Yamaha Motors vervroegt de datum voor koolstofneutraliteit voor alle fabrieken. Een jaar geleden presenteerde ’s werelds op één na grootste motorfietsfabrikant plannen om alle fabrieken in 2050 CO2-neutraal te laten produceren. Nu zegt het in Iwata gevestigde hoofdkantoor van Yamaha Motor dat de datum wordt verkort naar 2035, wat overeenkomt met de pogingen van Europa om de CO2-uitstoot in datzelfde jaar met 78% te verminderen.
Hoe? Hier het overzicht
Minimalisering van het energieverbruik door een betere afstemming van de eisen
Nauwgezette, automatische uitschakeling van apparatuur wanneer die niet nodig is
Minimaal energie verbruikende, maar zeer productieve apparatuur invoeren
Overschakelen op hydro-elektrische energie waar mogelijk
Meer zonnepanelen installeren en streven naar een wereldwijd gebruik van CO2-neutrale elektriciteit tegen 2030
Het verwachte resultaat van deze stappen tegen 2035 is een vermindering van de CO2-uitstoot met 92% (in vergelijking met 2010) van productieactiviteiten in binnenlandse en internationale Yamaha Motor-fabrieken. Bovendien zullen de resterende CO2-emissies worden gecompenseerd door internationaal erkende methoden om het plan van het bedrijf uit te voeren om CO2-neutraliteit te bereiken in al haar fabrieken.”
We weten misschien niet zeker hoe de korte termijn er voor Yamaha uitziet, maar één ding is zeker: het Elektrische Tijdperk is in aantocht.
Voor de toeristen kwamen was de Veluwe al ontdekt door schilders, schrijvers en schieters. In het ‘Siberië van Nederland’ oefenden militairen met zwaar geschut. Kunstschilders kwamen er live schilderen. Schrijvers zochten er inspiratie en een rustige werkplek. Ook de adel en rijke stedelingen trokken zich graag terug op de Veluwe en verbleven daar in hun landhuizen temidden van tuinen en natuur (’t Loo en Kröller-Müller). Zij stimuleerden de kunsten ook. Alleen lastig dat er zo nu en dan van dat kanonnengebulder te horen was. Dan draaiden ze de grammofoon maar wat harder op. In Nunspeet was Herberg De Roskam een ontmoetingsplek en expositieruimte voor kunstenaars van de Nunspeetse Schilderskring. Tegenwoordig biedt De Roskam een moderne gezellige bistro, met prima gerechten op de kaart en geriefelijke kamers. Zo begin je ’s morgens uitgerust en tevreden aan de Primavera-toer.
Leven van alledag De route begint bij het Noord-Veluws Museum dat onder anderen aan de Nunspeetse kunstschilder Jaap Hiddink is gewijd. Als autodidact waren zijn schilderijen uitbundig, vol van levenslust en een intense beleving van de natuur. Dat staat op een tekstbord zo geschreven en wie dat niet gelooft, moet maar zelf kijken naar Jaaps schilderijen waarvan genoemde elementen afspatten. Het liefst schilderde hij het leven van alledag op de Veluwe, boerderijen, stadsgezichten, landschappen, woonwagens en markten, botters en havens; allemaal onderwerpen die op de kijker van nu wat nostalgisch overkomen. Zoals ook het schilderij Aan de Zoom van Jan van Vuren, ‘de Schilder van de Veluwe’, dat in het museumlogo prijkt.
Nunspeet was de poort naar de Veluwe. Met de spoorwegen kwamen de eerste toeristen uit de steden naar de natuur, later kwamen we per auto en motorfiets. Op weg in de Veluwe van nu. Het stationnetje van Hulsthorst, verscholen in het bos, inspireerde de dichter Roland Holst om zijn kroontjespen in de inktpot te dopen en er een gedicht aan te wijden. Het bos verdwijnt in de spiegels als de route over onwaarschijnlijk smalle weggetjes langs het Veluwemeer scheert.
Ouderwets gezellig Het schilderachtige Hanzestadje Hattem puilt uit van de kunst. Hotel De Blom had er een heuse kunstenaarskolonie. Anno 2022 strijden kunstateliers, galeries en drie musea om de aandacht. Wat te kiezen, waar te kijken? Het Anton Pieck-museum biedt de liefhebbers van die ouderwets gezellige Nederlandse prenten een prachtig inkijkje in de mans werk en leven. Anton: ‘Ik heb de wereld altijd door mooi gekleurd glas getekend.’ Niet alleen zijn tekeningen en schilderingen voor z’n beroemde kalenders zijn er te bewonderen, maar ook Piecks werktafel, schetsboeken en kwasten staan er tentoongesteld.
De sprookjeswereld van Pieck sluit mooi aan bij die van de broers Voerman in het Voermanmuseum, een straatje verderop. Jan Voerman Sr. trouwde met Anna Verkade, van die koekjesfabriek aan de Zaan. Zo’n oer-Hollands bedrijf dat in de tijden van voor televisie en internet albums uitgaf, waarin jong en oud plaatjes plakten die ze bij de Verkade-producten kregen. Jac. P. Thysse schreef de teksten en Jan Voerman Jr. maakte daar plaatjes bij. En voor kalenders. Speciale aandacht voor de prentjes in het album De IJssel, want daar gaan de volgende kilometers van onze toer een eerbetoon aan brengen. Met de beelden van Pieck en Voerman nog op het netvlies krijgt het rivierlandschap een heel speciale uitstraling. Hoge wolkenhemels, spel van zonlicht en schaduw op het water en land aan bak- en stuurboord.
