Het Britse Norton Motorcycles bevestigt dat het in zwaar weer is terecht gekomen. Zelfs zozeer dat aan het voortbestaan moet worden getwijfeld.
Norton Motorcycles, dat zich kan buigen over een geschiedenis van 122 jaar, heeft in al die jaren talrijke eigenaars gekend. In 2015 nam Stuart Garner Norton Motorcycles over, met de belofte het bedrijf te laten gloriëren als nooit te voren.
Nadat de overname een feit was, presenteerde
His Majesty Revenue & Customs, de Britse belastingdienst een naheffing van
300.000 pond (355.000 euro). En dat lijkt Norton niet te trekking waardoor het
voortbestaan in het geding komt.
https://youtu.be/V-4XpFtGtcE
De afgelopen weken was het stil rond Garner en Norton Motorcycles, maar het nieuws dat accountant BDO is aangewezen om de boekhouding van Norton Motorcycle Holding en twee andere bedrijven van Garner (Garner Donington Hall Estates en Priest House Hotel) door te akkeren, doet het ergste vrezen. Tegen de Britse krant The Guardian zegt Lee Causer, partner bij BDO, dat het zijn taak is de belangen van de crediteuren te bewaken door de effecten van de noodsituatie tot een minimum te beperken. Causer zegt verder dat BDO momenteel de positie van de drie bedrijven van Garner bepaalt en welke opties er zijn.
Slechte cijfers voor Norton Motorcycles
Uit de cijfers blijkt dat Norton op 31 maart 2018 – eind maart loopt voor Britse bedrijven het boekjaar 2017 af – een winst voor belasting van slechts 33.701 pond (zo’n 40.000 euro) had behaald. De verplichten bedroegen echter 3.384.200 pond (dik 4 miljoen euro) groot. Daaruit blijkt dat Norton zwaar afhankelijk is van de bank en leunt op z’n crediteuren. Die materiële onzekerheid veroorzaakt aanzienlijke twijfel of Norton Motorcycles wel het vermogen heeft om door te gaan als bedrijf.
Desondanks presenteerde Norton Motorcycles in november nieuwe modellen, met inbegrip van de Superlight SS, en wil het doorgaan met de deelname aan Isle of Man Superlights. Daarvoor werd een overeenkomst aangegaan met Smith Racing en Peter Hickman. Echter bleek eerder deze maand dat John McGuinness, die voor Norton meedeed aan de TT van 2019, nog steeds zijn salaris niet had ontvangen.
Olie vervangen van je motor. De uitspraak ‘vaak ben je te bang’ is zeker op klein motorfietsonderhoud van toepassing. Redacteur Nick Enghardt is geen techneut, maar een fervent hobbysleutelaar zoals zovelen. Als hij het kan, kun jij het ook. De komende tijd legt hij je stap voor stap het meest voorkomende motoronderhoud uit. In deze eerste aflevering vervangen we de olie van een motor.
Bijzonder goed nieuws voor motorleden van de BOVAG. Zij kunnen vanaf 1 maart 2020 gebruik maken van het waarschuwingssysteem Elena. Een naam waarbij wellicht niet meteen een lampje gaat branden bij jullie. Niet zo vreemd, want Elena is afkomstig uit de autowereld. Daar wordt ‘ze’ al jaren gebruikt door de verhuur- en deelautobedrijven van BOVAG. En met succes.
Via deze ‘zwarte lijst’ kan namelijk gecontroleerd worden of een huurder van een motor of een proefritklant eerder wangedrag heeft vertoond. Daarnaast kunnen er door dealers ook malafide klanten geregistreerd worden, waardoor het systeem dus echt preventief kan werken.
Hoewel het wellicht allemaal een beetje geheimzinnig klinkt, voldoet Elena aan de Algemene Verordening Gegevensbescherming en is het goedgekeurd door de Autoriteit Persoonsgegevens.
