40 jaar MOTORbeurs: geliefden die elkaar vonden op de MOTORbeurs Utrecht

Twaalf jaar geleden gaven Anne en Nomi van Os elkaar het jawoord op een plek waar normaal gesproken het geluid van motoren de boventoon voert: MOTORbeurs Utrecht. Wat begon met een spontane aanmelding via een nieuwsbrief, mondde uit in een onvergetelijke dag vol liefde, leer en lawaai. Nu, ruim een decennium later, blikken ze terug op hun bijzondere bruiloft tussen de motoren, camera’s en duizenden bezoekers.

Het begon allemaal in 2013, op een gewone verjaardag. Anne las in een nieuwsbrief van MOTORbeurs Utrecht over een wedstrijd: win een bruiloft op de beursvloer. ‘Ik zei voor de grap: “Ooh wat leuk!” En iedereen riep meteen: “Geef je op!” Dus dat deed ik,’ vertelt Anne lachend. Het concept? Een Biker Wedding midden op de motorbeurs, compleet met trouwjurken, motoren en een publiek van duizenden liefhebbers. Nomi was meteen enthousiast. ‘We studeerden nog, maar we wisten wel dat we ooit wilden trouwen. Dit voelde gewoon goed. Why not?’ En zo begon het avontuur. De selectieprocedure werd uiteindelijk ingekort en na een paar gesprekken met de organisatie kregen ze in november het nieuws: ze mochten trouwen op MOTORbeurs Utrecht. ‘Ik weet nog dat we stonden te juichen in de woonkamer,’ herinnert Anne zich. ‘We gingen trouwen. En snel ook – drie maanden later was het al zover.’

Een gedeelde passie

Motorrijden was voor Anne en Nomi van meet af aan meer dan zomaar een hobby – het was iets dat hen verbond. ‘We vinden het rijden gewoon fantastisch,’ zegt Anne. ‘Toen we nog maar net samen waren, werd in mijn familie al gekscherend gevraagd wanneer Nomi haar motorrijbewijs ging halen. Dat was bij ons eigenlijk een soort vereiste, haha.’ Nomi hoefde niet lang na te denken. ‘We kregen in maart 2011 verkering en die zomer haalde ik mijn rijbewijs. Mijn vader had vroeger een motor, dus het zat er ergens al in. Eerst zat ik achterop bij Anne, maar ik wilde gewoon zélf rijden.’ Het motorrijden groeide al snel uit tot een gezamenlijke passie. ‘Alle vrije tijd besteedden we eraan,’ vertelt Nomi. ‘We reden zo’n 10.000 kilometer per jaar. Met communicatiesetjes op konden we onderweg lekker kletsen, dat maakte het nog gezelliger.’ In die tijd reden ze allebei op een Honda Hornet 600.

Liefde op topsnelheid

Een traditioneel aanzoek was er nog niet geweest en daar wilde Anne toch nog iets bijzonders van maken. Ze regelde een verrassingsaanzoek bij haar ouders thuis. Nomi werd naar Anne’s oude slaapkamer gelokt, die helemaal was versierd met gezamenlijke foto’s en herinneringen. Toen ze door het raam naar buiten keek, kwam Anne op haar motor langsrijden met een grote vlag achter zich: Wil je met mij trouwen? ‘Ik liep naar beneden en daar stond ze, op één knie,’ vertelt Nomi met een glimlach. ‘Alles was zó mooi aangekleed. Fotolijstjes, lichtjes… het was echt romantisch.’ Hoewel het huwelijk “maar” drie maanden later gepland stond, werd het geen rommeltje. Sterker nog: het werd een stijlvolle, persoonlijke dag vol motorliefde met steun van vrienden en familie. ‘Omdat we studeerden, hebben we onze jurken via Marktplaats gevonden,’ vertelt Nomi. ‘We kregen ook veel hulp. Het was hectisch, maar ook heel bijzonder.’

