Honda heeft een nieuw patent ingediend voor een systeem dat motorongevallen door de dode hoek moet helpen voorkomen – dat melden diverse media. In essentie gaat het niet om ‘zelfsturend rijden’, maar om een geavanceerde stuurassistentie (ADAS, Advanced Driver Assistance System) die met camera’s, radar en dodehoek-sensoren continu het verkeer rond de motor monitort. Het doel: gevaarlijke situaties sneller herkennen en de rijder ondersteunen om een aanrijding te vermijden.
De dode hoek blijft een van de grootste risico’s voor motorrijders. Auto’s, bestelwagens en vrachtwagens missen geregeld een motor in hun spiegels, met het bekende excuus “ik had je niet gezien”. In zulke scenario’s is de motor bijna altijd in het nadeel: kleiner, minder zichtbaar en minder stabiel dan grotere voertuigen, waardoor de impact bij een conflict vaak groter is.
Volgens de patentbeschrijving gebruikt Honda een combinatie van sensoren, radars en camera’s om voertuigen in de omgeving te detecteren en te monitoren, zelfs wanneer de rijder ze zelf niet (tijdig) opmerkt. Op basis van die data kan het systeem een mogelijke botsing voorspellen en berekenen welke uitwijk- of remopties nog realistisch zijn. Een centrale regeleenheid verwerkt alles in realtime en stuurt vervolgens servo-actuatoren aan om de ondersteuning precies te doseren.
Geen zelfsturend systeem
Belangrijk: de motor neemt niet zelfstandig de controle over de stuurinrichting. Het systeem treedt pas in werking wanneer de rijder zelf al begint te sturen of te remmen, en helpt dan geleidelijk mee – snel genoeg om risico’s te beperken, maar zonder de bestuurder te verrassen. Over timing, introductie en concrete modellen is nog niets bekend; daarvoor is het wachten op verdere communicatie van Honda of een volgende ontwikkelfase…
Op 16 januari 2026 heeft Circuit de Spa-Francorchamps een significante stap gezet in de ontwikkeling van premium trackside logies. Het circuit kondigde een samenwerking aan met Escapade, een Engels bedrijf dat gespecialiseerd is in hotelprojecten. Dit ambitieuze project, met een investering van meer dan 30 miljoen euro, is de grootste in de geschiedenis van het Circuit.
Het nieuwe hotel, “Escapade Spa-Francorchamps”, zal 68 kamers bevatten en is strategisch geplaatst in het Eau Rouge-gebouw, nabij de iconische Raidillon bocht. Naast het hotel worden ook zes onafhankelijke residenties ontwikkeld, wat het totaal aantal kamers op 91 brengt. Dit logiesaanbod is ontworpen om wereldklasse gastvrijheid te bieden en het circuit het hele jaar door te ondersteunen.
Het project omvat niet alleen luxe kamers, maar ook een gastronomisch restaurant met uitzicht op de Raidillon, wellness- en fitnessruimtes, en modulaire eventruimtes. Dit maakt het mogelijk om teams, partners en bezoekers het hele jaar door een unieke ervaring te bieden. De architectuur van het project, ontworpen door Gensler, weerspiegelt de natuurlijke omgeving en de dynamiek van het circuit.
Met de ontwikkeling van “Escapade Spa-Francorchamps” wordt de rol van het circuit als economische motor voor Wallonië verder versterkt. Het creëert niet alleen banen, maar stimuleert ook de regionale economie. Melchior Wathelet, voorzitter van de Raad van Bestuur, benadrukt de strategische waarde van dit project voor de toekomst van het circuit.
Het project zal naar verwachting in 2028 zijn deuren openen, wat een nieuwe mijlpaal markeert voor Circuit de Spa-Francorchamps. Deze ontwikkeling belooft een significante bijdrage te leveren aan het toerisme en de hospitality sector in de regio, en zal het circuit positioneren als een internationale bestemming die het hele jaar door actief is.
Terwijl de regen de ruiten van zijn Utrechtse woning geselt – onze motoren staan deze maanden veilig en droog in de garage – vraag ik mijn ouwe maat E. wat hij de meest memorabele trip van 2025 vond. Zijn antwoord: ‘Ik denk toch…’ Hij maakt zijn zin niet af, en dat hoeft ook niet. Ik: ‘Lindental!’ E. grinnikt: ‘Precies!’
Flashback naar juni 2025. Na een rit van dik 400 kilometer arriveren we in Bad Bertrich. Het is prachtig weer, maar de terrassen in dit fraaie dorpje in de Eifel zijn zo goed als leeg. Als gekooide tijgers lopen serveersters heen en weer, glazen afstoffend die smetteloos zijn. Ze vervelen zich kapot. Waar blijven de klanten?!
Welnu, die zitten op het terras van motorhotel Lindental. Want uitbater Adrie verkoopt alleen arrangementen: minimaal twee nachten, en het diner is bij de prijs inbegrepen. Dus ga je als prijsbewuste motorrijder niet ergens anders bikken, want dan betaal je dubbel. En waar gegeten wordt, wordt ook gedronken. Ziehier het verdienmodel.
