dinsdag 5 mei 2026
Home Blog Pagina 1628

Motorsport: Austin in 750 woorden

0

Don’t mess with Texas, en al helemaal niet met Marc Marquez. Het was een topweekend voor de regerend wereldkampioen in Austin. Daar waar lokale Tornado Colin Edwards bekend maakte eind 2014 definitief de helm aan de wilgen te hangen en waar die andere Texaan, Kevin Schwantz, weer in genade werd aangenomen. De ‘GP Legend’ die vorig jaar nog door de politie van het circuit werd geplukt als persona non grata rookte de vredespijp met het bestuur en klom pardoes als officieel ambassadeur het podium op om de beker te overhandigen aan Marquez. De wereldkampioen bleek een maatje te groot op COTA.

Motogp
Verrassend? Nauwelijks. Een jaar geleden liet Marquez al zien bijzonder goed om te kunnen gaan met het a-typische ritme van het Amerikaanse circuit, resulterend in een pole en een overwinning, in beide gevallen als jongste MotoGP-coureur ooit. Die dominantie zette zich voort. Extra geholpen door een baan die de Honda’s goed ligt én een RCV die aanmerkelijk beter met de nieuwe Bridgestones weet om te gaan dan de M1 van aartsrivaal Yamaha.

Yamaha wist dat het geen makkelijke wedstrijd zou worden: de bandenproblemen van Qatar waren duidelijk nog niet opgelost én vorig jaar bleek al dat de M1 worstelt met COTA. Toch leek de ‘herboren’ Valentino Rossi de goede lijn van de openings-GP door te zetten. De Italiaan had een goed wedstrijdritme en kwalificeerde zich hoopgevend op plek zes.
Jorge Lorenzo was tot dat moment vooral veel bezig met nee-schudden. Het loopt niet bij de Spanjaard die geen gevoel weet te genereren met (vooral) de achterste Bridgestone. Z’n troefkaart ‘hoge bochtensnelheid’ valt door gebrek aan grip volledig in duigen. Resulterend in een overduidelijke frustraties.

Met dat nee-schudden ging de Spanjaard direct na de start, of nee, al tijdens de start, vrolijk verder. Lorenzo schoot bij het oplichten van het ‘rood’ uit de blokken en liet de rest van het veld – en zichzelf, gezien de hapering – in verbijstering achter. De koning der valse starten leverde een ‘ride through’ op. Lorenzo: ‘Ik dacht niet na en was afgeleid waardoor ik een ongelooflijke fout maakte tijdens de start. Daarna heb ik maximaal gepusht om er nog een resultaat uit te halen.’ Dat was uiteindelijk een tiende plek en zes magere punten.

Rossi leek na een matige start snel op te stomen naar de derde plek maar eenmaal in het wiel van Andrea Iannone kreeg de Italiaan te kampen met desastreus gripverlies rechtsvoor. ‘De band was volledig verwoest, ik had het tijdens de training ook, maar niet zó erg.’ Een dramatisch weekend al met al voor Yamaha, dat door de een-twee van de Repsol-mannen de achterstand na slechts twee wedstrijden al aardig heeft op zien lopen.

Dani Pedrosa deed met een tweede plek aan ‘damage control’ en lijkt al zo vroeg in het seizoen de enige die serieus tegenstand kan bieden aan teammaat Marquez. De laatste plek op het podium was voor Andrea Dovizioso. Het eerste podium voor de Italiaan op de Ducati, een serieuze opsteker voor zowel team als coureur. Enige nadeel: nog twee derde plaatsen erbij en ze mogen een ‘Factory-open’ privilege inleveren: Twee liter extra benzine. Domper was de harde crash van Cal Crutchlow, de Brit was binnengekomen voor een zachtere band en ging in z’n haast om terrein goede te makend hard tegen de vlakte. Resulterend in een gebroken vinger, rechts. De verwachting is wel dat Crutchlow in Argentinië aan de start moet kunnen staan.

