Het Moto3-podium met winnaar Máximo Quiles (midden), Álvaro Carpe (links) en David Muñoz (rechts).
Met veertien rijders binnen een halve seconde in de kwalificatie beloofde de Moto3-race op het Circuit de Barcelona-Catalunya al een spektakel te worden. De fans werden niet teleurgesteld, want in de slotfase streden nog elf rijders om de overwinning. Máximo Quiles was vooraf de grote favoriet, aangezien de WK-leider in de voorgaande vijf races telkens als eerste of tweede was geëindigd. Dit keer leek de 18-jarige coureur het echter moeilijker te hebben. Lange tijd reed hij op de achtste positie. In de slotfase bleek dit echter een tactische keuze te zijn, want toen kwam Quiles razendsnel naar voren. In de slotronde kwam hij ook als eerste uit de laatste bocht, maar David Muñoz dook nog onder hem door. Muñoz ging echter iets te wijd, waar Quiles al op had geanticipeerd, waardoor hij zijn vierde zege in zes races van 2026 behaalde. Na zes races heeft de Spanjaard 140 van de maximaal haalbare 150 punten verzameld. Muñoz moest uiteindelijk zelfs genoegen nemen met de derde plaats, want in de sprint naar de finish verloor hij ook nog de tweede plek op 0,004 seconde aan Álvaro Carpe. Om aan te tonen hoe klein de verschillen waren: nooit eerder finishte de top drie zo dicht bij elkaar. De vierde plaats was voor rookie Brian Uriarte, die een zeer sterke indruk achterliet en als leider aan de laatste ronde was begonnen.
Daar sta ik dan met m’n smoel vol in de zon en voor het eerst die dag is het gewoon even echt stil. Geen gejakker, geen herrie, gewoon èchte stilte zoals je dat nog maar zelden ervaart tegenwoordig. We hebben afgesproken bij Radio Kootwijk en als je daar staat snap je meteen waarom, want het is zo’n plek waar alles automatisch vertraagt en niemand zich druk maakt. Mensen wandelen wat, fietsen wat en laten de boel gewoon de boel.
Ik sta een beetje voor me uit te staren naar dat lompe gebouw midden in de natuur dat eigenlijk nergens op slaat en toch precies goed voelt. Terwijl de zon op m’n gezicht brandt en alles lijkt te kloppen hoor ik in de verte een dof gerommel dat langzaam zwaarder wordt. Dan zie ik iets glimmends, laag en breed, rustig mijn kant op rollend terwijl het geluid alleen maar dikker wordt. Er ontvouwt zich een scene die zo uit een James Dean film had kunnen komen. Leer, rode lippenstift en lang haar dat in de wind danst en dat alles ook nog eens op een smetteloze motor die oogt alsof hij al decennia eerder zo uit de showroom is gereden.
Persoonlijke informatie
Naam
Salomee Keus
Bouwjaar
1998
Beroep
Marketing
Functie
Brand Marketeer
Drankje
Strawberry Mojito
Eten
Pasta Carbonara
Liefde(s)
Eli en zoontje Matteo
Hekel aan
Zondagsrijders
Politiek
Realist
Kijkt graag naar
Crime Scene Investigation
Luistert graag naar
Reggae, Soul & Funk
Boek
Harley-Davidson catalogus uit 1998
Lievelingsmotor
Harley-Davidson Heritage Classic
Sport
Fitness en yoga
Hobby
Tekenen
1 van 9
GEEN SHORTCUTS
Salomee rijdt het terrein op zonder poespas en daarna zet ze de zware machine neer alsof het niks is. Ze klapt de standaard uit en haalt haar helm los, waarna ze even haar haar goed doet met een elegante achteloosheid die een filmshot waard is. Ze komt me tegemoet lopen, gaat naast me staan en staat naar haar motor te kijken alsof ze zojuist goud heeft gevonden. Zo’n blik van pure trots gemixt met een beetje ongeloof. “Ja daar staat ze”, zegt Salomee terwijl ze haar ogen niet van die motor af krijgt. “Het was echt niet makkelijk om alles origineel te krijgen hoor”, en je hoort dat ze het meent. Ik vraag: “Alles?” Ze begint te lachen en zegt: “Alles maar dan ook echt alles! geen neppe troep, aftermarket, geen shortcuts. Gewoon origineel of je doet het niet”. Dan kijkt ze nog een keer naar de motor en stelt ze: “Eerlijk, een nieuwe Dyna ClubStyle bouwen is makkelijker dan deze build.” En dan weet je genoeg, de zoektocht was een reis en een strijd, maar de voldoening is net zo groot en mooi als het eindresultaat.
