Zero Motorcycles heeft twee Zero XE-modellen geschonken aan het Veteranen Search Team (VST). Deze organisatie helpt de politie bij het opsporen van vermiste personen. De stille, wendbare en eenvoudige elektrische motoren zullen worden gebruikt om zoekacties sneller en effectiever te laten verlopen.
In Nederland worden jaarlijks ongeveer 40.000 mensen als vermist opgegeven. Wanneer een zaak urgent is, schakelt de politie vaak de hulp in van het VST, een groep vrijwilligers met ervaring in militaire of andere geüniformeerde beroepen. Ze zetten zich belangeloos in en stoppen pas als alles is onderzocht.
Met de komst van de Zero XE-motoren krijgt het team nieuwe mogelijkheden. Door hun lage gewicht, eenvoudige bediening en capaciteit om moeilijk terrein te doorkruisen, kunnen de motoren grote afstanden afleggen zonder veel inspanning of lawaai.
Volgens VST-directeur Dennis van der Kraats bieden de motoren precies wat het team nodig heeft: stille mobiliteit over lange afstanden, zodat de inzet volledig gericht kan blijven op het vinden van vermisten. De wisselbare accu’s zorgen bovendien voor langdurige inzetbaarheid.
De overdracht van de motoren vond plaats tijdens de Expo Rampenbestrijding, Incidentmanagement & Crisisbeheersing (eRIC) op Vliegveld Twenthe. Rein Middelburg, Benelux Country Manager van Zero Motorcycles, benadrukte daarbij het belang van betrouwbare mobiliteit: de Zero XE’s bieden snelheid, efficiëntie en bereikbare inzetbaarheid op plekken waar traditionele voertuigen tekortschieten.
MV Agusta heeft de Brutale 800 uitgebracht in een nieuwe uitvoering: de Nero Carbonio. Deze versie legt de nadruk op het samenspel van Italiaans design, hoge prestaties en moderne technologie.
De Nero Carbonio-kleurstelling bestaat uit een diepe metallic lak met een extra blanke laag. Rode accenten op frame en velgen zorgen voor contrast, terwijl het vertrouwde ontwerp behouden blijft met de herkenbare LED-koplamp, enkelzijdige swingarm en drievoudige uitlaat.
Het stalen vakwerkframe is voorzien van een volledig instelbare 43 mm Marzocchi-voorvork en een Sachs-monoshock. Brembo M4.32-remklauwen en Bridgestone S22-banden benadrukken het sportieve karakter.
De driecilindermotor van 800 cc levert 113 pk en 85 Nm koppel. De tegengesteld draaiende krukas draagt bij aan een levendige en wendbare rijervaring. Een elektronisch hulpsysteem ondersteunt de bestuurder onder uiteenlopende omstandigheden.
Na een hele mooie eerste wedstrijd van de CAD2M Dutch Masters of Motocross in Heerde staat op zondag 3 mei de tweede wedstrijd van het kampioenschap op het programma in Harfsen.
Jeffrey Herlings, Romain Febvre en Kay de Wolf gingen in Heerde de strijd met elkaar aan maar in Harfsen komt hier nog een echte topper bij en wel de Fransman Maxime Renaux van Monster Energy Yamaha Factory Racing.
Renaux wist in zijn carriere al wereldkampioen 125 en MX2 te worden en heeft ook in de zware MXGP klasse Grand Prix’s gewonnen. Eerder dit jaar stond hij tijdens de Grand Prix van Zwitserland als tweede op het podium!
Door de komst van Renaux wordt de 500 klasse sterker en sterker en zal het ook in Harfsen weer een strijd van jewelste gaan worden.
We gaan het met Remco van Combi Motors hebben over motorverzekeringen. Waar moet je allemaal op letten bij het afsluiten van een verzekering van je motor? Remco geeft handige tips.
Duizenden racefans zien hoe Alex Márquez tijdens de ‘Feria de Motos’ Marco Bezzecchi verslaat en opnieuw de GP van Spanje op zijn naam schrijft.
De meest bekende feria van Spanje is de ‘Feria de Abril’ van Sevilla. Het Spaanse volksfeest wordt meestal eind april gehouden. Op hetzelfde moment is er ook in het 100 kilometer zuidelijker gelegen Jerez de la Frontera een feria. Die kan de ‘Feria de Motos’ worden genoemd en vindt plaats op en naast het Circuito de Jerez – Ángel Nieto. Ook dit jaar kwamen er honderdduizenden racefans op af. Ze maakten andermaal drama’s en triomfen mee. In de eerste plaats door toedoen van de grote Spaanse racehelden: Marc en Alex Márquez.
Omdat de GP van Qatar om bekende redenen verzet moest worden, duurde het geen twee maar vier weken voordat de MotoGP-coureurs weer de strijd met elkaar aangingen. Dat gebeurde in Jerez, waar ook dit jaar met de Grote Prijs van Spanje traditioneel de eerste Grand Prix op Europese bodem plaatsvond. De langere pauze kwam vooral Marc Márquez goed uit, want zo kon de regerend wereldkampioen verder herstellen van zijn eerder opgelopen blessures. Iemand bij wie dat niet lukte was Maverick Viñales. De Red Bull KTM Tech3-coureur bleek nog niet volledig fit, nadat er operatief een losgeraakte schroef uit zijn schouder was verwijderd. Pol Espargaró leek zijn ideale vervanger te zijn, maar de KTM-testrijder was ook geblesseerd. Even werd gedacht dat dan Dani Pedrosa weer zijn rentree zou maken. Uiteindelijk was die in 2024 tijdens een eenmalige comeback op Jerez nog heel knap als derde tijdens de Sprint geëindigd. Bovendien zou de kleine Spanjaard dan op de mijlpaal van 300 GP-starts komen. Maar de inmiddels 40-jarige voormalige en zeer succesvolle Honda-fabriekscoureur (van 2001 t/m 2018) bedankte voor de eer. Testen voor KTM wil hij nog wel doen, maar aan wedstrijden deelnemen niet meer. Dus waren de machines van Viñales niet op de baan te bewonderen, maar alleen in de pitbox.
Grote vraag voor Jerez (waar voor het veertigste achtereenvolgende jaar een Grand Prix plaatsvond) was natuurlijk of Marco Bezzecchi en Aprilia hun onwaarschijnlijke sterke succesreeks van vijf achtereenvolgende GP-zeges (de laatste twee van 2025 en de eerste drie van 2026) en waarin ook nog eens alle doorkomsten (121) aan de leiding werd gereden, een vervolg zou krijgen. En dan was er eveneens de vraag of de vorig jaar zo succesvolle gebroeders Marc en Alex Márquez na hun zeer zwakke start in dit seizoen voor eigen publiek revanche zouden kunnen nemen. Als zo vaak zou ook deze Spaanse Grand Prix heel veel spektakel opleveren.