Moto2

In de Moto2 was het Maverick Viñales die knap naar de winst reed. De rookie heeft duidelijk weinig aanpassingsproblemen op de ‘dikke zeshonderd’ en dat moet gedoodverfde favoriet Esteve Rabat stiekem toch zorgen baren. De Bask werd wel tweede. Plaats drie was voor Dominique Aegerter, die met de precisie van een Zwitsers uurwerk begint op te werken naar de absolute Moto-2 top.

 

Moto3

Goon-rider Jack Miller kon zich in de uitloopronde weer eens ouderwets uitleven, de Australiër pakte z’n tweede overwinning op rij en maakt z’n favorietenrol na de sterke wintertests volledig waar. Alex Marquez kende minder geluk dan z’n grote broer en crashte wél in de laatste ronde, zo de deur openend voor Romano Fenati en Efren Vazquez om de overige twee podiumplaatsen in te pikken. Scott Deroue reed naar een verdienstelijke 19e plek, als eerste van een groepje met Philipp Oetl en teammaatje Ana Carrasco. Bryan Schouten had het aanzienlijk moeilijker op de Mahindra. De jonge Nederlander worstelt met z’n machine en z’n zelfvertrouwen, resulterend in een 26ste (en laatste) plaats.

 

 

 

 

 

 

Foto’s: 2snap

Getest: Honda CTX1300

0

De CTX1300 is zo’n motorfiets waarvan niemand weet welk gat –ie eigenlijk opvult. Biedt de Honda zich aan bij de toerrijder, of bij de baggerliefhebber? Of maakt –ie avances richting de custom-liefhebber die zelf liever geen vuile handen maakt? Of zijn er echt motorrijders die een cocktail van die drie genoemde segmenten verlangen? Het lijkt dat laatste te zijn, waar de CTX op gokt. Al weten we dat natuurlijk pas na  een uitgebreide rijtest. En daar draaien wij onze hand niet voor om… We nemen de CTX mee door Hollands polderlandschap, vol idylle en romantiek. 


Als een koning op de snelweg
Eenmaal op de snelweg, onderweg naar de idylle, is het gewoon bijzonder goed toeven aan boord. Met een gangetje van zo’n 100 kilometer per uur zetel je als een koning, zonder turbulentie of noemenswaardige lichaamsinspanning om in het zadel te blijven. De zit is rechtop met de knieën in een comfortabele hoek van zo’n 90 graden. Daarvoor moet de langere Nederlander wel wat naar achteren schuiven in het zadel, maar dat zadel is lang genoeg en biedt de nodige bewegingsvrijheid. Het kleine steuntje in de rug is niet zonder functie, het biedt een beetje steun wanneer je accelereert of de winddruk op je onderlichaam groot is. En hoewel de lengte van de fiets gigantisch is, hoef je geen armen te verrekken om bij het stuur te komen.

Toch zit z’n grootste troef verborgen in de techniek, want je kunt je telefoon, mp3-speler, navigatiesysteem of communicatiehelm via bluetooth draadloos verbinden, waarna je audio uit de twee speakers knalt. Heerlijk! Dit systeem is in Nederland trouwens standaard, terwijl het in veel andere landen slechts optioneel is. Je vindt er trouwens ook een USB-aansluiting waarop je bijvoorbeeld je telefoon kunt opladen.


Geen zesde versnelling
Dat het in de lengterichting geplaatste ST-motorblok (met de cilinders zijwaarts en mooi zichtbaar) naadloos loopt en op de snelweg z’n kaarten optimaal uitspeelt is natuurlijk geen verrassing. Dat de versnellingsbak maar vijf versnellingen heeft ook niet, gezien dat in de Pan European ook het geval is, maar een zesde versnelling als absolute overdrive zou stiekem best lekker zijn voor het echt laagtoerige cruisegevoel. De schakelwegen zijn trouwens opvallend kort, bijna sportief. Al zul je daar niet zo heel veel van merken, want het motorblok is dusdanig onder handen genomen zodat je verschrikkelijk schakellui kunt rondrijden. Dat blijkt vooral wanneer we de snelweg laten voor wat het is, en de zo heerlijke kronkeldijkjes en andere kleinere wegen verslinden.

