woensdag 13 mei 2026
Home Blog Pagina 1293

Oostenrijk: Heuvelland rond Salzburg

0

Sinds Quasimodo, de klokkenluider van de Notre Dame, weten we dat we niet bang moeten zijn voor bochels. Integendeel zelfs. Dat blijkt ook maar weer eens in de Bucklige Welt, de “bochelwereld” ten zuiden van Wenen. Dat ‘land van duizend heuvels’ is een mooi plekje aarde buiten de grootstedelijke hectiek, dat je snel in het hart sluit, speciaal als niet-gebochelde aan het stuur van een nogal onthaastend voortbewogen motorfiets.

[sgpx gpx=”/wp-content/uploads/gpx/oostenrijk-rond-salzburg.gpx”]

Klaus Daams

Uitrit 66 van de A2 tussen Wenen en Graz, en vonkensproeiend als een kringen-in-de-hemel-trekkende oudejaarsraket streeft de Harley-Davidson Switchback naar de hoogte, door de haarspeldbochten van Grimmenstein richting Kaltenberg. De Harley maakt via de asfaltstrelende treeplanken meteen innig contact met de Bucklige Welt. Een uur later ontmoet ik in de gemoedelijke gelagkamer van Hotel Post in Kirchslag Heinz Sattler, buitengewoon goed bekend met de streek. Ik kom tijdens de briefing nauwelijks mee met het noteren van alle routetips, ‘omdat je hier zo waanzinnig mooi kunt rijden’. De balpen heeft alleen pauze als mijn tafelgenoot nog een glas wijn bestelt. Aangezien de opgewekte duizendpoot als verzekeringsadviseur uiteraard ook nog andere klanten heeft te verzorgen, en bovendien zijn geliefde Honda Blackbird momenteel een beetje hulpbehoevend is, speelt de komende dagen Josef “Pebo” Staab, gepensioneerd schoolhoofd en gepassioneerd Harleyrijder, de lokale gids.

Nauwelijks hebben de Switchback en Road King de vermoeidheid uit de koelribben geschud en Kirchschlag met vette slag verlaten, of gaan we in Lembach voor Gasthaus Stöcker al in de ankers. Seniorcheffin Hertha heeft al in 1959 de vergunning om motor te rijden verworven en ook dochter Gerda, de voor haar geraffineerde herbergskeuken geroemde ‘kruiden-Gerda’, draait graag aan het gas als de volgestopte dagplanning dat toe laat. Aan tafel krijgen we nog een paar anekdoten uit de tijd dat Gerda bij Pebo en Hertha bij diens vader op school ging. Klein is de wereld hier en dan ‘Servus, kom maar gauw terug met een groep motorrijders.’

Terugkomen. Dat kan in het land van duizend heuvels zomaar eerder gebeuren dan je denkt. In ieder geval bij diegenen die niet pietluttig een route uitknobbelen om maar in géén geval een etappe dubbel te rijden. Maar vooralsnog tovert iedere bocht een nieuwe verrassing tevoorschijn, zodat we zelfs blij zijn met het wat heiige weer. Daardoor kunnen we weliswaar slechts raden naar de Schneeberg in de nabije Weense Alpen, maar de fotostops kunnen we vergeten. Des te beter, kunnen we meer kilometers maken.

Bochtus interruptus

Zo slingeren we door met onze slagschepen, richting Blumau. Even later in Wiesmath steil bergafwaarts door Hölle, bij wintersneeuw en –ijs zeker geen feest, maar met mooi droog asfalt puur genieten. Wie vreugde beleeft aan de bestbewaarde Keltische aarden verdedigingswal van Oostenrijk, vindt die in Schwarzenbach. Meer recente geschiedenis werd in Hochwolkersdorf geschreven. Daar herinnert “Gedenkraum 1945” eraan dat hier, tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog, door onderhandelingen met de Sovjets de basis werd gelegd voor de wedergeboorte van Oostenrijk binnen de grenzen van voor de oorlog. Zonder dat zijn Schwarzenback en Hochwolkersdorf trouwens ook het vermelden waard: beide plaatsen zijn verbonden door de meest fotogenieke haarspeldbochten van de bochelwereld.

Helemaal niet zo eenvoudig, om steeds nieuwe formuleringen te vinden voor de bochtige weggetjes die zich zo glad over de rondingen van moeder natuur vleien. Voor ijzerrijders zoals wij, verdomd moeilijk om te stoppen voor de bezichtiging van toeristische bezienswaardigheden, zoals bijvoorbeeld de imposante Burg Forchenstein aan de voet van het Rosaliengebergte. Want wie houdt er nou van bochtus interruptus?