Een Elena-abonnement kost een vast bedrag per maand, namelijk 25 euro exclusief btw. Voor leden van BOVAG Verhuur- en Deelautobedrijven is dit bedrag inbegrepen in de contributie. BOVAG-motorbedrijven kunnen zelf kiezen voor een abonnement op Elena.
Als je je voor 1 juni 2020 aanmeldt voor een abonnement op waarschuwingssysteem Elena, zijn de eerste zes maanden gratis.
Op een steenworp afstand van de Zuid-Franse glim- en glitterkust ligt een andere wereld. Kleine dorpen waar het leven langzaam gaat, houden stand in een steeds snellere maatschappij. En – niet onbelangrijk – dit is een motorrijdersparadijs. Kleine weggetjes, duizenden bochten en robuuste natuur.
Aan de ontbijttafel van Grand Hotel Bain
in Comps-sur-Artuby worden de plannen besproken. Een groep Duitse motorrijders
wil richting Saint-Tropez, twee Fransen naar de Gorges du Verdon. Ik vertel dat
ik geen toppers op het programma heb, maar langs de onbekende hooggelegen
dorpen ga rijden, de villages perchés.
Sterke koffie, stokbrood en croissants
leggen het fundament voor de dag. Als eerste haal ik mijn motor uit de garage
van het hotel, draai rechtsaf de weg op en rijd de heuvels in. Dikke wolken
trekken door de vallei rechts, het restant van de regen- en onweersbui van
afgelopen nacht. De wereld glinstert van de waterdruppels, maar het wegdek
droogt snel. Binnen twintig minuten kan de rijmodus van Rain naar Road naar Dynamic.
Het is super sturen door de heuvels. Onder het prachtig gelegen dorpje Bargème gaat het strak door een paar opeenvolgende bochten om onder de muren van het kasteel stevig in de remmen te knijpen. Bargème is zo’n typisch hooggelegen dorp in het achterland van de glitterkust. De huizen staan schouder aan schouder boven de vlakte, in de rug beschermd door de hoge bergen van de Alpes Maritimes.
In plaats van Ferrari’s en Bentleys staan hier oude tractoren en gedeukte bestelauto’s
De Côte d’Azur ligt in vogelvlucht amper
35 kilometer verderop, maar dit is een andere wereld. Hier moet de mens het
hoofd bieden aan de elementen. De brandende zon in de zomer, de snijdende kou
in de winter. Alles is hier heviger: de regen, de wind, de sneeuw en het
onweer. Huizen hebben dikke muren en kleine ramen. In plaats van Ferrari’s en
Bentleys staan hier oude tractoren en gedeukte bestelauto’s voor de huizen.
Franse slag
Mijn reisgenoot, de BMW R1200GS, is blij
met de droge wegen. Het gewicht van de machtige allroad laat zich nauwelijks
voelen zodra de machine in beweging is. In de ruime bochten kan er gas bij, in
de krappe bochten hoef ik amper te werken om de boel op koers te houden. Het
gaat zo gemakkelijk dat de verleiding groot is om de randjes op te zoeken, maar
dat is in deze omgeving geen goed plan. Het is altijd oppassen voor de Franse
slag. Zo kunnen de wegen kilometers lang van uitstekende kwaliteit zijn en dan
rijd je van het ene op het andere moment – als niet oppast – door kuilen en
gaten. Of neem de scherpe bochten. Ze worden netjes met borden aangekondigd,
maar ook als er geen bord staat, kan de bocht verraderlijk zijn. Tot op zekere
hoogte moet je hier altijd met een veilige marge rijden. En zo vlecht ik de
bochten en dorpen aan elkaar: La Bastide, Valderoure, Grèolières.
Onderweg naar de Col de Vence, een bergpas van net onder de 1.000 meter hoogte, verandert het vriendelijke landschap in zoiets als een mini-uitgave van de Gorges du Verdon. Het is er minder diep en uitgestrekt dan in de beroemdste kloof van Europa, maar de Pas de Tous Vents is toch een spektakelstuk met tunnels, afgronden, rotsblokken en geweldige vergezichten. Hij staat niet voor niets op de website www.dangerousroads.org!
