In aflevering 5 van RIDERS TV zijn we te gast bij Motormuseum Friesland. Eigenaar Gerrit heeft daar een aantal zeer bijzondere motoren in zijn schuur staan. Samen met drie van onze RIDERS-leden gaan we vier totaal verschillende CFMOTO-motoren rijden: de 675NK, 800MT-X, 700MT en de 450MT Rally. Daarnaast gaan we ook verschillende Indian Motorcycle-motoren rijden en krijgen we een motortrainingspak te zien. Ja, zeker! Pieter van Motorkledingstore praat ons bij over comfortabele en beschermende motorkleding.
Toertocht Thüringer Wald, Duitsland: en steeds weer lokt de motor
Schwalbe, Spatz, Star, maar ook Sperber en Habicht. Nog steeds trekken vooral brommerfans naar het Thüringer Wald, naar de geboorteplaats van de Vogel-serie van het merk Simson uit Suhl. En wie toch al een voorliefde heeft voor klassiek ijzer en de daarbij behorende geschiedenis, wordt als door een magneet verder getrokken naar het oosten, naar de wortels van DKW en MZ in Zschopau, naar de motormusea op Schloss Wildeck en Augustusburg.
‘De Simson SR 2E was mijn eerste scooter. Eigenlijk was die van mijn moeder, maar als negenjarige moest je het ook zelf eens proberen,’ vertelt Manfred mij met glinsterende ogen. Als kind uit de voormalige DDR is hij ‘met dat spul opgegroeid’ en daarom is hij precies de juiste metgezel voor onze tour langs de sporen van Simson, MZ en Co. We starten in het Thüringer Wald, in het Fahrzeugmuseum Suhl, waarvan de kern van de tentoonstelling het merk Simson is, opgericht in 1856 door de Joodse broers Löb en Moses Simson. Aanvankelijk worden jacht- en militaire wapens geproduceerd, rond de eeuwwisseling volgen fietsen en auto’s en in 1924 de luxe limousine Simson Supra. Na de Tweede Wereldoorlog geven de Sovjetautoriteiten opdracht voor de ontwikkeling en bouw van een 250 cc viertaktmotorfiets die minimaal 100 km/u kan rijden en geschikt is voor een zijspan. Dat resulteert in de AWO 425, die niet onvergelijkbaar is met een BMW R 25. Dit model, later omgedoopt tot Simson 425, wordt tot het einde van z’n levenscyclus ongeveer 210.000 keer verkocht. Een beslissing ‘van bovenaf’, ondanks de grote vraag, bepaalt dat vanaf 1962 uitsluitend nog motorfietsen worden gebouwd door MZ in Zschopau. In Suhl maken ze alleen nog bromfietsen, waaronder dus de legendarische Vogelserie en later de snellere S50. Aangedreven door 50cc-tweetaktmotoren flitsen ze met een snelheid tot 75 km/u door de DDR en enkele socialistische broederlanden. Meer dan vijf miljoen van deze snelle scooters produceert Simson tot de hereniging, voordat de Treuhand eind 1990 de stekker uit het project trekt. Ondertussen is vooral de Schwalbe, waarvan officieel maar liefst 1.176.640 exemplaren uitgevlogen zijn, weer helemaal in de mode. Zelfs tot in Zwitserland heeft ze het weten te maken, want de 19-jarige Andrin met zijn felgroene 3-versnellings-Schwalbe KR51/1 heeft vanaf Zürich een tour naar de oorsprong gemaakt en staat nu met mijn Simson-vriend voor de kleurrijke vogels in het voertuigmuseum in Suhl. Voor de door Kreidler Florett gevormde auteur blijft er niets anders over dan de rol van luisteraar. Tot we starten voor een rondje door het centrale Thüringer Wald.
Hoewel als doodlopende weg aangegeven, blijkt de route van Suhl naar Schmiedefeld juist daardoor een garantie voor plezier: verkeer is gelijk aan nul, perfect wegdek, geweldige bochten en de flora produceert veel zuurstof. Uiteindelijk, via een zijweg in Schmiedefeld, gaat het verder naar Schmücke richting Oberhof. Kort voor het wintersportmekka slaan we linksaf en dalen we over een prachtige weg naar Gasthaus Sterngrund, een bikerstop en ideaal om de calorieën bij te vullen, hetzij met een klassieke Thüringer Rostbratwurst of een zelfgemaakte reuzensoes. Nauwelijks weer op de motor, komen we plotseling Andrin weer tegen. Snel even een gezinsfoto: links de evergreen met DDR-sticker en een monsterachtige, waterdichte bagagetrommel, rechts de top van de Duitse motorbouw, de gloednieuwe BMW R 1300 GS Option 719 Tramuntana. Daarna krijgen we voor een lange tijd de kans om ook de bochten te verteren.
Dromen uit lak, staal en chroom
Zella-Mehlis, Ruppberg, Rotterode, Brotterode-Trusetal en Ruhla zijn enkele van de tussenstops langs de slalom naar Eisenach. De mooie oude stad Schmalkalden met het Eiscafé König is de moeite waard voor een tussenstop, evenals een sprint bij Bad Liebenstein, over de met 35 bochten bezaaide bergweg van de Glasbachrace. En verder? Soms laat de zon onderweg even haar licht door de bomen van het Thüringer Wald schijnen, soms is de verlichting allang gedoofd in verlaten fabrieken en kantoorgebouwen langs de weg. Niet alle merken hebben de stormen des tijds overleefd, behalve dan de Wartburg hoog boven Eisenach. Maar die is niet ons doel; in plaats daarvan bezoeken we kort de Automobile Welt Eisenach. Bij de toegang staat de kolossale pers, als stille getuige van de rationele productie van kleine auto’s, die tussen 1928 en 1991 carrosserieonderdelen voor de Dixi 3/15 tot de verschillende Wartburgs produceerde. En in het museum? Tja, we hebben niets tegen mooi gebogen plaatwerk, maar volgens de website zijn er waarschijnlijk maar ‘zes Duitse tweewielers uit de voor- en naoorlogse productie’ te zien – laten we die tijd dan maar liever gebruiken voor de volgende zeshonderd bochten door het Thüringer Wald.
