Ducati heeft het maar druk met modeljaar 2019; zelfs de Diavel ontkomt niet aan een fikse update. Deze tweede generatie van de Italiaanse powercruiser wordt binnenkort uitgerust met de Testastretta 1262 DVT L-twin, die dik 159 pk levert en een dikke 129 Nm koppel. Het welbekende trellisframe is daarbij aangepast om de rijeigenschappen te verbeteren en de Diavel is voor de gelegenheid voorzien van Bosch bochten-ABS. Ook verschijnt de Diavel S in de line-up, een iets sportievere variant, uitgerust met volledig instelbare vering van Öhlins en Ducati’s eigen snelschakelaar; Quick Shift System (DQS). Ook de remmen van de nieuwe generatie Diavel zijn verbeterd en we zien een paar fraaie, nieuw ontworpen wielen. Prijzen zijn op dit moment nog niet bekend.
EICMA: MV Agusta’s dikste naked
MV verkoopt de nieuwe Brutale 1000 als een motorfiets die zeer dichtbij de F4 RC Superbike komt. Een understatement is dat zeker niet want met zoveel bruut vermogen en zo’n laag gewicht zit hij er ook echt niet ver vanaf..
Met de vier-in-lijn van de F4 komen er namelijk harde cijfers op tafel. Houd je vast: 115 Nm koppel, 208 pk bij 13.450 tpm en een mogleijkheid om hem tot een waanzinnige 212 pk bij 13.600 tpm te pushen door toevoeging van de racekit die een SC-Project titanium uitlaatsysteem bevat. Maar zelfs zonder dat systeem is één ding duidelijk: dit is absoluut de krachtigste naked van het moment.
Hoewel het blok in de basis hetzelfde is als dat van de F4 RC is hij van binnenuit helemaal opnieuw bekeken. Titanium radiale kleppen die op hun plek schuiven door gesinterde geleiders. De verbrandingskamers zijn opnieuw ontworpen – en nu ook nog eens CNC-gefreesd – net als de krukas. De Brutale heeft zelfs een oliesplitter meegekregen die de olie gescheiden houdt van bewegende delen. Daardoor krijg je het effect van een dry sump smering en kan de koeling beter geregeld worden bij grote hellingshoeken.
Bon, genoeg over dat blok. Clip-ons, de nieuwste Brembo Stylema remklauwen, elektronisch instelbare Öhlins vering, een TFT-dashboard, volledige led-verlichting en zelfs bochtenverlichting. Werkelijk alles wordt uit de kast getrokken voor de uitgeklede F4. En dan toch weegt hij droog slechts 184 kilo. In theorie heb je dus 1,1 pk per kilo. Waanzin.
Bijvoeging Serie Oro betekend zoveel als gouden serie en houdt in dat er slechts 300 van gebouwd worden. De gouden ketting die het achterwiel in beweging zet is daar een viering van. Maar het is bijna zeker dat er ook een Brutale 1000 voor de gewone man zal komen.
Foto’s: MV Agusta
[justified_image_grid ids=27793,27794,27795,27796,27797]
Ducati Panigale V4R 2019
Ducati introduceert in Milaan ook de nieuwe versie van de Panigale: de V4R. En hiermee doet CEO Claudio Domenicali meteen naar eigen zeggen een gooi naar de ‘mooiste motor van de EICMA 2018’. Een prijs die overigens vaak naar Ducati gaat?
Vergeleken met de vorige ‘R’ modellen is deze nieuwe Panigale nog ‘gespecialiseerder’ door vele toepassingen die we kennen uit de MotoGP. Toch moeten we met deze snelheidsduivel op de weg kunnen rijden en levert hij 221 paardekrachten en 112 Nm koppel, als je er een volledig Akrapovic uitlaatsysteem op monteert, dan worden deze cijfers echter verhoogd naar 234 pk, wat weer lekker is voor gebruik op het circuit. Het kuipwerk en de ruit zijn ook aangepast. Uit de MotoGP zien we de toepassing van winglets gemaakt van carbon. Hiermee wordt de stabiliteit op topsnelheid en dus het vertrouwen in de motor enorm vergroot.