Versterkte kerken

De mens leeft niet alleen van lucht en liefde. Zeker niet rond het middaguur, wanneer de streek is doorspekt met voor de regio typerende Heurigenschenken, waar nieuwe wijnen met wat hapjes worden geserveerd. Een ommetje door Neudörfl, alles zo modern hier, en dan snel verder naar Katzelsdorf. Daar heeft de “genietboerderij” Böhm vandaag net rustdag, maar bij Döller verlaat de gast, dankzij lekkernijen uit eigen slagerij het lokaal met een voldaan gevoel.

‘De rest van de rit is ook schitterend’ verklaart Pebo. ‘Alleen maar kleine dorpjes. Stiften zoals aan de Donau zijn hier niet, maar wel veel weerkerken.’ Daarbij ontkomen we niet aan een geschiedkundige excursie. Toen de Ottomanen in een ver verleden na de val van Constantinopel in 1453 oprukten naar Midden-Europa en Wenen, versterkten de bewoners van de Bucklige Welt de muren van hun kerken, om beschutting te bieden tegen plunderende troepen. Daarachter konden zich honderden mensen wekenlang verschansen, water kwam uit speciaal daarvoor aangelegde bronnen, uit schietgaten en pekneuzen kreeg de aanvaller op zijn kop.

Meer daarover op de 98 kilometer lange Wehrkirchenstraße tussen Katzelsdorf en Edlitz. Maar ook zonder wist men zich te beschermen tegen rampspoed. Nog in 1880 bijvoorbeeld streed de bevolking tegen de aanleg van een weg van Kaltenberg naar Grimmenstein en verweerde zich daarmee met boerenslimheid tegen de verplichte belasting. Die konden de bevoegde ‘belastingambtenaren’ namelijk niet wegbrengen, vanwege de slechte toestand van de wegen. Tegenwoordig genieten wij van de gevolgen daarvan op lange termijn: een verkeerstechnisch paradijselijke situatie, zo goed als zonder brede rijkswegen. Veel zijwegen veranderen in onverharde boerenpaden, waarop onze kolossen hun off-roadeigenschappen kunnen demonstreren. Ook leuk: in Kirchslag vinden niet alleen elke vijf jaar Passiespelen plaats, de volgende in 2015, maar ook jaarlijks voorrondes van de Oostenrijkse nationale motorcrosskampioenschappen.

Gastronomisch genieten

Veel gasten komen per Rolls-Royce of helikopter naar het Triad. Het omgebouwde voormalige stalgebouw boven Bad Schönau is het gastronomische topadres van de Bucklige Welt, geleid door de met twee koksmutsen van Gault-Millau bekroonde Uwe Machreich en zijn vrouw Veronika. De 41-jarige waard blijft nuchter: ´men kan niet met één achterwerk op twee kerktorens zitten.´ Zo wimpelt hij met een knipoog de vestiging van ongetwijfeld florerende dependances van zijn toprestaurant af, terwijl hij aan het fornuis in een klassieke runderbouillon roert. Toch is er geen reden voor drempelvrees. Morsige motorrijders met trek in een stevige versterking horen net zo bij het publiek als mensen in zakenkostuum, die een 7-gangendiner vieren en aansluitend misschien nog naar het huiseigen golfterrein verdwijnen. Wie dat wil, kan in Triad zelfs kookcursussen boeken.

Wij stappen weer op de gereserveerde fauteuils van onze Harley’s en cruisen naar Schloss Krumbach, geliefd als huwelijkshotel. Geen huwelijk voor ons, het blijft bij een ereronde over de binnenplaats van het kasteel. Kort daarna hebben we toch een vluchtige liaison aan de balie-annex-tapkast van Gasthaus Buchegger in Tiefenbach. Het innig met de Bucklige Welt verbonden bedrijf viert in 2014 zijn 170-jarige bestaan. Goed voor een mooi verhaal, maar de bardame is geen prater, dus wij stappen gauw weer op om de rit te vervolgen.