Veel kanonnen De route slingert afwisselend door open weideland en groen bos. Bij de poort van legerplaats ’t Harde moet de bezoeker zich legitimeren en komt een gids in een auto de weg wijzen. De weg slingert omhoog naar de actieve kazerne, waar in vier paviljoens in Rijksbouwmeesterstijl het Artilleriemuseum is gevestigd. Veel kanonnen dus, binnen en buiten. Buiten biedt ook een magnifiek uitzicht vanaf de zestig meter hoge Woldberg over de onderliggende Veluwe. Net als in Hattem loopt de argeloze bezoeker het gevaar te lang te blijven hangen om al het materieel en de diorama’s goed te bekijken, en daardoor aan het einde van de dag de Primavera-toerrit nog te moeten afrijden. IJzeren discipline en een goed werkend horloge zijn hier geboden.
Daar gaan we weer, frisse boslucht waait door het vizier op de Vierhouterweg. Het is hier een en al natuur wat de klok slaat. De ruwe, nog onontgonnen natuur van de Veluwe was geliefd bij schrijvers en schilders. Die trokken eropuit, de paden op, de lanen in, met hun kroontjespennen en kwasten. Vierhouten is ook zo’n Veluwedorp dat voor de toeristen al door kunstenaars was ontdekt. In huiskamerhotel Vierhouten hangen schilderijen aan de muur, door schilders die op zolder sliepen bij elkaar gekwast. Ook koningin Wilhelmina stroopte in haar koets met ezel en kwastendoos de Veluwse wegen af op zoek naar pakkende taferelen om te schilderen.
Schrijvershuisje In Elspeet staat een schaapskooi. Plaggenhutten, simpele boerderijtjes, zandverstuivingen, heidelandschappen met boeren en boerinnen, paarden en schapen waren geliefde onderwerpen om te schilderen en over te schrijven. In Hoederloo oefent op een wei een schaapsherder met zijn schaapshond en kudde. Fluiten, roepen, klappen van de zweep. Aan de andere kant van het onverharde weggetje staat het ‘schrijvershuisje’ Kleine Arcke van Ad den Doolaard. Binnen zijn op bepaalde dagen boeken, geschriften, foto’s en andere spullen van de Nederlandse Hemingway te bekijken.
Hield hij ook van motorrijden? We weten wel dat hij graag met zijn Bugatti door Parijs scheurde en met zijn Cadillac door Joegoslavië kriskraste. Den Doolaard was dol op de Balkan, maar hij had ook een speciaal plekje in zijn hart voor Hoenderloo en omgeving. Den Doolaard: ‘Wat nu het nationale park de Hoge Veluwe is, heb ik nog gekend als een woestenij van grillige zandverstuivingen, bossen van somber naaldhout, lappen hei, eindeloze vlakten van buntgras, en hier en daar een stulp, een plaggenhut, een armetierig boerderijtje met halfsteens muren en een dak dat in de zandgrond scheen weg te zakken.’ Na zijn omzwervingen over de wereldbol keerde Den Doolaard terug naar zijn geliefde Hoenderloo, waar hij in 1984 overleed en nu begraven ligt.
Geliefde bestemming Kasteel Doorwerth staat op on-Nederlandse hoogte op een beboste heuvel boven de Rijn. De weg zigzagt erheen door een bos, met maar liefst tien procent stijging. Aan het einde van de weg wachten nog meer verrassingen. Het kasteel, dikke muren, slotgracht, dat werk, biedt onder meer ruimte aan horeca en het museum Veluwezoom. Doorwerth, Oosterbeek, Wolfheze en Renkum waren een geliefde bestemming voor kunstenaars met hun kwasten en schildersezels. In de negentiende eeuw had Oosterbeek de bijnaam ‘Nederlands Barbizon’, een verwijzing naar de beroemde kunstenaarskolonie ten zuiden van Parijs, waar schilders het atelier hadden verruild voor het schilderen in de buitenlucht.
Terwijl op de Veluwe het ene landhuis naast de andere villa werd opgetrokken, domineerden op de doeken van Oosterbeekse schilders nog bossen, heidevelden en uiterwaarden, gestoffeerd met koeien en schapen. Toen de laatste watermolen in het oude dorp werd gesloopt om plaats te maken voor het buitenhuis van een Amsterdamse bankier, waren het vooral de schilders die protesteerden. Het was niet alleen de oprukkende ‘beschaving’ waardoor de kunstenaarskolonie langzaam uiteenviel. ‘Gelderse landschappen’ zouden nog lang populair blijven, maar de makers ervan raakten erop uitgekeken. Het zou nog tot de opkomst, rond 1900, van de ‘Amsterdamse Impressionisten’ duren voor de schier tijdloze landschappen plaatsmaakten voor een weergave van het rauwe stadsleven. Oosterbeek was toen plotseling heel ver weg. Maar niet voor motorrijders uit heel Nederland die eindelijk, na een lange winterstop, het stof uit de uitlaat willen blazen op de Primavera.
Dankzij een nieuwe toevoeging aan het Barracuda assortiment is de populaire sequentiële LED-techniek toegankelijker dan ooit. Gebaseerd op de aluminium SQ-LED B-Lux richtingaanwijzers onderscheidt de SQ Basic variant zich door een hoogwaardige ABS kunststof behuizing, waardoor de SQ Basic wordt aangeboden voor €49,90 voor een set van twee.
Sequential LED-technology
Sequential Led Technology is afkomstig uit de automotive industrie. Deze technologie zorgt ervoor dat de richtingaanwijzer niet enkel knippert, maar dat de 9 individuele LED lampjes in iedere richtingaanwijzer in oplopende volgorde oranje knipperen waarmee een pijl-effect gecreëerd wordt. Naast een unieke look draagt dit ook bij aan de zichtbaarheid in het verkeer wanneer de richtingaanwijzers gebruikt worden.
