Home Blog Pagina 633

Duotest: Moto Morini X-Cape vs. Yamaha Ténéré 700 Rally Edition

0
Moto Morini X-Cape vs. Yamaha Ténéré 700 Rally Edition

Als het te mooi lijkt om waar te zijn, is het dat vaak ook. Toch is dat niet de conclusie die we trekken na het rijden met twee betaalbare middenklasse-allroads, de Yamaha Ténéré 700 Rally Edition en de Moto Morini X-Cape. Zowel de koning van de klasse als de nieuwbakken uitdager zijn gunstig geprijsd. Waar voor je geld, het kan nog.

Fotografie: Manu De Soomer

TestlocatieAalter, België
Testomstandighedenzonnig
Temperatuur25 graden
Testkilometers270 km; 180 op de weg, 90 offroad
Bijzonderhedenzeer betaalbare middenklassers

Middenklasse-allroads danken hun populariteit aan eenvoud en efficiëntie. Allroad-rijders hebben het – eindelijk – door dat het met een 1200 cc niet zo eenvoudig is om ermee op allroadavontuur uit te trekken. Zware allroads zijn het equivalent van SUV’s bij de auto’s. Die ogen vaak indrukwekkend, maar in veel gevallen wordt er met die SUV’s enkel offroad gereden als de oprit naar de luxe villa nog niet verhard is. Met motoren loopt het niet zo’n vaart, maar toch zien wat dat de meeste zware allroads bijna uitsluitend op de weg gebruikt worden. De uitzonderingen bevestigen hier de regel.

Eenvoud siert

Terug naar de middenklassers dus en de eenvoud en gebruiksvriendelijkheid die ze voorop stellen. Met daaraan gekoppeld aantrekkelijke prijzen. Het verklaart het succes van de klasse, al is niet elke poging een schot in de roos. Het is bijvoorbeeld nog afwachten hoe de Aprilia Tuareg het in zijn eerste echte jaar zal doen. Die vraag hoeven we ons bij de Yamaha Ténéré 700 al lang niet meer stellen. De motor is een succesnummer. Met een populaire basisversie en een bijna even populaire Rally-uitvoering – de motor die we voor deze test gebruikten – heeft het merk met de gekruiste stemvorken een voltreffer in huis. Yamaha bracht recent ook de World Raid-uitvoering op de markt, maar dat is meer dan een luxe uitvoering van de standaard. Met een betere ophanging, grotere tank, ander dashboard en nog veel meer, is de World Raid niks minder dan een motor uit een hogere klasse. Het was geen optie om die tegenover de Moto Morini X-Cape te plaatsen.

Morini noemt zijn X-Cape een ‘Adventourer’. Leuk gevonden. En het wil meteen zeggen dat de Italo-Chinezen geen compromissen hebben gedaan op het vlak van kwaliteit en uitrusting, maar wel een motor hebben gebouwd met een avontuurlijke basis en extra aandacht hebben gegeven aan comfort en prestaties, daar waar de motor het meest gebruikt wordt: op de openbare weg. De Morini is langer en lager dan de Yamaha, heeft een grotere tank en hij weegt droog 9 kg meer. Allemaal tekenen dat de primaire biotoop het asfalt is. De balans tussen weg en offroad is bij de Yamaha meer in evenwicht, of moeten we het bestempelen als anders verdeeld?

Vergelijkingstest Ducati Desert X – Honda Africa Twin DCT – Yamaha Ténéré 700 World Raid