En zo’n dikke V-Twin stop je niet zomaar. Ook niet voor merriemelk en edele brandewijnen die langs weg, door het brede Wiesental naar Zöbern, aangeprezen worden. Daarvoor zouden we de vloeiende swing van de motoren moeten onderbreken, dus blijven alleen de pogingen over om tussendoor een paar appeltjes voor de dorst van de overvolle takken in de berm te plukken. Schip, schraap, schop: never stop heavy metal in galop! Bergopwaarts door de haarspeldbochten en weer naar beneden door het bosrijke tehuis van de firma Wildzwijn & Co. , De rit wordt tijdelijk onderbroken in Aspang-Markt. Fans van historische spoorverbindingen weten misschien dat deze plaats aan de nooit voltooide spoorlijn Wenen- Thessaloniki ligt. Vrienden van motorvoertuigtechnische rariteiten moeten inplannen dat het Aspanger Automobielmuseum niet dagelijks is geopend, en wie van merkwaardige café-restaurants houdt, moet zeker Höller eens bezoeken.

Vurige linde

Steeds hoger gaat het nu door de wintersportgemeente Sankt Corona en Kirchberg am Weichsel naar het Freistritzsattel, met 1298 meter het hoogste punt van de Bucklige Welt en tegelijkertijd grens met de Stiermarken. De wolkengrens ligt vandaag duidelijk lager, liever even van de route af, dan in regen klappertanden. De beloning: een concert voor hete uitlaatkelken tijdens de bestorming van de 842 meter hoge Rammsattel. En daarna de stilte, begeleid door het knisperen van een afkoelende motor. Even uit het zadel tijdens een in-het-weiland-liggen-en-het-gras-horen-groeien-pauze met uitzicht op Sonnenwendstein en Großen Otter. In Friedersdorf nog een mooi verhaal: een linde met mazzel, waar midden jaren zeventig de bliksem insloeg. De boom vatte vlam en kon alleen aan de buitenkant geblust worden, van binnen smeulde het door. Totdat de echtgenoot van Maria uit Haselbach (zij vertelde ons het verhaal) een soort venster in het hout sneed, zodat ook het vuur in de binnenstam kon worden bestreden. De linde overleefde, zodat het ook de volgende lente zoemt en bromt rond de prachtige bloeiende kroon.

Maar intussen gaat het plenzen, tot de volgende dag een droge noordwester het wolkendek opentrekt en wij brommend als twee hommels, die overigens veel minder temperatuurgevoelig zijn dan bijen, het Freistritzsattel ten tweede male bezoeken. Door nu, verder naar het Paffensattel. Die is duidelijk meer inspirerend: restasfalt vol littekens als het gegroefde gezicht van een honderdjarige kerkgangster. Semmering, Gloggnitz, Burghotel Kranichberg, we flipperen weer midden door de Bucklige Welt. We gassen, remmen en blazen door, wat in Kuhberg ook tot een hysterische blafaanval van een waakhond leidt, die waarschijnlijk nog nooit eerder Pinball of Switchback heeft gezien. Maar als de hond een biker was, zou hij zeker met zijn staart kwispelen vanwege de appetijtelijke brokjes tussen Hochwolkersdorf, Bromberg, Hollenthon en Sprateck.

Vrijdagmorgen. Pebo wordt geroepen door de Harley-party in Faak, maar ik ben nog lang nie klaar met de gebochelde wereld. Vroeg vertrek ik uit Kirchschlag, om 14 uur ben ik hemelsbreed pas twintig kilometer verder gekomen. Ik wil helemaal geen einde breien aan die kluwen van kleine en kleinste weggetjes waarvan ik ben gaan houden. Omdat je hier zo waanzinnig mooi kunt rijden! Nog eens: de haarspeldbochten bij Tiefenbach om Blumau, de pelgrimskerk Maria Schnee in Kaltenberg en de windmachine bij Lichtenegg, langs de Spratzbach door het dal van de zeven molens en verder en verder. Gaandeweg zatgereden komt in Thernberg het Landgasthaus Thaler als door de knorrende maag geroepen. Daar worden, liefdevol gedrapeerd, kiproulade met spinazie, aardappelballetjes en zwammen in lichte botersaus geserveerd. Niet in de laatste plaats een optisch genot en daardoor ook op het bord een soort bochelwereld.

INFORMATIE

De Bucklige Welt, halverwege Wenen en Graz gelegen, is het perfecte contrast met de hectische grote stad. Verlaten wegen kronkelen door het “land van de duizend heuvels”, langs dorpen, boerderijen en herbergen en hopelijk ook, indien nodig, tot ontspanning.