1 van 4
Marc Márquez won op wel heel speciale wijze de Sprint.
Alex Márquez was net als in 2025 de winnaar in Jerez.
Bij het uitkomen van de eerste bocht tijdens de Sprint ligt Marc Márquez aan de leiding van het veld.
Marc en Alex Márquez waren weer eens de hoofdrolspelers in een prachtig racedrama.
Sprintspektakel
Het begon al tijdens de trainingen en kwalificaties. Natuurlijk was Marc Márquez een van de hoofdrolspelers. Maar ook de weergoden deden danig van zich spreken. Dat gebeurde dit weekend voor het eerst tijdens de kwalificatie op zaterdagochtend. Op een niet alleen natte, maar ook iets opdrogende baan, liet MM93 weer eens zien dat hij als de beste met zeer moeilijke omstandigheden kan omgaan. Met een tijd van 1.48,087 (zo’n elf seconden langzamer dan op volledig droog asfalt) pakte hij de pole voor Johann Zarco (ook zo’n specialist) en Fabio Di Giannantonio. Nadat het weer was opgeklaard kregen de voorspellers gelijk. Want ze voorspelden namelijk dat het om drie uur weer zou gaan regenen. Op het moment van de start van de Sprint dus. Omdat het slechts enkele druppels betrof, gingen alle rijders op slickbanden van start. Maar al snel werd de witte vlag getoond en zo kregen we te maken met een ‘flag-to-flag Sprint’ en mocht er van machine worden gewisseld. Halverwege de twaalf ronden durende wedstrijd ging dat gebeuren, omdat Pluvius toen danig van zich liet spreken. Net daarvoor had op een toen nog droge baan een ijzersterk rijdende Alex Márquez verrassend de eerste plaats overgenomen van zijn oudere broer. Die schoof op zijn beurt even later in de laatste bocht onderuit. De titelhouder liet zich door dit voorval echter niet van de wijs brengen. Eerst liet hij de overige rijders passeren om vervolgens op zijn Ducati, daarbij rijdend door het gras, de pitstraat op te zoeken. Voor zijn pitbox stond zijn tweede machine (voorzien van regenbanden) gereed. Zo kon Marc vrolijk zijn weg vervolgen en… uiteindelijk ook nog winnen! Want op het moment dat hij wisselde van machine waren de meeste andere coureurs ergens op het inmiddels drijfnatte circuit nog (heel voorzichtig) op slicks onderweg. Als leider in de race lukte het Alex Márquez niet om overeind te blijven en strandde zo in de grindbak. Na afloop gingen er stemmen op dat Marc Márquez niet op de juiste manier de pitstraat was binnengereden en gediskwalificeerd had moeten worden. Maar dit was volgens de wedstrijdleiding niet het geval.
Het succes van het Lenovo Ducati-fabrieksteam werd compleet gemaakt door de tweede plaats van Pecco Bagnaia. Net als Franco Morbidelli, die uiteindelijk derde werd, had hij als een van de eersten van machine gewisseld. Dat deed ook Brad Binder. Maar de Zuid-Afrikaanse KTM-coureur verspeelde een mogelijke zege door later (op regenbanden) onderuit te gaan. Dat deed ook WK-koploper Marco Bezzecchi. Zijn Aprilia-teamgenoot Jorge Martin stond toen al lang toe te kijken nadat de voorrem van zijn machine defect was geraakt. Als twaalfde scoorde Pedro Acosta (KTM) geen punten. Zo bleef de top drie in de WK-tussenstand in dit Sprintspektakel puntloos.
Niet alleen tijdens het gedeelte van de Sprint dat op droog asfalt werd gereden, maar ook op vrijdag (toen het droog was) had Alex Márquez laten zien heel snel te zijn op Jerez. De winnaar van vorig jaar, die op de donderdag voor deze GP zijn dertigste verjaardag vierde, blaakte ondanks zijn val tijdens de Sprint voor de GP-race van zelfvertrouwen. Ook al omdat er voor zondag prachtig weer was voorspeld. Die voorspelling kwam uit. Dat gold ook voor de vorm waarin de jongste Márquez verkeerde. Nadat broer Marc na de start opnieuw de leiding in handen had genomen, werd hij al snel gepasseerd door een agressief rijdende Alex. In een poging om AM73 te volgen vloog MM93 tot ontzetting van heel veel Spaanse toeschouwers (om precies te zijn: 224.627 over drie dagen) al in de tweede ronde heel hard van zijn Ducati. Wonder boven wonder bleef hij daarbij ongedeerd. Alleen gingen er weer heel veel WK-punten verloren. Door een foutloze race te rijden, ging de volle buit dit keer naar de ‘Blauwe Márquez’. En dat was iets waar natuurlijk ook het ‘Rode Márquez-kamp’ voor juichte.
Helaas verliep de wedstrijd verder zonder enig spektakel. Marco Bezzecchi werd tweede en zag een einde aan zijn recordreeks komen. De Aprilia-coureur verstevigde zijn leiding in de titelstrijd, omdat teamgenoot Jorge Martin achter de weer constant scorende Fabio Di Giannantonio met de vierde plaats genoegen moest nemen.
Terwijl Aprilia met al haar vier coureurs bij de eerste zes eindigde, bleef het Lenovo Ducati-fabrieksteam andermaal puntloos, omdat Pecco Bagnaia met een technisch defect vroegtijdig de pit op moest zoeken. Al met al heeft er na nu negen achtereenvolgende GP’s op zondag geen coureur van dit team op het podium gestaan. Dat was nog niet eens zo lang geleden wel anders. Nu is het zo dat de twee andere Desmosedici GP26-coureurs, de satellietrijders Alex Márquez en Fabio Di Giannantonio, de kastanjes voor het Italiaanse merk uit het vuur halen. Verwacht was dat Pedro Acosta dat juist voor eigen publiek voor Red Bull KTM zou gaan doen. Maar dat viel tegen. Het was zelfs niet de Spanjaard maar Enea Bastianini die als achtste de best geklasseerde KTM-rijder in Jerez werd. Terwijl Johann Zarco als zevende de beste Honda-coureur was. Dat er in één jaar tijd heel veel kan veranderen ondervond Fabio Quartararo. Terwijl de Fransman in 2025 met zijn Yamaha nog als tweede achter winnaar Alex Márquez finishte met een verschil van 1,561 seconde, moest hij nu op de nieuwe YZR M1 maar liefst 29,532 seconden op dezelfde winnaar toegeven. Dat leverde niet alleen een schamele veertiende plaats op, maar nog meer (te begrijpen) frustraties.