Terwijl het motorblok in de Pan European 126 pk aan topvermogen en 125Nm aan koppel levert, is dat in de CTX 85 pk en 106 Nm. Maar dan wel bij veel lagere toerentallen. Daarbij is de CTX langer gegeared en dat maakt de noodzaak om te schakelen bepaald niet dringend. Het blok kan erg veel hebben en op een mooi dijkje zet je de CTX gerust in z’n derde of vierde versnelling om daar het komende half uur niet meer uit te komen. Lekker lui dus, en dat past goed bij de cruise-uitstraling van het geheel.

Het toer-aspect komt meer naar boven wanneer je aan het sturen slaat. Met het oog op het rijklaargewicht van 329 kilo en de wielbasis van 1490 millimeter verricht het rijwielgedeelte gewoon heel goed werk. Natuurlijk is het geen scheermes en zul je er geen supersportmotorfietsen mee op kunnen jagen, maar gevoelsmatig ligt het zwaartepunt erg laag bij de grond en dat zorgt voor neutraliteit en toch ook stuurgemak. Dit komt mede doordat de ruime benzinetank van 19,5 liter keurig onder het zadel is weggewerkt. ‘Gewoon goed’, zo kunnen we het stuurgedrag uiteindelijk noemen. Opvallend daarbij is trouwens de ruime grondspeling. Je moet écht flink hoeken om de voetsteps aan de grond te rijden. 

Wel duur
Hoewel de standaarduitrusting lovenswaardig is, is dat ook niet gek gezien de kostprijs. Het is duidelijk de achilleshiel van de CTX1300, het prijskaartje van €19.999. Tja, we kunnen z’n toercapaciteiten oneindig roemen, ons verbazen over het neutrale stuurkarakter en volop genieten van de V4, maar feit is en blijft dat je voor dit geld héél veel andere toermotoren kunt kopen die op vele fronten beter zijn. Je moet écht vallen voor de CTX-uitstraling en diens cruise-capaciteiten die op bijzondere wijze het toersegment binnendringen, wil je overgaan tot het betalen van die € 19.999. 

[justified_image_grid ids=19802,19803,19804,19805,19806,19807,19808,19809,19810,19811,19812,19813,19814,19815,19816,19817,19818,19819,19820]

Test: Kawasaki Ninja 300 Performance Edition

0

Een Ninja 300 maakt het onbereikbare bereikbaar voor mensen die door hun leeftijd niet direct de allervetste brommer kunnen rijden: zelfs met een A2-rijbewijs voelt het alsof je op een racekanon zit.

Geblaf versus gepruttel
Kawasaki kopieert bewust de vormen van de wereldtitel winnende superbike ZX-10R. Typische stijlelementen van de liter-zware racer vind je 1-op-1 terug op deze beginnersfiets Kijk naar de brede schouders en het super strakke kontje van de Ninja. Dat schept verwachtingen. Tot je de startknop indrukt en de lucht niet verscheurd wordt door een hels geblaf uit een vier-in-een, maar door wat gepruttel. Ontpopt de Kawasaki Ninja 300 zich desondanks als een echte Green Meanie?

Het moet knallen
We zijn op pad met een Performance-editie van de Ninja 300. Voor 749 euro krijg je een double bubble windscherm, wielstriping, tankpad, afdekplaat van de duoplek en een Leo Vince vervangingsuitlaat. Die krijst zo overtuigend dat je je ongemerkt op een circuit waant. Het opzwepende geluid laat zich slecht negeren. Of je wilt of niet, de naald moet gewoon rechtop staan tussen de 7000 en 13000 toeren. Het tweecilinder blok fluistert diens vraag om meer gas niet in je oor, maar hij blaft simpelweg een commando. We kunnen er geen genoeg van krijgen. Knallen wil je, rap naar het rode gebied en dan met een korte trap door naar de volgende versnelling. Dat het allemaal niet zo hard gaat, doet helemaal niets af aan de beleving.