Heenreis Het snelst gaat het via de autosnelweg richting Wenen, waarvoor tol moet worden betaald. Daarna op de A2 richting Graz tot uitrit 66 Grimmenstein. Dan wordt het de zijkanten van de banden al warm rond het rubberhart in de haarspeldbochten omhoog naar Kaltenberg. En daarna duik je diep, respectievelijk schuin, in de wonderbaarlijke wereld van de bochels.

Onderdak Zowel van west naar oost als van noord naar zuid is de afstand maximaal 40 kilometer. Om zonder bagage dagtochten te maken ligt daarom een vaste standplaats voor de hand. De volgende adressen vielen bij de beschreven toer in de smaak:

Hotel Post, Günserstraße 2, A-2860 Kirchschlag, tel. 0043-2646-2216, www.hotel-post-hoenig.at; Gasthaus Buchegger, Tiefenbach 1, A-2851 Krumbach, tel. 0043-2647-42263, www.gasthaus-buchegger.at; Triad, Ödhöfen 25, Bad Schönau, A-2853 Krumbach, tel. 0043-2646-8317, www.triad-machreich.at; Artis Hotel Schloss Krumbach, A-2851 Krumbach, tel. 0043-2647-42209, www.artis-hotels.at; Gasthof Rottensteiner, Otterthal 10, A-2880 Otterthal am Wechsel, tel.0043-2641-8200, www.gasthof-rottensteiner.at.

Bezienswaardigheden Gestage druppels hollen al ongeveer een miljoen jaar zijn steen uit, voor veel vleermuizen is hij intussen vaste verblijfsplaats: de Hermannshöhle bij Kirchberg is de grootste druipsteengrot van Niederösterreich en fascineert zowel bezoekers als zoölogen, www.hermannshoehle.at. Tot in de tweede eeuw voor Christus reiken de oorsprongen van het Keltendorp in Schwarzenbach. Toentertijd een van de belangrijkste nederzettingen in het gebied van de Oost-Alpen, tegenwoordig openluchtmuseum; het jaarlijkse Keltenfestival is een droom voor fans, www.schwarzenbach.gv.at. Eveneens al wat jaartjes achter de gebochelde rug hebben de tentoonstellingstukken uit de tijd van 1888 tot 1972 in het automobielmuseum Aspang-Markt; het spectrum reikt van koetsmobiel over een gepantserde Gräf & Stift tot Formule-V-racewagen, www.aspangmarkt.at

Opmerkelijk én interessant De tinnen figurenwereld in Katzelsdorf, samen vormen ze het grootste diorama van Oostenrijk, www.zinnfigurenwelt-katzelsdorf.at. Niet te vergeten ook de ‘Brombergse Heksenweg’ die aan hand van het voorbeeld van de in 1671 op de brandstapel verbrande Afra Schickh het lijden van de slachtoffers van de heksenvervolging documenteert en thematiseert, www.bromberg.at. Om geen slachtoffer te worden van bijvoorbeeld de naar het westen marcherende Ottomanen, verschansten de bewoners van de Bucklige Welt zich vroeger indien nodig in weerkerken, tot kleine vestingen omgebouwde godshuizen; die staan tegenwoordig voor geïnteresseerde bezoekers open langs de bewegwijzerde Wehrkirchenstraße, www.wehrkirchenstrasse.at. In elk geval komt men 60 meter dichterbij de hemel op het uitzichtsplatform van het windkrachtcomplex Lichtenegg; dat het echter ook op aarde heel mooi kan zijn bewijst het panorama over de Bucklige Welt, www.lichtenegg.gv.at

Lectuur en kaarten Er is ook in het Duits geen reisgids speciaal voor de Bucklige Welt te vinden, noch in de boekhandel aldaar, noch op internet. Als dat geen goed teken is voor een “geheimtip”. Om tenminste niet op de weg zonder oriëntering te zijn, hoewel zelfs dat hier zeker zijn charme heeft, is er de “ADAC Urlaubskarte Burgenland, Steiermark Ost” op schaal 1:150.000 voor €8,99.

Adressen Tourismusverband Bucklige Welt, Ransdorf 20, A-2813 Lichtenegg, tel. 0043-2643-701020, www.buckligewelt.at

2018 Harley-Davidson Iron 1200 & Forty-Eight Special – test Promotor

0

Bekijk meer van Promotor op https://www.motor.nl
Abonneer op Promotor Magazine: https://www.motor.nl/aanmelden-promotor
Volg Promotor ook op Facebook: http://www.facebook.com/promotormotome
Volg Promotor ook op Instagram: http://www.instagram.com/prowww.motor.nl

Jaap was in Kroatië om daar de 2018 Harley-Davidson Iron 1200 & Forty-Eight Special te testen.