De wegen slingeren van dorp naar dorp, langs bossen, wijngaarden en velden vol olijfbomen
In de afdaling sla ik de afslag naar het
bekende Saint-Paul-de-Vence over. Ik ken het dorp en het is prachtig, maar ook
nogal toeristisch en dat is nu juist wat ik op deze rit wil vermijden. Dus
stuur ik de GS de andere kant op door de fantastische kloof van de Loup. De weg
wringt zich hier door een omniversum van steen en afgrond. Tot op de bodem en
vervolgens weer omhoog. Speelterrein voor de tweede en – af en toe – derde
versnelling.
Hoewel de dorpen Tourrettes en Gourdon
eerder al uitnodigden voor een pauze stap ik pas na de kloof uit het zadel in
het bescheiden Mons. Op mijn motorboots maak ik van schaduw naar schaduw een
rondje door het dorp en zoek ik een terras op voor koffie met een sandwich.
Scrollend door de navigatie zie ik dat er nog een boel bochtige stukken wachten
en dus neem ik een extra kop koffie als voorbereiding.
Provence unplugged
We beginnen met de route naar Seillans en,
over de Col de Saint-Arnoux, naar kunstenaarsdorp Bargemon. Via een voormalige
spoorlijn gaat het verder naar het kleine Claviers, één van de best bewaarde villages
perchés van de streek. Nog niet ten prooi gevallen aan het toerisme is het een
klassiek Frans dorp met een bakkertje, stamcafé, gezellig pleintje en winkeltje
waar ’s ochtends roddels en mooie verhalen worden uitgewisseld. Ook het
verderop gelegen Callas heeft deze pure sfeer.
De wegen slingeren nu van dorp naar dorp, langs bossen, wijngaarden en velden vol olijfbomen. Overal is het mooi, nergens wordt het te zoet. Dit is de Provence unplugged. Hier leven de bewoners hun leven, zijn bezoekers van harte welkom, maar maakt niemand een knieval voor het toerisme. Koffie bij het dorpscafé – de Cercle de la Fraternité in Claviers bijvoorbeeld – doe je in een ongepolijst decor tussen de bewoners. Hier geen hippe loungebanken en ingewikkelde koffies. Doe er de groeten aan kastelein Jean-Pierre.
Oudjes op een bankje, kids die spelen, de dorpshond die midden op de weg is gaan liggen
Zulke plekken geven de streek een sterk
eigen karakter en dat voel je als je er doorheen rijdt. Een streek ook van
bijzondere mensen. Zo wordt het wijnhuis Château de Saint-Martin in Taradeau
geleid door een vrouw, Adeline de Barry. Al vanaf het begin in 1740 stonden de
vrouwen hier aan het roer. Dat begon toen de mannen het te druk hadden met
politiek en oorlog voeren, dus maakten de vrouwen de wijn. Zo is het gekomen en
zo is het gebleven.
Of neem Max Doleatto in Flayosc. In misschien
wel de oudste nog werkende olijfmolen van heel Frankrijk maakt hij olijfolie
van hoge kwaliteit. Zonder compromis. Op een andere, meer commerciële manier
valt goed geld te verdienen, maar Max verkiest het ambacht. ‘Geld verdienen is
mooi hoor, maar ik wil de traditie voortzetten’, vertelt hij, terwijl hij de
oude molen laat zien die vroeger door waterkracht en nu door stroom wordt
aangedreven. ‘De olijfboom hoort bij deze streek. We hebben 130 soorten die
hier thuishoren. Daarmee maak je de olie die bij de omgeving hoort. Voor
topkwaliteit moet je ambachtelijk persen. Dat kost veel meer tijd en levert
veel minder olie op. Dat wordt niet gecompenseerd door de hogere prijs van een
fles, maar je kunt er wel trots op zijn!’