Ondermaatse voorrem
Mocht Kawasaki nog inspiratie zoeken voor een volgende Performance-editie, laat ze dan de voorrem opwaarderen. Je ontkomt er niet aan om met vier vingers te remmen. Niet alleen om genoeg remkracht te genereren, maar ook omdat de andere vingers anders knel zitten tussen stuur en hendel. We kunnen ook goed nieuws brengen. Bij flink doorknijpen remt het uiteindelijk toch en ABS ontbreekt niet.

Bochtensnelheid
Kawasaki’s geriefelijke zithouding gaat niet ten koste van de bodemruimte. Je kunt lekker spelen voordat de stepjes contact met de grond raken. Zelfs bij schrapende voetsteunen geeft de Ninja nog enorm veel vertrouwen. Met dit kleine beginnersfietsje zag ik bochtensnelheden op mijn favoriete stuurweg die ik niet eerder zag. Wat is dit enorm leuk spelen.

Feestnummer
Deze mini Green Meanie maakt oprecht sportieve gevoelens in je los. Het geluid van het kleine maar fijne blokje, het inspirerende stuurgedrag en de hele uitstraling maken het tot een feestnummer. Alleen de voorrem moet beter. Voor de rest is het een puur vermakelijke motorfiets. Niet alleen voor beginners, zelfs voor gevorderden.

Groen scheermes
Krankzinnig dat je zoveel lol kunt hebben met zo weinig pk’s. De Kawasaki nodigt je iedere bocht uit om harder te gaan. Waarom zou je rechtop zitten als het ook diep gebogen achter het kleine kuipruitje kan? Scherp als een nieuw scheermes, gemener dan een beul die na een welverdiende vakantie goedgemutst naar het werk gaat en groener dan het gras bij de buren, staat de Ninja 300 in het leven.

[justified_image_grid ids=19781,19782,19783,19784,19785,19786,19787,19788,19789]

Victory Motorcycles gaat watergekoeld

0

Victory Motorcycles, net als het onlangs geherintroduceerde Indian onderdeel van de Polaris Group, koerst op een duidelijke strategieverandering af. Het merk, bekend om haar futuristisch ogende choppers en Tourers, gaat om meer ruimte te creëerden tot het klassieke Indian gebruik maken van watergekoelde blokken.

Victory heeft door vier designers een schets laten maken voor de eerste ’waterkoeler’; een door voormalig Harley-ontwerper Richard Christoph, een door ex-Volvo man Ryan Black-Macken en een derde door de iets minder bekende Salvador Gonzales. De vierde designstudie komt van de huidige hoofddesigner van Victory, Greg Brew.

Het zijn vier variaties op een thema maar geruchten gaan dat de machine uiteindelijk een brute, Diavel-achtige powercruiser moet gaan worden. Iets waar het beter presterende watergekoelde blok de gewenste prestaties aan zal moeten koppelen. Het is dan aan Indian om de concurrentiestrijd aan te gaan met aartsrivaal Harley-Davidson.

Geld over? Unieke Ducati 851

0

Twintig stuks fabriceerde Ducati er, van deze 851 ‘Marco Lucchinelli’. Dat is al niet heel veel, maar als de machine dan ook nog eens in hetzelfde krat vertoeft waar het 1989 ooit in werd gelepeld, wordt het wel heel bijzonder.