De Desmosedici Stradale 1103 cm3-motor is bij deze de R-versie vervangen door de 998 cm3 Desmosedici Stradale R om te voldoen aan de limieten die zijn vastgelegd in het WorldSBK-regelement. Naast het toegenomen vermogen heeft Ducati ook een lager gewicht bereikt, waardoor het drooggewicht slechts 172 en het rijklaargewicht 193 kilo is. Grotere efficiëntie van de luchtinlaat zorgt ervoor dat de V4 sneller op toeren komt. Het resultaat is 221 pk vermogen bij 15.250 tpm, dat is 2250 tpm hoger dan bij de ‘gewone’ V4 met 1103 cc.
Maar er zijn meer leuke features op de motor te vinden: Ducati Traction Control (DTC) EVO, Ducati Wheelie Control (DWC) EVO, Ducati Slide Control (DSC), Engine Brake Control (EBC) EVO, Auto tyre calibration, Ducati Power Launch (DPL), Ducati Quick Shift (DQS) up/down EVO, Full LED lighting with Daytime Running Light (DRL), GPS module, Lap Timer EVO, PIT limiter, Ducati Data Analyser+ (DDA+), Riding Modes, Power Modes, Bosch Cornering ABS EVO, Ducati Multimedia System (DMS), Ohlins stuurdemper, Lithium-ion accu, Marchesini aluminium gesmede wielen etc..
Je begrijpt het, een zeer exclusieve motor, prijzen zijn ons nog niet bekend.
Ducati Monster 821 Stealth & Multistrada 950S 2019
Ducati presenteerde op de vooravond van de EICMA 2018 in Milaan haar nieuws voor modeljaar 2019. Dit gebeurde zoals ieder jaar vanuit een mooie locatie in Milaan, dit keer het Linear Ciak theatre. Onder het oog van dealers, journalisten en via een livestream de rest van de wereld presenteerde CEO Claudio Domenicali vol trots 9 nieuwe modellen voor 2019. Vier daarvan zijn de nieuwe Scramblers die we al eerder zagen: de Icon, Full Throttle, Desert Sled en Café racer. Maar er was meer.
Ducati Monster 821 Stealth 2019
De Monster 821 Stealth is zeker niet een nieuw model, maar heeft wel een paar aanpassingen ten opzichte van het ‘standaard’ model door toepassing van een volledig verstelbare voorvork, bikiniscreen en een Quickshifter. Het Testastretta 11º motorblok is ongewijzigd: het levert maximaal 109 pk vermogen en 86 Nm koppel. De motorfiets verschijnt in het mat-zwart met rode graphics.
Ducati Multistrada 950S 2019
De Multistrada 950 is er nu ook in S Versie. Deze komt met LED verlichting, een quickshifter die zowel naar boven als naar beneden werkt, 5″ TFT scherm in kleur, cruise control, verlichtte bedieningsknoppen, Bosch bochten ABS en als klapper op de vuurpijl het Ducati Skyhook Electronic Suspension systeem. Zoals bij dit type motoren graag gezien wordt is dit model ook met spaakwielen verkrijgbaar. Verder veranderingen aan het uiterlijk zijn de zogenaamde ‘wings’ bij de voorkuip die deze 950 nu ook van zijn grote broer de 1260 overneemt. De basis van de motor is ten opzichte van zijn voorganger niet veranderd. Dus nog steeds zien we het 937cc V-twin motorblok dat 113 pk levert en 207 kilo drooggewicht.
Prijzen en verdere specificaties zijn op dit moment nog niet bekend. Ook werd de Ducati Mountainbike voorgesteld. Daar hebben we al eerder een bericht over geplaatst.