Max zwaait me uit als ik terug in het
zadel van de BMW stap. Terwijl ik opschakel trekt het landschap onverminderd
mooi aan me voorbij. De route op de navigatie brengt me naar TourTour en Ampus.
In beide gevallen rijd ik er niet langs, maar dwars doorheen. Vanuit het zadel
probeer ik de authentieke Provençaalse sfeer op te snuiven. Oudjes op een
bankje, kids die buitenspelen, de dorpshond die midden op de weg is gaan liggen
en niet van plan is om op te staan. Sterker nog, hij doet niet eens zijn ogen
open.
Strakke lijnen rijden
Kilometers glijden onder de wielen van de
GS door. Op lange trajecten kom ik nauwelijks ander verkeer tegen. De wereld is
hier af en toe een privécircuit. Zodra ik de hand van het gas doe, ruik ik de
omgeving: dennen in de zon, tijm en wilde lavendel. Onderbroken door dikke
dieseldampen van het plaatselijke boertje dat zijn antieke, maar nog altijd
werkende tractor naar huis rijdt. Het loopt tegen twaalf uur, het enige moment
van de dag waarop de bewoners haast hebben. Iedereen wil naar huis, want het is
tijd voor de lunch, de belangrijkste en meest uitgebreide maaltijd van de dag.
Als ik vanuit Ampus door de heuvels
slinger, zie ik plotseling nog zo’n parel liggen: Châteaudouble. Van de twee
kastelen die er ooit stonden, is er nog eentje over. Dat wil zeggen: de toren
en wat muren staan nog overeind. Het was letterlijk het slot op de deur van de
regio. Châteaudouble ligt zo hoog en strategisch dat niemand er ongemerkt langs
kon glippen. Ik tik het pleintje aan dat eersteklas op de omgeving uitkijkt en
rijd rustig verder.
Het laatste traject volgt een relatief grote weg die de regionale hoofdstad Draguignan met Comps-sur-Artuby verbindt. In de zomermaanden populair bij vakantiegangers die vanuit badplaatsen als Saint-Tropez, Sainte-Maxime en Fréjus de Gorges du Verdon willen bezoeken. Met dank aan het minder fraaie weer hebben de toeristen kennelijk voor een ander uitstapje gekozen, want het is rustig onderweg.
Ik geniet nog eens extra van de snelheid, de weg, de bochten en de omgeving
Het voordeel van een wat grotere weg is
dat je ook het tempo kunt opschroeven. Er zijn langere rechte stukken en de
bochten zijn ruim en overzichtelijk. Met de rijmodus op Road zoek ik de juiste
strakke lijnen. Op die manier hoef ik de toerenteller niet in het rood te jagen
om tempo te maken en te houden. Af en toe passeer ik een trage bestelbus of
personenauto. Vervolgens zo snel mogelijk terug op de juiste lijn.
Dertig of veertig kilometer zuidelijker vergapen de mensen zich aan de rijkdom van Monaco & Co. Het is ze van harte gegund. Ik schuif nog eens wat lager achter de ruit, zet mijn voeten steviger op de steps en geniet extra van de snelheid, de weg, de bochten en de omgeving. Op het terras van Grand Hotel Bain staat een grote pot bier op me te wachten.
3 x koffiestop
1. Mons
Maak een wandeling door het mooie, stille
dorp en zoek daarna een plaatsje op het terras van de Auberge Provençale. Een perfecte
plek voor een café noisette met ambachtelijke notentaart. Geweldig uitzicht
over de omgeving.
2. Claviers
Parkeer je motor voor de deur van de Cercle
de la Fraternité, een ongepolijst dorpscafé. Het is de huiskamer van Claviers,
waar bewoners en bezoekers ’s ochtends de dag beginnen en hem ’s avonds
eindigen in de laatste zonnestralen.
Dorpsplein uit het plaatjesboek met
verschillende terrassen. Niet helemaal onontdekt, maar bijzonder sfeervol.
Buiten het hoogseizoen bovendien een gezonde mix van bewoners en bezoekers.