De Lucchinelli-replica werd ooit geproduceerd als exclusieve productieracer, ter eren van de eerste WK Superbike overwinning van de fabrikant, tijdens de tweede manche van de openingsrace op Donington. De door Tamburini ontworpen superbike is al uitgerust met het 888-raceblok. Een 2 mm grotere boring resulteert in 37cc winst, van 851 naar 888 cc. Het vermogen van de desmo groeide naar 132 pk, een zeer respectabel aantal voor die tijd.

De Lucchinelli replica is via de importeur in 1990 de Engelse markt opgekomen en direct doorverkocht aan een verzamelaar. Die heeft de machine dus altijd in het krat gelaten, inclusief de nooit uitgepakte (reserve)onderdelen. Het is een pure racemachine, zonder ‘straatzaken’ als verlichting en spiegels.

De 851 ML gaat op 27 April onder de hamer. Voordat je nu je spaarvarken neerhamert: de vorige ‘nul-kilometer’ 851 ML ging vier jaar terug voor 27.000 Engelse Pond de deur uit. 

Bron: Visordown

Kawasaki sterk in Benelux

0

In 2014 scoort Kawasaki in Nederland en België ongelooflijk goed in alle takken van de motorsport, maar ook wereldwijd blijven de successen komen. Vooral in de wegrace en de motorcross wordt er nu al bijna ieder weekend een overwinning gescoord, terwijl het sportseizoen in de Benelux nog moet beginnen!
Wereldwijd succes

In het WK Superbikes is Kawasaki de regerend wereldkampioen met de machtige ZX-10R van Tom Sykes, die dit jaar samen met teamgenoot Loris Baz het podium weer groen gaat verven.  Ook in het WK Supersport maken we jacht op de titels, onder andere met de Nederlandse coureur Tony Coveña. In de FIM Superstock 1000 Cup gaat Nederlander Kevin Valk voor de winst, zijn Belgische teamgenoot Gauthier Duwelz doet datzelfde in het EK Superstock 600.
In de motorcross gaat het al net zo goed. In het prestigieuze AMA Supercross kampioenschap leidt Ryan Villopoto met de KX450F, terwijl Gautier Paulin de tweede plaats in de strijd om het WK MXGP bezet en Arnaud Tonus met de KX250F het wereldkampioenschap MX2 aanvoert!
Nederland & België

Met niemand minder dan Arie Vos op de Kawasaki ZX-10R gaan we ook voor de titel in het ONK Dutch Superbikes, dat zou voor hem titel nummer 6 zijn. Allard Kerkhoven rijdt op dezelfde kampioensmotor, ook hij zal zich zeer nadrukkelijk vooraan komen melden.
In de motorcross zet “Team Green” ook zwaar in op goede prestaties. In handen van Nederlander Herjan Brakke zal de Gebben Kawasaki KX450F meedoen aan het WK MXGP, afgelopen weekend liet hij in Brazilië al zien waartoe hij in staat is.

Aprilia 750 SS in de maak

0

Het is geen geheim dat Aprilia in zwaar weer verkeert. Het Italiaanse merk heeft het bijzonder moeilijk, zeker sinds de lokale scootermarkt enkele jaren geleden in elkaar stortte. De lichte tweewielers zorgden voor de cashflow, noodzakelijk om de motordivisie draaiende te houden. Maar ook daar kent het merk weinig succes. Ondanks goede resultaten (en pr) op de mondiale racecircuits heeft de RSV4 Superbike duidelijk te lijden onder de sterk afgenomen vraag naar sportmotoren. Terwijl ook een naked als de Tuono V4 z’n weg naar het grote publiek moeilijk weet te vinden.

Het zou kunnen dat het V4-blokconcept hier een rol in speelt, Aprilia was traditioneel immers sterk in het V-twin segment, waar het merk naam en faam maakte. Maar de 750 Shiver/Dorsoduro en de daaruit voortgekomen Dorsoduro 1200 en Caponord 1200 hebben desondanks ook moeite om serieus hoge ogen te gooien in de verkoopstatistieken. Toch lijkt Aprilia op basis van de bekende 90 graden V-twin nu wel door te schakelen. Het merk wil proberen in het middensegment meer voet aan de rond krijgen met een op de Shiver 750 gebaseerde SS-versie.

