zaterdag 30 mei 2026
Home Blog Pagina 671

MOTO73 editie #11 2022

0
MOTO73 11 2022

TEST: Bimota KB4

Het was een grote verrassing dat Kawasaki in 2019 het zieltogende Bimota overnam. Wat moesten ze daar nou mee! Kawasaki zag in het wonderlijke Bimota exclusiviteit en vakmanschap waarvan hun eigen producten konden profiteren. De Tesi H2 was de eerste, voor de meeste motorijders, onbereikbare motorfiets. De KB4 – met Z1000SX-blok – is dat al minder.

TEST: Stark Varg

Bevinden we ons op een kantelpunt in de motorgeschiedenis waarvan we later zeggen: Ja, toen raakte elektrisch in zwang. De motorcross is al een stuk verder in het gewenningsproces. Noodgedwongen, want niemand in Europa wil een crossbaan in z’n achtertuin. Dus springen we stil over de springbult.

Zomerthermo onder je motorpak

Het lijkt zo tegenstrijdig door ook in de zomer je thermoshirt en -broek onder je motorpak te dragen. Je zou toch zeggen: Je zweet je pak uit! Maar dat doe je hoe dan ook. Je thermo zorgt ervoor dat het ademende membraan in je pak beter werkt. En dat zou net die paar graden schelen waardoor motorrijden in de zomerhitte toch nog comfortabel is.

Kawasaki Ninja 1000SX vs. Suzuki GSX-S1000GT

GT’s; motorfietsen met een bullig blok en een niet overdreven sportieve zithouding. Ooit waren ze heel populair, maar op en gegeven moment kwam de klad erin. IJzerenheinig bleef Kawasaki de Ninja 1000SX voeren. Als dank krijgen ze concurrentie van de Suzuki GSX-S1000GT

Bochten in Bouillon 6

Een rit in de omgeving van Bouilllon brengt meewarige gevoelens teweeg. Hotel de la Poste, het kasteel, de Semois. Pakweg dertig jaar geleden reden we er epische ritten en feestten we tot diep in de nacht. Chimay, La Chouffe, Orval. Bouillon, waar is de tijd gebleven.

TT-historie in bochten

We gaan naar Assen, maar in welke bocht gaan we zitten? Haarbocht, Ossebroeken, Strubben of toch de GT? Waar maak je de kans op de meeste actie, inhaalacties en schuivers. Dat zoeken wij voor je uit. We spitten door de bijna 100-jarige geschiedenis van het circuit voor een analyse van wat er gebeurde in welke bocht.

MOTOREN & RIJDEN

  • Indian Motorcycle Challenger & Chieftain Elite
  • Honda Hornet krijgt vorm
  • Royal Enfield Himalayan Traveller
  • Kawasaki Z400 & Ninja 400
  • Column: Herman Brusselmans
  • RIJTIPS: Rijden met een duo
  • TEST: GasGas SM700
  • Top-10 mooiste details: wat maakt een motor bijzonder?
  • VERGELIJK: 3 Honda 350cc-scooters

SPORT

  • Rossi’s laatste zege
  • TT in remvertraging
  • MOTOGP: Catalunya
  • WK Endurance Spa-Franchorchsamps
  • WorldSBK Misano
  • MXGP Ernee & Teutschental
  • NL-Wereldtoppers
  • Terugblik: Rossi & Litjens

Test 2022 Bimota KB4: exclusief retromodern

0
2022 Bimota KB4

Test 2022 Bimota KB4. Met het tweede nieuwe model is het herrezen Bimota een verrassende richting ingeslagen. Veel minder extreem dan de Tesi H2, maar ook duidelijk anders dan de meer gangbare lijn van Bimota-sportmotoren zoals we die al zo lang kennen. De KB4 blijkt veel rationeler.

Tekst: Alan Cathcart
Fotografie: Kel Edge

De eerste proeve van bekwaamheid was de Tesi H2. Het gelimiteerde model – 250 stuks – wordt nu uitgeleverd aan dealers over de hele wereld – maar voornamelijk in Japan. Die wonderlijke motorfiets heeft nu gezelschap gekregen van de KB4, een minder radicaal, maar toch innovatief model dat op de EICMA van 2020 als conceptmodel werd getoond en in november 2021 in productieklare vorm. Er zijn inmiddels al 105 exemplaren gemaakt in Bimota’s nieuwe 2.500 m2 grote fabriek in Rimini, waar dertien werknemers actief zijn. Ik had de eer om als eerste journalist ter wereld met de nieuwe KB4 te rijden. Hoewel ik bijna alle modellen heb gereden die Bimota in haar halve eeuw van bestaan heeft gemaakt – volgend jaar bestaat Bimota 50 jaar – en met sommige zelfs races heb gereden, werd ik verrast door de KB4. Na een dag rijden, 215 kilometers op de bochtige wegen in het heuvelachtige achterland van de badplaats, stelde ik verbaasd vast dat dit helemaal niet de motor was die ik dacht dat het zou zijn toen ik hem zag in Milaan.

Test 2022 Ducati Streetfighter V4 SP

Dat komt doordat de styling van de 2022 Bimota KB4, van Bimota’s eigen ‘progettista’ Enrico Borghesan, de indruk wekt dat het ‘gewoon’ de volgende is in een lange serie van Bimota-superbikes voor de straat, zoals ze in de loop der jaren zijn ontworpen door Pierluigi Marconi (62) en zijn voorgangers. Maar dat is het niet. ‘Als we een nieuwe generatie Bimota-superbikes hadden willen bouwen, dan hadden we het ZX-10RR-motorblok moeten gebruiken’, zegt Marconi. ‘Daarbij is het heel moeilijk om een motor te verbeteren die zes van de afgelopen zeven superbike-wereldtitels heeft gewonnen. Kawasaki en ik wilden dat ok niet. In plaats daarvan hebben we voor het 1043cc-blok van de Z1000SX gekozen, omdat we de ultieme straatmotor wilden bouwen, een sport-tour – nee, een ‘super-tour’! – die de best sturende motor voor op straat is, en daarbij ook rationeel en gebruiksvriendelijk. Vertel straks maar of we daarin zijn geslaagd!’