3. TourTour
Dorpsplein uit het plaatjesboek met verschillende terrassen. Niet helemaal onontdekt, maar bijzonder sfeervol. Buiten het hoogseizoen bovendien een gezonde mix van bewoners en bezoekers.
3 x uit het zadel
Je hoeft natuurlijk nergens uit het zadel.
Rijden is het mooiste wat er is. Maar als je de benen eens wilt strekken of
jezelf wilt wagen aan zoiets als cultuur volgen hieronder onze drie favoriete
plekken.
1. Château de Saint-Martin, Taradeau
Op bezoek bij de vrouwelijke wijnmakers van
Saint-Martin. Laat je rondleiden door de eeuwenoude wijnkelders en doe
aansluitend een proeverij. Geen paniek. Elke slok na het proeven weer uitspugen
en de beste fles meenemen voor ’s avonds.
2. Olijfmolen van Flayosc
Even in de remmen bij de olijfmolen van Max
Doleath. Achter het kleine winkeltje zijn de eeuwenoude molen en pers te zien.
Techniek van perfecte eenvoud. Grote kans dat Max je ongevraagd alles vertelt
over goede olijfolie. Leuk, als je Frans verstaat.
3. Ruïne van Bargème
Parkeer je motor aan de voet van het dorp
en klim naar de restanten van het voormalige kasteel. Kijk, zó moet een ruïne
er uitzien. Verweerd en overwoekerd, maar nog altijd kun je er doorheen dwalen
en je fantasie de vrije loop laten.
Koop jij tussen 20 t/m 23 februari op MOTORbeurs Utrecht een gebruikte motorfiets? Dan maak je kans om het aankoopbedrag terug te winnen tot maximaal 10.000 euro! Deze actie wordt mede mogelijk gemaakt door NUMotorrijden.nl. Naast deze fantastische hoofdprijs wordt onder de gekochte motorfietsen vijf keer één jaar motorverzekering van Combi Motors Verzekeringen t.w.v. maximaal € 1000,- én drie keer een TomTom Rider 550 World t.w.v. € 399,95 weggegeven. In totaal worden er dus negen motorrijders verrast met toffe prijzen! Bekijk de actievoorwaarden. Scoor hier je ticket!
Zucht… Daar gaan we weer, om gek van te worden. Weer een motor gestolen! Gisterenochtend is vermoedelijk rond 7.00 uur uit een garage aan de Kapelweg in Handel een KTM 450 EXC ‘Six Days’ met kenteken 84-MB-SV gestolen.
Mede dankzij een oplettende getuige, werd al snel een 27-jarige verdachte uit Nuenen aangehouden. Die zit vast voor verder onderzoek en dat is mooi, maar helaas is de gestolen KTM nog niet gevonden.
De politie Gemert-Bakel en Laarbeek komt graag in contact met eventuele andere getuigen en/of met iemand die ze meer kan vertellen over de verblijfplaats van de gestolen motor. Heb je informatie? Twijfel niet en bel 0900-8844 of met Meld Misdaad Anoniem via 0800-7000.
Tien jaar marktleiderschap in één land is een unicum. En dus reden genoeg om Tom Crooijmans, Head of Motorrad bij BMW Motorrad Nederland, eens tien stellingen voor te leggen.
1. Het marktleiderschap vinden we bij BMW heel belangrijk. ‘Ja.’
‘Maar, niet het belangrijkste. Marktleiderschap is nooit een doelstelling geweest, maar een gevolg van alle inspanningen die je doet. Voor een goed renderend dealernetwerk, bijvoorbeeld. Natuurlijk keken we best eens vooruit, toen we eenmaal acht jaar marktleider waren. Je weet dan dat het mooi is om die tien jaar vol te maken, als eerste land ter wereld. En toen het eenmaal zover was, zie je dat het natuurlijk wel wordt gewaardeerd.’
