In 2025 heeft BMW Motorrad opnieuw een indrukwekkend resultaat geboekt. Voor het vierde jaar op rij heeft het bedrijf meer dan 200.000 motorfietsen aan klanten geleverd, met een totaal van 202.563 exemplaren wereldwijd. Deze prestatie benadrukt de aanhoudende aantrekkingskracht van hun modellengamma en de operationele kracht van het merk.
Ondanks een uitdagende marktomgeving, zoals een wereldwijde daling in het segment boven 500 cc en felle prijsconcurrentie, heeft BMW Motorrad solide verkoopresultaten weten te realiseren. Opmerkelijk is dat diverse markten, waaronder Italië, Spanje en Japan, hun beste resultaten tot nu toe behaalden. December 2025 was ook een hoogtepunt, met 15.109 verkochte motorfietsen, wat de derde beste decembermaand in de geschiedenis van BMW Motorrad markeert.
Markus Flasch, CEO van BMW Motorrad, geeft aan dat de sterke prestaties te danken zijn aan technologische voorsprong en een aantrekkelijk productaanbod. In Europa werden 118.814 motorfietsen verkocht, met Duitsland als grootste markt. Ook buiten Europa, in de VS, Brazilië en China, werden belangrijke bijdragen geleverd aan de totale verkoop.
De introductie van nieuwe modellen zoals de BMW R 1300 RT en de BMW R 1300 GS Adventure heeft bijgedragen aan het succes. De middenklasse en het Urban Mobility-segment lieten ook sterke verkoopresultaten zien. Vooruitkijkend naar 2026, blijft BMW Motorrad zich richten op het versterken van hun positie in het premium motorfietssegment, met spannende evenementen en nieuwe productintroducties in het verschiet.
Harley-Davidson gooit in 2026 opnieuw de knuppel in het hoenderhok met dertien nieuwe modellen. Een flinke hap ‘Americana’ op je nuchtere maag. Gelijktijdig met het persbericht verscheen op het officiële YouTube-kanaal een video (zie onderaan), waarmee Harley de volgende lading 2026 Harley-Davidson motoren in één keer op de wereld loslaat. Wij loodsen je er graag even in sneltempo doorheen.
Touring op kop: Street Glide Limited en Road Glide Limited
De opvallendste nieuwkomers zijn de Street Glide Limited en Road Glide Limited. Twee dikke Grand American Touring-machines, gemaakt voor rijders die lange dagen in het zadel willen combineren met comfort, luxe en stevige prestaties, ook met passagier en volle bepakking. Harley zet hier duidelijk in op het ‘alles erop en eraan’-gevoel, met extra technologie, meer gebruiksgemak en een strakkere afwerking.
Beide Limited-modellen krijgen de nieuwste updates van het Grand American Touring-platform én de extra punch van de Milwaukee-Eight 117 VVT-aandrijflijn. Praktisch wordt het ook: er is een restyled Grand Tour-Pak bagagedrager, en voor audio is er high-performance Harley-Davidson Audio powered by Rockford Fosgate. De cockpit draait rond Harley-Davidson Skyline OS met ingebouwde navigatie op een touchscreen, aangevuld met nieuwe comfortsnufjes die vooral op lange ritten het verschil moeten maken.
1 van 2
Street Glide Limited.
Road Glide Limited.
Op drie wielen: Street Glide 3 Limited en Road Glide 3
Ook het trike-segment krijgt een flinke trap onder de billen. De Street Glide 3 Limited en Road Glide 3 ondergaan een grondige restyling, met een volledig nieuwe achtervering die het comfort voor rijder én passagier stevig moet verbeteren. Onderin ligt opnieuw een Milwaukee-Eight 117 VVT-motor.
Harley positioneert deze trikes niet als ‘iets apart’, maar als volwaardige premium tourmachines met dezelfde vibe als de Grand American Touring-modellen op twee wielen. Denk dus aan een volwassen pakket qua technologie, afwerking, uitstraling en gebruiksgemak, maar dan met de stabiliteit en relaxte aanpak van drie wielen.
Wie het echt exclusief wil, kijkt naar de 2026 CVO line-up. Harley brengt dit jaar vijf limited-production CVO’s op de markt die volgens het merk het toppunt zijn van design, technologie en performance. Hier draait alles om super-premium lakwerk, opvallende finishes, extra prestaties en onderdelen die je niet op de standaardmodellen vindt.
Het 2026 CVO-gamma bestaat uit de volledig nieuwe CVO Street Glide ST, CVO Street Glide Limited en CVO Street Glide 3 Limited, plus de bijgewerkte CVO Road Glide ST en CVO Street Glide. Kortom: een hele rij showstoppers voor wie het “best of the best”-stempel wil, inclusief de exclusiviteit van een beperkte productie.
1 van 5
CVO Road Glide ST.
CVO Street Glide Limited.
CVO Street Glide.
CVO Street Glide ST.
CVO Street Glide 3 Limited.
Pan America 1250 Limited: klaar voor avontuur
Voor adventure-rijders is er de Pan America 1250 Limited, een nieuwe Adventure Touring (ADV)-variant die af fabriek al komt met een pak accessoires die je anders vaak achteraf koopt. Harley mikt duidelijk op ‘opstappen en vertrekken’, met hardware die het offroadverhaal serieuzer maakt.
De Pan America 1250 Limited krijgt een robuuste aluminium topkoffer en zijkoffers met samen 120 liter bagagecapaciteit. Voor het ruigere werk zijn een uitlaatbeschermer, aluminium skid plate en radiatorprotector standaard. Ook opvallend: een Screamin’ Eagle quickshifter die op- en terugschakelen zonder koppeling mogelijk maakt. En omdat je in het terrein vaak rechtop rijdt, zijn de positie van het achterrempedaal en het schakelpedaal verstelbaar om controle en comfort staand te verbeteren.
Harley behoudt voorts alle troeven van de Pan America 1250 Special: semi-actieve voor- en achtervering, tubeless spaakwielen, Daymaker Signature Adaptive Headlamp-technologie, negen rijmodi inclusief offroad-modi en de volledige suite ‘Rider Safety Enhancements by Harley-Davidson’.