Aangenaam rijden

Een andere getuige van Morini’s aandacht voor de openbare weg is het 19-inch voorwiel. Onze testmotor was het tastbare bewijs dat ook daar goede offroad-banden op kunnen passen, maar het illustreert wel dat het stuurgedrag op asfalt toch wat extra aandacht kreeg van de ingenieurs. Morini koppelt hier een aangenaam blok aan dat niet bulkt van de pk’s, maar desondanks onder zo goed als alle omstandigheden genoeg vermogen biedt. Vooral de 54 Nm aan koppel, die vlot en vroeg vrijgegeven wordt, zorgt ervoor dat het gemakkelijk en ook aangenaam rijden is met de X-Cape.
De gasrespons van de X-Cape is opvallend vlot – romiger zelfs dan op de Yamaha – en de motor is goed doseerbaar. Dat geeft vertrouwen en het zorgt er ook voor dat je vanaf het begin de Morini goed onder de knie hebt. Bovendien is de standaard veerafstelling goed en de zithouding ontspannen. De 50mm-voorvork is volledig instelbaar. Maar zoals het ook op andere vlakken het geval is: het is niet het formaat dat telt, maar wel wat je ermee doet. De niet-instelbare 43mm-Kayaba van de Ténéré doet het zeker even goed op de weg en is door zijn progressiviteit beter offroad. Niet regelbaar, maar wel met een uitstekende basisafstelling, zo kan het dus ook. Van de upsidedownvork tot de qua veervoorspanning en uitgaande demping regelbare monoshock slikten de Ténéré-schokbrekers elke put en bult die we voor de wielen kregen. Op het onverhard is de Yamamaha onze favoriet.

Meer dan snor

Stilistisch zit het op beide meer dan snor. Al valt over kleuren en smaken niet te redetwisten, het kan niet ontkend worden dat de Moto Morini er goed uitziet. Bovendien zijn details, zoals de Italiaanse kleuren onder het logo op de tank en het gebruik van de adelaars uit het Moto Morini-logo op maar liefst tien plaatsen, mooie verwijzingen naar de geschiedenis en de afkomst van het merk.

Ook Yamaha doet het goed met verwijzingen. De kleuren van deze Rally Edition zijn gebaseerd op die van de legendarische Dakar-motoren van het merk. Het verticaal geplaatste dashboard is sober en heeft een heel handige knop om het ABS uit te schakelen.

De Twijfeltest: Ducati Multistrada V2 S vs Multistrada V4 S

Hier legt Moto Morini de lat hoger. Verbazingwekkend is dat je op een motor met deze prijs toch een joekel van een tft-scherm (7-inch!) vindt. Het toont bovendien duidelijk alle info. Via de bediening aan de linkerstuurhelft navigeer je door de instellingen en zo stel je ook een van de twee rijmodi in. We maakten gretig gebruik van de offroad-modus, waarbij je het ABS achteraan kan uitschakelen. Rechtop staand voor offroad-gebruik voel je dat Moto Morini de motor smal gebouwd heeft in het midden, waardoor je ook op onverharde ondergrond een goede controle hebt. Het is met de X-Cape een beetje zoals een tv kiezen in de MediaMarkt. Als je hem vergelijkt met (een) andere(n), zie je dat het soms nog beter kan. Rij je alleen, dan ben je gewoon heel tevreden. Zo was het ook bij het offroad-stuk van de test. Het is pas als je de X-Cape vergelijkt met de vaak gelauwerde Ténéré dat je ziet dat het beter of sneller kan. Voor het overige komt de Italiaan echter overal goed voor de dag.

Grootste troef

De grootste Moto Morini-troef is ontegenzeggelijk zijn gebruiksgemak. Daardoor kun je ook het aanwezige vermogen ten volle benutten. Moto Morini gebruikt onderdelen van hoog aangeschreven merken, zoals de volledig instelbare Marzocchi-vork en de Brembo-remmen. Het is de verdienste van de Italo-Chinezen dat ze een evenwichtig totaalpakket hebben gemaakt dat een zeer breed publiek zal bereiken.

Het kabel bediende CP2-blok van Yamaha is en blijft een pareltje. Eén van de beste twins ooit gemaakt en een blok dat nooit teleurstelt en voortdurend begeestert. In pure cijfers is het niet eens zoveel sterker dan dat van de X-Cape. Maar het heeft wel iets meer pit en een hogere funfactor. Dat is geen verwijt naar Moto Morini, maar eerder een pluim naar Yamaha. Tot op heden kennen we geen vergelijkbare twin, die zich qua fun-gehalte en rijplezier naast het CP2-blok kan plaatsen. Het blok is één van de grote troeven van de Ténéré. En voor wie het wat meer of minder mag zijn: dit is ook het blok in de standaardversie en in de nieuwe World Raid.

