Je zou er zo aan voorbij gaan; zo enorm onopvallend nieuw is de KTM 890 Duke R ten opzichte van zijn kleinere 790-broertje. Toch is de 890 Duke R in veel opzichten een heel andere motorfiets dan de voorganger. Heel anders en op papier – alleen al – veel beter ook.

Wat ooit bedoeld was als een 790 Duke R, bleek niet geheel te passen in de vooraf gestelde kaders. Dat het blokontwerp omgooien in de kaarten zat, bleek wel, want zonder schroom werd de 799cc LC8c-krachtbron van de 790 vergroot tot 890cc. Waar enkel een langere slag (kortere drijfstang) of grotere boring (uitboren) relatief eenvoudig is, besloot KTM voor de 890 Duke R de compromis te mijden. De slag nam met 3,1 mm toe, terwijl de boring vergroot werd met 2,7 mm.

De aanpassingen worden opgevolgd met 1 mm grotere kleppen, hogere compressie en een nieuwe gestapelde versnellingsbak. Bijzonder genoeg werd de krukas zelfs verzwaard, wat voor een betere gasreactie moet zorgen. Alle nieuwigheden staan ook meteen 500 toeren per minuut extra toe op top. Geen halve maatregelen hier dus.

Fascinerend als de haast compleet onzichtbare evolutie van de 890 Duke R is, was de 790 ook nooit geënt op pure blokprestaties. Al voor de R om de hoek kwam kijken, draaide het om de verhouding tussen paardenkrachten en kilogrammen. Zo ook hier. De 890 Duke R tilt het topvermogen naar 121 pk bij 9.250 tpm – dat is even 16 pk meer – terwijl het koppel ook met 12 Nm toeneemt van 87 Nm tot 99 newtonmeter bij 7.750 tpm.

Al voor de R om de hoek kwam kijken, draaide het om de verhouding tussen paardenkrachten en kilogrammen.

Zoals bij de 799cc Duke is de zithouding bij dit 890cc exemplaar er ook op gericht sportief te rijden, zonder echt vrijwillig op de pijnbank plaats te nemen. Het stuur werd platter terwijl het zadel met 15 mm in hoogte toenam tot 834 mm. De voetsteunen staan ook wat hoger, waardoor je door de bank genomen net iets sportiever aan boord zit.

Het drooggewicht wist men bij KTM vervolgens omlaag te brengen tot een totaal anorectische 166 kilo schoon aan de haak. Veel van de drie kilo gewichtsverlies zit hem in de nieuwe rempartij. Zo trots als KTM bij de 790 Duke op de in Spanje geproduceerde J.Juan-remmen (er stond wel KTM op de klauwen) was, zijn die op de 890 Duke R verdwenen. In plaats daarvan heeft de sportievere grote broer Brembo-ankers mogen ontvangen. Stylema-klauwen zorgen voor de bijtkracht, een radiale Brembo MCS-pomp doet de aansturing en de nieuwe twee centimeter grotere 320mm zwevende schijven komen eveneens uit Bergamo. Tel al die nieuwe remdelen bij elkaar op, en plots blijkt er al 1,1 kilo minder gewicht in de schaal te liggen.

Het drooggewicht wist men bij KTM vervolgens omlaag te brengen tot een totaal anorectische 166 kilo schoon aan de haak.

De gekozen banden doen ook een duit in het zakje, want in plaats van de Maxxis Supermaxx ST van de 790 Duke heeft de 890 Duke R nieuwe Michelin Power Cup II-banden gekregen. Het nieuwe Franse rubber is naar verluidt namelijk lichter dan welke concurrerende band ook – en het is onafgeveerd gewicht ook; dat telt dubbel en dwars mee. Zeker in combinatie met de nu volledig instelbare WP Suspension upsidedown-voorvork en schokdemper belooft het heel wat.

Al met al kun je stellen dat KTM de 790 Duke – liefkozend al de Scalpel genaamd – op het oog weinig aangepast heeft om de 890 Duke R op wielen te kunnen zetten. Desondanks belooft de KTM 890 Duke R nu al een scherper soort scalpel te zijn. Heel veel scherper.

Alle technische details over de KTM 890 Duke R vind je hier; klik!

Foto’s: KTM

De RS660 is de motor waarvan je wist dat hij zou gaan komen, maar waar je toch halsreikend naar uit kijkt. De tweecilinder sportfiets is goed voor 100 pk.

