woensdag 20 mei 2026
Home Blog Pagina 6

MotoGP Frankrijk 2026: Jorge Martin twee keer eerste, Marc Márquez uitgeschakeld

0

Een enerverende GP van Frankrijk zag de definitieve wederopstanding van Jorge Martin. Na lang blessureleed won de wereldkampioen van 2024 in Le Mans niet alleen de Sprint maar ook de Grand Prix. Het was tevens de eerste GP-zege van Martin op Aprilia. Omdat Marco Bezzecchi en Ai Ogura tweede en derde werden, was het voor het eerst dat het Italiaanse merk alle podiumplaatsen pakte. Waar Martin terug is van weggeweest, geldt het tegenovergestelde voor titelhouder Marc Márquez. Die is na een spectaculaire val namelijk weer eens voor langere tijd uitgeschakeld.

Vanaf het eerste moment waren tijdens de Grand Prix van Frankrijk, die voor de negenendertigste keer in Le Mans plaatsvond, opnieuw alle ogen gericht op Johann Zarco en Fabio Quartararo. Sinds deze twee Franse coureurs in de roemruchte racestad in het noordwesten van Frankrijk in de koningsklasse aan de start verschijnen, Zarco (35) deed dat voor het eerst in 2017 en zijn acht jaar jongere landgenoot in 2019, is de schare motorracefans die naar Le Mans komt ontzettend gegroeid. Het evenement is met meer dan 300.000 toeschouwers over vier dagen inmiddels de best bezochte GP van de 22 weekenden die jaarlijks op de kalender staan.

Miguel Oliveira over zijn tijd in de MotoGP: “Wel gewonnen, maar niet voldaan”

Als eerste winnaar van de Red Bull Rookies Cup (in 2007) en 125cc-vicewereldkampioen in 2011 maar bovenal als tweevoudig Moto2-wereldkampioen (in 2015 en 2016) werd Johann Zarco door de Franse racefans in de armen gesloten. Zoals gezegd kreeg de in Cannes geboren Zarco in 2019 in de MotoGP gezelschap van Fabio Quartararo. Deze in Nice geboren Fransman met Italiaans bloed was weliswaar niet zo succesvol in de lichtere GP-klassen, maar de jongeling liet direct zien wat een talent hij wel was door vanaf het begin de strijd aan te gaan met de gevestigde wereldtop. Die top werd op dat moment aangevoerd door Marc Márquez (Honda). In 2021 pakte ‘El Diablo’ (De Duivel) als Yamaha-fabriekscoureur zelfs de MotoGP-wereldtitel. Daarmee overtrof hij de prestaties van Johann Zarco. Maar in Le Mans was Quartararo niet altijd even succesvol. Je kunt het ook minder gelukkig noemen. Voor eigen publiek bleven zijn wapenfeiten beperkt tot één podiumplaats (derde in 2021) en drie polepositions. Dat gebeurde in 2021, 2022 en 2025. Ook afgelopen jaar dus. Na in die race aan de leiding te hebben gereden, ging de Franse favoriet op een natte baan echter al snel onderuit. Tot grote vreugde van heel Frankrijk was het vervolgens Johann Zarco die onder barre omstandigheden alles goed deed. Zo behaalde hij na Pierre Monneret (1954, Reims) als tweede Fransman ooit voor eigen publiek een zeer verrassende en daarmee ook heel gedenkwaardige GP-zege in de koningsklasse. In populariteit stonden Fabio Quartararo en Johann Zarco wat de Franse motorsportfans betrof zo weer op gelijke hoogte.

Verrassing

Dit jaar leken hun kansen op succes voor eigen publiek een stuk kleiner. Want het materiaal van Zarco en Quartararo, respectievelijk een Honda en een Yamaha, moet het afleggen tegen de snellere Aprilia’s en Ducati’s. Dat geldt zeker op een droge baan. Des te groter was de verrassing dat Zarco onder deze omstandigheden op vrijdagochtend in Le Mans het snelste was en Quartararo op zaterdagochtend. Maar daar bleef het dan ook bij. Want in de kwalificatie moesten zij zich tevredenstellen met een zesde en elfde plaats. In de strijd om het snelste rondje werd de show weer eens gestolen door Marc Márquez. Door pech (tweemaal een gele vlag) plaatste de titelhouder zich niet direct voor Q2. Dat maakte hem blijkbaar dermate kwaad, dat hij in Q1 met een tijd van 1.29,288 een absoluut ronderecord reed op Le Mans. In Q2 kon de Spanjaard die prestatie niet herhalen en werd hij in de strijd om de pole zelfs verrassend verslagen door Ducati Lenovo-teamgenoot Pecco Bagnaia. Zo bewees de Italiaan weer eens in ‘oude’, dus goede doen te zijn. Terwijl de verschillen in de kwalificatie heel klein waren, was dat tijdens de Sprint wel anders. Want na een ongekend goede start, van de achtste naar de eerste plaats bij het uitkomen van de chicane, was het Jorge Martin die op zaterdag de korte race domineerde. Pecco Bagnaia werd tweede, terwijl WK-leider Marco Bezzecchi het Aprilia-succes compleet maakte door als derde te finishen. Achter de ruggen van genoemd drietal speelde zich heel wat af. Want maar liefst zeven van hun collega’s kwamen ten val. Met als meest gerenommeerde Marc Márquez. Omdat hij opnieuw niet het goede gevoel met zijn machine had, was de titelhouder al naar de zevende plaats teruggevallen. Met nog één ronde voor de boeg verloor de Spanjaard bij het aanremmen van de bochtencombinatie voor start en finish de controle over zijn Ducati, omdat hij vlak voor het insteken van de eerste bocht met zijn achterwiel op de witte lijn en kerbstones kwam.

Angstaanjagend

De gevolgen waren spectaculair en angstaanjagend tegelijk. Voor de zoveelste keer in zijn carrière had Marc Márquez alle geluk van de wereld. Want tijdens andermaal een spectaculaire crash werd hij niet geraakt door zijn door de lucht tollende en over de baan stuiterende Ducati. Terwijl de machine kon worden afgeschreven, bleek de berijder ervan slechts het vierde en vijfde middenvoetsbeentje in zijn rechtervoet te hebben gebroken. Operatief ingrijpen bleek na het medisch onderzoek echter wel noodzakelijk. Maar dat niet alleen. De (nog) regerend wereldkampioen onthulde na zijn val dat er na de GP van Catalonië al een operatie aan zijn rechterschouder gepland stond. Een onderzoek na zijn heftige schuiver tijdens de GP van Spanje bracht namelijk aan het licht dat (na de operatie na zijn val in Indonesië afgelopen jaar) er in zijn rechterschouder een schroef was gebroken en eentje verbogen. Dit had invloed op een zenuw in zijn toch al zo gehavende rechterarm, waardoor de Spanjaard niet meer zo kon rijden als hij wel zou willen. Daardoor presteerde hij niet constant en kwam hij ook geregeld op voor hem onverklaarbare redenen ten val. Om zo snel mogelijk weer aan zijn herstel te kunnen gaan werken, werd besloten om beide noodzakelijke operaties tegelijk uit te voeren. Dat gebeurde op zondagochtend succesvol in Madrid.