Het is kwart voor vijf, nog lang geen etenstijd, maar de meeste gasten – allemaal Nederlanders – zijn al terug van hun toerritten in de omgeving. E. en ik hebben onze levensverhalen al 2068 keer aan elkaar verteld, dus on the road willen we verhalen van anderen horen.
Maar wie heeft er een goed verhaal en wie niet? Dat proberen we altijd van de gezichten af te lezen als we een plekje zoeken. Nu zijn we bij een sympathiek ogende BMW-rijder uit Gelderland neergeploft. Hoe hemeltergend saai je baan ook is, het lukt me altijd om minimaal een uur lang volledige interesse te tonen. Bij deze dertiger weet ik meteen dat me dat geen enkele moeite gaat kosten.
Zijn werk: de resten van mensen die voor de trein zijn gesprongen bij elkaar vegen. Hij vertelt het volkomen neutraal, alsof het net zoiets is als de post sorteren op het hoofdkantoor van de HEMA. E. en ik laten ons uitleggen dat je gaandeweg leert om na zo’n werkdag gewoon naar huis te gaan, je boerenkool op te eten en een normale nachtrust te genieten. ‘Hoe was het op je werk?’ ‘Oh, gewoon.’
E. en ik mogen deze jongen meteen. Hij is slim zat, en kan ongetwijfeld ook een veel minder bloederige baan vinden. Maar hij vindt dit belangrijk werk. ‘Iemand moet het doen, toch?’ E. en ik knikken vol respect. In koor: ‘Ik zou het niet kunnen!’
‘Soms doen ze proeven om het iets minder belastend te maken,’ vertelt onze nieuwe vriend. ‘Een tijdje geleden kregen we een VR-bril op. Een drone signaleerde waar er menselijke resten lagen. Die zagen wij op ons scherm als stukken appeltaart.’ E., beduusd: ‘Op verjaardagen hoef jij nu vast geen appeltaart meer.’ Een grinnik volgt. ‘Ik hield toch al meer van slagroomtaart.’
Aan de andere kant zit een jongen zónder verhaal. Hij vindt het vooral heel bijzonder dat ik vegetariër ben. ‘Hee vega!’ zegt hij zo hard mogelijk. ‘Veeg je ook de stront uit je eigen reet om die op te eten? Net als apen doen?’ Hij kijkt of de anderen op het terras hem grappig vinden. Iemand glimlacht flauwtjes, anderen schudden hun hoofd.
Ik zie een gevaarlijk lichtje in de ogen van E. ‘Laat gaan,’ zeg ik sussend. Ik steek mijn hand op naar Adrie. ‘Drie bier graag! En een glas Roosvicee voor deze grapjas links.’ Nu hoor ik wél gegrinnik.
Terug op onze kamer zeg ik tegen E.: ‘Ik vraag me altijd suf, maar mensen vragen eigenlijk zelden iets terug hè?’ E. knikt. ‘Dat blijf ik ook bijzonder vinden. Ik denk dat ze zich er niet eens bewust van zijn. Misschien moet je dat maar es opschrijven in je column, als tip.’
Paul van Hooff, schrijver, motorrijder en avonturier die zijn leven wijdde aan vrijheid, vond zichzelf plotseling gevangen in een Boliviaanse cel. De reden? Een discutabele uitspraak van de rechter die hem schuldig bevond aan het niet betalen van alimentatie aan zijn ex-partner. Dit oordeel leidde tot een onverwachte wending in zijn leven, waarbij de man die de wereld rondreisde, nu geconfronteerd werd met een half jaar achter de tralies.
In die benarde situatie bleek een ander talent van Paul van pas te komen: zijn vermogen om het beste te maken van de omstandigheden. Ondanks de zwaarte van de situatie, vond hij manieren om zijn ervaringen op te tekenen. “Ik geloofde vaak zelf niet wat ik echt had meegemaakt,” schreef hij later. Zijn tijd in de gevangenis werd een bron van inspiratie, die hij wilde delen met de wereld.
Op 22 augustus 2025 overleed Paul op 61-jarige leeftijd aan een hartstilstand. Zijn boek, ‘Man in de shit. Zes maanden in een Boliviaanse cel’, dat zijn ervaringen in de Boliviaanse gevangenis vastlegde, was nog niet af, maar zelfs voor de helft is zijn verhaal indrukwekkend intens. Dit werk is een eerbetoon aan de unieke geest die hij was.
Paul van Hooff maakte als schrijver en avonturier naam met de reisboeken ‘Man in het zadel’ en ‘Van hier tot Tokio’. ‘Man in de shit. Zes maanden in een Boliviaanse cel’ verschijnt op 29 januari bij Uitgeverij Brandt. Het 160 pagina’s tellende boek heeft een verkoopprijs van € 22,50.
In deze video uit 2018 praten we met Paul over zijn reis van Amsterdam naar Tokio:
In 2025 heeft BMW Motorrad opnieuw een indrukwekkend resultaat geboekt. Voor het vierde jaar op rij heeft het bedrijf meer dan 200.000 motorfietsen aan klanten geleverd, met een totaal van 202.563 exemplaren wereldwijd. Deze prestatie benadrukt de aanhoudende aantrekkingskracht van hun modellengamma en de operationele kracht van het merk.