40 jaar MOTORbeurs: standhouders Arie Molenaar en Gert Brouwer over 40 jaar MOTORbeurs: motoren, gekte en gezelligheid

In amazonezit naar het altaar

Op de grote dag zelf trapten Anne en Nomi het evenement af door samen MOTORbeurs Utrecht 2014 officieel te openen. ‘We knipten het lint door bij de ingang,’ vertelt Anne. ‘Daarna zijn we op de motor naar onze trouwlocatie gebracht.’ Maar zelf rijden in een trouwjurk bleek toch wat onpraktisch. ‘Dat was echt lastig,’ lacht Anne. ‘Ik zat uiteindelijk achterop bij mijn broer op mijn eigen motor. Mijn vader reed op Nomi’s motor, en zij zat ook achterop – allebei in een amazonezit. Want ja, hoe moet je anders gaan zitten met zo’n jurk?’ Ondanks de onhandige houding maakte hun entree flink indruk. De jurken wapperden elegant over de motoren, en onder het witte kant schuilde stoer schoeisel. ‘Onder onze jurken droegen we motorlaarzen,’ zegt Nomi. ‘Die hebben we samen met een helm gesponsord gekregen van Arie Molenaar Motors. Dat maakte het helemaal af.’ In de Jaarbeurs zelf stonden rijen fotografen klaar om het moment vast te leggen. ‘Dat was wel even heftig,’ herinnert Anne zich. ‘Zoveel camera’s – je voelde je echt een beetje geleefd.’ De ceremonie vond plaats op de stand van No Bike No Glory, afgeschermd maar nog steeds zichtbaar voor nieuwsgierige bezoekers. ‘Het was druk, maar gelukkig wel een beetje privé,’ zegt Anne. ‘Toch voelde het af en toe alsof je midden in een live tv-uitzending zat.’

Motorstoet, geen witte koets

De dag was niet alleen een droom voor het stel, maar ook een mediacircus. BNN’s De Social Club was erbij, met Geraldine Kemper als verslaggever. ‘Ze waren er al ’s ochtends vroeg, toen we ons klaarmaakten,’ vertelt Nomi. ‘Ze hadden zelfs een trompettist geregeld bij de ceremonie. We mochten van de motorbeurs zo’n vijftig mensen uitnodigen. Al onze motorvrienden hadden we gevraagd om op de motor te komen, en zo reden we in een stoet door de hal richting de ceremonie. Dat was echt geweldig.’ De ceremonie zelf was rond 11:00 uur. Daarna volgde een lunch, waarna het stel een fotoshoot deed – oorspronkelijk gepland in de buitenlucht, maar door regen verplaatst naar het Spoorwegmuseum. ‘Een fotomoment om nooit te vergeten,’ aldus Nomi. ‘Heel bijzonder om samen vastgelegd te worden in zo’n context.’ Het avondfeest vond plaats in hun eigen woonplaats. ‘Zodat iedereen kruipend naar huis kon – en dat gebeurde ook, ondanks dat het een doordeweekse avond was,’ lacht Anne. Op de vraag wat het mooiste moment van de dag was, hoeft Anne niet lang na te denken: ‘De openingsdans. Dat was nog spannender dan het ja-woord.’ Nomi knikt instemmend. ‘We hadden “Stay with you” van John Legend gekozen, maar we zijn geen dansers. Dan staan er ineens honderd mensen naar je te kijken.’ Gelukkig ging het na het eerste nummer over in een dansbare Tina Turner-track, waarbij de getuigen zich bij het stel voegden. ‘Toen konden we eindelijk even losgaan.’ De dag was verre van standaard en dat paste perfect bij het stel. ‘Ik had nooit een sprookjesidee van een bruiloft,’ vertelt Anne. ‘Maar dit paste gewoon bij ons.’ En hoe reageerde het publiek op twee vrouwen die op een motorspektakel trouwden? Alleen maar positief. ‘We hebben geen enkele negatieve reactie gehad,’ zegt Nomi. ‘Misschien ook omdat we zelf zo enthousiast en open waren.’