GEËSCALEERD
Als ik met Salomee praat merk ik meteen dat dit geen standaardverhaal wordt. Voordat ik goed en wel onderweg ben met mijn vragen, begint ze al te lachen en zegt ze dat het ‘een beetje uit de hand is gelopen’ en dat is meestal het moment waarop je weet dat het waarschijnlijk compleet geëscaleerd is. Ze begon gewoon simpel; eerste motor een Suzuki choppertje, beetje rijden, beetje kijken of het wat is. Niks bijzonders tot deze motor op haar pad kwam en ze ’m cadeau kreeg van haar vriend. En dan wordt het ineens persoonlijk, zeker als zo’n ding ook nog uit hetzelfde bouwjaar komt als jijzelf. “Toen wist ik wel dat ik hier iets mee moest”, zegt ze. “Eerst nog braaf smoke knippers erop en een beetje netjes maken, want de motor was gewoon verwaarloosd en zag eruit alsof hij z’n beste tijd gehad had. Dus eerst poetsen, schoonmaken en weer toonbaar maken.”
Via Rob van Riessen van Idex kreeg ze een Harley-Davidson catalogus uit 1998 in handen en vanaf dat moment was het geen project meer maar een missie. “Hij moest origineel worden, maar dan ook echt zoals het hoorde”, zegt ze en daar begon de ellende met uren, dagen, weken zoeken naar onderdelen die al dertig jaar niet meer gemaakt worden. De hele wereld afstruinen, alles checken, alles najagen en soms gewoon geluk hebben dat er ergens nog iets opduikt wat nieuw in de doos zit. Dus ja, dat gebeurde soms ook. Onderdelen die je normaal alleen nog op foto’s ziet lagen ineens voor haar neus en op dat moment ga je niet meer nadenken over de kosten, maar alleen nog over hoe je het perfect krijgt. Van leren fringe uit de USA tot een LCD schermpje uit Italië voor de originele teller, van spaken behandelen, poetsen, polijsten en opnieuw beginnen omdat het nog nét niet goed genoeg is, want alles moest kloppen. En sommige dingen? Die zijn gewoon bijna niet te vinden zoals die lederen toolboxes, of dat ene zadel, maar juist dat gezeik maakt het eindresultaat tot wat het is.
VOLDAAN
En toen kwam het moment dat ze vond dat die Evo motor haar eigenlijk een beetje tegenviel; Te tam, te braaf en als je al zo bezig bent laat je dat natuurlijk niet zo. Dus ook het blok werd aangepakt maar wel strak binnen de originele look. Geen overdreven show maar gewoon functioneel beter. Big Sucker luchtfilter erop waar de originele cover weer overheen kan, een Andrews nokje erin en een programmeerbare single fire ontsteking om er wat meer pit in te krijgen. En als je ’m start hoor je meteen dat het goed zit, want met die Screamin’ Eagle dempers komt er een volle roffel uit, die precies laat horen dat dit ding niet gebouwd is om stil te staan. Als je naar deze motor kijkt, zie je dat dit geen simpel project is geweest, maar iets waar tijd, energie en koppigheid in zit, want dit is niet iets wat je eventjes doet. Dit is zoeken tot je gek wordt, doorgaan waar anderen stoppen en vooral vasthouden aan wat je in je hoofd hebt zonder concessies. En precies daarom klopt het. Niet omdat het makkelijk was, maar omdat het dat totaal niet was. Salomee kijkt voldaan naar haar motor, niet alleen omdat die mooi is, maar omdat ze het gewoon geflikt heeft….
We bezoeken Gerrit en zijn Motormuseum Friesland, waar een collectie auto’s en vooral motoren te bewonderen is. Gerrit deelt graag zijn passie voor motoren en vertelt hoe hij zijn schuur omtoverde tot een echt museum.
Bart rijdt samen met drie RIDERS-leden vier verschillende Indian motoren. De Indian Chief Bobber, Sport Chief RT, Chieftain Dark Horse en de Roadmaster. Wat vinden onze RIDERS van deze motoren?
In aflevering 5 van RIDERS TV zijn we te gast bij Motormuseum Friesland. Eigenaar Gerrit heeft daar een aantal zeer bijzondere motoren in zijn schuur staan. Samen met drie van onze RIDERS-leden gaan we vier totaal verschillende CFMOTO-motoren rijden: de 675NK, 800MT-X, 700MT en de 450MT Rally. Daarnaast gaan we ook verschillende Indian Motorcycle-motoren rijden en krijgen we een motortrainingspak te zien. Ja, zeker! Pieter van Motorkledingstore praat ons bij over comfortabele en beschermende motorkleding.