Conclusie Moto Morini X-Cape vs. Yamaha Ténéré 700 Rally Edition

Op het vlak van prestaties is de Yamaha Ténéré 700 Rally Edition geen betere motor dan de standaard Ténéré. Hij is wel stukken beter bewapend voor het ruigere offroad-werk, met een eendelig rallyzadel, een Akrapovic-slip-on demper, een carterplaat en radiateurprotector, grip pads op de tank en speciale handvatten. Bekijk je het dus enkel op het vlak van prestaties, dan kun je net zo goed kiezen voor de standaarduitvoering.
MotoMorini heeft ondertussen trouwens ook een X-Cape met gouden wielen uitgebracht. De Gold Wheels Edition kost € 800,- meer dan de standaardversie en dit is dan ook vooral een optische aanpassing. Ook als je niet de standaard gietwielen, maar gewone spaakwielen kiest, betaal je extra. Kortom: wanneer je de beide basisversies bekijkt, is het prijsverschil tussen de twee € 3.800,-.
Dat is in pure euro’s voor sommigen te behappen, maar als je uitgaat van de basisprijs van de Moto Morini, kost de Yamaha bijna 45 procent meer. We zitten hier wel in een lagere prijsklasse. Maar toch, dat is best indrukwekkend, wetende dat de Ténéré ook al niet de duurste op de markt is. We kunnen in ieder geval met de hand op het hart zeggen dat de Ténéré géén 45 procent beter is dan de Moto Morini.
Als we het in euro’s bekijken, zie je dat het verschil wel ongeveer klopt. Vooral als je vaker offroad gaat rijden, is de Ténéré de betere motor. Op de weg ook – vooral met dank aan het onvolprezen CP2-blok –, maar het verschil is daar kleiner. Als er een klassement prijs-kwaliteit opgesteld moet worden, staat de Moto Morini op dezelfde hoogte als de Ténéré.
Hoe dan ook: in beide gevallen moet je met ontzag kijken naar wat beide constructeurs aanbieden voor deze prijzen. Het is bewezen, goed motorrijden hoeft niet duur te zijn.

Pluspunten Yamaha Ténéré 700 Rally Edition

Motorkarakter, funfactor, veelzijdigheid, afwerking

Minpunten Yamaha Ténéré 700 Rally Edition

Euh…

Pluspunten Moto Morini X-Cape

Prijs, gebruiksvriendelijkheid, comfort, afwerking

Minpunten Moto Morini X-Cape

Tja…

Ryvid Anthem: ‘op maat gemaakte’ elektrische motorfiets

0
Ryvid Anthem

Het onlangs opgerichte Amerikaanse bedrijf Ryvid komt op de markt met de Ryvid Anthem, een naked bike met minimalistische lijnen die geschikt is voor rijders van alle lengtes.

Verstelbare zitting

Als je nog nooit van Ryvid hebt gehoord, maak je dan geen zorgen, het Amerikaanse bedrijf heeft net de motorfietsmarkt betreden, meer bepaald de elektrische markt, met de Ryvid Anthem, een elektrische naked bike die puurheid van vorm uitstraalt. In feite zijn de lijnen hoekig en strak, gekenmerkt door de valse tank die verbonden is met het zadel en de staart, zonder openingen of onderbrekingen.

Een van de bijzonderheden van dit model, speciaal voor het marktsegment waarin het zich bevindt, is de zitting die meer dan 10 cm in hoogte verstelbaar is, van 76,2 tot 86,4 cm vanaf de grond, waardoor de Anthem geschikt is voor rijders van alle lengtes. Een ander interessant kenmerk van de Ryvid Anthem is de mogelijkheid om zonder al te veel moeite de overbrengingsverhoudingen aan te passen, terwijl de kleine accu van 4,3 Kwh zijn veelzijdigheid aanzienlijk beperkt. De door de fabrikant geclaimde actieradius bedraagt ongeveer 120 km in de Eco-modus en slechts 80 km als de Sport-kaart wordt geselecteerd. Deze waarden variëren dan naar gelang van de rijstijl, waarmee bij elektrische voertuigen rekening moet worden gehouden. Dus als u het bereik ten volle wilt benutten, is het raadzaam rustig aan te doen met het gaspedaal.