Bekende constructie

Voordat ik richting de heuvels reed, wierp ik een nadere blik op één van de nog naakte exemplaren die werden geassembleerd door Bimota’s vier man sterke productieploeg. Dan zie je de radicale formule waar Marconi voor heeft gekozen. De vier-in-lijn van de Z1000SX zit zichtbaar verder naar voren dan in de motor waar het van geleend is. Dat komt omdat de radiateur naar onder het zadel is verhuisd. Deze ingrepen leiden tot een behoorlijk extreem voorwielgerichte gewichtsverdeling van 54/46%, wat helpt om de voorband strak op het asfalt te plakken in bochten. Het gewicht van de rijder levert een minder grote bijdrage, door een wat minder voorovergebogen zithouding. ‘Het concept van de KB4 is dat hij moet aanvoelen als een 600 met een 1000cc-blok’, zegt Marconi. ‘We hebben een heel korte motor gemaakt met een wielbasis van maar 1.390 millimeter.’

Dat is een constructie waar Marconi al ervaring mee heeft sinds zijn tijd bij Benelli 20 jaar geleden, waar de door Adrian Morton ontworpen Tornado 900-driecilinder ook zo’n achterin geplaatste radiateur had, met opvallende afzuigventilatoren onder het kontje. Dat concept was eerder al toegepast op de legendarische Britten V1000 en ook de Saxon Triumph 900-driecilinder waarmee ik zelf racete in de BEARS World Series. Het voordeel van die constructie was hetzelfde als op de KB4: een meer voorwielgerichte gewichtsverdeling die gunstig bleek voor het aanhouden van een hoge bochtsnelheid. De Saxon had in racetrim overigens geen ventilator op de radiateur, net als de Britten.

De 2022 Bimota KB4 heeft die natuurlijk wel, een vrij luidruchtige zelfs die aanslaat wanneer de koelvloeistof 100°C bereikt en die onder de 95°C weer afslaat. Er zijn twee grote koeltunnels die buitenom beide vorkpoten helemaal naar achteren lopen, terwijl twee centrale luchtinlaten onder de ronde koplamp naar de Kawasaki-luchtfilterkast leiden. Blok en elektronica zijn volledig overgenomen van de Z1000SX, waarmee een hoop tijd en geld is bespaard. Je hebt dus dezelfde prestaties en vloeiende motorloop als van de Kawasaki sport-tour.

2022 Bimota KB4: prachtige afwerking

Net als de Z1000SX levert de 2022 Bimota KB4 142 pk bij 10.000 toeren. Dat is wel heel wat minder dan de 200 pk bij 13.200 toeren van de ZX-10RR, maar het vollere middengebied maakt het blok duidelijk beter geschikt voor straatgebruik. Dit toch al gebruiksvriendelijke blok kan zijn vermogen in twee power modes afgeven: ‘Full’, wat is wat het zegt, en ‘Low’, met een softere respons en een maximaal vermogen van 105 pk. Deze twee vermogensmodi zijn gekoppeld aan vier verschillende rijmodi: Sport, Road, Rain en een zelf te configureren Rider-modus. Ook zijn er drie standen voor de tractiecontrole. Ook het tft-dashboard van de SX is gebruikt, net als de quickshifter voor op- en terugschakelen en de cruise control. Kortom: Japanse mechanische en elektronische kwaliteit op een handgemaakte Italiaanse motor, da’s een behoorlijk aantrekkelijke combinatie!

Het wordt nog aantrekkelijker door de prachtige afwerking en hoogwaardige componenten. Het frame bestaat uit een chroommolybdeen vakwerkframe met aan de achterkant twee gefreesde aluminium schetsplaten, met het motorblok als volledig dragend deel. De voorvork is een volledig instelbare Öhlins FG R&T NIX30 met 43mm-binnenpoten, waarbij de balhoofdhoek van 24° en naloop van 100,8 millimeter zeer conventioneel zijn vergeleken met Bimota’s vaak extremere waarden op hun racemotoren-met-verlichting.

Aan de achterzijde zit een gesmede aluminium swingarm met een progressief hevelsysteem, waarop een volledig instelbare Öhlins TTX36-schokdemper is gemonteerd. De wielen zijn lichte, gesmede aluminium exemplaren, waarbij de achterband ietwat verrassend de ‘oude’ maat 190/50 ZR17 heeft, in plaats van de nu gangbare 190/55. Het kuipwerk is van carbonfiber, wat bijdraagt aan het lage drooggewicht van 189 kilo. Die kilo’s worden afgeremd door een Brembo-systeem met twee 320mm-schijven (10 mm kleiner dan op de Tesi H2) en vierzuiger-Monobloc-remklauwen, plus een 220mm-schijf in het achterwiel. Het eigen ABS van Kawasaki is gebruikt; logisch, aangezien dat in het elektronicapakket zit geïntegreerd.

Twijfeltest Kawasaki Z900 vs Kawasaki Z650

Wanneer je gaat zitten op het tamelijk vloekend gekleurde leren zadel, weet je al dat deze Bimota anders is dan verwacht. Dankzij de naar sportmotornormen vrij lage zit van 810 mm (verstelbaar over een bereik van 16 millimeter) zit je meer ín de 2022 Bimota KB4 dan erop, met een gematigd voorovergebogen zitpositie die mede te danken is aan de vrij breed geplaatste stuurhelften, die ook niet zo sterk naar beneden wijzen als op sommige andere Bimota’s. Ze staan hoger en je leunt minder zwaar op je polsen. Dat gecombineerd met verrassend laag geplaatste voetsteunen – die toch niet aan de grond kwamen – geeft een zitpositie die misschien niet echt een toerhouding is, maar zeker een stuk rationeler dan op bijna elke andere Bimota die ik ooit heb gereden. Het is nou niet bepaald een BMW R1250GS, maar de KB4 is beslist een minder extreme, meer allround Bimota die gemakkelijker in de omgang is en minder veeleisend om te rijden dan voorgangers als de YB4 IE-superbike van 1987 met zijn aluminium brugframe.

