IDM & NTC Hockenheim

Het was erg spannend in het Duitse IDM Supersport-kampioenschap, voorafgaand aan de seizoensfinale in Hockenheim. Vier rijders konden nog kampioen worden, waarvan de jonge Nederlanders Twan Smits en Melvin van der Voort de beste papieren hadden. Smits sloeg een belangrijke – uiteindelijke beslissende – slag door Van der Voort in de eerste race in een rechtstreeks duel te verslaan. Hierdoor had de 19-jarige Smits aan een derde plaats in de tweede race voldoende om de IDM Supersport-titel veilig te stellen, ondanks dat de 18-jarige Van der Voort zijn zesde race van het seizoen wist te winnen. Verrassend was de terugkeer van Walid Khan. Na het veel besproken incident op de Red Bull Ring, waarbij Khan volgens zijn tegenstander Petr Svoboda probeerde hem in de remmen te knijpen werd de Nederlander vanwege de vele bedreigingen door zijn Freudenberg KTM-team in bescherming genomen en zou hij eigenlijk dit jaar niet meer starten. De IDM-organisatie oordeelde dat Khan geen enkele intentie had om bij Svoboda in de remmen te knijpen. In Hockenheim was Khan eerder terug dan verwacht en liet zien het racen nog niet verleerd te zijn met een mooie overwinning in de tweede IDM Supersport 300-race. In het interview na afloop liep een geëmotioneerde Khan helemaal leeg over alles wat er in de afgelopen periode gebeurd was. In de IDM Superbike was Colin Velthuizen goed onderweg met tweemaal een negende plaats. De Northern Talent Cup reed ook in Hockenheim, waarin Jurrien van Crugten met een vierde en een zesde plaats als beste Nederlander finishte.

Tekst: Jan Boer, Emil Bilars, Gert Bos, Marien Cahuzak, Asse Klein
Foto’s: Emil Bilars, Gert Bos, Damon Teerink, Infront

EMX Matterley Basin

Zilver en brons in EK

Zoals verwacht leverde het EMX250 voor Nederland twee medailles op. Het goud ging in de vorige wedstrijd in Turkije al naar de in Nederlandse dienst rijdende Italiaan Andrea Bonacorsi, zilver (Kay Karssemakers) en brons (Cas Valk) ging naar Nederland. Beiden kunnen terugkijken op een prima seizoen. Karssemakers reed vorig jaar nog GP’s, maar moest dit jaar noodgedwongen een stapje terugdoen, omdat hij in een laat stadium zonder team kwam te zitten. Gelukkig voor hem was er wel een plaats beschikbaar in het Husqvarna BT-Racing Team, dat uitkomt in het EK. Hij behaalde veel podiumplaatsen en sloot het seizoen – na slechte starts in beide manches – af met twee zevende plaatsen in de Britse EK-ronde. Zijn tweede plaats in het klassement kwam niet in gevaar.

Tweede WorldSSP300-wereldtitel voor Jeffrey Buis!

Cas Valk kwam in de slotwedstrijd tot de tweede en de negende plaats, wat hem de zesde plaats in het dagklassement opleverde en brons in het EK. Een mooi resultaat na de Europese titel 125cc van vorig jaar. Eerder dit jaar werd hij Europees kampioen tweetakt. In de EK-eindstand is Ivano van Erp negende geworden, Jens Walvoort (negende in Engeland) negentiende, Kjeld Stuurman 29e en Bradley Mesters 30e.

In de EMX125 (waarin de Let Janis Reisulis de titel behaalde) is Gyan Doensen (tiende in Engeland) met de negende plaats de beste Nederlander. Damian Knuiman werd 28e en Roan Tolsma 42e.

WK Langbaan Teams Roden

Titel voor Nederland

Nederland mag zich weer een jaar lang de beste op de gras- en langbanen noemen. Op het Speed Centre in Roden liet het team rondom captain Jannick de Jong de Duitsers in de finale kansloos. Het brons ging in Roden naar de Britten.

Team Nederland kon bouwen op Romano Hummel. Hij was met afstand de sterkste coureur van de dag en wist ook de finale voor Nederland te winnen. Daarbij kreeg ondersteuning van Dave Meijerink en Mika Meijer, die respectievelijk als derde en vijfde finishten. Dat betekende dat Nederland qua punten Duitsland in de finale had afgetroefd en zich de nieuwe wereldkampioen langbaan voor landenteams mag noemen. De vreugde in het Nederlandse kamp en op de taluds rondom het Speed Centre was groot.

‘Ik ben blij dat ik dit in de herfst van mijn sportieve carrière nog mee mag maken. Het was ook echt een teamprestatie en als captain ben ik ook heel trots op iedereen’, sprak De Jong, die ook tijdens de eerdere Nederlandse zeges in 2013 en 2016 deel uitmaakte van TeamNL.