Honda: 10 elektrische motorfietsen tegen 2025

Ten slotte kan de motor volgens de fabrikant een maximumkoppel van 72 Nm ontwikkelen en een topsnelheid van 120 km/u bereiken, terwijl het chassis is uitgerust met een upside-down vork in combinatie met een centrale monoshock achter, terwijl het remsysteem steunt op twee schijven.

Beschikbaarheid en prijs

Beschikbaarheid? De Ryvid Anthem zou volgende zomer klaar moeten zijn, maar het is nu al mogelijk om te pre-orderen tegen een prijs van ongeveer 7.680 euro, exclusief verzendkosten.

2023 Honda GL1800 Gold Wing met exclusieve Airbag

0
2023 Honda Gold Wing

Honda’s zescilinder luxe grand tourers zijn onthuld voor het modeljaar 2023. Dat omvat nieuwe kleurenschema’s voor de standaard en Tour versies, en een update van het TPMS systeem.

Voor 2023 krijgt de GL1800 Gold Wing, in de basisversies met DCT en Tour (met en zonder airbags), een veiligheidsupdate en nieuwe kleuren. Er is geen verandering in esthetiek of constructie.

Wat de veiligheid betreft, bevat het bandenspanningscontrolesysteem TPMS (Tyre Pressure Monitoring System, dat de waarde in bar op het LCD-scherm weergeeft) nu ook een duidelijke waarschuwing via het TFT-scherm voor het geval de spanning niet optimaal is. Dit systeem zit nu ook in de basisversie.

Kleurstellingen

De GL1800 Gold Wing DCT (zonder topbox, maar met DCT-transmissie met 7 versnellingen + Walking Mode) zal verkrijgbaar zijn in Mat Iridium Gray Metallic / Mat Pearl Morion Black.
De GL1800 Gold Wing Tour, met topbox, handgeschakelde 6-versnellingsbak met elektrische achteruit en HSTC-systeem voor starten op een helling, zal verkrijgbaar zijn in het nieuwe Graphite Black met bruine balhoofdkappen.

Airbag

De GL1800 Gold Wing Tour DCT/Airbag versie (uitgerust met topbox, Airbag en 7-versnellingsbak DCT + Walking Mode + HSTC) arriveert in de nieuwe two-tone Beta Silver Metallic / Iridium Gray Metallic en Graphite Black kleuren, met kopkappen in bruin, evenals in de bevestigde Pearl Glare White.

2023 Honda Gold Wing

WorldSBK Catalunya: alles zit tegen voor Michael van der Mark

0
Michael van der Mark WorldSBK

Er zijn van die raceweekenden dat alles tegen zit. Dit overkwam Michael van der Mark op het Circuit de Barcelona-Catalunya. Alvaro Bautista had daar totaal geen last van, want met drie overtuigende zeges verstevigde de Ducati-coureur zijn leidende positie in het WK Superbike-klassement.