Adaptive Ride Height (ARH) laat de motor automatisch wisselen tussen een lage stoppositie en een optimale rijhoogte zodra je weer rolt. Dat maakt opstappen makkelijker en geeft meer vertrouwen wanneer je bij stilstand je voeten aan de grond zet. Handkappen en verwarmde handvatten zijn standaard. Alle denkbare infotainment kan je via bluetooth op een 6,8-inch kleurentouchscreen (TFT) projecteren. De Revolution Max 1250 is een vloeistofgekoelde 1250cc V-twin die 149 pk (111 kW) bij 8.750 tpm en 124 Nm bij 6.750 tpm presteert.
1 van 5
Pan America 1250 Limited.
Street Glide 3 Limited.
Road Glide 3.
Enthusiast Collection – Liberty Edition: 250 jaar VS in lak en details
Harley-Davidson koppelt het 250-jarig jubileum van de Verenigde Staten aan de Enthusiast Collection – Liberty Edition. Deze speciale modellen moeten het gevoel van vrijheid, ontdekking en onafhankelijkheid uitstralen dat het merk linkt aan reizen, roadtrips en avontuur, zowel in de VS als wereldwijd.
De Liberty Edition verschijnt op drie modellen: Street Glide, Street Glide 3 Limited en Heritage Classic. Ze krijgen allemaal Midnight Ember als basislak, een zwaar metallic zwart dat exclusief is voor deze editie. Daarbovenop komen Liberty Edition-graphics, waaronder een adelaar op de zijkanten van de tank met een “see-through” #1 medaillon, plus extra graphics en Liberty Edition-inserts op console en motorcovers. Het zadel krijgt een opvallende afwerking met blauwe stiksels, rood-wit-blauwe accenten, een middenpaneel in en een geborduurd Bar & Shield-logo. De Liberty Edition Street Glide en Heritage Classic pakken ook uit met een blauw getint windscherm.
Onderhuids zijn de Liberty Edition-modellen identiek aan de reguliere 2026-productiemotoren waarop ze gebaseerd zijn. Het verschil zit dus in uitstraling, afwerking en exclusiviteit. Al kan je maar beter snel wezen als je er eentje in huis wilt halen: Harley-Davidson gaat de productie van deze Liberty Edition wereldwijd limiteren tot 2.500 stuks.
Liberty Editions.
Wanneer en hoeveel?
Het merk uit Milwaukee geeft voorlopig geen officiële beschikbaarheid of prijzen mee – enkel dat de nieuwe 2026-modellen ‘binnenkort’ bij erkende dealers wereldwijd beschikbaar zijn. Wij houden je zoals steeds op de hoogte!
In deze rubriek beantwoorden we vragen over motorverzekeringen. Deze keer het antwoord op de vraag:
Motorschade door winterweer? Wanneer is het goedkoper om de schade zelf te betalen dan te claimen bij de verzekeraar?
Motor.NL-verzekeringsexpert Thymen Hakkoer: “Als je een Volledig Casco-verzekering hebt, ben je verzekerd voor schade die ontstaat door slippen, vallen of van de weg raken in winterse omstandigheden. Houd er wel rekening mee dat een claim op dit onderdeel van je polis ten koste gaat van je schadevrije jaren en dat er een eigen risico geldt.
Bij een schadeclaim door eigen schuld verlies je minimaal vijf schadevrije jaren. Heb je meer dan vijftien schadevrije jaren opgebouwd? Dan val je standaard terug naar tien schadevrije jaren. De verzekeraar bepaalt vervolgens aan de hand van jouw resterende schadevrije jaren de bonus-malus-korting voor het nieuwe verzekeringsjaar.
Als verzekeringsadviseur hebben wij handige tools waarmee we kunnen berekenen wat de premiestijging (of premieterugval) is na een schade door eigen schuld. Zo kunnen we inschatten of het schadebedrag, plus het eigen risico, opweegt tegen de misgelopen bonus-malus-korting. Vaak adviseren we om de schade zelf te betalen als de misgelopen korting hoger is dan het schadebedrag plus het eigen risico. Beter een slimme zet dan een dure les, toch?”
Hoe goed ben jij verzekerd? Doe hier je polischeck
Voordelig een door jou zelf samengestelde motorverzekering afsluiten. Dat kan! Bij de Motor.NL Verzekering bepaal jij welke risico’s je wel of niet wilt verzekeren. En dit kun je helemaal zelf online regelen via www.motornl-verzekering.nl/premie-berekenen/. Wacht niet langer en bekijk wat Motor.NL Verzekering voor jou kan betekenen!
Voor meer informatie zijn wij van maandag tot en met vrijdag van 09.00 tot 17.00 te bereiken via 0172-427298. Je kunt natuurlijk ook altijd een mailtje sturen naar info@motornl-verzekering.nl.
Van Signal de Botrange (BE, 694 m) naar de Zuidplaspolder bij Nieuwerkerk aan den IJssel (NL, -6,76 m). Dat is een afdaling van 700 m, door twee landen, verschillende klimaten en zowat elk soort weg dat de Benelux te bieden heeft. Dat doen we allemaal op een Harley-Davidson Low Rider ST. Niet alleen een machine die evenveel karakter heeft als koppel, maar ook een motor met een zeer passende naam voor dit verhaal…
De dag begint boven op de Signal de Botrange, het dak van België op 694 meter boven zeeniveau. Met het weer moet je hier geluk hebben, en dat hebben we vandaag niet. Het is koud en er is bijzonder veel wind. Al helemaal als je bovenop het torentje staat voor het openingsshot van deze reportage. Die zes meter hoge constructie zorgt ervoor dat je net de 700-metergrens aan kunt tikken. Regen valt gelukkig niet met bakken uit de lucht, dus misschien hebben we gewoon wél geluk. Het is maar hoe je het bekijkt. Motorrijden in de Hoge Venen is altijd een aparte ervaring. De wegen kunnen vochtig zijn, het asfalt benadert op sommige plaatsen de perfectie maar is meestal van een abominabel niveau, en de geur van nat gras en dennen is overal. Toch voel je meteen dat dit een goed begin is. Het idee dat je van hieruit alleen nog maar naar beneden kunt, maakt het symbolisch en lijkt de komende 260 km gevoelsmatig te vermakkelijken. Bij Welkenraedt breken de eerste zonnestralen door, droogt het asfalt op en krijgt de Low Rider ST eindelijk wat ruimte om zijn longen open te trekken.
