijdens mijn rit door het Armeense platteland, maakte ik een stop bij een monument langs de weg. Naast me kwam een oude Lada, nog rechtstreeks stammend uit de Sovjet-Unie-tijden, tot stilstand. Er kwamen maar liefst vijf mensen uit het autootje. Het was bijna lunchtijd en ik had honger. Nu sprak ik geen woord Armeens en de meeste Armeniërs spreken geen Engels, dus met handen en voeten probeerde ik duidelijk te maken dat ik op zoek was naar een restaurant. Restaurant? Geen probleem, gebaarde de man. Rijd maar achter ons aan.
Ze propten zich alle vijf weer in het autootje en hobbelden voor me uit over de onverharde weg vol met gaten. Net toen ik me af begon te vragen hoe ver het nog was naar het restaurant, stopte het autootje bij een huis. Iedereen wurmde zich weer uit de Lada en ik mocht mijn motor in de tuin zetten. Niks restaurant, lunchen gebeurde natuurlijk gewoon bij deze mensen thuis! De vrouw des huizes had de complete tafel in no-time uitgedost met schalen vol eten, gemaakt met ingrediënten uit eigen tuin en verse vis uit het nabijgelegen meer. Na een uitmuntende maaltijd kwam het moment dat ik afscheid moest nemen en weer op de motor verder moest. We ontmoetten elkaar als vreemden, maar ik ging weg bij nieuwe familie. Zo snel kan het gaan in Armenië.
Itchy Boots is de reisalias van Noraly Schoenmaker. Sinds drie jaar reist zij de wereld rond en doet daarvan verslag op haar YouTube-kanaal. Inmiddels kan zij bogen op 650.000 volgers. Dat aantal is nog steeds groeiende. Voor MotorNL publiceert ze komend jaar haar mooiste foto’s. Beelden van haar reizen waar ze mooie, spannende of slechte herinneringen aan heeft.
Itchy Boots en de wereld: Niemandsland
We sluiten dit Moto Guzzi-drieluik af met een historische film, gewoon om nog even terug te kijken op die waanzinnige geschiedenis van dit waanzinnige merk.
Wij plaatsen elke dag, exact op het moment dat avondklok in gaat een interessante video. Deze keer: De Moto Guzzi-historie
Sociale media is een vreemde, rare wereld op zich. Nergens anders kunnen mensen hun imago in zo’n hoge mate zelf bepalen. Of je nu een ambitieuze influencer bent of gewoon op de hoogte blijft van vrienden en familie, profielen weerspiegelen zelden de werkelijkheid. Volgers van het Twitteraccount @asuzagukayuki kwamen daar achter toen de jonge vrouw die het gezicht van de pagina was, een man van middelbare leeftijd bleek te zijn met de naam Zonguu.
Met behulp van gezichtsveranderende technologie op FaceApp en retoucheermiddelen in Photoshop, portretteerde de 50-jarige Japanner zich als een ‘Kawaii’ motormeisje. In de overtuiging dat niemand een “oom” zou willen volgen, zette hij de list voort tot hij 17.000 volgers kreeg. Na verloop van tijd begon hij zelfs te genieten van het ‘verfraaiingsproces’ en de toenemende aandacht.
De 50-jarige kon het publiek echter niet eeuwig van zich afhouden. Volgers kregen het door toen in een bericht van 11 februari 2021 de man in de spiegel van zijn Yamaha TZR werd onthuld. Een bericht van 12 maart 2021 bevestigde de vermoedens alleen maar toen het aantrekkelijke uiterlijk van de jonge vrouw niet overeenkwam met de harige onderarm van de man van middelbare leeftijd. Het tumult steeg naar een hoogtepunt toen een Japans TV programma op zoek ging naar de waarheid.
Motorrijder die al zijn rijbewijzen op één dag behaalt loopt tegen de lamp
De TV-crew spoorde de social media-ster snel op en onthulde zijn ware identiteit. De ontmaskering leidde tot een grote schok maar ook ontzag. Duidelijk werd hoe de man zijn ingewikkelde truc uitvoerde. Het is niet zo moeilijk om je voor te doen als een vrouw met bloeiend roodbruin haar, en de man gebruikte zijn prachtige lokken in zijn voordeel. Helaas konden we alleen de voornaam van de man achterhalen (Zonguu), wat misschien een dubieuze bijnaam is die bedoeld is om zijn identiteit te beschermen.
Natuurlijk was de list een direct gevolg van de wanhoop, maar het levert ook commentaar op de motorrijdersgemeenschap. Waarom kon een jong vrouwelijk gezicht meer volgers vergaren dan dat van een man van middelbare leeftijd? Zijn we schuldig aan het begeren van vrouwelijke motorrijders in plaats van ze te emanciperen? Ja, de Japanner heeft de situatie in zijn voordeel gebruikt, maar wat zegt dit over de manier waarop wij beelden op sociale media samenstellen en consumeren?