Ondanks een uitdagende marktomgeving, zoals een wereldwijde daling in het segment boven 500 cc en felle prijsconcurrentie, heeft BMW Motorrad solide verkoopresultaten weten te realiseren. Opmerkelijk is dat diverse markten, waaronder Italië, Spanje en Japan, hun beste resultaten tot nu toe behaalden. December 2025 was ook een hoogtepunt, met 15.109 verkochte motorfietsen, wat de derde beste decembermaand in de geschiedenis van BMW Motorrad markeert.
Markus Flasch, CEO van BMW Motorrad, geeft aan dat de sterke prestaties te danken zijn aan technologische voorsprong en een aantrekkelijk productaanbod. In Europa werden 118.814 motorfietsen verkocht, met Duitsland als grootste markt. Ook buiten Europa, in de VS, Brazilië en China, werden belangrijke bijdragen geleverd aan de totale verkoop.
De introductie van nieuwe modellen zoals de BMW R 1300 RT en de BMW R 1300 GS Adventure heeft bijgedragen aan het succes. De middenklasse en het Urban Mobility-segment lieten ook sterke verkoopresultaten zien. Vooruitkijkend naar 2026, blijft BMW Motorrad zich richten op het versterken van hun positie in het premium motorfietssegment, met spannende evenementen en nieuwe productintroducties in het verschiet.
Harley-Davidson gooit in 2026 opnieuw de knuppel in het hoenderhok met dertien nieuwe modellen. Een flinke hap ‘Americana’ op je nuchtere maag. Gelijktijdig met het persbericht verscheen op het officiële YouTube-kanaal een video (zie onderaan), waarmee Harley de volgende lading 2026 Harley-Davidson motoren in één keer op de wereld loslaat. Wij loodsen je er graag even in sneltempo doorheen.
Touring op kop: Street Glide Limited en Road Glide Limited
De opvallendste nieuwkomers zijn de Street Glide Limited en Road Glide Limited. Twee dikke Grand American Touring-machines, gemaakt voor rijders die lange dagen in het zadel willen combineren met comfort, luxe en stevige prestaties, ook met passagier en volle bepakking. Harley zet hier duidelijk in op het ‘alles erop en eraan’-gevoel, met extra technologie, meer gebruiksgemak en een strakkere afwerking.
Beide Limited-modellen krijgen de nieuwste updates van het Grand American Touring-platform én de extra punch van de Milwaukee-Eight 117 VVT-aandrijflijn. Praktisch wordt het ook: er is een restyled Grand Tour-Pak bagagedrager, en voor audio is er high-performance Harley-Davidson Audio powered by Rockford Fosgate. De cockpit draait rond Harley-Davidson Skyline OS met ingebouwde navigatie op een touchscreen, aangevuld met nieuwe comfortsnufjes die vooral op lange ritten het verschil moeten maken.
1 van 2
Street Glide Limited.
Road Glide Limited.
Op drie wielen: Street Glide 3 Limited en Road Glide 3
Ook het trike-segment krijgt een flinke trap onder de billen. De Street Glide 3 Limited en Road Glide 3 ondergaan een grondige restyling, met een volledig nieuwe achtervering die het comfort voor rijder én passagier stevig moet verbeteren. Onderin ligt opnieuw een Milwaukee-Eight 117 VVT-motor.
Harley positioneert deze trikes niet als ‘iets apart’, maar als volwaardige premium tourmachines met dezelfde vibe als de Grand American Touring-modellen op twee wielen. Denk dus aan een volwassen pakket qua technologie, afwerking, uitstraling en gebruiksgemak, maar dan met de stabiliteit en relaxte aanpak van drie wielen.
Wie het echt exclusief wil, kijkt naar de 2026 CVO line-up. Harley brengt dit jaar vijf limited-production CVO’s op de markt die volgens het merk het toppunt zijn van design, technologie en performance. Hier draait alles om super-premium lakwerk, opvallende finishes, extra prestaties en onderdelen die je niet op de standaardmodellen vindt.
Het 2026 CVO-gamma bestaat uit de volledig nieuwe CVO Street Glide ST, CVO Street Glide Limited en CVO Street Glide 3 Limited, plus de bijgewerkte CVO Road Glide ST en CVO Street Glide. Kortom: een hele rij showstoppers voor wie het “best of the best”-stempel wil, inclusief de exclusiviteit van een beperkte productie.
1 van 5
CVO Road Glide ST.
CVO Street Glide Limited.
CVO Street Glide.
CVO Street Glide ST.
CVO Street Glide 3 Limited.
Pan America 1250 Limited: klaar voor avontuur
Voor adventure-rijders is er de Pan America 1250 Limited, een nieuwe Adventure Touring (ADV)-variant die af fabriek al komt met een pak accessoires die je anders vaak achteraf koopt. Harley mikt duidelijk op ‘opstappen en vertrekken’, met hardware die het offroadverhaal serieuzer maakt.