Uiteraard zijn de Barracuda SQ Basic richtingaanwijzers voorzien van E-keur, en kunnen deze universeel gebruikt worden voor vrijwel ieder type motorfiets zonder tussenkomst van adapters.
Kijk voor de SQ-Basic richtingaanwijzers en alle andere producten uit het assortiment op www.barracudamoto.nl. Je vindt hier ook je dichtstbijzijnde Barracuda dealer.
Gebben we een elektrische toermotor die het vergelijk met een brandstofverstokende toermotor kan weerstaan? Is de EnergicaExperia Green Tourer het Groen Links antwoord op een ‘boerenmotor’ als de Moto Guzzi V85TT? We trokken de Dolomieten in voor heel voorzichtige conclusies.
TEST 2 & 3
Kawasaki Ninja H2 SX SE
Een motorfiets als de Kawasaki Ninja H2 SX SE mág een typeomschrijving hebben die leest als de toverformule van een alchemist. De van een compressor voorziene Kawasaki is een duivels apparaat dat z’n gelijke niet kent. Maar je kun je met deze krachtpatser ook uit de voeten in de haarspeldbochten van de Ardennen?
TEST 4 & 5
Husqvarna Norden 901 vs. Honda Africa Twin
Op het eerste gezicht lijkt de vergelijking tussen de Husqvarna Norden 901 en de Honda Africa Twin vergezocht. Maar ga je op de prijs af, is de pseudo-Zweed slechts een paar honderd euro goedkoper én is de longinhoud slechts 125 cc kleiner. Dus wat kan de Oostenrijks getinte Norden teweegbrengen tegen de inmiddels gearriveerde Honda?
TEST 5
Slimme trucs vor onderweg
Iedereen kent wel een situatie in het verre en afgelegen buitenland waarop je dacht: ‘Had ik maar…’. De afgelopen weken hebben we motorrijders gevraagd hun trucs en tips voor een zorgeloze vakantietrip naar ons te mailen. Neem je de te harte, ben je verzekerd van een weergaloos comfortabele trip.
TEST 6
Drie generaties op de TT
Sommige motorrijders moeten heel die graven in de familiestamboom om een voorvader te vinden die ook motorreed. Anderen kregen het recreatief rondjes rijden met de paplepel ingegoten. Maar wij hebben een familie gevonden waarvan grootvader, vader en zoon een of meerdere TT’s hebben gereden. Mogen we je de familie Van de Goorbergh voorstellen.
TEST 7
Hoe verliep de TT?
Inmiddels maakt Assen zich alweer op voor de 92e TT en is die van afgelopen weekeinde nog maar een zoete herinnering. Voor Henk Keulemans is de 91e editie van ‘Assen’ meer dan zo maar een wedstrijd. Welke herinneringen heeft hij overgehouden? Welke momenten waren bepalend voor de races? Hij heeft ze op papier gezet, zodat we ze nooit meer vergeten.
Meer is de 2022 Kawasaki Ninja H2 SX SE eigenlijk niet. Een showcase van wat Kawasaki kan maken. Een machine die zo over-the-top is dat het geweldig wordt. Een sneer naar andere motorfabrikanten die het moeten stellen zonder supercharger. Het laten zien wie het mannetje is, het dominante type, de opschepper. En dat is ze gelukt, want de Ninja H2 SX SE is een sensatie op wielen.
Fotografie: Pien Meppelink
Het Sport-Tourer-segment van Kawasaki is flink gevuld. Beginners vinden hun gading op de Ninja 650, gevorderden op de Ninja 1000SX en motorrijders met een dikke portefeuille op de Ninja H2 SX (SE). Meteen beginnen met de prijzen dan maar? De Ninja H2 SX kost € 27.349,- en de door ons geteste H2 SX SE, met elektronische vering en Brembo Stylema’s vooraan, € 31.049,-. En tel daar nog eens 849 euro bij voor de Tourer Edition Kit met zijkoffers en luxe binnentassen. Een behoorlijke som geld dus, met meteen aan het begin van deze test al een kooptip. Ga voor de SE. Altijd. De elektronische vering en Brembo’s werken bijzonder goed, dus het is de flinke meerprijs waard. We verwachten ook dat motorrijders die in dit segment shoppen bijna allemaal kiezen voor de SE, met alle mogelijke opties. Want als je ervoor gaat, doe het dan meteen goed.
Testlocatie
Eifel, Duitsland
Testomstandigheden
Droog en zeer warm
Temperatuur
26 graden
Testkilometers
+500 km
Bijzonderheden
Naast deze ‘Eerste Test’ maakten we ook een adrenalinerit over de Duitse Autobahn én de Nürburgring Nordschleife met deze Ninja H2 SX SE. Die reportage lees je binnenkort op motor.nl.
Slimme supercharger
Bij Kawasaki hebben de ingenieurs zich in ieder geval niet ingehouden. Werkelijk alles wat er op een motor van dit kaliber kan geplaatst worden, zit er ook op. Schrijf je mee? Bochtverlichting, launch control, motorremcontrole, quickshifter, assist & slipperkoppeling, tractiecontrole in drie standen, verschillende rijmodi, cruisecontrol en… een supercharger. Dat laatste is natuurlijk reden nummer 1 waarom je voor de 2022 Kawasaki Ninja H2 SX SE zou kiezen. Of in ons geval: waarom het een interessante machine is. De unit is namelijk geen alledaagse supercharger, zoals je die kent op bijvoorbeeld auto’s. Op een motorfiets heb je een veel beperktere ruimte om zo’n ding te plaatsen, dus moesten ze bij Kawasaki slim te werk gaan. We kunnen een half magazine vullen met info over de supercharger, maar doen dat niet omdat het systeem, hoewel licht aangepast voor de H2 SX (SE), al bekend is van de H2 en Z H2. Toch enkele leuke feitjes. Een supercharger gaat in de meeste gevallen gepaard met een intercooler om de aangevoerde lucht af te koelen. Koude lucht is namelijk beter voor de verbranding dan warme lucht. In het geval van de Ninja H2 SX is het plaatsen van een intercooler niet interessant door plaatsgebrek, extra gewicht en extra kosten. Dus wordt de supercharger gekoeld door olie en is de inlaatkamer gemaakt van zeer stijf aluminium, dat de lucht beter koel kan houden. Een tweede leuk weetje is dat deze supercharger een afblaasklep heeft om de te hoge druk in de inlaatkamer af te laten. Wanneer de gasklep plotseling wordt gesloten, laat de ECU de overtollige druk uit de kamer ontsnappen om te voorkomen dat de turbineschoepen gaan schommelen. Het resultaat is een luid gesjirp, net zoals een wastegate bij een turbo.