Toertocht Duitsland: Duitse techniekroute, mix van techniek, natuur en rijplezier
Dus op de B19 naar het volgende adres, vijftig bochtige kilometers verderop, het MZM, het Meininger Zweiradmuseum. Begroet door geiten en varkens in het buitenverblijf, drukken we onze neuzen tegen de ramen van de rommelige ‘showroom’ vol voertuigen van de Volkspolizei evenals bijbehorende etalagepoppen. Er staan ook enkele motorfietsen, die naar Algerije of Egypte werden geëxporteerd, voor gebruik in de woestijn. Träume aus Lack, Stahl und Chrom, zo luidt de slogan van het MZM dat op woensdag en in het weekend is geopend. Maar vandaag is het dinsdag, dus vangen we bot. Maar wie langs S gaat, moet ook langs Z. Want wie naar Suhl gaat, de geboorteplaats van Simson, kan niet voorbij Zschopau, de thuisbasis van DKW en MZ. Daarom pendelen we naar het aangrenzende Saksen en rijden met plezier via Kühndorf en Schwarza, Christes en Springstille verder door het Thüringer Wald, waar de oude en nieuwe koningin van het gebied, de 1300 GS, buldert als een machtig hert in de bronstijd.
Sachsenring-souvenir
Woensdagochtend: ‘Horch, was kommt von draußen rein? Hollahi, hollaho! Wird wohl mein feins Liebchen sein…’ Oké, dit volkslied speelt niet op de ontbijtradio, maar het past perfect bij de sfeer voor het August-Horch-Museum in Zwickau. Wat voor prachtige schatten er in de uitgestrekte hallen van de eerste Audi-fabriek staan – mijn hemel. Van de open Horch 12/28 pk, type K, uit 1911, omringd door kleuters aan wie hun lerares uitlegt dat ‘de auto’s er vroeger heel anders uitzagen dan die van mama en papa vandaag’, tot de luxeauto’s van de vier merken Audi, DKW, Horch en Wanderer – die in 1922 fuseerden tot de Auto Union AG – reikt het spectrum van de ‘Silberpfeil’ met de indrukwekkende en succesvolle V16 tot de plastic elastic Trabant uit de Duroplast-productie. In het souterrain van het museum staat waarschijnlijk de eerste motorfiets met regenscherm, een DKW ZL uit 1924, ver voor zijn tijd. Maar niet met Gore-Tex. Op de bagagedrager staat een simpele paraplu, verder is alles aanwezig: carbidlamp, ballonhoorn en zelfs een middenbok. De lichte motorfiets uit Zschopauer weegt 47 kilo rijklaar. Nou goed, misschien zonder de paraplu.
Van Zwickau gaan we direct verder naar het Textiel- en Motorsportsmuseum Hohenstein-Ernstthal. Onder het motto ‘De legendes van de Sachsenring’ tonen ongeveer dertig racemachines hun technische ontwikkeling door de jaren heen, aangevuld met de geschiedenis van de voormalige Oost-Duitse ‘ring’ sinds 1927, van de Badberg-Vierecksrennen tot het huidige MotoGP-circuit. Twee door Neckermann gesponsorde 125 cc MZ-racers zijn ook van de partij, de linker werd destijds gereden door Dieter Braun. ‘Oh, kijk, er lekt olie uit,’ merkt museumdirecteur Marina Palm op, maar niemand vindt het erg. Een verdieping lager is de showwerkplaats van de Jacquard-weverij. Aangestuurd door perforatiekaarten kunnen de ratelende duizendpoten uit lange rijen gekleurde draadjes wandtapijten en andere decoratieve stoffen produceren, wat de regio tot een bloeiend centrum van de textielindustrie heeft gemaakt. Tot aan de hereniging. Van idyllische motieven zoals ‘Paard en wagen voor berglandschap’ keren we terug naar onze rossen en sturen naar een sleutelpunt van de traditierijke Sachsenring, de Badbergbocht midden in de stad. Met ‘volle kracht vooruit’ moesten de moedige rijders ooit deze scherpe bocht naar links nemen om de vaart er op de volgende stijging in te houden. Tot zijn genoegen kan Manfred in ieder geval een stuk afgebrokkeld Badberg-asfalt als souvenir meenemen.
In de DDR-tijd lokte de paramilitaire organisatie ‘Gesellschaft für Sport und Technik’, kortweg GST, jonge mensen onder andere met het snel behalen van hun rijbewijs. Voor de rijtraining stond een simulator op basis van de 125 cc MZ klaar. Die staat nu te glimmen in het Museum für Säksische Fahrzeuge in Chemnitz. Al het andere, van de unieke Kuhnke-Sport KS1-tweetakt met tegengestelde zuigers tot de pittoresk gecorrodeerde Schüttoff Typ D, zijn de andere ‘lokmiddelen’ voor het bezoek. Het museum informeert daarnaast over de gouden jaren van de jaren ’20, toen er in de omgeving van Chemnitz-Zwickau meer dan honderd Saksische motorfietsmerken waren. Van deze merken werd DKW uit Zschopau uiteindelijk de grootste motorfabriek ter wereld. En de RT 125 het meest gekopieerde model. Na een tussenstap met de IFA BK 350 (boxermotor met cardan) wordt DKW vanaf 1953 VEB Motorradwerk Zschopau alias MZ. De hereniging betekende het onomkeerbare einde van het traditionele merk. Hoopvolle projecten zoals de nieuw ontwikkelde, watergekoelde tweecilinder MZ 1000 SF hielpen ook niet en in 2012 volgde het faillissement. Bijna gelijktijdig werd Ducati overgenomen door de Volkswagen-dochter Audi; het leek patriarch Ferdinand Piëch beter zich met het Italiaanse luxemerk te tooien, dan te investeren in DKW, zijn eigen roots. Maar daar gaan wij eindelijk heen.