Opgeplooid
En dat zijn serieuze longen! De Milwaukee-Eight 117 High Output V-twin meet maar liefst 1923 cc. Daaruit genereert hij een aangename 114 pk en een zeer indrukwekkende 173 Nm koppel. We weten dus op welke manier we de rit van vandaag moeten aanpakken: rustig aan, cruiserstijl, geen haast. Handig aan de ST zijn de zijkoffers en de grote kopkuip. Een regenpak, extra paar handschoenen, fles water en wat poetsspullen verdwijnen zo in de handige koffers. De grote kuip houdt ons dan weer goed uit de wind, waardoor het comfort bijzonder goed is. Dat ondanks de lage zit in combinatie met de relatief hoog geplaatste mid controls. Het ziet er op de foto misschien wat opgeplooid uit, maar de zitpositie is makkelijk een hele dag uit te houden. Een voordeel van die mid controls is dat je wat meer in een bocht kunt leunen en dus in theorie harder kan. We zijn in de Ardennen, de zon piept tussen de wolken, waar wachten we op?
In Plombières passeren we het imposante Amerikaanse militaire kerkhof Henri-Chapelle en we besluiten er even te stoppen. Bijna 8.000 witte kruisen staan hier keurig in het gelid op een oppervlakte van 23 hectare. Niet alleen het aantal doden is indrukwekkend, maar ook de netheid van het kerkhof. Verschillende verzorgers zijn continu bezig om het kerkhof in topstaat te houden, met succes. Ieder bloemetje is perfect gesneden, iedere struik tot op de centimeter getrimd. Onkruid is onbestaand op de immense grasvlakte (en waait wellicht allemaal over tot in mijn tuin…). We doen waar je automatisch naar geleid wordt op zo’n plek: nadenken. Als die gedachten te deprimerend worden, besluiten we om onze rit door te zetten. Op onze Harley-Davidson maken we ons niet te veel zorgen.
1 van 3
Op het Henri-Chapelle militaire kerkhof liggen bijna 8.000 Amerikaanse soldaten begraven. Een must om te bezoeken.
Ritmisch van bocht naar bocht, dat is waarin de Low Rider uitblinkt.
Mooi prieeltje ergens langs een rivier.
102 meter boven NAP
Valkenburg: bochtige speeltuin
Via de Maasvallei gaat het noordwaarts, richting Valkenburg. Het landschap wordt zachter, groener en de wegen beginnen nog meer te kronkelen. Zuid-Limburg is de speeltuin van de Belgische en Nederlandse motorrijder: niet extreem, maar precies pittig genoeg om plezier te hebben. De Low Rider ST laat zich verrassend goed sturen voor een 304 kg wegende cruiser. Dankzij dubbele remschijven vooraan krijg je dat gewicht makkelijk met één vinger afgeremd, al moet je natuurlijk op tijd beginnen. Op deze doordeweekse dag is het hier lekker rustig. Kom je in het weekend, dan is het oppassen en deel je de weg met talrijke wielerliefhebbers en wandelaars.
33 meter boven NAP
De Maas als gids
Vanaf Maaseik rijden we de grens over. De Maas blijft trouw naast ons kronkelen, terwijl we via Weert en Veghel richting het noorden trekken. Hier verandert het decor: uitgestrekte akkers, rechte wegen en dorpjes met kerktorens. Het weer is ondertussen ideaal. Zon, 22 graden, nauwelijks wind. De Harley-Davidson bromt tevreden in z’n vijfde of zesde versnelling. Dit is waar cruisen om draait: rustig tempo, constante cadans, tijd om rond te kijken. Onderweg passeren we de eerste klassieke windmolens. Wieken die traag draaien boven gouden graanvelden. Een clichébeeld van wat Nederland is, maar het blijft iets speciaals hebben. Op een of andere manier stemt het je vredig.
Rond ’s-Hertogenbosch begint het Hollandgevoel pas echt. Smalle dijkwegen, ophaalbruggen, slootjes vol eenden en vissers die niet opkijken van passerende motoren. De Low Rider ST past hier beter dan verwacht. Het is, ondanks zijn toerinsteek, geen toerbuffel zoals een Pan America, maar het comfort op lange stukken is ruim voldoende. Ook het geluid blijft verslavend. Niet schreeuwerig, maar vol. Bij elke tunnel, brug of muur draai ik onbewust het gas iets verder open. Kleine guilty pleasure van elke Harley-Davidson-rijder.
4 meter boven NAP
Het echte Nederland
De route kronkelt verder richting Heusden, een stadje dat eruitziet alsof het speciaal voor toeristen gebouwd is. Kasseien, houten bruggetjes, terrasjes met appeltaart. Alles klopt. Even later rollen we via Gorinchem de Lekstreek binnen. Hier is het landschap plat, open en wijds. De wind voelt anders, het licht ook. Een lage zon, blauwe lucht en scherpe wolken. De dijk slingert als een lint en de Low Rider ST rolt soepel van bocht naar bocht. Niet sportief, wel ritmisch. Onderweg komen we verschillende kleine, leuke bruggetjes tegen, de ene nog charmanter dan de andere. Het zijn die details die het rijden hier leuk maken. Geen spectaculaire cols of scherpe haarspeldbochten, maar gewoon ontspannen sturen in een eindeloos landschap.
1 van 7
De 304 kilo zware Low Rider ST laat zich verrassend goed sturen.
Je ziet ze bijna niet, maar… vlammen!
Dubbele remschijven zorgen voor de nodige stopkracht. Niet overbemeten met 304 kg aan staal onder je…
Eenvoud kan zo mooi zijn. En je let meer op de weg.
Stevige zijkoffers maken van de Low Rider ST een toerwaardige Harley-Davidson.
Het solozadel is dik, breed en heeft een fijne rugsteun.