Een wirwar van frame, uitlaten, bodypanelen en een verstopte supercharger.We zien nog plaats voor een extra knopje rechts onder de startknop.Bijna onzichtbaar weggewerkt ‘oog’ voor de adaptieve cruisecontrol.Niet de meest elegante foto van de H2 SX SE. De uitlaatpijp mocht wat extravaganter.De SE-versie in één foto samengevat: elektronische Showa-vering en Brembo Stylema’s.
Sjirp sjirp
In de praktijk krijg je een vermogen van 200 pk en 137 Nm koppel. Dat vermogen is tegenwoordig, hoe vreemd het ook klinkt, niet meer bijzonder. Het koppel is wel een stuk hoger dan bijvoorbeeld een ZX-10R, die (ook) 203 pk levert en 115 Nm bij 11.400 tpm. Bovendien bereikt de 2022 Kawasaki Ninja H2 SX SE, dankzij z’n supercharger, zijn maximumkoppel al bij slechts 8.500 tpm. Daardoor heb je een middengebied dat zijn gelijke niet kent. Vanaf ongeveer 5.000 tpm voel je de extra kick van de supercharger, die zorgt voor een gecontroleerde, maar bijzonder intense trekkracht. Dat alles zo stabiel blijft, heeft te maken met het stijve chassis dat perfect weet om te gaan met dit surplus aan power. Daardoor heb je de boel steeds goed onder controle, zelfs bij volgas in lage versnellingen. De goed werkende tractie- en wheelie controle houden het voorwiel veilig aan de grond zodat je na een haarspeldbocht ongegeneerd in eerste versnelling volgas kunt doortrekken. Sensaties gegarandeerd!
Meestal is de trekkracht een van de belangrijkste eigenschappen die motorrijden zo verslavend maken. Bij de Ninja H2 SX SE is dat niet anders, maar het eerdergenoemde gesjirp van de afblaasklep is nog verslavender dan iedere kronkel perfect aansnijden op de Col de la n’Importe Quoi. Vol aanstormend op een bocht, hard in de remmen en al quickshiftend terugschakelen terwijl het gefluit je rond de oren vliegt. Een auditief genot dat zijn gelijke niet kent. Brutaal, bijzonder en begeesterend.
En dan hebben we het nog niet gehad over de immense powercurve die op je losgelaten wordt als je vol mag gaan op de onbeperkte stukken van de Autobahn. Over snelheden onder de 200 km/u maken we zelfs geen woorden vuil. Het is wat er gebeurt boven die dubbele 100 wat pas écht indrukwekkend is. Van 200 tot 250 km/u in een zucht, om dan zonder ook maar enige moeite door te draven tot 300 km/u. Die tikten we net niet aan, want we moesten door druk verkeer de strijd staken bij 280 km/u. Dan horen we je al denken, ‘dat is wel nog 20 km/u meer.’ Dat klopt, en daar heb je nog heel wat extra afstand voor nodig, maar de 2022 Kawasaki Ninja H2 SX SE klimt zo snel in snelheid dat het een kwestie van seconden was. Een adrenalinerush tot en met. Alsof het nog gekker kan, dit nog. Tijdens al die topsnelheidruns maakte de Kawasaki geen één keer een vreemde beweging of raakte hij in onbalans. Geen één keer. Zelfs niet op slechte asfaltstukken.
Door alle technologie aan boord, legt de Kawasaki wel flink wat kilo’s in de weegschaal. 267 om precies te zijn, en dat voel je als je de machine te voet moet manoeuvreren. Door de lage bouw en het smalle stuur ben je zeer tevreden als je hem weer veilig gestald hebt. Eenmaal aan het rijden, merk je dat je heel wat kilo’s meezeult, maar storen doet het niet. Dat komt door verschillende dingen. Allereerst is de motor sterk genoeg om dat gewicht te verhullen. Ook de remmen zijn op hun taak berekend en zijn gewoonweg supergoed. Veel kracht, goede feedback en een algemeen vertrouwenwekkend gevoel. Tot slot, het bochten nemen, maar daar helpt het sterke chassis om alles in het gareel te houden. Om je een idee te geven, slaagden we er enkele keren in om de voetsteuntjes aan de grond te rijden tijdens de testdag in de Eifel. Dat zeggen we niet om op te scheppen, maar wel om aan te tonen dat de Ninja H2 SX SE graag gepusht wordt en dus niet alleen gemaakt is om snel rechtdoor over de Autobahn te knallen. De elektronische Showa-vering doet ook zijn duit in het zakje, door wegoneffenheden te filteren die je met een conventionele vering allemaal wel voelt. Het recept werkt subliem en kun je trouwens instellen zoals je wilt; hard of comfortabel, met zijkoffers, passagier of solo… Afijn, we kennen het ondertussen wel. De reden waarom een elektronische vering op dit type motor extra interessant is, is omdat de machine zeer waarschijnlijk voor allerlei diverse ritten zal gebruikt worden. Een comfortabele rit met je partner, een snelle rit door Duitsland, een circuitdag, een weekend weg met de koffers… Dankzij het gemak van het instellen van de elektronische vering, weet je gewoon dat je altijd de juiste setting hebt. En het werkt. Zowel voor je rijtechniek als voor je gemoed. Onderschat die laatste factor niet.