De fraai gelijnde Super Stradale concept komt uit de koker van Italiaanse designer Oberdan Bezzi en met het juiste prijskaartje moet deze sportieve twin toch in staat worden geacht weer eens wat verkoopsucces naar Noale te brengen. Rijwielgedeelte en blok komen zichtbaar van de Shiver, reken op een rijklaargewicht van ongeveer 200 kilo en een topvermogen van rond de 110 pk. Wel nog even wachten tot de EICMA, in november.

foto: Oberdan Bezzi

Veiling exclusieve Vespa 946 voor het goede doel

0

Dit is een persbericht. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

Breda, 9 april 2014 – Het Vetra Theater in Milaan vormde afgelopen weekend een prachtig toneel voor de onthulling van The Unique Vespa 946, een gezamenlijke creatie van de Piaggio Group en Vogue Italia, dat dit jaar haar 50ste verjaardag viert.
 
Vogue Italia en Vespa sloegen de handen ineen – voor een belangrijk goed doel – met als resultaat The Unique Vespa 946, de enige rode Vespa 946 scooter ooit die zich bovendien onderscheidt door een speciaal ontworpen zadel en bijpassende handgrepen. De Vespa 946 is het meest luxueuze en exclusieve model in de historie van Vespa, een unieke creatie waarvan het staal-aluminium frame stijl en technologie – de twee elementen die de Vespa wereldwijd tot een Italiaans designicoon hebben gemaakt – in zich verenigt.
 
Het speciale model werd onthuld door Piaggio Group Chairman & CEO Roberto Colaninno en Franca Sozzani, hoofdredacteur van Vogue Italia, in het bijzijn van een select aantal gasten tijdens een stille veiling die afgelopen weekend door Vogue Italia en de Piaggio Group werd georganiseerd. De opbrengst van de avond wordt gedoneerd aan het Vespa for Children project en namens Vogue Italia aan de IEO Foundation, een non-profit organisatie die onderzoek naar kanker ondersteunt.
 
Vespa for Children werd in 2013 door de Piaggio Group opgericht en is een humanitair initiatief dat sociale goede-doelenprojecten organiseert, om zorg en medische hulp voor kinderen in ontwikkelingslanden mogelijk te maken. Het eerste project van Vespa for Children vond plaats in Vietnam. In 2013 lanceerden het National Hospital for Paediatrics in Hanoi en het Bambino Gesù Children’s Hospital in Rome een nieuw samenwerkingsproject met steun van de Piaggio Group.
 
“De Vespa 946 die we samen met Vogue creëerden, werd volledig in Italië ontworpen, ontwikkeld en gebouwd. Hij is het resultaat van Italiaanse verbeelding, creativiteit en gevoel voor innovatie, en een product om trots op te zijn,” verklaarde Roberto Colaninno. “De Vespa is een vriendelijke tweewieler, een voertuig dat garant staat voor zorgeloos plezier en dat bij mensen een glimlach op het gezicht tovert. Dat is precies ook de reden waarom we Vespa for Children in het leven hebben geroepen: zodat de Vespa ook hen kan laten glimlachen en vele kinderen en hun families in tal van gebieden rond de wereld de kans op een gezond leven biedt.”
 
De exclusieve rode Vespa 946 werd gisteravond geveild tijdens de Vogue Italia en Vespa cocktailparty in het Vetra Theater, waar tevens de eerste twee scooters debuteerden uit de nieuwe Vespa 946 Collection, een serie met nieuwe blauwe en grijze kleuren die gisteren in Milaan voor het eerst aan de wereld werd gepresenteerd.