Nu is de vraag wanneer MM93 weer op zijn Ducati kan gaan plaatsnemen. In ieder geval moest de in dit geval gelukkige (‘slechts voetbreuken’) en ongelukkige (‘weer een seizoen naar de knoppen’) coureur de GP van Frankrijk aan zich voorbij laten gaan en start hij komend weekend ook niet in de GP van Catalonië. De vraag is zelfs of de Ducati-coureur twee weken daarna kan rijden in Mugello, de thuisrace van zijn Italiaanse werkgever. En vervolgens staat een week later direct alweer de GP van Hongarije op het programma.

Gezien de achterstand van 71 punten die Marc Márquez nu al in de WK-stand heeft, kan worden aangenomen dat hij dit seizoen niet voor de tiende keer wereldkampioen gaat worden. Haast om terug te komen heeft de ongelukkige coureur dus niet.

Márquez is als titelhouder aan zijn negentiende WK-seizoen bezig. De GP in Le Mans zou zijn 290e GP-start zijn geweest. Van de 289 starts sloot hij er 99 als winnaar af. Wel is het zo dat de nu 33-jarige Spanjaard telkens na zijn laatste opgelopen grote blessures heeft gezegd dat hij pas weer terug zou komen als hij honderd procent fit is. Hij heeft dit zelfs geadviseerd aan Jorge Martin, een van zijn grootste concurrenten van dit moment, nadat die vorig jaar na meerdere blessures lange tijd buitenspel was gezet. Je kunt je dan ook afvragen of het misschien beter was geweest dat Marc Márquez na alle problemen en onzekerheden die hij sinds het begin van dit seizoen ondervond een rustpauze had ingelast. Maar we weten ook dat hij nu eenmaal gek op racen en winnen is.

Het is afwachten wanneer we dit weer gaan zien: Marc Márquez bezig met de start op zijn Ducati.

Droge baan

Tegen de weersvoorspellingen in vond de MotoGP-race op zondag toch op een droge baan plaats. Dit tot groot ongenoegen van in de eerste plaats Johann Zarco en zijn fans. De Fransman kon als elfde dan ook niet zo schitteren zoals hij in 2025 deed. Daarentegen presteerde Fabio Quartararo met de nieuwe Yamaha met een vijfde en zesde plaats beter dan van tevoren was verwacht. Zonder Marc Márquez en de nog geblesseerde Maverick Viñales (KTM) begonnen de MotoGP-coureurs aan hun vijfde GP-race van dit seizoen. Het begin ervan was niet zo spectaculair als tijdens de Sprint. Jorge Martin slaagde er namelijk niet in om zijn superstart te herhalen en moest zich in eerste instantie tevredenstellen met een zevende positie. Aan de kop van het veld was het zijn Aprilia-teamgenoot Marco Bezzecchi die de dienst uitmaakte. Nadat Alex Márquez, de winnaar van Jerez, al in de tweede ronde onderuit was gegaan, bleek veertien ronden later dat de gifbeker voor het Lenovo Ducati-fabrieksteam nog steeds niet leeg is. Op dat moment ging namelijk Pecco Bagnaia, die niet ver achter koploper Bezzecchi lag en alles onder controle leek te hebben, in de fout. Ook Joan Mir (Honda) en Brad Binder (KTM) deden dit. Ondertussen waren er twee coureurs aan een opmars bezig. Dat waren een zeer berekend rijdende Jorge Martin en diens merkgenoot Ai Ogura. Met nog drie ronden voor de boeg sloeg Martin zijn slag en ontnam Bezzecchi de koppositie. Inmiddels was ook Ogura dicht bij laatstgenoemde in de buurt gekomen. Maar de volgorde bleef zoals hij was. Uiteindelijk wist Fabio Di Giannantonio (Ducati), die in de Sprint ten val was gekomen, in de laatste bocht de vierde plaats te pakken ten koste van Pedro Acosta (KTM). Na deze voor Aprilia zeker historische Grand Prix reisden haar rijders Marco Bezzecchi en Jorge Martin, die notabene vorig jaar nog vroegtijdig weg wilde bij het Italiaanse merk, met een onderling verschil van slechts één punt (128 om 127) naar de GP van Catalonië, die van 15 t/m 17 mei plaatsvindt te Barcelona.

Foto’s: Henk Keu Le Mans, ANP en MotoGP.com

MotoGP Frankrijk 2026 uitslagen

Evenement: Grand Prix van Frankrijk
Circuit: Le Mans
Lengte: 4.185 meter
Pole position: Francesco Bagnaia (Ducati), 1.29,634 min. (gem. 168 km/u)
Snelste raceronde: Francesco Bagnaia (Ducati), 1.31,164 (165,2 km/u)
Sprint Frankrijk
1. Jorge Martin (E), Aprilia, 19.46,830;
2. Francesco Bagnaia (I), Ducati, +1,107;
3. Marco Bezzecchi (I), Aprilia, +2,786;
4. Pedro Acosta (E), KTM, +3,808;
5. Fabio Quartararo (F), Yamaha, + 4,402;
6. Joan Mir (E), Honda, +4,630;
7. Ai Ogura (J), Aprilia, +5,670;
8. Alex Márquez (E), Ducati, +6,608;
9. Diogo Moreira (BR), Honda, +10,368.
  • 13 ronden = 53,076 KM
  • Racegemiddelde winnaar: 165 km/u
  • Snelste ronde (3e): Martin, 1.30,561 = 166,3 km/u
MotoGP Frankrijk
1. Martin, 41.18,001;
2. Bezzecchi, +0,477;
3. Ogura, +0,874;
4. Fabio Di Giannantonio (I), Ducati, +2,851;
5. Acosta, +2,991;
6. Quatararo, +7,756;
7. Enea Bastianini (I), KTM, +8,615;
8. Raul Fernandez (E), Aprilia, +12,497;
9. Fermin Aldeguer (E), Ducati, +14,903;
10. Luca Marini (I), Honda, +15,016;
11. Johan Zarco (F), Honda, +16,549;
12. Alex Rins (E), Yamaha, +32,343;
13. Toprak Razgatlioglu (TR), Yamaha, +32,476;
14. Franco Morbidelli (I), Ducati, +32,774;
15. Jack Miller (AUS), Yamaha, +36,059.
  • 25 ronden = 112,995 KM
  • Racegemiddeld winnaar: 164,1 km/u
  • Snelste ronde (5e): Bagnaia, 1.31,164 = 165,2 km/u

Stand MotoGP na 10 van 44 races

Plaats Coureurinformatie Punten
1Marco Bezzecchi, I, Aprilia128
2Jorge Martin, E, Aprilia127
3Fabio Di Giannantonio, I, Ducati84
4Pedro Acosta, E, KTM83
5Ai Ogura, J, Aprilia67
6Raul Fernandez, E62
7Marc Márquez, E, Ducati57
8Alex Márquez, E, Ducati55
9Francesco Bagnaia, I, Ducati43
10Enea Bastianini, I, KTM39
11Luca Marini, I, Honda33
12Johann Zarco, F, Honda29
13Brad Binder, ZAF, KTM28
14Fermin Aldeguer, E, Ducati27
15Franco Morbidelli, I, Ducati27

Quotes

Moto2 Frankrijk 2026: Veijer onderuit, Van den Goorbergh pakt eerste WK-punten

0
Moto2 Frankrijk 2026

Collin Veijer kon zijn podiumplaats in Spanje geen passend vervolg geven in Frankrijk. De Nederlander ging in de ingekorte race onderuit, wat zijn tweede nulscore van het seizoen betekende. Zonta van den Goorbergh kende daarentegen een goed weekend en pakte zijn eerste WK-punten van het seizoen door twaalfde te worden. De race in Le Mans werd gewonnen door Izan Guevara.