‘Voor deze trappen heb je meer veerweg nodig,’ constateert Manfred als we bij de ingang van het Deutsches Enduromuseum Zschopau staan, dat zich in de voormalige producthallen van DKW en MZ bevindt. Fabrieksmotoren en unieke stukken van bijna veertig verschillende merken maken fans van de offroadsport lekker – op vrijdag, zaterdag en op zon- en feestdagen.
Toertocht Duitsland bergcircuits: als de berg lokt
Van held tot verrader
Donderdagochtend. Vandaag is het veertig jaar geleden dat Tetris werd uitgevonden en tachtig jaar geleden werd met D-Day ook een fundament voor de DDR gelegd. Om op te warmen maken we een korte rit tussen het Zschopautal en de uitlopers van het Erzgebirge. Dan duiken we in de motordromen van Schloss Wildeck. Naast informatie over de oprichting van de DKW-fabriek door de vindingrijke Deen Jørgen Skafte Rasmussen begin twintigste eeuw, domineren de modellen van MZ. De focus van Manfred ligt vooral op een MZ 250 GE. ‘Die had het moeten zijn: luchtgekoelde eencilinder, bijna onverwoestbaar, bovendien extreem onderhoudsvriendelijk en zelf te repareren. Echt zonde dat het zo afliep.’ Suikerrietboeren op Cuba waren maar wat blij als ze een MZ als premie kregen. Opmerkelijk is ook het spannende verhaal van Ernst Degner. De MZ-coureur keert na de GP van Zweden in september 1961 – een maand voor de bouw van de muur – en kort voor de eerste wereldtitel voor een DDR-raceteam niet terug naar de Arbeidersstaat, maar vlucht naar het toenmalige West-Duitsland. Suzuki hielp hem hierbij en als dank nam hij geheime constructietekeningen en onderdelen van de MZ-tweetaktmotor mee. Het hielp hem een nieuw leven op te bouwen in het westen. In de DDR degradeerde Degner van held tot verrader, maar in 1962 wordt hij toch nog wereldkampioen in de nieuw opgerichte 50cc-klasse, op Suzuki.
Voordat het hoofd van alle informatie begint te roken als een te rijk lopende GT 250 of ETZ 250, verlaten we de motorstad Zschopau en rijden door een heerlijk heuvelachtige streek langs Witzschdorf naar de finale in Schloss Augustusburg. De kamers van het monumentale renaissancekasteel herbergen een van de belangrijkste motorcollecties van Europa met meer dan 170 pronkstukken. Het museum is alleen al indrukwekkend door de hoeveelheid perfect onderhouden voertuigen, van het houten loopfietsje tot het glanzende chroom van een zescilinder. Het is eenvoudigweg onbeschrijflijk. En wie het oldtimertreffen in de herfst of het winterevenement in januari op Schloss Augustusburg bezoekt, kan natuurlijk ook van hieruit zijn of haar tijdreis beginnen en eindigen in Suhl en de vrolijke Vogel-serie in het Thüringer Wald.
Foto’s: Klaus H. Daams
Download de route Thüringer Wald, Duitsland
Lengte: 482 kilometer
Reisinfo
Voor de afwisseling geen motorfietsen, maar locomotieven in Dampflok-Erlebniswelt Meiningen. Bezoek doe je het beste in combinatie met een rondleiding door de fabriek (alleen op zaterdag om 10 uur). dew-meiningen.de en www.db-fzi.com.
Slapen Hotel Sterngrund, Sterngrund 1, 98544 Zella-Mehlis, telefoon 03682/469911, herberg en bikertreff met grillbistro en kijkbocht. www.hotel-sterngrund-oberhof.de
Hotel Sophienaue, Mariental 40, 99817 Eisenach, telefoon 03691/888333, Kroatische familieonderneming dichtbij de Wartburg. www.sophienaue.de
Hotel Park Eckersbach, Trillerplatz 1, 08066 Zwickau, telefoon 0375/475572, traditiehuis met biertuin in het groene Amseltal. www.parkeckersbach.de
Landgasthof/Pension Dittersdorfer Höhe, Höhenweg 2, 09439 Amtsberg, telefoon 037209/2512, geweldige locatie met uitzicht op het Erzgebirge. www.landgasthof-dittersdorferhoehe.de
Eten Bikertreff Sterngrund (zie ook accommodatie), de keuze tussen Thüringer Rostbratwurst en reuzensoes is een ware kwelling.
Eis-Café König, Altmarkt 4, 98574 Schmalkalden, telefoon 03683/606615, om van te smelten. www.eis-koenig.de
Attracties Fahrzeugmuseum Suhl, www.fahrzeug-museum-suhl.de; Automobile Welt Eisenach, www.awe-museum.de; Meininger Zweiradmuseum, www.mzm-ev.de; August-Horch-Museum Zwickau, www.horch-museum.de; Textiel- en Motorsportsmuseum Hohenstein-Ernstthal, www.trm-hot.de; Museum voor Saksische voertuigen Chemnitz, www.fahrzeugmuseum-chemnitz.de; Duits Enduromuseum Zschopau, www.deutschesenduromuseum.de; Motorrad Traume Schloss Wildeck, www.schloss-wildeck.de/motorradtraeume; Motorradmuseum Schloss Augustusburg, www.augustusburg-schloss.de/museen/motorradmuseum; bezoekers van de laatste vier musea kunnen met een Biker-ticket (1 voor 4) 25% besparen ten opzichte van de enkelvoudige tickets.
RIDERS Provincietour Overijssel: een waterrijke route
De route begint en eindigt bij Bistro Tram 2, een prachtige plek tussen Oldenzaal en Rossum waar je ook nog eens kunt genieten van een heerlijk kopje koffie. Kortom, de ideale start voor een tour die voornamelijk over kleine wegen richting de Weerribben en Giethoorn slingert.
De Weerribben is een uitgestrekt natuurgebied in de gemeente Steenwijkerland, in het noordwesten van Overijssel. Het is terecht onderdeel van het Nationaal Park Weerribben-Wieden, dat met meer dan 10.000 hectare het grootste aaneengesloten laagveenmoerasgebied van Noordwest-Europa is. Bovendien fungeert het als kraamkamer voor bijzondere plant- en diersoorten.
