zaterdag 11 april 2026
Home Blog Pagina 90

Techniek schone brandstof: luchtkasteel zonder uitstoot?

0
Transport van waterstof is een probleem, ook het meenemen op de motor is een uitdaging.
Transport van waterstof is een probleem, ook het meenemen op de motor is een uitdaging.

Op Motor.NL plaatsten we in juni een bericht over Aircela, een start-up die benzine maakt van lucht, water en hernieuwbare elektriciteit. Maar, mailt ‘Still’ naar de redactie, levert dat bij verbranding niet dezelfde uitstoot op als gewone benzine? En dat wilden we toch niet meer?

De eerste vraag die bij me opkomt is, wat bedoelt ‘Still’ met uitstoot? Want als we het over verbrandingsmotoren hebben, hebben we het over twee verschillende soorten uitstoot: vervuilende gassen en broeikasgas. Dat zijn twee verschillende problemen. Om met die laatste te beginnen: een motor verbrandt benzine. Als hij dat heel netjes zou doen, zouden er geen schadelijke gassen ontstaan. Alleen maar kooldioxide en water. Want benzine is gemaakt van koolstof en waterstof. De afkorting daarvan is C (Carbon) en H (Hydrogen). En als dat volledig verbrandt met de zuurstof uit de lucht (O van Oxygen), ontstaat dus kooldioxide (CO2) en water (H2O). En dat is goed, want kooldioxide is op zich onschadelijk, je ademt het zelf ook uit. Helaas heeft CO2 een ander nadeel: het houdt warmte in de atmosfeer vast. En dat is niet goed, want dat geeft ‘Global Warming’.

Schadelijke gassen

In de praktijk is het moeilijk om benzine in een motorblok volledig te verbranden. De benzine wordt in het inlaatspruitstuk bij de aangezogen lucht gespoten, maar krijgt weinig tijd om goed te verdampen. In de motor wervelt het mengsel wild en het komt allerlei hete en koudere delen tegen. Vaak is er ook nog ‘oud’ uitlaatgas aanwezig. En dan moet het supersnel verbranden, terwijl de zuiger ongeveer in het bovenste dode punt staat. Dat gaat om milliseconden. Dat lukt niet helemaal. Als benzine gedeeltelijk verbrandt, dan verbrandt de koolstof maar half, tot koolmonoxide (CO). En dat is wel schadelijk voor de mens. Koolmonoxide hecht zich in het bloed aan hemoglobine, dat normaal zuurstof door het lichaam transporteert. En dat gebeurt dan niet meer. Nog erger is het als delen benzine helemaal niet verbranden. Dan blijven er ‘onverbrande koolwaterstoffen’ (HC) en roetdeeltjes over. Die zorgen voor ademhalingsproblemen en kunnen longkanker veroorzaken. Koolwaterstoffen breken ook de ozonlaag af. En ook dat geeft global warming.

Stikstofprobleem

Onvolledige verbranding kun je grotendeels voorkomen door iets te weinig benzine in te spuiten. Er is dan meer zuurstof voor de verbranding. Maar dat heeft ook nadelen. Want in de lucht zit ook nog stikstof, afgekort N (van Nitrogen). En als er zuurstof te veel is, kan die stikstof ook verbranden. Dan ontstaan stikstofoxiden (NOx). En dat willen we ook niet, want dat zijn irriterende gassen die longproblemen en zure regen veroorzaken. Dat is een deel van het stikstofprobleem. Het andere deel is ammoniak, dat ontstaat door veeteelt. Ammoniak (NH3) komt voor 90,3% uit de landbouwsector, 0,6% uit het wegverkeer. NOx komt daarentegen voor 34,7% uit het wegverkeer, voor 2,4% uit de landbouw en voor 18,5% uit de luchtvaart. (Cijfers CBS, 2023).

Techniek Kawasaki waterstofmotor: toekomstbeeld of stuiptrekking?

Katalysatoren

De uitstoot van schadelijke gassen uit vervoersmiddelen is in de laatste decennia enorm teruggedrongen door de komst van de driewegkatalysator. Die breekt NOx af en gebruikt de zuurstof ervan om HC en CO na te verbranden. Helemaal perfect gaat dat vooral bij dieselmotoren niet, daar blijft te veel NOx in het uitlaatgas, vandaar dat de meeste diesels vanaf Euro 6 (2014) ook een SCR-katalysator hebben, die stikstofoxiden met behulp van ureum afbreekt. Nu gaan auto’s in Nederland gemiddeld twintig jaar mee, dus het duurt even voordat de meest vervuilende auto’s uitgefaseerd zijn. De uitstoot van stikstofoxiden zal de komende jaren dus nog omlaaggaan. Dieselmotorfietsen zijn er niet, voor motorfietsen zijn de emissie-eisen ook nog niet zo sterk dat een SCR-katalysator nodig is. Het aantal motorfietsen en het gemiddelde jaarkilometrage van motorfietsen is ook zoveel kleiner, dat dit niet echt veel invloed heeft op het totaal.

Kringloop

Het grote probleem, waar we mondiaal mee te maken hebben, is de opwarming van de aarde. Dat gebeurt door de uitstoot van broeikasgassen, zoals CO2. Verbrandingsmotoren stoten CO2 uit, dat is waar. De grote vraag is, voegen ze deze CO2 toe aan de atmosfeer of niet? Dat hangt er dus in hoge mate van af, waar je de brandstof vandaan haalt. Haal je aardolie uit de grond en maak je daar benzine van, dan voeg je inderdaad CO2 toe aan de atmosfeer wanneer je dit verbrandt. Gebruik je een biobrandstof, dan hebben planten onder invloed van zonlicht eerst CO2 uit de lucht gehaald en omgezet in een vorm van koolstof, waar je vervolgens benzine van maakt. De CO2 die je door verbranding aan de atmosfeer toevoegt, heb je er dan dus eerst uitgehaald. Het wordt een kringloop van CO2, waarvan de netto-uitstoot nul is. Nou ja, bijna nul, want er wordt ook nog wat CO2 geproduceerd bij het maken van de biobrandstof. Het rendement is dus niet 100%, maar toch.

