dinsdag 2 juni 2026
Home Blog Pagina 1248

EICMA: BMW R1250GS Adventure

0

BMW’s GS Adventure is een dikke Bertha, maar tegelijk erg wendbaar en zeker geen huiselijk type. Het draait allemaal om het avontuur, of anders wel toeren met een avontuurlijke twist. Met het nieuwe 1250-blok is de Adventure dikker dan ooit. De ShiftCam-technologie maakt het boxerblok smeuïger dan ooit en het soepele karakter past prima bij deze avonturenfiets.

Blitskikker
Iedereen dreunt uit zijn blote hoofd waarschijnlijk alle verschillen met een gewone R1250GS op: dikkere tank (30 i.p.v. 20L), meer windbescherming, spaakwielen en meer veerweg (210/220 i.p.v. 190/200). Het zadel bevindt zich 890 of 910 mm boven de grond en het gewicht stijgt tot 268 kg. Bij BMW ontkom je niet langer aan verschillende varianten. De basis-Adventure is allesbehalve grijs, maar komt wel in Icegrey. De hoofdkleur van de Exclusive is Kalamata metallic. Pardon? Hou het gemakshalve op camouflagegroen. De blitskikker van het stel is de HP in het wit, rood en blauw. Het eendelige endurozadel maakt de show af.

Foto’s: BMW

[justified_image_grid ids=7573,7574,7575,7576,7577,7578]

EICMA: BMW C400G(ran)T(urismo)

0

Zoals je een dikke C600 Sport en C650 GT hebt, levert BMW naast de C400 X nu ook de C400 GT. Net als bij de forse 650 is de G(ran)T(urismo) meer toegespitst op kilometervreters. Het windscherm is een stuk hoger en BMW heeft zelfs een nog hogere ruit in de accessoirelijst. Bagage vindt een plekje onder het zadel en twee losse bagagevakken in het dashboard.

Dikkere kont
De styling is een stuk dikker en volwassener dan de speelse en eigenwijze C400 X. De kont groeide flink door de knipperlichten in het kuipwerk op te nemen. BMW past hetzelfde trucje aan de voorkant toe. Al het polyester voegt wel acht kilo gewicht toe, de C400 GT weegt 212 rijklare kilo’s. Het blok met maximaal 34 pk weet daar wel raad mee. Natuurlijk grossiert deze voor de forens bedoelde scooter in elektronische hulpmiddelen. Dankzij BMW’s Connectivity – wel even de portemonnee trekken voor het 6.5” TFT-scherm – kun je onderweg bellen, naar muziek luisteren en aanwijzingen van het navigatiesysteem doorkrijgen.

Foto’s: BMW

EICMA: Honda CB500X

0

Allroads spelen vaak met veel bravoure de rol van macho-avonturier. Zo steekt de CB500X dus niet in elkaar, Honda’s instap-allroad is sinds zijn lancering in 2013 een bescheiden type. Komend jaar gooit het die schroom een beetje van zich af. Het vernieuwde model krijgt een verbeterde windbescherming, langere veerwegen (v/a 150/135 mm), 19” voorwiel, LCD-dashboard en LED-richtingaanwijzers. Bovendien gooit het tweecilinderblok onderin en in het middengebied vier procent meer kolen op het vuur. Hertekende radiatorflappen en kuipwerk geven de CB500X een ruiger voorkomen. Om te voorkomen dat de toegenomen veerwegen beginnende motorrijders afschrikken is het zadel smaller. Honda levert de allroad in rood, zwart en wit.

[justified_image_grid ids=7629,7630,7631,7632,7633,7628]

EICMA: Kawasaki Z300 wordt Z400

0

De Z400 moet een heerlijke motorfiets zijn voor een beginnende motorrijder of voor iedereen die geleerd heeft dat een zware niet langer je ware hoeft te zijn. In vergelijking met zijn voorganger – de Z300 – groeit het vermogen van de paralleltwin naar 33.4 kW (45 pk) @ 10.000 tpm. Het maximale koppel bedraagt 38 Nm @ 8000 tpm. Dat zijn zo maar zes pk en 11 Nm meer dan de Z300 en bij dit soort waarden is dat absoluut de moeite waard. Dat geldt ook voor het pluimgewicht van de Z400 dat met 167 kg zelfs drie kilo lichter is dan dat van de Z300. Als je dan ook nog eens weet dat de wielbasis slechts 1370 mm bedraagt, kun je op je klompen aanvoelen dat dit ding gemaakt is voor feestelijk stuurwerk. Voor een beginnend motorrijder is dat wel zo prettig en dat geldt ook voor ABS en een zithoogte van 785 mm.

