maandag 4 mei 2026
Home Blog Pagina 1310

De Triumph Bonneville bestaat 59-jaar 

Door
Redactie
-
0

Hero Image

Als iets 60 jaar bestaat, is dat reden voor een feestje. We houden van ronde getallen. Triumph doet het anders en viert het 59-jarig bestaan van de Bonneville. Geen rond getal dus en je vraagt je af waarom. En da’s slim, want zo heeft Triumph mooi je aandacht te pakken.

Het feest duurt van maart tot en met juni en heeft ook een naam: Siprit of 59. En het gaat gepaard met leuke win-acties, een T100 in de kleurstelling van 1959. ‘Spirit of “59 Days bij de delers en aantrekkelijke aanbiedingen.

Win twee maanden rijden op een unieke 1959 Bonneville T100

Om in de sfeer te komen van het jaar 1959, heeft Triumph een Bonneville T100 in de kleurstelling van de eerste Bonnie uitgevoerd. Met deze kleurencombinatie, Meriden Blue en Exotic Orange, waan je je terug in vervlogen tijden, maar wel met alle gemakken van moderne techniek. Tijdens de actieperiode kun je deze unieke T100 bekijken tijdens de Spirit of “59 Days bij de dealer. Uniek is ook dat als je een proefrit reserveert in maart of april, je later dit jaar kans maakt om nog langer met deze prachtige T100 te rijden in juli en augustus.

Spirit of “59 Days bij de Triumph dealer

Tijdens de Spirit of “59 Days heeft de Triumph dealer extra Classic demo modellen staan. In eerste plaats zal dit natuurlijk de unieke 1959 Bonneville T100 zijn, aangevuld met de Street Twin, Street Scrambler, Street Cup, Bonneville Bobber en meer.

#Spirit59 – Win twee VIP kaarten voor de Bikers Classics en een Meet & Greet met Fred Krugger

Iedereen die in de maanden maart en april een proefrit heeft gemaakt op een Triumph Modern Classics en deze unieke ervaring deelt, met foto op de motor, via Facebook met #Spirit59, maakt kans op twee VIP kaarten voor de Bikers Classics van 30 juni tot en met 2 juli. Een leuk extraatje van deze prijs is een Meet & Greet met wereldkampioen Custom –bouwer, Fred Krugger. Fred zal daar namelijk deelnemen aan de Sultans of Sprint op een door hem zelf omgebouwde Bonneville Bobber.

Profiteer van aantrekkelijke aanbiedingen en maak kans op een unieke off-road ervaring

Wie een feest geeft die trakteert en daarom biedt Triumph tijdens de actiemaanden maart, april, mei, en juni extra aantrekkelijke aanbiedingen op verschillende Bonneville . Zo ontvangt men bij aankoop van een Bonneville uit de 900cc serie, € 900 aan gratis accessoires en profiteer je van een gratis Caféracer kuip op de Thruxton en Thruxton R. Hoewel Triumph zicht beseft dat het geluk niet op kan zodra je een Triumph Classics hebt aangeschaft, heeft zij voor deze geluksvogels nog een extra win-actie. Zo dingt iedereen die in de actieperiode een Triumph Classics aanschaft mee naar een Off-Road stage op een Street Scrambler bij een Triumph Adventure Experience centrum in de Benelux.

Triumph viert 59-jarig bestaan Bonneville

Het is dit jaar exact 59 jaar geleden; 1959 het jaar van het begin van een legende, een legende die nog altijd voort duurt. 1959, het geboortejaar van de Triumph Bonneville die een revolutie ontketende in de motorwereld.

Ter ere van de Bonneville viert Triumph daarom feest in de gedachte van de “spirit of ‘59” met leuke win-acties, een unieke T100 in de kleurstelling van 1959, Spirit of “59 Days bij de Triumph dealers en aantrekkelijke aanbiedingen vanaf maart tot en met juni.

De spirit van 1959
Geheel in de tijdsgeest van de jaren 60, waarin bekrompenheid plaats maakte voor ruimdenkendheid en zelfontplooiing, rolde in het jaar 1959 de eerste Triumph Bonneville uit de toenmalige Triumph fabriek in Meriden, UK. Met zijn herkenbare silhouet en vernoeming naar de zoutvlaktes in Utah, waarop Triumph in die tijd regeerde op het gebied van wereldsnelheidsrecords, was het duidelijk dat deze motor gemaakt was om in de spotlichten te staan. Het was dan ook niet vreemd, dat de Bonneville bij vele beroemdheden in de smaak viel en vanaf het eerste moment een directe hit werd.

Nu, 59 jaar later, is de Bonneville nog altijd een naam die bij vele rijders het motorhart sneller doet kloppen en is de Triumph Bonneville line-up groter dan ooit. In de laatste twee jaar vernieuwde het legendarische Britse motormerk haar complete Modern Classic gamma en breidde de Bonneville familie uit naar maar liefst 12 verschillende modellen.

Win twee maanden rijden op een unieke 1959 Bonneville T100
Om in de sfeer te komen van het jaar 1959, heeft Triumph een Bonneville T100 in de kleurstelling van de eerste Bonnie uitgevoerd. Met deze prachtige kleurencombinatie, die bestaat uit Meriden Blue en Exotic Orange, waan je je terug in vervlogen tijden, echter met alle gemakken van moderne techniek. Tijdens de actieperiode zal eenieder deze unieke T100 kunnen ervaren tijdens de Spirit of “59 Days bij de dealer. Uniek is ook dat iedereen die een proefrit reserveert in maart of april kans maakt om deze prachtige T100 nog eens, maar dan twee maanden lang, te mogen rijden in juli en augustus.