E-fuels

De laatste jaren wordt veel ontwikkeling gestoken in zogenaamde E-Fuels. Het idee is dat je met behulp van zonne- of windenergie water ontbindt in zuurstof en waterstof. Dat doe je met elektrolyse. Daarbij stop je twee geleidende staven in water en je zet er een spanning op. Door de spanning valt water uit elkaar in waterstof (H) en zuurstof (O). Nu is waterstof wat moeilijk te transporteren, zeker over grote afstanden. Dus is het idee om nog een stapje verder te gaan. Een idee is om waterstof te binden aan stikstof uit de lucht. Dan krijg je dus ammoniak. Dat is een redelijk goede motorbrandstof, je kunt ammoniak bovendien in een brandstofcel gebruiken. Een ander idee – wat Aircela ook doet – is om zonne- of windenergie ook te gebruiken om CO2 via DAC (Direct Air Capture) uit de lucht te halen met kaliumhydroxide als katalysator (KOH). Met behulp van de dan voorhanden zijnde componenten kun je methanol maken (CH3OH). Met behulp van een katalysator kun je deze methanol omzetten in een langere koolwaterstof. Via dit MTG-proces (Methanol to Gasoline) kun je dus benzine en zelfs diesel maken uit water, lucht en hernieuwbare energie. Bij verbranding van die brandstof ontstaat wel CO2. Maar net als bij biobrandstoffen heb je die eerst uit de lucht gehaald. Je voegt dus geen broeikasgas toe aan de atmosfeer.

Efficiëntie

Zijn E-Fuels nu het ei van Columbus? Het lijkt zo, want je kunt deze brandstof zonder problemen in de motorfiets of je auto tanken en zonder aanpassingen gewoon lekker doorrijden zoals je dat gewend bent. Helaas is er geen voordeel zonder nadeel. Het maken van een E-Fuel kost veel energie. Het is veel efficiënter om de elektriciteit rechtstreeks op te slaan in de accu van een elektrisch voertuig en daarop te rijden. Je haalt dan veel meer kilometers uit een kilowattuur. Als milieuvriendelijke elektriciteit maar beperkt beschikbaar is, kun je dat dus beter doen. Toch zijn ook daar weer kanttekeningen bij te plaatsen. Wat doe je als je accu vol is en je windmolen draait door? Laat je de elektriciteit dan verloren gaan, of maak je er een E-Fuel van? Er zijn momenten dat de vraag naar elektriciteit groter is dan het aanbod, maar er zijn ook tijden dat het aanbod groter is dan de vraag. Dan is opslag van elektriciteit in een chemische vorm, als E-Fuel, wellicht een goede optie. En om op individueel niveau te kijken: als je de stroom van je zonnepanelen niet meer mag salderen en je moet betalen voor teruglevering, hoe gaaf zou het dan zijn als je niets teruglevert, maar je het overschot aan elektriciteit zelf in benzine kunt omzetten? Dat kan met de machine van Aircela, dat is een compacte installatie die gewoon in je tuin of op je garagedak past.

Techniek duurzame brandstoffen: redt maïs na 2035 de verbrandingsmotor?

Import

Een ander punt is dat we in Europa veel minder milieuvriendelijke energie opwekken dan we nodig hebben. Zelfs al kunnen we de capaciteit nog iets opvoeren, we zullen nooit genoeg hernieuwbare elektriciteit kunnen opwekken om aan onze behoeften en plannen te voldoen. Dat betekent dat we energie moeten inkopen. Waar moet dat vandaan komen? Er zijn plannen om grote zonnepanelenvelden aan te leggen in de Sahara, de Victoriawoestijn in Australië en er liggen al grote velden in Patagonië. De vraag is hoe je die elektrische energie dan hier krijgt. Met een verlengsnoer onder de oceaan door? Dat gaat niet lukken. Met omzetting naar een E-Fuel wel. Ammoniak en methanol kun je in tankers transporteren. En dan wordt de vraag: maak je er hier weer elektriciteit van voor je elektrische motorfiets of maak je er benzine van en stop je het in je conventionele motorfiets? Dan kon dat laatste wel eens efficiënter zijn.

Capaciteit

Er is nog een reden om E-Fuels te maken. Elektrische aandrijving is namelijk niet voor alle mobiliteitsoplossingen mogelijk of gunstig. In zwaar transport zijn toepassingen waar elektrische aandrijving gewoon niet voldoet. Op internationaal transport is de accucapaciteit nu nog te gering – en de laadtijd te lang – voor een acceptabele actieradius, hoewel dat snel beter wordt. Een vergelijkbaar probleem hebben kleine vervoermiddelen, die grotere afstanden moeten afleggen. Een elektrische scooter voor stadsvervoer gaat prima. De meeste mensen rijden er niet meer dan 35 km per dag mee, daar heb je niet zo’n grote accu voor nodig. Voor een toermotor wel en dat is een probleem. Ik reed drie jaar geleden met een Zero DSR/X. Die zou een actieradius van 321 km hebben. Na 70 km had ik nog 53% over en dat was met mooi weer. 150 km is dus in de praktijk de max, misschien 200 km als je het heel rustig aan doet. Met koud weer is de actieradius nog kleiner. Als AC-laden Level 2 ruim twee uur duurt (11 uur aan een gewoon stopcontact), dan is het wel duidelijk dat je met zo’n motor geen grote dagafstanden gaat doen. Benzine is dan de enige optie, tenzij de batterijtechniek grote sprongen maakt, bijvoorbeeld met de solid-state batterij.

En dus?

Dan komen we terug op de vraag van ‘Still’. Hebben we nou uitstoot of niet? Nou, broeikasgas hebben we netto niet, aangezien de CO2 die wordt geproduceerd eerst uit de lucht is gehaald. Qua schadelijke gassen hebben we die wel, al zal die lager zijn dan van gewone benzine. Benzine is een mengelmoes aan moleculen, die uit aardolie wordt gedestilleerd op basis van kookpunt. Daarin zitten veel verschillende alkanen, cyclo-alkanen en aromaten. Die verbranden niet allemaal even goed. Een E-Fuel is synthetisch gevormd en is dus veel zuiverder. Een E-Fuel zal dus schoner verbranden. Helemaal nul is de uitstoot van schadelijke stoffen daarmee niet, maar met behulp van diverse soorten katalysatoren kan dat tot een verwaarloosbaar niveau worden gereduceerd.