1 van 4

Elk jaar weer even terug

Inmiddels zijn Anne en Nomi twaalf jaar getrouwd, hebben ze twee dochters van vier en vijf, en is hun liefde voor motoren nog altijd springlevend. ‘We hebben ze alle beelden laten zien,’ zegt Anne. ‘Maar ze zijn nog niet mee geweest naar MOTORbeurs Utrecht. En dat is een bewuste keuze. ‘We hebben ook zoiets: het is onze dag,’ legt Nomi uit. ‘Voor veel mensen is het gewoon een dagje slenteren en hier en daar wat rondkijken, maar wij nemen echt alles in ons op. Van de nieuwste modellen tot accessoires en shows – we kijken álles. Het is voor ons een lange, volle dag. Met kinderen erbij zou het te druk en te intens zijn.’ Wat voor anderen misschien een beurs is als zovelen, is voor het duo een jaarlijks ritueel vol herinneringen. ‘We gaan elk jaar, het valt altijd rond onze trouwdatum,’ vertelt Nomi. ‘Beetje struinen, lekker uit eten… het is echt traditie geworden.’ Opvallend: ook na twaalf jaar hebben ze nog geen enkele editie gemist. ‘In de media hoor je weleens dat het elk jaar hetzelfde is, of dat er een periode minder merken stonden,’ zegt Nomi. ‘Maar dat maakt ons echt helemaal niks uit. Al stonden er maar een paar stands, dan zouden we nog steeds gaan. Voor ons blijft het bijzonder – altijd.’

Motorrijden in de kinderschoenen

Sinds de komst van hun dochters is het motorrijden wel wat minder geworden, maar de liefde voor tweewielers is nog altijd springlevend. ‘We hebben er vijf in de schuur staan,’ zegt Nomi lachend. Naast hun “grote” motoren – een Honda CB500 uit 1997 voor Anne en een BMW G650GS eencilinder voor Nomi – hebben ze allebei ook een Honda MSX125 Grom. ‘In Amerika gebruiken ze die om te stunten, zó leuk zijn ze,’ vertelt Anne enthousiast. ‘Ik vond dat zo’n fantastische motor, die móest ik hebben. Dus kocht ik er eentje in 2020. Toen zei Nomi: “Dit is zo leuk, ik wil er ook één”’ De compacte Groms zijn ideaal voor korte ritjes. ‘Even naar de stad of naar je werk, dan pak je die het snelst,’ zegt Anne. Toch proberen ze ieder jaar minstens één weekend samen op pad te gaan met de ‘grote motoren’, liefst naar het buitenland. ‘Dat is echt ons uitje,’ zegt Nomi. Toch is het contrast met vroeger groot. ‘We reden eerder zo’n 10.000 kilometer per jaar,’ vertelt Nomi. ‘Als we nu aan de 3.000 komen, is het veel. Maar dat is ook oké – het leven is gewoon anders nu.’ Wat níet veranderd is, is de droom om de passie te blijven delen. ‘Je wilt natuurlijk niet dat je kinderen te snel groot worden,’ zegt Nomi. ‘Maar qua motorrijden kunnen we echt niet wachten tot ze oud genoeg zijn om mee te gaan. Samen met het gezin op motorvakantie, of gewoon een ritje maken – dat lijkt ons echt fantastisch.’

Nog steeds trots

Terugkijkend op hun bijzondere trouwdag op MOTORbeurs Utrecht overheerst één gevoel: trots. ‘Sommige dingen zouden we achteraf misschien anders doen, maar we waren pas 22 en 24 en hadden nauwelijks een bruiloft meegemaakt. Maar eerlijk – wie kan er nou zeggen dat-ie op MOTORbeurs Utrecht is getrouwd?’ lacht Anne. Nomi voegt toe: ‘Het was een eenmalige actie, speciaal voor de 30e editie. Dat maakt het nóg specialer.’ Volgend jaar staat de 40e editie op de planning. En Anne en Nomi? Die zijn er natuurlijk weer bij. ‘We gaan op de vrijdag, een dag na onze trouwdag. MOTORbeurs Utrecht blijft altijd geblokt in onze agenda.’

Foto’s: Jane Duursma, ANP, Anne en Nomi