1 van 3
Een val voor Alex Márquez tijdens de Sprint.
Voor Marc Márquez niet alleen een val tijdens de Sprint (hier op de foto), maar ook tijdens de GP-race.
Het GP-podium in Jerez met winnaar Alex Márquez (m), tweede man Marco Bezzecchi (l) en derde Fabio Di Giannantonio.
Nog geen akkoord
Ook in Jerez bleek dat de vijf leden van de Motorcycle Sports Manufacturers Association (MSMA), Aprilia, Ducati, Honda, KTM en Yamaha, nog steeds geen akkoord hebben bereikt met de Amerikaanse eigenaren van de MotoGP Sports Entertainment Group (MSEG) voor de periode 2027 t/m 2031. Zolang er geen overeenstemming is bereikt, zullen de fabrikanten en teams – die voormalig Yamaha-racebaas Lin Jarvis als onderhandelaar hebben aangesteld – de reeds afgesloten contracten met coureurs niet officieel bevestigen. Zo blijft het gissen wie waar in 2027 en 2028 rijdt. Er wordt vanuit gegaan dat het contract tussen Marc Márquez en Ducati wordt verlengd en dat Pedro Acosta zijn nieuwe teamgenoot krijgt. Dat Pecco Bagnaia naar Aprilia gaat, Fabio Quartararo naar Honda, Jorge Martin naar Yamaha en Alex Márquez naar KTM. Fermín Aldeguer verhuist binnen Ducati van het Gresini-team naar dat van VR46. Zeker is dat Ai Ogura vertrekt bij Trackhouse Aprilia. Aangezien Alex Rins te horen heeft gekregen dat zijn contract als Yamaha-fabriekscoureur niet wordt verlengd, kan worden aangenomen dat de plaats van de Spanjaard zal worden overgenomen door de Japanner. In Jerez was te horen dat Fabio Di Giannantonio weleens zou kunnen verkassen van het VR46-Ducati-team naar dat van Red Bull KTM. Dit omdat een coureur als fabriekscoureur meer kan verdienen dan als rijder bij een satellietteam. Ook is het nog steeds niet duidelijk of het Tech3-team onder nieuwe eigenaar Günther Steiner overstapt van KTM naar Honda. Als eventuele nieuwkomers in de MotoGP worden genoemd: David Alonso (Honda), Daniel Holgado (Gresini Ducati) en Davide Bulega (een Ducati-team of Trackhouse Aprilia). Opnieuw is het afwachten of er meer bekend wordt voor de volgende Grand Prix. Dat is die van Frankrijk en vindt plaats van 8 t/m 10 mei in Le Mans.
Foto’s: Keulemans, ANP en MotoGP.com.
MotoGP Spanje 2026 uitslagen
Evenement: Grand Prix van Spanje Circuit: Circuito de Jerez – Ángel Nieto Lengte: 4.423 meter Pole position: Marc Márquez (Ducati), 1.48,087 min. (gem. 286,5 km/u) Snelste race ronde: Alex Márquez (Ducati), 1.37,081 (164,0 km/u)
1. Alex Márquez (E), Ducati, 40.48,861; 2. Marco Bezzecchi (I), Aprilia, +1,903; 3. Di Giannantonio, +5,796; 4. Jorge Martin (E), Aprilia, +9,229; 5. Ai Ogura (J), Aprilia, +9,891; 6. R. Fernandez, +10,614; 7. Zarco, +13,039; 8. Enea Bastianini (I), KTM, +14,411; 9. Fermin Aldeguer (E), Ducati, +19,778; 10. Pedro Acosta (E), KTM, +22,431; 11. Binder, +22,799; 12. Morbidelli, + 24,867; 13. Marini, +26, 871; 14. Quatararo, +29,532; 15. Joan Mir (E), Honda, +29,899.
25 ronden = 110,575 km
Racegemiddeld winnaar: 162,5 km/u
Snelste ronde (2e): Alex Márquez, 1.37,081 = 164,0 km/u (record)
Stand MotoGP na 8 van 44 races
Plaats
Coureurinformatie
Punten
1
Marco Bezzecchi, I, Aprilia
101
2
Jorge Martin, E, Aprilia
90
3
Fabio Di Giannantonio, I, Ducati
71
4
Pedro Acosta, E, KTM
66
5
Marc Márquez, E, Ducati
57
6
Raul Fernandez, E, Aprilia
54
7
Alex Márquez, E, Ducati
53
8
Ai Ogura, J, Aprilia
48
9
Francesco Bagnaia, I, Ducati
34
10
Enea Bastianini, I, KTM
30
11
Brad Binder, ZAF, KTM
28
12
Luca Marini, I, Honda
27
13
Franco Morbidelli, I, Ducati
25
14
Johann Zarco, F, Honda
24
15
Fermin Aldeguer, E, Ducati
20
Quotes
1 van 4
‘Vandaag kwam ik op de best mogelijke manier ten val’. Marc Márquez (Lenovo Ducati) na zijn Sprint-zege.
‘Ik probeerde bij hem te blijven, maar dat was onmogelijk. Dit is echter OK.’ Marco Bezzecchi (Aprilia) over het feit dat hij als tweede de zege aan Alex Márquez moest laten.
‘Ik deed iets anders in bocht elf. Dat veroorzaakte de crash. Ik wist, dat Alex sneller was.’ Marc Márquez nadat hij weer eens hard van zijn Ducati was gevlogen, maar ongedeerd bleef.
‘Jerez heeft iets magisch voor mij. Vrijdag vloog ik hier al. Waarom weet ik echter niet.’ Alex Márquez (BK8 Gresini Ducati) die na verleden jaar opnieuw op dit circuit wist te winnen.
Na twee crashes tijdens de race in Amerika herstelde Collin Veijer zich op indrukwekkende wijze in Jerez. Hij behaalde de eerste Nederlandse poleposition in de Moto2 en reed tweederde van de race aan de leiding. In de slotfase waren Senna Agius en Manuel Gonzalez net iets beter, maar met een derde plek pakte Veijer wel zijn tweede podiumplaats in zijn Moto2-carrière.