Foto’s: Peter Aansorgh

Ducati presenteert ‘V2 Future Champ Ducati Academy’: raceacademie voor jonge talenten

0

Ducati kondigt in samenwerking met Michele Pirro en Garage 51 de preview lancering aan van de ‘V2 Future Champ Ducati Academy – Become the Next One’, de raceacademie die de deuren naar het professionele circuit opent voor jonge coureurs.

Ducati-talentpool

Dit initiatief gaat in 2026 van start en is bedoeld om een Ducati talentpool van toekomstige sterren in de nationale en internationale motorsport te creëren. Deelnemers krijgen de kans om vanaf het begin van hun carrière een professionele weg in te slaan dankzij een programma dat waarde hecht aan verdienste, toewijding en passie.

Techniek motorblok 2026 Ducati Desmosedici Stradale R: ‘RSVP van één miljoen’

Racen op Panigale V2

De jonge coureurs zullen racen op de Panigale V2 (Eerste Test). Het project maakt deel uit van het Italiaanse kampioenschap (CIV), de World Ducati Week 2026 en het World Superbike-circuit, met een format dat bestaat uit pre-season tests, kwalificaties en een dubbele race voor elke race. Dit intensieve en leerzame programma stelt hen in staat om te racen en hun vaardigheden aan te scherpen op een van de meest prestigieuze podia in de Italiaanse en internationale motorsport.

Begeleiding van Michele Pirro

Technische begeleiding voor de deelnemers wordt verzorgd door Michele Pirro, officiële Ducati MotoGP-testrijder. Zijn unieke schat aan expertise en sportieve ervaring maken hem tot een referentiepunt voor de nieuwe generaties, met wie hij de passie, methode en professionaliteit zal delen die zijn carrière hebben gekenmerkt.

Alle details van het project worden bekendgemaakt op EICMA 2025.

S. Folgori, M. Pirro, F.Milicia, L. Ronzio.

Van MotoGP naar straat: Aprilia’s exclusieve RSV4 X-GP vloog de deur uit

0

In een tijdperk waarin motormerken vechten om de aandacht van verzamelaars en circuitfanaten, heeft Aprilia bewezen dat exclusiviteit nog altijd de ultieme verkooptruc is. De RSV4 X-GP, gelimiteerd tot slechts 30 exemplaren wereldwijd, verdween binnen veertien dagen na de lancering volledig uit het aanbod. Een prestatie die mogelijk zelfs de meest optimistische verkoopcijfers overtrof, want tijdens het presentatieweekend op de Grand Prix van Catalonië stonden er al meer gegadigden op de reservelijst dan er motorfietsen beschikbaar waren.

De kopers komen uit alle hoeken van de wereld: van Europa tot de Verenigde Arabische Emiraten, van Australië tot Maleisië en de Verenigde Staten. Het patroon is herkenbaar – wanneer een merk slechts dertig stuks van iets produceert en het voorziet van een MotoGP-sausje, ontstaat er automatisch een koopwoede die rationele overwegingen ver overstijgt. De vraag is echter of Aprilia daadwerkelijk iets bijzonders heeft afgeleverd, of dat de kunstmatige schaarste het hoofdingrediënt was voor dit commerciële succes.

MotoGP-technologie in productievorm: meer dan marketingpraat?

De technische specificaties van de RSV4 X-GP suggereren in elk geval dat Aprilia niet alleen heeft gegokt op exclusiviteit. Met 238 pk is dit de krachtigste RSV4 die het merk ooit heeft gebouwd, een prestatie die des te indrukwekkender wordt wanneer je het gewicht van 165 kilogram erbij betrekt. Die gewicht-vermogenverhouding belooft een rijervaring die naar eigen zeggen uniek is binnen het huidige aanbod van track-focused superbikes.

Maar de echte technologische doorbraak zit in de aërodynamica. Voor het eerst in een productiemodel introduceert Aprilia de zogenaamde “leg and tail wings” – vleugeltjes op de kuip en het achterstuk die eerder alleen te vinden waren op hun RS-GP MotoGP-prototype. In de koningsklasse van de motorsport draait alles om marginale verbeteringen, en aërodynamische hulpmiddelen kunnen het verschil maken tussen winnen en verliezen. De vraag is natuurlijk of een gemiddelde circuitrijder überhaupt in staat is om dit voordeel te benutten – hoewel de technologie bewezen effectief is met vijf keer meer neerwaartse druk op rechte stukken en drie keer meer bij het leunen vergeleken met de standaard RSV4 – of dat het vooral bedoeld is om de eigenaar een goed gevoel te geven over zijn aankoop.

Het structurele zadelsupport van koolstofvezel en de officiële MotoGP-teamlivery completeren het pakket. Ontwikkeld door het Aprilia Racing Department in Noale ter ere van tien jaar RS-GP in de MotoGP, pretendeert de X-GP een directe verbinding te zijn tussen de racetrack en de consument.

Het X-merk: exclusiviteit als businessmodel

CEO Massimo Rivola van Aprilia Racing spreekt over het “X”-merk als een “exclusief nichebrand met een enorm potentieel.” Die formulering is interessant, omdat het de paradox van moderne exclusiviteit blootlegt: hoe bouw je een brand rond schaarste zonder die schaarste op te offeren aan commercieel succes?

De snelle uitverkoop van de RSV4 X-GP bevestigt dat er een markt bestaat voor ultra-exclusieve racemotoren, specifiek gericht op circuitgebruik. Maar het roept ook vragen op over Aprilia’s langetermijnstrategie. Met slechts dertig exemplaren per model creëer je weliswaar een hype, maar je sluit tegelijkertijd het overgrote deel van je potentiële klantenkring uit. Voor een merk dat nog altijd worstelt om marktaandeel te winnen van gevestigde namen als Ducati en BMW, lijkt dat een riskante gok.

Het wereldwijde karakter van de verkopen suggereert wel dat Aprilia erin is geslaagd om een globale verzamelaarscultuur aan te spreken. In tijden waarin motorfietsen steeds vaker investeringsobjecten worden naast vervoersmiddelen, speelt het merk slim in op die trend.