EICMA: Ducati 1260 Diavel (S)
Acht jaar geleden is het alweer dat we de Diavel verwelkomden. De onwijs dikke sportieve naked van Ducati viel moeilijk te voorzien van een label: De term ‘power cruiser’ werd eraan gehangen. Voor 2019 wordt hij in het nieuw gestoken.
Want de Diavel krijgt het Testasretta DVT 1262 motorblok met variabele kleptiming van de Multistrada in bruikleen. Daarmee heeft hij nu een vermogen van 159 pk bij 9.500 tpm en 129 Nm koppel bij 7.500 tpm. Ducati verzekerd dat de overbrenging bij lage toeren soepel en stabiel is. Door toevoeging van dat nieuwe blok werd er ook een nieuw stalen buizenframe gebouwd.
De Diavel is behangen met de elektronische hulpsystemen die we op de andere Ducati-modellen ook al zien. Bochten ABS van Bosch, tractiecontrole, powerlaunch, cruise control en ja zelfs wheeliecontrole. Al die systemen worden overigens aangestuurd door de IMU van Bosch die alle waarden in de gaten houdt zoals bijvoorbeeld hellingshoek en snelheid.
S is voor Sportief
Van de 1260 Diavel zien we ook een S-uitvoering verschijnen. Die heeft volledig instelbare vering van Öhlins aan de voor- en achterzijde en Brembo M50 monoblocs aan het voorwiel. Je kunt dus zeker stellen dat de S in dit geval voor sportief staat! De S is standaard overigens ook voorzien van gesmeden wielen, LED-dagrijverlichting, op- en neer quickshifter en Ducati’s multimediasysteem waarmee je je smartphone kan koppelen aan je motorfiets.
Foto’s: Ducati
[justified_image_grid ids=27758,27759,27760,27761,27762,27763,27764,27765,27766,27767,27768,27769,27770,27771,27772,27773,27774,27775,27776,27777,27778,27779,27780,27781,27782,27783,27784,27785,27786,27787,27788,27789,27790,27791]
Herlings: Ik eet, ik adem en ik slaap motorcross
Domineren. Dankzij Jeffrey Herlings heeft woord in 2018 een nieuwe betekenis gekregen. Hij liet slechts twee GP-overwinningen liggen op weg naar zijn allereerste MXGP-wereldtitel. Alleen tijdens een training in Berghem en vooral in de MX of Nations zat het tegen. Ondanks die teleurstelling was Jeffrey in Amerika bereid tijd uit te trekken voor een exclusief interview. En hij is ouderwets op dreef!
Ben je verrast over je dominantie dit jaar?
‘Kun je dat wel van jezelf zeggen, eigenlijk? Ik doe mijn best en werk zo hard als ik kan. We hebben geen slecht werk geleverd, maar uiteindelijk hangt het voor een groot deel van het circuit af. Ik kon in Lommel bijvoorbeeld echt het verschil maken, terwijl in Zwitserland het gat tot de concurrentie veel kleiner was. Halverwege het seizoen had ik al 62 punten op Toni Cairoli, om die voorsprong vervolgens na een blessure in slechts één race verkleind te zien worden tot twaalf punten. Van alle GP’s waar ik aan de start kwam, won ik er slechts twee niet, en dan was ik nog wel tweede in die races. Maar ja, dan ligt blessureleed altijd nog op de loer in onze sport.’
Heb je een hekel aan verliezen?
‘Dat ligt er maar net aan. Als ik vijfde of zesde word na een val bij de start kan ik daar mee leven. Pak ik de holeshot en vervolgens haalt iemand me in… dat is een heel ander verhaal.’
Hoe veel van je prestatie is nu eigenlijk hard werken?