Foto’s: Kawasaki

[justified_image_grid ids=7668,7669,7670,7671,7672,7673]

EICMA: Honda CB500F

0

Van Honda’s halveliters is de CB500F het patsertje. De naked krijgt in 2019 een styling die agressiviteit uitstraalt en die toont dat hij – gespierd en al – klaar is voor actie. Dat musculaire is schone schijn overigens, met 35 kW en 46 Nm (geschikt voor A2-rijbewijs) valt het motorische geweld allemaal wel mee. Wel presteert het blok net als in de CB500X en CB500R 4% beter bij lage toerentallen. Met die twee modellen deelt de CB500F ook een assist/slipper koppeling, een nieuw LCD dashboard en LED-richtingaanwijzers.

[justified_image_grid ids=27818,27819,27820,27821,27822,27823,27824]

EICMA: ‘F‘ wordt ‘R’

0

Na vijf jaar trouwe dienst vervangt Honda de CBR650F door de CBR650R. De naamswijziging illustreert het toegenomen sportieve potentieel van de machine. De Fireblade-achtige vormgeving geeft dat al gedeeltelijk prijs. De zithouding past daar goed bij want die is een stukje sportiever dan de F. De 650cc viercilinder van de R klimt duizend omwentelingen hoger in de toeren en heeft tractioncontrol en assist/slipperkoppeling. Het is door wijzigingen aan in- en uitlaat, hetere nokken en een gestegen compressieverhouding goed voor 95.2 pk @ 12.000 tpm en 64 Nm @ 8500 tpm. Om het allemaal iets spannender te maken levert het blok boven 10.000 tpm vijf procent meer vermogen.

41 mm Showa
De R is afgetrainder dan de F, het rijklaargewicht daalt met zes kilo tot 207 kg. Honda schaaft gewicht af van onder meer: frame, swingarm, benzinetank en voetsteunen. Om alle sportieve aspiraties bij te benen, houdt een 41 mm Showa Seperate Function Fork het rubber aan de grond. De CBR650R is te koop in het zwart en rood. Honda levert bovendien een 35 kW versie voor de A2 rijbewijshouders.

Foto’s: Honda

[justified_image_grid ids=7636,7637,7638,7640,7641]

EICMA: Honda CB650R

0

Zelfs met een extreem vieze en beslagen glazen bol zag je deze van ver aankomen: de CB650R. De nieuwkomer vervangt niet alleen de CB650F, maar vult de Neo Sports Café-modellijn perfect aan. Naast de dikke CB1000R (+) en kleine CB300R en CB125R is de 650 de gulden middenweg. Hij deelt het klassieke en minimalistische uiterlijk met zijn familieleden. Met de uit duizenden herkenbare koplamp als ultiem DNA-bewijs. In vergelijking met de F is de R zes kilo lichter dankzij een nieuw frame, achterbrug, benzinetank en voetsteunen. Rijklaar zet het 202 kilo op de weegschaal. Verder heeft het model een 41 mm dikke Showa SFF-vork, radiaal gemonteerde vierzuigerklauwen en zwevende remschijven.

Vijf procent krachtiger
Het blok kennen we al van de F, maar door een nieuw in- en uitlaattraject, gewijzigde kleptiming en een hogere compressieverhouding is het boven de 10.000 tpm vijf procent krachtiger. Bovendien schoof het rode gebied duizend toeren omhoog. De vier-in-lijn is goed voor 95.2 pk @ 12.000 tpm en 64 Nm @ 8500 tpm. Om niet stuiterend voor een bocht aan te komen heeft het blok een slipperclutch. Het lagere en verder naar voren geplaatste stuur zorgt samen met de naar achter geplaatste voetsteunen voor een sportieve werkplek dan op de F.

[justified_image_grid ids=27811,27812,27813,27814,27815]

EICMA: BMW F850GS Adventure

0

De logische vervolgstap op de dit jaar geïntroduceerde F850GS is de Adventure-variant. Zo doet BMW dat ook altijd bij de boxer-GS. De nieuwkomer beschikt over de gebruikelijke dikke benzinetank met een inhoud van 23 liter. Dat is acht liter meer dan op de gewone F850GS en volgens BMW goed voor een actieradius van 550 kilometer. Om het avontuurlijke karakter verder te benadrukken heeft de allroad brede enduro voetsteunen, beschermbeugels rondom en een roestvrij stalen bagagerek.

Aangekomen
Alle extra’s brengen het rijklare gewicht op 244 kg, dat is vijftien kilo meer dan de reguliere F850GS. Het hoogteverschil valt dit keer mee. Zoals gebruikelijk heeft de Adventure riante veerwegen (v/a 230/215 mm) en zadelhoogte 875 mm, maar het verschilt slechts millimeters met de gewone versie.  Het kuipruitje is niet alleen in twee standen instelbaar, maar ook een stukje hoger dan de reguliere fiets. Aan het motorblok morrelde BMW niet, dat levert dus nog altijd maximaal 95 pk en 92 Nm.