De verwachtingen waren vanuit Nederlands oogpunt hoog nadat Collin Veijer in Jerez zijn eerste Moto2-poleposition had behaald en als derde was geëindigd na een sterke race. Ook tijdens de Franse Grand Prix in Le Mans mengde de Staphorster zich constant tussen de snellere rijders, al was het iets minder overtuigend dan in Jerez. Het was dan ook niet verrassend dat Veijer zich met een zevende tijd rechtstreeks plaatste voor Q2.

Wel opvallend was dat Zonta van den Goorbergh met een dertiende tijd voor de eerste keer in 2026 mocht deelnemen aan het beslissende deel van de kwalificatie. De coureur van het Nederlandse Momoven Idrofoglia RW Racing Team heeft sinds de vorige Grand Prix in Spanje duidelijk de weg omhoog gevonden, wat resulteerde in zijn beste trainingsdag van 2026. In Q2 eindigde Van den Goorbergh als achttiende en laatste, maar er had duidelijk meer ingezeten. Het lukte hem echter niet om één snelle ronde aan elkaar te knopen.

Ook Veijer was niet helemaal tevreden over zijn kwalificatie. De Red Bull KTM Ajo-coureur eindigde als tiende, wat betekent dat hij in alle kwalificaties van 2026 nog binnen de top tien is geëindigd. Gezien zijn snelheid had hij echter op een iets betere uitgangspositie voor de race gehoopt. “Ik ben een beetje teleurgesteld, we hebben zeker potentieel voor een goed resultaat in de race,” zei Veijer na afloop.

Izan Guevara domineerde tijdens de trainingen en pakte zijn eerste poleposition in de Moto2, voor Daniel Holgado en Filip Salac. Barry Baltus kwam eveneens sterk voor de dag. De Belg eindigde vorig jaar al als tweede in Le Mans en plaatste zich nu als vierde voor de race, ondanks een crash in de kwalificatie.

Rode vlag

Nadat de trainingsdagen onder zonnige omstandigheden op een droge baan werden verreden, werd voor de racedag regen voorspeld. Die regen viel ook op zondagochtend, maar tijdens de Moto3-race was het alweer droog en begon er langzaam een droge lijn te ontstaan. Omdat er gedurende het weekend nog niet in natte omstandigheden was gereden, kregen de Moto2-coureurs extra verkenningsronden de tijd om de baan te verkennen. Daarom werd de race ingekort tot veertien ronden. Tijdens deze verkenningsronden kwamen de rijders al snel tot de conclusie dat de ideale lijn te droog was voor regenbanden, waardoor zij op slicks van start gingen.

De kansen van Veijer op een podiumplaats of topklassering waren direct na de start al bijna onmogelijk geworden. De Staphorster verloor meerdere posities en reed na de eerste bochtencombinaties op de dertiende plaats. Van kwaad tot erger werd het toen hij in de tweede ronde tijdens een duel een foutje maakte, buiten de baan terechtkwam en terugviel naar de laatste plek. Veijer had echter geluk dat er aan het einde van die ronde een rode vlag werd getoond vanwege een crash van Jorge Navarro, waarbij diens motor op het rechte stuk bleef liggen. Van den Goorbergh had in de openingsronden eveneens enkele plaatsen verloren en reed op de twintigste positie toen de race werd stilgelegd. Beide Nederlanders kregen vervolgens een herkansing vanaf hun oorspronkelijke startpositie in een verkorte race over negen ronden.

Ook Holgado stond op de eerste startrij, ondanks dat hij in de openingsronde na een flinke highsider ten val was gekomen. Holgado finishte als elfde, maar werd na afloop gediskwalificeerd omdat zijn opgeknapte motor niet door de technische keuring kwam.

Crash en straf

De baan was inmiddels volledig droog. Baltus had veel pech nadat hij vanaf de tweede startrij was vertrokken. Al na enkele bochten schoof de Belg onderuit nadat hij door Celestino Vietti was geraakt. De Italiaan kreeg daarvoor een longlap-penalty. Baltus had daar helemaal niets aan, want zijn race was direct voorbij.

Aan de rand van de top tien werd in de eerste ronden bijzonder agressief geknokt, waarbij veel onderling contact tussen de rijders plaatsvond. Ook Veijer maakte deel uit van deze groep en werd in de tweede ronde zelf het slachtoffer. In een poging binnendoor voorbij te gaan aan Muñoz schoof de Nederlander onderuit, waarna ook de Spanjaard door de grindbak moest. Voor Veijer betekende het zijn tweede nulscore in vijf races, nadat hij tijdens de Grand Prix van Amerika ook al in de race ten val was gekomen. Daarnaast kreeg de Nederlander na afloop te horen dat hij tijdens de eerstvolgende Grand Prix in Catalonië een longlap-penalty moet nemen vanwege het incident met Muñoz. “Het gevoel was er niet en ik verloor iedere keer de concentratie, waardoor ik mezelf in de nesten werkte. Na de herstart werd het helemaal chaotisch. In bocht zes gingen wat jongens wijd. Ik wilde er binnendoor voorbij, maar dat paste niet en ik raakte een andere rijder. De longlap-penalty die ik heb gekregen, is volledig terecht. Het was mijn fout. Dit is niet nodig en mag eigenlijk ook niet gebeuren. Maar ik moet het accepteren en weer doorgaan,” vertelde een zelfbewuste Veijer.

Het podium in Le Mans met winnaar Izan Guevara (midden), voor Manuel Gonzalez (links) en Ivan Ortolá (rechts).

Goede race

Van den Goorbergh wist juist van alle hectiek in de openingsfase te profiteren en reed na twee ronden binnen de puntenposities. Halverwege de race schoof de 20-jarige Brabander op naar de dertiende plaats, nadat zijn teamgenoot Ayumu Sasaki onderuit was gegaan. Van den Goorbergh bleef een goed tempo rijden en finishte kort achter Sergio Garcia, maar vóór rijders als Deniz Öncü en Tony Arbolino, op de dertiende plaats. Na de diskwalificatie van Holgado werd dit een twaalfde plek. Daarmee zijn de eerste vier WK-punten van het seizoen binnen. “Ik denk dat we heel tevreden kunnen zijn met het werk dat we dit weekend hebben geleverd. Ik heb dit weekend veel geleerd over het rijden en het omgaan met de motor, wat me enorm heeft geholpen tijdens de race onder deze zeer moeilijke omstandigheden,” vertelde Van den Goorbergh na afloop van de race.