Lang leve de file!

0

Als je al jaren woon/werkt op de motor heb je een soort radar ontwikkeld voor rijden in de file. Als je nog maar onlangs hebt besloten de auto doordeweeks te laten staan, kan rijden in de file best imponerend zijn. Kortom: hoe rij je min of meer zorgeloos langs al die rijen auto’s.

In Nederland mogen we ons gelukkig prijzen dat je met je motor langs de file mag rijden. In de ons omringende landen is dat zeker niet zo vanzelfsprekend. In Duitsland werd langs de file rijden onlangs nog pertinent verboden. En voor het argument dat het in Nederland wel mag, is de Polizei echt niet gevoelig. We spreken uit ervaring. Maar goed: hoe vergroot je de kans om zonder kleerscheuren langs de file te rijden.

Let op je snelheid

Risico’s stijgen aanmerkelijk wanneer de snelheid hoger is dan 75-80 km/u, maar ook wanneer de snelheid waarmee je langs de file rijdt hoger is dan 25 km/u. Dat klinkt niet onlogisch. De minste risico’s loop je wanneer een langzaam rijdende file met een snelheid van zo’n 60 km/u voortbeweegt. Rijdt de gekooide horde sneller is het beter de rijbaan te delen.

Vermijd wegmarkeringen

Wanneer de file lekker indikt, is het verleidelijk de middenstreep als een soort van veiligheidsbuffer te gebruiken. Maar weet dat wegmarkeringen niet bekend staan om hun grip. Remmen op een wegmarkering kan de tremweg meters verlengen. Niet fijn.

Verfijn je lagesnelheidsmotoriek

Het geheim van stabiel motorrijden op lage snelheden is de soepele controle van je koppeling en gashendel. Hou de omgeving goed in de gaten en probeer met ontspannen armen te rijden zodat je soepel en kalm door de file beweegt.

Ontwikkel een risicoradar

Scan de omgeving op plotselinge veranderingen. Kleine aanwijzingen – een licht gedraaid wiel, een auto die dicht op de middenstreep rijdt, ogen die actief in de zijspiegel kijken – kunnen voortekenen zijn dat een automobilist van rijbaan wil wisselen.

Plan een ontsnappingsplan

Probeer je opties in kaart te brengen. Vraag je steeds af: Wat zou ik doen als…? Evalueer de situatie en bedenk dat je altijd weer je plek in de file kunt innemen wanneer de situatie niet lekker voelt.

Wees zichtbaar

De meeste automobilisten zijn hoffelijk wanneer ze je zien. Dan sturen ze de auto naar links of rechts waardoor er meer ruimte in de file ontstaat. Maar pas op voor de dodehoek. Blijf daar niet nooit hangen en als je er niet langs komt: laat je zakken. Zorg dat je zichtbaar bent in de buitenspiegel. Gokken dat ze je wel zien, is vragen om problemen. Als de ruimtes tussen de auto’s wat groter worden, verander dan regelmatig van plek op de weg. Een van richting veranderende koplamp valt enorm op in achteruitkijkspiegels.

Safety in numbers

Achter een meer ervaren filrijder aanrijden kan heel comfortabel zijn. Als Mozes in de Dode Zee splijt die de rijen auto’s en passeer jij ze in een zee van ruimte. Gaat Mozes voor je gevoel te snel, volg ‘m dan niet en rij je eigen tempo.

Wees voorspelbaar

Als de snelweg uit meerdere rijbanen bestaat, verwachten automobilisten dat je de file tussen de twee linkse rijbanen passeert. Wanneer de linker spitsstrook is geopend is dat de meest linker rijbaan.

Met de rem in de aanslag

Rij met twee vingers op de voorrem en hou je voet in de aanslag op de achterrem. Zo blijf je alert en scherp en ben je klaar voor situaties die om een onmiddellijke reactie vragen.

Speel het spel zuiver

Filerijden is ook een spelletje. Wanneer je je aan de regels houdt, blijft het dat ook. Geef automobilisten ook de ruimte, wees galant en hou een snelheid aan die automobilisten verwachten. En zo nu en dan een vriendelijk gebaar doet niemand kwaad.