Fotografie: 2Snap

Waarom het WorldSBK-seizoen van Michael van der Mark nog lang niet verloren is

Vrijdagmorgen werd het direct al duidelijk dat het een moeilijk weekend voor Michael van der Mark zou worden. Na twee ronden rijden op het circuit van Catalunya liet zijn BMW hem in de steek met een technisch probleem. ‘Je mist dan veel belangrijke rijtijd en dat is moeilijk om weer goed te maken, zeker als je zoals ik nog weinig ritme hebt’, aldus Michael. De Nederlander wist toen nog niet hoe moeizaam zijn weekend daadwerkelijk zou verlopen. Na een negentiende tijd in de Superpole kwam hij in de eerste bochtencombinatie in aanraking met Luca Bernardi. Michael bleef zitten, maar Bernardi crashte en de organisatie bestrafte de Rotterdammer met een long lap penalty voor de Superpole Race. De finish in Race 1 haalde Michael vanwege opnieuw een technisch probleem niet. Van der Mark begon vrij goed aan de Superpole Race en had aansluiting bij de strijd voor de zesde plaats. Toen hij zijn extra meters van de long lap penalty had gemaakt, kwam de BMW-coureur ook weer aardig naar voren, totdat hij zich verremde en ten val kwam. De dertiende plaats in de tweede race kon Michaels teleurstellende weekend niet meer redden. Michael wilde er na afloop niet te veel woorden aan vuil maken: ‘Het was totaal niet ons weekend, de knop moet om en op Portimão gaan we er weer voor.’

Een typerend beeld voor de races op Catalunya: vanaf de eerste bocht kon de concurrentie Alvaro Bautista (19) al niet meer volgen.

Iemand die wel stond te popelen om uitgebreid zijn verhaal te doen was Alvaro Bautista. De Ducati-coureur was oppermachtig op Catalunya en won alle drie de races. Omdat teammaat Michael Ruben Rinaldi in Race 2 tweede werd, liep Bautista nog meer punten uit op zijn naaste concurrenten Toprak Razgatlioglu en Jonathan Rea. Rea had in de Superpole Race zelfs wat ‘hulp’ van zijn teammaat Alex Lowes nodig om net als in Race 1 tweede te worden. In Race 2 eindigde Rea als vierde, terwijl Razgatlioglu vijfde, vierde en derde werd op Catalunya. Bautista lacht, want hij staat nu 59 punten voor op Razgatlioglu en heeft 67 punten meer dan Rea. Bautista lijkt zijn eerste WK Superbike-titel niet meer te kunnen mislopen. Maar dat dachten we in 2019 ook…

Tussenstand WK Superbike (na 24 races)                          

1. Alvaro Bautista (E), Ducati, 394;
2. Toprak Razgatlioglu (TR), Yamaha, 335;
3. Jonathan Rea (GB), Kawasaki, 327;
4. Michael Ruben Rinaldi (I), Ducati, 205;
5. Andrea Locatelli (I), Yamaha, 173;
6. Axel Bassani (I), Ducati, 170;
7. Alex Lowes (GB), Kawasaki, 161;
8. Iker Lecuona (E), Honda, 158;
9. Scott Redding (GB), BMW, 147;
10. Xavi Vierge (E), Honda, 99.

GP Zijspancross in beeld: modderbad

0
Luc Rostingt

In het Zuid-Duitse Rudersberg werd vorig weekend de GP Zijspancross-finale verreden. Al meer dan vijftig jaar worden hier zijspancrossen op het hoogste niveau beslecht. Rudersberg boezemt respect in door haar traditie van wisselende weersomstandigheden, die genadeloos kunnen zijn. Ook in 2022 werd het weer eens letterlijk veel modder en bloed, zweet en tranen. De Franse bakkenist Luc Rostingt kan hierover mee praten. Net als andere zijspannencrossers, die gestrand waren in de modder, miste hij samen met zijn Belgische rijder Davy Sanders de kwalificatie van de GP zijspancross en moest zo op zondag noodgedwongen toekijken.

Tekst en fotografie: Emil Bilars

WK zijspan Rudersberg: Etienne Bax / Ondrej Cermak wereldkampioen!

Luc Rostingt

Nieuwe kleuren voor de 2023 Honda CB1000R, CMX500 Rebel en Monkey

0

Drie van Honda’s meest visueel onderscheidende modellen ontvangen updates voor het jaar 2023. Een nieuwe CB1000R Black Edition voegt zich bij de Neo Sports Café-familie; de CMX500 Rebel, Europa’s meest populaire model in de custom-categorie van de afgelopen twee jaar, krijgt een compleet nieuwe reeks eigentijdse kleuren en de ‘S’-editie is verkrijgbaar in een nieuwe dynamische kleur. De prachtige Monkey krijgt kleurupdates die een eerbetoon zijn aan de klassieke ontwerpen van de jaren 60.

