Vakantie in aantocht, een week toeren in Schotland en Engeland, plus een heerlijk tussendoortje dat luistert naar de naam Ian Watson Spring Cup, oftewel een spectaculaire roadrace. Alleen had ik één enkel probleem, twee weken voor het vertrek stond ik om allerlei redenen nog met lege handen wat betreft vervoer en aangezien mijn budget om een ‘nieuwe’ fiets aan te schaffen nihil was, moest ik noodgedwongen op koopjesjacht. Een motor onder de duizend euro moest er komen. Op zich valt er natuurlijk nog genoeg te kopen voor dat bedrag, maar een goed exemplaar vinden dat ook nog eens gelijk mee kan op toervakantie, dat bleek toch een lastige klus te zijn. Uiteindelijk strik ik, twee dagen voor ik de boot op knal, een Suzuki GSX600F uit 1998 bij Motorcenter Venlo. Voor 750 euro…
Na het vervangen van de remblokken aan de voorzijde en het monteren van twee tassen was ik voor m’n gevoel klaar voor de reis. Echter, de gehele tijd spookte toch in mijn hoofd dat de kans aanwezig was dat ik met deze GSX-F in Engeland stil zou komen te staan. Ik had vanwege de tijdsdrukte geen proefrit gemaakt (volledig vertrouwend op het woord van MotorCenter Venlo-eigenaar Moes van Hoogstraten), was er geen tijd voor een goede onderhoudsbeurt en zowat gelijk vanuit de showroom ging ik dus op pad. Om een te lang verhaal kort te maken: ik heb uiteindelijk een topweek gehad met mijn eigen Suzuki GSX600F.
Eenmaal in Engeland aangekomen, merkte ik wel een lekkende voorvorkkeerring op, maar dat mocht uiteindelijk de pret niet drukken. Ik heb vier dagen ontzettend genoten van prachtige routes door typische Engelse landschappen en deelde die ervaringen met mijn twee metgezellen, beide een BMW GS onder hun kont. Op en top luxe dus voor hen, terwijl ik me moet behelpen met een ‘oudje’ zonder hi-tech snufjes. Zij vliegend over de slechte wegen, ik stuiterend. Verschil moet er uiteraard wezen, maar gelukkig bleek dat niet het geval te zijn op het vlak van onze ervaring tijdens de tocht. Ondanks het grote contrast in machinerie hebben we uiteindelijk alle drie hetzelfde gevoel overgehouden aan deze vakantie en dat punt wilde ik in dit stuk aansnijden. Want hoewel wij als motorjournalisten uiteraard verwend zijn met de mooiste en meest nieuwe motoren blijkt dus dat het gevoel dat je tijdens een motorvakantie ontvangt niet bepaald wordt door de leeftijd en nieuwsstaat van je machine. Heerlijk om dat weer eens te voelen. Nee, het hoeft dus allemaal niet duur te zijn. Het is vooral belangrijk om de juiste emotie op te wekken, dan maakt het dus niet uit waarop je rondrijdt.
Omdat de bedieningsunit zo klein is, verdient de bediening ook een beetje aandacht. Met winderhandschoenen is het soms lastig oriënteren: druk ik nou op de linker, middelste of rechter-druktoets? De profilering van de drie toetsen is dan simpelweg lastig te herkennen. Enige gewenning helpt hierbij wel, maar echt intuïtief wordt het niet. Dit nadeel wordt wel grotendeels opgeheven door de mogelijkheid van stembediening: met bepaalde kreten in je helm kun je je telefoon opnemen, de navigatie bedienen en het volumeniveau regelen. 
De accu gaat best lang mee, natuurlijk afhankelijk van wat je er mee doet. Als ik de set aan heb staan stream ik ook bijna altijd muziek en staat het volume bijna voluit, waardoor mijn verbruik zeker bovengemiddeld zal zijn. Dat de accu dan toch nog zes uur mee gaat is in mijn ogen ruim voldoende.