Aan kop viel de beslissing eigenlijk al in de eerste ronde. Guevara kende een geweldige start en sloeg direct een gat van een seconde. De Spanjaard wist vervolgens zijn voorsprong te consolideren ten opzichte van landgenoten Manuel Gonzalez en Ivan Ortolá. In de slotfase kwam Gonzalez nog wel dichterbij, maar Guevara had voldoende marge om zijn tweede Moto2-zege uit zijn carrière te behalen. Gonzalez pakte zijn vierde podiumplaats in vijf races, waarmee hij zijn leidende positie in het wereldkampioenschap verstevigde. Ortolá behaalde zijn eerste podiumplaats van het seizoen.

Foto’s: ANP, MotoGP, Teams

Moto2 Frankrijk 2026 uitslagen

Moto2 Frankrijk
1. Izan Guevara (E), Boscoscuro, 14.14,987;
2. Manuel Gonzalez (E), Kalex, +0,566;
3. Ivan Ortolá (E), Kalex, +2,969;
4. Alonso Lopez (E), Kalex, +3,949;
5. David Alonso (CO), Kalex, +6,011;
6. Celestino Vietti (I), Boscoscuro, +6,011;
7. Senna Agius (AU), Kalex, +6,673;
8. Joe Roberts (US), Kalex, +6,848;
9. Filip Salac (CZ), Kalex, +9,112;
10. Aron Canet (E), Boscoscuro, +10,306;
11. Sergio Garcia (E), Kalex, +11,571;
12. Zonta van den Goorbergh (NL), Kalex, +11,773;
13. Deniz Öncü (TR), Boscoscuro, +12,301;
14. Tony Arbolino (I), Kalex, +13,649;
15. Alberto Ferrandez (E), Boscoscuro, +14,469;
DNF. Collin Veijer (NL), Kalex.
  • 9 ronden = 37,665 KM
  • Racegemiddelde winnaar: 158,5 km/h
  • Snelste ronde (4e): Ivan Ortolá (E), Kalex, 1.34,455 = 159,5 km/u (record)

WK-tussenstand (na 5 van 22 races)

Plaats Coureur Punten
1Gonzalez79,5
2Guevara70
3Agius59
4Vietti53
5Alonso48
6Ortolá39,5
7Daniel Holgado, E, Kalex38
8Daniel Muñoz, E, Kalex36
9Lopez31,5
10Alex Escrig, E, Forward30
11Veijer29,5
21Van den Goorbergh4

Moto3 Frankrijk 2026: Quiles bewijst zich ook op een natte baan

0
Maximo Quiles (28) was ook op een natte baan de beste. Adrian Fernandez (31) eindigde als tweede, voor Matteo Bertelle (18).

Na droge trainingsdagen was het tijdens de Moto3-race in Le Mans, zoals voorspeld, nat. Net als later in de Moto2 kregen de coureurs de kans om enkele extra verkenningsronden te rijden om aan de veranderde omstandigheden te wennen. De race werd daarom ingekort naar dertien ronden. Adrian Fernandez vertrok vanaf poleposition, voor Maximo Quiles en Joel Kelso. In de race op de natte baan, waarin iedereen reed met regenbanden, ging de ene na de andere rijder onderuit. Toprijders als Alvaro Carpe, David Muñoz, Marco Morelli en Valentin Perrone kwamen ten val, net als vele anderen. Een aantal van hen kon de race hervatten om alsnog WK-punten te scoren.

Iemand die niet onderuitging was Quiles. Op een droge baan domineerde de 18-jarige Spanjaard al in de voorgaande vier races, waarin hij telkens als eerste of tweede was gefinisht. Maar ook op een natte baan – die gedurende de race langzaam begon op te drogen – bewees Quiles dat hij ook een regenspecialist is. De Spanjaard wist zich los te rijden en pakte zijn derde overwinning van het seizoen. Mede dankzij het feit dat zijn concurrenten niet heel constant scoren, staat Quiles nu al 46 punten voor in het wereldkampioenschap. Fernandez kon als enige enigszins in zijn buurt blijven en eindigde als tweede.

Nadat veel rijders met podiumkansen waren gecrasht, bleef Matteo Bertelle overeind. De Italiaan, die vorig jaar veel zwaar blessureleed kende, was in de tweede helft van de race zelfs de snelste coureur op de baan en eindigde als derde.

Moto3 Frankrijk 2026 uitslagen

Moto3 Frankrijk
1. Maximo Quiles (E), KTM, 24.41,640;
2. Adrian Fernandez (E), Honda, +1,888;
3. Matteo Bertelle (I), KTM, +4,227;
4. Veda Pratama (ID), Honda, +7,659;
5. Joel Esteban (E), KTM, +10,916;
6. Guido Pini (I), Honda, +17,707;
7. Adrian Cruces (E), KTM, +20,164;
8. David Almansa (E), KTM, +20,893;
9. Eddie O’Shea (GB), Honda, +21,075;
10. Hakim Danish (MY), KTM, +21,847;
11. Valentin Perrone (AR), KTM, +26,119;
12. Ryusei Yamanaka (JP), KTM, +26,193;
13. Marco Morelli (AR), KTM, +32,602;
14. Leo Rammerstorfer (AT), Honda, +33,641;
15. Brian Uriarte (E), KTM, +34,968. 
  • 13 ronden =  54,405 KM
  • Racegemiddelde winnaar: 132,1 km/u
  • Snelste ronde (9e): Matteo Bertelle (I), KTM, 1.52,688 = 133,6 km/u

WK-tussenstand (na 5 van 22 races)

Plaats Coureur Punten
1Quiles115
2Fernandez69
3Alvaro Carpe, E, KTM53
4Perrone52
5Pratama50
6Morelli48
7Pini46
8Almansa41
9Uriarte29
10Esteban24

Jesse Koelewijn wint tweede Molenaar NSF100 Cup-wedstrijd in Assen

0

Jesse Koelewijn heeft op de TT Junior Track in Assen overtuigend de tweede wedstrijd van de Molenaar NSF100 Cup gewonnen. In beide races wist hij seizoensopener-winnaar Evan Ruitenberg te verslaan, ondanks diens sterke tempo.

Na een snelle kwalificatie pakte Koelewijn in de eerste race direct de leiding, terwijl Ruitenberg zichzelf met een jumpstart een tijdstraf bezorgde. Het verschil bleek uiteindelijk groot genoeg om toch tweede te blijven, achter een foutloze Koelewijn. Bradley Frissen eindigde als derde nadat Engin Ali Yilmaz, de snelste rookie, ten val kwam.

Molenaar NSF100 Cup: Evan Ruitenberg pakt eerste zege van seizoen 2026

Ook in race twee ging Ruitenberg te vroeg van start. Hij herpakte zich snel, maar moest opnieuw toezien hoe Koelewijn het heft in handen nam en de overwinning veiligstelde. Yilmaz vocht zich knap naar de derde plaats, voor Hiddingh en Frissen, die door een tijdstraf een podium misliep.