De verwachtingen voorafgaand aan het Moto2-seizoen waren hoog, misschien wel té hoog voor Collin Veijer. Na een goede vijfde plek in Thailand en een achtste plaats in Brazilië ging hij voor en na de herstart onderuit in Amerika. Het einde van het seizoen 2025 en zijn voorseizoen waren zo sterk dat de Nederlandse fans — en zeker de 21-jarige coureur zelf — meer hadden verwacht dan de laatste twee resultaten. Zijn Red Bull KTM Ajo-teammanager Niklas Ajo legde het als volgt uit: ‘Vorig jaar heeft hij in de tweede helft van het seizoen enorme stappen gemaakt. Na zijn sterke voorseizoen waren de verwachtingen misschien iets te hoog. Niet vanuit ons, maar vanuit hemzelf. Dat werd een beetje een struggle, maar dit is de meest competitieve raceklasse ter wereld. We hebben er veel over gesproken en hij heeft zich gereset.’
De Grand Prix van Spanje in Jerez kwam op het juiste moment. Het circuit van Jerez is een baan die Veijer goed ligt. Hij won hier in 2024 de Moto3-race en twee jaar eerder in het Junior-WK Moto3. Ook tijdens de test in het voorseizoen was de Nederlander hier razendsnel, en dat liet hij opnieuw in de trainingen zien. In de kwalificatie kwam het er volledig uit, ondanks dat twee snelle ronden van Veijer werden geschrapt vanwege een gele vlag. Zijn ritme was echter zo sterk dat hij in de slotfase alsnog de snelste tijd wist te zetten, wat hem zijn eerste poleposition in de Moto2 opleverde. Ook vanuit Nederlands perspectief was het een bijzonder moment. Niet eerder stond er een Nederlander op pole in de Moto2-klasse, die sinds 2010 bestaat. De laatste keer dat een Nederlander in de middelklasse van de Grand Prix op poleposition stond, was 35 jaar geleden toen Wilco Zeelenberg het snelst was in de 250cc-kwalificatie tijdens de Grand Prix van Japan in 1991.
1 van 4
Collin Veijer (rechts) op het podium met winnaar Senna Agius (midden) en Manuel Gonzalez (links).
Rondenlang reed de Nederlander (95) aan de leiding, gevolgd door Liqui Moly Dynavolt Intact GP-teamgenoten Manuel Gonzalez (18) en Senna Agius (81).
Kort na de kwalificatie viert Veijer zijn eerste pole position met Red Bull KTM Ajo in parc fermé.
Zonta van den Goorbergh (84) reed zijn beste race van het seizoen tot nu toe, maar het leverde hem geen WK-punten op.
Lang op kop
Veijer was, gezien zijn ritme in de trainingen, zonder enige twijfel een van de favorieten voor de zege, maar dat gold zeker ook voor zo’n vier andere rijders, waaronder Barry Baltus. De start van de race is nog weleens een issue bij Veijer, maar deze keer kwam hij goed van zijn plek en dook hij achter Manuel Gonzalez als tweede de eerste bocht in. In bocht zes nam de Nederlander direct de leiding over. Aan de leiding rijden in de Moto2 was niet volledig nieuw voor Veijer, aangezien hij dit vorig jaar ook lange tijd had gedaan in Portimão, waar hij uiteindelijk tweede werd achter Diogo Moreira. Deze keer volgden Gonzalez en Senna Agius, beiden uitkomend voor Liqui Moly Dynavolt Intact GP, hem op de voet. Daarachter werkte Baltus zich op naar de vierde plek. In een poging om de top drie — die inmiddels een paar seconden was weggereden — te achterhalen, ging Baltus onderuit. De vierde plek werd overgenomen door Alonso Lopez, die in dezelfde ronde eveneens crashte. Hierdoor kwam de top drie definitief los van de rest van het veld. Kort daarvoor had Agius al geprobeerd om Veijer van de eerste plek te stoten, maar na enkele inhaalacties over en weer wist de Nederlander de leiding te behouden. Tweederde van de race reed Veijer op kop, maar op dat moment oogde Agius sterker. Voor de rijders bleef het een kleine gok hoe de banden zich zouden houden, omdat de omstandigheden in de race anders waren dan tijdens de trainingsdagen. Het was nu namelijk warmer.
In de veertiende ronde nam de Australiër de leiding over en een bocht later ging ook Gonzalez aan Veijer voorbij. Door deze momenten raakte de Nederlander kort uit zijn ritme. In de resterende ronden kon hij de twee koplopers nog wel volgen, maar hij zat niet meer dicht genoeg om aan te vallen. Daardoor moest Veijer genoegen nemen met een derde plek, wat na een sterk weekend zijn eerste podium van het seizoen 2026 betekende. De Staphorster steeg met deze uitslag naar de negende plek in het WK-klassement. Agius was de sterkste en won zijn tweede race op rij, voor teamgenoot Gonzalez.
Achter de top drie wist David Alonso zich na een zeer slechte start nog op te werken naar een vierde plek en kwam in de slotronden zelfs nog dicht bij Veijer. Na de race vertelde Veijer: ‘Uit de analyse na de trainingen wist ik dat Senna (Agius), Manuel (Gonzalez) en ik ongeveer hetzelfde tempo hadden. In de slotfase begon mijn schouder flink op te spelen, een gevolg van de crash in Amerika. Toen zij mij voorbijgingen, kon ik nog wel volgen, maar ik had niet meer de kracht om aan te vallen. Het is mooi om weer op het podium te staan — laten we deze lijn doortrekken!’
Dicht bij WK-punten
Zonta van den Goorbergh reed eveneens zijn beste Grand Prix van dit jaar, al leverde dat hem nog geen WK-punten op. De coureur van het Nederlandse Momoven Idrofoglia RW Racing Team wist zich dit seizoen nog niet te plaatsen voor de Q2-kwalificatie en dat lukte in Jerez opnieuw niet. Van den Goorbergh zat er deze keer wel dicht bij, maar kwam twee tienden tekort en moest als tweeëntwintigste vertrekken. De 20-jarige Nederlander had een goede openingsronde, waarin hij zich wist op te werken naar een achttiende plek. Deze positie wist hij in de eerste ronden vast te houden. Door diverse crashes voor hem reed Van den Goorbergh na zo’n tien ronden op een vijftiende plek, wat goed zou zijn voor zijn eerste WK-punt van 2026. In de tweede helft van de race gingen echter nog een paar rijders hem voorbij, waardoor Van den Goorbergh als zeventiende finishte. Toch zat hij dit jaar niet eerder zo dicht bij WK-punten. Ondanks het mislopen daarvan was Van den Goorbergh na afloop tevreden over zijn optreden: ‘Over het algemeen was dit tot nu toe ons meest positieve weekend van het jaar. Vergeleken met de test die we hier eerder dit jaar deden, hebben we het gat naar de kop flink verkleind. De eerste helft van de race was misschien wel de beste eerste helft die ik in mijn carrière heb gereden, maar helaas kreeg ik daarna met enkele problemen te maken.’ Zijn teamgenoot Ayumu Sasaki scoorde wél punten door als twaalfde te finishen.