Getest: Suzuki GSX-R125

0

Het is een flink avontuur zo, tegen windkracht 8 in en ingeklemd tussen trage vrachtwagens en verkeer dat ongeduldig achter je zit te drukken tot ze weer 130 km/u kunnen. Plat op de tank het vrachtverkeer inhalend – even naar de vijf terugschakelen omdat je in zijn zes er echt niet voorbij geraakt – daagt het me ineens: Op een 125 heb je echt niets te zoeken hier.

Toch valt het op wegen waar de borden 100 aangeven nog wel mee. Daar hoef je tenminste niet in iemands slipstream te duiken om mee te komen. Daar openbaart zich ook ineens een erg zuinige kilometervreter. Is dit dan de eerste supersport waar je plezieriger kalm aan mij rijdt dan straal open?

‘Brommer?’
Waar je met een A2 motorfiets vaak nog wel het verschil kunt zien is dat voor het ongeoefende oog bij deze GSX-R125 model lastiger. De lokale brommerjeugd kijkt dan ook verwonderd naar de flitsend blauwe verschijning als ik bij de pomp stop. ‘Is dat nou wel of geen brommer joh?’, hoor ik ze aan elkaar vragen. Een vingertje naar de kentekenplaat is voldoende om de kwestie te sluiten. Een draai aan het gas zorgt echter toch wel weer voor een betwijfelde blik. De vrij lelijke pot maakt geen spetterend indruk met zijn gebrom. Bovenin de toeren zullen sommigen het j als licht irritant kunnen bestempelen. Zelf heb ik ook moeite het onderscheid te maken. De extreem lage zit, de trage acceleratie en toch ook dat geluid doen we zo terug verlangen naar mijn eigen brommertijd. Die 50 cc Yamaha TZR van een vriend van me gaat maar niet uit mijn hoofd. Bij het insturen in de bocht bijvoorbeeld, waar je door zijn geringe 134 kilo echt je eigen gewicht in de strijd moet gooien om er een beetje door te komen. Het heeft een hele grote charme. De grens opzoeken doe je dan ook al erg snel. Op een slingerende 80 weg voelt het zelfs bijna of je op een grote jongens supersport rijdt. De clip-ons en bijpassend lage zit vragen om een sportieve zit, kont helemaal naar achteren om een beetje profijt te hebben van de kuip. Rijdt je de 125R op die manier dan merk je pas echt hoe plezierig het kan zijn om met veel minder pk’s en koppel te werken. 

Kalm aan
Doordat je minder hard kan hoef je minder intensief bezig te zijn wanneer je de enkele schijf voor en achter in werking zet. Heb je iets meer tijd om rond te kijken of het multifunctionele LCD-dashboard af te lezen, dat iets weg heeft van dat van de GSX-R1000. Maar heb je ook tijd om de kleine details te overdenken. Zijn keyless-systeem bijvoorbeeld. Heel erg prettig om gewoon een knop om te draaien om hem te starten of op het stuurslot te zetten. Maar hoe sleutelloos is dat systeem daadwerkelijk als je die volledige knop uit zijn plek moet trekken om de tankdop of het zadel te openen? Om daar onder vervolgens gewoon een regulier contact te vinden. Een frappante keuze van de Japanners, maar het werkt goed dus kunnen we eigenlijk niet klagen.

Conclusie
Al met al zit de kleinste Suzuki kwalitatief sterk in elkaar. Je krijgt niet het idee dat dit als budgetmodel is gebouwd maar daadwerkelijk als instapmodel waar je vertrouwen van krijgt. Ondanks dat scoort hij qua comfort natuurlijk niet enorm hoog. Zelfs ik – met mijn bescheiden 1.75 m – met mijn ellebogen tegen mijn knieën aanzit als ik over de tank heen hang om redelijk mee te komen met het andere verkeer. Maar steek je dat af tegen het fabelachtige verbruik van 1:29,5  dan neem je dat natuurlijk voor lief. Overigens is dat ook nog inclusief een paar snelwegkilometers dus het gemiddelde kan makkelijk ergens boven de 1:30 uitkomen. Met een totaalprijs van 5.499 kost hij wel vijf meijer meer dan de naked variant. Maar hey, dan kun je niet zeggen dat je een supersport rijdt die slechts een stapje onder de GSX-R1000 zit. Dan heb je het voor dit flitsende krachtpatsertje wel over.

Tekst: Tom van Appeldoorn, Fotografie: Pim Hendriksen

Rijdende Rechter in actie

0

Op advies van de Rijdende Rechter beginnen rijschoolhouder Anton Vos en motorrijder Karel Hanse waarschijnlijk een rechtzaak tegen het CBR. Die instantie laat Hanse, die een been mist, geen rijtest afleggen op een aangepaste motorfiets. Om die test toch af te dwingen schakelde het duo Mr. Frank Visser in.