Met twee zeges schreef Koelewijn het dagklassement overtuigend op zijn naam. Ruitenberg eindigde als tweede en Frissen mocht voor het eerst het podium op. Engin Ali Yilmaz pakte opnieuw de titel van snelste rookie.

Op bezoek bij Haan Wheels

0
Haan Wheels website

We gaan op bezoek bij Haan Wheels in Schijndel. Dit familiebedrijf bestaat al 60 jaar en is de spaakwielspecialist van Nederland. Haan Wheels is meer dan een merk — het is dé standaard voor puur vakmanschap en compromisloze prestaties. Deze Nederlandse meesters in wieltechniek hebben het bouwen van wielen tot een kunst verheven.

2026 Ducati Monster | Rij-impressie

0

Wat is Barts eerste indruk van de 2026 Ducati Monster?

Eerder hebben wij de 2026 Ducati Monster getest in Malaga, Spanje. Lees hier de complete test.

RIDERS TV 2026 – Aflevering 4

0

In aflevering 4 van RIDERS TV maken we samen met een aantal RIDERS een toerrit op de nieuwe Ducati Monster. We bezoeken Haan Wheels, de spaakwielenspecialist van Nederland, en testen de Garmin Zumo XT3. Tot slot praten we met Pieter van Motorkledingstore over budget-motorkleding.

Meer volk rond de motor dan in het café: met een handgemaakte chopper door België

0

Met de ‘Chopper Nation’ van Dany Mus wordt niet gereden zoals met een traditionele motorfiets. De voorvork is lang, de grondspeling is beperkt en het achterrubber scoort indrukwekkende dimensies. Zoiets keil je niet zomaar even de bocht in. De moeilijkheidsgraad en de vereiste beheersing maakt motorrijden met een machine als deze tot ware kunst. Voor Dany is dat een onweerstaanbare uitdaging…

Chopper Nation USA is een kleine custom- en chopperconstructeur uit Miami, Florida. Het Amerikaanse bedrijf ontwerpt en bouwt sedert 2007 handmade choppers met traditionele ‘oldskool’ specificaties. De door Victor F. Cabanas geassembleerde customs zijn uniek qua stijl en uiteraard absoluut onvergelijkbaar met massaproductiemotoren. Ze werden gebouwd in vier verschillende versies. Een aantal machines werd op bestelling geëxporteerd naar Duitsland, waar ze TÜV gekeurd werden. Langs dit traject is deze chopper uiteindelijk in België terecht gekomen.

PLECHTIGE BELOFTE

Dany: “Ik kocht de Chopper Nation Custom van een kerel die hem van de hand deed om een boot te kopen. Hoewel de machine in vrij ordentelijke staat stond, was er een probleem met de vereiste wettelijke documenten. Sinds 2023 moet elke tweedehands motorfiets in België bij verkoop een verplichte technische keuring ondergaan. In zijn gesteldheid zou de chopper ongetwijfeld genadeloos afgekeurd worden. Daarom deed ik zelf een lager bod op de motor, met de gedachte om de noodzakelijke keuring op eigen risico af te handelen. ’s Anderendaags ging de verkoper akkoord en na betaling bracht hij de Amerikaan ook nog eens tot bij mij thuis. Dat was het moment dat de voorziene miserie keihard toesloeg”, kettert hij. “Bij de eerste passage kreeg ik op het keuringsstation een rode kaart met een gigantische lijst anomalieën voorgeschoteld. De custom werd aanvankelijk aangemeld als zijnde ‘verbouwd’ en niet als een door een firma gefabriceerde machine met eigen onderdelen. Dat is een groot verschil voor de keuring en dat viel niet meer te corrigeren. Zelfs na talrijke ingrepen van professionele sleutelaars bleef het verdikt bij elke nieuwe poging: rode kaart. De situatie was uitzichtloos, tot ik toevallig in contact kwam met Ivan De Ron van DRC in Wuustwezel. Die beloofde me plechtig op zijn communiezieltje, dat het allemaal in orde zou komen. Met dit voornemen vertrok de V-twin niet alleen naar een andere provincie, maar tevens naar een andere keuringsmeester met meer empathie voor custom motoren.”

PURE KAFKA

Ivan vult aan: “De Belgische motorkeuring is pure Kafka. Het personeel is dikwijls weinig vertrouwd met motorfietsen en oordeelt daardoor soms onterecht over technologie waar ze maar weinig van afweten. We zijn er een zestal maand mee bezig geweest en hebben ons ettelijke keren opnieuw aangemeld op het keuringsstation. Door de kleinste problemen eerst aan te pakken hadden we al een halve rode kaart minder. Na elke passage werden de resterende problemen steeds verder afgevinkt. Ondertussen werd ook de volledige elektriciteit vernieuwd. Aan de hand van opgezochte documentatie hebben we een dossier overgemaakt, als bewijs dat de motor bij een Amerikaanse constructeur gefabriceerd werd. Informatie was nauwelijks te vinden, want de betreffende constructeur is waarschijnlijk niet meer actief. Ook van een eerdere Duitse TÜV keuring viel helaas niks meer te achterhalen. Uiteindelijk heb ik woord gehouden want we kregen de machine, weliswaar met tussenkomst van het diensthoofd, alsnog goedgekeurd. Daar waren wel nog een aantal aanpassingen aan onder andere de uitlaat en het remsysteem voor nodig. Het groene certificaat leverde een serieuze kick op, want dat velletje papier heeft ons letterlijk bloed, zweet en tranen gekost.” De custom is nog aanvullend gepersonaliseerd en verbeterd met aftermarket handvatten, spiegeltjes, verlichting, minuscule knipperlichtjes en een gps gestuurde teller. Het high-perfomance 2100 cc Ultima motorblok is van Zweedse origine. De benzinetank bestaat uit twee afzonderlijke compartimenten, elk met eigen kraantje, waardoor ze apart kunnen leeg gereden worden. De olietank zit ingebouwd in de achterbrug.