2022 Bimota KB4

Hoge brandstoftank

Wat niet wil zeggen dat de 2022 Bimota KB4 niet de traditionele Bimota-kwaliteiten heeft als het gaat om stuureigenschappen en prestaties. De motor sneed gretig door de bochten van de Apennijnen, waar Pierluigi Marconi me mee naartoe nam – hij op het prototype van de KB4 RC, de naakte versie. Vooral toen we een paar stukken weg vonden met mooi strak, heerlijk slingerend asfalt dat geen vorstschade had opgelopen en nog geen reparatiestroken had. Dat is waar de extra grip van de voorkant goed voelbaar was door sneller afdraaien mogelijk te maken, terwijl ik daarbij zelf niet zoveel kon bijdragen door m’n lichaamsgewicht te verplaatsen. Dat komt omdat de vorm van de 19,5-litertank achter de airbox het niet mogelijk maakt om naar voren te hangen. Je borst raakt de hoge bovenzijde namelijk al voordat je ver voorover leunt. ‘Da’s waar, we hebben het tankvolume niet zo goed weten weg te werken als ik graag had gewild’, geeft Marconi toe. ‘Maar we hebben de gewichtsverdeling van de motor genoeg naar voren gebracht, de rijder hoeft daar zelf niet nog meer aan toe te voegen. Dit is een motor waarop je niet veel hoeft te bewegen tijdens het rijden, ontspan je gewoon en ga met de motor mee.’ En de semi-sportieve zithouding is best comfortabel voor een rijder van 1,80 meter zoals ikzelf. Zelfs op hoge snelheid, waar de ruit het grootste deel van de wind richting de bovenkant van mijn helm stuurde als ik voorover boog zo ver als de tank toestond (en ja, slankere rijders zullen hier meer speelruimte hebben…).

Een andere factor is de vermogensafgifte van het Z1000SX-blok. Dat heeft vermogen zat, maar is ook rustgevend soepel, met een hoop trekkracht in het middengebied. Dat betekent dat ik de prima afgestelde quickshifter niet zo vaak nodig had, want het blok trekt al flink vanaf 3.000 toeren, waarna het vermogen op een volstrekt lineaire manier toeneemt en wordt vastgehouden tot aan de toerenbegrenzer bij 11.000 toeren als ik dat zou willen. Wat ik niet deed – nou ja, één keertje dan, om kennis te maken met de zeer zacht ingrijpende begrenzer. Verder schakelde ik eigenlijk steeds al bij 7.500 toeren, wat nog 500 toeren voor maximumkoppel is. Na opschakelen trok de motor telkens weer hard door in de volgende versnelling. Op sommige bochtige trajecten bleef ik eindeloos lang in de derde versnelling rijden, waarbij de snelheid in de hairpins tot amper 40 km/u terugzakte, om vervolgens weer hard over het rechte stuk naar de volgende bocht te accelereren. Op snellere, meer open stukken weg merkte ik dat ik ontspannen kruissnelheden van 160 km/u kon aanhouden. En ondanks de vrij rechtopzithouding ving ik niet overdreven veel wind, dankzij de verrassend effectieve ruit.

Fantastische vering

Het zijn echter de stuureigenschappen waarop de Bimota beoordeeld zal worden, en die zijn bij de 2022 Bimota KB4 meteen net zo vertrouwenwekkend als van Marconi’s conventionele (dus niet-Tesi) ontwerpen altijd zijn geweest. Dit is een ontwerper die weet hoe hij een motor zowel strak als wendbaar kan laten sturen, ongeacht wat er voor motorblok tussen de framebuizen hangt. Dat is ook voor een belangrijk deel te danken aan Bimota’s testrijder Gianluca Galasso, die het grootste deel van de afgelopen 35 jaar met Marconi heeft gewerkt aan het optimaliseren van zijn afstellingen. De Öhlins-vering op de KB4 werkt echt fantastisch, met een geweldig absorptievermogen, beter dan alle voorgaande Bimota’s die ik me kan herinneren. Ik kon diep de bocht inremmen en de voorvork absorbeerde alle oneffenheden die ik daarbij tegenkwam, ondanks de nadrukkelijke gewichtsverplaatsing onder het geweld van de fabuleuze Brembo’s in het voorwiel. De achterband beet bij het uitkomen bijna altijd meteen effectief in het asfalt, ook als er richels of hobbels en gaten moesten worden verwerkt. Het kwam zelden voor dat de weg zo slecht was dat de Bimota over de oneffenheden stuiterde, de vering verwerkte het vrijwel altijd. Later, toen ik Gianluca volgde op zijn veringtestcircuit (ook wel bekend als de binnenwegen van de republiek San Marino) kreeg ik de voorvork wel aan het schudden over een uitgevreten wegdek bergaf, maar het was nooit zo dat de vork het niet meer aankon.

En wat dan nog? Dit is een sportmotor, of niet dan? Van een Bimota verwacht je niet dat hij kan afrekenen met dit soort slechte wegen. Maar deze doet dat wel, omdat hij is ontwikkeld om op plekken te kunnen rijden en dingen te kunnen doen die geen van de motoren van de fabrikant uit Rimini ooit moest kunnen (nou ja, behalve dan de zeer korte DBX Street Enduro).

Conclusie 2022 Bimota KB4

De KB4 is een zeer gelukkig huwelijk tussen het Z1000SX-blok en het hybride Bimota-frame. Een motor die de klassieke vormen van de iconische Bimota-modellen uit de jaren 70 combineert met het functioneren en de bruikbaarheid van een moderne motor. ‘De KB4 oogt puur en snel, net als het proces dat hem heeft gecreëerd!’, zegt vormgever Enrico Borghesan. ‘Hij ging van de eerste schets naar een model op volledige grootte in slechts een paar maanden, met gebruikmaking van computer-aided design, zonder dat hij iets mist van de passie die zoveel eerdere Bimota’s zo gaaf om op te rijden heeft maakte. Met sommige motoren rij je omdat het een verstandige keuze lijkt, maar je rijdt met een Bimota als deze omdat je het gewoon wilt.’ En daar kan ik niks tegenin brengen…

2022 Bimota KB4

Volg Thierry Sarasyn op zondag 19 juni tijdens zijn record in 24 uur door 14 landen!