Schwalbe, Spatz, Star, maar ook Sperber en Habicht. Nog steeds trekken vooral brommerfans naar het Thüringer Wald, naar de geboorteplaats van de Vogel-serie van het merk Simson uit Suhl. En wie toch al een voorliefde heeft voor klassiek ijzer en de daarbij behorende geschiedenis, wordt als door een magneet verder getrokken naar het oosten, naar de wortels van DKW en MZ in Zschopau, naar de motormusea op Schloss Wildeck en Augustusburg.
‘De Simson SR 2E was mijn eerste scooter. Eigenlijk was die van mijn moeder, maar als negenjarige moest je het ook zelf eens proberen,’ vertelt Manfred mij met glinsterende ogen. Als kind uit de voormalige DDR is hij ‘met dat spul opgegroeid’ en daarom is hij precies de juiste metgezel voor onze tour langs de sporen van Simson, MZ en Co. We starten in het Thüringer Wald, in het Fahrzeugmuseum Suhl, waarvan de kern van de tentoonstelling het merk Simson is, opgericht in 1856 door de Joodse broers Löb en Moses Simson. Aanvankelijk worden jacht- en militaire wapens geproduceerd, rond de eeuwwisseling volgen fietsen en auto’s en in 1924 de luxe limousine Simson Supra. Na de Tweede Wereldoorlog geven de Sovjetautoriteiten opdracht voor de ontwikkeling en bouw van een 250 cc viertaktmotorfiets die minimaal 100 km/u kan rijden en geschikt is voor een zijspan. Dat resulteert in de AWO 425, die niet onvergelijkbaar is met een BMW R 25. Dit model, later omgedoopt tot Simson 425, wordt tot het einde van z’n levenscyclus ongeveer 210.000 keer verkocht. Een beslissing ‘van bovenaf’, ondanks de grote vraag, bepaalt dat vanaf 1962 uitsluitend nog motorfietsen worden gebouwd door MZ in Zschopau. In Suhl maken ze alleen nog bromfietsen, waaronder dus de legendarische Vogelserie en later de snellere S50. Aangedreven door 50cc-tweetaktmotoren flitsen ze met een snelheid tot 75 km/u door de DDR en enkele socialistische broederlanden. Meer dan vijf miljoen van deze snelle scooters produceert Simson tot de hereniging, voordat de Treuhand eind 1990 de stekker uit het project trekt. Ondertussen is vooral de Schwalbe, waarvan officieel maar liefst 1.176.640 exemplaren uitgevlogen zijn, weer helemaal in de mode. Zelfs tot in Zwitserland heeft ze het weten te maken, want de 19-jarige Andrin met zijn felgroene 3-versnellings-Schwalbe KR51/1 heeft vanaf Zürich een tour naar de oorsprong gemaakt en staat nu met mijn Simson-vriend voor de kleurrijke vogels in het voertuigmuseum in Suhl. Voor de door Kreidler Florett gevormde auteur blijft er niets anders over dan de rol van luisteraar. Tot we starten voor een rondje door het centrale Thüringer Wald.
1 van 12
Hoewel als doodlopende weg aangegeven, blijkt de route van Suhl naar Schmiedefeld juist daardoor een garantie voor plezier: verkeer is gelijk aan nul, perfect wegdek, geweldige bochten en de flora produceert veel zuurstof. Uiteindelijk, via een zijweg in Schmiedefeld, gaat het verder naar Schmücke richting Oberhof. Kort voor het wintersportmekka slaan we linksaf en dalen we over een prachtige weg naar Gasthaus Sterngrund, een bikerstop en ideaal om de calorieën bij te vullen, hetzij met een klassieke Thüringer Rostbratwurst of een zelfgemaakte reuzensoes. Nauwelijks weer op de motor, komen we plotseling Andrin weer tegen. Snel even een gezinsfoto: links de evergreen met DDR-sticker en een monsterachtige, waterdichte bagagetrommel, rechts de top van de Duitse motorbouw, de gloednieuwe BMW R 1300 GS Option 719 Tramuntana. Daarna krijgen we voor een lange tijd de kans om ook de bochten te verteren.