Snelle ronde plus en min
Tijd voor een snelle ronde plus- en minpunten. Klaar? Start! Plus: de Ninja H2 SX is uitgerust met een radargestuurde adaptieve cruisecontrol, maar vind je dat geen fijn systeem, dan kun je het systeem ook instellen als normale, niet-adaptieve cruisecontrol. Min: je keuze wordt niet onthouden, dus moet je iedere keer weer de adaptieve afzetten. Plus: een geel driehoekje verschijnt in je zijspiegel als er iemand in je dode hoek zit. Nog een plus: launch control! Min: het design is nogal uitgesproken, wat ook hoort voor zo’n geavanceerde machine, maar hij is slechts beschikbaar in één kleur. En als groen met zwart je ding niet helemaal is, heb je pech. Plus: de zitpositie is sportiever dan comfortabel, maar wel comfortabel genoeg om de hele dag sportief te rijden. Die zin moet je mogelijk opnieuw lezen om hem door te laten dringen. Min: het windscherm houdt voldoende wind van je borst, maar lanceert vliegjes en anders gespuis met een knal op het vizier van je helm. Daardoor moesten we meermaals extra stoppen om het vizier weer zuiver te maken omdat het zicht werd geblokkeerd door uiteengespatte insecten.
In de gewone mensenwereld kunnen haantjes twee typen zijn: bloedirritante lui met een veel te grote mond, of aardige, charmante en charismatische figuren. Trekken we de vergelijking naar de motorwereld, dan behoort de Kawasaki Ninja H2 SX SE puur qua uiterlijk en uitrusting tot de eerste categorie. Een schreeuwend design met groene ‘supercharged’-letters, veel agressie en een uitgesproken voorkomen. Maar ga je ermee rijden, dan merk je al heel snel dat hij ook levert wat hij verkondigt. De Ninja H2 SX SE is een technologisch hoogstandje in het sportieve toersegment. Hij zit volgepropt met bruikbare elektronica en levert ongeziene rijprestaties. Van de nooit afnemende trekkracht tot het ultrastabiele rijwielgedeelte. De Kawasaki Ninja H2 SX SE is met recht en reden een haantje, maar wel eentje die sjirpt.
Pluspunten 2022 Kawasaki Ninja H2 SX SE
Stabiliteit, geluid afblaasklep, trekkracht boven 200 km/u
Ik ga mijn motorfiets verkopen! Motorrijders die regelmatig mijn stukjes lezen, weten dat ik drie motorfietsen bezit. De eerste is een Moto Guzzi V850 California GT uit 1971, in de jaren 80 van een vriend gekocht die krap bij kas zat. De tweede is een Aprilia Tuono uit 2007, die ik nieuw kocht omdat een vergeten Australische dollar-rekening ineens uitkeerde. De derde is een Honda Crosstourer, die ik gebruikte voor dagelijks vervoer tussen Hilversum en Ruinen en reizen in binnen- en buitenland. Gebruikte, want sinds er overdag een 100 km/u-maximum geldt op de snelwegen, vind ik dagelijks motorrijden een verzoeking. Sinds enkele maanden pak ik dan ook de auto… Ja, je leest het goed: de auto! De man die jaarlijks een kleine 40.000 kilometer op z’n motorfiets reed, forenst tegenwoordig uiterst ontspannen – Radio 1 – met z’n auto op en neer. Maar hoewel het me goed bevalt, zit het me toch niet lekker. Daarom doe ik de Crosstourer de deur uit en wil iets handzaams, iets makkelijks terugkopen. En nou komt ‘ie: ik wil een elektrische motor! Eentje met veel koppel die goed is voor een rondje in de buurt van zo’n 100-150 km. Eentje ook die je makkelijk in en uit de schuur duwt en die je zonder moeite in een krap hoekje parkeert. Wat het wordt, weet ik nog niet echt. Maar de kans is groot dat het een Zero FXE wordt. En omdat we binnenkort zonnepanelen op het dak krijgen, kan ik me er nu al op verheugen. De Guzzi wordt – na een dure blokrevisie… – mijn lente/zomer/warm najaarsweerreismotor, de Aprilia blijft wat ‘ie is: dé pretfiets en de Zero de genietfiets voor in de buurt. En in de winter tuf ik wel met de auto op en neer naar Hilversum. Goed idee of niet?
De Evolution V-twin van Harley-Davidson drijft sinds 1986 de Sportster aan. In de loop der jaren heeft het blok veel lof geoogst voor zijn betrouwbaarheid en eenvoud, en tot op de dag van vandaag houdt de Motor Company de V-twin in het luchtgekoelde Sportster-platform.
Natuurlijk, met de komst van de 2021 Sportster S, maakte de Evolution plaats voor de Revolution Max 1250T als gevolg van Euro5-regelgeving. In de States blijft de Evo echter bestaan in de Sportster 883 en Forty-Eight. En nu wil het Chinese merk Shineray ook meedoen, met zijn nieuwe 1200cc-motorblok.
Shineray leent niet alleen de architectuur van Harley’s 45-graden V-twin, maar bootst cosmetisch ook veel van de van de Evo na. Van de koelribben tot de kleppendeksels, van de verchroomde stoterstang-kanalen tot de plaats van het oliefilter: de Shineray-unit is bijna een exacte kopie van het legendarische Harley-blok.