De kopkuip is behoorlijk imposant en beschermt je goed tegen regen en wind.
1 meter boven NAP
Storm over de polders
Bij Schoonhoven moeten we de Lek over. Geen brug hier, maar een veerpont. En dat is eigenlijk nog leuker. De oversteek naar het lage land, letterlijk en figuurlijk. Na de pont verandert het weer plots. In de verte trekken donkere wolken samen. Eerst een paar druppels, dan een stortbui. De wind draait, de regen slaat horizontaal tegen het vizier. Dankzij zijn kilo’s blijft de Harley-Davidson stabiel, maar de windstoten zijn stevig. De brede stuurpositie helpt, net als het lage zwaartepunt. Toch is dit geen weer om stoer over te doen. De stortbui was gelukkig van korte duur, dus nu maar hopen dat de wind ons spoedig droog blaast.
-6,76 meter onder NAP
Vallende takken ontwijken
Het laatste stuk richting Nieuwerkerk aan den IJssel is een gevecht van mens en machine tegen de natuur. Wegen zijn bezaaid met takken en bladeren en het is oppassen dat er geen dik exemplaar van de boom op je hoofd valt. PATS! Op het rechterbovenbeen. Geen idee of het een tak was, maar een twijg was het zeker niet. Een blauwe plek blijkt achteraf het resultaat. Nog even volhouden, hoewel dit letterlijke stuurwerk stiekem wel fijn is. Daar duikt het monument op en op een totaal onromantische plek bij een industrieterrein staan we bij het laagste punt van de Benelux. Op zich een vreemde gewaarwording om best diep (-6,76 m) onder de zeespiegel te zijn. Bestudering van het infobord leert dat we hier gewoon kunnen staan – en niet moeten zwemmen. Al honderden jaren wordt het water uit sloten, plassen en meren weggepompt. Lager dan dit geraken we niet met de Low Rider ST, maar de rit hierheen was er een met vele hoogtepunten. Je had toch geen andere conclusie verwacht?
Foto’s: Manu De Soomer
Het laagste punt van Nederland ligt op een totaal onromantische plek.
We blikken nog één keer terug op het afgelopen jaar. Benieuwd welke berichten in 2025 de meeste aandacht hebben getrokken op Motor.NL? We presenteren de top-10 best gelezen artikelen van het afgelopen jaar. Ga er maar eens goed voor zitten!
1. EU verplicht motor-APK voor alle lidstaten. Waarom verzet Nederland zich?
Dat een motor-APK leeft onder motorrijders mag geen verrassing zijn. Wij zien dit duidelijk terug in de traffic naar artikelen over dit onderwerp. In april kondigde de Europese Unie (EU) aan dat landen niet langer zelf kunnen beslissen over de invoering van een periodieke technische keuring (APK) voor motorfietsen. Daarin werd voorgesteld om de opt-out regeling voor lidstaten te verwijderen, wat betekent dat een verplichte keuring voor alle motoren boven de 125 cc in elk EU-land moet worden ingevoerd. Inmiddels is dit artikel alweer achterhaald en is een verplichte motor-APK – voorlopig – afgeblazen.
2. Yamaha XT500 uit 1986 in originele verpakking duikt op bij veilinghuis
Regelmatig publiceren wij artikelen over zogenaamde ‘barn-finds’. Deze Yamaha XT500 uit 1986 werd in augustus in originele verpakking aangeboden bij veilinghuis RM Sothebys.
3. HF355: de Ferrari-motor op twee wielen is klaar
In de wereld van custom motorfietsen duiken regelmatig bijzondere creaties op, maar weinig exemplaren weten de aandacht zo te trekken als de HF355 van Hazen Motorworks. Deze unieke motorfiets vertegenwoordigt een fundamentele herdefiniëring van wat mogelijk is in motorontwerp door een Ferrari V8-motor – afkomstig uit de iconische F355 – te integreren in een handgemaakt motorframe. Hij trok ook jullie aandacht en belandt op plek nummer 3 van 2025.
4. De motorfietsen van Ozzy Osbourne: Een duik in de collectie van de Prince of Darkness
Als er één rockster is die zowel op het podium als op de weg indruk heeft gemaakt, dan is het wel Ozzy Osbourne, die op 22 juli 2025 overleed. De ‘Prince of Darkness’ stond niet alleen bekend om zijn rauwe muzikale erfenis, maar ook om zijn liefde voor krachtige en unieke motorfietsen. Zijn collectie weerspiegelt precies wat je van de Black Sabbath-frontman zou verwachten: luid, opvallend en compromisloos.
5. Motorrijders zijn kansloos tegen het France Dexter Radar-systeem
Een artikel over het France Dexter Radar-systeem hield jullie bezig het afgelopen jaar. Dit systeem begon als een proef in Normandië en is uitgegroeid tot een uitgebreid netwerk van ongeveer 300 voertuigen die dagelijks over de Franse wegen patrouilleren. Deze onopvallende auto’s, die niet te onderscheiden zijn van gewone personenauto’s, meten de snelheid van voorbijkomende voertuigen zonder waarschuwingssignaal of zichtbare flits.
6. Op de motor door de file? Dit zijn de spelregels
Kun je als motorrijder zelf kiezen tussen welke autostroken je in de file doorschiet? Nee dus. Toch lijkt niet iedereen dat te beseffen, en over veilig filerijden bestaat nog flink wat verwarring. In dit artikel zetten we de regels op een rij.
8. Wat kost motorrijden nu echt? We zetten het op een rij voor je
Een hobby mag geld kosten. Mobiliteit kost sowieso geld. Maar hoeveel kost motorrijden nou eigenlijk precies? Wij besloten daar eens wat dieper in te duiken en de rekenmachine uit de kast te trekken.
9. Waarom neutraal tussen de 1e en 2e versnelling zit
Iedere motorrijder weet het zonder nadenken: één tik naar beneden voor de eerste versnelling, daarna stapjes naar boven om verder op te schakelen. Tussen de eerste en tweede versnelling vind je de neutraalstand, (hoewel niet altijd even makkelijk…) Maar waarom zit neutraal eigenlijk precies daar? Deze vraag boeide jullie, blijkt uit de top-10 notering van dit artikel.