Honda CBR250RR: SP-versie komt eraan voor 2023

Een nieuwe Mat Jeans Blue Metallic CB1000R ‘Black Edition’ voegt zich bij de bestaande Black Edition-versie aan het hoofd van Honda’s Neo Sports Café-familie. Beide kleuren hebben een nieuw zilveraccent op de tank dat past bij de zorgvuldig geselecteerde machinaal bewerkte aluminium details op de wielspaken, achterbrugplaten, motorkappen en stuurklemmen. De gestroomlijnde en agressieve look wordt afgewerkt met de in kleur afgestemde cover voor het duozadel. De standaard CB1000R heeft ook een nieuwe look voor 2023, verkrijgbaar in een stijlvolle nieuwe Bordeaux Red Metallic kleurstelling.

De CMX500 Rebel, Honda’s A2-vriendelijke 500cc paralleltweecilinder compacte cruiser, is al twee jaar Europa’s best verkochte model in de custom-categorie. Toegankelijk, gemakkelijk te rijden en gemakkelijk om mee te leven, heeft de Rebel een aantrekkelijke standaardspecificatie met onder meer een assist-/slipperkoppeling, ledverlichting en een versnellingsindicator.

2023 Honda CMX500 Rebel.

Voor 2023 krijgt de CMX500 Rebel drie gloednieuwe eigentijdse lakopties: Mat Gunpowder Black Metallic, Pearl Smokey Grey en Candy Diesel Red. De CMX500 Rebel ‘S’-versie, die een reeks praktische en aantrekkelijke fabrieksaccessoires omvat, waaronder een koplampkap, geheel zwarte vorkafdekkingen en vorkbeenkappen plus zadel in diamantgestikte stijl, is nu verkrijgbaar in het dynamische nieuwe Titanium Metallic.

De Honda Monkey blijft wegen in heel Europa opvrolijken sinds de herintroductie vorig jaar. Voor 2023 zal de Monkey beschikbaar zijn in het nieuwe Pearl Shining Black en geüpdatete Banana Yellow en Pearl Nebula Red. Alle drie hebben een frame, vork, achterbrug en achtervering in bijpassende kleur, plus een geruite zadelbekleding en een stijlvol benzinetank design die verwijzen naar de klassieke Monkey-stijl uit de late jaren 60.

2023 Honda Monkey 125.

Wat Rij Jij? Occasionmotoren 6.000 tot 9.000 euro

0

In deze video van Wat Rij Jij? gaan we langs bij Ben uit Zwolle. Ben heeft een Yamaha XSR 700 uit 2017 gekocht in 2020 voor 8.000 euro, in Wageningen staan de Kawasaki Ninja 650 uit 2019 en de Suzuki GSR750 uit 2012 van Sanne en Rick. Sanne kocht de Ninja 650 voor 6.990 euro in 2020 en Rick zijn GSR in 2022 voor 6.700 euro. Frank uit Bussum kocht in 2021 een splinternieuwe Royal Enfield Himalayan voor 6.199 euro.

Triumph Scrambler 1200 XE uit James Bond-film wordt geveild

0
JAMES BOND TRIUMPH SCRAMBLER 1200 XE

U kunt deze herfst een stukje filmgeschiedenis bezitten door de Triumph Scrambler 1200 XE uit de James Bond-film No Time To Die aan uw motorfietscollectie toe te voegen.

De motor is een van de voertuigen in de actievolle openingsstunt van de film, bereden door de vijandelijke moordenaar Primo voordat hij door James Bond wordt opgepikt voor de beroemde sprong op het plein.

Voordat het filmen begon, werd de standaard Scrambler 1200 XE uitgebreid aangepast door Triumph in de fabriek in Hinckley. De stuntcoördinator van No Time To Die, Lee Morrison, werkte rechtstreeks samen met het team om ervoor te zorgen dat de motor de zware stuntscènes aankon.

