Wie denkt dat de GSX-S1000 zomaar een kaalgeplukte versie is van de GSX-R, komt bedrogen uit. Suzuki heeft een compleet nieuwe motorfiets neergezet, waarmee de jacht op de dikke sportieve nakeds is geopend. En hoe!
Met de krachtbron van de GSX-R1000 in zijn frame is de Suzuki een serieuze mededinger naar de gunsten van het powernaked-publiek. Het blok komt in basis uit de ’05-’08 GSX-R1000. Topsnelheid en topvermogen werden minder belangrijk, bruikbaarheid op straat is het speerpunt geweest. Dus werd het koppel onderin breed uitgesmeerd, zodat je niet meteen hoog in de toeren hoeft te klimmen om grote stappen te maken. Desondanks heeft Suzuki ervoor gewaakt de motor te tam te maken en stond een flink eindschot op het af te vinken lijstje. Belangrijk was ook dat de gasreactie soepel moest zijn. Geen zenuwachtig gedoe dus, waar je op straat echt niet op zit te wachten.
De GSX-S1000 is lekker puur gehouden zonder al teveel elektronica, maar aan veiligheid is wel gedacht en dat is natuurlijk prima. ABS is aanwezig, maar dat zien we als standaard tegenwoordig. Extraatje is een drievoudig instelbare en uit te schakelen tractieregeling.
Een handigheidje waar we onbewust eigenlijk geen gebruik van hebben gemaakt is het Suzuki Easy Start System, waarbij je de startknop maar heel eventjes hoeft aan te raken, waarna hij vervolgens uit zichzelf door blijft starten tot de motor aanslaat. Geen zorgen, na een bepaalde tijd gaat hij weer uit, zodat je bij een lege benzinetank niet ook nog met een lege accu komt te staan.
Een nieuw frame, lichter en beter dan het origineel, maar geen BPF-voorvork in de GSX-S – het moet tenslotte ook nog een beetje betaalbaar blijven. Toch vind je er nog een volledig verstelbare 43mm-KYB-upside-down en achter een monoshock met verstelbare veervoorspanning en dito uitgaande demping. Het rijwielgedeelte wordt gecompleteerd met radiaal gemonteerde Brembo-monoblock-remklauwen (zelfde als op de 2014 GSX-R1000) en Bosch-ABS.
LICHT EN MAKKELIJK
De nieuwe Dunlop D214’s, met nul-gradengordel voor zowel meer stabiliteit als meer wendbaarheid, maken koud nog niet heel veel indruk. De motor neigt een beetje de bochten in te vallen en gevoel ontbreekt, maar eenmaal warm is die onzekerheid compleet verdwenen en voel je de grip en stabiliteit toenemen tot een hoog niveau. De motor is rechtuit mooi strak, maar met het kleinste beetje aanmoediging leg je ’m op één oor, waarbij van enige instabiliteit geen sprake meer is. Hij rolt heerlijk de bocht in en houdt zonder morren zijn lijn vast, maar besluit je alsnog van koers te wisselen, dan luistert hij direct en gewillig. Indrukwekkend hoor, zo licht en makkelijk in zijn bewegingen – zo ontzettend sportief ook – en toch zo vertrouwenwekkend strak.
Je zit lekker rechtop, maar als de snelheid toeneemt en daarmee dus de luchtweerstand, leun je bijna als vanzelf moeiteloos naar voren, wat weer te danken is aan het ruime zadel waarop je prima kunt verzitten en de goed geplaatste voetsteunen. Het brede aluminium stuur geeft je daarbij fijne houvast en een goed gevoel met de motor. Zelfs na dik tweehonderd kilometer blijven een houten kont of zeurderige onderrug achterwege. Heerlijk!
De graagte waarmee hij de bochten neemt, zijn bijna vanzelfsprekende wendbaarheid en vooral het enorme vertrouwen dat de GSX-S geeft, maken dat je liefst constant in de aanval wilt gaan en het motorblok jut je daarbij alleen nog maar meer op. De gasreactie is direct, zonder irritant fel te worden. Input uit de rechterpols wordt meteen vertaald in de gewenste actie en het blok is van meet af aan al lekker krachtig – en dat wordt alleen maar erger naarmate het toerental opklimt; een progressieve opbouw naar een eindschot dat je zeer serieus mag nemen.
LIK MAAR AF
De Suzuki voelt aan als een krachtig wild beest dat zich voor de verandering wel eens heel goed laat temmen. Gek: zo licht en wendbaar als hij zich in de rondte laat gooien, zo strak blijft hij onder alle omstandigheden. Zelfs bij het doorremmen in de bocht (krachtig en fijn subtiel in aanzet) heeft hij nimmer echt de neiging zich op te richten, wat voor een groot deel te danken is aan die nul-gradengordel in de banden, maar ook aan de vering die je tot een goed samenspel met banden en frame bereid vindt. Enkel bij een echte hobbel in het wegdek – bijvoorbeeld een boomwortel – zou je achter de uitgaande demping wat dichter willen draaien, maar voor de rest houdt de motor zich aan het asfalt gekleefd, waarbij opvalt dat het comfortniveau ook nog eens groot is.
De combinatie van vertrouwen, handelbaarheid, rijgemak, comfort enerzijds en kracht, sportiviteit en bochtenbegeerte anderzijds geven ’m meteen een flinke vinger in de pap. Eentje om bij af te likken.