Spannend ritje
In plaats van krachtiger, krachtiger en nog maar eens krachtiger, bouwt Aprilia met deze twin een uiterst handelbare, behapbare en waarschijnlijk leuke sportieveling. Het blok is een gehalveerde 1100 V4 uit eigen huis. De twee naar achter wijzende cilinders zijn met chirurgische precisie verwijderd. Het compacte blok met 270° krukas is goed voor 100 pk. Over het maximum koppel wil Aprilia alleen kwijt dat het meer dan voldoende is voor een spannend ritje. Over het gewicht zwijgen de Italianen ook in alle talen, maar met de pk-gewichtsverhouding moet het wel goed zitten.

Elektronica van V4
De elektronica is rechtstreeks van de V4 geplukt. De RS 660 beschikt over: vijf rijmodi (waarvan twee voor op het circuit), traction control, wheelie control, cruise control, quick shift, Engine brake en bochten-ABS. Alle informatie is af te lezen op het TFT-dashboard en het kleurrijke schermpje communiceert – zoals dat in 2020 hoort – vanzelfsprekend met jouw mobiele telefoon.

Loris Reggiani kleuren
Voor het frame en de asymmetrische swingarm maakt Aprilia gebruik van lichtgewicht aluminium. De monoschokdemper maakt geen gebruik van een linksysteem om nog meer gewicht te besparen. Aan de voorkant vinden we een verrassing. De 41 mm upsd-vork komt van Kayaba. Bij de remmen zien we het veel vertrouwder klinkende Brembo terug. De RS660 komt in twee kleuren. Zwart zagen we aankomen, maar Aprilia levert ook een paars-rode variant die een ode is aan de RS250 uit 1994 van Loris Reggiani.

Piaggio heeft de Medley opgefrist voor 2020. Het lijnenspel van de voorkant is iets sportiever dan voorheen. Natuurlijk heeft de tweewieler nu ook een LED-koplamp en een LCD-dashboard. De Medley komt in een 125 en 150 variant.

Gouden remklauwen
De eerste heeft 15 pk, de tweede 16.5, maar alle twee beschikken ze over een start-stopsysteem dat de motor uitschakelt als hij stationair draait. Deze scooters komen dan ook 41 kilometer ver op een liter benzine. De Medley S heeft een sportief matzwarte jas, rode accenten en gouden remklauwen.

De S van de nieuwe V7 III Stone S verwijst naar de legendarische S’en uit het verleden zoals de V7 Sport uit 1971.

Slechts 750 stuks
Het rode frame van die klassieker komt terug in verschillende details in deze V7. Dat Moto Guzzi slechts 750 exemplaren is ook een verwijzing naar vroeger. Het zijn er net zoveel als de cilinderinhoud van de oude 750 Sport. Deze nieuwe retro heeft LED-verlichting alom, een chromen tank met een leren riem er overheen, de al genoemde rode details en een Alcantara zadel.

Tien jaar geleden introduceerde Moto Guzzi de V7 Racer en dat is een prima reden voor dit speciale model.

Rood gelakt frame
De V7 III Racer 10th Anniversary is de meest sportieve loot van de V7-stam. In vergelijking met zijn voorganger heeft dit jubileummodel een duidelijk afwijkend kuipje. Dit sierlijke stukje polyester en op het zadelkapje zit een 10th Anniversary-embleem. De jarige job heeft rondom LED-verlichting. Het achterspatbord van de caféracer is kleiner voor een dynamisch voorkomen. Natuurlijk heeft de chromen benzinetank weer een prominente plek op het rood gelakte buizenframe.

Aston Martin onthulde zojuist samen met Brough Superior de AMB 001. Het betreft een hyperexclusieve v-twin sportmotorfiets mét een turbo – en helaas zonder typegoedkeuring voor straatgebruik.

De AMB 001 is tot stand gekomen in samenwerking met Brough Superior en wordt met in een oplage van slechts honderd stuks geproduceerd en gebouwd in de Brough-fabriek in Toulouse in Frankrijk.

Zoals het Brough Superior betaamt komt de aandrijving van een tweecilinder in V-vorm. Zoals het vervolgens Aston Martin betaamt moet het wel gang hebben. Zodoende kreeg het motorblok een turbo tussen de beide cilinders. Die turbo zorgt ervoor dat het blok maar liefst 180 pk produceert. Niet te zuinig bij een drooggewicht van 180 kilo.