10. Instructeur spoorloos: politie haalt drie lesmotoren van de A5
Op nummer 10 een luchtig artikel. Begin december reden er op de A5 drie lesmotoren achter elkaar, maar er viel de agenten iets op: één motor zat zo’n 400 meter van de andere twee vandaan. En er was nergens een lesauto met instructeur te zien.
Op Facebook Marketplace (gesloten groep) verschijnt niet dagelijks een motorfiets die snelheidsgeschiedenis heeft geschreven. Toch staat daar sinds 14 januari 2026 een Kawasaki ZH2 te koop die tijdens de Bonneville Speed Week van 2024 een gemiddelde snelheid van 202,243 mph – omgerekend 325 km/u – over één mijl wist te halen. De vraagprijs: $26.000, wat neerkomt op circa €22.500. De kilometerstand: amper 1.200 kilometer. Voor wie een doorsnee tweedehands motor zoekt, is dit natuurlijk niet de juiste advertentie. Maar voor verzamelaars, snelheidsfreaks of liefhebbers van technische buitenbeentjes opent zich hier een zeldzame kans. De vraag die zich opdringt is niet zozeer óf deze machine bijzonder is – dat staat buiten kijf – maar eerder waarom iemand zo’n gedocumenteerd stukje motorgeschiedenis zou willen verkopen. En belangrijker nog: rechtvaardigt een recordprestatie op zout een meerprijs van pakweg €10.000 ten opzichte van een vergelijkbare gebruikte ZH2?
Het verhaal achter deze machine begint bij een dealer in 2021, waar de motor nieuw werd aangeschaft. Het was nog geen ZH2 SE met zijn luxueuzere Brembo Stylema-remklauwen en semi-actieve vering, maar de standaardversie met zijn 998cc-supercharged viercilinder die 200 pk en 137 Nm produceert. Wat volgde was geen impulsief project, maar een methodische transformatie die jaren in beslag nam. De eerste 500 mijl – ongeveer 800 kilometer – werden volgens Kawasaki’s inrijdprotocol afgelegd, waarna de eigenaar de machine begon voor te bereiden op zijn uiteindelijke bestemming: de zoutvlakten van Bonneville. De kilometerstand bleef beperkt tot 1.200 kilometer totaal, wat betekent dat deze ZH2 nauwelijks een normaal motorleven heeft gekend. Geen files, geen regenbuien, geen toerritten door de Ardennen. Deze machine heeft één doel gediend: snelheid.
Wat deze advertentie extra opmerkelijk maakt, is het platform waarop hij verschijnt. Facebook Marketplace staat niet bepaald bekend als de eerste keuze voor high-end motorverkoop. De keuze voor Facebook suggereert ofwel een eigenaar die de lokale markt wil testen, ofwel iemand die niet op zoek is naar maximale exposure maar juist naar een specifiek type koper – iemand die weet wat hij zoekt en bereid is te handelen zonder tussenpersonen. Het roept vragen op over de verkoopmotivatie: is dit een afgewerkt project dat plaats moet maken voor iets nieuws, of zijn er praktische redenen waarom deze machine moet vertrekken?
Van showroom naar zoutvlakte
De modificaties zijn niet willekeurig gekozen, maar gericht op één specifiek resultaat: zo snel mogelijk over een gemeten afstand. Een Airtech aerodynamische kuipkit verving het naked karakter van de ZH2, essentieel om luchtweerstand bij extreme snelheden te minimaliseren. Airtech, een gevestigde naam in de landspeedracing-wereld, produceert kuipen die niet alleen functioneel zijn maar ook voldoen aan de strikte reglementen van Bonneville. De transformatie van naked bike naar gestroomlijnde raket is niet alleen cosmetisch – bij snelheden boven 300 km/u is elke vierkante centimeter frontaal oppervlak een vijand die overwonnen moet worden. De standaard ZH2 heeft een opgegeven topsnelheid van 280 km/u, waarbij luchtweerstand de primaire limiterende factor wordt. Om die barrière te doorbreken is aërodynamische optimalisatie niet optioneel, maar absoluut noodzakelijk.
Daarnaast werd een stuurdemper geïnstalleerd – onmisbaar bij snelheden waar zelfs de kleinste instabiliteit fataal kan zijn – samen met een volledig uitlaatsysteem van Brock’s Performance, een merk dat zijn sporen heeft verdiend in de dragrace- en landspeedwereld. Brock’s Performance, opgericht door de bekende dragrace-specialist Brock Davidson, staat bekend om uitlaatsystemen die niet alleen vermogen vrijmaken maar ook betrouwbaar blijven onder extreme belasting. ECU kreeg vervolgens een op maat gemaakte tuning, specifiek afgestemd op de belasting en het verbruik tijdens recordpogingen. Dit is geen generieke flashtuning via een website, maar maatwerk dat rekening houdt met brandstofkwaliteit, luchtdichtheid op 1.286 meter hoogte – Bonneville ligt niet op zeeniveau – en de specifieke belasting van langdurige vollastlooppunten.
Twee runs in tegengestelde richting
Het resultaat: 202,243 mph gemiddeld over één mijl in 2024, ruim 40 km/u sneller dan de standaard ZH2 ongelimiteerd kan halen. Dat gemiddelde is cruciaal om te begrijpen – Bonneville-records worden berekend over twee runs in tegengestelde richting om wind te compenseren. De machine moet dus niet één keer 325 km/u halen, maar twee keer, met slechts beperkte tijd ertussen. De consistentie die hiervoor nodig is, zowel qua machine als qua rijder, wordt vaak onderschat. Een dragrace duurt enkele seconden; een Bonneville-run vereist tientallen seconden op absolute limiet, waarbij mechanische betrouwbaarheid net zo belangrijk is als rauwe kracht.