0

Een jaar nadat er een officieel wereldrecord werd gevestigd op de MV Agusta Turismo Veloce, zal er een nieuwe poging worden ondernomen om het grootste aantal landen op één dag te bereiken. Op dezelfde motor en met dezelfde banden zal Thierry Sarasyn proberen 14 landen aan te doen in minder dan 24 uur. De poging is gepland voor zondag 19 juni.

De recordpoging wordt officieel door het Legendstracking-systeem, een tracker die wordt gebruikt voor officiële recordpogingen en het volgen van ultralopers, fietsers en triatleten. Het systeem zendt elke minuut een signaal uit zodat de afgelegde weg niet alleen kan worden gecontroleerd, maar ook kan worden gevolgd via deze link. Een deurwaarder zal deze gegevens controleren en op basis van zijn evaluatie zal ook de federatie het record erkennen.

klik en Volg Thierry in real time tijdens zijn reis door 14 landen

De reis brengt onze collega naar de volgende landen: Oostenrijk, Liechtenstein, Zwitserland, Duitsland, Frankrijk, Luxemburg, België en Nederland. ‘Als ik Luxemburg bereik, zal het record al gebroken zijn’, legt Sarasyn uit. “’k hoop dan nòg 200 kilometer te kunnen doen en België en Nederland aan de lijst toe te voegen. Er wordt hier en daar gesproken over motorrijders die 14 of 15 landen deden in ongecontroleerde omstandigheden of meer dan 24 uur. Ik hoop dat ik in veel opzichten duidelijkheid kan scheppen. 14 landen is meer dan het officiële record en evenveel als wat er beweerd wordt dat al ooit gereden is. Alleen is deze reis volledig gecontroleerd en wordt ze gedaan met respect voor alle geldende snelheidsregels in elk land.’

Los daarvan heeft Thierry nog heel wat werk voor de boeg. Hij zal ongeveer 2.000 km moeten afleggen in minder dan 24 uur. ‘Ik hoop zo veel mogelijk bij daglicht te rijden’, zegt hij. ‘Ik rijd op een zondag, wat hopelijk betekent dat er minder verkeer is. En in het oosten komt het daglicht al wat vroeger, terwijl het in het westen later donker wordt. Ik zou ongeveer 19 uur daglicht moeten hebben op deze tocht.’

Het bestaande wereldrecord werd ook gevestigd op een MV Agusta Turismo Veloce met Bridgestone T32 sport touring-banden. Als de poging om het record te breken niet lukt, zijn deze merken nog steeds wereldrecordhouder, Sarasyn niet. ‘Maar ik heb er alle vertrouwen in dat het kan’, zegt hij. ‘Ik denk zelfs dat 15 mogelijk is. Maar laten we eerst maar eens kijken hoe dit afloopt. Misschien verveel ik me later deze zomer en waag ik nog een poging. De voorbereiding is gedaan, nu gaat het alleen nog om het rijden. Dat is het leukste gedeelte!’

Dankzij OBI communiceert je intercom eindelijk met alle andere toestellen

0

Cardo Systems, Midland en Uclear introduceren de gemeenschappelijke ‘Open Bluetooth Intercom’ (OBI). Deze standaard ‘taal’ maakt het mogelijk dat communicatiesystemen van verschillende fabrikanten met elkaar te koppelen zijn

Aan standaardisatie gaat meestal een grote strijd tussen merken vooraf. Want wie de norm zet, kan het meeste verdienen. We hebben het gezien bij videotapes (Betamax, V2000 en VHS), maar de laatste jaren vooral bij smartphones. Wie heeft niet een kluwen voedingskabels in een la liggen? Sinds kort is de standaard USB-C. In de ‘motorcommunicatiewereld’ speelde eenzelfde probleem. Omdat fabrikanten hun toestellen voorzagen van in eigen huis geconstrueerde koppelprotocollen, kon je niet of nauwelijks een koppeling tot stand brengen met een toestel van een ander merk. Die verbindingsproblemen zouden tot het verleden moeten behoren dankzij de nieuwe gemeenschappelijke standaard Open Bluetooth Intercom.

Probleemloze communicatie ondanks verschillende intercom toestellen

Met OBI zouden deze problemen tot het verleden moeten behoren.  Zelfs als deelnemers aan een trip apparaten van verschillende fabrikanten gebruiken, moet een naadloze Bluetooth Intercom-verbinding mogelijk zijn. Om dit mogelijk te maken bevat de OBI-standaard diverse uitbreidingen op het Bluetooth ‘Handsfree Profiel’, waardoor directe duplex-communicatie tussen Bluetooth-apparaten mogelijk wordt.

Cardo zal de nieuwe standaard in eerste instantie dit jaar introduceren in de productlijnen SPIRIT, FREECOM X en PACKTALK.  Wie thuis al zo’n toestel heeft, kan het draadloos updaten via de over-the-air software-update.  Wanneer de updates met de OBI-integratie precies zullen worden uitgerold, is nog niet bekendgemaakt.

Cardo Systems onthult Packtalk Edge

Namens de partners zei Shachar Harari, VP Business Development bij Cardo:

‘Na de recente introductie van onze ‘Universal Communication Solution’ voor gestandaardiseerde helminstallatie, onderstreept de aankondiging van de ‘Open Bluetooth Intercom’ onze toewijding om motorliefhebbers te voorzien van de beste oplossingen voor communicatie tijdens het rijden.  Het nieuwe partnerschap zal een naadloze Bluetooth Intercom-connectiviteit tussen verschillende merken mogelijk maken.  Dit zal de wereldwijde invoering van communicatieoplossingen op motorfietsen verder bevorderen.’

Meer informatie over Cardo producten

Kymco RevoNEX krijgt ABS

0

Al enkele jaren wordt er hardnekkig gesproken over de Kymco RevoNEX, de slanke naked elektrische motorfiets van de gevestigde Taiwanese fabrikant die in conceptvorm werd gepresenteerd op de EICMA Show van 2019. De RevoNEX lijkt nu zijn intrede echt te maken. Aanvankelijk was de introductie gepland voor 2021, maar die werd vervolgens vertraagd door de gevolgen van de ‘pandemische noodsituatie’.