Triumph Motorcycles schittert in James Bond-film No Time To Die

Lee Morrison:

“Eerst en vooral moet ik er als stuntcoördinator zeker van zijn dat we de actie op die motorfiets kunnen uitvoeren. Is hij wendbaar en krachtig genoeg voor de stuntrijders om te doen wat ik wil? En ook, cruciaal, past hij in het verhaal van de film op een manier die geloofwaardig is op het scherm. We vonden het uiterlijk van de Scrambler 1200 XE geweldig en reden er absoluut op los. Ik bedoel zo agressief als je op een motorfiets kunt rijden. We staken hem in het terrein op, reden hem door gladde straten in Matera, namen trappen in de derde versnelling, wisselden snel van richting, sprongen, alles wat je maar kon bedenken, en die motor presteerde briljant.”

Met zulke uitgebreide modificaties is de motor niet langer geclassificeerd als legaal voor de weg en mag hij niet worden verkocht met homologatie voor de weg. Toch zou de nieuwe eigenaar de machine verder kunnen aanpassen om hem weer op de weg te krijgen, hoewel dat waarschijnlijk de waarde van deze tweewielige filmster zou aantasten.

MOTO73 editie #17 2022

0
MOTO73 17 2022 juiste

MrGPS: Hoe update ik mijn kaarten? Deel 1: TomTom Rider

0
MrGPS TomTom Rider

Nu de vakanties weer achter de rug zijn en je weer meer achter je bureau zit dan in het zadel is het misschien eens tijd om je toestel te updaten. In essentie wijst zich dat allemaal vanzelf, maar telkens weer blijkt het toch niet voor iedereen even vanzelfsprekend. Vandaar toch even apart aandacht daarvoor. In deze aflevering de TomTom Rider, de volgende keer komt de Garmin Zümo aan bod.

Illustraties: Hans Vaessen

Om te beginnen toch nog weer even de waarschuwing die ik altijd geef: ga niet de avond voor vertrek updaten! Ook al gaat het meestal in één keer goed, er is een goede kans dat dan de Wet van Murphy op de loer ligt en je moet vertrekken zonder goed werkende gps. En laten we wel zijn: als het werkt, werkt het. Wat maakt het nu uit of je kaarten een paar manden ouder zijn dan kan? Zoveel verandert er ook weer niet.

MrGPS: Wat is er nieuw in MyRouteApp?

Het updaten als zodanig is tegenwoordig supereenvoudig. Vooral met de toestellen die via WiFi werken, zoals de TomTom Rider 550. Toch levert dat ook een risico op. Het gaat bij zo’n update om grote bestanden van diverse gigabytes. Dat maakt het updateproces gevoelig voor verstoring. Het kan bijvoorbeeld zijn dat je WiFi-netwerk niet helemaal goed geconfigureerd is. Dat het netwerk van je buurman om voorrang vecht of een magnetron even leidt tot verstoring. Kijk je naar streaming tv, dan zie je in zo’n situatie even onscherp beeld, maar dat herstelt zich meestal even later vanzelf weer. Bij het updaten van de kaarten kan het er echter voor zorgen dat het downloadbestand wordt beschadigd, waardoor je na updaten ineens de melding krijgt ‘geen kaarten beschikbaar’. Kun je opnieuw beginnen. En dat kan uren onzekerheid en ergernis opleveren.

Enfin, dat gezegd hebbende: heb je eenmaal succesvol via WiFi geüpdate, dan zal dat de volgende keer ook wel goed gaan. Liep je eerder tegen problemen aan? Doe dan je volgende update via de pc (ook al werkt die ook via WiFi, dat is toch stabieler).

Soorten updates

Het eerste waar we aan denken bij een GPS is natuurlijk de kaartupdate. Hoe vaak die verschijnt verschilt per type, maar ga uit van gemiddeld driemaal per jaar. Heb echter in de gaten dat een weg die vandaag verandert niet meteen de volgende dag in je toestel staat. Wel is het zo dat TomTom sneller met wijzigingen is dan concurrent Garmin. Dat komt doordat TomTom via Teleatlas zelf z’n kaarten maakt en een update dus over minder schijven gaat. Bovendien staan de ontwikkelingen niet stil en werkt TomTom aan een techniek, waardoor je ook echt alleen updates hoeft te installeren in plaats van telkens opnieuw de hele kaart. Daardoor zullen wijzigingen in de toekomst nog veel sneller in je systeem staan. Maar dat zal vermoedelijk niet gelden voor de huidige Rider.