Waarom exclusiviteit (nog altijd) werkt

De uitverkoop van de RSV4 X-GP binnen veertien dagen toont aan dat het recept van kunstmatige schaarste, MotoGP-halo en premium pricing nog altijd feilloos functioneert. In een markt waar technische verschillen tussen topmodellen steeds kleiner worden, wordt verhaal en exclusiviteit de doorslaggevende factor.

Of kopers daadwerkelijk 238 pk nodig hebben op het circuit, of dat ze vooral de status willen die hoort bij het bezitten van één van de dertig exemplaren wereldwijd, doet er uiteindelijk niet toe. Aprilia heeft bewezen dat er voldoende kopers zijn die bereid zijn een premium te betalen voor het gevoel deel uit te maken van een zeer selecte club.

De vraag die overblijft is of Aprilia dit succes kan vertalen naar een duurzaam businessmodel, of dat de X-lijn gedoemd is om een reeks eenmalige hypes te blijven. Voor nu kunnen ze in elk geval terugkijken op een commerciële triomf die hun positie in het exclusieve segment heeft verstevigd, ongeacht wat critici mogen denken over de werkelijke waarde van die dertig zeer gewilde motorfietsen.

Is mijn motorverzekering altijd geldig in het buitenland?

0

Over het verzekeren van een motor kunnen tientallen vragen worden gesteld. Daarom stellen wij Motor.NL-verzekeringsexpert Maurits van Buren in deze rubriek vragen die branden op ieders lippen. Heb jij ook een vraag over het verzekeren van je motor? Twijfel dan niet en stuur je verzekeringsvraag dan naar redactie@motor.nl en wie weet beantwoordt onze expert Maurits deze binnenkort.

Deze keer stellen we hem de vraag van Tom:

Is mijn motorverzekering altijd geldig in het buitenland?

Motor.NL-verzekeringsexpert Maurits van Buren: “Je verzekering is niet altijd geldig in het buitenland. Als je Europa verlaat, behalve Marokko en Tunesië, heb je geen dekking meer. In dat geval moet je bij de grens zorgen voor een passende verzekering. Daarnaast stellen verzekeraars vaak een maximale termijn voor hoe lang je achtereenvolgend met de motor buiten Nederland en binnen de Europese Unie mag rijden. Als je deze termijn overschrijdt, vervalt de dekking. Kijk voor meer informatie in je polisvoorwaarden.”


Hoe goed ben jij verzekerd? Doe hier je polischeck

Voordelig een door jou zelf samengestelde motorverzekering afsluiten. Dat kan! Bij de Motor.NL Verzekering bepaal jij welke risico’s je wel of niet wilt verzekeren. En dit kun je helemaal zelf online regelen via www.motornl-verzekering.nl/premie-berekenen/. Wacht niet langer en bekijk wat Motor.NL Verzekering voor jou kan betekenen!


Voor meer informatie zijn wij van maandag tot en met vrijdag van 09.00 tot 17.00 te bereiken via 0172-427298. Je kunt natuurlijk ook altijd een mailtje sturen naar info@motornl-verzekering.nl.

Ook de Yamaha TRACER 7 en TRACER 7 GT aan de Y-AMT

0
Ook de Yamaha TRACER 7 en TRACER 7 GT aan de Y-AMT

‘Dat andere Yamaha’s met Y-AMT snel zullen volgen, is vanzelfsprekend.’ Of Gijs in z’n vrije tijd waarzegger is weten we niet, maar als hij het nog niet is, moet hij het snel worden. Het waren namelijk deze woorden waarmee hij zijn test afsloot na een eerste kennismaking met het Y-AMT-systeem. Eerder kwamen we dit systeem al tegen op de TRACER 9, TRACER 9 GT en TRACER 9 GT+ en nu komen daar dus de TRACER 7 en TRACER 7 GT bij. Waar we het precies over hebben? Yamaha’s Yamaha Automated Manual Transmission (Y-AMT), om precies te zijn. Dankzij deze technologie kan handmatig geschakeld worden via een met de vinger bediende tuimelschakelaar of volledig automatisch.

Test 2025 Yamaha MT-07 & Yamaha MT-07 Y-AMT: de overtreffende trap

De nieuwe TRACER 7 en TRACER 7 GT Y-AMT, inclusief hun 35 kW-versies, zullen verkrijgbaar zijn in dezelfde kleuropties als de standaardmodellen met handgeschakelde zesversnellingsbak. De TRACER 7 wordt aangeboden in Redline en Midnight Black, terwijl de TRACER 7 GT verkrijgbaar zal zijn in Icon Performance en Tech Black.

De leveringsdata aan Europese Yamaha-dealers en prijzen volgen binnenkort.

Moto2 Indonesië 2025: diskwalificatie gooit titelstrijd volledig open

0

Tijdens de Grand Prix van Indonesië wist Collin Veijer een achtste plaats te behalen, zijn vijfde top-tienklassering in de laatste zes races. Zonta van den Goorbergh pakte het laatste WK-punt met een vijftiende plek. Diogo Moreira won. Toch ging het na de race maar over één ding: de diskwalificatie van Manuel Gonzalez, die de titelstrijd volledig op z’n kop zette.