Dromen uit lak, staal en chroom
Zella-Mehlis, Ruppberg, Rotterode, Brotterode-Trusetal en Ruhla zijn enkele van de tussenstops langs de slalom naar Eisenach. De mooie oude stad Schmalkalden met het Eiscafé König is de moeite waard voor een tussenstop, evenals een sprint bij Bad Liebenstein, over de met 35 bochten bezaaide bergweg van de Glasbachrace. En verder? Soms laat de zon onderweg even haar licht door de bomen van het Thüringer Wald schijnen, soms is de verlichting allang gedoofd in verlaten fabrieken en kantoorgebouwen langs de weg. Niet alle merken hebben de stormen des tijds overleefd, behalve dan de Wartburg hoog boven Eisenach. Maar die is niet ons doel; in plaats daarvan bezoeken we kort de Automobile Welt Eisenach. Bij de toegang staat de kolossale pers, als stille getuige van de rationele productie van kleine auto’s, die tussen 1928 en 1991 carrosserieonderdelen voor de Dixi 3/15 tot de verschillende Wartburgs produceerde. En in het museum? Tja, we hebben niets tegen mooi gebogen plaatwerk, maar volgens de website zijn er waarschijnlijk maar ‘zes Duitse tweewielers uit de voor- en naoorlogse productie’ te zien – laten we die tijd dan maar liever gebruiken voor de volgende zeshonderd bochten door het Thüringer Wald.
Dus op de B19 naar het volgende adres, vijftig bochtige kilometers verderop, het MZM, het Meininger Zweiradmuseum. Begroet door geiten en varkens in het buitenverblijf, drukken we onze neuzen tegen de ramen van de rommelige ‘showroom’ vol voertuigen van de Volkspolizei evenals bijbehorende etalagepoppen. Er staan ook enkele motorfietsen, die naar Algerije of Egypte werden geëxporteerd, voor gebruik in de woestijn. Träume aus Lack, Stahl und Chrom, zo luidt de slogan van het MZM dat op woensdag en in het weekend is geopend. Maar vandaag is het dinsdag, dus vangen we bot. Maar wie langs S gaat, moet ook langs Z. Want wie naar Suhl gaat, de geboorteplaats van Simson, kan niet voorbij Zschopau, de thuisbasis van DKW en MZ. Daarom pendelen we naar het aangrenzende Saksen en rijden met plezier via Kühndorf en Schwarza, Christes en Springstille verder door het Thüringer Wald, waar de oude en nieuwe koningin van het gebied, de 1300 GS, buldert als een machtig hert in de bronstijd.
Sachsenring-souvenir
Woensdagochtend: ‘Horch, was kommt von draußen rein? Hollahi, hollaho! Wird wohl mein feins Liebchen sein…’ Oké, dit volkslied speelt niet op de ontbijtradio, maar het past perfect bij de sfeer voor het August-Horch-Museum in Zwickau. Wat voor prachtige schatten er in de uitgestrekte hallen van de eerste Audi-fabriek staan – mijn hemel. Van de open Horch 12/28 pk, type K, uit 1911, omringd door kleuters aan wie hun lerares uitlegt dat ‘de auto’s er vroeger heel anders uitzagen dan die van mama en papa vandaag’, tot de luxeauto’s van de vier merken Audi, DKW, Horch en Wanderer – die in 1922 fuseerden tot de Auto Union AG – reikt het spectrum van de ‘Silberpfeil’ met de indrukwekkende en succesvolle V16 tot de plastic elastic Trabant uit de Duroplast-productie. In het souterrain van het museum staat waarschijnlijk de eerste motorfiets met regenscherm, een DKW ZL uit 1924, ver voor zijn tijd. Maar niet met Gore-Tex. Op de bagagedrager staat een simpele paraplu, verder is alles aanwezig: carbidlamp, ballonhoorn en zelfs een middenbok. De lichte motorfiets uit Zschopauer weegt 47 kilo rijklaar. Nou goed, misschien zonder de paraplu.