Goed nieuws voor Italië, daar kunnen ze feestslingers buiten hangen. Kymco – in de persoon van Ke Shengfeng, voorzitter van de Gwangyang Group waartoe Kymco behoort – liet eind 2020 weten de RevoNEX in Italië te willen produceren en het te sieren met de woorden ‘Made in Italy’. Destijds leek het erop dat dit bijna ophanden was, maar tot op heden is niet officieel bekendgemaakt welke fabriek of welke partner de operatie voor zijn rekening gaat nemen.

Typegoedkeuring

Het laatste nieuws over de RevoNEX komt uit Engeland, waar een website – VisorDown –  onder verwijzing naar enkele schetsen die bij de aanvraag voor typegoedkeuring van het model werden ingediend, de aanwezigheid van een ABS-systeem heeft bevestigd. Die ‘afwezigheid’ was al eerder opgevallen toen de eerste details van het concept werden vrijgegeven.

Voor de rest blijft het bij wat al (een beetje) geland was: de RevoNEX zal 100% elektrisch aangedreven worden, met een motor die individueel gekoppeld is aan een versnellingsbak met zes versnellingen en een kunstmatige geluidsgenerator (de Active Acoustic Motor). De topsnelheid zou 200 km/u zijn en de acceleratie van 0-100 km/u zou slechts 3,9 seconden duren.

De RevoNEX zal ook vier verschillende rijmodi hebben (Silent, Normal, Sport en Racing) om het gedrag van de aandrijflijn zo goed mogelijk aan te passen aan de vereisten. Terwijl het chassis een premium karakter zal hebben, met vering en remmen geleverd door de ultra-betrouwbare Öhlins-Brembo combinatie.

De motor was oorspronkelijk bedoeld als een ‘naakte’ variant van de volledig elektrische SuperNEX supersportmotor, die eerder met veel tamtam werd onthuld op de EICMA 2018, maar waarvan sindsdien weinig of niets meer is uitgelekt. De kans is groot dat het project misschien is gestrand. De RevoNEX lijkt, mede in het licht van de hier bestudeerde documentatie, dichter bij productie te zitten, maar – in het licht van de vele onbekende factoren die nog moeten komen – zullen we wachten op wat meer ‘concrete’ updates voordat we het echt zeker weten.

24 Uur van Spa-Francorchamps: afzien in het kwadraat

0

Iedereen die ooit gereden heeft op Spa-Francorchamps, weet dat dit circuit letterlijk alles vraagt. Van mens en van machine. Dat merk je al na 24 ronden, laat staan na 24 uur! Het is vooral de nacht die Francorchamps zo indrukwekkend maakt, want in de Ardennen is het pas echt donker. Veel donkerder dan op Le Mans, om zo maar een andere 24uursrace te noemen. Uiteindelijk won het BMW Motorrad World Endurance Team van Werner Daemen na een typische Francorchamps-race, dus inclusief alle denkbare weersomstandigheden. Rijders Jérémy Guarnoni, Illya Mykhalchyk en Markus Reiterberger kwamen uiteindelijk tot 508 ronden. Dat hadden er nog veel meer kunnen zijn als de race niet tijdelijk stil was gelegd vanwege olie op de baan. Pepijn Bijsterbosch finishte met zijn Team LRP Poland knap als negende. Bijzonder indrukwekkend, aangezien Bijsterbosch en teamgenoot Dominik Vincon bijna alle ronden moesten rijden door een blessure van derde rijder Barlomiej Lewandowski. In de Superstock eindigde RAC41 ChromeBurner – met onder anderen Wayne Tessels – als negende, ondanks een aantal technische tegenslagen. Marcel Zuurbier (JLD Citybike Yamaha) haalde ook de finish, hij werd achttiende in de Superstock-klasse.

Fotografie: FIM EWC

Johnny Depp en de Harley-Davidson die hem tot sekssymbool maakte

0

Liefhebbers van gossip en juicechannels konden hun lol op de afgelopen maanden. De rechtzaak tussen Amber Heard en Johnny Depp heeft de mythe van de man aan glans doen verliezen. De vuile was werd buiten gehangen voor iedereen die er interesse in had. Veel dieper kan Depp niet meer zakken en je zult zien dat de kijkcijfers  alleen nog maar weer omhoog kunnen. Desondanks is er, zoals Oscar Wilde schreef ‘Er is maar één ding in de wereld erger dan dat er over gesproken wordt, en dat is dat er niet over gesproken wordt’. Het valt zeker niet te ontkennen dat de voormalige Caribische piraat zich op het toppunt van een mediagolf bevindt.

Wat is een beter moment dan memorabilia uit zijn carrière te verkopen. Met een perfecte timing heeft Kruse GWS Auctions aangekondigd dat het de 1955 Harley-Davidson Model K zal veilen. De motorfiets werd gebruikt voor de opnamen van de film Cry-Baby en werd door Depp zelf bereden, zowel op de set in Maryland als in Los Angeles. In de tiener komedie-musical speelt Johnny Depp de rol van sex-symbool.

De veiling begint op 25 juni en het minimumbod is zo’n € 240.000,- ($250.000). De biedingen worden met stappen van € 24.000,- ($25.000) verhoogd. Zelfs al was de Harley-Davidson niet zo’n ‘beroemde’ motorfiets, dan nog zou het een zeer interessant stuk zijn omdat het uiterst zeldzaam is. De K-serie was de voorloper van de Sportster en is daarom vrij zeldzaam.

Podium voor Victor Steeman – wereldtoppers

0
Victor Steeman
WK Supersport (300) Misano (I)
12 juni

Victor Steeman en zijn MTM Kawasaki-teamgenoot Ruben Bijman kwamen beiden goed voor de dag tijdens de WK Supersport 300-ronde op het Misano World Circuit Marco Simoncelli. In de eerste race reed Steeman aan de leiding toen bleek dat hij te vroeg was bij de start. Dit leverde de coureur uit Lathum een dubbele long lap penalty op. Ondanks deze straf, wist Steeman zich van een positie buiten de top-vijftien terug te knokken naar de kop van de tweede groep, waardoor hij nog vijfde werd. Ook Bijman moest een long lap penalty nemen vanwege een straf uit de trainingen en finishte als tiende.