Het Moto2-wereldkampioenschap is spannend en de afloop van de Grand Prix van Indonesië heeft daar alleen maar aan bijgedragen. Tijdens de race op het Mandalika International Street Circuit wisten in de openingsfase vier rijders zich los te rijden. Daniel Holgado ging onderuit vanuit de kopgroep, waarmee een einde kwam aan zijn indrukwekkende reeks na de zomerstop. De Spaanse Moto2-nieuwkomer had, mede dankzij twee zeges en vier podiumplaatsen, de meeste WK-punten gescoord in de vijf races voorafgaand aan de GP van Indonesië. Gedurende de race viel de kopgroep verder uit elkaar. Diogo Moreira toonde zich de sterkste en won daarmee zijn derde race van het seizoen. Aanvankelijk leek hij slechts vijf punten in te lopen op Manuel Gonzalez, de Spaanse kampioenschapsleider die als tweede over de streep kwam. Izan Guevara maakte de top-drie compleet. Gonzalez stond na afloop gewoon op het podium, maar werd later gediskwalificeerd. De reden: de software van de ECU (Electronic Control Unit) voldeed niet aan het reglement. Teammanager Jürgen Lingg van het Liqui Moly Dynavolt Intact GP-team verklaarde: “Er was een transmissiefout in de laatste firmware-update, waarbij slechts één parameter werd bijgewerkt. Helaas kregen wij hiervan geen melding, en hoewel Manu (Gonzalez) hier geen enkel voordeel uit heeft gehaald, moeten we de diskwalificatie accepteren.” Door de uitsluiting liep Moreira in één klap 25 punten in, waardoor het verschil met Gonzalez nog maar negen punten bedraagt, met nog vier races te gaan. Ook Aron Canet en Barry Baltus blijven dankzij de diskwalificatie in de race voor de titel. Canet hield zijn titelkansen levend door een indrukwekkende inhaalrace. De Spanjaard had zich slechts als eenentwintigste gekwalificeerd, maar reed naar een vierde plek, die na de diskwalificatie van Gonzalez werd omgezet naar een podiumplaats. Zijn Fantic Racing-teamgenoot Barry Baltus leverde opnieuw een sterke prestatie: de Belg werd als vierde geklasseerd. Canet en Baltus staan nu respectievelijk 33 en 43 punten achter op Gonzalez. Alles wijst erop dat we een zinderend slot van het Moto2-seizoen tegemoet gaan. Baltus’ transformatie dit jaar blijft ongekend. De laatste jaren bij het Nederlandse RW-Idrofoglia Racing GP kon hij over het algemeen nog maar net in de top-vijftien finishen, met af en toe een uitschieter naar voren toe. Dit jaar stond de Belg al zes keer op het podium en wanneer hij finishte, was dat altijd binnen de top-twaalf. Hierdoor heeft de 21-jarige coureur nog steeds een kleine kans op de wereldtitel. Het enige wat bij Baltus nog ontbreekt om zijn geweldige seizoen compleet te maken, is een overwinning.

MotoGP Indonesië 2025: Fermín Aldeguer wint Grand Prix vol verrassingen

Opnieuw in de top-tien

Het begint bijna gewoonte te worden: Collin Veijer eindigde ook op het Indonesische eiland Lombok weer keurig binnen de top-tien. De Red Bull KTM Ajo-coureur kwalificeerde zich als zevende en liet daarmee opnieuw zijn potentieel zien. Waar in eerdere races vooral de openingsronden een verbeterpunt waren, was het dit keer de start die zijn race bemoeilijkte. De 20-jarige coureur viel direct terug naar de vijftiende plaats, maar begon daarna sterk aan een opmars. Al snel reed Veijer weer de top-tien binnen en in de slotfase wist hij ook Jake Dixon te passeren. Door de diskwalificatie van Gonzalez werd de Nederlander uiteindelijk als achtste geklasseerd. Dat betekent dat Veijer in de laatste zes races maar liefst vijf keer in de top-tien is geëindigd — een knappe prestatie van de Moto2-nieuwkomer, die daarmee de toon zet voor een veelbelovend seizoen 2026. Na afloop verklaarde Veijer: “Ik liet de koppeling te ver opkomen en verloor daardoor veel tijd. Daarna heb ik alles gegeven om zo goed mogelijk terug te vechten, dus die achtste plek was het maximale dat we konden bereiken. De openingsronden gingen nu beter dan in voorgaande races. We moeten alles bij elkaar brengen om te zien waar we kunnen staan in een perfecte race.”

Laatste WK-punt

Ook Zonta van den Goorbergh wist zich rechtstreeks te plaatsen voor Q2. In de kwalificatie ging het niet naar wens en kwam de 19-jarige coureur ten val. Ondanks deze valpartij klokte hij een vijftiende tijd. Vanaf de vijfde startrij verloor Van den Goorbergh bij de start veel plaatsen en zakte weg tot buiten de top-twintig. Gedurende de race wist hij, mede door uitvallers, posities goed te maken en eindigde uiteindelijk op P15, goed voor één WK-punt. Zijn RW-Idrofoglia Racing GP-teamgenoot Ayumu Sasaki finishte als dertiende. Van den Goorbergh scoorde dit jaar in zeven van de achttien races WK-punten, maar verder dan een twaalfde plek – behaald in Assen en Qatar – kwam hij nog niet. Na de race op het Mandalika International Street Circuit gaf Van den Goorbergh aan nog hinder te ondervinden van de pittige crash een week eerder in Japan, toen hij – na contact met een andere rijder – geen remmen meer had. Over Van den Goorberghs toekomst zijn nog veel onzekerheden. Bij RW-Idrofoglia Racing GP lijkt er geen plek meer voor hem te zijn. Filip Salac wordt genoemd als de nieuwe teamgenoot van Ayumu Sasaki, al is zijn komst naar het Nederlandse team nog niet officieel bevestigd. Wat de plannen van Zonta van den Goorbergh voor volgend seizoen zijn, is op het moment van schrijven nog niet bekend. Zijn enige redding om in de Grand Prix te blijven, lijkt een plek bij het Pramac Yamaha Moto2-team, dat hun rijders voor 2026 nog niet heeft gepresenteerd.

Fotografie: ANP, MotoGP, teams

Moto2 Indonesië 2025 uitslagen

Moto2
1. Diogo Moreira (BR), Kalex, 34.23,800;
2. Izan Guevara (E), Boscoscuro, +7,261;
3. Aron Canet (E), Kalex, +9,050;
4. Barry Baltus (BE), Kalex, +9,518;
5. Albert Arenas (E), Kalex, +11,109;
6. Joe Roberts (US), Kalex, +11,544;
7. Ivan Ortolá (E), Boscoscuro, +14,591;
8. Collin Veijer (NL), Kalex, +15,022;
9. Jake Dixon (GB), Boscoscuro, +15,363;
10. Adrian Huertas (E), Kalex, +19,100;
11. Darryn Binder (ZA), Kalex, +19,352;
12. Senna Agius (AU), Kalex, +19,105;
13. Ayumu Sasaki (JP), Kalex, +22,632;
14. Alonso Lopez (E), Boscoscuro, +23,648;
15. Zonta van den Goorbergh (NL), Kalex, +23,944.
  • 22 ronden = 94,622 KM
  • Racegemiddelde winnaar: 165,0 km/u
  • Snelste ronde (3e): Daniel Holgado (E), Kalex, 1.33,104 = 166,3 km/u (record)

WK-stand (na 18 van 22 races)

Positie Coureur Punten
1Gonzalez238
2Moreira229
3Canet205
4Baltus195
5Dixon176
6Daniel Holgado, E, Kalex153
7Celestino Vietti, I, Boscoscuro141
8Arenas119
9Agius108
10Deniz Öncü, TR, Kalex100
19Veijer53
22Van den Goorbergh19

Moto3: Rueda kroont zich tot Moto3-wereldkampioen

José Antonio Rueda is dit jaar met afstand de beste in het Moto3-wereldkampioenschap.