Zijwieltjes
Door de aard van zijn handicap, Hanse draagt geen prothese waarmee hij zijn been kan sturen, mag de inwoner van Albergen in Nederland alleen een zijspan of trike rijden. Iets waarin hij totaal geen zin heeft, hij wil het echte motorgevoel ervaren. In Duitsland bestaat die mogelijkheid wel. Bij het zogenaamde Feetless Biking System zijn twee uitklapbare, pneumatische zijwielen gemonteerd. Daardoor kunnen ook mensen met een been solomotor rijden.

Pleidooi
In het SBS-programma ‘Frank Visser rijdt visite’ (zie het filmpje hier) is de televisierechter overtuigd van de kansen van Hanse. In zijn pleidooi zegt hij onder meer: ‘In deze zaak gaat het er alleen om of meneer Karel medisch gezien in staat is om de motor te rijden met die zijwielen. Ik heb het idee dat die vraag door het CBR niet is beantwoord. Zij zeggen slechts: “omdat u vanwege de amputatie niet rijgeschikt bent om op een solomotor te rijden”. Hierin zijn de aanpassingen niet meegenomen.’

Importbeperking
Omdat de combinatie van een motorfiets en eenbenige motorrijders in omringende landen geen problemen opleveren, adviseert Visser desnoods Europa erbij te halen. ‘De weigering u toe te laten tot het examen, komt neer op een effectief verbod. In Europees rechterlijk verband noemen we dat een importbeperking. Het Europees recht heeft daar grote moeite mee.’

Ultieme Bobber volgens Fred Krugger

0

Als Fred Krugger iets maakt, weet je vooraf dat het geweldig mooi wordt. De Belg vervaardigt al jaren briljante, oogstrelende en waanzinnige custommotoren. Toen Triumph Benelux hem dan ook vroeg om op basis van een Bonneville Bobber een motor te maken die geschikt is voor flat track acceleratieraces hadden ze goud in handen. Het eindresultaat onderstreept het vertrouwen dat Triumph in Krugger heeft.

Extra tank
Zoals altijd is er meer gebeurd in de werkplaats in Basse Bodeux dan je op het eerste gezicht ziet. De benzinetank is 40 mm lager om nog dichter op het blok te liggen.  Het leverde de noodzaak op voor een extra tank om de injectiepomp te herbergen. Deze tank zit onder het zadel geplaatst en is vrijwel onzichtbaar. De tankdop is verzonken in de gewone benzinetank om de vloeiende lijn van de tank te accentueren. De zadelsteun is omgedraaid en opnieuw bekleed met een zadelovertrek van Wildhog.

Voorvork ingekort
De wielbasis neemt met 75mm toe, de hoogte juist met 45 mm af.  Het frame zelf is ongemoeid gelaten. De voorvork is duidelijk zichtbaar ingekort met 38 mm om het race-aspect te benadrukken. De luchtfilterkast maakt plaats voor kelken. We raden Triumph aan om dat idee direct te jatten. Het voor- en achterspatbord zijn volledig nieuw vormgegeven exemplaren die oorspronkelijk van de Speedmaster komen.

Lekker shoppen
Triumph heeft Krugger waarschijnlijk vriendelijk ingefluisterd dat hij ook wat fabrieksaccessoires moest gebruiken. Onder het motto ‘wie betaalt, bepaalt’ voldeed de Belg aan dat verzoek. Hij gebruikte onder meer:  handvaten, led verlichting met aluminium sierrand, olievuldop, voorremkapjes en een steun voor de koppelingskabel. Krugger deed niet alleen boodschappen bij Triumph, maar kocht ook: Procross velgen, remschijven van Arlen Ness, gefreesde kelken,  knipperlichten, stuurgewichten, Inox uitlaten en megafoondempers en Dunlop Sportmax banden met speciaal profiel.

CRT met nieuwe partners klaar voor seizoen 2018

0

Dit is een persbericht. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

Op het TT circuit Assen is het seizoen voor CRT weer losgebarsten. CRT organiseert al 26 jaar circuitrijvaardigheidstrainingen voor motorrijders die onder deskundige begeleiding van CRT-instructeurs met hun eigen motor op het TT circuit Assen willen rijden. Hiernaast organiseert het CRT ook dit jaar weer de Open Wegrace Kampioenschappen (OW Cup) en is 3 jaar geleden begonnen met de CRExperience combitrainingen. Met dit unieke concept worden zowel rijvaardigheid als leidinggevende capaciteiten van de cursist getraind.