Tekst: Asse Klein, Jan Boer, Emil Bilars, Gert Bos, Kees Siroo
Fotografie: 2Snap, Infront Media, Emil Bilars

In de tweede race liet Steeman opnieuw zien tot de snelsten van deze WK-klasse te behoren. Na een spannende strijd om de winst eindigde Steeman als derde. Bijman reed ook in de kopgroep en werd negende. Door zijn goede uitslagen staat Steeman momenteel vierde in het WK met een achterstand van 29 punten op de leider.

Ten Kate blijft maar winnen – wereldtoppers

De Nederlanders in het WK Supersport kende een moeizaam weekend. Glenn van Straalen kon zijn goede vorm niet doortrekken door een technisch probleem in de eerste race. De EAB Racing Team-coureur scoorde met een negentiende plaats ook geen punten in Race 2, maar staat nog wel vijfde in de WK-tussenstand. Jeffrey Buis crashte in de eerste race en werd een dag later zevenentwintigste. Sander Kroeze mocht opnieuw invallen bij Kallio Racing. De 20-jarige coureur kwam als twintigste en vijfentwintigste over de finish.

Het Nederlandse Ten Kate Racing Yamaha-team kende wel een uitstekend weekend met opnieuw een dubbele zege – tevens de zevende overwinning op rij – van hun coureur Dominique Aegerter, die nu een riante voorsprong van 54 punten in het WK Supersport-klassement heeft.

Victor Steeman (#72) eindigde in de tweede race als derde.

Rick Elzinga en Cas Valk op kop

MX125 en 250 Ernée (F), 5 juni, en Teutschenthal (D)
12 juni

Rick Elzinga blijft het goed doen in het EMX250. De rijder van Hutten Metaal Yamaha Racing won zowel in het Franse Ernée als het Duitse Teutschenthal de wedstrijd. In Frankrijk werd de rijder uit Zenderen tweede en derde, in Duitsland finishte hij als tweede en eerste. Op zaterdag in Duitsland leek Elzinga de race te gaan winnen, maar in de slotfase kwam zijn Italiaanse teamgenoot Andrea Bonacorsi sterk opzetten en won alsnog. In de race op zondag was zuiderbuur Sacha Coenen van het Jumbo Husqvarna BT Racing Team op weg naar zijn eerste zege, terwijl Elzinga duelleerde met Maxime Grau om de tweede plaats. Elzinga toonde zich De betere en kreeg de zege in de schoot geworpen toen Coenen onderuit ging. Dave Kooiker scoorde in drie van de vier manches, Marcel Conijn bleef puntloos.

Jannick de Jong terug na positieve dopingtest: ‘Ik ben weer een gelukkig mens’

Na zes van de tien wedstrijden staat Elzinga op 241 punten. Dat zijn er twintig meer dan de Noor Cornelius Toendel, die de leiding in het EK-klassement verspeelde aan Elzinga.

Het wedstrijdbeeld in de EMX125 wordt bepaald door Cas Valk en zijn Franse Fantic-teamgenoot Alexis Fueri. Met een eerste en tweede plaats zegevierde Valk in Ernée, in Teutschenthal won Fueri en werd Valk tweede. In het EK-klassement leidt Valk met 252 punten, Fueri heeft er 225. Ivano van Erp, die in Duitsland een keer uitviel, bezet met 176 punten de vijfde plaats.

Cas Valk (li) en Alexis Fueri beheersen de EMX125.

Etienne Bax en Julian Veldman houden elkaar in evenwicht

ONK zijspancross Varsseveld
5 juni

Niet alleen hun bakkenisten, maar ook rijders Etienne Bax en Julian Veldman hielden elkaar in evenwicht tijdens de ONK zijspancross te Varsseveld. Op pinksterzondag was het Veldman/Janssens die de eerste heat glansrijk won. Keuben/Badaire pakte nog wel de kopstart, maar al in de eerste ronde wist Veldman, vlak voordat men het bos uitkwam, Keuben terug te verwijzen. Bax/Cermak, dat even tot stilstand was gekomen in de tweede bocht na de start, reed op dat moment op de tiende plek. Gaandeweg kwam Bax nog wel tot de tweede plek, maar Veldman was nooit meer te achterhalen en won dominant de eerste heat. Hermans/Musset werd derde, voor Van Werven/Van den Boogaart en de sterk rijdende Van de Lagemaat/Deveene. In de tweede heat ontstond een spannend gevecht tussen Veldman en Bax. Veldman lag lang op de eerste plek, maar verkeek zich in de eindfase op een spoor in het zware zand van Varsseveld en zo kwam Bax langszij. Zo won Bax/Cermak nu de tweede heat, voor Veldman/Janssens die tweede werd. Van Werven kwam als derde over de streep, net voor de linkse zijspancombinaties van de Britten Wilkinson/Millard op de vierde plek en de sterk rijdende Kops/De Louw als vijfde.

Veldman #31 en Bax #82 zijn aan elkaar gewaagd.

Kort door de bocht

Bennie Streuer eindigde op Spa-Francorchamps met zijn Duitse bakkenist Kevin Kölsch als derde in het WK ZIJSPAN. In de eerste race eindigden ze nipt als vierde, nadat zij in de laatste bocht gepasseerd werden door Stephen Kershaw en Ryan Charlwood. Todd Ellis en Emmanuelle Clement wonnen beide races op het Belgische circuit.

Een flinke regenbui zorgde ervoor dat de INTERNATIONALE GRASBAANRACES in Stadskanaal een voortijdig einde kenden. Het merendeel van de coureurs vond het te gevaarlijk om weer op te stappen. De finales van de internationaal bezette solo- en zijspanklasse werden daarom – tegen de zin van de organisatie – niet meer verreden. Op basis van de in de series verzamelde punten kregen Romano Hummel en de Britse combinatie Godden/Smith de zeges toegekend.

Er staat dit grasbaanseizoen nog geen maat op Romano Hummel. De coureur uit Zuidhorn was ook in Loppersum met afstand de sterkste tijdens de tweede ronde van de DUTCH OPEN GRASSTRACK. Hummel is na twee ronden nog zonder puntverlies. Jannick de Jong en de Brit James Shanes vergezelden Hummel op het podium. De driewielers kenden in Wilfred Detz en Wendy Arling ook ongeslagen winnaars.