Het was eigenlijk al niet meer de vraag óf, maar alleen nog wanneer José Antonio Rueda de Moto3-wereldtitel zou veiligstellen. De 19-jarige coureur van Red Bull KTM Ajo greep zijn eerste kans meteen aan. Rueda had voorafgaand aan de race al 93 punten voorsprong op Ángel Piqueras – dat moesten er na afloop minstens 100 zijn om de titel definitief te pakken. Ook Máximo Quiles had nog een theoretische kans op het kampioenschap. De beslissing viel eigenlijk op het moment dat Rueda halverwege de race de leiding overnam in een kopgroep van tien rijders, terwijl Piqueras en Quiles door het afsnijden van een chicane een ‘long lap penalty’ kregen en daarmee hun kansen op de overwinning verspeelden. De kopgroep viel verder uiteen door een crash waarbij Taiyo Furusato, Álvaro Carpe en David Almansa betrokken waren. Terwijl Rueda met de titel in het achterhoofd zijn race reed, streden David Muñoz en Adrián Fernández vol voor de dagzege. Het tweetal haalde elkaar meerdere keren in, tot het misging: Fernández dook binnendoor bij Muñoz en raakte hem. Muñoz kwam op nare wijze ten val, bleef in de grindbak liggen en bleek later zijn dijbeen te hebben gebroken. Kort daarna werd de rode vlag gezwaaid, terwijl de voorlaatste ronde bezig was. Fernández reed op dat moment aan de leiding, maar kreeg voor het incident met Muñoz een tijdstraf ter waarde van een dubbele long lap penalty en viel terug naar de zesde plaats in de einduitslag. Rueda werd tot winnaar uitgeroepen, maar belangrijker nog: de wereldtitel was binnen. Mede dankzij de vierde plaats van Quiles en de zevende van Piqueras kon niemand hem nog inhalen. Volgend jaar mag de Spanjaard – die in 2025 al negen races wist te winnen – zijn kunsten vertonen voor Red Bull KTM Ajo in de Moto2 als teamgenoot van Collin Veijer.

Moto3 Indonesië 2025 uitslagen

Moto3
1. José Antonio Rueda (E), KTM, 29.28,292;
2. Luca Lunetta (I), Honda, +0,305;
3. Guido Pini (I), KTM, +0,388;
4. Maximo Quiles (E), KTM, +3,027;
5. Jacob Roulstone (AU), KTM, +4,978;
6. Adrian Fernandez (E) Honda, +5,747;
7. Angel Piqueras (E), KTM, +6,154;
8. Ryusei Yamanaka (JP), KTM, +16,144;
9. Stefano Nepa (I), Honda, +16,483;
10. Joel Kelso (AU), KTM, +20,248;
11. Matteo Bertelle (I), KTM, +21,065;
12. Dennis Foggia (I), KTM, +21,378;
13. Ruche Moodley (ZA), KTM, +22,168;
14. Marco Morelli (AR), Honda, +24,795;
15. Eddie O‘Shea (GB), Honda, +24,973. 
  • 18 ronden = 77,418 KM
  • Racegemiddelde winnaar: 157,6 km/u
  • Snelste ronde (7e): José Antonio Rueda (E), KTM, 1.37,255 = 159,2 km/u (record)

WK-stand (na 18 van 22 races)

Positie Coureur Punten
1Rueda340
2Piqueras231
3Quiles217
4David Muñoz, E, KTM197
5Kelso157
6Alvaro Carpe, E, KTM157
7Fernandez137
8Yamanaka123
9Valentin Perrone, AR, KTM121
10Taiyo Furusato, JP, Honda107

Techniek motorblok 2026 Ducati Desmosedici Stradale R: ‘RSVP van één miljoen’

0

Toen we vorig jaar het Engine Department van Borgo Panigale mochten verkennen voor de presentatie van het nieuwe V2-blok, gingen we uit van een once-in-a-lifetime buitenkans. Maar ook met het oog op 2026 viel een uitnodiging in de bus. Eentje van een heel ander kaliber. Eentje met een geheimhoudingsclausule ter waarde van één miljoen euro. Slik.

De fortuinlijke stervelingen die ooit in het Centro Stile van Ducati mochten rondwaren, zullen het beamen: de designsectie van Ducati ademt iets ongrijpbaars, iets magisch uit. De met TL verlichte gangen tussen de kantoor-cubicles zouden niet misstaan in een doorsnee hospitaal, maar de praal aan de muren verraadt een heel andere insteek. Daarop prijken immers de concepttekeningen van alle moois dat ooit aan Borgo Panigale is ontsproten. De eerste penseeltrekken van Massimo Tamburini’s 916, een voorzichtige potloodschets van de 999 door Pierre Terblanche en de legendarische Monster M900 van de hand van Miguel Galuzzi hangen er tussen de tekeningen van minder bekende maestro’s. Het contrast van de kleurrijke meesterwerken ten opzichte van hun zoutloze achtergrond kon amper groter zijn. Net voor de dubbele deur naar het ontwerpwalhalla openzwaait, valt m’n oog op een tekening van Andrea Ferraresi van de Panigale V4, met onder het strakke kuipwerk het motorontwerp van Enrico Poluzzi: de Desmosedici Stradale V4. Stijl, verfijning en prestaties ineen – niet toevallig de drie kernwoorden die Ducati zelf naar voren schuift bij elke nieuwe worp. Nogal profetisch ook, zou enkele tellen later blijken. Of misschien had iemand de prent er wel voor de gelegenheid opgehangen…


M22A 2026 Desmosedici Stradale R!