De gelijkenis is ook meer dan optisch. Het Shineray-blok heeft ook vier nokkenassen die elk één klep aandrijven dankzij de gemonteerde stoterstangen. Maar het Chinese merk kan de prestaties van de Evo niet helemaal evenaren.
Shineray meldt dat zijn 1200cc V-twin 60 pk en 90 Nm koppel genereert met een compressieverhouding van 9,1:1. De 1200cc Evo in de Forty-Eight daarentegen heeft een compressieverhouding van 10:1, wat de prestaties opdrijft tot 67 pk en 99 Nm koppel.
Shineray kocht eerder de Italiaanse firma SWM en bracht een SWM vloeistofgekoelde 350 cc, 550 cc, 850 cc en 1200 cc V-twin uit. Het bedrijf heeft nog niet gezegd wat hun nieuwe luchtgekoelde V-twin zal aandrijven. Gezien de lay-out, verwachten we hoogstwaarschijnlijk een cruiser die Shineray’s luchtgekoelde V-twin in de kijker zal zetten.
De Duitse distributeur van uitrusting en materiaal Louis Moto voert enkele van de beste premiummerken in de sector. Het bedrijf richt zich ook op de budgetbewuste markt met eigen merken die bestaan uit kwaliteitsproducten tegen lagere prijzen, zoals bijvoorbeeld Rekurv en Nishua. Nu doet Louis hetzelfde voor bagage met het nieuwe merk Moto-Detail.
In totaal zijn er zeven nieuwe toerbagage-opties die zijn ontworpen om universeel te passen op de meeste motormodellen. Net op tijd voor het motorseizoen op het noordelijk halfrond, biedt Louis’ Moto-Detail een sobere styling en een prijskaartje dat een fractie is van hun premium tegenhangers. Om te beginnen biedt Moto-Detail een tanktas aan met een opslagcapaciteit van zeven liter en een doorzichtig kaartvak waarin je je telefoon en andere kleine spullen kunt opbergen. De tas kost slechts 69,99 euro.
Moto-Detail heeft ook een waterdichte plunjezak ontwikkeld, gemaakt van hetzelfde materiaal als dat van de tanktas. Het wordt op de markt gebracht in twee maten: 30 en 50 liter. De prijzen zijn respectievelijk 29,99 euro en 49,99 euro. Er zijn ook twee rugzakken. Beide hebben een inhoud van 28 liter, maar onderscheiden zich door hun stijl. De rugzak in klassieke stijl kost 49,99 euro, terwijl de rugzak in duffelstijl 79,99 euro.
Last but not least biedt Moto-Detail ook een paar zadeltassen aan met een geclaimde universele pasvorm voor de meeste motorfietsen. De tassen hebben een totale inhoud van 40 liter en kan dankzij de handgrepen gemakkelijk worden verwijderd. Reflecterende elementen zijn ook geïntegreerd in het ontwerp voor extra veiligheid. Wat de prijs betreft, heeft Moto-Detail de zadeltassen geprijsd op 119,99 euro.
Heerlijk! het Wheels en Waves-festival in Biarritz, aan de kust van Frans-Baskenland, keert na alle Corona-ellende weer terug. En Honda viert mee! Het merk stelt tien van de fraaiste Europese custom Rebels tentoon. De builds komen uit Spanje, Portugal, Italië, Frankrijk en het VK.
Om deze visuele hoogstandjes op gepaste wijze te eren, zullen alle tien de Rebels ook online te bezichtigen zijn via de website van Honda Customs. Zo kunnen diegenen die de kunstwerken niet in levenden lijve kunnen aanschouwen in Biarritz, ze toch ook bewonderen.
De Honda Customs-pagina www.hondacustoms.com kan je bezoeken in het Engels, Frans, Duits, Italiaans en Portugees. Nadat bezoekers elke bike een ‘thumbs up’ of ‘thumbs down’ gegeven hebben, zullen ze een wallpaper van hun favoriete motoren kunnen downloaden voor mobiel en voor desktop. Ook kan je jouw favoriet delen via je sociale media. Nadat alle stemmen geteld zijn, kondigt Honda eind augustus de winnaar aan.
Deze tien motoren maken hun opwachting:
Motoveiga
Gebouwd door: Motoveiga, Braga, Portugal
Deze Portugese dealer vond inspiratie bij de pracht van 16e-eeuwse Spaanse harnassen en Fleurs de lis om hun CMX500 Rebel om te toveren tot een rijdend kunstwerk. De zorgvuldig afgewerkte koplampbehuizing en koppelingsbescherming vullen de handgeschilderde benzinetank netjes aan. Een Vance & Hines einddemper en lederen zadel vormen de finishing touches.
Motoveiga Honda Customs
Lucy
Gebouwd door: Honda Garonda, Portugal
Lucy weerspiegelt de Portugese zonneschijn. Het is de creatie van dealer Honda Garonda. Het unieke goud-witte kleurschema komt ook terug in de whitewallbanden op gouden velgen. Een handgeschilderd Rebel-logo op de benzinetank maakt het plaatje compleet. Garonda werd ook geïnspireerd door de klassieke CB175 uit de late jaren zestig en begin jaren zeventig, zo getuige de verbeterde achterophanging, de nieuwe radiator grille en de Vance & Hines einddemper.