De Pan America 1250 Limited krijgt een robuuste aluminium topkoffer en zijkoffers met samen 120 liter bagagecapaciteit. Voor het ruigere werk zijn een uitlaatbeschermer, aluminium skid plate en radiatorprotector standaard. Ook opvallend: een Screamin’ Eagle quickshifter die op- en terugschakelen zonder koppeling mogelijk maakt. En omdat je in het terrein vaak rechtop rijdt, zijn de positie van het achterrempedaal en het schakelpedaal verstelbaar om controle en comfort staand te verbeteren.
Harley behoudt voorts alle troeven van de Pan America 1250 Special: semi-actieve voor- en achtervering, tubeless spaakwielen, Daymaker Signature Adaptive Headlamp-technologie, negen rijmodi inclusief offroad-modi en de volledige suite ‘Rider Safety Enhancements by Harley-Davidson’.
Adaptive Ride Height (ARH) laat de motor automatisch wisselen tussen een lage stoppositie en een optimale rijhoogte zodra je weer rolt. Dat maakt opstappen makkelijker en geeft meer vertrouwen wanneer je bij stilstand je voeten aan de grond zet. Handkappen en verwarmde handvatten zijn standaard. Alle denkbare infotainment kan je via bluetooth op een 6,8-inch kleurentouchscreen (TFT) projecteren. De Revolution Max 1250 is een vloeistofgekoelde 1250cc V-twin die 149 pk (111 kW) bij 8.750 tpm en 124 Nm bij 6.750 tpm presteert.
1 van 5
Pan America 1250 Limited.
Street Glide 3 Limited.
Road Glide 3.
Enthusiast Collection – Liberty Edition: 250 jaar VS in lak en details
Harley-Davidson koppelt het 250-jarig jubileum van de Verenigde Staten aan de Enthusiast Collection – Liberty Edition. Deze speciale modellen moeten het gevoel van vrijheid, ontdekking en onafhankelijkheid uitstralen dat het merk linkt aan reizen, roadtrips en avontuur, zowel in de VS als wereldwijd.
De Liberty Edition verschijnt op drie modellen: Street Glide, Street Glide 3 Limited en Heritage Classic. Ze krijgen allemaal Midnight Ember als basislak, een zwaar metallic zwart dat exclusief is voor deze editie. Daarbovenop komen Liberty Edition-graphics, waaronder een adelaar op de zijkanten van de tank met een “see-through” #1 medaillon, plus extra graphics en Liberty Edition-inserts op console en motorcovers. Het zadel krijgt een opvallende afwerking met blauwe stiksels, rood-wit-blauwe accenten, een middenpaneel in en een geborduurd Bar & Shield-logo. De Liberty Edition Street Glide en Heritage Classic pakken ook uit met een blauw getint windscherm.
Onderhuids zijn de Liberty Edition-modellen identiek aan de reguliere 2026-productiemotoren waarop ze gebaseerd zijn. Het verschil zit dus in uitstraling, afwerking en exclusiviteit. Al kan je maar beter snel wezen als je er eentje in huis wilt halen: Harley-Davidson gaat de productie van deze Liberty Edition wereldwijd limiteren tot 2.500 stuks.
Liberty Editions.
Wanneer en hoeveel?
Het merk uit Milwaukee geeft voorlopig geen officiële beschikbaarheid of prijzen mee – enkel dat de nieuwe 2026-modellen ‘binnenkort’ bij erkende dealers wereldwijd beschikbaar zijn. Wij houden je zoals steeds op de hoogte!
In deze rubriek beantwoorden we vragen over motorverzekeringen. Deze keer het antwoord op de vraag:
Motorschade door winterweer? Wanneer is het goedkoper om de schade zelf te betalen dan te claimen bij de verzekeraar?
Motor.NL-verzekeringsexpert Thymen Hakkoer: “Als je een Volledig Casco-verzekering hebt, ben je verzekerd voor schade die ontstaat door slippen, vallen of van de weg raken in winterse omstandigheden. Houd er wel rekening mee dat een claim op dit onderdeel van je polis ten koste gaat van je schadevrije jaren en dat er een eigen risico geldt.
Bij een schadeclaim door eigen schuld verlies je minimaal vijf schadevrije jaren. Heb je meer dan vijftien schadevrije jaren opgebouwd? Dan val je standaard terug naar tien schadevrije jaren. De verzekeraar bepaalt vervolgens aan de hand van jouw resterende schadevrije jaren de bonus-malus-korting voor het nieuwe verzekeringsjaar.
Als verzekeringsadviseur hebben wij handige tools waarmee we kunnen berekenen wat de premiestijging (of premieterugval) is na een schade door eigen schuld. Zo kunnen we inschatten of het schadebedrag, plus het eigen risico, opweegt tegen de misgelopen bonus-malus-korting. Vaak adviseren we om de schade zelf te betalen als de misgelopen korting hoger is dan het schadebedrag plus het eigen risico. Beter een slimme zet dan een dure les, toch?”
Hoe goed ben jij verzekerd? Doe hier je polischeck
Voordelig een door jou zelf samengestelde motorverzekering afsluiten. Dat kan! Bij de Motor.NL Verzekering bepaal jij welke risico’s je wel of niet wilt verzekeren. En dit kun je helemaal zelf online regelen via www.motornl-verzekering.nl/premie-berekenen/. Wacht niet langer en bekijk wat Motor.NL Verzekering voor jou kan betekenen!