De races in Roden konden pas aan het eind van de middag starten. Door de vele regenval op zaterdag stond de baan nagenoeg blank. De baan was op zondag zacht en sponzig, waardoor een aantal landen eerst weigerden te starten. Uiteindelijk kreeg men toch alle neuzen de goede kant op en werd de wedstrijd in vlot tempo afgewerkt. ‘De omstandigheden speelden ons uiteindelijk wel in de kaart. Wij zijn in Nederland nu eenmaal opgegroeid op dit soort zware banen’, wist De Jong.

Internationale Speedway Veenoord

Pool Skupien winnaar opgefriste Gouden Helm-races

Een aantal jaren konden de speedway-coureurs niet strijden om de Gouden Helm van Veenoord. Corona en de aanleg van het nieuwe circuit zorgden voor een gat van drie jaar in de lange lijst met winnaars van het kleinood. De Pool Lars Skupien voegde nu zijn naam toe aan de winnaars.

Vanaf medio jaren vijftig werd er in Veenoord geracet rond het hoofdveld van de plaatselijke voetballers. Maar toen de gemeente Emmen besloot om het sportpark in 2022 te renoveren moest de speedwaybaan worden verplaatst. Het bood de mensen van Speedway Veenoord de kans een nieuw en modern circuit naar eigen wensen aan te leggen. De kritieken waren louter positief. Ook van de door de wol geverfde Theo Pijper. ‘Prachtig wat die jongens hier hebben gerealiseerd. Natuurlijk is het allemaal nog wat wennen. Inhalen blijft moeilijk, maar het kan hier wel’, aldus Pijper. Met naar schatting 2.000 toeschouwers kregen de eerste Gouden Helm-races op het nieuwe circuit ook de ambiance die het verdient.

Op de baan ging veel aandacht uit naar Theo Pijper, die zijn 17-jarge zoon Ace meebracht naar Veenoord. Pijper senior, 43 inmiddels, vertrok ruim twintig jaar geleden voor een professionele carrière in de speedwaysport vanuit het Friese Rinsumageest naar Schotland. Hij stichtte daar een gezin en zette ook zijn zoons Ace en Stene op de motor. In Veenoord werd hij driemaal geklopt door zijn oudste zoon. ‘Heb ik toch iets goed gedaan’, zei de trotste vader, die zelf als vierde naast het podium greep.

De beste Nederlandse prestatie werd evenwel geleverd door Mika Meijer. Na een puntloze start door een afgelopen ketting, plaatste hij zich toch nog voor de finale. De regerend Nederlands kampioen moest uiteindelijk in een run-off met Ace Pijper strijden om de zilveren en bronzen Jopa-helmen. Meijer was hierin duidelijk de sterkere.

ONK Zijspancross Lierop

Hermans/Van den Bogaart Nederlands kampioen

Koen Hermans en Ben van den Bogaart (foto) zijn tijdens de ONK Zijspancross-finale in Lierop Nederlands kampioen geworden! Onder een stralende herfstzon won Hermans beide manches na twee mooie duels met Bax/Cermak. Hiermee liet Hermans duidelijk zien de sterkste te zijn. Bax werd in totaal tweede in Lierop en in de eindstand en ging hiermee net Keuben voorbij die nu derde zou worden. Keuben reed twee sterke heats, maar moest in heat 1 helemaal van achteraan komen en kwam zo niet verder dan de vierde plek. Een toch mooie derde plek in de eindstand van het Nederlands kampioenschap werd feestelijk onthaald door team Keuben. Naast Hermans werden ook de nieuwe nationale zijspankampioenen Bens en Van Leuken onthaald door een horde blije supporters en dit maakte het zijspancross finalefeest in Lierop compleet.

Kort door de bocht

Ricardo Brink liet tijdens de BeNeLux Trophy-slotronde in Croix-en-Ternois nogmaals zien welke rijder in 2023 de beste is in de Superbike-klasse. Brink was al tot kampioen gekroond, maar won op het Franse circuit ook de laatste twee races van het seizoen. Thijs Peeters eindigde met een tweede en derde plaats tweemaal op het podium.

Hoewel het naar eigen zeggen niet z’n beste dag was, heeft Randy Kerstjens wel het ONK trial in Europoort gewonnen.

Lucas Dolfing heeft het ONK enduro E2/3 in Vorden gewonnen. Onder zonnige en warme omstandigheden bleef hij Wesley Pittens en Thierry Pittens voor.

Jaimie van Sikkelerus streed tijdens de voorlaatste British Supersport-ronde voor een podiumplaats in de eerste race. Op Donington Park eindigde Van Sikkelerus als vijfde, kort achter de derde rijder. In de tweede race was de baan nat en passeerde hij als negende de finishlijn. Van Sikkelerus staat met nog twee races te gaan op een zesde plaats in het Britse Supersport-kampioenschap.

Sportkalender

Onder een stralende zon – dik 30 graden – werd in het Zuid-Franse Castelnau de Levis de wereldtitel bij de Zijspancrossers beslist. De Belg Vanluchene stond met zijn Franse bakkenist Musset al bijna een hele manche op punten voor op de Nederlander Bax, maar de strijd is pas beslist als de vlag valt. En dat geldt al helemaal voor de soms knotsgekke zijspancross!