RST motorkleding
Vanaf dit seizoen zullen de CRT instructeurs herkenbaar zijn aan hun nieuwe fluor-rood/witte leren pak van RST. RST is al jaren het nummer één motorkledingmerk van het Verenigd Koninkrijk maar ook in Australië, Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika. Door de samenwerking van RST met distributeur Bihr is dit kwaliteitsmerk nu ook in Nederland verkrijgbaar. Net als het CRT heeft RST veiligheid hoog in het vaandel. Dankzij de hoge veiligheidsstandaard is RST al jaren Safety partner van de Isle of Man TT. De CRT Pro Series CPX-C II pakken waarin de instructeurs van CRT vanaf 2018 rijden zijn vrijwel identiek aan de pakken waarin de gesponsorde MotoGP, Superbike en Isle of Man TT coureurs rijden. De veiligheidskenmerken uit de lerenpakken zijn ook terug te vinden in de textielpakken zodat ook elke RST rijder stijlvol en optimaal beschermd kan rondrijden.

Motul
En dat alleen het beste goed genoeg is voor CRT blijkt ook aan de samenwerking met oliegigant Motul. Motul is vooral bekend als hoofdsponsor van het WK Superbike, de MotoGP en MXGP. Alle Honda CBR600RR en CBR1000RR motoren van het CRT gaan onderhouden worden met de topproducten van Motul. Als olie worden de producten uit de Motul 300V lijn gebruikt. Een vol synthetisch product gebaseerd op Motul’s eigen ‘Ester Core’ technologie dat een begrip is onder rijders uit alle gelederen van de motorsport die het maximale uit hun motor willen halen. Om de motoren in topconditie te houden wordt verder gebruik gemaakt van de producten uit de Motul MC  Care Range.

Seizoen 2018
Met de nieuwe partners RST en Motul is CRT helemaal klaar voor het seizoen 2018. We zien je graag dit jaar op Assen! Voor meer informatie over activiteiten en producten kijk op: https://crtholland.nl/nieuws – https://www.rst-moto.com – https://www.motul.com.

BMW zwart maken

0

BMW lanceert een serie inktzwarte extra’s die een R1200GS of Adventure een heerlijk bruut voorkomen geven. Ze zijn in Beieren helemaal los gegaan op het anodiseren en poedercoaten van aluminium en staal. Het resultaat mag er zijn, er staat echt iets.

T-Ford
De lijst met accessoires omvat: bagagerek, bevestigingsplaat voor topkoffer, zijkoffers (36 en 34L), carterbescherming (met 2mm serieus dik en langer dan het standaard exemplaar), quickshifter, voetsteunen (voor en achter) en radiateurbeschermers. Alles uitgevoerd in gitzwart. Alsof de tijden van de T-Ford herleven. Je kunt deze accessoires in alle kleuren krijgen zolang het maar zwart is.

Op de motor drinken dankzij Wunderlich

0

Dit is een persbericht. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

Whether it’s engine oil, a small stash of petrol, water or a refreshing drink – you can never have enough space on your bike for liquids. Wunderlich, the motorbike accessories specialist, now has a smart solution in its portfolio for the water-cooled GS and the Adventure. In the unused space between the body and fork, the Sinzig-based company has added an ingenious flask holder.

The holder, made of powder-coated stainless steel, is mounted on the original attachment points, and slip-proof rubber mats and an adhesive strap mean that a 600 ml aluminium flask will be secure even on bumpy tracks. The flask is approved for operating fluids and is food safe, and also, thanks to the wide-neck cap, it is easy to clean and can be conveniently filled at the tap.

Both the holder and the flask are completely Made in Germany. Wunderlich also provides a five-year warranty. The holder costs €29.90, and the flask costs €14.90.

Suzuki SV650X Caferacer – test Promotor

0

Bekijk meer van Promotor op https://www.motor.nl
Abonneer op Promotor Magazine: https://www.motor.nl/aanmelden-promotor
Volg Promotor ook op Facebook: http://www.facebook.com/promotormotome
Volg Promotor ook op Instagram: http://www.instagram.com/prowww.motor.nl

Suzuki komt met een heuse caferacer: SV650X. Bart testte de motor in de omgeving van Utrecht.