2. Bij het wereldwijd opererende BMW Motorrad heeft Nederland als motorland geen grote betekenis. ‘Nee, niet waar.’
‘Zeker Europees komen we veel met de landen bijeen om van elkaar te leren. Wat gaat er in het ene land beter? En, kunnen we dat overnemen? Een voorbeeld van hoe andere landen van ons leren, is de ontwikkeling van overheidsmotoren in samenwerking met HSC, voorheen Huijsmans Service Center. We hebben veelvuldig bezoek gehad van andere landen, die dat hier komen bekijken. Voor onszelf was dat ook een mooi project. Overheidsleveringen zijn belangrijk, het zijn langdurige relaties. Hoewel de politie voor ons erg belangrijk is, hebben we natuurlijk veel meer dan dat. Ambulance- en brandweermotoren, bijvoorbeeld. Maar Rijkswaterstaat rijdt ook op onze RT’s en heel veel gemeenten vertrouwen op ons, bijvoorbeeld voor het vervoer van verkeersregelaars.’
3. Zonder de R1200- en R1250GS was het niet gelukt om zo lang marktleider te zijn. ‘Tot op zekere hoogte, ja.’
‘Puur naar de cijfers kijkend is de GS erg belangrijk. Maar wat gebeurt er als je de vergelijkwaardige concurrenten er ook af haalt? En bovendien, hoeveel van die GS-rijders zouden er op een andere BMW rijden? Met het portfolio van vandaag hebben wij een enorm breed aanbod en daarmee zouden we de GS-rijders alsnog bedienen. Hoe dan ook, de GS is enorm waardevol en blijft dat ook. Zeker omdat we ‘m blijven vernieuwen. Hij gaat al jaren mee, maar blijft zich verbeteren.
(Tekst loopt door onder de foto)
Tom Crooijmans is Head of Motorrad bij BMW Motorrad Nederland, in Rijswijk.
4. Over vijf jaar zijn wij maar liefst vijftien jaar marktleider. ‘Euhh…’
Moeilijk hoor. De concurrentie neemt toe en de gehele motormarkt is weer in opkomst. Ik blijf zeggen dat het geen doel is, maar het is zeker niet ondenkbaar.
5. De tijd voor een BMW-cruiser, de R18, is eindelijk rijp. ‘Ja.’
‘De R18 is heel speciaal ontwikkeld op een vraag vanuit de markt. En daarom is de tijd zeker rijp. Je kunt een motor ook te vroeg brengen. Kijk naar de BMW C1, was die z’n tijd niet ver vooruit? Met elektrische aandrijving zou de C1 nu wellicht heel anders in de markt staan.’
6. BMW’s elektrische roadster zal een doorbraak betekenen. Nee, maar…
‘Volgens mij ligt de doorbraak niet bij één model. Want hoewel onze Roadster een belangrijke rol in de elektrificering gaat spelen, ligt de echte doorbraak bij de consument. Wanneer is die er klaar voor? De eerste motorrijders die nu elektrisch rijden, rijden voornamelijk woonwerkverkeer. Dat is een heel andere groep mensen dan die de motorfabrikanten de afgelopen decennia bedienden: dat zijn motorrijders die de wijde wereld intrekken. Kortom, onze elektrische Roadster wordt belangrijk, maar de elektrificering staat op zichzelf.’
7. Kijkend naar elektronische features, dan loopt de ontwikkeling van BMW auto’s vooruit op de motoren. ‘Ja.’
‘Dat is inderdaad ons hele grote voordeel. We zijn onderdeel van een groot concern waar enorm wordt ontwikkeld, waar veel geld wordt geïnvesteerd in nieuwe producten. Die kunnen uiteindelijk op motoren van toepassing zijn. Dat is onze grote voorsprong op andere merken die deze voordelen niet hebben. Belangrijk daarin is dat BMW Motorrad onderdeel is geworden van de M-divisie. Dat is niet zomaar iets organisatorisch, dat heeft echt met ontwikkeling te maken. Dat maakt het zeker niet ondenkbaar dat we de komende tijd met echte M-modellen gaan komen.’