Moto2 Spanje 2026 uitslagen
Moto2 Spanje
1. Senna Agius (AU), Kalex, 35.17,948; 2. Manuel Gonzalez (E), Kalex, +0,885; 3. Collin Veijer (NL), Kalex, +1,107; 4. David Alonso (CO), Kalex, +2,032; 5. Celestino Vietti (I), Boscoscuro, +4,212; 6. Daniel Muñoz (E), Kalex, +10,013; 7. Izan Guevara (E), Boscoscuro, +10,660; 8. Tony Arbolino (I), Kalex, +11,649; 9. Alex Escrig (E), Forward, +12,289; 10. Ivan Ortolá (E), Kalex, +12,564; 11. Daniel Holgado (E), Kalex, +12,934; 12. Ayumu Sasaki (JP), Kalex, +14,893; 13. Deniz Öncü (TR), Boscoscuro, +15,386; 14. Filip Salac (CZ), Kalex, +15,539; 15. Joe Roberts (US), Kalex, +16,239; 17. Zonta van den Goorbergh (NL), Kalex., +20,838.
Máximo Quiles domineerde al tijdens de trainingen van de Grand Prix van Spanje. In iedere sessie stond de WK-leider bovenaan de tijdlijst. In de race liet Quiles zien ook tactisch zeer sterk te zijn. In de openingsfase reed de 18-jarige de kopgroep uit elkaar. Alleen zijn Spaanse landgenoten Adrián Fernández en David Muñoz konden volgen. Vervolgens leek het alsof Quiles de leiding gunde aan Fernández, die daarna rondenlang aan kop reed. In de laatste vijf ronden sloeg Quiles opnieuw toe. Hij reed zich binnen korte tijd los van zijn twee concurrenten, waarmee de Spanjaard voor eigen publiek zijn tweede zege van het seizoen behaalde. In alle vier de races in 2026 is Quiles nog in de top twee geëindigd, waardoor hij nu al een grote voorsprong heeft in het Moto3-wereldkampioenschap. Voor de tweede plaats bleef het spannend tot aan de finish. Quiles’ teamgenoot bij het CFMoto Valresa Aspar Team, Marco Morelli, wist in de slotfase aan te sluiten bij dit gevecht. In de laatste ronde haalden de drie elkaar voortdurend in en kwamen ze naast elkaar over de finish. Het was Fernández die na een fotofinish tweede werd, voor Muñoz en Morelli.
Voor Andres Urban is het verbouwen van motoren uit de vorige eeuw een ware en iets uit de hand gelopen passie. Zijn projecten zijn echter wel onderworpen aan enkele streng na te leven ‘huisregels’. Het resultaat moet een uitgesproken racy karakter hebben en… Het mag vooral geen geld kosten!
In het verleden was Andres of kortweg Andy als coureur (‘piloot’, zeggen we in België…) actief in diverse raceklassen, waaronder de Laverda Cup en de Super Twins. Ondanks zijn racegenen kiest hij voor zijn projecten niet voor de blitskikkers waarmee je te makkelijk naar een jarenlang rijverbod of pijnlijke inbeslagname knalt. Zijn voorkeur gaat uit naar de klassieke no-nonsense asfaltdreuners met vertrouwde luchtgekoelde techniek. Daarenboven blijft hij met zijn low budget principe trouw aan de oorspronkelijke caféracer spirit. Een maximale reductie van het gewicht, een cool en sexy uiterlijk en een minimum aan financiële kapsones.
MEER ANDY
Naam
Andres Urban
Bouwjaar
1959
Beroep
Gepensioneerd technical sales engineer
Type
Optimistisch
Drank
Whisky en bier
Eten
Alles
Beste film
Le Cheval de Fer
Muziek
Metal en Jazz
Boek
WO2
Sport
Classic motorraces
Hobby
Motoren, fotografie
Motoren betekenen voor mij
Veel….. ‘te veel’, zegt mijn vriendin
Droommotor
Yamaha TZ500
Meest pijnlijke moment
Zwaar raceongeval in Oostende (2006)
Mooiste motorervaring
TT classic sidecars (3x Belgisch vicekampioen)
Zonder motor zou ik
Onpasselijk zijn
Gebruikt de motor voor
Vakantie, te weinig voor pleziertripjes
Wat maakt uw motor speciaal
Eigen fantasie
Gevoel bij eerst start project
Hemels…
Zonden in het verkeer
Oeps, veel te veel
Persoonlijk voorbeeld
Jack Findley, Joey Dunlop
Heb een hekel aan
Arrogante fietsers
Lijfspreuk
Het leven is kort, geniet ervan
Wat met 5 miljoen
Motorcollectie verder uitbouwen
1 van 8
JEUGDDROMEN
Voor de Belgische hobbyisten die stelselmatig een verroeste veteraan opkopen, met de bedoeling die motor een nieuw caféracer bestaan te schenken, is de in 2023 in België ingevoerde ‘tweedehandskeuring’ een regelrechte nachtmerrie. Sommige motoren raken door allerlei pietlulligheden moeilijk aan het vereiste groene certificaat. Volgens Andy zit er bijgevolg niks anders op dan de opgeknapte pareltjes zelf bij te houden. “Ondertussen heb ik zo’n 18 motoren in mijn nostalgisch aangeklede garage staan”, zegt hij trots. “Ze vertoeven er tussen een uitgebreide collectie memorabilia uit de glorieuze motorgeschiedenis. In deze ruimte kom ik tot rust en kan ik naar hartenlust sleutelen aan de motoren waar ik in mijn jeugdjaren van droomde. Mijn leven draait volledig om motoren en de magische sfeer er omheen. Enig budgetbeheer is in deze omstandigheden wel een absolute vereiste. Mijn kostbaarste machines zijn de 1985 Ducati TT2 fabrieksracer van Marco Lucchinelli, een 125cc Honda productieracer uit 1969 en een endurance Martin Suzuki 1000GS. Alle overige motoren zijn low budget bikes. Een voorliefde voor specifieke motortypes heb ik niet, maar ik heb wel een zwak voor modellen die doorheen de jaren verafschuwd of als lelijk gestigmatiseerd werden. Die verketterde motoren tracht ik zo aantrekkelijk mogelijk te verbouwen en ze de charmes te schenken die ze van oorsprong missen. Daar reken ik min of meer ook de 650 cc Suzuki Savage bij. Duizenden euro’s hoeft dat heus niet te kosten.”