Dat de Aston Martin AMB 001 iets bijzonders is, weet Aston Martin topman Marek Reichman zelf ook: ‘Dit is hoe wij vinden dat de ultieme sportmotorfiets eruit moet zien, en het vult ons dan ook met trots voor het eerst de Aston Martin-vleugels op een tweewieler te zien.’

Reichman vervolgt: ‘We hebben al onze kennis voor dit project aangewend – opgedaan in de ontwikkeling van baanbrekende auto’s als onze Aston Martin Valkyrie – en gecombineerd met specialistisch traditioneel vakwerk. Het eindresultaat is een waarlijk beeldschone motorfiets; een kunstwerk in zowel een mechanisch opzicht alsmede een design-oogpunt.’

‘Dit is hoe wij vinden dat de ultieme sportmotorfiets eruit moet zien.’

Natuurlijk kost een motorfiets zo exclusief als deze ook wel wat. Al krijg je natuurlijk wel iets voor de 108.000 euro (BPM hoef je niet over in te zitten, want de motor is – bizar genoeg – alleen geschikt voor circuitgebruik) die de AMB 001 op moet brengen. Zo zijn de Aston Martin-emblemen geen stickers; dat is te min voor een merk als Aston Martin. Zodoende zijn de AM-vleugellogo’s 0,009 millimeter dikke RVS-emblemen, die naadloos onder de blanke lak liggen – ja, ja!

Dus, heb je nog ruim een ton in je sokkenla verstopt liggen, heb je geduld tot kwartaal 4 van 2020, en vind je de Aston Martin AMB 001 wel wat. Dan kun jij een van honderd eigenaren worden.

Foto’s: Aston Martin

Twaalf jaar na zijn overlijden eert Triumph Bud Ekins dit jaar. De motorverkoper die stuntman werd, zorgde in beide professies dat het Britse merk in de schijnwerpers kwam te staan. Nu doet Triumph dat in tweevoud voor Bud.

Het is soms gewoon een kwestie van de juiste mensen kennen. Bud Ekins heeft halverwege de vorige eeuw een goed lopende motorzaak in Sherman Oaks, Californië. Daar verkoopt hij onder meer de nieuwste Triumph modellen. Een van zijn vaste klanten? Dat is acteur Steve McQueen met wie Bud vrienden wordt als ze samen offroad gaan rijden in de duinen en woestijn. Op een dag verteld McQueen over een nieuwe rol in een film genaamd ‘The Great Escape’.

Daarin zitten een aantal scènes waarin er met motoren gereden moet worden. Of Bud misschien mee wil naar de filmset bij München om zijn stuntdubbel te worden. Zo geschiedde. Ken je de beroemde beelden van McQueen die als Duitse soldaat verkleed over een versperring op de grens van Duitsland en Zwitserland springt? De man op die vermomde Triumph TR5 is in werkelijkheid Ekins. Bud houdt een er een vruchtvolle carrière als stuntman aan over.

‘Bud Ekins Special’

Om de Amerikaan te eren presenteert Triumph daarom nu een eerbetoon in de vorm van twee speciale uitvoeringen van de T100 en T120. De Bud Ekins T100 en Bud Ekins T120. De machines zijn in elkaars spiegelbeeld rood-wit uitgevoerd. Op de tank en het voorspatbord is een speciaal ‘Flying Globe’-logo met de naam van Bud’s eigen motorzaak in Sherman Oaks aangebracht. De specials worden slechts in een beperkte oplage gebouwd en komen met een heus certificaat van echtheid dat ondertekend is door Triumph’s CEO Nick Bloor maar ook door Bud’s dochters Susan en Donna.

In de basis zijn de Triumph T100 en T120 Bonneville’s overigens nog precies hetzelfde als de standaardmodellen. In beide gevallen gaat het om een mooie parallel tweecilinder met een 270° krukas. De T100 heeft een cilinderinhoud van 900cc en produceert maximaal 55 pk bij 5.900 tpm en 80 Nm koppel bij 3.230 tpm. De T120 is een slagje groter. Met zijn 1200cc slagkracht weet hij een piekvermogen van 80 pk bij 6.550 toeren en 105 Nm koppel bij 6.100 toeren te produceren.

De 2020 Bud Ekins T100 zal € 12.650,- gaan kosten, de Bud Ekins T120 gaat voor € 14.950,- mee naar huis.

Om je even te herinneren; een galerij met archiefbeeld van Bud Ekins.

Foto’s: Triumph