RIDERS Provincietour Flevoland: elke keer anders
De route leidt je langs Ootmarsum, Zwartsluis, Blokzijl, Ossenzijl en natuurlijk het schilderachtige Giethoorn, met zelfs een klein uitstapje over de Duitse grens. Blokzijl is absoluut een stop waard – dat havenplaatsje straalt pure echtheid uit. Het compacte haventje, de Kolk, en de oude ophaalbrug midden in het dorp vormen samen een fotogeniek plaatje dat je niet wilt missen.
| Duur | Zo’n 8 uur en 33 minuten |
| Afstand | 246 km |
| Landen | Nederland |
Vlakbij RP19 vind je de Tjasker van Ossenzijl, een klein molentje dat de achterliggende rietlanden van water voorziet. Simpel van uiterlijk, maar briljant in werking – een voorbeeld van pure vindingrijkheid. In Giethoorn kun je even afstappen om het centrum te verkennen. Het is een waar schouwspel om de punters – elektrische fluisterbootjes vol toeristen – door de smalle, waterrijke grachtjes van dit unieke dorp te zien glijden.
Kort samengevat: een leuke route door een prachtig stukje Nederland met een rijke historie. En probeer het maar eens droog te houden!
Download de route
Handige links
| Tram 2 | tram2.nl |
| Blokzijl | blokzijl.nl |
| Giethoorn | giethoorn.com |
Tekst: Corjan Meijerink
Foto’s: ANP
| RIDERS Provincietour |
| Deel 1 – Flevoland |
Waarom Indiase motorrijders stoppen bij de Bullet Baba-tempel
In februari 2026 reisden wij doorheen Rajasthan en Noord-India. We maakten daarbij kennis met de hartelijkheid en de toegankelijkheid van de Indische bevolking. Onnodig te zeggen dat wij tal van paleizen en tempels bezochten. Maar één wel heel bijzondere tempel trok onze speciale aandacht.
In de Indiase deelstaat Rajasthan, ongeveer 50 km van de stad Jodhpur, staat een tempel langs de National Highway. Dat is op zich niet ongebruikelijk, aangezien er in India vrijwel overal tempels te vinden zijn. Maar in deze tempel worden een oude 350 cc Royal Enfield motorfiets en zijn verongelukte eigenaar aanbeden!
Motorreis India: woestijnrit in Rajasthan
SPOOKACHTIGE GEBEURTENISSEN
Het verhaal van de ‘Om Bana’ of ‘Bullet Baba’-tempel gaat terug tot een ongeluk dat plaatsvond op 23 december 1988. Die dag verloor Om Singh Rathore de controle over zijn motor en botste hij tegen een boom. Hij overleed ter plaatse. De kapotte ‘Bullet’-motorfiets werd naar het politiebureau gebracht. De volgende ochtend bleek de motor verdwenen en werd hij op mysterieuze wijze teruggevonden op de plaats van het ongeval. De politie dacht dat dit een grap was, nam de motorfiets terug mee, maakte de benzinetank leeg en ketende hem vast. De volgende dag waren de kettingen gebroken en stond de motorfiets weer op de plaats van het ongeval. Na al deze spookachtige gebeurtenissen werd de motorfiets definitief naar deze plek verplaatst en werd er een tempel gebouwd met een betonnen podium en een glazen omheining voor de motorfiets.
BESCHERMING
Elke dag stoppen honderden voorbijgangers om te buigen voor de geest van Om Banna. De motorfiets-god, die volgens het geloof bescherming biedt aan reizigers in nood. Ze laten bloemen achter om de zegen van de godheid te vragen. De tempel heeft een eigen priester die ’s ochtends en ’s avonds rituelen uitvoert en de plek onderhoudt. De boom waar Rathore tegenaan botste, staat nog steeds voor het heiligdom en is nu versierd met gebedsbandjes, armbanden en touwen. Tijdens mijn bezoek observeerde ik de plek en maakte ik er foto’s. Het waren mannen die hier hun offers brachten en stil stonden bij het schrijn. Ik deponeerde een bijdrage in de urne, want; ‘wat niet baat wat niet schaadt’. En eigenlijk gaf mij dat als motorrijder wel een goed gevoel.
FAMILIEWAGEN
Hier in India is de motor het meest gebruikte vervoermiddel en een echte ‘familiewagen’. Vader en moeder met twee of drie kinderen op één motor, het kan allemaal. Vrouwen zitten in amazonezit, ook op de snelweg. Er is een helmplicht, maar niemand houdt zich daaraan. Enkel in de hoofdstad Delhi wordt deze wet massaal gerespecteerd. Alles wordt per motor vervoerd. Bidons melk, stoffen, graan, water, ijzer. Noem het op en je komt het tegen op een motorfiets. Wel dacht ik dat er hier hoofdzakelijk Royal Enfields (‘made like a Bullet in India’) zouden rijden. Maar het merk Hero (Honda) heeft de markt overspoeld met hun lichte motoren en scooters. Een Hero kost omgerekend 1.000 euro en een Enfield al snel het dubbele. In de steden kom je meer Enfields tegen en zijn ze vooral bij de jeugd populair. Door de nauwe straten van Pushkar reden hippe jongeren op hun Royal Enfields door de straten. Ook hier is zien en gezien worden de boodschap. India fascineert, kleurt en geurt naar meer. Graag kom ik terug in India voor een rondreis met de motor. De contacten die je hier met de plaatselijke bevolking kan leggen zijn warm, intens en uniek. Ook van binnen prachtige mooie mensen.
Tekst en fotografie: Geert Vanmaeckelberghe
Motorrijden wordt duurder: reparatiekosten bereiken recordhoogte
Alles wordt duurder, en motorrijden vormt daar geen uitzondering op. Elk jaar analyseert CG Car-Garantie Versicherungs-AG in heel Europa de garantie- en reparatiekosten in de motorbranche. De meest recente claimanalyse laat zien dat motorfietsen niet ontsnappen aan de algemene kostenstijging. Sterker nog: in 2025 bereikten de reparatiekosten voor motorfietsen een recordhoogte van 624 euro.