Voor meer informatie zijn wij van maandag tot en met vrijdag van 09.00 tot 17.00 te bereiken via 0172-427298. Je kunt natuurlijk ook altijd een mailtje sturen naar info@motornl-verzekering.nl.
Van Signal de Botrange (BE, 694 m) naar de Zuidplaspolder bij Nieuwerkerk aan den IJssel (NL, -6,76 m). Dat is een afdaling van 700 m, door twee landen, verschillende klimaten en zowat elk soort weg dat de Benelux te bieden heeft. Dat doen we allemaal op een Harley-Davidson Low Rider ST. Niet alleen een machine die evenveel karakter heeft als koppel, maar ook een motor met een zeer passende naam voor dit verhaal…
De dag begint boven op de Signal de Botrange, het dak van België op 694 meter boven zeeniveau. Met het weer moet je hier geluk hebben, en dat hebben we vandaag niet. Het is koud en er is bijzonder veel wind. Al helemaal als je bovenop het torentje staat voor het openingsshot van deze reportage. Die zes meter hoge constructie zorgt ervoor dat je net de 700-metergrens aan kunt tikken. Regen valt gelukkig niet met bakken uit de lucht, dus misschien hebben we gewoon wél geluk. Het is maar hoe je het bekijkt. Motorrijden in de Hoge Venen is altijd een aparte ervaring. De wegen kunnen vochtig zijn, het asfalt benadert op sommige plaatsen de perfectie maar is meestal van een abominabel niveau, en de geur van nat gras en dennen is overal. Toch voel je meteen dat dit een goed begin is. Het idee dat je van hieruit alleen nog maar naar beneden kunt, maakt het symbolisch en lijkt de komende 260 km gevoelsmatig te vermakkelijken. Bij Welkenraedt breken de eerste zonnestralen door, droogt het asfalt op en krijgt de Low Rider ST eindelijk wat ruimte om zijn longen open te trekken.
Opgeplooid
En dat zijn serieuze longen! De Milwaukee-Eight 117 High Output V-twin meet maar liefst 1923 cc. Daaruit genereert hij een aangename 114 pk en een zeer indrukwekkende 173 Nm koppel. We weten dus op welke manier we de rit van vandaag moeten aanpakken: rustig aan, cruiserstijl, geen haast. Handig aan de ST zijn de zijkoffers en de grote kopkuip. Een regenpak, extra paar handschoenen, fles water en wat poetsspullen verdwijnen zo in de handige koffers. De grote kuip houdt ons dan weer goed uit de wind, waardoor het comfort bijzonder goed is. Dat ondanks de lage zit in combinatie met de relatief hoog geplaatste mid controls. Het ziet er op de foto misschien wat opgeplooid uit, maar de zitpositie is makkelijk een hele dag uit te houden. Een voordeel van die mid controls is dat je wat meer in een bocht kunt leunen en dus in theorie harder kan. We zijn in de Ardennen, de zon piept tussen de wolken, waar wachten we op?
In Plombières passeren we het imposante Amerikaanse militaire kerkhof Henri-Chapelle en we besluiten er even te stoppen. Bijna 8.000 witte kruisen staan hier keurig in het gelid op een oppervlakte van 23 hectare. Niet alleen het aantal doden is indrukwekkend, maar ook de netheid van het kerkhof. Verschillende verzorgers zijn continu bezig om het kerkhof in topstaat te houden, met succes. Ieder bloemetje is perfect gesneden, iedere struik tot op de centimeter getrimd. Onkruid is onbestaand op de immense grasvlakte (en waait wellicht allemaal over tot in mijn tuin…). We doen waar je automatisch naar geleid wordt op zo’n plek: nadenken. Als die gedachten te deprimerend worden, besluiten we om onze rit door te zetten. Op onze Harley-Davidson maken we ons niet te veel zorgen.
1 van 3
Op het Henri-Chapelle militaire kerkhof liggen bijna 8.000 Amerikaanse soldaten begraven. Een must om te bezoeken.
Ritmisch van bocht naar bocht, dat is waarin de Low Rider uitblinkt.
Mooi prieeltje ergens langs een rivier.
102 meter boven NAP
Valkenburg: bochtige speeltuin
Via de Maasvallei gaat het noordwaarts, richting Valkenburg. Het landschap wordt zachter, groener en de wegen beginnen nog meer te kronkelen. Zuid-Limburg is de speeltuin van de Belgische en Nederlandse motorrijder: niet extreem, maar precies pittig genoeg om plezier te hebben. De Low Rider ST laat zich verrassend goed sturen voor een 304 kg wegende cruiser. Dankzij dubbele remschijven vooraan krijg je dat gewicht makkelijk met één vinger afgeremd, al moet je natuurlijk op tijd beginnen. Op deze doordeweekse dag is het hier lekker rustig. Kom je in het weekend, dan is het oppassen en deel je de weg met talrijke wielerliefhebbers en wandelaars.