Van Zwickau gaan we direct verder naar het Textiel- en Motorsportsmuseum Hohenstein-Ernstthal. Onder het motto ‘De legendes van de Sachsenring’ tonen ongeveer dertig racemachines hun technische ontwikkeling door de jaren heen, aangevuld met de geschiedenis van de voormalige Oost-Duitse ‘ring’ sinds 1927, van de Badberg-Vierecksrennen tot het huidige MotoGP-circuit. Twee door Neckermann gesponsorde 125 cc MZ-racers zijn ook van de partij, de linker werd destijds gereden door Dieter Braun. ‘Oh, kijk, er lekt olie uit,’ merkt museumdirecteur Marina Palm op, maar niemand vindt het erg. Een verdieping lager is de showwerkplaats van de Jacquard-weverij. Aangestuurd door perforatiekaarten kunnen de ratelende duizendpoten uit lange rijen gekleurde draadjes wandtapijten en andere decoratieve stoffen produceren, wat de regio tot een bloeiend centrum van de textielindustrie heeft gemaakt. Tot aan de hereniging. Van idyllische motieven zoals ‘Paard en wagen voor berglandschap’ keren we terug naar onze rossen en sturen naar een sleutelpunt van de traditierijke Sachsenring, de Badbergbocht midden in de stad. Met ‘volle kracht vooruit’ moesten de moedige rijders ooit deze scherpe bocht naar links nemen om de vaart er op de volgende stijging in te houden. Tot zijn genoegen kan Manfred in ieder geval een stuk afgebrokkeld Badberg-asfalt als souvenir meenemen.
In de DDR-tijd lokte de paramilitaire organisatie ‘Gesellschaft für Sport und Technik’, kortweg GST, jonge mensen onder andere met het snel behalen van hun rijbewijs. Voor de rijtraining stond een simulator op basis van de 125 cc MZ klaar. Die staat nu te glimmen in het Museum für Säksische Fahrzeuge in Chemnitz. Al het andere, van de unieke Kuhnke-Sport KS1-tweetakt met tegengestelde zuigers tot de pittoresk gecorrodeerde Schüttoff Typ D, zijn de andere ‘lokmiddelen’ voor het bezoek. Het museum informeert daarnaast over de gouden jaren van de jaren ’20, toen er in de omgeving van Chemnitz-Zwickau meer dan honderd Saksische motorfietsmerken waren. Van deze merken werd DKW uit Zschopau uiteindelijk de grootste motorfabriek ter wereld. En de RT 125 het meest gekopieerde model. Na een tussenstap met de IFA BK 350 (boxermotor met cardan) wordt DKW vanaf 1953 VEB Motorradwerk Zschopau alias MZ. De hereniging betekende het onomkeerbare einde van het traditionele merk. Hoopvolle projecten zoals de nieuw ontwikkelde, watergekoelde tweecilinder MZ 1000 SF hielpen ook niet en in 2012 volgde het faillissement. Bijna gelijktijdig werd Ducati overgenomen door de Volkswagen-dochter Audi; het leek patriarch Ferdinand Piëch beter zich met het Italiaanse luxemerk te tooien, dan te investeren in DKW, zijn eigen roots. Maar daar gaan wij eindelijk heen.
‘Voor deze trappen heb je meer veerweg nodig,’ constateert Manfred als we bij de ingang van het Deutsches Enduromuseum Zschopau staan, dat zich in de voormalige producthallen van DKW en MZ bevindt. Fabrieksmotoren en unieke stukken van bijna veertig verschillende merken maken fans van de offroadsport lekker – op vrijdag, zaterdag en op zon- en feestdagen.
Donderdagochtend. Vandaag is het veertig jaar geleden dat Tetris werd uitgevonden en tachtig jaar geleden werd met D-Day ook een fundament voor de DDR gelegd. Om op te warmen maken we een korte rit tussen het Zschopautal en de uitlopers van het Erzgebirge. Dan duiken we in de motordromen van Schloss Wildeck. Naast informatie over de oprichting van de DKW-fabriek door de vindingrijke Deen Jørgen Skafte Rasmussen begin twintigste eeuw, domineren de modellen van MZ. De focus van Manfred ligt vooral op een MZ 250 GE. ‘Die had het moeten zijn: luchtgekoelde eencilinder, bijna onverwoestbaar, bovendien extreem onderhoudsvriendelijk en zelf te repareren. Echt zonde dat het zo afliep.’ Suikerrietboeren op Cuba waren maar wat blij als ze een MZ als premie kregen. Opmerkelijk is ook het spannende verhaal van Ernst Degner. De MZ-coureur keert na de GP van Zweden in september 1961 – een maand voor de bouw van de muur – en kort voor de eerste wereldtitel voor een DDR-raceteam niet terug naar de Arbeidersstaat, maar vlucht naar het toenmalige West-Duitsland. Suzuki hielp hem hierbij en als dank nam hij geheime constructietekeningen en onderdelen van de MZ-tweetaktmotor mee. Het hielp hem een nieuw leven op te bouwen in het westen. In de DDR degradeerde Degner van held tot verrader, maar in 1962 wordt hij toch nog wereldkampioen in de nieuw opgerichte 50cc-klasse, op Suzuki.