Airbag-technologie voor motorrijders blijft vooruitgaan. Het nieuws van vandaag van Alpinestars is daarvan het bewijs. Het Italiaanse merk heeft een race-modus toegevoegd aan haar consument gerichte Alpinestars Tech-Air 5 airbagvest.
Het race-algoritme wordt geleverd met een straat-algoritme dat met de firmware van Alpinestars Tech-Air 5 kan worden bijgewerkt via een bluetoothverbinding met de app die op je smartphone draait.
Deze update betekent dat de Alpinestars Tech-Air 5 vest veiligheid biedt, niet alleen tijdens het rijden op straat en wat Alpinestars noemt ‘licht off-road’, maar ook tijdens een circuitsessie. Voor gebruik op het circuit zijn wel voorwaarden verboden met betrekking tot kleding en pasvorm van de kleding.
Ook kondigt Alpinestars aan dat het onderhoudsbeleid en de opties veranderen. Je kunt nu ook kiezen voor de nieuwe en goedkopere ‘inflator alleen’-service. Dan worden alleen de twee argon-patronen in het pak vervangen. Beide zijn nodig om de airbag te laten functioneren.
Na drie keer opblazen moet het Alpinestars Tech-Air 5 vest een volledige onderhoudsbeurt ondergaan. Dit omdat de airbag zelf voor drie keer opblazen is ontworpen. Met deze verbeteringen wil Alpinestars meer aandacht voor airbags en veiligheid genereren.
Italiaanse wet biedt belastingaftrek voor airbagkleding
Dit jaar nog heeft Alpinestars een Tech-Air pakket toegevoegd voor deelneners aan de Dakar Rally. Dat zal de komende jaren waarschijnlijk leiden tot een off-road versie voor consumenten.
Voor vrouwen met een borstimplantaat adviseert Alpinestars om een van de Tech-Air producten niet te dragen. De airbag is niet voor die lichaamstypes getest. Ten slotte, de Tech-Air 5 batterijen houden het 30 uur lang vol na het opladen.
Ducati sluit een uitdagend 2020 af en versterkt daarmee de soliditeit die de Italiaanse motorfietsfabrikant in de afgelopen jaren heeft laten zien. Ondanks de complexe wereldwijde situatie en de productiestop van zeven weken precies op het hoogtepunt van het seizoen, werden er 48.042 (2019: 53.183) motorfietsen geleverd aan klanten over de hele wereld, waardoor het verkoopverschil ten opzichte van 2019 beperkt bleef tot -9,7%.
De omzet bereikte eind 2020 een bedrag van € 676 miljoen (2019: € 716 miljoen) en het bedrijfsresultaat bedroeg € 24 miljoen (2019: € 52 miljoen), met een operationele marge van 4%. De verkoop groeitrend ten opzichte van 2019 werd waargenomen in China (+26%), Duitsland (+6,7%) en in Zwitserland (+11,1%). Italië blijft de eerste markt voor Ducati, gevolgd door de VS.
Het omzetcijfer per motorfiets is gegroeid tot € 14.883/motorfiets (2019: € 13.500), wat de hoogste waarde vertegenwoordigt die ooit in de geschiedenis van het bedrijf is bereikt. Dit weerspiegelt consequent de strategie om het productassortiment te laten evolueren naar het hoogste en premium deel van de markt.
De 2021 editie van Speed Week op Lake Gairdner in Zuid-Australië is net achter de rug. Een Royal Enfield Interceptor 650 met de naam Sabre heeft daar een nieuw landsnelheidsrecord gevestigd! Het evenement, dat gewoonlijk jaarlijks wordt gehouden, liep van 8 tot en met 12 maart 2021. De race van 2020 werd geannuleerd vanwege Covid-19. Afgelopen jaar zou het evenement voor de 30e keer zijn gehouden.
Ongeacht die annulering in 2020 heet de editie van 2021 officieel Lake Gairdner’s 31st Annual Speed Week. Tijdens dit evenement verpulverde de Mid Life Cycles Royal Enfield Interceptor 650 Salt Racer, bijgenaamd ‘Sabre’, het record in zijn klasse bij op één na alle runs.
In de klasse M-F 650 reden 650cc motorfietsen zonder stroomlijn, op doodgewone loodvrije benzine. Het vorige record in deze klasse was 119,961 mph (193.0585 km/u), en stond sinds 2016 op Lake Gairdner. Eerste snelheidsrecordrijder Charlie Hallam verbrak dat record in zijn allereerste run en zette een snelheid neer van 123,178 mph (198.2358 km/u).
Hallam vervolgde op dag één met een licht teleurstellende 115.991 (186.6694 km/u), gevolgd door een 121.782 (195.9891 km/u), en rondde die eerste dag af met een 123.601 mph (198.9165 km/u). Er was genoeg aanleiding om aangenaam over de volgende dag te dromen. Hallam en de Sabre waren nog maar net begonnen.