Toch blijft er een zekere vaagheid hangen over het volledige ontwikkelingsproces. Hoeveel runs waren er nodig voordat dit record tot stand kwam? Wat was de absolute topsnelheid tijdens de snelste passage? Zijn er mechanische issues geweest, of liep alles vanaf het eerste moment op rolletjes? Werd er tussen de runs onderhoud gepleegd, en zo ja, wat precies? Deze vragen zijn niet alleen academisch – ze geven inzicht in de belasting die de machine heeft ondergaan en de potentiële verborgen slijtage die niet direct zichtbaar is. De advertentie blijft hierover zwijgen, wat begrijpelijk is voor een verkoopplatform als Facebook Marketplace, maar voor potentiële kopers met €24.000 op zak wellicht toch relevant.
Het is een herkenbaar moment voor elke motorrijder: je schiet een tunnel uit, recht de felle middagzon in, en dat ene moment van verblinding voelt als een eeuwigheid. Of je rijdt op een koude winterochtend, je vizier beslaat precies op het verkeerde moment, en plotseling navigeer je door een wolk van eigen adem. Deze alledaagse uitdagingen hebben de motorindustrie decennialang beziggehouden, met oplossingen die variëren van de zonneklep, pin lock tot photochromatische vizieren die zich aanpassen aan UV-straling. Maar zoals zo vaak zijn bestaande technologieën een compromis: zonnevizieren blokkeren je zicht gedeeltelijk, Pinlock-inzetstukken werken goed tegen condens maar doen niets aan verblinding, en photochromatische vizieren zijn traag en temperatuurgevoelig. Nu staan we aan de vooravond van een nieuwe generatie viziertechnologie, waarin elektronica en slimme materialen de hoofdrol opeisen.
Eind 2025 introduceerde Shoei zijn e:Drylens in Japan, met pre-orders die op 9 januari 2026 van start gingen: een elektronisch dimbaar vizierinzetstuk dat met vloeibare kristaltechnologie schakelt tussen helder en donker. In dezelfde periode kwam ook het Irid-Vizier van Shark/Nolanop de markt, een volledig vervangend vizier dat zichzelf aanstuurt met een micro-zonnepaneel en razendsnel van tint verandert. Twee totaal verschillende filosofieën, beide beloven een einde aan de constante vizierwissels en het geknip met zonnevizieren. De automobielindustrie toont ons al jaren slimme ruiten die automatisch dimmen; het lijkt erop dat die technologie eindelijk de motorwereld bereikt. Maar is dit werkelijk een doorbraak, of zien we vooral een verkoopcampagne voor een nieuw segment premium accessoires?
De bronnen voor dit artikel zijn divers: officiële productinformatie van Shoei en Shark/Nolan, technische specificaties van hun respectievelijke websites, marktanalyses van motorcycles.news, advrider.com, webbikeworld.com, en motorradonline.de, plus aanvullende achtergronden over vloeibare kristaltechnologie en elektrochromie. Wat opvalt, is dat beide producten nog zo nieuw zijn dat onafhankelijke, langetermijnreviews schaars blijven, hoewel eerste hands-on tests inmiddels wel verschijnen. We bevinden ons in een fase waarin officiële beloftes en vroege gebruikerservaringen elkaar nog moeten uitdagen in duizenden kilometers wisselende weersomstandigheden. De prijsstelling alleen al roept vragen op: waar traditionele vizieren tussen de vijftig en tachtig euro kosten, duikt deze nieuwe generatie technologie de markt in met prijskaartjes die fors hoger liggen. Shoei’s e:Drylens kost ongeveer 190 tot 200 euro voor de complete set, terwijl Shark’s Irid-vizieren vanaf 399,99 euro beginnen.
De E:Drylens: Wanneer elektronica de helm betreedt
Shoei’s e:Drylens is geen vizier op zich, maar een elektronische inzet die tussen je standaardvizier en de binnenvoering van je helm wordt geplaatst. De kern van het systeem is vloeibare kristaltechnologie – dezelfde LC-techniek die je kent van oude digitale horloges en moderne flatscreens, in dit geval ontwikkeld door Dai Nippon Printing. De inzet bestaat uit een super-dunne laag vloeibare kristallen die, wanneer elektrisch aangestuurd, de lichtdoorlatendheid veranderen. In de heldere stand laat het vizier circa 65 procent van het licht door, vergelijkbaar met een licht getint vizier. Schakel je over naar donker, dan daalt de doorlatendheid naar 20 procent, wat overeenkomt met een flink getint zonnescherm. Dat is een aanzienlijke range, maar geen pikzwart vizier zoals sommige aftermarket zonneschermen – eerder een comfortabele dempende werking.
Het interessante zit in de besturing. Shoei kiest voor een hybride aanpak: aan de ene kant heb je een handmatige controller die extern op de helm wordt gemonteerd – verkrijgbaar voor ongeveer 30 tot 35 euro – vermoedelijk aan de zijkant waar je hem met je gehandschoende hand kunt bereiken. Aan de andere kant zit er een omgevingslichtsensor in het systeem die automatisch schakelt tussen helder en donker wanneer de lichtomstandigheden veranderen. Deze combinatie klinkt veelbelovend – je hebt de controle wanneer je die wilt, maar je kunt ook achteroverleunen en het systeem het werk laten doen. De vraag is natuurlijk hoe goed die automatische sensor in de praktijk werkt. Reageert hij snel genoeg als je van een donkere tunnel naar fel zonlicht schiet? Eerste gebruikerstests suggereren dat de sensor adequaat reageert, maar zonder langetermijnervaring blijft dat deels een verkoopbelofte.
De schakeltijd blijkt in de praktijk een positieve verrassing. In tegenstelling tot wat je zou verwachten van vloeibare kristaltechnologie – die van nature enige traagheid kent omdat moleculen fysiek moeten roteren – tonen eerste tests aan dat de e:Drylens vrijwel onmiddellijk schakelt wanneer je de knop indrukt. Er is nauwelijks tijdsvertraging waarneembaar, wat een significante verbetering is ten opzichte van photochromatische vizieren zoals die van Transitions, die wel enkele minuten nodig kunnen hebben om volledig te schakelen, afhankelijk van temperatuur en UV-intensiteit. De energie komt van een USB-C oplaadbare accu, goed voor ongeveer 20 uur gebruik per lading en met een oplaadtijd van drie uur. Dat klinkt ruim voldoende voor een weekendje toeren of een week woon-werkverkeer, maar het voegt wel een nieuwe laadtaak toe aan je routine. De externe controller sluit je aan op de accu, wat betekent dat de elektronica buiten het eigenlijke vizier blijft – verstandig voor reparaties en vervangingen, maar het voegt wel volume en gewicht toe aan je helm.