Trendanalyse van reparatiekosten
In de voorgaande jaren waren er al duidelijke stijgingen zichtbaar. In 2021 lagen de gemiddelde reparatiekosten net boven de 450 euro en stegen ze jaar na jaar met ongeveer 35 euro. De stijging van 69 euro tussen 2024 en 2025 is dit keer bijna dubbel zo groot, wat een zorgwekkende trend aangeeft.
De prijsverhogingen zijn het gevolg van meerdere factoren, waaronder inflatie en aanhoudende geopolitieke onzekerheid. Deze elementen beïnvloeden vrijwel alle aspecten van het dagelijks leven, inclusief de kosten van onderhoud en reparatie van motorfietsen. Motorfietsen worden steeds complexer en zijn uitgerust met hoogwaardige componenten. Hierdoor zijn meer geavanceerde diagnose- en reparatieprocessen vereist. Bovendien zijn de prijzen van metalen, kunststoffen en elektronische onderdelen ook aanzienlijk gestegen.
Motorrijden zit in de lift: verkoop nieuwe motoren stijgt hard
Gevolgen voor motorrijders en de handel
Motorrijders reageren steeds gevoeliger op deze ontwikkelingen. In het nieuwe DAT-rapport 2026, dat vergelijkbare kosten- en inflatiemechanismen voor de autosector behandelt, gaf bijna 60% van de autobezitters aan hun garagebezoeken te beperken vanwege de hoge kosten. Dit zorgt ervoor dat de motorhandel met een vergelijkbare terughoudendheid te maken zal krijgen.
Voor de handel betekent een lagere werkplaatsbezetting onvermijdelijk ook lagere inkomsten. Nog zorgwekkender is de dalende klanttevredenheid die gepaard gaat met stijgende prijzen. Vooral in de motorbranche, die sterk wordt gedreven door emotie en passie, kan een verlies van vertrouwen en loyaliteit verstrekkende gevolgen hebben.
Aandeel van de motor daalt, aandeel van het elektrisch systeem stijgt
Bij gebruikte motorfietsen blijft de motor met 29,4% het duurste onderdeel, hoewel dit aandeel daalt ten opzichte van vorig jaar (30,8%). Op de tweede plaats staat het elektrisch systeem, dat zijn aandeel verhoogt van 23,5% naar 24,9%, gevolgd door de versnellingsbak op de derde plaats met 9,8% (vorig jaar: 9,0%).
Bij nieuwe motorfietsen staat de motor met 28,5% (vorig jaar: 29,7%) op de tweede plaats, achter het elektrisch systeem, dat met 29,5% een sterke stijging laat zien ten opzichte van vorig jaar (24,8%). De derde plaats wordt opnieuw ingenomen door de versnellingsbak, in dit geval met 8,6% (vorig jaar: 11,4%).
Elektrisch systeem blijft storingsgevoelig
Bij zowel nieuwe als gebruikte motorfietsen blijft het elektrisch systeem bijzonder storingsgevoelig. In beide categorieën staat het op de eerste plaats wat betreft claimfrequentie:
- Bij gebruikte motorfietsen blijft dit aandeel vrijwel onveranderd op 28,5% (vorig jaar: 28,6%).
- Bij nieuwe motorfietsen stijgt dit naar 28,2% (vorig jaar: 26,6%).
De tweede plaats in beide categorieën wordt ingenomen door de motor, verantwoordelijk voor 14,5% van alle defecten bij gebruikte motorfietsen (vorig jaar: 15,1%) en voor 14,7% bij nieuwe motorfietsen (vorig jaar: 16,2%). Het brandstofsysteem staat op de derde plaats: bij gebruikte motorfietsen met 11,8% (vorig jaar: 10,7%) en bij nieuwe motorfietsen met 11,3%, een duidelijke stijging ten opzichte van 8,6% vorig jaar.
Defecten treden iets later op
We constateren dat defecten zich iets later voordoen dan voorheen. In 2025 trad 69,8% van de defecten bij gebruikte motorfietsen op binnen de eerste 5.000 kilometer, terwijl dit aandeel vorig jaar nog 70,7% bedroeg. 17,4% van de defecten wordt pas na meer dan 360 dagen geregistreerd (vorig jaar: 16,0%).
Inzichten van Dr. Marcus Söldner, CEO CarGarantie
“In 2023 meldden we al dat de gemiddelde reparatiekosten voor motorfietsen voor het eerst de 500 euro hadden overschreden. Nu, slechts drie jaar later, liggen ze duidelijk boven de 600 euro. Deze ontwikkeling bevestigt de bezorgdheid dat de wereldwijde economische situatie en de talrijke crises ook gevolgen hebben voor de motorbranche. Het blijft afwachten of de forse prijsstijging van dit jaar een uitzondering is of dat de stijging zich in dit tempo zal voortzetten. Dit maakt het des te belangrijker voor motorrijders en de motorhandel om zich tijdig te beschermen tegen onverwachte kosten, bijvoorbeeld met de producten van CarGarantie. Motorrijders kunnen zich hiermee wapenen tegen de aanhoudende inflatie, terwijl de handel profiteert van grotere klantloyaliteit en stimulering van de aftersalesactiviteiten.”
Van Road naar Offroad met RIDERS: het fascinerende verhaal van Jopa Racing Products
Er zijn van die gevestigde namen in de motorwereld dat je haast vergeet je af te vragen waar de naam precies voor staat. Misschien wel het beste voorbeeld is wat ons betreft Jopa. Naast de distributie van diverse topmerken zoals Leatt en Sidi hebben ze ook twee eigen labels volledig zelf opgebouwd: Rusty Stitches en JopaMX. En dat allemaal vanuit Enter, een schitterend dorp aan de Regge in het westen van Twente. Met dank aan de helaas veel te vroeg overleden Johan Paus – vandaar dus inderdaad Jopa – en zijn garage.