33 meter boven NAP
De Maas als gids
Vanaf Maaseik rijden we de grens over. De Maas blijft trouw naast ons kronkelen, terwijl we via Weert en Veghel richting het noorden trekken. Hier verandert het decor: uitgestrekte akkers, rechte wegen en dorpjes met kerktorens. Het weer is ondertussen ideaal. Zon, 22 graden, nauwelijks wind. De Harley-Davidson bromt tevreden in z’n vijfde of zesde versnelling. Dit is waar cruisen om draait: rustig tempo, constante cadans, tijd om rond te kijken. Onderweg passeren we de eerste klassieke windmolens. Wieken die traag draaien boven gouden graanvelden. Een clichébeeld van wat Nederland is, maar het blijft iets speciaals hebben. Op een of andere manier stemt het je vredig.
Rond ’s-Hertogenbosch begint het Hollandgevoel pas echt. Smalle dijkwegen, ophaalbruggen, slootjes vol eenden en vissers die niet opkijken van passerende motoren. De Low Rider ST past hier beter dan verwacht. Het is, ondanks zijn toerinsteek, geen toerbuffel zoals een Pan America, maar het comfort op lange stukken is ruim voldoende. Ook het geluid blijft verslavend. Niet schreeuwerig, maar vol. Bij elke tunnel, brug of muur draai ik onbewust het gas iets verder open. Kleine guilty pleasure van elke Harley-Davidson-rijder.
4 meter boven NAP
Het echte Nederland
De route kronkelt verder richting Heusden, een stadje dat eruitziet alsof het speciaal voor toeristen gebouwd is. Kasseien, houten bruggetjes, terrasjes met appeltaart. Alles klopt. Even later rollen we via Gorinchem de Lekstreek binnen. Hier is het landschap plat, open en wijds. De wind voelt anders, het licht ook. Een lage zon, blauwe lucht en scherpe wolken. De dijk slingert als een lint en de Low Rider ST rolt soepel van bocht naar bocht. Niet sportief, wel ritmisch. Onderweg komen we verschillende kleine, leuke bruggetjes tegen, de ene nog charmanter dan de andere. Het zijn die details die het rijden hier leuk maken. Geen spectaculaire cols of scherpe haarspeldbochten, maar gewoon ontspannen sturen in een eindeloos landschap.
1 van 7
De 304 kilo zware Low Rider ST laat zich verrassend goed sturen.
Je ziet ze bijna niet, maar… vlammen!
Dubbele remschijven zorgen voor de nodige stopkracht. Niet overbemeten met 304 kg aan staal onder je…
Eenvoud kan zo mooi zijn. En je let meer op de weg.
Stevige zijkoffers maken van de Low Rider ST een toerwaardige Harley-Davidson.
Het solozadel is dik, breed en heeft een fijne rugsteun.
De kopkuip is behoorlijk imposant en beschermt je goed tegen regen en wind.
1 meter boven NAP
Storm over de polders
Bij Schoonhoven moeten we de Lek over. Geen brug hier, maar een veerpont. En dat is eigenlijk nog leuker. De oversteek naar het lage land, letterlijk en figuurlijk. Na de pont verandert het weer plots. In de verte trekken donkere wolken samen. Eerst een paar druppels, dan een stortbui. De wind draait, de regen slaat horizontaal tegen het vizier. Dankzij zijn kilo’s blijft de Harley-Davidson stabiel, maar de windstoten zijn stevig. De brede stuurpositie helpt, net als het lage zwaartepunt. Toch is dit geen weer om stoer over te doen. De stortbui was gelukkig van korte duur, dus nu maar hopen dat de wind ons spoedig droog blaast.
-6,76 meter onder NAP
Vallende takken ontwijken
Het laatste stuk richting Nieuwerkerk aan den IJssel is een gevecht van mens en machine tegen de natuur. Wegen zijn bezaaid met takken en bladeren en het is oppassen dat er geen dik exemplaar van de boom op je hoofd valt. PATS! Op het rechterbovenbeen. Geen idee of het een tak was, maar een twijg was het zeker niet. Een blauwe plek blijkt achteraf het resultaat. Nog even volhouden, hoewel dit letterlijke stuurwerk stiekem wel fijn is. Daar duikt het monument op en op een totaal onromantische plek bij een industrieterrein staan we bij het laagste punt van de Benelux. Op zich een vreemde gewaarwording om best diep (-6,76 m) onder de zeespiegel te zijn. Bestudering van het infobord leert dat we hier gewoon kunnen staan – en niet moeten zwemmen. Al honderden jaren wordt het water uit sloten, plassen en meren weggepompt. Lager dan dit geraken we niet met de Low Rider ST, maar de rit hierheen was er een met vele hoogtepunten. Je had toch geen andere conclusie verwacht?
Foto’s: Manu De Soomer
Het laagste punt van Nederland ligt op een totaal onromantische plek.
We blikken nog één keer terug op het afgelopen jaar. Benieuwd welke berichten in 2025 de meeste aandacht hebben getrokken op Motor.NL? We presenteren de top-10 best gelezen artikelen van het afgelopen jaar. Ga er maar eens goed voor zitten!