8. De grote terugroepactie van de watergekoelde R1200GS heeft het imago van BMW Motorrad behoorlijk schade toegebracht. ‘Nee, absoluut niet.’
‘De kwaliteit van onze motorfietsen wordt elk jaar verbeterd. Zo zien wij de door ons verwerkte garantiegevallen alleen maar minder worden, jaar na jaar. Natuurlijk wil dat niet zeggen dat er nooit iets kan gebeuren met een motor. En als dat dan gebeurt, ondernemen wij altijd actie. Zodat onze klanten er op kunnen vertrouwen dat ze op een goede motorfiets rijden.’
9. BMW is een premium-merk voor de motorrijder met goedgevulde portemonnee. ‘Nee.’
‘En dan heb ik het natuurlijk over die goedgevulde portemonnee. Dat wij een premium-merk zijn, spreek ik niet tegen! Maar serieus, een tijdje geleden waren wij alleen boven de 500cc actief. Inmiddels zijn wij ook daaronder heel actief, en hebben wij voor elke motorrijder een motor. De introductie van de G310 is daarin belangrijk geweest, maar ik wil ook zeker de C400 noemen.’
10. Yamaha en Kawasaki, waarvan jullie de hete adem voelen, zijn ook mooie motormerken.
‘De merken die je noemt, zijn heel anders dan wij. Maar natuurlijk, ook zij hebben mooie producten. Kijk, met alle merken zijn wij er bij gebaat om twintigduizend of meer motoren per jaar in Nederland te verkopen. En er zullen altijd mensen zijn met bepaalde voorkeuren, en we willen ze allemaal bedienen.’
Bam! Zojuist heeft Yamaha bevestigd dat Fabio Quartararo naar het fabrieksteam gepromoveerd wordt voor het seizoen 2021 en 2022. Als je onderstaand verhaal leest, is dat op zich geen verrassing maar dat betekent direct ook einde verhaal voor Valentino Rossi binnen het fabrieksteam van Yamaha. Dat is wel een dingetje. Noem dit het einde van een tijdperk en wij snappen het helemaal.
Dat Yamaha zeer tevreden is met deze deal snappen we uiteraard ook. Het deed alleen toch wel een beetje pijn dat in het persbericht van Quartararo met geen woord werd gesproken over Rossi.… Inmiddels is duidelijk waarom, want er is een tweede bericht binnen waarin staat dat Rossi halverwege 2020 samen met Yamaha een beslissing neemt over zijn toekomst.
Het zal dus nog wel even duren voordat we zeker weten of dit de laatste Dutch TT met Rossi erbij wordt.
Origineel bericht 29-1-2020
Oef.. Wat een vraag stellen we onszelf daar. Toch zijn wij niet de enigen, want als je eerlijk bent is dit de vraag die iedereen stelt op dit moment. Zelfs de hoofdrolspeler zelf. Noem het opvallend, noem het logisch maar het is niet alleen aan Valentino Rossi om hierop een antwoord te geven. Er spelen namelijk heel veel factoren een rol in.
Bijvoorbeeld het nieuws van gisteren dat Yamaha Motor Co., Ltd en Maverick Viñales hun contract verlengd hebben tot en met 2022. Hierdoor is Viñales één van de twee Yamaha Factory Racing MotoGP-rijders is in 2020, 2021 en 2022. Een meersterzet van Yamaha want het leek erop dat de Spaanse coureur onderweg was naar een contract bij Ducati.
Je hoeft geen wiskunde gestudeerd te hebben, om uit te kunnen rekenen dat er de komende drie MotoGP-seizoenen nog één zitje beschikbaar is in het fabrieksteam van Yamaha. Voor 2020 is dit zitje gereserveerd voor Valentino Rossi, maar of dat voor 2021 ook zo is, is zeer de vraag. Yamaha heeft namelijk ook Fabio Quartararo in huis en die willen ze niet kwijt. Anders kun je niet verklaren waarom ze hem voor dit seizoen al een fabrieks-M1 geven, terwijl dat niet in zijn contract stond.