1 van 6
Voordat het hoofd van alle informatie begint te roken als een te rijk lopende GT 250 of ETZ 250, verlaten we de motorstad Zschopau en rijden door een heerlijk heuvelachtige streek langs Witzschdorf naar de finale in Schloss Augustusburg. De kamers van het monumentale renaissancekasteel herbergen een van de belangrijkste motorcollecties van Europa met meer dan 170 pronkstukken. Het museum is alleen al indrukwekkend door de hoeveelheid perfect onderhouden voertuigen, van het houten loopfietsje tot het glanzende chroom van een zescilinder. Het is eenvoudigweg onbeschrijflijk. En wie het oldtimertreffen in de herfst of het winterevenement in januari op Schloss Augustusburg bezoekt, kan natuurlijk ook van hieruit zijn of haar tijdreis beginnen en eindigen in Suhl en de vrolijke Vogel-serie in het Thüringer Wald.
Voor de afwisseling geen motorfietsen, maar locomotieven in Dampflok-Erlebniswelt Meiningen. Bezoek doe je het beste in combinatie met een rondleiding door de fabriek (alleen op zaterdag om 10 uur). dew-meiningen.de en www.db-fzi.com.
Slapen Hotel Sterngrund, Sterngrund 1, 98544 Zella-Mehlis, telefoon 03682/469911, herberg en bikertreff met grillbistro en kijkbocht. www.hotel-sterngrund-oberhof.de
Hotel Sophienaue, Mariental 40, 99817 Eisenach, telefoon 03691/888333, Kroatische familieonderneming dichtbij de Wartburg. www.sophienaue.de
Hotel Park Eckersbach, Trillerplatz 1, 08066 Zwickau, telefoon 0375/475572, traditiehuis met biertuin in het groene Amseltal. www.parkeckersbach.de
Landgasthof/Pension Dittersdorfer Höhe, Höhenweg 2, 09439 Amtsberg, telefoon 037209/2512, geweldige locatie met uitzicht op het Erzgebirge. www.landgasthof-dittersdorferhoehe.de
Eten Bikertreff Sterngrund (zie ook accommodatie), de keuze tussen Thüringer Rostbratwurst en reuzensoes is een ware kwelling.
Eis-Café König, Altmarkt 4, 98574 Schmalkalden, telefoon 03683/606615, om van te smelten. www.eis-koenig.de
De route begint en eindigt bij Bistro Tram 2, een prachtige plek tussen Oldenzaal en Rossum waar je ook nog eens kunt genieten van een heerlijk kopje koffie. Kortom, de ideale start voor een tour die voornamelijk over kleine wegen richting de Weerribben en Giethoorn slingert.
De Weerribben is een uitgestrekt natuurgebied in de gemeente Steenwijkerland, in het noordwesten van Overijssel. Het is terecht onderdeel van het Nationaal Park Weerribben-Wieden, dat met meer dan 10.000 hectare het grootste aaneengesloten laagveenmoerasgebied van Noordwest-Europa is. Bovendien fungeert het als kraamkamer voor bijzondere plant- en diersoorten.
De route leidt je langs Ootmarsum, Zwartsluis, Blokzijl, Ossenzijl en natuurlijk het schilderachtige Giethoorn, met zelfs een klein uitstapje over de Duitse grens. Blokzijl is absoluut een stop waard – dat havenplaatsje straalt pure echtheid uit. Het compacte haventje, de Kolk, en de oude ophaalbrug midden in het dorp vormen samen een fotogeniek plaatje dat je niet wilt missen.
Duur
Zo’n 8 uur en 33 minuten
Afstand
246 km
Landen
Nederland
Vlakbij RP19 vind je de Tjasker van Ossenzijl, een klein molentje dat de achterliggende rietlanden van water voorziet. Simpel van uiterlijk, maar briljant in werking – een voorbeeld van pure vindingrijkheid. In Giethoorn kun je even afstappen om het centrum te verkennen. Het is een waar schouwspel om de punters – elektrische fluisterbootjes vol toeristen – door de smalle, waterrijke grachtjes van dit unieke dorp te zien glijden.
Kort samengevat: een leuke route door een prachtig stukje Nederland met een rijke historie. En probeer het maar eens droog te houden!
In februari 2026 reisden wij doorheen Rajasthan en Noord-India. We maakten daarbij kennis met de hartelijkheid en de toegankelijkheid van de Indische bevolking. Onnodig te zeggen dat wij tal van paleizen en tempels bezochten. Maar één wel heel bijzondere tempel trok onze speciale aandacht.