Andy vertelt enthousiast verder: “Op mijn schappen heb ik een enorme stock aan afgeschreven onderdelen liggen. Gerecupereerd uit voormalige projecten of gewoon doelloos aangesleept uit oldtimerbeurzen zoals Wieze of Veteraanmotoren Houtland te Roeselare. Verder ben ik op het internet steeds op zoek naar afdankertjes die dikwijls voor een paar honderd euro mee te scharrelen zijn. Zo kwam ik in Nederland, dicht tegen de Belgische grens, een Savage op het spoor. Een aartslelijk zwart gespoten en tot ratbike verbouwd gedrocht, dat bij zijn eigenares al jarenlang stilstond. Initieel vroeg ze er 500 euro voor, maar voor een luttele 400 euro had ik enige tijd later de deal rond. Aanvankelijk wou ik de Japanner gebruiken als reservedonor voor een eerder gebouwde caféracer. Bij thuiskomst kreeg ik het motorblokje tot mijn verwondering vrij makkelijk opgestart. Het zoemde letterlijk als vanouds. In die periode zag ik in de buurt van Zolder promotieborden voor een Speedway evenement. Dat bracht me op het idee om de eencilinder machine tot flattracker te transformeren. Mede door een gebrekkige 15 inch bandenkeuze voor dat type motoren bleek dat niet zo’n goed idee. Een bobbertje was alsnog een bruikbaar alternatief, maar helaas ben ik niet erg custom minded aangelegd. Toen ik wat later een verleidelijk plaatje van een Triumph Scrambler uit de zestigerjaren zag, was de keuze evenwel snel gemaakt. Dat zou het worden!”
RIEM
Na demontage werd het stalen frame verzaagd en gelast. Met de lange, van een oubollige Suzuki TS400 afkomstige schokdempers, heeft de gestationeerde scrambler een vrij hoge achtersteven. “De veren zijn iets te schuin en de bovenste bevestigingspunten wellicht iets te laag opgelast, maar om dat achteraf nog te wijzigen had ik geen goesting”, geeft Andy toe. “Van zodra er iemand in het zadel zit valt het overigens best mee. Daar moest ik natuurlijk rekening mee houden om de juiste spanning voor de riemaandrijving te bekomen. Onbemand sleept de riem een beetje, maar wanneer er iemand op de motor zit is de spanning perfect afgesteld. In Amerika worden er kits met kettingaandrijving aangeboden. Die schijnen behoorlijk duur te zijn en dat druist in tegen mijn oldskool basisprincipes. Door de stevige eencilinder compressie remt de machine gelukkig goed af op de motor, want met de gedateerde enkele schijf heeft de scrambler zowat dezelfde stopkracht als een Ford-T uit de aanhef van vorige eeuw. Ach, misschien steek ik er in een volgend stadium gewoon fatsoenlijke Brembo’s op.” De schrale selfmade uitlaat kronkelt zich met sportieve intenties naar de linker onderkant van de motor. Omdat eencilinders nog wel eens stevig kunnen kletteren werd er omwille van de demping binnenin de uitlaat een tweede buis gelast. Dat resulteert in een sportief, doch zeer acceptabel geblaf. De luchtfilter die standaard in een vierkante behuizing zit werd vervangen door een bij Amazon aangekocht universeel exemplaar. De perfecte fine-tuning vergde achteraf redelijk wat tijd.
CHOPPER DNA
Voor de opbouw van zijn scrambler gebruikte Andy zowat alles wat enigszins bruikbaar of passend gemaakt kon worden uit zijn arsenaal haveloze onderdelen. “Door het gebruik van op het eerste zicht totaal onlogische onderdelen zal je met stelligheid nergens iets vergelijkbaars aantreffen”, lacht Andy. “Zo is de benzinetank afkomstig van een Honda CM 200 uit de jaren tachtig, ooit aangekocht per drie voor amper 300 euro. Voor de ontbrekende tankdop moest ik dan wel zelf een oplossing uitdokteren. Het zadel heb ik meegebracht van een swapmeet in Marche-en-Famenne voor een luttele 30 euro. De koplamp stond oorspronkelijk op de bouwvallige Sarolea die in mijn mancave bivakkeert. Daar wordt af en toe wel eens iets bruikbaars afgevezen. Het tellertje heb ik van een eerder aangekochte Honda 750 caféracer afgehaald. De spiegeltjes zijn aangekocht bij de caféracer webshop. Het spuitwerk heb ik met het pistool aangebracht met verf uit de Action. Die heeft me minder dan 15 euro per pot gekost. De grijze Avery tank wrap is van topkwaliteit en speciaal ontworpen voor gebruik op complexe oppervlaktes, zoals benzinetanks. De wrap was makkelijk te buigen, maar de techniek voor het aanbrengen bleek niet zo simpel als verwacht. Het eindresultaat is een prettig sturend machientje. Helaas kan het vehikel zijn chopper DNA niet verloochenen, want telkens wanneer het amusement begint, voel je de achterkant tegenpruttelen. De standaard krachtbron bleef ongewijzigd. Een blokje met amper 34 paardenkrachten tunen zou hoogstwaarschijnlijk weinig vuurwerk opleveren. Dat is op zich geen onoverkomelijke ramp. Door een uitwas aan trajectcontroles is het in België afgelopen met de spielerei.”
FRANKRIJK
Onlangs kreeg Andy nog een scootertje cadeau, een Sym 50 cc Allo. Tezelfdertijd begint hij te beseffen dat er nijpend tekort aan plaats zit aan te komen. “Ik ben in Frankrijk lid van een motorclub met een dertigtal gelijkgestemde motorgekken, met elk 12 a 14 motoren in de garage. Daar zijn regelmatig toffe vintage evenementen en het circuitrijden is er betaalbaar. In sommige pittoreske dorpjes worden nog klimkoersen georganiseerd, waar je voor een paar tientallen euro’s kan aan deelnemen. Momenteel zoek ik een huisje met garage in midden Frankrijk. Dat creëert mogelijks extra ruimte om motoren te huisvesten. Ik ben onlangs gepensioneerd en kan er mijn dagen slijten met slapen, eten en sleutelen. Ook mijn vrouwtje kan er haar ding doen en wanneer ze het moe is, dan komen we maar voor een poosje terug naar België. Dan frutsel ik hier wel verder in mijn oldskool werkplaats hé”, knipoogt hij afsluitend.