Eén miljoen

In het hart van het Centro Stile staan immers tien stoeltjes opgesteld voor een enorm scherm. Links ervan rust een motorblok, opgebokt onder een fluwelen sluier, en op de tafel in de hoek van de kamer liggen enkele onderdelen tentoongespreid. Met een snelle blik ontwaren we een krukas, nokkenassen, een bijzonder ogende schakelwals, kleppen, drijfstangen, een koppelingskorf en een cilinderkop. De onderdelen ogen herkenbaar… en toch ook weer niet. Nog voor we ze van dichtbij kunnen bekijken, krijgen we een stapel A4’tjes in de knuisten geduwd. ‘Of we zo vriendelijk willen zijn om even te tekenen?’ Tijdens het doorbladeren ervan worden de mobieltjes van het selecte gezelschap journalisten afgeplakt met camerastickers en glijdt m’n oog over een NDA – een geheimhoudingsverklaring – ter waarde van één miljoen euro. Te betalen aan de heer Domenicali, als ik m’n mond voor het verstrijken van het embargo voorbij zou praten. Slik. Daar moet ik al snel enkele maanden voor aan de bak…

Ducati’s nieuwe lichtgewicht V2 motorblok

Ducati’s allerhoogste goed

Maar zelfs met het doek nog over de krachtbron is het onderwerp van de dag meteen duidelijk. De V4. Ducati’s allerhoogste goed, en de zelfverklaarde ‘King of the sportbike engines’. Zo’n V4 is compact – met voordelen van een makkelijker te centraliseren zwaartepunt, optimale aerodynamica en maximale leunhoeken – is natuurlijk beter in balans, en komt rechtstreeks uit Ducati’s MotoGP-programma overwaaien. Inclusief een 81mm-boring en vloeistofdynamica, hoogtoerige desmo-kleppentrein, TwinPulse-ontstekingsvolgorde en de contra roterende krukas. Het motormerk uit Bologna mikt er sinds 2017 eentje in z’n productiemotoren: de Desmosedici Stradale maakte sindsdien goede sier in onder meer de Panigale V4 en V4 R, de Superleggera en de Streetfighter V4 – tot de V4 RS-versies die recent werden onthuld. Vanaf 2020 verschijnt ook de V4 Granturismo ten tonele. Die zal een brede waaier aan vlaggenschepen voortstuwen, van de Multistrada V4-familie tot het Diavel-gamma. En nu… Nu is er dus een opvolger: de M22A ofte de 2026 Desmosedici Stradale R!

Als Ducati’s opperbaas Clau-dio Domenicali de pers toespreekt, weet je dat het menens is.

Gundrilled en shot peened

De nieuwkomer is een vloeistofgekoelde 998cc-V4 (naar WSBK-normen gekneed, dus), met een geoptimaliseerde, contraroterende krukas en desmodromische klepbediening. In het blok huizen lichtere (-5,1%) zuigers met wrijvingsverlagende DLC-coating, titanium Pankl-drijfstangen. Die laatsten zijn ‘gundrilled’ en ‘shot peened’. Dure termen voor dure MotoGP-technologie: middels gundrilling heeft Ducati een flinterdun kanaaltje door de drijfstang geboord, van de zuigerpen naar het lager van de big-end, teneinde beide te smeren. Het ‘shot peening’ of kogelstralen is dan weer een racewaardige oppervlaktebehandeling, waarbij de drijfstang wordt beschoten met kleine, ronde deeltjes om erosie en materiaalmoeheid tegen te gaan, hardheid van het titanium te verhogen en de levensduur ervan te verlengen. Zo, bakje vol. De krukas werd grondig aangepakt om hogere (!) inertie te realiseren – aangezien die contraroterend werkt, komt dat het stuurgedrag ten goede.

Bescheiden stap?

De uitlaatlijn is volledig herwerkt, de injectoren staan hoger en aan de andere kant van de hertekende gasklephuizen gemonteerd (langere spray, betere menging met lucht), het blok is uitgerust met kortere kelken én het nokkenprofiel van de uitlaat is aangepast voor een latere opening. Stuk voor stuk aanpassingen om aan Euro5+ te voldoen, zonder de Desmosedici Stradale R te muilkorven. Het nieuwe blok perst er 218 pk uit bij 15.750 tpm (identiek aan voorganger, 250 tpm later) en haalt 114,5 Nm bij 12.000 tpm. Al bij al een bescheiden stap voorwaarts, op het eerste zicht. Maar in realiteit presteert het blok 4 pk extra tussen 8.000 en 16.000 tpm en loopt het iets langer door (betere over-rev), is er 7% extra koppel beschikbaar bij 6.000 tpm én piekt het koppel 3% hoger. Met volle race-uitlaat komt daar nog 17,3 pk (tot 235 pk) en 5 Nm bovenop, met speciale molybdeenolie (met nóg lagere wrijving) zwelt het vermogen aan tot 239 pk. Waanzin.

Ducati Neutral Lock

Een knap staaltje racetechnologie zit diep in het blok verscholen. Ducati heeft z’n nieuwe V4 immers uitgerust met z’n Ducati Racing Gearbox, waarbij het schakelpatroon grondig is aangepast: in plaats van een 1-N-2-3-4-5-6-patroon heeft het merk nu voor een N-1-2-3-4-5-6-volgorde gekozen. Een prima keuze voor wie vaak op het circuit vertoeft. En extra handig voor het bijbehorende snufje: de Ducati Neutral Lock, die voorkomt dat je per abuis in neutraal terechtkomt. Op de schakelwals is immers een extra nok voorzien die de schakeltrommel mechanisch kan blokkeren, als je een hendel op de rechter stuurhelft vastzet. Op zich eenvoudig qua idee, briljant qua uitwerking – en binnenkort te testen op de nagelnieuwe 2026 Panigale V4 R!

2026 Ducati Multistrada V4 Rally: toeren op heel hoog niveau

0

Met de 2026 Multistrada V4 Rally tilt Ducati zijn avontuurlijke toermachine naar een hoger niveau. De nieuwe generatie van de reiskampioen uit Borgo Panigale is klaar om letterlijk de wereld rond te gaan, met nog meer comfort, technologie en terreincapaciteiten dan ooit. De Multistrada V4 Rally blijft trouw aan haar missie: eindeloze kilometers vreten in alle comfort, alleen of met passagier. Dankzij de 30-liter tank, lange veerwegen en offroadwaardige spaakvelgen is deze machine even thuis op Alpenpassen als op grindpaden in Marokko. Ducati voegt voor 2026 twee nieuwe kleurstellingen toe: het stijlvolle Jade Green met gouden velgen en het klassieke Ducati Red met geborstelde aluminiumtank.