Spirit of “59 Days bij de Triumph dealer
Nu is iedereen altijd welkom om een proefrit maken bij de Triumph dealer, maar speciaal tijdens de Spirit of “59 Days is de Triumph dealer extra rijk voorzien in Classic demo modellen. In eerste plaats zal dit natuurlijk de unieke 1959 Bonneville T100 zijn, welke wordt aangevuld met de Street Twin, Street Scrambler, Street Cup, Bonneville Bobber en meer.

#Spirit59 – Win twee VIP kaarten voor de Bikers Classics en een Meet & Greet met Fred Krugger
Iedereen die in de maanden maart en april een proefrit heeft gemaakt op een Triumph Modern Classics en deze unieke ervaring deelt, met foto op de motor, via Facebook met #Spirit59, maakt kans op twee VIP kaarten voor de Bikers Classics van 30 juni tot en met 2 juli. Een leuk extraatje van deze prijs is een Meet & Greet met wereldkampioen Custom –bouwer, Fred Krugger. Fred zal daar namelijk deelnemen aan de Sultans of Sprint op een door hem zelf omgebouwde Bonneville Bobber.

Profiteer van aantrekkelijke aanbiedingen en maak kans op een unieke off-road ervaring.
Wie een feest geeft die trakteert en daarom biedt Triumph tijdens de actiemaanden maart, april, mei, en juni extra aantrekkelijke aanbiedingen op verschillende Bonneville . Zo ontvangt men bij aankoop van een Bonneville uit de 900cc serie, € 900 aan gratis accessoires en profiteer je van een gratis Caféracer kuip op de Thruxton en Thruxton R. Hoewel Triumph zicht beseft dat het geluk niet op kan zodra je een Triumph Classics hebt aangeschaft, heeft zij voor deze geluksvogels nog een extra win-actie. Zo dingt iedereen die in de actieperiode een Triumph Classics aanschaft mee naar een Off-Road stage op een Street Scrambler bij een Triumph Adventure Experience centrum in de Benelux.

Een overzicht van de geplande Spirit of ‘59 Days, de actievoorwaarden en aanbiedingen onder de link

Cagiva terug als elektrisch motormerk

Door
Redactie
-
0

1992-cagiva-elefant

Motorrijders die met veel genoegen terugkijken op Cagiva, zullen blij zijn met het bericht dat het merk met het vrolijke olifantje terugkeert aan het motorfront. Nog dit jaar worden de eerste modellen geïntroduceerd.

Maar voordat je je verheugd op een mogelijke wederopstanding van roemruchte modellen als de Elefant, Navigator en Gran Canyon: het heeft er alle schijn van dat Cagiva op de elektrische toer gaat. En dat is op zich niet verkeerd. Elektrisch rijden heeft de volgens velen de toekomst, hoewel heel veel motorrijders daar heel anders over denken.

Cagiva heeft ook geen pure motor in gedachten, maar meer een elektrische tweewieler dat zich ergens bevindt tussen een e-bike en een volwaardige elektrische motor. Zoiets wat Alta en Zero ook bouwen.

Het nieuws werd aangekondigd door MV Agusta CEO Giovanni Castiglioni. Die gelooft naar eigen zeggen in elektrisch: ‘Elektrisch heeft een groot potentieel en we willen daarin graag aanwezig zijn. Cagiva als merk heeft in dit segment beslist kansen.’ En mogelijk met een nieuwe Elefant, want de eerste modellen zullen spotgerichte offroadmodellen zijn, vergelijkbaar met een 125cc, maar dan elektrisch.

‘Als je harder wilt dan 300 km/u, koop dan een verbrandingsmotor. Maar de elektrische motormarkt bestaat. Daar geloof ik in. En we zullen zien dat die markt de komende vijf jaar gaat veranderen.’ Kijkend naar het grotere geheel; de geruchten bestaan al langer dat Cagiva als het offroad merk naast MV Agusta wordt gepositioneerd.

Met twee merken ziet het bedrijfsplan er in potentie ook beter uit. Zeker als het einddoel over enkele jaren een iconische Elefant adventuretourer is met een grote actieradius. Met Cagiva erbij zullen ook meer dealers zich willen verbinden met MV Agusta Motor Company. Verkopen in twee verschillende markten, zou aantrekkelijk kunnen zijn. Moet de dealer wel in staat zijn nieuwe klantgroepen te interesseren voor zijn of haar zaak…

Kortom: tegen het eind van dit jaar worden de eerste 2019 modellen van Cagiva getoond. Hoe ze er uit zien, weet niemand en hoe ze werken evenmin.

Lingewaardse dijken moeten weer open

Door
Redactie
-
0

Eindelijk eens goed nieuws in het dossier ‘dijkverbod’. Hoewel de Lekdijk bij Lopik per 1 maart juist verboden gebied is voor motorrijdend Nederland, heeft de rechtbank in Arnhem gisteren besloten dat het verbod dat in de gemeente Lingewaard van kracht is ongegrond is.

‘Onvoldoende gemotiveerd’, dat is het voornaamste argument dat de Rechtbank Gelderland gebruikt voor het laten terugroepen van het verkeersbesluit dat sinds 26 september 2016 van kracht is. Het verbod, waardoor motorrijders het gehele jaar op zaterdag, zondag en feestdagen niet meer welkom waren op de dijken langs de Rijn en Waal, was het eerste officiële besluit om specifiek motorrijders te weren van een dijk.

De KNMV en MAG maakten aanvankelijk bezwaar tegen dit verkeersbesluit van de gemeente Lingewaard. Toen het college van burgemeester en wethouders dit bezwaar ongegrond verklaarden stelden de twee belangenverenigingen een beroep op de rechter in. Dat het een lastige zaak is werd al snel duidelijk. De rechtbank moest de uitspraak tot twee maal toe uitstellen. Toch is er nu dus de uitspraak waar wij motorrijders erg blij mee zijn.