Al op de zaterdag lieten beide titelpretendenten zien wat ze van plan waren. Zowel Vanluchene/Musset als Bax/Cermak wonnen hun kwalificatieheat. De Nederlanders Hermans/Van den Bogaart hadden machinepech in de kwalificatie. Toen ze ook nog eens een klein stukje tegen de rijrichting van de baan inreden, volgde ook nog eens diskwalificatie. Zo waren Hermans/Van den Bogaart veroordeeld om bijna als allerlaatste te mogen vertrekken in de heats op zondag.

Tekst en fotografie: Emil Billars

Zonder koppeling

Duizenden dolenthousiaste Franse fans bevolkten op de zondag de spectaculaire piste in Castelnau de Levis. Luidkeels moedigden ze Vanluchene en zijn Franse bakkenist Musset aan. Al in de sightinglap leek het publiek in extase!

Die aanmoedigingen gaf Vanluchene/Musset schijnbaar vleugels, want ze pakten in de eerste heat resoluut de kopstart, maar directe tegenstrevers Bax/Cermak zaten er dicht op. Als de stand zó zou blijven, dan zou Vanluchene al in de eerste heat wereldkampioen worden. Bax/Cermak moesten dus, nu meer dan ooit, vol in de aanval. Maar de wedstrijd was ruim tien minuten bezig toen de pechduivel bij Bax toesloeg! Hij viel ineens stil vlak voor een steile klim met een niet werkende koppeling. Ze reden de baan af en bakkenist Cermak snelde zich rennend naar de pits. Daar haalde hij een tang op en naast de baan knipte de zichtbaar opgewonden Bax de koppelingskabel door! Vervolgens probeerde hij zonder koppeling weer weg te rijden. Dit lukte wel, maar al op de eerste steile helling vonden hij en Cermak hun Waterloo. Opnieuw duwden ze de machine van de baan en konden niks anders dan lijdzaam toezien hoe Vanluchene de leiding nog steviger in handen had.

Ook de twee andere Nederlandse topteams moesten in de eerste heat de gifbeker leegdrinken. Hermans reed een dijk van een race en was van achter in het veld opgeklommen naar de vierde plek, maar viel ineens ook stil! De elektronica gaf de geest waardoor hij gedwongen werd de race moesten staken. Eerder had Van Werven/Van der Wiel het strijdtoneel ook al verlaten. Spijtig, omdat dit de laatste grand prix van Gert van Werven was. Van Werven was er tijdens de warm-up al hard af gegaan en had een pijnlijke hand. Toch probeerde de combinatie van start te gaan, maar al na twee ronden kon Van Werven de machine niet meer goed vasthouden. Helaas eindigde de carrière van Van Werven toch wel onverdiend in een anticlimax.

Al deze ellende ging aan Vanluchene/Musset voorbij. Ze wonnen met glans de eerste heat en werd de nieuwe wereldkampioenen! De hevig geëmotioneerde Vanluchene liet zich na de finish van zijn motor vallen en reikte met zijn handen huilend naar de hemel. Dit ter ere van zijn vader, die tien jaar geleden te vroeg aan zijn einde kwam. Juist uit deze trieste werkelijkheid haalt Vanluchene vaak kracht en wat zich achter de finish afspeelde sprak dan ook boekdelen. Maar dit kippenvelmoment maakte snel plaats voor feestvreugde toen fans en familie zich uitgelaten op de nieuwe wereldkampioenen storten en de emotie zich meester maate van het crosscircuit in Castelnau.

Opnieuw problemen

De fans van Vanluchene werden ook in de tweede heat getrakteerd op weer een kopstartoverwinning. Vanluchene, gestoken in een hagelnieuw regenboog-WK tenue, reed de sterren van de hemel en won de heat en dus ook de Franse Grand Prix. In hun beste doen zijn Vanluchene/Musset niet te stoppen. Als enige pakte het duo elke dubbelsprong op het circuit en waren hiermee ruim sneller dan de concurrentie. Bax was vertrokken op plek twee, maar kende al in de eerste ronde een probleem en viel terug buiten de top tien. Bax kwam uiteindelijk wel terug tot aan het achterwiel van Keuben/Lebraton, die op dat moment derde reden. Maar wat Bax ook probeerde, hij kwam niet langs Keuben. Keuben/Lebraton deden hiermee goede zaken. Ze bleven derde en met de vijfde plek uit de eerste heat werden ze totaal knap tweede in de GP van Frankrijk! De Franse broers Prunier werden tot blijdschap van het thuispubliek in totaal derde in de Franse Grand Prix.

Ondanks de pech in Frankrijk bleven de Nederlandse teams Bax/Cermak tweede en Hermans/Van den Bogaart derde in de eindstand van WK Zijspancross 2023. Maar tussen de twee Nederlanders stond een dolblije Vanluchene op het podium, die zich samen met bakkenist Musset wereldkampioen Zijspancross 2023 mag noemen.