In de Indiase deelstaat Rajasthan, ongeveer 50 km van de stad Jodhpur, staat een tempel langs de National Highway. Dat is op zich niet ongebruikelijk, aangezien er in India vrijwel overal tempels te vinden zijn. Maar in deze tempel worden een oude 350 cc Royal Enfield motorfiets en zijn verongelukte eigenaar aanbeden!
Het verhaal van de ‘Om Bana’ of ‘Bullet Baba’-tempel gaat terug tot een ongeluk dat plaatsvond op 23 december 1988. Die dag verloor Om Singh Rathore de controle over zijn motor en botste hij tegen een boom. Hij overleed ter plaatse. De kapotte ‘Bullet’-motorfiets werd naar het politiebureau gebracht. De volgende ochtend bleek de motor verdwenen en werd hij op mysterieuze wijze teruggevonden op de plaats van het ongeval. De politie dacht dat dit een grap was, nam de motorfiets terug mee, maakte de benzinetank leeg en ketende hem vast. De volgende dag waren de kettingen gebroken en stond de motorfiets weer op de plaats van het ongeval. Na al deze spookachtige gebeurtenissen werd de motorfiets definitief naar deze plek verplaatst en werd er een tempel gebouwd met een betonnen podium en een glazen omheining voor de motorfiets.
BESCHERMING
Elke dag stoppen honderden voorbijgangers om te buigen voor de geest van Om Banna. De motorfiets-god, die volgens het geloof bescherming biedt aan reizigers in nood. Ze laten bloemen achter om de zegen van de godheid te vragen. De tempel heeft een eigen priester die ’s ochtends en ’s avonds rituelen uitvoert en de plek onderhoudt. De boom waar Rathore tegenaan botste, staat nog steeds voor het heiligdom en is nu versierd met gebedsbandjes, armbanden en touwen. Tijdens mijn bezoek observeerde ik de plek en maakte ik er foto’s. Het waren mannen die hier hun offers brachten en stil stonden bij het schrijn. Ik deponeerde een bijdrage in de urne, want; ‘wat niet baat wat niet schaadt’. En eigenlijk gaf mij dat als motorrijder wel een goed gevoel.
FAMILIEWAGEN
Hier in India is de motor het meest gebruikte vervoermiddel en een echte ‘familiewagen’. Vader en moeder met twee of drie kinderen op één motor, het kan allemaal. Vrouwen zitten in amazonezit, ook op de snelweg. Er is een helmplicht, maar niemand houdt zich daaraan. Enkel in de hoofdstad Delhi wordt deze wet massaal gerespecteerd. Alles wordt per motor vervoerd. Bidons melk, stoffen, graan, water, ijzer. Noem het op en je komt het tegen op een motorfiets. Wel dacht ik dat er hier hoofdzakelijk Royal Enfields (‘made like a Bullet in India’) zouden rijden. Maar het merk Hero (Honda) heeft de markt overspoeld met hun lichte motoren en scooters. Een Hero kost omgerekend 1.000 euro en een Enfield al snel het dubbele. In de steden kom je meer Enfields tegen en zijn ze vooral bij de jeugd populair. Door de nauwe straten van Pushkar reden hippe jongeren op hun Royal Enfields door de straten. Ook hier is zien en gezien worden de boodschap. India fascineert, kleurt en geurt naar meer. Graag kom ik terug in India voor een rondreis met de motor. De contacten die je hier met de plaatselijke bevolking kan leggen zijn warm, intens en uniek. Ook van binnen prachtige mooie mensen.
Alles wordt duurder, en motorrijden vormt daar geen uitzondering op. Elk jaar analyseert CG Car-Garantie Versicherungs-AG in heel Europa de garantie- en reparatiekosten in de motorbranche. De meest recente claimanalyse laat zien dat motorfietsen niet ontsnappen aan de algemene kostenstijging. Sterker nog: in 2025 bereikten de reparatiekosten voor motorfietsen een recordhoogte van 624 euro.
Trendanalyse van reparatiekosten
In de voorgaande jaren waren er al duidelijke stijgingen zichtbaar. In 2021 lagen de gemiddelde reparatiekosten net boven de 450 euro en stegen ze jaar na jaar met ongeveer 35 euro. De stijging van 69 euro tussen 2024 en 2025 is dit keer bijna dubbel zo groot, wat een zorgwekkende trend aangeeft.