De rechtbank zegt dat het besluit ongegrond is omdat er door Lingewaard geen onderzoek gedaan is waaruit blijkt dat verkeersveiligheid en overlast die omwonenden ondervinden worden tegengaan met dit verbod dat specifiek op motorrijders is gericht. Uit een eerdere proef met het afsluiten van een aantal dijkvakken die het college van B & W liet doen bleek zelfs dat er helemaal geen grond was om motorrijders te weren. Volgens de rechtbank blijkt ‘uit het dossier en uit wat er tijdens de zitting is gezegd’ dat vooral de mening van een individuele raadsleden binnen de gemeente de doorslag hebben gegeven om het besluit te nemen. Dat die van mening zijn dat aanwonenden overlast ondervindne is volgens de rechtbank geen goede basis voor een dergelijk verbod.

Het is natuurlijk mogelijk dat het college onderzoek doet om het verbod alsnog te ratificeren. De rechtbank vindt het echter niet wenselijk om het verbod in de tussentijd in stand te houden omdat motorrijder shier hinder van ondervinden. Dus met dank aan het harde werk van de KNMV en MAG mogen: ‘De motoren in de weekenden en feestdagen weer rijden op de dijkwegen.’

Het volledige bericht van de rechtbank lees je hier.

Getest: Triumph Tiger Sport

Door
Redactie
-
0

Triumph verkeert in de luxepositie dat het ook de 800 en 1200 cc zware Explorers in het programma heeft en de Tiger Sport leek zo langzamerhand aan zijn pensioen toe. Niets is minder waar, het ding is springlevend.

Tijd voor de huiskamervraag: hoeveel verschilt de 2016 Tiger met zijn één jaar oudere broer? Het antwoord is ‘bijna niets’. De kleurstelling, de graphics en wat details als de spiegels wijzigden. Bovendien heeft de jongste een stel winddeflectors op de kuip, maar daarmee zijn de uiterlijke verschillen wel opgesomd.

Niks rukkerig
De meeste van alle wijzigingen aan de driecilinder geloven we wel, maar een paar zijn de moeite om uit te lichten. De meeste kennen we al van de nieuwste Speed Triple. Hoewel het maximale vermogen en koppel amper stijgen is de triple over het hele toerenbereik sterker. Voorheen had niemand al te klagen, maar de Tiger Sport is echt een beer van een motorfiets. De winst werd onder meer behaald door een nieuwe cilinderkop, inlaattraject en zuigers. De grootste verandering vinden we zoals verwacht in de digitale hoek. Dankzij ride-by-wire beschikt de Triumph over drie rijmodi (Rain, Road en Sport), instelbare tractiecontrole en cruisecontrol. Het oppakken in Rain-stand gebeurt werkelijk zijdezacht, tegen het vertraagde aan. Daarvan is in Sport-modus geen sprake; direct en krachtig reageert de triple op elke draai aan het gas. Gelukkig heeft Triumph het rukkerige en te agressieve aangrijpen vanuit stilstand uit de motorfiets weten te programmeren. Iedereen heeft zijn voorkeuren, maar persoonlijk was Road voor mij de ideale rijmodus; lekker fel en toch uitstekend hanteerbaar. Gedurende de testperiode schommelde het verbruik rond de 1 op 20. Met een tankinhoud van twintig liter sta je niet al te vaak bij de pomp.

Straatmotor
De Tiger Sport biedt een prima ruime zitplaats voor bestuurder en duo. Door het straatgerichte karakter is de zithouding wat actiever dan op een allroad. Met die tak van sport koketteert de Tiger weliswaar, maar het is voor de volle honderd procent een straatmotor. Door de rechtophouding voelt het aan boord zelfs nog wat comfortabeler dan een toersportmodel. Een informatief en duidelijk afleesbaar dashboard brengt alle benodigde informatie in beeld. Een paar drukken van de linkerduim brengen alle gewenste gegevens in beeld. Een paar goede spiegels en mooie nieuwe voetstepjes vervolmaken het comfort.

Angstaanjagend
De Tiger Sport is – gelukkig – geen kleine motorfiets en super licht voelt hij aan de hand ook niet. Angstaanjagend voelt de zithoogte van 830 millimeter voor de gemiddelde Nederlander echter niet. Eenmaal aan de rol behoort angst voor hoogte en/of gewicht definitief tot het verleden. De triple ontpopt zich vanaf de eerste meters tot een heerlijke motorfiets. Van extreem licht stuurwerk is geen sprake, maar heel veel energie vreet een bochtig stuk ook niet. Lange tijd typeert rust en neutraliteit het bochtengedrag, maar als je letterlijk en figuurlijk het randje opzoekt, dan sluipt er wat onrust in de motorfiets. De achterkant mist wat demping waardoor de motor op stevige hellingshoeken iets onrustig wordt.

Dadendrang
De rempartij is al net zo toegesneden op het gemiddelde gebruik van de motorfiets. De Nissin-klauwen hebben voldoende kracht om de motorfiets probleemloos af te stoppen, maar ze grijpen in eerste instantie niet te bruut aan. Maak je geen zorgen om hun daadkracht, ze missen alleen agressiviteit in de eerste meters. Van agressie is bij het blok geen sprake, want zelfs in de Sport-stand voelt het niet intimiderend, maar wel vol dadendrang. Allemachtig, wat weet de 1050 cc zware driecilinder een feest te maken van elk ritje. Van A naar B is nooit meer een logistieke verplaatsing, maar een avontuur. Wil je lui rijden, dan betovert het blok met zijn massieve kracht onderin. Slaat de kolder onverhoopt in de kop, dan merk je al snel dat er bovenin ook nog volop te beleven is. Meestal bivakkeer je tot volle tevredenheid in het romige middengebied.