Bier, pizza en pie-cuts: het verhaal achter Lew Hilsdons grungy Harley-chopper

TANDENBORSTELTJE

Grofweg 38 jaar geleden begon Dany’s motorverhaal met een Honda VT1100. De Japanse cruiser werd echter betrekkelijk snel ingeruild voor een Harley-Davidson. “Later had ik nog design- en speedbeestjes als de Ducati 916, BMW 1200RS en een Yamaha FZR onder de kont, maar voor mij bleef een Harley de enige motor die charisma had. Lang geleden had dat merk nog een dealer in het mondaine Knokke. Daar ging ik regelmatig wel eens helpen met het ophalen en wegbrengen van motoren. Ik voelde me er als een kat bij de melkboer. Samen met de zaakvoerder trok ik naar wereldvermaarde evenementen in Amerika waar duizenden motorrijders op afkwamen. Voor een passant uit het kleine Belgenlandje was dat behoorlijk imponerend. Doorheen de jaren verwierf ik mijn motoren meestal tweedehands en verbouwd. De eerste was een in Engeland opgehaalde Springer. Het VK was toen nog lid van Europa en op motoren die ouder dan zes maand waren was geen BTW meer verschuldigd. Dat was in land van herkomst reeds voldaan. Daar kwam ik helaas pas achter toen de Harley al in België gearriveerd was”, foetert de West-Vlaming. “Omdat de motor amper een paar maand oud was zat er niks anders op dan hem voor een tijdje terug het kanaal over te zenden. De Springer werd opgevolgd door een meute Fat Boys waarvan ik het exacte aantal niet kan noemen, maar het kunnen er gerust 25 geweest zijn. Ik kocht ze van klanten die bij de Knokse dealer langskwamen. Het was nochtans telkens de bedoeling om de Harleys te behouden, maar dat is helaas nooit gelukt. Ik reed er een poosje mee, poetste ze op en verkocht ze daarna met bescheiden winst. Daarmee kon ik alweer een volgende aankoop financieren. Om alles picobello flonkerend te krijgen werd er bij momenten zelfs met tandenborsteltjes geschrobd. Ooit kocht iemand na een half jaartje zijn voormalige Fat Bob van mij terug. Hij herkende zijn herspoten machine amper.”

BINNENBAANTJES

Dany bekent dat hij tot de categorie onverbiddelijke hobbyrijders behoort. “Na 80 km in de voormiddag de eerste stop voor een tasje koffie, ’s middags een tussenstop om te eten en na een tasje koffie in de middag terug naar huis sjokken. Da’s mijn interpretatie van motorrijden”, lacht hij. “Langs binnenbaantjes met mijn Breakout CVO op ’t gemakske een recreatief tripje naar de streek van Oudenaarde, het Brusselse of een sporadisch bezoekje aan een of andere Harleyshop. Voor een volledige merkgarderobe is echter weinig animo. Harley handschoenen, een T-shirt en vest, meer hoeft dat niet te zijn. Met de motor ben ik slechts één keer op reis geweest. Tezamen met een tiental gelijkgestemde zielen naar Zuid-Frankrijk. Het was nog in de zalige tijd dat je met aangepaste snelheid langs de kust van de Côte d’ Azur zonder helm van Saint-Tropez naar Monaco mocht baggeren. Verder heb ik nog wel eens tweedaagse toertjes gemaakt naar Luxemburg en Nederland.”

INDRUKWEKKENDE ESCORTE

Dat Harley-Davidson voor vriendschap en verbroedering zorgt ondervond Dany toen hij met een camionette met merklogo langs de autostrade ging tanken. “Plots werd ik omsingeld door een honderdtal ruige bikers. Ze vonden het tof dat ik ‘hun’ merk vertegenwoordigde. We sloegen aan de babbel en uit respect heeft de meute me eervol geëscorteerd op het traject Antwerpen-Knokke. Dat leverde onderweg nogal wat bekijks op,” herinnert hij zich. “Met mijn Chopper Nation is dat trouwens niet anders. Bij elk café waar ik stop staat er meer volk rond mijn motor dan er in het etablissement achterblijft. Op de autostrade blijven de auto’s naast mij hangen en krijg ik ontzettend veel duimpjes toegewezen. In Amerika zijn dergelijke tuigen geen zeldzaamheid, maar in onze contreien zal je er geen gelijke van vinden. De mastodont is ontworpen voor eindeloos rechte highways en verafschuwt verraderlijk krappe bochtjes. Op het erbarmelijke Belgische wegennet moet je er stap voor stap mee leren rijden. Een random motorrijder zal er niet ver mee geraken, want deze rinoceros doet heus niet altijd precies wat je wilt. Laat het nu net deze uitdaging zijn waar ik zo ontzettend van hou.”

Tekst en fotografie: Patrick De Muynck      

SPECIFICATIES CHOPPER NATION ULTIMA 2100

Categorie Details
EigenaarDany Mus
BouwerVictor F. Cabanas, Chopper Nation USA

Motorblok

Merk en TypeUltima
Bouwjaar2011
Cilinderinhoud2100 cc
OntstekingElektronisch, Dyna 2000i
DynamoAccel
CarburateurMikuni 45, flat slide
LuchtfilterMikuni, open kelk
UitlatenChopper Nation
VersnellingsbakBaker, right side drive 6-speed
Primaire kastOpen belt drive BDL
KoppelingHydraulisch

Rijwielgedeelte

Merk FrameChopper Nation
AchterbrugSoftail, met ingebouwde olietank
SchokdempersAirride
VoorvorkUpside-down, 6 inch overstock
Voorwiel21”
VoorremEnkelvoudige hydraulische schijfrem, vierzuiger remklauw
Achterwiel18”
AchterremBrakester pulley brake kit
Achterband300/335/18

Accessoires

SpiegelsArlen Ness
HandvattenArlen Ness
StuurbedieningMotogadget, MO-Switch Pro

Dank Aan

CreditsIvan en ‘de witten’ van DRC Wuustwezel

Marathonmotor Kawasaki Versys 650: Na 120.000 km nog als nieuw

0

Een Kawasaki Versys 650 is niet de meest exotische motor, maar dat neemt niet weg dat het wel een heel betrouwbare alledaagse machine is. Rogier Wijlens ging in 2017 voor een gebruikte Yamaha Ténéré 660 naar een motorzaak… en reed op een nieuwe Kawasaki Versys 650 naar buiten. Tot op de dag van vandaag heeft hij van deze aankoop geen moment spijt gehad.

Pas op zijn 38e haalde Rogier Wijlens (49) uit IJmuiden zijn motorrijbewijs. ‘De interesse om motor te gaan rijden was er altijd al geweest. Mijn vader reed vroeger ook motor. Mijn eigen tweewielerverleden ging niet verder dan wat scooterjaren. Met mijn vrouw had ik het er vaak over dat ik eigenlijk best een motor zou willen hebben. Dat bleek uiteindelijk niet tegen dovemansoren gezegd. Voor mijn verjaardag kreeg ik van haar een proefmotorrijles cadeau. Daarmee was het hek van de dam. Ik had al een motor gekocht voordat ik geslaagd was voor mijn rijbewijs. Een Honda Hornet 600, die ik bij mijn vader kon stallen. En met weer een motor in zijn schuurtje kreeg mijn vader opnieuw interesse in motorrijden. Ik had het vuurtje bij hem aangewakkerd. Helaas hebben we niet lang samen motor kunnen rijden, want hij is vroeg gestorven.’