Irid-Vizier: Zelfvoorzienend maar Minder Razendsnel
Het Irid-Vizier van Shark/Nolan kiest voor een radicaal andere benadering. Dit is geen inzetstuk maar een volledig vervangend vizier met geïntegreerde elektrochrome technologie. Waar Shoei’s e:Drylens afhankelijk is van externe batterijen en controllers, haalt het Irid-Vizier zijn energie uit een minuscuul zonnepaneel dat in het vizier is verwerkt. Het resultaat is een autonoom systeem dat geen oplaadsessies of extra controllers vereist – installeer het en het werkt. De elektrochrome laag reageert op licht en spanning, waarbij het vizier automatisch dimt wanneer de omgevingsverlichting toeneemt. De beloofde schakeltijd van minder dan één seconde is opmerkelijk snel, aanzienlijk sneller dan traditionele photochromatische vizieren, al blijft het bescheiden vergeleken met de vrijwel onmiddellijke reactie die Shoei’s concurrerende systeem volgens eerste tests lijkt te bieden.
Kevin Valk speelde de hoofdrol in het meest spectaculaire moment uit de 40-jarige geschiedenis van MOTORbeurs Utrecht. In 2015 stond er dagelijks een Kawasaki Ninja H2R met 326 pk op de testbank te brullen. Niet buiten, maar midden in de hal: vlammen uit de uitlaat, oorverdovend lawaai — maar precies het soort geluid dat motorrijders kippenvel bezorgt. Het ludieke moment zorgde voor een afgeladen hal én honderden miljoenen views op social media.
Je hebt races gewonnen in het ONK-wegrace en de FIM Superstock 1000, maar dit moet ook wel een bijzonder moment voor je zijn geweest?
‘Ja, absoluut. Dit was mijn meest bijzondere moment op de motor — zonder helm op. Niet alleen kregen we tijdens MOTORbeurs Utrecht al ontzettend veel aandacht, maar ook daarna bleef het maar doorgaan op social media. Ik zie nog steeds regelmatig filmpjes van dat moment voorbijkomen. Veel video’s zijn al tientallen miljoenen keren bekeken. En dan zit ik daar gewoon op die motor… Dat is toch bizar!’
Weet je nog dat je benaderd werd om dit te doen in 2015?
‘Ik was in 2014 al coureur voor Kawasaki Europa en we verlengden ons contract. Toen kwam directeur Henk Salomons naar mij toe en zei: “We willen iets heel ludieks organiseren tijdens de MOTORbeurs. Sta je ervoor open om een Dynojet-demo (motor op de testbank) te doen?” Dat vond ik helemaal prima, maar ik wist toen nog niet dat het om een Kawasaki Ninja H2R met 326 pk ging. En ik wist al helemaal niet dat het indoor zou gebeuren.’
Had je zoiets wel vaker gedaan?
‘Ik was eigenlijk best wel verbouwereerd, want ik had dit nog nooit gedaan. Het was best bijzonder, want ik kon hard rijden op het circuit, maar zo’n motor op de testbank is toch echt wat anders. De motor staat vast, maar toch voelde ik een klein beetje angst. Ik heb wel een training gehad op zo’n Dynojet-testbank, want ik zei tegen Henk: “Laat mij wel één keer een test doen.” Dat was bij Kawasaki op het hoofdkantoor in Amsterdam. Dat ging eigenlijk best goed. Ik vond het tof om te doen, en ik was er destijds toch iedere dag, omdat ik ook bezig was met mijn afstudeerstage bij het TT Circuit Assen. Zo kon ik het mooi combineren.’
De publieke belangstelling was enorm. Was je daardoor verrast?
‘We hebben dat natuurlijk wel opgebouwd. Donderdag deden we het voor de eerste keer op de MOTORbeurs, maar we wisten toen nog niet wat voor impact het zou hebben. Je moet je voorstellen: bij die eerste keer stonden mensen op nog geen halve meter achter de uitlaat, mobieltjes in de aanslag, net toen ik wilde beginnen. Ik wist natuurlijk een beetje wat voor vlammen er uit de motor zouden komen, dus ik heb vriendelijk verzocht of ze een paar stappen naar achteren wilden doen. Daarnaast was het geluid — 122 decibel — ook mega-intens. We hadden geen idee hoeveel mensen erop af zouden komen, maar het bleken er enorm veel te zijn. Het was wel komisch: de dagen erna zag de organisatie van de MOTORbeurs ook wel in dat het allemaal wat breder opgezet moest worden, juist door die grote publieke belangstelling.’
In het weekend werden er zelfs LED-schermen opgehangen, zodat iedereen het in de zaal kon zien.
‘We hadden voor iedere dag — van donderdag tot en met zondag — één moment gepland om dit te doen. Dan deed ik telkens zo’n vier of vijf sets, waarbij ik het opbouwde richting 100%. Donderdag en vrijdag leverde dat al zoveel mediawaarde op, dat steeds meer mensen tegen elkaar zeiden: “Dit móét ik ook zien!” In het weekend stonden er al mensen twee uur van tevoren te wachten bij de Kawasaki Ninja H2R.’
1 van 3
Om gehoorschade door de Ninja H2R te voorkomen, werden earplugs uitgedeeld.
Of het druk was toen de Kawasaki Ninja H2R voor het eerst werd gestart.
Kevin Valk is tegenwoordig eigenaar van Trackdays4all.
Als je de foto’s en filmpjes ziet: de zaal stond helemaal vol!
‘Het was in de importeurszaal. Alle stands van de andere importeurs waren leeg wanneer wij bezig waren. Iedereen kwam naar de Kawasaki-stand om dat moment mee te maken. Mensen klommen zelfs op de stands, alleen maar om iets te kunnen zien. Het was echt bizar. Als je de filmpjes op YouTube bekijkt — velen met miljoenen views — dan zie je pas hoeveel mensen er stonden te kijken.’