 

Balans
De Tiger Sport is niet dood, die staat nog midden in het leven. Van revolutionaire veranderingen wil Triumph niets weten, de Engelse fabrikant heeft juist het fijnslijpen en verfijnen van een bestaand model tot kunst verheven. Daardoor staat er een uitgebalanceerde line-up van motoren waar de Tiger Sport een mooi voorbeeld van is. Echt zwakke punten heeft hij niet, sterke wel. Dat laatste resulteert in een bak vertrouwen bij de bestuurder. Je hoeft niet de scherpste, lichtste en meest extreme motorfiets te hebben om hard te gaan. Balans is belangrijker om snel en ontspannen rond te rijden. De Tiger Sport is in balans.

Tekst: Ad van de Wiel, foto’s: Jacco van de Kuilen

 

 

[justified_image_grid ids=26976,26977,26978,26979,26980,26981,26982,26983,26984,26985,26986,26987,26988,26989,26990,26991,26992,26993,26994]

A2 scheurijzer Ninja 400 bij de Kawasaki dealer

Door
Redactie
-
0

2018-kawasaki-ninja-400-00

De nieuwe Kawasaki Ninja 400 staat vanaf heden in de showroom van de Kawasaki dealer! De 400cc – lichter, krachtiger én sneller dan zijn voorganger – zal zeker indruk maken in het groeiende 400cc Supersport segment.

Met de Ninja 400 zoekt Kawasaki een balans tussen prestaties en handling. Het is immers een motor voor het A2 rijbewijs en die zet je niet meteen op een kanon als de ZX-10R. Maar denk niet dat de Ninja 400 een halfbakken motor is. Het motorblok is nieuw en hangt in een licht Trellis frame. Een dikke 41mm voorvork en de puike remmen houden de Ninja 400 in bedwang.

Verder heeft de Ninja 400 dubbele koplampen met LED-verlichting, een multifunctioneel LCD-scherm, een assist & slipper koppeling en de nieuwste ABS van Nissin.

De Ninja 400 is beschikbaar in twee verschillende kleurstellingen: Metallic Spark Black en de sportieve KRT Edition in Lime Green / Ebony.

Voor de Ninja 400 is ook een Performance Kit leverbaar, met een titanium Akrapovič demper inclusief hitteschild, een seatcover in kleur en een tankpad. De Ninja 400 Performance Kit is beschikbaar voor € 799,-.

De 2018 Kawasaki Ninja 400 staat nu in de showroom vanaf € 6.899,-

Kijk voor meer informatie en een dealer in je regio op www.kawasaki.nl

Yamaha’s ultieme sportscooter

Door
Redactie
-
0

Okay, het is reclamepraat maar het is toch een bijzonder feit dat Yamaha met haar TMAX de eerste echte crossover tussen scooter en motorfiets introduceerde, oftewel een scooter met daadwerkelijk een strak en sportief stuurgedrag en een gezond portie vermogen. Het merk staat er al zeventien jaar mee aan de top van de verkooplijsten en dat mag best eens vermeld worden.

SPORTIEF
Goed, dat terzijde hebben we ondertussen al heel wat varianten van de TMAX voorbij zien komen in even zovele schrijfstijlen. Momenteel wordt de TMAX geflankeerd door een luxe DX en sportieve SX variant en daar komt nu dus de TMAX SX Sport Edition bij, de sportieve versie van de sportieve versie zogezegd.

UITLAAT
Wie Yamaha de laatste jaren gevolgd heeft, weet dat een Sport Edition standaard blauwe wielen meekrijgt, alsmede een lekker luid klinkend Akrapovic uitlaatsysteem. Daarnaast heeft hij een sportief en getint windscherm, een lichtgewicht kentekenplaathouder en een speciale mat zilveren laklaag.
Vrij simpel eigenlijk, maar er staat toch een nog net weer iets sportievere scooter met een eigen karakter of zoals yamaha het zelf verwoordt: ‘Een premium sportmodel voor een echt dynamische rit.’

Prijs: € 14.699,-

[justified_image_grid ids=27273,27274,27275]

Ducati Multistrada 950 vs Supersport 950 S 2018 Test

Door
Redactie
-
0

2xDucati-14

Je bent wat ouder maar je wilt nog steeds wat. Je bent wild, maar dus wat ouder. Je bent nog steeds heel vlot, maar niet zó snel meer. Je bent nog steeds flexibel als een tuinslang, maar houdt dat niet meer zo lang vol. Kortom: je wilt snel én comfortabel onderweg zijn. Maar hoe? Sportief met een toefje Toer of toeristisch met een vleugje Sport.

Het is al lang duidelijk, maar niet iedereen durft er voor uit te komen: hypersports zijn te snel, te sportief en… te duur geworden voor de doorsnee motorrijder. De voetsteunen zitten te hoog, het stuur te laag en het zadel is te hard. En met een gemiddelde snelheid op de buitenweg van vaak nog geen 65 km/u (gemeten!), limieten van 80, 100, 120 en ‘soms wel, soms niet en je weet nooit wanneer wel en wanneer niet’ 130 km/u is meer dan 125 pk al lang niet zinvol of bruikbaar meer. En dan hebben we het nog niet eens over de steeds pittiger wordende sancties voor te hard rijden. 125+ pk is hooguit af en toe, en vooral héél even leuk. De herintreding van de supersports/sporttour BMW R1200 RS, Kawasaki Z1000SX, KTM 1290 Super Duke GT én de Ducati Supersport 950 zijn de eerste tekenen van de terugkeer en voorkeur van gezond verstand boven stoer gezwets.