Man en motor

NaamRogier Wijlens
WoonplaatsIJmuiden
Leeftijd49 jaar
BeroepPedagogisch professional
Rijdt sinds2014
Aangeschaft2017
NieuwprijsCirca € 10.448,-
DagwaardeCirca € 3.000,-
RijstijlToer
GebruikWoon-werk
Brandstofverbruik1:21
OlieverbruikNihil
OnderhoudMotorzaak
Bouwjaar2017
Kilometerstand120.050 km

De Honda Hornet 600 voldeed prima, maar een schuiver – olie op de weg – maakte de motor een stuk minder fraai. ‘Naast de Hornet had ik ook nog een BMW F650CS Scarver gekocht. Deze motor had riemaandrijving. Dat leek me wel wat voor de wintermaanden. Ik rij het hele jaar door op de motor van IJmuiden naar mijn werk in Amsterdam. Voordat ik me heb laten omscholen tot pedagogisch professional, werkte ik in diezelfde regio in de schuldsanering. De dagelijkse reis naar mijn werk zorgt voor filerijden. Met een motor gaat dat vlotter dan met de auto, al blijft het wel heel erg opletten geblazen. De Scarver heb ik bij Motorcity Amsterdam ingeruild op de nieuwe Versys. Ik was daar naar binnen gegaan voor een gebruikte Yamaha Ténéré 660. Maar voor een paar centen meer had ik toen een nieuwe Kawasaki Versys 650. Bij de gebruikte Yamaha zat overigens maar één sleutel, dat zinde mij al niet. De Versys 650 stond in de showroom en ook nog in de juiste kleur groen. Na een kort proefritje was ik er al heel snel uit. Pluspunt van de Versys ten opzichte van de Yamaha was bovendien dat mijn vrouw op de Versys goed achterop kon zitten.’

Extra

Rogier ging meteen voor de luxe uitvoering van de Versys 650, die met het Grand Tour-pakket. ‘Dat hield in dat er een complete kofferset op zat, twee extra ledlampen en een tankpad. Later heb ik er nog valbeugels op laten zetten en zijn de ventielen vervangen door haakse exemplaren. Een Osco-oiler zorgt ervoor dat de ketting goed gesmeerd blijft. Het standaardgeluid van de Versys mocht wel wat spectaculairder. Daarom is er kort na aanschaf een MIVV-vervangingsuitlaat gemonteerd. Deze heeft het 100.000 km volgehouden. Best lang als je het mij vraagt. Zoals gezegd wordt de Versys vooral gebruikt voor woon-werkverkeer. Verreweg de meeste kilometers zijn dan ook gemaakt tussen IJmuiden en Amsterdam. Maar een weekendje weg op de motor naar de Ardennen of naar Duitsland staat, als het even kan, jaarlijks op de kalender. Naast de Versys heb ik meestal ook nog een andere motor. Zoals een tijdje een Kawasaki ZX9R. Heel iets anders dan een Versys, maar ook leuk. Die ZX9R heeft ondertussen plaatsgemaakt voor een BMW F900XR. Deze heeft net wat meer power dan de Versys, de zitpositie achterop is volgens mijn vrouw minder comfortabel dan op de Versys. Voor dagelijks gebruik wissel ik regelmatig tussen de Kawasaki en de BMW. Behalve het woon-werkverkeer hoop ik ooit nog eens een langere motorreis door Europa te maken. Dat is er tot nu toe nooit van gekomen.’

Marathonmotor Kawasaki ZZR1400: veel vermogen, weinig problemen?

Onderhoud

Qua onderhoud laat Rogier weinig aan het toeval over. ‘In de garantieperiode is de motor in onderhoud geweest bij de zaak waar ik hem heb gekocht. Niets mis mee, daarna ben ik naar een kleine motorzaak in mijn woonplaats gegaan: Motorservice IJmuiden. Wel zo gemakkelijk, dicht bij huis. Zelf doe ik qua onderhoud niets, alleen af en toe poetsen. De motor heeft me onderweg nooit in de steek gelaten. Dat schept natuurlijk vertrouwen. Op onderhoud heb ik nooit bezuinigd. Ik hou me aan de voorgeschreven beurten. Dus op tijd olie en filters vervangen. Voor een kleine beurt ben ik ongeveer 150 euro kwijt, voor een grote rond de 400 euro. Komen er nieuwe ketting en tandwielen of banden aan te pas, dan schiet de prijs natuurlijk omhoog. Ik heb alle onderhoudskosten van de afgelopen jaren eens bij elkaar opgeteld. Omgerekend komt daar dan een bedrag uit van 15 cent per kilometer. Grote kostenposten zitten er niet in. Twee keer de remschijven voor vervangen waren de grootste aderlatingen. Slechts één keer is de accu vervangen en nog niet zo lang geleden was de radiateur aan de beurt. Gelukkig vond de monteur een zo goed als nieuwe, gebruikte radiateur. Dat scheelde weer flink in de kosten. Een kostbaar grapje, ruim 400 euro, was het vervangen van het contactslot. Dat functioneerde steeds slechter. Behalve het contactslot zijn ook de slotjes van de drie koffers vervangen. Had ik ook het slot van de tankdop en de buddyseat laten vervangen, dan kwam er nog ongeveer het dubbele bij. Dat heb ik dus maar niet gedaan. Nadeel is wel dat ik nu altijd twee sleutels moet gebruiken. Maar daar valt mee te leven. Eén keer, dat was rond de 70.000 km, ben ik met een slecht lopende motor naar de garage gereden. De motor stotterde. Ik weet niet precies wat er toen aan de hand is geweest. De monteur had het over een sensor die niet goed functioneerde. Het was in ieder geval geen kostbare reparatie en de motor liep daarna weer als een zonnetje.’

De MIVV-vervangingsuitlaat heeft ondertussen weer plaatsgemaakt voor de originele. ‘De MIVV heb ik twee keer moeten laten repareren en na 100.000 km was de uitlaat echt op. De originele uitlaat lag nog als nieuw in de kast en die zit er nu weer op. Niks mis mee, maar het geluid staat me nog steeds niet aan. Misschien dat er te zijner tijd toch nog weer een ander exemplaar onder komt als deze is versleten.’

Kawasaki Versys 650 op de brug

Een motor die zeven winters achter de rug heeft en alleen thuis blijft als je er echt niet de weg mee op kunt, mag er gebruikt uitzien. Zo’n soort motor hadden ze bij MOTO73-expert Van Sleeuwen dan ook voor ogen. Verbazing alom nadat bleek dat de Kawasaki Versys 650 van Rogier Wijlens allesbehalve een pekelfiets is. Sterker nog, de Kawasaki ziet er op het eerste oog uit alsof-ie zo uit de showroom komt. De eigenaar geeft toe dat hij de motor extra heeft gepoetst, maar dan nog. Monteur Johnny begint met een proefritje en keert enthousiast terug. ‘Hier is niks mis mee’, meldt hij kort maar krachtig.

Ook op de brug, vanwaar je toch weer een heel andere kijk op een motor krijgt, blijft de tendens positief. Tijdens de proefrit dacht Johnny iets aan de voorkant te voelen. Dan wordt er al snel aan een versleten balhoofdlager gedacht, maar dat blijkt hier niet aan de orde. Dat lager is overigens nog nooit vervangen. Wel de remschijven. De eerste keer bij 60.000 km, de tweede keer bij 111.000 km. Rogier: ‘Of ze echt versleten waren, weet ik niet. Feit is wel dat ik een keer vergeten ben het schijfremslot te verwijderen. Dat doet een remschijf weinig goed. Bij die manoeuvre is ook een stukje spatbord afgebroken.’ Dat is dan ook meteen de enige zichtbare schade aan de motor.