Met Romano Hummel en Mika Meijer plaatsten twee Nederlandse grasbaancoureurs zich voor de GRAND PRIX CHALLENGE midden juli in Frankrijk. In het Duitse Bielefeld overleefden ze de kwalificatieronde met glans. Hummel won, Meijer werd derde. Voor Henry van der Steen was de horde te hoog. Van der Steen kwam overigens pas op het laatste moment in het veld als vervanger van Dave Meijerink. Meijerink was tijdens de Bergringraces in Teterow stevig ten val gekomen. Een fikse hersenschudding houdt hem voorlopig nog aan de kant.

Bijzondere rol oud brandweerbusje in het IDM-leven van Pepijn Bijsterbosch

Collin Veijer heeft een goede prestatie neergezet tijdens de FIM JUNIORGP op het circuit de Barcelona-Catalunya door in de eerste Moto3-race als zevende te finishen. Race 2 was voor de 17-jarige coureur snel afgelopen, toen hij in de eerste ronde ten val kwam en twee andere rijders meenam in zijn crash. Ryan van de Lagemaat werd tweemaal zesde in de Superstock 600-categorie van het FIM JuniorGP-kampioenschap.

Thomas Chareyre won de S1GP SUPERMOTO van Italië. De Fransman klopte regerend wereldkampioen Marc Reiner Schmidt, die derde werd achter Lukas Hollbacher. Chareyre staat nu twee punten achter WK-lijstaanvoerder Schmidt. Romain Kaivers werd achtste en beste Belg. De Nederlander Renzo van der Hoek scoorde een kostbaar WK-punt in de Superfinale en eindigde als 21e in totaal. Thieu Tausch werd 25e. Van der Hoek is de eerste Nederlander die een WK-punt scoort sinds 2015, toen Devon Vermeulen een volledig WK-seizoen als 9e afsloot.

in Maasbree heeft Randy Kerstjens ook de derde ronde voor het ONK TRIAL op zijn naam geschreven. Het was erg warm in Limburg en dat maakte de soms lange proeven toch zwaar. Vanwege een blessure kwam Luc Branten niet in actie en ook Stan Reit was afwezig. Kerstjens scoorde in totaal 77 punten, Toon van Balen kwam uit op 155. John van Veelen won simpel de Inters 2 voor Bart Verstappen en Rick Creemers.

Op industrieterrein De Vlonder in Enter werd een BENECUP/NK SUPERMOTO-WEDSTRIJD verreden. Sinds lange tijd kwam Devon Vermeulen weer eens in actie. Dat hij het nog niet verleerd is, bleek wel, want hij won beide manches, voor Wouter Straver, Renzo van der Hoek en gelijk in punten Jeffrey Ganseman en Thieu Tausch. Jonathan Gaspar won de Euroklasse, voor Josh Kirby en Dirk Werkman. Grote held was EMC-rijder Robin Nijkamp, die beide manches in de EMC klasse won en daardoor zelfs bij uitzondering de Superfinale mee mocht rijden. Vermeulen won, voor Straver en Van der Hoek. Nijkamp werd keurig elfde!

Sportkalender

  • 18 juni WK langbaan Rzeszów (PL)
  • 18 juni DMoM Rhenen
  • 18 juni Int. grasbaan Opende
  • 18/19 juni MotoGP, RBRC en NTC Sachsenring (D)
  • 18/19 juni WK trial St. Julia (AND)
  • 18/19 juni WK zijspan Pannoniaring (H)
  • 18/19 juni IDC Oschersleben (D)
  • 19 juni EK damescross Siauliai (LT)
  • 19 juni BSB Knockhill (GB)
  • 19 juni ONK enduro Lierneux (B)
  • 24/26 juni WK enduro Carpineti (I)
  • 25 juni GP speedway Gorzów (PL)
  • 25 juni EK grasbaan 1/2 finale Holsted (DK)
  • 25/26 juni MotoGP, MotoE en NTC Dutch TT Assen
  • 25/26 juni WK zijspan Rijeka (HR)
  • 25/26 juni IDM en ONK Most (CZ)
  • 26 juni MXGP Samota-Sumbawa (INA)
  • 26 juni GP zijspancross Lommel (B)
  • 26 juni EK damescross Gdansk (PL)
  • 26 juni ONK trial Schijndel
  • 2/3 juli EK dragrace Kauhava (SF)
  • 2/3 juli IDC en BeNeLux Trophy Nürburgring (D)
  • 2-4 juli WK enduro Coimbra (P)
  • 3 juli GP zijspancross Lange Motokeskus (EST)
  • 3 juli WK langbaan Mühldorf (D)
  • 3 juli JuniorGP Jerez (E)
  • 3 juli IRRC Imatra (SF)

MXGP Ernée en Teutschenthal: Tim Gajser op titelkoers

0
Jeremy Seewer 2

Na 11 van de negentien Grands Prix is er van spanning in de titelstrijd in de MXGP geen sprake. Tim Gajser leidt met een voorsprong van 101 punten. In de MX2 blijft het tussen Jago Geerts en Tom Vialle spannend.

Fotografie: Infront en fabrikanten

Dat Tim Gajser er zo riant voor staat heeft twee oorzaken. In de eerste plaats natuurlijk zijn rijden. Hij won de helft van het aantal verreden manches. Daarnaast wordt de concurrentie geteisterd door blessures. De twee belangrijkste titelkandidaten van het afgelopen jaar – Herlings en Febvre – hebben zware blessures opgelopen. Herlings zal zelfs het hele seizoen niet achter het starthek plaatsnemen. Febvre brak in de winter een been tijdens een stadioncross. Hij maakte in Duitsland zijn rentree. Omdat hij dit seizoen toch niet kan meedoen om de titel was de Fransman zo verstandig om pas aan zijn GP-seizoen te beginnen op het moment dat hij weer volledig fit was. Een terugkeer in zijn thuis-GP in Ernée lag voor de hand, maar Febvre wachtte nog een week en was pas in Teutschenthal van de partij. Met een vierde en een zevende plaats mag hij tevreden zijn over zijn eerste optreden dit jaar.