Van Road naar Offroad met RIDERS: enduro rijden bij de Adventure Academy in Olmen
Het verhaal van Jopa Racing Products begint in 1983, vanuit een vurige liefde voor motoren en motorsport. Johan Paus startte zijn onderneming in zijn garage en begon met het importeren van destijds kleine merken, waaronder Sidi. Over een veranderde tijdsgeest gesproken, want inmiddels is Sidi een zeer serieuze speler in de motor(sport)wereld. Het bleek het begin van iets heel groots te zijn, want al in 1987, dankzij snelle groei en de sterke relaties die Johan had opgebouwd, kon hij zijn kleine garage inruilen voor een oud bankgebouw in het hart van Enter. Ook dit bleek slechts een tussenstop, want Jopa’s ambitie kende toen geen grenzen. Een jaar later, in 1988, breidde Jopa zijn horizon verder uit en opende een tweede vestiging in Gildehaus, Duitsland. Met de alsmaar stijgende vraag kwam in 2009 een nieuw pand aan de Veldegge in Enter, met een indrukwekkende oppervlakte van 6.000 m². Dit moderne onderkomen werd het nieuwe hart van Jopa. Een andere belangrijke mijlpaal was de start van JopaMX in de vroege jaren van het bestaan van Jopa. Wat het bijzonder maakt, is dat de kleding van JopaMX nog steeds volledig in eigen beheer wordt gemaakt. Rusty Stitches, het eigen onroad-merk van Jopa, is inmiddels het tweede eigen merk. Helaas werd 2019 voor Jopa een zwaar jaar. Oprichter en eigenaar Johan Paus overleed na een periode van ziekte. Toch leeft zijn invloed voort in alles wat Jopa Racing Products vandaag is. Dankzij de inzet en het sterke leiderschap van zijn vrouw Ine en trouwe werknemers bleef de spirit van Johan springlevend. Door de jaren heen is Jopa zelfs alleen maar sterker geworden. Het bedrijf blijft trouw aan zijn oorsprong, maar kijkt met vertrouwen en inspiratie – en met Johan in gedachten – naar de toekomst.
Er zijn van die gevestigde namen in de motorwereld dat je haast vergeet je af te vragen waar de naam precies voor staat. Misschien wel het beste voorbeeld is wat ons betreft Jopa. Naast de distributie van diverse topmerken zoals Leatt en Sidi hebben ze ook twee eigen labels volledig zelf opgebouwd: Rusty Stitches en JopaMX. En dat allemaal vanuit Enter, een schitterend dorp aan de Regge in het westen van Twente. Met dank aan de helaas veel te vroeg overleden Johan Paus – vandaar dus inderdaad Jopa – en zijn garage.
Op naar Enter
Het mag inmiddels duidelijk zijn: ook offroad-enthousiastelingen vinden, als ze een beetje slim zijn, hun weg naar de Nederlandse pionier Jopa. En als je het over offroad-enthousiastelingen hebt, kom je al snel uit bij Martin, Nick en Arjan. Precies, de drie RIDERS van Road naar Offroad. Tijdens hun eerste, echte offroad-ervaring begin maart realiseerden ze zich direct dat er niet voor niets ademende kleding bestaat. Wat bleek? Het asfalt had hen prima uitgerust, maar in de offroad-omgeving maakten ze kennis met een heel nieuwe dynamiek. Of zoals Nick het treffend verwoordt: ‘Mijn geweldige toerpak bleek veel te warm en stug voor de intensiteit van offroad rijden.’
Met deze nieuwe inzichten gingen ze op zoek naar geschikte uitrusting en stuitten ze, niet geheel verrassend, op Jopa Racing Products in Enter. Meer specifiek op het merk Leatt-protectie en -kleding. Een merk met ook al een mooi én emotioneel verhaal dat begon in 2001 in Kaapstad, Zuid-Afrika. Daar werkte Dr. Chris Leatt overdag als neurochirurg in opleiding, terwijl hij in zijn vrije tijd een gezin stichtte en aan motorsport deed. Tijdens een regionale enduro-motorcrosswedstrijd werd Chris naar een plek geroepen vanwege een zware crash. Toen hij arriveerde, was het te laat: zijn collega-coureur Alan Selby was bezweken aan een dodelijk nekletsel. Het was een sombere dag, maar ook een belangrijk keerpunt. Terwijl hij met zijn vierjarige zoon naar huis reed, heroverwoog Chris Leatt zijn dromen om met zijn zoon op crossmotoren te rijden en te racen. ‘Ik kon onmogelijk toestaan dat mijn zoon die risico’s zou nemen’, liet hij twintig jaar later weten.
Dr. Leatt onderzocht vervolgens uitgebreid de mechanica van de meest voorkomende nekletsels en zag de noodzaak in om een nekbrace te ontwerpen om rijders te beschermen. Hij maakte een ruw prototype en al snel gaf hij zijn opleiding tot neurochirurg op om zijn leven te wijden aan het ontwerpen en produceren van de nekbrace. Met meer dan een miljoen verkochte exemplaren heeft de bekroonde Leatt-Brace inmiddels generaties motorrijders beschermd sinds de introductie in 2004. En zo ook ‘onze’ drie RIDERS, die nog aan het begin staan van hun offroad-carrière. Het merk heeft sindsdien zijn assortiment uitgebreid met helmen, bodyprotectie en andere beschermende kleding.
Jopa-uitrusting RIDERS
Meer informatie op Jopa.nl.