De verwachtingen…

Kies je dan voor Italiaans, is de vraag: wordt het de Ducati Supersport 950 of de Multistrada 950? De belofte – of de verwachting – is dat ze qua inzetgebied dicht bij elkaar liggen en dat de verschillen wat betreft comfort, bagagemogelijkheden, uithoudingsvermogen, stuurgedrag en prestaties bijna identiek zijn aan elkaar. Natuurlijk: de Multistrada zal met zijn ruime gepolsterde zadel, lange veerwegen en grotere afstanden tussen zadel, stuur en voetsteunen meer comfort bieden. Maar of dat op voorhand ook geldt voor het ruitje dat op de Multistrada 1200 Enduro nog zo veel kritiek kreeg vanwege heftige turbulenties? Daar heb je op sportiever gesneden kuipen doorgaans veel minder last van. En omdat je wat voorover hangt, is de orkaan die je op de snelweg moet trotseren doorgaans goed vol te houden. Wat ook geldt voor de lichaamshouding, die licht actief voorover vaak beter voor je rug is dan de rechtop/doorzak stand… Het is vooralsnog geen uitgemaakte zaak welk type beter is. Dat kan je ook van de stuureigenschappen zeggen: stuurt de wat straffer afgestelde SuperSport per definitie wel beter dan een multi-inzetbaar model uit dezelfde fabriek? En wat als die fabrikant voor beide modellen zorg draagt voor een set zijkoffers, al is het bij de een met harde schalen en de ander met stevige? Zijn er dan nog wel verschillen in ‘toerkwaliteiten’?

2xDucati-9151

Wel en niet gelijk

Wat in ieder geval geen verschil maakt is het motorblok. Beide modellen hebben precies hetzelfde, nieuwe vloeistofgekoelde 950 cc Testastretta 11° V-twin blok in een chroommolybdeen buizenframe hangen. Wie had verwacht dat de Multistrada andere, vooral tammere nokkenassen en/of een lagere compressie zou hebben voor iets meer middengebied ten koste van wat topvermogen, komt bedrogen uit. Of zal verguld zijn… Beide blokken zijn dus 100% identiek, zelfs de eindoverbrenging. Alleen verschilt het in- en uitlaattraject en is de injectiemapping daarop aangepast. En dat maakt… de Multistrada 3 pk sterker… En wie nú dus denkt: ‘Dan zullen ze ook wel exact hetzelfde karakter hebben, dezelfde draai-eigenschappen en dezelfde ‘emotie’ tonen’, staat wéér op het verkeerde been. Dat precies dezelfde blokken zó verschillend kunnen zijn! Alleen de akoestiek al. De Multistrada bespeelt het trommelvlies met verschillende wijsjes. Bijna ontroerend bij een eerste draai aan het gas- hendel en licht geopende gaskleppen, haast doortastend bij een verdere verdraaiing en opening van de inlaat, tot een gewelddadig te noemen bombastisch gebulder wanneer de diameter 52 mm is en het hendel vol tegen de stuit gaat. Niet iedereen zal het er mee eens zijn: het geluid is geniaal! De SuperSport laat op een heel andere wijze van zich horen. Hij moet het meer van zijn korte dubbelloops aan de rechterzijde hebben. De SuperSport is stiller in het aanzuigtraject maar ‘hamert’ meer, zoals ‘we’ dat van Ducati gewend zijn. Misschien is het decibale geweld minder indrukwekkend en minder imponerend als van de Multistrada maar nog altijd, vergeef mij de subjectiviteit: een genot voor het gehoor. Een genot dat nog eens extra groot wordt wanneer de Duc een werkelijk verslavende roffel laat horen bij gas afsluiten wat de Multi dan weer ontbeert. En nu kappen met dat subjectieve gedoe…

… en draaien

Qua draai-eigenschappen verschillen de twee ook heel duidelijk. Om duidelijk te zijn: de Multistrada 950 heeft het soepelst draaiende Ducati-blok ooit. Wie wel eens op een Ducati gereden heeft, zal versteld staan dat de Multistrada 950 probleemloos 50 km/u in de vijfde versnelling loopt met een dikke 2.000 tpm op de overigens maar zeer matig afleesbare toerenteller. Nog nooit eerder vertoont. Op deze Duc kun je op de derde dinsdag van september zo op standgas achter de gouden koets aan. Sinterklaas kan zijn schimmel inruilen (de Multistrada is trouwens ook in rood verkrijgbaar) en Willy en Maxi kunnen straks op 27 april zowel met de linker- als de rechterhand het publiek toezwaaien, maakt niet uit wie er voorop zit. Het blok draait opvallend genoeg beduidend soepeler rond dan hetzelfde blok in de framebuizen van de SuperSport. Die reageert een tik verfijnder op het gas, pakt beter op, draait makkelijker lage toeren en… schakelt en (ont)koppelt beter. Dat ligt voor 99% zeker aan de quickshifter die op de S zit. Die doet het bij opschakelen goed (alleen door het ‘verluiende’ schakelgedrag van de berijder komt de bak nog wel eens in een vrijstand terecht), maar terugschakelend, juist dáár waar winst te behalen valt, laat het systeem het helaas net iets te vaak af weten. Maar ook als je ‘gewoon’ schakelt, dus keurig de koppeling gebruikt, het gas dicht draait, enzovoort, kan de bediening van de quickshifterbak van de SuperSport niet tippen aan de oude vertrouwde voet en handbediening van de Multistrada: is dus zijn meerprijs helaas niet waard…

Prestaties

De prestaties van beide staan garant voor een meer dan indrukwekkende acceleratie onder alle omstandigheden. Zonder stopwatch in de hand (wie rijdt er met?) lopen beide Duc’s spijkerhard. Vol doortrekken richting begrenzer maar nog net op tijd schakelend met dank aan de fel knipperende rode verklikker, heb je je handen vol om netjes op de motor te blijven zitten. Hard! Ook de rollende acceleratie is indrukwekkend en dat komt mede door de kamerbrede akoestische ondersteuning van… het gevoel. De daadwerkelijke verschillen mogen er zijn, vallen binnen de limieten van de verschillende gewichten van de respectievelijke berijders: te verwaarlozen dus. Knalhard richting horizon, peperdure Q7’s verworden in geen tijd tot goedkope Dinky Toys, in de redelijk (Multistrada: fijne vibraties) tot slecht zicht (SuperSport: zeer hevig trillen) biedende spiegels. Extreem dure elektronica om extreme vermogens te beteugelen zijn overbodig, maar wel aanwezig: achtvoudige Traction Control, viervoudige rijmodi (SS:3), verschillende ABS-standen, alles gekoppeld aan het gemoed Sport, Tour, Rain of (in geval van de Multistrada) Enduro, waar bij de ‘modder-stand’ het vermogen dusdanig afknijpt dat zelfs in het zand de motor nauwelijks tot driften te krijgen is. Mag wel iets minder rigoureus. Gelukkig voor de freaks is alles ook apart en naar persoonlijke keuze in te stellen (en kun je toch driften wanneer je wilt), toch zou een ‘spaarversie’ zonder al deze elektronica wellicht sommigen in de gelegenheid stellen toch een 950 te kunnen kopen.