MXGP Intu Xanadú-Arroyomolinos: Coldenhoff en Bogers op podium

Naast de vreugde over de terugkeer van Febvre was er het afhaken van Maxime Renaux. De wereldkampioen MX2 van afgelopen jaar kwam in de eerste ronde van de kwalificatierace zwaar ten val. Onderzoek in het ziekenhuis van Halle wees uit dat hij vier rugwervels heeft gebroken. Hij ging meteen naar België voor verder onderzoek en behandeling. De nummer twee in de WK-stand na de Franse GP zullen we voorlopig niet aan de start zien.

Van de overige rijders heeft Gajser niets te vrezen. Eigenlijk is niemand in staat om constant goede prestaties te leveren, al was Jeremy Seewer in beide GP’s steeds voorin te vinden. De Zwitser zegevierde twee keer (GP-winnaar in het modderige Ernée waar een groot deel van de rijders de kwalificatie race aan zich voorbij liet gaan en tweede in Teutschenthal) en was daarnaast nog tweede en derde. Zijn achterstand op Gajser is 101 punten. Zonder blessures van Gajser heeft de gouden WK-medaille zijn bestemming al wel gevonden, voor het verdere eremetaal zijn Seewer en Jorge Prado de belangrijkste kandidaten nu Maxime Renaux een tijd uitgeschakeld zal zijn.

Jorge Prado.

De Nederlanders presteerden wisselend. Na een twaalfde plaats in de eerste manche wist Glenn Coldenhoff de tweede manche in Ernée te winnen, zijn eerste manchezege van dit jaar. In Duitsland zat er niet meer in dan een tiende en achtste plaats. Brian Bogers meldde zich in Frankrijk ziek af en behaalde in Duitsland slechts negen punten. Calvin Vlaanderen werd nog vierde in de tweede Duitse reeks, maar scoorde overall weinig punten. Davy Pootjes bleef puntloos bij zijn rentree na lang blessureleed.

Nu weer Jago Geerts

In de MX2 profiteerde Jago Geerts van het uitvallen van rivaal Tom Vialle in de tweede race in Duitsland, nadat de Fransman de eerste had gewonnen voor de Belg. Op Franse bodem deden ze nauwelijks voor elkaar onder. Daar won Vialle de GP met een eerste en een derde plaats en werd Geerts beide keren tweede. Geerts leidt nu weer het klassement, maar het verschil is slechts acht punten. Verrassende winnaar in Duitsland werd Thibault Benistant met een derde en een eerste plaats. Na het missen van drie wedstrijden was Kay de Wolf er weer bij. Het leverde hem twee elfde plaatsen op. Kay Karssemakers kwam tweemaal als veertiende over de finish.

WK-standen

MXGP na 22 manches

1. Gajser, Honda, 485;
2. Seewer, Yamaha, 384;
3. Prado, GasGas, 366;
4. Renaux, Yamaha, 365;
5. Coldenhoff, Yamaha, 330;
7. Bogers, Husqvarna, 252;
10. Vlaanderen, Yamaha, 227.

MX2 na 22 manches

1. Geerts, Yamaha, 460;
2. Vialle, KTM, 452;
3. Längenfelder, GasGas, 353;
4. Horgmo, Kawasaki, 326;
5. Haarup, Kawasaki, 319;
10. De Wolf, Husqvarna, 231;
16. Karssemakers, KTM, 92;
21. Van de Moosdijk, Husqvarna, 55;
23. Elzinga, Yamaha, 49.

Quotes

30.000 motorrijders naar Open House SW-MOTECH

0

Meer dan 30.000 motorliefhebbers kwamen naar Rauschenberg voor de Open House van SW-MOTECH. In een stralende zon vierden bezoekers, exposanten, medewerkers en hun familie een motorfeest dat iedereen zich nog lang zal herinneren. Overal op het festivalterrein heerste een ontspannen sfeer, de vele blije gezichten getuigden van een uitgelaten stemming.

Rond Rauschenberg domineerden motorfietsen

Bijna 2.500 testritten werden tijdens het hele weekend afgewerkt. Door de afsluiting van de hoofdweg en de uitbreiding van het festivalterrein werd de bezoekersstroom gelijkmatig verdeeld en verliep de afhandeling van de testritten zonder problemen. De beste omstandigheden om de talrijke motoren van de verschillende fabrikanten te testen: Ducati kwam met de Desert X, Aprilia presenteerde de Tuareg 660 en Husqvarna stelde de Norden 901 ter beschikking. De Amerikaanse fabrikanten Harley-Davidson en Indian Motorcycle stelden hun vloot ter beschikking voor talrijke testritten. BMW, Honda, Kawasaki, KTM, Triumph, Suzuki, Yamaha en Zero maakten het uitgebreide gamma volledig met hun motorfietsen.

Nieuwe kleur voor Ducati Streetfighter V2

Bier, Stunt-show en plezier voor de kinderen

De onverschrokken stuntrijders van de FMX Show zorgden voor echte actie: Met hun waaghalzige backflips brachten de stuntrijders de toeschouwers in vervoering – in totaal zes keer werd de sfeer rond het stuntterrein flink opgestookt. De aangrenzende biergarten was een populaire ontmoetingsplaats voor langere pauzes, het springkasteel en het parcours voor quads en elektrische mini FTR’s was de pretmagneet voor de talrijke jonge bezoekers. Bijna 400 kampeerders maakten van de gelegenheid gebruik en brachten de nacht door op de ruime tentenweide.

Op het grote live podium presenteerden de fabrikanten hun innovaties. Op vrijdag- en zaterdagavond was er iets voor de oren: De coverband SEVEN HELL bracht het feestpubliek met een krachtig-stemmige uitstap door de rockgeschiedenis naar het kookpunt en zorgde voor een waardige afsluiting van de enerverende festivaldagen.

De bezoekers konden de productwereld van SW-MOTECH ontdekken in de factory outlet, het grote magazijn of de merchandise trailer. Tijdens de informatieve rondgang door de werkplaats, de productie en de kwaliteitsborging gaven de medewerkers van de afzonderlijke afdelingen een dieper inzicht in hun dagelijkse werkzaamheden.