Een bocht nét te snel ingaan. Even corrigeren en net niet helemaal doen wat je van plan was. Voor veel motorrijders is dit herkenbaar. Niet omdat ze niet kúnnen rijden, maar omdat het in het moment anders loopt dan verwacht. Juist daar zit ruimte om beter te worden en precies daar richt MotoWings zich op.
Van ervaring naar oplossing
“Er was geen specifiek moment waarop het idee voor MotoWings ontstond” vertelt Marc, een van de oprichters van Motowings. “Het groeide juist langzaam, vanuit jarenlange ervaring op straat en circuit. Rui, mijn mede-oprichter en ik liepen de hele tijd tegen hetzelfde aan. We wilden beter worden in bochten, maar het risico op vallen en de kosten van schade hield ons tegen. Op de openbare weg kun je je grenzen namelijk niet veilig verkennen. Dat vormde voor ons de aanleiding om het eigen Wings-systeem te ontwikkelen en MotoWings op te richten.“
Een beetje zoals zijwieltjes, maar dan anders
De trainingsmotoren zijn uitgerust met een ondersteuningssysteem dat lijkt op zijwieltjes bij het leren fietsen, maar dan ontworpen voor volwassen motorrijders.
Tijdens het rijden merken deelnemers er nauwelijks iets van. Pas wanneer de wieltjes voor het eerst de grond raken, wordt duidelijk dat er een vangnet aanwezig is. Dat maakt het mogelijk om grenzen te verkennen zonder directe consequenties.
Een veelgehoord misverstand is dat het systeem alleen bedoeld zou zijn voor rijders die geen bochten kunnen nemen. Volgens Marc en Rui is juist het tegenovergestelde waar: iedereen kan er iets van leren, ongeacht je niveau of ervaring.
Wat er gebeurt eigenlijk in een bocht
In theorie weten de meeste rijders wat ze moeten doen. In de praktijk neemt automatisme het vaak over. Veel rijders zitten met gespannen armen op de motor en houden het stuur stevig vast. Daardoor wordt het moeilijk om het gas constant te houden, terwijl de motor juist gevoelig reageert op kleine bewegingen. Daarnaast kijken veel mensen niet ver genoeg de bocht in of kiezen ze een minder optimale lijn. Zodra er dan iets verandert in de bocht, volgt vaak een paniekreactie.
MotoWings richt zich op het herkennen en verbeteren van precies dat gedrag.
Leren zonder vervelende consequenties
Het uitgangspunt is simpel: je leert sneller als je kunt oefenen zonder directe gevolgen zoals schade, angst of schaamte.
Met het systeem kunnen rijders:
Een grotere hellingshoeken ervaren
Hun techniek gecontroleerd verbeteren
Voelen wat de motor daadwerkelijk doet in een bocht
Het leerproces verloopt meestal geleidelijk. Volgens de instructeurs zie je het moment waarop het kwartje valt vooral aan de houding van deelnemers. Ze ontspannen zichtbaar, krijgen meer controle en beginnen vaak te lachen. Dat is het punt waarop techniek en vertrouwen samenkomen.
Het is meer dan alleen techniek
Wat verandert er het meest: techniek of vertrouwen? Volgens Marc en Rui is dat niet los van elkaar te zien. Zodra rijders de techniek beter beheersen, groeit automatisch het vertrouwen. En dat vertrouwen zorgt er weer voor dat de techniek consistenter wordt toegepast.
Rui: „het is elke keer weer mooi om te zien welke ontwikkeling deelnemers doormaken. Iedereen heeft zijn eigen ervaring en iedereen verbetert zijn of haar techniek daar waar nodig. Sommigen komen vaker terug en er zijn zelfs nieuwe vrienschappen ontstaan. Dat is toch prachtig?“
Is er dan niks op aan te merken?
Zoals bij elk innovatief systeem kun je er vragen bij stellen. Je kunt je afvragen of het realistisch is om daarna zonder ondersteuning te rijden, of dat de techniek goed overdraagbaar is naar de eigen motor.
Volgens MotoWings laat de praktijk en de ervaringen van deelnemers juist zien dat de aangeleerde vaardigheden goed toepasbaar zijn buiten de training. Veel deelnemers geven na afloop aan dat ze deze training eigenlijk veel eerder hadden willen doen.
Het risico dat rijders afhankelijk worden van het systeem wordt als beperkt gezien. De ondersteuning is bedoeld als leerhulpmiddel, waarna rijders de vaardigheden zelfstandig toepassen. Het doel is juist om zonder hulpmiddel beter te rijden.
Voor wie is het een gamechanger?
De training is bedoeld voor alle rijders, van beginners tot doorgewinterde rijders, die:
Meer controle willen in bochten
Moeite hebben met hele schuine hellingshoeken, denk daarbij aan hoeken van 45°
Een schrikmoment of val hebben meegemaakt
Hun techniek veilig willen verbeteren
Opnieuw beginnen na langere tijd niet rijden
Maar ook ervaren rijders die hun bochtentechniek gecontroleerd willen verfijnen, kunnen er veel uit halen.
Zo kom je de bocht uit
Uiteindelijk draait het niet om hoe ver je kunt leunen maar om wat je doet in het moment.
Het advies van de Marc en Rui voor de volgende bocht is simpel: kijk waar je naartoe wilt, ontspan je lichaam, houd het gas constant en laat de motor onder je insturen. Niet vechten, maar vloeiend vertrouwen.
Benieuwd hoe dat voelt in een veilige en gecontroleerde omgeving? Bekijk onze trainingen op de website en boek jouw MotoWings Lean Training. Jouw volgende bocht begint hier.
Anders dan de naam Queen Shovel misschien doet vermoeden, koos Martine bij haar nieuwe project niet voor glitter en glamour. Back Corner Custombikes – kortweg BCCB – bouwde voor haar een ruige, no-nonsense Shovelhead chopper die vooral één ding moet doen: asfalt vreten.