2xDucati-9119

Comfortzone

Grote vraag is natuurlijk in hoeverre de twee verschillen in comfort. Ergonomisch gezien zijn de verschillen wellicht groter dan verwacht. Op de Multistrada zit je als onze vorst bij het voorlezen van de troonrede: kaarsrecht met een meer dan aangename kniehoek en bijna net zoveel ruimte als op die belachelijke stoel in de ridderzaal. De bovenbenen sluiten heel mooi aan op de tank, het stuur is breed, érg breed, wat de wendbaarheid – naar later zal blijken – ten goede zal komen. Weinig op aan te merken. Overstappen op de SuperSport is als uitstappen uit de bus die je in één streep van Nederland naar het hart van Kenia heeft gebracht: een cultuurshock. Wat een verschil. Zo ruim en hoog de Multistrada, zo compact de SuperSport. Toch is de ergonomie ook op deze laatste helemaal niet verkeerd: het stuur zit meer op Viaggiare e Sport hoogte dan de afkorting SS zou doen vermoeden. Ook het zadel zit helemaal niet verkeerd, is wat harder dan die van zijn ‘allroad’ concurrent, maar is alleen door de kleinere afmetingen wat minder comfortabel. Het zijn de voetsteunen die toch aardig hoog zitten, hoger dan noodzakelijk voor maximale hellingshoeken. Bij het in ontvangst nemen van de demo was al duidelijk dat bij (oneigenlijk) circuitgebruik het de uitlaat is die aan de grond komt en niet de voetsteun. De tank is smaller (en kleiner, net als de bewegingsruimte in het zadel). Los van de scherpere kniehoek ontlopen de twee elkaar wat zitcomfort niet zo heel veel. Vermits je niet overdreven lang bent, is het op beide ongeveer net zo lang en goed uit te houden en zal de windbescherming en al dan niet aanwezige vermoeiende turbulenties de beslissende factoren zijn wie er eerder tankt.

Geruit

Op beide 950’s zitten verstelbare ruitjes, op de Multistrada geniaal eenvoudig, maar wel met twee handen traploos te verstellen, op de SuperSport zijn twee standen mogelijk. Dat de Multistrada meer bescherming biedt zal geen verrassing zijn, wel verrassend zijn de geringe turbulenties van de iets lagere ruit ten opzichte van de zwaar bekritiseerde ruit van de 1200 Enduro, zelfs als die eerste in de hoogste en de laatste in zijn laagste stand staat. Hoe dat kan? Door de ruit van de kort daarvoor bereden Yamaha Tracer 700 die voor het goede wat teveel turbulenties en herrie veroorzaakte. Daardoor lijkt de ruit van de Multistrada 950 veel beter te zijn (dan hij is?) en in ieder geval beter dan die van de Enduro. Objectief gezien kan er niet veel verschil in zitten… Wat blijft is dat het rustiger toeven is op de SuperSport, maar ook dat die een wat tegenvallende bescherming biedt. Waarschijnlijk komt het door de diepe inkepingen, nodig voor de stuuruitslag, dat er vrij veel wind onder de ruit door waait waardoor het bovenlijf tamelijk veel wind vangt. Een veronderstelling die wordt bekrachtigd door de mindere bescherming van het ruitje in de hoge stand. De protectie valt wat tegen, maar de rust van de egale windstroom op je helm is een weldaad voor je oren. De grotere en rechteropstaande ruit van de Multistrada beschermt inderdaad een stuk beter en met maximaal dempende oordoppen is het uiteindelijk op de Multistrada langer uit te houden. En dat komt mooi uit: door de 4 liter grotere tank kun je dan ook de 70 km grotere actieradius benutten.

2xDucati-9064

Sturen? De Multistrada!

Leuk en aardig allemaal als je (al dan niet met bagage, daarover later meer) op weg bent naar je bestemming die ‘stuurgebied’ heet.Maakt niet uit: Eifel, Zwarte Woud, Sauerland, der Harz ou les Ardennes, als er maar gestuurd kan worden. Daar aangekomen wordt de vraag welke het beste stuurt ineens serieus belangrijk. En ook daarin zijn de verschillen groter dan verwacht, maar is het antwoord moeilijker te geven. Het hangt er namelijk helemaal van af hoe het oppervlak en de radiussen van het asfalt zijn: hoe hobbeliger en krapper des te beter de Multistrada het doet. Het brede stuur werkt als een hefboom en door het hogere zwaartepunt rondt de Multistrada, ja zelfs haarspelden zoals een schaatser op de korte baan, zijn bochten af. Daarbij moet je dankzij het 19 inch voorwiel wel iets meer impuls geven en gaat het niet zo flitsend als wanneer er een 17 inch wiel in had gezeten. Toch mag je het stuurgedrag best flitsend noemen, staat de stuurprecisie op hoog niveau en trekt de Multistrada ongestoord en bovenal neutraal zijn rondjes. Uiteindelijk is dat toch het grootste goed van een motorfiets. Daarbij raakt de Multistrada niet erg onder de indruk van Belgisch asfalt. Zijn soepele en lange veren vangen elke klap op meer dan zachte wijze op, het tempo zal zelden zakken omdat de kwaliteit van het zwarte goud matig is. Zelfs onder de meest erbarmelijke omstandigheden zal er hooguit wat beweging in het rijwielgedeelte komen, nooit onrust. Verbluffend.