Ontwerp – net als onze RIDERS – je eigen crosskleding
Naast het eigen merk Rusty Stitches heeft Jopa Racing Products dus ook een eigen cross- en offroad-lijn: JopaMX. Al meer dan veertig jaar ontwerpen en vervaardigen ze op maat gemaakte motorcross- en BMX-kleding. Met de Dutch Hand Made-producten ben je verzekerd van kwaliteit, zelfs als je slechts één stuk nodig hebt. Ideaal voor zowel individuele rijders als clubs en verenigingen. De nieuwste motorcrosslijn van JopaMX, waaronder de Hypro V2-broek en de vernieuwde X-jersey, is daar een goed voorbeeld van. Met de lancering van de baanbrekende 3D-configurator in 2025 verschuift JopaMX naar een meer persoonlijke aanpak. Dit revolutionaire systeem stelt klanten in staat om hun eigen outfits tot in detail te ontwerpen. Hiermee maakt JopaMX geschiedenis als het eerste Nederlandse merk dat crosskleding aanbiedt via zo’n innovatief platform. Wil je eerst passen en dan pas ontwerpen? Slim! En dat kan bij verschillende dealers door heel Nederland. Deze dealers hebben alle pasmaten op voorraad, zodat je altijd de perfecte maat en pasvorm vindt.
Ook wij gaan dat doen, want hieronder zie je onze zelfontworpen offroad-outfits via de JopaMX-configurator. Volledig in de stijl van RIDERS van Road naar Offroad! Alle informatie over de configurator vind je op www.jopamx.com. Echt meer dan de moeite waard.
Slimme move
Maak eerst een korte oefenrit voordat je vol gas je eerste trip start, zeker als je nog nooit met offroadkleding of bodyprotectie hebt gereden. Die beschermers en laarzen hebben zó veel verstelmogelijkheden dat het wel even duurt voordat alles echt lekker zit. Hetzelfde geldt voor het rijden met een crossbril – als je dat niet gewend bent, moet je er gewoon even mee stoeien. Zorg dat je dat gefröbel niet pas doet vlak voor vertrek of midden in je eerste offroadavontuur.
Handige checklist
Het wiel opnieuw uitvinden kan leuk zijn, maar is in dit geval niet nodig, want met deze tips van onze RIDERS van Road naar Off-road ben je goed voorbereid als je je eigen off-roadspullen gaat kopen.
Bescherming
1. Slijtvastheid: De kleding moet gemaakt zijn van materialen die bestand zijn tegen scheuren en slijtage, zoals Cordura of Kevlar.
2. Beschermers: Voorzien zijn van CE-gecertificeerde beschermers voor de ellebogen, schouders, knieën en heupen. Rugbeschermers zijn ook sterk aanbevolen.
3. Borstbescherming: Vooral belangrijk bij off-roadrijden, want er is natuurlijk altijd kans dat je even een spoortje over het hoofd ziet, bijvoorbeeld.
Comfort
1. Ventilatie: Ventilatieopeningen zijn essentieel om oververhitting te voorkomen, vooral bij zware inspanningen.
2. Bewegingsvrijheid: De kleding moet voldoende flexibiliteit bieden om comfortabel te kunnen bewegen tijdens het rijden.
3. Voering: Een uitneembare thermische voering kan handig zijn voor ritten in verschillende weersomstandigheden.
Water- en weersbestendigheid
1. Waterdichtheid: Je kunt altijd in natte omstandigheden terechtkomen. Een waterdichte (of waterafstotende) laag is nuttig.
2. Winddichtheid: Bescherming tegen koude wind kan het verschil maken in comfort.
Veiligheidsuitrusting
1. Helm: Off-roadhelmen hebben meestal een vizier en extra bescherming aan de kin.
2. Handschoenen: Zorg voor handschoenen met goede grip en bescherming voor de knokkels en handpalmen.
3. Laarzen: Kies voor stevige, hoge motorlaarzen die voldoende steun en bescherming aan de enkels bieden.
Meer artikelen lezen over Road to Offroad?
- Kickoff Van Road naar Offroad met RIDERS: dromen van Lac Rose en Dakar
- Van Road naar Offroad met RIDERS: Stap 1 – Het wrappen van Nicks GS
- Van Road naar Offroad met RIDERS: het verhaal van de twee andere mannen die de sprong in het… zand wagen
- ‘Van Road naar Offroad is geen verhaal van mannen die alles al perfect onder de knie hebben’
- Van Road naar Offroad met RIDERS: enduro rijden bij de Adventure Academy in Olmen
- Van Road naar Offroad met RIDERS: het fascinerende verhaal van Jopa Racing Products
‘Iedereen is op of met een motor gelijk, en dat maakt het zo mooi’
‘In de motorfietswereld kom je in aanraking met geweldige mensen. Iedereen is op of met een motor gelijk, en dat maakt het zo mooi. Ik ben nog steeds aan het uitzoeken waarom motorrijders over het algemeen zo prettig zijn in de omgang en zonder kapsones.’ Het had een quote van mij kunnen zijn – en misschien moeten we dat onderzoek wel gaan doen – maar dat is het helaas niet… Wel van Menno Janssen, iemand van wie jullie de komende periode nog veel gaan horen. Menno houdt het in zijn fantastische uitspraak nog vrij algemeen, maar het had ook prima een autobiografie in een paar regels kunnen zijn. De eerste keer dat ik hem ontmoette, was tijdens de MOTORbeurs van dit jaar. Al snel werd duidelijk dat het bij hem draait om de jaren ’70, want zelfs zijn klapstoeltjes komen uit die periode. Als ze al niet ouder zijn…
Maar het mooie is dat dit helemaal niets uitmaakt. Sterker nog, Menno zat zelf op een kratje uit minstens de jaren… Inderdaad!
Na al drie minuten wist ik zeker dat er van Menno waarschijnlijk geen twee zijn. Nooit eerder hoorde ik iemand zo passievol praten over klassieke motoren, studiofotografie en al helemaal niet als die twee werden gecombineerd tot het boek ‘Superbikes of the Seventies’. Uren kan hij erover praten, zo ontdekte Asse, die de uitdaging kreeg het verhaal van Menno samen te vatten in een interview van vijf pagina’s. Na dat fantastische interview duik je meteen in de eerste aflevering van Epische Motorfietsen, en op de planning staan nog veel meer afleveringen.
Hiermee lossen we ook meteen een oude belofte in, want met het stoppen van Classic & Retro beloofden we dat een serie als deze ooit zou terugkomen. Met dank aan Menno is het nu eindelijk zover.