1. EU verplicht motor-APK voor alle lidstaten. Waarom verzet Nederland zich?
Dat een motor-APK leeft onder motorrijders mag geen verrassing zijn. Wij zien dit duidelijk terug in de traffic naar artikelen over dit onderwerp. In april kondigde de Europese Unie (EU) aan dat landen niet langer zelf kunnen beslissen over de invoering van een periodieke technische keuring (APK) voor motorfietsen. Daarin werd voorgesteld om de opt-out regeling voor lidstaten te verwijderen, wat betekent dat een verplichte keuring voor alle motoren boven de 125 cc in elk EU-land moet worden ingevoerd. Inmiddels is dit artikel alweer achterhaald en is een verplichte motor-APK – voorlopig – afgeblazen.
2. Yamaha XT500 uit 1986 in originele verpakking duikt op bij veilinghuis
Regelmatig publiceren wij artikelen over zogenaamde ‘barn-finds’. Deze Yamaha XT500 uit 1986 werd in augustus in originele verpakking aangeboden bij veilinghuis RM Sothebys.
3. HF355: de Ferrari-motor op twee wielen is klaar
In de wereld van custom motorfietsen duiken regelmatig bijzondere creaties op, maar weinig exemplaren weten de aandacht zo te trekken als de HF355 van Hazen Motorworks. Deze unieke motorfiets vertegenwoordigt een fundamentele herdefiniëring van wat mogelijk is in motorontwerp door een Ferrari V8-motor – afkomstig uit de iconische F355 – te integreren in een handgemaakt motorframe. Hij trok ook jullie aandacht en belandt op plek nummer 3 van 2025.
4. De motorfietsen van Ozzy Osbourne: Een duik in de collectie van de Prince of Darkness
Als er één rockster is die zowel op het podium als op de weg indruk heeft gemaakt, dan is het wel Ozzy Osbourne, die op 22 juli 2025 overleed. De ‘Prince of Darkness’ stond niet alleen bekend om zijn rauwe muzikale erfenis, maar ook om zijn liefde voor krachtige en unieke motorfietsen. Zijn collectie weerspiegelt precies wat je van de Black Sabbath-frontman zou verwachten: luid, opvallend en compromisloos.
5. Motorrijders zijn kansloos tegen het France Dexter Radar-systeem
Een artikel over het France Dexter Radar-systeem hield jullie bezig het afgelopen jaar. Dit systeem begon als een proef in Normandië en is uitgegroeid tot een uitgebreid netwerk van ongeveer 300 voertuigen die dagelijks over de Franse wegen patrouilleren. Deze onopvallende auto’s, die niet te onderscheiden zijn van gewone personenauto’s, meten de snelheid van voorbijkomende voertuigen zonder waarschuwingssignaal of zichtbare flits.
6. Op de motor door de file? Dit zijn de spelregels
Kun je als motorrijder zelf kiezen tussen welke autostroken je in de file doorschiet? Nee dus. Toch lijkt niet iedereen dat te beseffen, en over veilig filerijden bestaat nog flink wat verwarring. In dit artikel zetten we de regels op een rij.
8. Wat kost motorrijden nu echt? We zetten het op een rij voor je
Een hobby mag geld kosten. Mobiliteit kost sowieso geld. Maar hoeveel kost motorrijden nou eigenlijk precies? Wij besloten daar eens wat dieper in te duiken en de rekenmachine uit de kast te trekken.
9. Waarom neutraal tussen de 1e en 2e versnelling zit
Iedere motorrijder weet het zonder nadenken: één tik naar beneden voor de eerste versnelling, daarna stapjes naar boven om verder op te schakelen. Tussen de eerste en tweede versnelling vind je de neutraalstand, (hoewel niet altijd even makkelijk…) Maar waarom zit neutraal eigenlijk precies daar? Deze vraag boeide jullie, blijkt uit de top-10 notering van dit artikel.
10. Instructeur spoorloos: politie haalt drie lesmotoren van de A5
Op nummer 10 een luchtig artikel. Begin december reden er op de A5 drie lesmotoren achter elkaar, maar er viel de agenten iets op: één motor zat zo’n 400 meter van de andere twee vandaan. En er was nergens een lesauto met instructeur te zien.
Op Facebook Marketplace (gesloten groep) verschijnt niet dagelijks een motorfiets die snelheidsgeschiedenis heeft geschreven. Toch staat daar sinds 14 januari 2026 een Kawasaki ZH2 te koop die tijdens de Bonneville Speed Week van 2024 een gemiddelde snelheid van 202,243 mph – omgerekend 325 km/u – over één mijl wist te halen. De vraagprijs: $26.000, wat neerkomt op circa €22.500. De kilometerstand: amper 1.200 kilometer. Voor wie een doorsnee tweedehands motor zoekt, is dit natuurlijk niet de juiste advertentie. Maar voor verzamelaars, snelheidsfreaks of liefhebbers van technische buitenbeentjes opent zich hier een zeldzame kans. De vraag die zich opdringt is niet zozeer óf deze machine bijzonder is – dat staat buiten kijf – maar eerder waarom iemand zo’n gedocumenteerd stukje motorgeschiedenis zou willen verkopen. En belangrijker nog: rechtvaardigt een recordprestatie op zout een meerprijs van pakweg €10.000 ten opzichte van een vergelijkbare gebruikte ZH2?