Ofschoon het eigenlijk heel eenvoudig is, is er toch veel verwarring rond het updaten van de Rider. Daarom toch even wat uitleg. Om te beginnen is er een belangrijk verschil tussen de Rider 4xx en Rider 5xx. Bij de Rider 4xx moet je je updates altijd doen via de computer. Daartoe installeer je dan het programma MyDrive Connect. Dat is gratis te downloaden van de TomTom-site. Koppel uiteraard je toestel met de meegeleverde usb-kabel aan je computer. De verwarring zit erin dat TomTom nóg een toepassing heeft die Mydrive heet. Dat is de routeplanner die je vindt op mydrive.tomtom.com. Geen apart programma dus, maar feitelijk een website. Die gebruik je voor het maken en overzetten van routes, maar niet voor updates. En omgekeerd: MyDrive Connect gebruik je alleen voor updates en niet voor routes.

Uitroepteken

Maar goed, voor de Rider 5xx is dat allemaal niet nodig. Je zorgt gewoon dat je toestel verbinding heeft met je WiFi en je bladert naar ‘instellingen’.

Staat daar een uitroepteken dan betekent dit dat er een update beschikbaar is. Tik erop, blader naar rechts en je ziet ‘updates en nieuwe items’.

Vervolgens zie je welke updates er beschikbaar zijn. Je zult zien: er zijn heel vaak updates. Naast kaarten kunnen dat immers ook flitspalen of points of interest (POI’s) zijn.

Daarna kies je voor ‘update nu’. Je zult zien: het toestel vraagt vanzelf om te koppelen aan een voeding. Dat kan de computer zijn, maar ook je telefoonlader. Dat is van belang om te voorkomen dat de accu tijdens het updaten leeg zou gaan. Het update-proces zelf kan vervolgens vrij lang duren, afhankelijk van je verbindingssnelheid. Soms een paar minuten, soms een paar uur. Wacht dat geduldig af.

Veel meer updates

Zoals al gezegd: de Rider4xx moet je updaten via MyDrive Connect. Ook de Rider 550 kun je via de computer updaten. Het enige voordeel daarvan is dat er dan gebruikgemaakt wordt van de, vaak, stabielere verbinding van de computer. Maar het is ook verwarrend. Zo zul je bijvoorbeeld zien dat er veel meer updates beschikbaar zijn.

Je kunt namelijk ook deelkaarten installen. Of extra stemmen. Via MyDrive is alles beschikbaar. Advies: hou het simpel en doe dat niet. Installeer gewoon heel Europa. Natuurlijk, als je alleen Benelux installeert, ben je sneller klaar met updaten. Maar zodra je een route laadt die maar een stukje door Duitsland gaat, krijg je een foutmelding, waardoor je op dat moment ineens alsnog heel Europa zou moeten installeren. Niet doen dus.

Bij de Rider4xx start je de feitelijk update vanuit het programma. Bij de Rider 5xx is dat anders en zie je een melding die vaak slecht gelezen wordt.

Met andere woorden: nadat je in MyDrive hebt aangegeven welke update je wilt installeren, moet je nog steeds in het toestel even het scherm opzoeken.

Koop producten

Nog even dit. In MyDdrive zie je ook het menu met ‘koop producten’ verschijnen.

Veel mensen klikken daar op en zien vervolgens dat ze moeten betalen voor flitspalen of kaarten. Maar ik heb toch lifetime? Inderdaad, dat menu is eigenlijk alleen relevant voor als je voor de Rider 40 of 50 bijvoorbeeld flitspalen wilt aanschaffen. MyDrive Express is immers voor alle TomTom-toestellen. Voor de rest geldt: gewoon negeren! Klik op de groene knop ‘bekijk updates’.