Nederlandse website Zero Motorcycles

0

Dit is een persbericht. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

Zero Motorcycles, wereldwijd toonaangevend op het gebied van elektrische motorfietsen, heeft vandaag een Nederlandstalige versie van haar website gelanceerd (zie http://www.zeromotorcycles.com/nl). De premium digitale ervaring biedt volop informatie en gaat verder dan enkel het verschaffen van productspecificaties, met ondermeer video’s, meer inzicht in innovatie en uitleg over de technologie. Bovendien biedt de website consumenten de mogelijkheid om rechtstreeks contact met Zero-dealers te zoeken voor het reserveren van een proefrit.
 
“Motorrijders in België en Nederland tonen steeds meer interesse in ons merk en in onze modellen, die door Zero Motorcycles in Californië worden vervaardigd,” verklaart Martin Driehaus, Director of Marketing voor Zero Motorcycles Europe. “De interesse in elektrische voertuigen in het algemeen – en in het bijzonder in elektrische motorfietsen – is de afgelopen twee jaar in rap tempo gegroeid. Met de uitbreiding van ons dealernetwerk (MotoPort Veldhoven is zojuist aangesteld als nieuwe Zero-dealer voor Nederland) en de nieuwe website spelen we nog beter in op de Nederlandstalige motorrijder.”
 
De meeste motorrijders zijn bekend met het fenomeen elektrische motorfietsen, maar ontberen vaak uitgebreide kennis. Voor Zero reden om een uitgebreide serie foto’s en video’s aan de website toe te voegen om hen meer inzicht te verschaffen. Gedetailleerde productfotografie en een selectie nieuwe video’s zorgen voor beeld en geluid en bieden bezoekers van de website een eerste kennismaking met het rijden op elektrische motorfietsen. Voor de meer technisch, economisch en milieuvriendelijk ingestelde motorrijder levert het toepasselijk genaamde Over Op Elektrisch deel van de website meer inzicht in de algemene en economische voordelen van elektrische motorfietsen en de ‘vier factoren’ die van invloed zijn op de actieradius.
 
Beseffend dat een website, hoe goed die wellicht ook is, de ware rijervaring niet echt kan weergeven, nodigt Zero geïnteresseerde rijders uit om via de website eenvoudig contact te leggen met hun dichtstbijzijnde dealer en een proefrit in te plannen. De 2014 modelserie van Zero is nu beschikbaar bij de dealers in België en Nederland.
 
ZERO Motorcycles
 ZERO Motorcycles heeft het vaste voornemen om elektrisch motorrijden verder uit te breiden in Nederland, België en Luxemburg en andere landen in Europa door het op de markt brengen van geavanceerde elektrische motorfietsen die een uitzonderlijke prijs-kwaliteitverhouding hebben en hoge prestaties leveren. ZERO wordt gedreven door innovaties, gereden met passie, aangestuurd door integriteit en gemeten naar prestaties. Dankzij uitgebreide research, inzichten en ervaring combineert ZERO de kunde en de wetenschap bij het ontwikkelen van motorfietsen om producten te ontwerpen en te produceren die consumenten waarderen en de merktrouw bevorderen. ZERO Motorcycles wil de belangrijkste producent ter wereld zijn van elektrische motorfietsen.
 
Volg ZERO Motorcycles op Twitter @ZEROMC, word een fan van ZERO Motorcycles op Facebook en check wat ZERO doet op YouTube: www.youtube.com/ZEROmotorcycles.
 
Voor meer informatie:0031 (0) 725112014 of media.nl@ZEROmotorcycles.com
 Voor persinformatie, video’s en foto’s: http://www.zeromotorcycles.com/nl/press.
 Voor meer informatie over ZERO Motorcycles of de complete modellijn ZERO S, ZERO SR, ZERO DS en ZERO FX motorfietsen: http://www.zeromotorcycles.com/nl

Tornado is bijna uitgeraasd

0

Oké, hij is inmiddels al veertig dus helemaal als een verrassing komt de aankondigin dat MotoGP-coureur Colin Edwards met pensioen gaat, niet. Toch zal de Texaan gemist worden, zowel bij de fans als z’n collega’s.