Het verhaal achter deze machine begint bij een dealer in 2021, waar de motor nieuw werd aangeschaft. Het was nog geen ZH2 SE met zijn luxueuzere Brembo Stylema-remklauwen en semi-actieve vering, maar de standaardversie met zijn 998cc-supercharged viercilinder die 200 pk en 137 Nm produceert. Wat volgde was geen impulsief project, maar een methodische transformatie die jaren in beslag nam. De eerste 500 mijl – ongeveer 800 kilometer – werden volgens Kawasaki’s inrijdprotocol afgelegd, waarna de eigenaar de machine begon voor te bereiden op zijn uiteindelijke bestemming: de zoutvlakten van Bonneville. De kilometerstand bleef beperkt tot 1.200 kilometer totaal, wat betekent dat deze ZH2 nauwelijks een normaal motorleven heeft gekend. Geen files, geen regenbuien, geen toerritten door de Ardennen. Deze machine heeft één doel gediend: snelheid.
Wat deze advertentie extra opmerkelijk maakt, is het platform waarop hij verschijnt. Facebook Marketplace staat niet bepaald bekend als de eerste keuze voor high-end motorverkoop. De keuze voor Facebook suggereert ofwel een eigenaar die de lokale markt wil testen, ofwel iemand die niet op zoek is naar maximale exposure maar juist naar een specifiek type koper – iemand die weet wat hij zoekt en bereid is te handelen zonder tussenpersonen. Het roept vragen op over de verkoopmotivatie: is dit een afgewerkt project dat plaats moet maken voor iets nieuws, of zijn er praktische redenen waarom deze machine moet vertrekken?
Van showroom naar zoutvlakte
De modificaties zijn niet willekeurig gekozen, maar gericht op één specifiek resultaat: zo snel mogelijk over een gemeten afstand. Een Airtech aerodynamische kuipkit verving het naked karakter van de ZH2, essentieel om luchtweerstand bij extreme snelheden te minimaliseren. Airtech, een gevestigde naam in de landspeedracing-wereld, produceert kuipen die niet alleen functioneel zijn maar ook voldoen aan de strikte reglementen van Bonneville. De transformatie van naked bike naar gestroomlijnde raket is niet alleen cosmetisch – bij snelheden boven 300 km/u is elke vierkante centimeter frontaal oppervlak een vijand die overwonnen moet worden. De standaard ZH2 heeft een opgegeven topsnelheid van 280 km/u, waarbij luchtweerstand de primaire limiterende factor wordt. Om die barrière te doorbreken is aërodynamische optimalisatie niet optioneel, maar absoluut noodzakelijk.
Daarnaast werd een stuurdemper geïnstalleerd – onmisbaar bij snelheden waar zelfs de kleinste instabiliteit fataal kan zijn – samen met een volledig uitlaatsysteem van Brock’s Performance, een merk dat zijn sporen heeft verdiend in de dragrace- en landspeedwereld. Brock’s Performance, opgericht door de bekende dragrace-specialist Brock Davidson, staat bekend om uitlaatsystemen die niet alleen vermogen vrijmaken maar ook betrouwbaar blijven onder extreme belasting. ECU kreeg vervolgens een op maat gemaakte tuning, specifiek afgestemd op de belasting en het verbruik tijdens recordpogingen. Dit is geen generieke flashtuning via een website, maar maatwerk dat rekening houdt met brandstofkwaliteit, luchtdichtheid op 1.286 meter hoogte – Bonneville ligt niet op zeeniveau – en de specifieke belasting van langdurige vollastlooppunten.
Twee runs in tegengestelde richting
Het resultaat: 202,243 mph gemiddeld over één mijl in 2024, ruim 40 km/u sneller dan de standaard ZH2 ongelimiteerd kan halen. Dat gemiddelde is cruciaal om te begrijpen – Bonneville-records worden berekend over twee runs in tegengestelde richting om wind te compenseren. De machine moet dus niet één keer 325 km/u halen, maar twee keer, met slechts beperkte tijd ertussen. De consistentie die hiervoor nodig is, zowel qua machine als qua rijder, wordt vaak onderschat. Een dragrace duurt enkele seconden; een Bonneville-run vereist tientallen seconden op absolute limiet, waarbij mechanische betrouwbaarheid net zo belangrijk is als rauwe kracht.
Toch blijft er een zekere vaagheid hangen over het volledige ontwikkelingsproces. Hoeveel runs waren er nodig voordat dit record tot stand kwam? Wat was de absolute topsnelheid tijdens de snelste passage? Zijn er mechanische issues geweest, of liep alles vanaf het eerste moment op rolletjes? Werd er tussen de runs onderhoud gepleegd, en zo ja, wat precies? Deze vragen zijn niet alleen academisch – ze geven inzicht in de belasting die de machine heeft ondergaan en de potentiële verborgen slijtage die niet direct zichtbaar is. De advertentie blijft hierover zwijgen, wat begrijpelijk is voor een verkoopplatform als Facebook Marketplace, maar voor potentiële kopers met €24.000 op zak wellicht toch relevant.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