De prijsverhogingen zijn het gevolg van meerdere factoren, waaronder inflatie en aanhoudende geopolitieke onzekerheid. Deze elementen beïnvloeden vrijwel alle aspecten van het dagelijks leven, inclusief de kosten van onderhoud en reparatie van motorfietsen. Motorfietsen worden steeds complexer en zijn uitgerust met hoogwaardige componenten. Hierdoor zijn meer geavanceerde diagnose- en reparatieprocessen vereist. Bovendien zijn de prijzen van metalen, kunststoffen en elektronische onderdelen ook aanzienlijk gestegen.
Motorrijders reageren steeds gevoeliger op deze ontwikkelingen. In het nieuwe DAT-rapport 2026, dat vergelijkbare kosten- en inflatiemechanismen voor de autosector behandelt, gaf bijna 60% van de autobezitters aan hun garagebezoeken te beperken vanwege de hoge kosten. Dit zorgt ervoor dat de motorhandel met een vergelijkbare terughoudendheid te maken zal krijgen.
Voor de handel betekent een lagere werkplaatsbezetting onvermijdelijk ook lagere inkomsten. Nog zorgwekkender is de dalende klanttevredenheid die gepaard gaat met stijgende prijzen. Vooral in de motorbranche, die sterk wordt gedreven door emotie en passie, kan een verlies van vertrouwen en loyaliteit verstrekkende gevolgen hebben.
Aandeel van de motor daalt, aandeel van het elektrisch systeem stijgt
Bij gebruikte motorfietsen blijft de motor met 29,4% het duurste onderdeel, hoewel dit aandeel daalt ten opzichte van vorig jaar (30,8%). Op de tweede plaats staat het elektrisch systeem, dat zijn aandeel verhoogt van 23,5% naar 24,9%, gevolgd door de versnellingsbak op de derde plaats met 9,8% (vorig jaar: 9,0%).
Bij nieuwe motorfietsen staat de motor met 28,5% (vorig jaar: 29,7%) op de tweede plaats, achter het elektrisch systeem, dat met 29,5% een sterke stijging laat zien ten opzichte van vorig jaar (24,8%). De derde plaats wordt opnieuw ingenomen door de versnellingsbak, in dit geval met 8,6% (vorig jaar: 11,4%).
Elektrisch systeem blijft storingsgevoelig
Bij zowel nieuwe als gebruikte motorfietsen blijft het elektrisch systeem bijzonder storingsgevoelig. In beide categorieën staat het op de eerste plaats wat betreft claimfrequentie:
Bij gebruikte motorfietsen blijft dit aandeel vrijwel onveranderd op 28,5% (vorig jaar: 28,6%).
Bij nieuwe motorfietsen stijgt dit naar 28,2% (vorig jaar: 26,6%).
De tweede plaats in beide categorieën wordt ingenomen door de motor, verantwoordelijk voor 14,5% van alle defecten bij gebruikte motorfietsen (vorig jaar: 15,1%) en voor 14,7% bij nieuwe motorfietsen (vorig jaar: 16,2%). Het brandstofsysteem staat op de derde plaats: bij gebruikte motorfietsen met 11,8% (vorig jaar: 10,7%) en bij nieuwe motorfietsen met 11,3%, een duidelijke stijging ten opzichte van 8,6% vorig jaar.
Defecten treden iets later op
We constateren dat defecten zich iets later voordoen dan voorheen. In 2025 trad 69,8% van de defecten bij gebruikte motorfietsen op binnen de eerste 5.000 kilometer, terwijl dit aandeel vorig jaar nog 70,7% bedroeg. 17,4% van de defecten wordt pas na meer dan 360 dagen geregistreerd (vorig jaar: 16,0%).
Inzichten van Dr. Marcus Söldner, CEO CarGarantie
“In 2023 meldden we al dat de gemiddelde reparatiekosten voor motorfietsen voor het eerst de 500 euro hadden overschreden. Nu, slechts drie jaar later, liggen ze duidelijk boven de 600 euro. Deze ontwikkeling bevestigt de bezorgdheid dat de wereldwijde economische situatie en de talrijke crises ook gevolgen hebben voor de motorbranche. Het blijft afwachten of de forse prijsstijging van dit jaar een uitzondering is of dat de stijging zich in dit tempo zal voortzetten. Dit maakt het des te belangrijker voor motorrijders en de motorhandel om zich tijdig te beschermen tegen onverwachte kosten, bijvoorbeeld met de producten van CarGarantie. Motorrijders kunnen zich hiermee wapenen tegen de aanhoudende inflatie, terwijl de handel profiteert van grotere klantloyaliteit en stimulering van de aftersalesactiviteiten.”
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