Kijkend naar 2019 is het echter een volkomen logische keuze. Yamaha moet ook wel, omdat heel veel merken Quartararo – hét MotoGP-talent – heel graag willen hebben. Met die wetenschap kan Quartararo behoorlijk wat eisen stellen en zal hij zeer waarschijnlijk niet akkoord gaan met een derde jaar bij Petronas Yamaha SRT.
Dat is, ondanks de waanzinnige prestaties van Quartararo en soms ook Franco Morbidelli, namelijk nog altijd een satellietteam. Zowel qua mankracht, als ondersteuning, uitstraling en salaris een groot verschil met een fabrieksteam. Al kan het natuurlijk wel zo zijn dat Quartararo best een jaartje wil wachten, zeker als Yamaha het Petronas-team gaat zien als een soort fabrieksachtig satellietteam. Quartararo is daarnaast uiteraard niet gek en heeft ook gezien dat Jorge Lorenzo en zeker ook Johann Zarco – min of meer zijn voorganger – grote problemen hadden met de overstap van de M1 naar een ander merk.
Of misschien moet Fabio wel een jaar moet wachten… Het enige echte vraagteken rondom Quartararo is namelijk of hij nog een seizoen zoveel indruk kan maken. Nergens ben je zo snel vergeten als in de topsport en de verwachtingen rondom hem zijn voor komend seizoen haast ongezond hoog. Hij wordt gezien als één van de weinigen die het Marc Marquez echt lastig kan gaan maken. Volgens sommigen zelfs de enige… Je zou voor minder slecht slapen.
Mocht Quartararo wel eind 2020 overstappen naar het fabrieksteam, zou Rossi uiteraard de plek van de Fransman kunnen overnemen bij Petronas Yamaha SRT. Of hij dat wil…? Niemand weet het, maar grote kampioenen houden vaak niet van zo’n Plan B. Aan de andere kant kan hij dan wel doen wat Marc Marquez komend jaar al doet: racen met je broer. In het geval van Rossi met zijn halfbroer Luca Marini. Hij kan Luca op deze manier perfect klaarstomen en zo aan hem het MotoGP-stokje over te geven. Dat zou dan wel ten koste gaan van zijn protenge Morbidelli en dat is iets wat Rossi zeer veel pijn zal doen, maar wat hij misschien wel moet gaan doen.
Bovendien gaat dit volledig in tegen de denkwijze van Yamaha, die de ontwikkeling van de jeugd graag vergelijken met de opbouw van een piramide. Breed aan de onderkant, met veel jonge talenten, en met alleen de beste talenten uiteindelijk naar de top. Valentino Rossi ‘degraderen’ naar Petronas staat haaks op deze denkwijze.
Uiteraard zou Rossi ook buiten Yamaha om nog verder kunnen in de MotoGP, maar die kans lijkt uitgesloten. Ten eerste omdat hij veel verder denkt dan alleen zijn actieve racecarrière, maar ook omdat die overstap op zijn leeftijd niet erg aanlokkelijk is en het al een keer heel verkeerd uitpakte.
Precies hierom kan het zomaar zijn dat dit Rossi’s laatste jaar wordt in de MotoGP. Als hij die keuze zelf in de hand wil hebben, moet hij een stuk sneller zijn dan in 2019. De wintertesten en de eerste races zullen voor hem daardoor heel belangrijk zijn, want Yamaha kan niet te lang wachten om een keuze te maken…
Waarschijnlijk weten we daardoor al voor of rondom Jerez of Valentino RossiRossi eind juni zijn laatste Dutch TT rijdt. Spannend!
Op vrijdagavond 13 en zondagmiddag en -avond 15 maart blijft Garage29 open voor motorrijders die alles willen weten over nieuwe navigatie. In drie sessies demonstreert MrGPS voor de liefhebber alle ins & outs van de nieuwe Garmin Zumo XT. Deelname is gratis, maar we hebben beperkt plaats voor 20 motorrijders per avond.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