Op dag twee begon Hallam met een 128.935 (207.5008 km/u), gevolgd door een 130.204 (209.5430 km/u), en sloot de dag af met een 130.307 (209.7088 km/u). Dat was al beter, maar het beste moest nog komen.
Indiër bouwt eigen Royal Enfield Himalayan om tot adventure bike
Volgens de regels van het evenement werd de motor ’s nachts in beslag genomen, zodat Hallam de volgende ochtend een back-up run kon doen. Het weer was stormachtig, maar op woensdag nam Hallam de Sabre nog een keer mee en zette zijn beste tijd van het evenement neer: 133.779 mph (215.2964 km/u). Zijn totaal werd berekend op 132,050 mph (212.5139 km/u).
De Sabre werd gebouwd in 2019, tijdens Royal Enfield’s Busted Knuckles Build-Off. Het bouwteam bestond uit HRA Geelong (Andrew Hallam) en Hallam Cycle Works (Charlie Hallam). Oorspronkelijk wilden ze de capaciteiten van de Royal Enfield testen tijdens de 2020 Lake Gairdner Speed Week, maar in plaats daarvan moesten ze een jaar wachten. Toch zijn ze blij met de resultaten.
De aanpassingen omvatten een volledige Öhlins-vering, lichtere lichtmetalen wielen met Pirelli Diablo slicks, aangepaste tandwielen voor en achter en een aangepaste achterbrug die 130 mm langer is dan maximaal is toegestaan in zijn klasse. Je kunt alle details van de bouw, inclusief de uitgebreide aanpassingen aan de motor, lezen op de site van Royal Enfield Australia.
Door corona missen we al tijden grote groepen Japanners bij toeristische trekpleisters als Volendam en de Zaanse Schans. Als we daar toch niet langer over de hoofden hoeven te lopen, willen we die wereldberoemde plekken zelf wel eens zien. Op een reislustige Japanner voor de gelegenheid, de Kawasaki Ninja 1000SX.
Honda introduceerde de Gyro cargo trike voor het eerst in 1982. De kantelbare trike was bedoeld voor commerciële bedrijven en ophaal-/bezorgdiensten. Om tegemoet te komen aan uiteenlopende behoeften en gebruiksmogelijkheden omvatte het Gyro-gamma de Gyro Up, Gyro X en Gyro Canopy. De Gyro Up werd gewoonlijk aangedreven door een 50cc tweetaktmotor tot Honda in 2008 overschakelde op een viertaktmotor.
De Gyro Up werd in 2008 uit productie genomen, maar de Canopy en X-varianten leven tot op de dag van vandaag voort. Nu voegt Honda nog een lid aan de Gyro-familie toe met de Gyro e. Door het nut van de vrachtscooters te combineren met een moderne elektrische aandrijflijn, zorgt de nieuwe elektrische uitvoering ervoor dat de Gyro-naam tot ver in de toekomst zal voortleven.
Net als zijn tegenhangers met verbrandingsmotor heeft de Gyro e een driewielconfiguratie met twee achterwielen die de laadvloer ondersteunen. Een scharnierend koppelingsmechanisme verbindt de voorste- en achterste compartimenten, terwijl een coaxiaal gemonteerd differentieel de wielsnelheid regelt tijdens het draaien. De ‘bagagewagen’ heeft haken om de lading vast te sjorren, en de laag gemonteerde koplamp biedt plaats voor een optionele bagagekorf.
Octrooi: Honda Africa Twin met radarsensoren
In tegenstelling tot zijn Gyro-collega’s beschikt het nieuwe elektrische model over een geavanceerd EV-systeem. Met Honda’s Mobile Power Packs kunnen gebruikers de dubbele brandstofcellen onder het bestuurderszadel eenvoudig verwisselen. De twee accu’s produceren 96 V elektriciteit en zorgt ervoor dat de motorfiets 45 mijl (90 km) kan rijden met een snelheid van 30 km/u. Het volledig opladen vergt slechts vier uur. Dankzij de snelle oplaadtijden en de verwisselbare batterijtechnologie zou de Gyro e de berijders de hele dag op weg moeten houden.
Samen met de accu’s is de uitneembare aandrijving ook heel makkelijk te repareren. De elektrische aandrijving genereert een maximumvermogen van 4,3 pk en 13 Nm koppel. Maar die cijfers blijven niet beperkt tot de vermogenscijfers. De Gyro e heeft een zithoogte van 711 mm en een totaalgewicht van 140 kilo.
Honda biedt de Gyro e aan in de kenmerkende rode kleur, naast een witte versie. De kleine vrachtscooter is vanaf 25 maart 2021 verkrijgbaar in Japan en kost 550.000 yen (€ 4.230,-).
© Copyright Motor.NL Media Company