Hoewel alweer sinds 2003 actief in de MotoGP klasse, verwierf Edwards een groot deel van z’n roem (en prijzenkast) in het WK Superbike. Van 1995 tot 2002 maakte hij deel uit van het Superbike veld, aanvankelijk op Yamaha, daarna met meer succes op Honda. In 2000 en 2002 pakte de uit Houston afkomstige Edwards de wereldtitel op de Castrol Honda VTR1000SP. Vooral de titel van 2002 zou de boeken ingaan als een van de mooiste en spannendste wegracetitels aller tijden. Het jaar waarin Edwards uit geslagen positie, uiteindelijk in de laatste bocht van de laatste manche in de laatste race van het seizoen de – aanvankelijk – ongenaakbare Troy Bayliss in een rechtstreeks duel weet te verslaan. In Italië nota bene, het hol van de Ducati-leeuw.

Daarna volgde de overstap naar de GP’s. Hoewel Edwards nooit een race won (hij stond uiteindelijk wel 12 keer op het podium en pakte 3 keer de pole) behoorde hij lange tijd tot het exclusieve gilde van fabriekscoureurs. Het eerste Aprilia seizoen liep uit op een catastrofe, de driecilinder Cube was nauwelijks te temmen., zelfs niet voor een geboren Texaan. Op de Sachsensring was Edwards zelfs genoodzaakt met 250 km/u van z’n brandende Aprilia te springen. In 2004 volgde de overstap naar Honda en een jaar later hopte Edwards over naar het Yamaha-Rossi kamp. Het begin van een lange sportieve relatie.

Hoewel (of doordat) Edwards altijd in de schaduw stond van Rossi konden – en kunnen – beide coureurs het goed met elkaar vinden. Rossi: ‘Het stemt me toch verdrietig dat Edwards nu heeft aangekondigd te stoppen, hij is een van m’n beste vriend in de paddock, een fantastische kerel en fantastisch coureur.’ Als teammaat van Rossi maakte Edwards in 2006 ook de meeste kans op die zo felbegeerde MotoGP-overwinning. Dat was in Assen. Edwards leek onbedreigd op de winst af te rijden maar verslikte zich tijdens de laatste passage van de GT en trok z’n M1 enkele meters voor de finish voor de ogen van het verbouwereerde publiek – en de achtervolgende Nicky Hayden – onderuit.

Edwards kent meer memorabele momenten, zoals z’n ‘safe’ tijdens de trainig in Jerez, 2008. Waar de Amerikaan onderuit lijkt te glijden maar op wonderbaarlijke wijze (met z’n ellenboog) de boel weet te redden, resulterend in luid gejuich vanaf de tribunes. Wat Edwards, altijd erg ‘close’ met de fans,  beantwoordde met een juichgebaar en lichte buiging. Absoluut dieptepunt was natuurlijk de aanvaring met Simoncelli op Sepang, waar Edwards (samen met Rossi) de gevallen Honda coureur niet meer kon ontwijken. Met de bekende afloop.

Tot slot Edwards zelf over z’n aanstaande vertrek uit de GP’s. ‘Ik merkte tijdens de wintertests  met de NGM-Yamaha dat ik m’n rijstijl drastisch moest aanpassen aan de nieuwe machine. Het voelt tegen m’n natuurlijke instinct zo te rijden, dat speelt zeker een rol. Daarnaast wil ik na al die jaren meer tijd door brengen met m’n vrouw en kinderen. Ik wil Yamaha en iedereen bedanken die me geholpen hebben tijden mijn carrière…maar hé, ik race dit hele jaar nog!’

Zie hieronder het foto-overzicht van Edwards’ carrière

foto’s: 2snap

[justified_image_grid ids=19791,19792,19793,19794,19795,19796,19797,19798,19799,19800]