Martine is chopperrijdster in hart en nieren en levensgenieter pur sang. “Ik kom uit een horecafamilie, dan krijg je dat,” lacht ze. De eerste Harley die ik van haar fotografeerde – de Lobster – was handgeschilderd door haar kinderen. Even terugbladerend door oude stapels Bigtwin kom ik uit op 2009. Daarna volgden meerdere bobbers en choppers. “Met mijn vorige Harley, de Bajou-bobber, heb ik écht veel gereden. Als ‘proefritje’ gingen we naar Normandië. Daarna heb ik er vijf seizoenen alles mee gedaan: Denemarken, Luxemburg, Frankrijk… noem maar op. Die Bajou-bobber had dikke banden en was behoorlijk zwaar. Op evenementen, vaak met veel blubber, is dat gewoon niet handig,” zegt Martine. Je moet tenslotte altijd een goed excuus hebben voor iets nieuws. “Ja, om de paar jaar wil ik weer wat anders. Dat vind ik leuk.” Dat treft, want haar man René runt Back Corner Custombikes.
1 van 12
Moddersoep
Het idee was helder: een motor bouwen die geschikt is voor lange ritten, maar die ook licht en wendbaar blijft als het terrein verandert in moddersoep. Een klassieke chopper dus, maar wel een die je gebruikt. “Bart’s Bike Shop had nog een mooi gereviseerd Shovel-blok liggen, René had een frame én wat vrije tijd,” vertelt Martine. “Dan is de rekensom snel gemaakt.”
Old school was een harde eis. “Geen bling bling! Ik houd namelijk niet van poetsen. Een motor mag vies worden. Dat betekent niet dat ik er niet zuinig op ben, integendeel. Maar ik wil niet bang zijn voor een steentje of een krasje. Een chopper is voor mij een gebruiksvoorwerp.” Op treffens voelt Martine zich helemaal thuis. “Altijd dezelfde soort mensen: ’s avonds bier drinken en ’s ochtends collectief brak. Dan voel ik me net als de barsten in het lakwerk van m’n Harley. Gekreukeld de tent uit, een bakje koffie en naar huis. Prachtig toch?”
De Queen Shovel is exact voor dat leven gebouwd, met onder andere een robuust Lowbrow-achterspatbord en custom sissybar voor een plunjebaal waar Martine tijdens lange ritten tegenaan kan leunen. Ze wist precies wat ze wilde. “Een springer vind ik schitterend, dus die moest erop: een I-beam van Kruyswater.” Om het nét anders te doen wilde Martine geen spaakwielen maar gegoten exemplaren. “Dat staat stoer en het scheelt poetswerk.” Ook het zadel wijkt af, Marcel Miller stikte het over de lengte met zwart en wit leer. “Dat idee kreeg ik door een zwart-wit gestreepte motorbroek die ik ooit had.” Het zwart-wit thema komt subtiel terug, onder andere in de handvatten. “Bij Roadside Repair Shop vond ik nog het laatste setje. Ze moeten alleen nog wat viezer worden.” De zithoogte is zo laag mogelijk gehouden. Het frame kreeg een BCCB dropseat en de achterbrug een verlagingsset. Het eigenbouw stuur staat op ‘standje relax’, maar oogt nog steeds stoer. Een jarenzestig-replica koplamp maakt het plaatje af. Verder is de motor opgebouwd met gewoon goed spul: K-tech controls, Ultima remmen, Kellermann knippers. Geen concessies, zodat het onderweg allemaal een beetje heel blijft.
Ochtendurine
Huisspuiter Frank ‘Inca’ Stienen mocht ook deze keer weer zijn magie uitoefenen op een BCCB bike. Martine: “Frank stelde maagdelijk wit voor. Ik wilde het juist smerig, ruig en met patina. Het compromis werd ‘smoezelig wit’, met craquelé in de lak,” vertelt Martine. Volgens René heeft Frank z’n ochtendurine door de lak gemengd voor dat gelige tintje. Dus ja.. De motor kreeg handgeschilderde decals en pinstriping, bewust doorgeschuurd zodat het lijkt alsof de fiets al decennia meegaat. Op de olietank is subtiel het BCCB-logo verwerkt. “Dat is echt heel gaaf geworden.”
Klaar voor kilometers
Tijdens de fotoshoot in november, een week na de Bigtwin Expo, is de Queen Shovel net af. “Ik heb er alleen nog wat in de Achterhoek mee ‘rondgeknapt’, maar ik kan niet wachten op het nieuwe seizoen.” Martine besluit: Na een paar duizend kilometer wordt deze chopper alleen maar mooier. Vuil hoort erbij. Een leuk ornament voor de sissybar kom ik vast nog wel tegen. En een smoezelig tasje mag ook. Er hangt nu alleen nog een drankflesje aan, onder het motto: ‘All my drinking friends have a chopper problem.’
Foto’s: Floris Velthuis
SPECIFICATIES HARLEY-DAVIDSON FL – QUEEN SHOVEL
Eigenaar
Martine Groot Wassink
Bouwer
Back Corner Custombikes (BCCB)
Motorblok
Bouwjaar
1975 / 2025
Merk
Harley-Davidson
Type
Shovelhead
Cilinderinhoud
1200 cc
Versnellingsbak
CAL Ratchet top
Ontsteking
Dyna S
Carburateur
CV
Luchtfilter
Wannabe
Primair
EMD
Uitlaat
Zodiac 2-in-1
Bijzonderheden
Top end revisie door Barts Bike Shop, aangepaste oliepomp
Rijwielgedeelte
Frame
BCCB dropseat Swingarm
Schokbrekers
OEM
Voorwiel
19″ AMF
Voorband
Avon Roadrider 19″x 90
Voorrem
Ultima
Voorvork
Kruyswater I-beam
Balhoofdplaten
BCCB met extra narrow riser set up
Achterwiel
AMF 16″
Achterband
Avon Roadrider 16″x150
Achterrem
Ultima met BCCB bracket
Bijzonderheden
Achterbrug voorzien van BCCB verlagingset, frame voorzien van dropseat
Diversen
Stuur
RVS BCCB
Snelheidsmeter
Motogadget
Risers
Biltwell
Hendels/Hand controls
K-tech
Handvatten
Lowbrow
Koplamp
Alu
Olietank
BCCB swingarm horseshoe
Foot controls
Zodiac
Benzinetank
K-Pnut Lowbrow / Zodiac
Zadel
Miller K&Q / BCCB
Achterspatbord
Lowbrow / Zodiac
Voorspatbord
Pffff, alleen voor “watjes”
Achterlicht
Motone
Knipperlichten
Kellerman Ato
Sissybar
BCCB
Bijzonderheden
Drankfles
Spuitwerk
Kleur
Patina, gebarsten zwart/wit met vleugje “ochtend urine”
Spuiter
Frank (Inca) Stienen
Bijzonderheden
Handgeschilderde decals
Dank Aan
Credits
Bart’s Bike Shop (voor gave blokkie), Miller Seats, Frank ‘Inca’ Stienen, BCCB (Pepijn en René)
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