Lucy Honda Customs
5Four Honda Rebel Street
Gebouwd door: Guy Willison, 5four Motorcycles, VK
Na unieke builds van de CB1100RS en CB1000R, zet Britse builder Guy Willison nu zijn Honda-reis verder met de 5Four Honda Rebel Street. Geïnspireerd door lichtgewicht flat track straatmotoren, is deze CMX500 ‘5Four’ uitgedost in een opvallend ivoor en candy red kleurschema van Pro Kustoms dat schittert in de zon. Over de hele motor zien we handgemaakte details terug, zoals een gepolijste onderzijde van het zadel, handvatten uit Braziliaans hardhout, een racing-achterzijde en roestvrijstalen nummerplaathouder, compleet met door rally geïnspireerde koplamp. Een unieke titanium Racefit Urban Growler uitlaat maakt alles af.
5Four Honda Rebel Street Honda Customs
Mannboard
Gebouwd door: MAAN, Motocicli Audaci, Sardinië
Custom builder Motocicli Audaci uit Sardinië vond inspiratie bij de Sand Racers uit de jaren 1930. De volledig heropgebouwde voorophanging springt meteen in het oog, samen met de 19-duims spaakwielen en het volledig roestvrijstalen uitlaatsysteem. Een demper van SC-Project werkt het geheel af. Een fraai candy en bladgouden kleurschema siert de benzinetank en de op maat gemaakte achterzijde. Stuur-risers en een nieuw lederen zadel maken het plaatje van de Mannboard af.
Mannboard Honda Customs
Akaimoto
Gebouwd door: Akaimoto, Barcelona, Spanje
Met succesvolle custom builds van de CB1000R en CB650R is de in Barcelona gevestigde dealer Akaimoto geen nieuwkomer in het genre. En de uitstraling van de CMX1100 Rebel brengen ze nu tot ongeziene hoogte. De inspiratie komt van sportmotoren uit het verleden en van Honda’s eigen Neo Sports Café-gamma. Het koetswerk is uniek, met een hogergeplaatste benzinetank en een eigen kleurschema van de hand van designer Chopinart. Deze Akaimoto straalt pure vastberadenheid uit, en dat wordt extra in de verf gezet door het Kalex clip-onstuur en de op maat gemaakte korte einddemper.
Akaimoto Honda Customs
Mikuniguro
Gebouwd door: Ikono Motorbike, Madrid, Spanje
Deze motor ontleent zijn naam, Mikuniguro, aan het paard van Samuaraigeneraal Honda Tadakatsu. Het krijgspaard geraakte nooit verwond in de strijd, zo wil de legende. Deze Rebel is een samenwerking tussen Nomade Cycle en de ontwerpstudio Dave Design. Geïnspireerd door de Honda D-Type, de brat style en de Japanse Bobbertrend vertrekt deze CMX500 vanuit op een uniek kleurenschema van Dave Designs – de studio de helmen van HRC-rijders Mark Marquéz en Pol Esparargo ontwerpt. Vance & Hines demper, verbeterde voor- en achterophanging, stuur-risers, mini LED-achterlicht en -richtingaanwijzers en vorkbuishoezen vervolmaken de build.
Mikuniguro Honda Customs
Mallorca Moto
Gebouwd door: Mallorca Moto, Mallorca, Spanje
De uitstraling van deze CMX1100 Rebel van Mallorca Motos onderscheidt zich als geen ander. De groene metallic wrapping met matzwarte en witte details beklemtonen details en dimensies over de hele lengte van de motor. Zo springen het windscherm, voorste spatbord, benzinetank en hoge uitlaat meteen in het oog. Neerwaarts gerichte ronde spiegels, een aangepaste CB300R einddemper, vorkbuishoezen, een achterlicht onder het zadel, een zadel met diamantpatroon en een sportieve, voorwaarts gerichte rijpositie vervolledigen het geheel.
Mallorca Motos Honda Customs
The Sport
Gebouwd door: FCR Original, Chauvigny, Frankrijk
FCR Original stelde alles in het werk om de praktische, speelse kant van de Rebel in de kijker te zetten, en dat vervolgens sportiever, gespierder en agressiever te maken. Een gemodificeerde swingarm laat toe om twee Öhlins achterschokbrekers te monteren, net als een 17-duims achterwiel van de CB500F en Dunlop D212 190/55-ZR17 band. Het voorspatbord werd van de grond af opgebouwd en staat 25 mm lager. Een groter stuur voegt meer hefboom toe, en de snelheidsmeter verhuist naar de bovenste kroonplaat.
Het koetswerk straalt pure, ongebreidelde eenvoud uit. Het is het resultaat van een 3D-scan en bestaat uit een op maat gemaakt polyester-carbon benzinetank (met aluminium benzinedop). De achterzijde bestaat uit een Alcantara zadel met ingebedde LED-verlichting. De handgemaakte voetsteunen zorgen voor het race-gevoel. De rood-zwarte kleur en details brengen een subtiele ode aan de klassieke Honda-stijl. Het motorblok bleef origineel, maar dat geldt niet voor de FCR Original roestvrijstalen uitlaat.
The Sport Honda Customs
The Bobber
Gebouwd door: FCR Original, Chauvigny, Frankrijk
Het elementaire design van de CMX1100 Rebel vormde het uitgangspunt van deze interpretatie. Een meer custom gevoel duwt deze build nog verder in de bobber-stijl. De swingarm en ophanging bleven onveranderd, maar werden 25 mm verlaagd. De op maat gemaakte zwarte spaakwielen zijn uitgerust met dikke Bridgestone-banden.
De bobber-vibe stopt daar niet, maar vertaalt zich verder in een aluminium stuur, een lederen zadel met geperforeerde lederen stroken, een simplistisch aluminium voorspatbord met Mirrachrome afwerking en een geverfde koplampbehuizing. Mini-Baters FCR Original LED richtingaanwijzers zijn netjes weggestopt. Net als de CMX Sport is de op maat gemaakte polyester-carbon benzinetank het resultaat van een 3D-scan, in dit geval Mirrachroom/blauw satijn afgewerkt en uitgerust met aluminium benzinedop.