‘Veel, heel veel. Alleen bereik je op een bepaald moment een punt waarbij harder werken niet meer kan; het is dan al alles of niets. Het hangt dan ook vooral af van hoe mijn schema voor de week er uitziet. Met drie races achter elkaar paste ik bijvoorbeeld een ander schema toe. Je moet dan echt naar je lichaam luisteren. Ik heb geen trainer; ik probeer het vooral allemaal zelf te doen. Ik eet, ik adem en ik slaap motorcross. Dan moet je er gewoon vol voor gaan. Als je wilt winnen, is de kantjes eraf lopen er niet bij.’
MOTO73 22/2018
Wil je weten hoe Jeffrey de andere vragen beantwoordt? Hij vertelt onder andere eerlijk wat er in juni in Berghem gebeurde. Je leest de rest van het verhaal in MOTO73 22/2018! Koop het nummer hier online of in de winkel.
Foto: Hodgkinson
Tekst: Alex Hodgkinson (vertaling en bewerking Nick Enghardt)
EICMA: Luxere Multistrada 950
De Multistrada 950 blijft grotendeels ongewijzigd voor 2019. Oke, LED-dagrijverlichting maakt zijn intrede en hij krijgt wat elektronische gimmicks zoals bijvoorbeeld bochten ABS van Bosch. Ook zijn de swingarm en wielen lichter geworden. De echte nieuwigheid zit vooral in de luxere S-versie van de 950.
Want net als de 1260 krijgt de mini Multi dus ook die speciale behandeling. De S is voorzien van het Skyhook systeem dat elektronisch je vering continu optimaliseerd, heeft een 5 inch tft-dashboard, op- en neer quickshifter, keyless ride en cruise control. Voor de rest is hij identiek, op de prijs na. Die moeten we overigens nog te horen krijgen.
Zowel de 950 als 950S zijn verkrijgbaar in ‘Ducati Rood’, maar de S is er ook in grijs.
Foto: Ducati
EICMA: Ducati Hypermotard 950 (SP)
De Hypermotard van de Italianen staat al jaren te boek als ‘de leukste manier om je rijbewijs kwijt te raken’. Met de toevoeging van het 937 cc Testastretta 11° motorblok uit de 950 Multistrada wordt de Ducati enkel beter, toch?
Want dat blok produceert de kracht van 114 paardjes waardoor de supermotard op doping nog sterker wordt. Daarbij is hij een volle vier kilo lichter dan zijn voorganger. Voeg daarbij een vrachtlading aan elektronische hulpsystemen toe zoals bijvoorbeeld bochten ABS, tractiecontrole en wheeliecontrole en het resultaat is een vriendelijkere fiets. Een beetje dubbelzinnig is dat wel.
Maar is die dosis steroïden niet voldoende dan is er ook nog de SP-variant. Die krijgt bovenop dat pakketje nog een op- en neer quickshifter, grotere hellingshoek door de Öhlins-vering en gesmede Marchesini-wielen.
Het uiterlijk van beide varianten is wat strakker geworden. De koplamp en snavel zijn in vergelijking met zijn voorganger als het ware in elkaar versmolten. Nieuw is ook de LED-dagrijverlichting in die console. De uitlaatdempers zitten via een 2-1-2 systeem onder het kontje weggewerkt. Rood is standaard. De SP staat er in het wat flitsendere rood-wit.
Foto: Ducati
[justified_image_grid ids=27728,27729,27730,27731,27732,27733,27734,27735,27736,27737,27738,27739,27740,27741,27742,27743,27744,27745,27746,27747,27748,27749,27750,27751,27752,27753,27754,27755,27756]
EICMA: Ducati Panigale V4 R
De Panigale V4 R was een moetje, zou je kunnen stellen. Het reglement van het WSBK stelt namelijk dat viercillinders slechts een cilindercapaciteit van maximaal duizend cc mogen hebben. Het Desmosedici Stradale V4-blok dat we vorig jaar van Ducati leerden kennen heeft er 1.103. Een probleem.