Marathonmotor: Kawasaki ZZR600: een schatje voor voor 900 euro

De remschijven voor zijn nog zo vers dat slijtage amper meetbaar is. De schijf achter vertoont weinig slijtage en is nog de originele. Uitlaat en radiateur zijn vervangen, waardoor de voorkant nog als nieuw oogt. De lak van de velgen heeft geen last van pekel of straatvuil gehad. Je mag verwachten dat de voorvork wel wat te verduren heeft gehad, maar ook dat is niet het geval. Het enige corrosieplekje is te vinden achter, bij het bagagerek. Daar is een deel van de lak verdwenen. En aan het schakelpedaal is te voelen dat de Versys de nodige kilometers achter de kiezen heeft. ‘Er zit erg veel speling op het pedaal. Dat is in dit geval alleen op te lossen door het hele pedaal te vervangen. Maar als je eraan gewend bent, gaat schakelen gewoon goed. Zorg wel dat alle scharnierpunten goed gesmeerd blijven’, aldus monteur Johnny.

Behalve een Kawasaki Versys 650 hield Rogier er ook nog een poos een sportieve Kawasaki ZX9R op na.

Met een brandstofverbruik van 1 op 21 is de Versys beslist geen grootverbruiker, zeker omdat Rogier van stevig doorrijden houdt. Olie bijvullen tussen de beurten is niet aan de orde. En verder is deze Versys nog van voor tot achter dik in orde. Nog lang niet versleten dus. Rogier: ‘Mijn plan is om voorlopig deze motor naast de BMW aan te houden. Ik rij er graag op en mijn vrouw kan prima achterop mee als ze dat wil. Al had ik liever dat ze zelf haar motorrijbewijs ging halen. Maar dat ziet ze helaas niet zitten. Zolang de Versys het goed blijft doen en de kosten beperkt blijven tot het vervangen van slijtdelen, zal ik ermee blijven rijden. Ik denk dat twee ton haalbaar moet zijn. Inruilen met deze hoge kilometerstand heeft weinig zin. Ik krijg er te weinig voor terug, ook al is deze motor bijna zo goed als een nieuwe. Zou er 20.000 in plaats van 120.000 km op de teller staan, dan denk ik dat daar niemand aan ging twijfelen.’

Merkenclub
Bij de Kawasaki Merkclub Nederland (kawasakimerkclub.nl) zijn Versys-rijders welkom. De site staat boordevol (Kawasaki) info en er worden toerritten en clubweekends georganiseerd. Iedere Kawasaki-rijder kan lid worden. Specifiek voor de Versys rijder kan het Engelstalige forum www.versys.co.uk interessant zijn.
Reparaties en problemen
60.000 km                remschijven voor vervangen
61.000 km                koppelingskabel vervangen
70.000 km                reparatie relais unit
70.500 km                accu vervangen
83.500 km                reparatie uitlaat
95.000 km                wiellagers achter vervangen
96.500 km                contactslot vervangen
99.500 km                reparatie uitlaat
101.500 km              koppelingskabel vervangen
111.700 km              schijven voor en radiateur vervangen
Richtprijzen bij motorzaak
2007    ca. 4.000 euro
2008    ca. 4.200 euro
2009    ca. 4.400 euro
2010    ca. 4.600 euro
2011    ca. 5.000 euro
2012    ca. 5.300 euro
2013    ca. 5.600 euro
2014    ca. 5.800 euro
2015    ca. 6.300 euro
2016    ca. 6.600 euro
2017    ca. 6.900 euro
2018    ca. 7.200 euro
2019    ca. 7.500 euro
2020    ca. 7.800 euro
2021    ca. 7.800 euro
2022    ca. 8.200 euro
2023    ca. 8.500 euro
2024    ca. 8.500 euro

Technische gegevens Kawasaki Versys 650

TypeWatergekoelde paralleltwin
Cilinderinhoud649 cc
Boring x Slag83 x 60 mm
Kleppen per Cilinder4
Compressieverhouding10,6:1
CarburatieInjectie
TransmissieZesbak
EindoverbrengingKetting

Prestaties

Maximum Vermogen69 pk (51 kW) @ 8.500 tpm
Maximum Koppel64 Nm @ 7.000 tpm

Rijwielgedeelte

FrameStalen wiegframe
Vering VoorUpside-down
Vering AchterMonoschokdemper
Veerweg V/A150/145 mm
Rem VoorTwee 300mm-schijven met tweezuigerklauw
Rem Achter220mm-schijf met enkelzuigerklauw
Banden V/A120/70ZR17, 180/55ZR17

Maten en Gewichten

Gewicht181 kg (droog)
Tankinhoud21 liter
Zithoogte840 mm
Wielbasis1415 mm
Balhoofdhoek25°
Naloop108 mm

Kawasaki Versys 650: goed om te weten

De Kawasaki KLE650 Versys is min of meer de opvolger van de KLE500. Versys staat voor Versatile System (Veelzijdig Systeem). En veelzijdig is de Versys zeker. In vergelijking met de Versys was de KLE500 een allroad-machine met een 21-inch voorwiel. Zie de Versys 650 eerder als de allroad-variant van de ER-6. Eind 2006 werd de Versys aan de pers voorgesteld en vanaf 2007 was de motor, in verschillende frisse kleuren, leverbaar. Wat direct opvalt aan de Versys is de wat vreemd gevormde koplamp. Je vindt het mooi of je vindt het niks. De zit is comfortabel en het soepele paralleltwinmotorblok zorgt ervoor dat zelfs rijden in de file leuk kan worden. De Versys mag dan qua zitpositie in het allroad-segment vallen, voor anders dan rijden op asfalt of licht offroadwerk (afhankelijk van de bandenkeuze) leent de Versys zich niet echt. In 2010 kreeg de Versys een upgrade wat o.a. resulteerde in een ander kuipruitje en werd-ie standaard uitgerust met ABS. De knipperlichten voor verhuisden van onder de kuip naar boven de kuip. De populaire Versys, sinds 2015 voorzien van een veel sportiever uiterlijk, is nog steeds een populair model. Net als zijn zwaardere broers, de (viercilinder) Versys 1000 en later 1100.

Exclusief voor RIDERS-leden: 15% korting op alle Motul-producten van Clubmotul.nl

0
(Foto: MOTUL)

Menig motorrijder zal het met ermee eens zijn; je wil alleen het allerbeste voor je motorfiets. Bij MOTUL denken ze daar niet anders over en dus krijg je als RIDERS-lid 15% korting op alles in de webshop Clubmotul.nl. Je vindt hier onder andere de hele MC Care lijn, waarmee je je motor én motorkleding brandschoon houdt. Maar denk ook aan additieven, onderhoudsproducten en smeermiddelen.

RIDERS-leden ontvangen 15% korting op alle Motul-producten dus heb je interesse… meer informatie vind je hier: riders.nu/kortingen

Interesse in het RIDERS-lidmaatschap zodat je ook gebruik kan maken van deze korting(en)? Lees dan hier verder: riders.nu/actie