Bobber Honda Customs
Honda CMX Rebel Waves
Gebouwd door: FCR Original, Chauvigny, Franktijk
Het derde lid uit de ‘familie’. FCR herinterpreteerde het originele silhouet van de CMX500 en gaf het vervolgens een compleet nieuwe, doelgerichte identiteit. De inspiratie haalden ze bij het Wheels and Waves-festival en de Californische spirit. Het motorblok blijft ongewijzigd, maar de achterophanging, het stuur, de richtingaanwijzers, het voorste spatbord, de uitlaat, de tank en het bagagerek voegen eigenheid toe. Een wit-blauw kleurschema voorzien van een wave-motief op de benzinetank werkt deze custom Rebel af.
De één glimlacht erbij, de ander raakt meteen helemaal in de stress. Hangt er ook een beetje vanaf of je met een klein clubje rijdt of voorrijder bent voor een hele sliert. Heb je een prachtige rit uitgezet, sta je ineens voor een geslotenverklaring. Vanwege wegwerkzaamheden of om motorrijders te weren van dijk- en Eifelwegen. Helemaal te voorkomen is dat nooit, maar er zijn wel een paar trucjes om verrassingen tenminste enigszins te voorkomen. Zodat je in ieder geval na afloop bij de borrel aantoonbaar kunt zeggen dat je je best hebt gedaan!
Er zijn verschillende bronnen die je iets kunnen vertellen over afsluitingen. Daarbij is van belang om te beseffen dat ze geen van alle honderd procent dekkend zullen zijn. Zo zijn sommige afsluitingen alleen voor motorrijders, terwijl algemene verkeersinformatie meestal alleen op de auto gericht is. Ook is er vaak sprake van tijdelijk afsluitingen; sluipwegen doordeweeks, de mooiste slingerwegen juist in het weekend. Om maximaal beslagen ten ijs te komen zou je dus verschillende bronnen moeten bekijken. Ik bespreek er drie: specifieke afsluitingen voor de motor, Google Maps en TomTom Mydrive. Als uitgangspunt neem ik een track van 260 kilometer in Duitsland.
Ik heb die route vanuit Basecamp opgeslagen als gpx-bestand, maar (door de extentie bij opslaan aan te passen) ook als kml-bestand. We zien later waarom.
Specifieke afsluitingen
Ik begin met de motor-specifieke afsluitingen. Informatie daarover komt meestal van gebruikers. Google op ‘sperrung motorrad’ en je vindt een gpx-bestand dat je kunt gebruiken. Dat bestand bevat points of interest (POI’s) die aanduiden waar er sprake is van afsluitingen. Gebruik in Basecamp is erg eenvoudig; kwestie van dat gpx bestand in Basecamp openen, je track in dezelfde lijst zetten en goed naar de kaart kijken.
Ten westen van Woffelsbach lijkt sprake te zijn van een ‘sperrung’. Door te klikken op het POI-icoon zie je aan de ‘SaSo’ in de naam dat het gaat om het weekend. We gaan op zaterdag rijden, toch maar even aanpassen dus.
Hetzelfde kun je doen in MRA. In de kolom links zie je de optie ‘POI’ en daar kun je je eigen bestand importeren en aangeven dat die POI’s getoond moeten worden op de kaart.
Je ziet dezelfde afsluiting weergegeven. Op basis van deze methode lijkt de rest van de route probleemloos.
Google
Dan gaan we nu de route bekijken in combinatie met de verkeersinformatie van Google. Dat is een stuk ingewikkelder, maar goed te doen. Hiervoor gebruik je de kml-versie van de route.
Ga naar mymaps.google.com en zorg dat je ingelogd bent. Kies in het menu linksboven voor ‘mijn plaatsen’ en klik op de tab ‘kaarten’. Maak een nieuwe kaart, geef die een naam en importeer het kml-bestand daar in.
Je zult zien dat niet alle trackpunten geïmporteerd kunnen worden. Dat geeft niet. Haal het vinkje bij ‘punten’ weg; het is de rode lijn (kleur wordt hier bepaald door basecamp) waar het om gaat.
Ga nu naar maps.google.com en kies via het menu linksboven voor ‘mijn plaatsen’ en vervolgens de tab ‘kaarten.’
Ga met de muis naar ‘lagen’ linksonder en selecteer ‘verkeer’.
Dat levert het volgende resultaat op.
Je ziet dat tijdens het oostelijke deel van de route het diverse keren zwaar ‘zeuren’ met afsluitingen wordt. Je weet natuurlijk niet zeker of die er, als je gaat rijden, nog steeds zijn. Maar het lijkt verstandig de route aan te passen. In Google is het westelijke deel van de route helemaal oké. Ook de motor-specifieke wegafsluiting bij Woffelsbach wordt niet (!) genoemd.
TomTom
Tot slot kijken we nog even bij de verkeerinformatie van TomTom. Ga naar mydrive.tomtom.com en log in (een account maken is gratis). Klik links op de knop ‘mijn routes’ en vervolgens voor ‘importeer een gpx-bestand’. Kies daarna voor ‘gebruik route’ en Mydrive zal proberen eventuele afsluitingen automatisch te vermijden. Ook Mydrive kent de meeste afsluitingen in het oostelijke deel van de route, maar ziet ook nog een belangrijke in het westelijke deel.
Ook Mydrive ziet echter geen probleem bij Woffelsbach…
Paar minuten
Al met al lijkt het allemaal erg ingewikkeld en honderd procent betrouwbaar is het niet. Met een beetje routine doe je deze controle echter in een paar minuten. Het meeste werk is vervolgens het op die punten aanpassen van de route. Ach, jongens, en anders volgen we toch gewoon dat bord ‘umleitung’.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