2xDucati-9067

Sturen: De SuperSport!

Daar kan de SuperSport S met zijn straffere en kortere veerwegen niet tegenop, ondanks de dure en goed aansprekende/werkende voor en achtervering (Öhlins). Vanwege de 120 mm veerweg zal af en toe toch het gas een beetje dicht moeten om stuiteren te voorkomen. Helder: Ardennen/Vogezen in het vizier? Neem de Multistrada. Maar in Duitsland met zijn ‘uitgevlakte’ wegen, ruimere bochten en hogere cijfertjes op de snelheidsgever, komt de SuperSport beter in zijn element. Hij stuurt scherper naarmate het harder gaat terwijl de Multistrada steeds meer ‘last’ krijgt van zijn grote, vertragende voorwiel en lange veerwegen. Daar is de SuperSport vlugger en zekerder, ook omdat het rijwielgedeelte minder beweging toelaat. Maar de Multistrada blijft niet ver achter, misschien zelfs helemaal níet als je niet bang bent voor een beetje beweeglijke motor. Alleen als het spijkerhard gaat (illegale 160 plus op de B500 dwars door het Zwarte Woud bijvoorbeeld), zal de Multistrada moeten lossen. Tot dat moment is het meer een kwestie van: wat heb je liever? Een snaarstrak maar minder comfortabel rijwielgedeelte of een net zo snelle, maar licht bewegende comfortabele motor?

Bagage

De Multistrada is vanaf zijn geboorte in de fabriek beter voorbereid om bagage mee te nemen dan de SuperSport. In het kontje zitten aan weerszijden nauwelijks zichtbare, zeker niet opvallende ‘ogen’ waar de ‘haken’ van de koffers in kunnen. Voordat je dat doet, moeten er aan de duosteunen nog adapters gemonteerd worden voor de bevestiging van de onderkant van de koffers. Daarna kunnen de twee hard plastieken Ducati-koffers in dezelfde kleur zelf opgehangen worden. Het geheel past zeer harmonieus in het standaard beeld en met gedemonteerde koffers is er geen storend rek zichtbaar. Helemaal goed, hoewel ze te klein zijn om een integraal helm in te bewaren. Ook de SuperSport kan voorzien worden van een kofferset, da’s op z’n minst een voorwaarde om het op toeristisch vlak tegen de Multistrada op te mogen nemen. Maar: op de SuperSport moet wel een speciaal en ‘minder fraai’ rek gemonteerd worden én de koffers hebben een stevige schaal. Hét voordeel van de SuperSport-koffers is dat ze met een rits in grootte te variëren zijn. Of er dan wel een integraal helm in past is twijfelachtig, helaas waren de beide Duc’s niet voorzien van koffers en hebben we deze kennis opgedaan in de showroom van Ducati Zaltbommel…

Wat te doen?

Welke is de beste? De Multistrada kost €16.190,-. Dat is €700,- meer dan een standaard SuperSport en €1000,- minder dan de bereden SuperSport S met rondom Öhlins en een quickshifter. De Zweedse vering zal het ongetwijfeld beter doen dan Japanse Showa’s, maar door het matige functioneren van de snelschakelaar valt een prijsverschil van €1.700,- tussen de standaard SuperSport en de S nauwelijks goed te praten. Terug naar de vraag én dus het antwoord: de Multistrada 950 is de betere koop. Op veel punten ontlopen de twee Ducati’s elkaar op pure rijkwaliteiten niet zo heel veel, maar wel meer dan verwacht. In de dagelijkse praktijk kan de Multistrada vrijwel alles wat de SuperSport ook kan, alleen als het snoeihard gaat is de SuperSport beter. De Multistrada rijdt makkelijker, het blok draait soepeler, de vering is comfortabeler, de windbescherming is beter en de bagagemogelijkheden zijn groter. Voor de hypersport-afstappers is de SuperSport een heel welkom alternatief voor (bijvoorbeeld) de Panigale.

2xDucati-62

Dit vindt Mink

Eerlijk gezegd had ik verwacht dat de verschillen tussen de Supersport en de Multistrada kleiner zouden zijn en had ik heimelijk meer een ST verwacht. Of gehoopt? Blijft wel dat de Multistrada 950 een verdraaid goede Multitool is voor van alles en nog wat. Minder snel dan de SS als het er op aan komt (en stel mij niet de vraag wanneer dat is…), maar wel beter. Vooral de draai-eigenschappen van het blok zijn voor Ducati begrippen uitmuntend. Dat je met zo’n sportief blok zo rustig kunt rijden: chapeau. Toch knaagt er iets en dat is vooral het uiterlijk. Zeker naast de supersport met zijn felrode frame en wielen. Meer zeg ik niet. Ook een enkelzijdige achtervork en de dubbelloops uitlaat van de 1200 mag er van mij zo op. Of nog beter: Termignoni’s. En een 17 inch voorwiel. Ik wacht dus op de Multistrada 950 S die er waarschijnlijk wel gaat komen.

2019 BMW R1200RT met variabele kleptiming?

Door
Redactie
-
0

2019-BMW-R1200RT

De 2019 BMW R1200RT zou zijn uitgerust met VVT. Bovendien wordt de inhoud vergroot van 1.170cc naar 1.250cc.

Bij Motorcycle.com weten ze het zeker. Ze hebben de nieuwe BMW R1200RT 2019 betrapt tijdens het uitvoeren van roadtests. En wat je meteen ziet, zijn de cilinderkoppen. Die zien er anders uit.