De Motor Podcast #202: Kris verruilt zekerheid voor een motoravontuur richting het Verre Oosten
Wat doe je als je leven op papier perfect lijkt, maar van binnen alles schuurt? In de nieuwste aflevering van De Motor Podcast vertelt Kris Jespers hoe een tekenbeet en de ziekte van Lyme haar dwongen om opnieuw naar haar leven te kijken. Wat volgde was geen kleine koerswijziging, maar een radicale ommezwaai: relatie voorbij, huis verkocht en het onbekende tegemoet op de motor. Een verhaal dat niet alleen gaat over reizen, maar vooral over vrijheid, keuzes maken en durven leven.
Kris zat begin dertig toen ze besefte dat haar bestaan misschien veilig was, maar niet per se gelukkig. De ziekte van Lyme zette haar leven volledig stil. Niet vooruit kunnen, maar ook niet terug willen naar hoe het was. Juist op dat moment ontstond het idee om alles anders te doen. Motorrijden werd daarbij veel meer dan een hobby; het werd een manier om letterlijk én figuurlijk weer in beweging te komen. Opvallend genoeg begon haar avontuur niet op een zware allroad of dikke reisbuffel, maar op een bescheiden machine met één cilinder en slechts 27 pk.
De Motor Podcast #201: Zonder motorbegeleiders geen evenementen
Nog geen halfjaar nadat ze haar motorrijbewijs haalde, reed ze richting het Verre Oosten. Alleen. Dwars door wisselende landschappen, extreme hitte en later ook ijzige kou op grote hoogte. In de podcast vertelt Kris openhartig over onzekerheden onderweg, de kracht van eenvoud en de bijzondere ontmoetingen die zo’n reis met zich meebrengt. Juist die combinatie van kwetsbaarheid en avontuur maakt deze aflevering bijzonder sterk. Het is geen opgepoetst Instagram-verhaal, maar een eerlijke inkijk in wat reizen op de motor met je kan doen.
Haar ervaringen bundelde ze inmiddels in het boek On Track, waarin het avontuur nog uitgebreider wordt beschreven. Ook voor luisteraars die zelf dromen van een grote motorreis, maar twijfelen of ze daar “klaar” voor zijn, zit deze aflevering vol herkenbare momenten en inspiratie. Want zoals Kris bewijst: je hoeft geen doorgewinterde Dakar-rijder te zijn om een grensverleggend avontuur aan te gaan.
Daarnaast schuift ook praktisch motornieuws aan tafel. Zo hoor je hoe een slimme leaseconstructie jouw droommotor ineens een stuk bereikbaarder kan maken. Verder blikken de mannen vooruit op het Riders Festival dat op 30 en 31 mei 2026 plaatsvindt in Rosmalen.
Luister dan hier naar De Motor Podcast aflevering 202.
| Luisteren naar De Motor Podcast is helemaal gratis en kun je doen via elke podcast-app zoals Spotify of de andere platformen. Er verschijnt elke 2 weken een nieuwe aflevering. |
De Pohlman Studio’s & Harley-Davidson: 1960 XLH & XLCH Sportsters
Veel Harley-liefhebbers zullen wel eens in aanraking gekomen zijn met het fraaie werk van Pohlman Inc. Dat komt omdat Pohlman de officiële fotostudio was waar Harley niet al te lang na haar oprichting zaken mee deed. Zo goed als iedere Harley die de fabriek vanaf die tijd produceerde, is door Pohlman op de gevoelige plaat vastgelegd. Inclusief vele prototypes, racemotoren en andersoortige voertuigen die ooit door Harley ontwikkeld zijn. Zij beheerden alle originele opnamen zelf, totdat Harley ze terugkocht.
Pohlman had een uitgebreid overzicht van alle opnamen. In verzamelaarskringen staat deze lijst bekend als de “Pohlman Files”. Hierop is informatie terug te vinden over het negatiefnummer, onderwerp, afmetingen van het negatief (meestal glasplaten van 8 bij 10” oftewel ruim 20 bij 25 cm!) en de datum. In de periode 1934 en 1988 bevatte de Pohlman Files alleen al informatie over ruim 30.000 negatieven! De Pohlman Files van voor 1934 zijn volgens geruchten verloren gegaan. Het zal vermoedelijk een kwestie van tijd zijn voordat ze teruggevonden worden, of dat Harley ze simpelweg zelf weer catalogiseert.
Pohlman deed meer dan fotowerk alleen. Ook in vroege dagen was het gebruikelijk dat de foto’s geairbrusht en met een kwastje bijgewerkt werden voor het strakkere cataloguswerk. Alle slordigheden op een foto, zoals de reflectie van een flits of lelijk in het zicht zittende kabels en leidingen, werden op die manier netjes weggepoetst. Daarnaast konden bepaalde onderdelen extra benadrukt worden, of wat minder prominent in beeld gebracht worden zodat de afgebeelde motor zo goed mogelijk oogt. Daarnaast maakte Pohlman ook foto’s op locatie en schuwde daarbij ook foto’s van rijdende motoren niet.
Leuke voorbeelden van typische Pohlman foto’s zijn deze twee afbeeldingen van de 1960-er XLCH Sportster en XLH Sportster. Op de foto’s zijn nummers te zien, respectievelijk HD 272730 en HD 22780. Volgens de Pohlman Files zijn deze opnames gemaakt in oktober 1959 op glasplaatnegatieven met afmetingen van 8 x 10”. Zoals wel te zien is, zijn ze daarna erg netjes bijgewerkt. Het resultaat mag er zijn. Deze Sportster-modellen kwamen in 1957 nieuw op de markt, dus ze waren in 1960 al weer toe aan hun 4e modeljaar. De XLCH was de sportversie van de XLH. Destijds was hij goed voor een topsnelheid van ruim 195 km/uur en daarmee de snelste productiemotorfiets ter wereld. De “H” van “Hot” gaat dus zeker op voor de XLCH!