Nieuw: 2026 Ducati Panigale V4 R

Kracht en souplesse

Onder de kuip schuilt het bekende 1.158cc V4 Granturismo-blok, goed voor 170 pk en 121 Nm. De tegengesteld draaiende krukas zorgt voor extra wendbaarheid, terwijl het nieuwe Ducati Quick Shift 2.0 voor boterzachte schakelmomenten zorgt. Onderhoudsintervallen blijven 60.000 km voor het kleppenstel en 15.000 km of twee jaar voor een oliewissel. Qua elektronica is de V4 Rally opnieuw toonaangevend. Ducati breidt zijn radarsuite uit met Forward Collision Warning, dat de rijder waarschuwt voor mogelijke botsingen. Het Automatic Lowering Device laat de motor automatisch zakken bij lage snelheid, handig voor kortere rijders of bij manoeuvres met bagage. De Adaptieve Ducati Skyhook Suspension EVO is slimmer dan ooit en past zich in real time aan rijstijl en terrein aan, ondersteund door het nieuwe Ducati Vehicle Observer-algoritme, rechtstreeks ontwikkeld uit de MotoGP. Dat systeem analyseert constant de positie en massa van de motorfiets om vering, ABS en tractiecontrole optimaal af te stemmen.

Comfort voor twee

Ook op het vlak van comfort zijn er vernieuwingen: een breder en hoger windscherm, verwarmde handvatten met vijf standen, verbeterde duozit en standaard middenbok. Het 6,5” TFT-scherm kreeg een modernere interface met intuïtieve bediening van vering, verwarming en navigatie via Ducati Connect. De Multistrada V4 Rally 2026 verschijnt in drie uitvoeringen: Radar – met adaptieve cruise control, dodehoekdetectie en botsingswaarschuwing; Adventure Travel & Radar – voegt aluminium koffers en verwarmd zadel voor rijder en passagier toe; Full Adventure – compleet met Akrapovič-uitlaat en carbon voorspatbord.

Vanaf november 2025 staat de Multistrada V4 Rally bij de Ducati-dealers. Prijzen volgen.

Heerlijk horeca-arrangement tijdens KouwePotenTocht 2025

0
Eten kouwepotentocht

In 1963 reden duizenden auto’s over het bevroren IJsselmeer van Stavoren naar Enkhuizen. Halverwege stond op de ijsvlakte een pop-up Shell-benzinestation. Met de klimaatverandering lijkt er een einde aan de ijskoude winters in Nederland te zijn gekomen. De Elfstedentocht is iets voor geschiedenisboekjes, net als kruiend ijs op het IJsselmeer. Voor de KouwePotenTocht 2025 toeren we bibberend door de Achterhoek. Schrijf je snel in en rijd op zaterdag 25 oktober mee met deze unieke toertocht! We hebben weer goede horecalocaties uitgekozen die ons een heerlijk arrangement serveren. Die lichten we hier al even uit. Meerijden? Schrijf je hier in.

Horeca-arrangement

Ontvangst: koffie of thee met heerlijk appelgebak
Locatie: Grand Café Rutgers, De Muggenwaard 7, 6988 BX Lathum

Lunch: keuze uit twee soorten soep én broodje kroket of frikandel met saus én broodjeham of kaas én een drankje naar keuze (koffie, thee of frisdrank)
Locatie: Café-Restaurant De Italiaanse Meren, Buitinkweg 8, 7107 BE Winterswijk – Kotten

Diner: huisgebakken zalm met kruidensaus, friet en frisse salade óf malse kipsaté met
satésaus, friet en frisse salade én een drankje naar keuze (frisdrank, koffie of 0.0 Heineken)
Locatie: Grand Café Rutgers, De Muggenwaard 7, 6988 BX Lathum

Algemene informatie

Datumzaterdag 25 oktober 2025
Start- en eindpuntLathum (Gelderland)
AfstandCa. 245 km
Prijs regulier€ 60,00 (incl. ticketfee) – let op: géén deurverkoop!
Prijs RIDERS-leden€ 54,00 (incl. ticketfee) – let op: vind in je e-mail je persoonlijke 10% kortingscode
Arrangementwaanzinnige toertocht, inclusief ontvangst met koffie en gebak, lunch en diner
ThemaDe nieuwe IJstijd
Routedeelnemers die zich vóór 17 oktober inschrijven, ontvangen op vrijdag 17 oktober de route (GPX) via de e-mail. Deelnemers die zich na deze datum inschrijven, ontvangen de route last-minute voor de toertocht (indien er nog plek is, vol=vol)
Inschrijvenwww.ticketpoint.nl/kpt

Nieuwe kleuren voor de 2026 Honda NT1100

0
2026 Honda NT1100

Na de grondige vernieuwing van vorig jaar, presenteert Honda een nieuwe reeks kleuren voor de NT1100, de ‘New Tourer’. Deze motor, gelanceerd in 2022, staat bekend om zijn krachtige prestaties, soepel rijgedrag en comfort tijdens lange ritten.

De NT1100 heeft zijn populariteit bewezen, met meer dan 20.000 verkochte exemplaren sinds de lancering. In 2025 alleen al zijn er ruim 5.000 motoren verkocht, goed voor bijna de helft van alle verkochte tourmotoren in Europa.

Test 2025 Honda NT1100 DCT Electronic Suspension: geslaagde update

Voor modeljaar 2025 zijn er aanzienlijke verbeteringen doorgevoerd, waaronder dagrijverlichting met geïntegreerde richtingaanwijzers, een verbeterd windscherm en 7% meer koppel in het lage en middentoerenbereik van de 1.084 cc paralleltwin. De introductie van de Showa-EERA™ elektronische vering biedt extra rijcomfort.

Voor modeljaar 2026 zijn er drie nieuwe kleuren beschikbaar:

  • Iridium Gray Metallic
  • Mat Warm Ash Metallic
  • Pearl Hawkseye Blue.