2019-BMW-R1200-blok

Zouden dat de koppen zijn met variabele kleptiming waar al zo lang sprake van is? Immers zijn de Ducati Multistrada en de Suzuki GSX-R1000 de beamer al voorgegaan. De bedoeling is dat vermogen en koppel nog beter worden uitgesmeerd over het gehele toerenbereik. Maar het kan ook zijn dat de koppen mechanische geluiden nog beter dempt.

2018-bmw-r1200rt-tft

De inhoud van het boxerblok zou zijn vergroot van 1.170cc naar 1.250. BMW zou deze ingreep hebben toegepast om al klaar te zijn voor Euro5. Verder vallen de zijpanelen op en de scherpere koplamp. Het instrumentarium is zoals je mag verwachten van een vernieuwd model totaal anders, met een groter TFT-display.

Op de zijkant van de ‘R1250 RT’ staat nog het logo van de 1200. Da’s natuurlijk om spiedende ogen op het verkeerde been te zetten. Wat mogelijk niet is gelukt.

Ducati’s kiek’n

Door
Redactie
-
0

Hoewel de vooruitzichten (alweer) sneeuw voorspellen, is het potverdikkie alweer half maart en tijd toch echt eens met het nieuwe motorseizoen te beginnen. Ducati heeft voor aanstaande vrijdag 16 en zaterdag 17 maart haar ‘Start of Season 2018’ gepland en steekt daarmee de vinger op naar de weergoden die daarmee hopelijk eindelijk de hint zullen snappen.

TESTRIJDEN
Alle officiële dealers houden open huis en bieden je de mogelijkheid de nieuwste modellen aan de tand te voelen. Dit zijn: Monster – Diavel/XDiavel – Multistrada – SuperSport – Hypermotard – Panigale – Scrambler 800 cc Desert Sled in nieuwe kleuren.
En als we je een tip mogen geven: vrijdag biedt vooralsnog nog de hoogste temperaturen en de minste kans op sneeuw…

RONDKIJKEN
Tijdens Ducati’s Start of Season biedt Ducati speciale aanbiedingen en heb je de gelegenheid de laatste accessoires en nieuwste stukken in de kledinglijn te bekijken en natuurlijk lekker in de showroom te neuzen. Het is alleen nog even wachten op de Scrambler 1100. Die zal pas vanaf eind maart / begin april bij de Ducati-dealer te zien zijn. Beetje ongelukkig gepland, maar het hoort ook wel een beetje bij Italianen, nietwaar?

Introductie: KTM 790 Duke

Door
Redactie
-
0

Eddie de Vries reed vorige week op de KTM 790 Duke. Zijn testverslag lezen MOTO73-abonnees donderdag, wij stellen ‘m nu alvast vijf vragen om even vooruit te blikken.

Ah, op je achterwiel! Is het zo’n beest van een machine?
Nee hoor, valt wel mee! De Duke wil best hoor, maar laat je alle elektronica gewoon aan staan, dan houdt de KTM het voorwiel keurig aan de grond. Die elektronica werkt prachtig, zelfs met gescheiden tractie- en wheeliecontrole. 

En is die elektronica standaard?
Jazeker! Net zoals het kleurenscherm in het dashboard en de quickshifter voor op- en terugschakelen. Het uitrustingsniveau is echt erg hoog voor wat we ‘middenklasse nakeds’ noemen. Da’s mooi, al komt dat natuurlijk wel met een prijs; de €11.625 die je voor de 790 betaalt is een stukje meer dan voor concurrenten zoals de MT-09, Z900 en 765 Street Triple. 

Waar we het meest nieuwsgierig naar zijn, is het nieuwe motorblok. Wat kun je daarover zeggen?
Nou, dat ik er helemaal gek van ben! Het is echt een heel gaaf blok. Nergens is aan te merken dat het KTM’s eerste paralleltwin is. Twee balansassen zorgen voor de afwezigheid van vervelende vibraties, de gasreactie is nagenoeg vlekkeloos en het geluid uit de standaard uitlaatdemper is echt waanzinnig, met dank aan de 270-graden krukas. Qua karakter is het blok speels, brutaal en uitdagend. Meer hoogtoerig dan moddervet van onderuit. Het maakt dat je moeite hebt om je te gedragen! En da’s nou weer zo typisch KTM. 

Vering is in dit segment een veelbesproken item. Hoe heeft de 790 Duke z’n zaakjes op orde?
Ook bij de Duke zien we helaas een niet-instelbare voorvork. De schokdemper is qua veervoorspanning regelbaar. Tja, ik kan nou niet zeggen dat ik heel graag aan de voorvork wilde schroeven. Slechts in de circuitsessies op het eind van de dag reed ik tegen de limiet, dat zegt genoeg over hoe KTM de balans in deze Duke heeft geregeld. Het is ook wel typisch Nederlands om bij motoren in deze zo betaalbare prijsklasse altijd maar weer direct over de niet-instelbare vering te beginnen. Ik snap het opzich wel, maar wacht dan op een R-model. Deze Duke is in de markt gezet voor het grote publiek. En dat grote publiek heeft, net zoals ik, op de openbare weg meer dan genoeg aan de standaard-vering. 

Zit dat R-model in de pijplijn?
Ik denk het. Met vast dikke remklauwen van Brembo en instelbare vering. Maar ik zou er niet op wachten, als je al nagaat dat op dit standaardmodel volledige elektronica, een TFT-scherm en tweewegs quickshifter heeft. Het kan altijd beter, altijd meer, maar deze 790 Duke is wat mij betreft nu al goed genoeg om alle concurrentie flink hoofdpijn te bezorgen!

Eddie’s volledige testverslag lees je in de MOTO73 die donderdag a.s. bij abonnees op de deurmat belandt. Geen abonnee? Dan koop je de MOTO73 in de winkel, of scoor je hier een abonnement. 

1...1.3091.3101.311...2.010Pagina 1.310 van 2.010

© Copyright Motor.NL Media Company