Foto’s: BMW

[justified_image_grid ids=7564,7565,7566]

EICMA: BMW S1000RR

0

ShiftCam-techniek is niet langer exclusief voorbehouden aan de boxermodellen van BMW. Ook superbike S1000RR moet er aan geloven. Als het net zo goed werkt als bij het boxerblok kunnen wij niet wachten op de eerste meters met deze hightech vier-in-lijn. Het superpotente blok trekt als vanzelf de aandacht naar zich toe, maar BMW pakt ook het rijwielgedeelte en uiterlijk aan. Zo kan de topsporter de komende jaren weer vooruit.

Indrukwekkende waarden
Het maximale vermogen stijgt van 199 naar 207 pk. Het komt vrij bij 13.500 tpm. Het maximum toerental stijgt naar 14.600 tpm (was 14.200) door 25% lichtere tuimelaars. Die wegen niet langer 11 gram, maar nog slechts 8 gram. De klepstelen van de titanium kleppen zijn uitgeboord en dat levert 10% gewichtsvoordeel op. Het maximum koppel van 113 Nm komt los bij 11.000 tpm. Dat verschilt amper van de eerdere 112 Nm (bij 9750 tpm), maar dankzij de ShiftCam-techniek levert de viercilinder van 5500 tot 14.500 meer dan 100 Nm. Het blok switcht in 10 milliseconde bij 9000 tpm van ‘kalme’ naar ‘hete’ inlaatnok. De variabele klepbediening maakt de vermogensafgifte meer lineair, zodat de explosieve vermogensstijging van het vorige model (en de bijbehorende wheelie-neiging) tot het verleden behoort.

Sonja-Bakkeren
ShiftCam techniek voegt ongeveer 1 kg gewicht toe, maar het complete blok viel 4 kg af. De S1000RR weegt nog maar 197 in plaats van 208 rijklare kilo’s. Het onafgeveerd gewicht neemt af door 1.6 kg lichtere aluminium wielen en nog eens een halve kilo door lichtere remschijven. Door te shoppen in de BMW-winkel kan het onafgeveerde gewicht door carbon wielen nog verder naar beneden. Het roestvrij stalen uitlaatsysteem viel 1,3 kg af door 0.5 mm dik materiaal in plaats van 0.8 mm te gebruiken. Aan de inlaatkant maakt BMW gebruik van inlaatkelken met variabele lengte. Bij 11.700 pakt de vier-in-lijn de korte exemplaren.

Flex Frame
Het rijwielgedeelte krijgt het enigszins opmerkelijke stempel Flex Frame opgedrukt. BMW heeft gestreefd naar een mix van stijfheid en flexibiliteit om een comfortabele maar toch strakke fiets neer te zetten. Het frame is tot 30 mm smaller om de motor zo smal mogelijk te maken. Door onder meer de olie- en waterpomp te combineren, neemt de breedte van het blok af met 12 mm. De balhoofdhoek is met 23.1° sportiever dan voorheen (was 23.5°) en de naloop neemt af tot 93.9 mm (was 96.5 mm). De wielbasis stijgt met 9 mm tot 1441 mm, maar de motor staat wel meer op zijn neus. De vering is natuurlijk geheel instelbaar, en de laatste generatie van het dynamische dempingssysteem is beschikbaar als optie.

[justified_image_grid ids=7598,7599,7600,7601,7602,7603,7604,7605,7606,7607,7608,7609,7610,7611]

EICMA: Speciale Triumph T120’s

0

In viering van het zestig jarig bestaan van de Bonneville tweecilinder presenteert Triumph twee heel erg speciale varianten van hun T120. 

Te beginnen met de T120 Ace die, natuurlijk,  verwijst naar het Ace Café in Londen waar de caféracer het levenslicht zag. Mat grijs met een heleboel zwart is hij en aan de zijkant en op de tank zien we het Ace Café-logo. Er worden er maar 1.400 gebouwd die wereldwijd verspreid gaan worden. Maar ieder exemplaar heeft wel zijn eigen certificaat dat getekend is door Ace Café oprichter Mark Wilsmore. Als bewijs dat hij echt is zeg maar.

Diamant
Maar er is ook de T120 Diamond Edition. Die staat in Snowdonia-wit en heel veel chroom voor je klaar. De Triumph-badge, kettingbeschermer en blokcovers. Dacht je dat er van de Ace weinig gemaakt worden dan zul je niet blij worden van dit feitje: de Diamond is gelimiteerd op 900. Ook hier krijg je een certificaat bij, ditmaal ondertekend door CEO Nick Bloor.

Accessoires
Maar wil je nou zo’n Diamond zelf maken dan kun je ook even in het accessoirepakket duiken dat Triumph online heeft staan voor de T120. Dan heb je er misschien wel geen certificaat bij en zul je de tank zelf moeten spuiten, maar de chromen onderdelen zijn al lang beschikbaar.

Foto: Triumph