Eigenlijk stond iedereen naar jóu te kijken. Gaf dat nog extra spanning?
‘Normaal, als je racet, heb je een helm op en dan zien mensen je gezicht niet. Nu zat ik eigenlijk alleen maar naar een toerenteller te kijken, om te zorgen dat de motor niet te warm zou worden. En ondertussen keek iedereen naar míj, zonder helm. Ik was daar wel zenuwachtig voor, misschien nog wel zenuwachtiger dan voor een race. Als je iets fout doet, staan er toch heel veel mensen dat met hun mobieltje te filmen.’
En ging het iedere keer goed?
‘Ja, het ging iedere keer goed. Er was ook een speaker bij die het publiek telkens nog wat extra probeerde op te zwepen. Maar op een gegeven moment kon ik echt niet harder dan ik al ging. Het was steeds hetzelfde riedeltje, maar de mensen vonden het helemaal fantastisch. De ludieke actie van Kawasaki pakte geweldig uit en heeft hen ontzettend veel mediawaarde opgeleverd.’
Het wordt de 40e editie van de MOTORbeurs Utrecht. Hoe lang kom jij er al?
‘Ik was denk ik 9 of 10 jaar toen ik er voor het eerst kwam, dus ik heb zeker wel de helft van de edities meegemaakt. In die tijd reed ik op minibikes en deden we demonstraties. Later, als coureur, heb ik onder contract gestaan bij BMW, Honda en Kawasaki — voor al deze merken ben ik ook op de MOTORbeurs geweest. Vervolgens was ik er tijdens mijn afstudeerstage bij het TT Circuit Assen, en tegenwoordig ben ik er ieder jaar meerdere dagen als eigenaar van Trackdays4all. Je vindt me dan vaak op de stand van Ducati, waar ik mensen enthousiast maak voor het circuitrijden en de nieuwste modellen van Ducati.’
Je bent nu al jaren het gezicht van Trackdays4all. Hoe is dat voor jou?
‘Ik ga volgend jaar al mijn zevende jaar in als eigenaar. In de voetsporen van Jeroen (Versteeg) heb ik mij opgewerkt. Het is een mooie uitdaging, maar het is ook anders geworden, omdat je nu hoofdzakelijk verantwoordelijk bent voor de organisatie en ervoor moet zorgen dat deelnemers een leuke dag hebben. Eerder zat ik zelf vaker op de motor om instructies te geven, zodat mensen zich zekerder voelden, sneller werden en beter leerden rijden op het circuit. Die kennis probeer ik nu over te dragen aan mijn instructeurs. We hebben een geweldig team en ik denk dat we de dagindeling voor onze circuitrijders echt mooi hebben ingevuld.’
Zit je zelf dan nog wel op de motor?
‘Zeker wel! Ik rijd nog regelmatig op de nieuwste modellen van Ducati, gewoon om ze even uit te proberen. In mijn hoofd is het nog steeds hetzelfde, maar in de praktijk is het wel anders, omdat ik niet meer elke dag op de motor zit. Maar het blijft één van de mooiste dingen die je kunt doen — als oud-coureur even lekker op de motor stappen.’
Wie dezer dagen met de motor de weg op wilt moet extra alert zijn. Door de afwisseling van sneeuw, dooi en vorst is op meerdere plekken in Nederland vorstschade aan wegen ontstaan. Gisteren werd de A65 tussen Den Bosch en Tilburg tijdelijk afgesloten voor spoedreparaties. Ook de N409 tussen Nieuwegein en Houten kampt met schade; herstelwerkzaamheden staan gepland voor donderdag 15 januari. Op de Deltaweg tussen Goes en Zierikzee is het asfalt op tientallen plekken aangetast door de extreme kou, meldt het AD.
UPDATE 14-01-2026: Er wordt op steeds meer plekken vorstschade aan de wegen gemeld. RTVNH meldt dat er alleen al in Noord-Holland op dit moment op veertien plekken noodreparaties worden uitgevoerd. Zo is de N201 bij Uithoorn vandaag van 09.00 tot 17.00 uur in beide richtingen helemaal dicht.
Vorstschade ontstaat wanneer lage temperaturen het asfalt brozer maken. Kleine scheurtjes vullen zich met water, dat bij bevriezing uitzet en het wegdek verder openbreekt. Hierdoor komen steentjes los, die schade aan voertuigen kunnen veroorzaken. In ernstigere gevallen ontstaan gaten en naden in het wegdek, vooral bij oudere asfaltlagen. Voor automobilisten levert dat wat ongemak op, maar voor motorrijders kan vorstschade echt verraderlijk zijn.
Rijkswaterstaat laat weten dat de reparaties gefaseerd worden uitgevoerd. Tot die tijd worden weggebruikers geadviseerd om extra voorzichtig te rijden op wegen waar herstel nog niet heeft plaatsgevonden.
Heb jij ook al zin in de Dutch Masters of Motocross? De voorbereidingen zijn in volle gang en lopen uitstekend. Een mix van wereldtoppers, nationale sterren en opkomende talenten zal in vier wedstrijden strijden om de overwinning.
Romain Febvre, zowel regerend wereld- als Dutch Masters-kampioen, keert terug om zijn titel te verdedigen. Hij rijdt al jaren mee in dit kampioenschap en heeft inmiddels titels in zowel de 250- als 500-klasse op zijn naam staan. Zijn duels met onder anderen Jeffrey Herlings zijn legendarisch, en daarom is het geweldig dat hij ook dit jaar weer aan de start verschijnt.
Kay de Wolf maakt eveneens zijn rentree. De talentvolle Nederlander heeft al kampioenschappen behaald in de 85cc-, 125cc- en 250-klasse, plus een wereldtitel in de MX2, maar de 500-klasse ontbreekt nog op zijn palmares. Hij heeft bewezen goed overweg te kunnen met de zwaardere 450-machine, dus het belooft interessant te worden om te zien hoe hij het opneemt tegen de gevestigde namen.
Binnenkort worden er meer toprijders aangekondigd die zullen deelnemen. Met zulke grote namen lijkt de Dutch Masters of Motocross ook in 2026 weer een spectaculair kampioenschap te worden.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
