De Ténéré is een motorfiets met veel uitstraling. Het kuipwerk doet denken aan een Dakar-machine en al stationair draaiend doet het uitlaatgeluid daar nog een schepje boven. Duidelijk, de XT is niet bang! Met een 48pk-sterke eencilinder aan boord weet je echter wel dat -ie z’n beperkingen zal hebben. Het is natuurlijk geen Super Ténéré. Nee, de XT660Z is een machine die al voor €8499 (zonder ABS) in je garage staat en daarvoor heb je wél gewoon een fraaie allroad in huis. Dus willen wij weten: hoe rijdt dat nou? We rijden over zowel asfalt als in het zand.
Om maar direct met de deur in huis te vallen: in het zand, de blubber en door diepe sporen is het goed toeven in het zadel van de Ténéré. De machine is rondom het zadel en de tank prachtig rank en dat geeft veel bewegingsvrijheid. Met gemak duw je de machine onder je vandaan, of hou je de motorfiets in het spoor terwijl je zelf naast de motor hangt om die ene overhangende tak te ontwijken. Het enige dat we daarbij kunnen opmerken is dat de Yamaha bepaald geen lichtgewicht is. Afgetankt legt het geheel 208 kilo op de weegschaal, maar dat komt ook deels door de riante benzinetank. Je kunt maar liefst 23 liter peut meenemen! Handig hoor, als je dan toch persé die woestijn wilt doorkruisen…
Maar, zo heerlijk als je op de steps kunt staan, zo beperkt ben je wanneer je jezelf in het zadel laat zakken. Dat zadel is echt prachtig afgewerkt en lijkt met fluweel bedekt te zijn, maar je kont valt echt in een gat. Iets naar voren of achteren schuiven is nauwelijks mogelijk. Zeker voor de wat langere personen is dit jammer. Één en ander wordt wel goedgemaakt door de riante zithoogte van 865 millimeter. Daarbij is de zit verder ook gewoon lekker ontspannen en heb je aardig de ruimte.
De imposante verschijning die de Ténéré is, doet dus absoluut geen recht aan z’n inborst. In het zadel en staand op de steps heb je gevoelsmatig echt alles onder controle. Oké, het gewicht blijft ietwat fors, maar al rijdend is het een mak lammetje dat uit je hand eet. En dat is zeer complimenteus bedoeld.
Het motorblok voelt, voor een eenpitter, erg volwassen aan. Naast de 48 pk draagt de fraaie XT-roffel z’n steentje bij aan de echte motorbeleving. Stationair klinkt het wat ‘hol’, maar eenmaal op stoom klinkt het volwassen en best luid. En die naverbranding wanneer je het gas los laat: heerlijk.
Natuurlijk heeft het blok wel z’n beperkingen. Een eencilinder trilt en heeft nou eenmaal niet erg veel ademruimte. Maar toch, de trillingen zijn beperkt tot ‘goede trillingen’ en hou je jezelf in Nederland gewoon aan de snelheid, dan voldoet het XT-blok gewoon.
Toch heb je meer plezier als je lekker binnendoor rijdt. Niet alleen over het zand, maar ook over leuke B-wegen. Dáár voelt de Yamaha zich op z’n gemak. Vlot sturen is geen moeilijke opgave en wanneer je de gang eruit wilt halen doet de rempartij dat met verve. Echt pluspunten voor deze zeer volwassen rempartij! Die krijgt ‘ie trouwens ook voor de tankinhoud: je kunt maar liefst 23 liter peut meesjouwen!
Alle pluspunten zijn te bundelen in het verzamelwoord ‘volwassenheid’. De XT weet over een heel breed gebied gewoon goede rapportcijfers te scoren. De Yamaha heeft een flinke troef op het asfalt, maar je kunt er ook in het onverharde serieus mee uit de voeten. Dúrf de XT aan te sporen en op te stoken en je hebt er een hele goede aan. Lekker allround dus, deze woestijnreiziger.
Foto’s: Raymond de Haan
[justified_image_grid ids=19601,19602,19603,19604]