Maar een oplossing is gevonden. Maak kennis met de V4 R. Die is vrijwel exact gelijk aan de standaard V4, op één belangrijk punt na. In de R hangt namelijk het Desmosedici Stradale R-blok: De 998 cc variant. En dat is niet zomaar een teruggeboord examplaar. Vergeleken met de basis is de R geoptimaliseerd voor een vloeiende overbrenging van de 221 paarden die bij 15.250 tpm staan te steigeren. Piekvermogen ligt 2.250 tpm hoger dan bij het 1.103cc model. Maar het kan nog extremer. Monteer je het volledige Akrapovi?-uitlaatsysteem dan heb je 234 pk onder je hoede.
De V4 R is enkel en alleen bedoeld voor het circuit. Zo heb je geen spiegels, is een kenteken krijgen niet mogelijk maar heb je ter compensatie dan wel weer een pitlimiter! Last but not least zien we de winglets hun intrede maken op de Panigale ‘voor de gewone man’. Om aan de homologatieregels te voldoen worden er in ieder geval 500 gebouwd.
Foto’s: Ducati
Wintertest
De winter staat voor de deur en daarom maken luchtige zomerhandschoenen plaats voor dikke en warme exemplaren. We testen vijf paar met prijzen tussen de € 100 en € 180 en constateren grote verschillen.
Waarop moet je letten?
Bij het kiezen van een paar winterhandschoenen let je vanzelfsprekend op bescherming. Harde protectie op de rug van de hand is te verkiezen boven zacht foam. Helaas maakt meer protectie een handschoen dikker en stug, dus kies een mooie balans. Een leren handpalm geeft goede grip op het stuur. Een binnenvoering moet de warmte goed vasthouden, maar ook goed ademen, omdat het anders al snel zweterig aanvoelt. Een dikke voering isoleert goed, maar maakt een handschoen stug en dat geeft minder gevoel. Een lange schacht houdt tocht buiten en het maakt daarbij niet uit of je de handschoen onder of boven de mouw draagt. Het is wat gedoe om handschoenen met dubbele sluitingen op de schacht aan te trekken, maar ze sluiten de kou wel het best buiten.
Onderhoud van leer en textiel
Handschoenen van textiel behandel je met een impregneermiddel dat de werking van het membraan niet verstoort. Maak leren handschoenen gedurende het seizoen minimaal één keer per jaar schoon met een zachte borstel en/of een vochtige doek. Vet de handschoenen daarna in met zuurvrij vet dat geschikt is voor een membraan. Dit verzorgt en impregneert het leer, zonder de poriën af te sluiten. Gebruik niet te veel vet, want dat beïnvloedt de werking van het membraan negatief.
Dane
Basic 3
Materiaal: buitenzijde rundleer, voering polyester, membraan Gore-Tex, isolatie polyester
Maten: XS tot en met 4XL
Adviesverkoopprijs: € 119
Verkrijgbaar: zie www.motoport.nl
Het huismerk van het Hollandse MotoPort heeft dezelfde nuchterheid die ons, laaglanders, typeert. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. De Basic 3 heeft – indachtig zijn naam – geen tierelantijnen. Dit zijn recht-door-zee-handschoenen. Op het gebied van protectie komen ze in dit gezelschap tekort. Met een paar stukjes dubbel leer op duimen en handmuizen is het wel gedaan. Voor de zichtbaarheid brengt Dane 3M-reflexbiezen aan. MotoPort strooit bij dit paar niet met malle fratsen, maar wel kwistig met isolatiemateriaal. De handschoenen zijn daardoor warm genoeg, maar door de dikke laag isolatie ook erg stijf en stug. Het gripgevoel kan beter, maar over de waterdichtheid hebben we niet te klagen. Wel blijven de handschoenen aan de buitenzijde lang vochtig na een regenbui. Dane kiest als enige voor een rits om de schacht dicht te doen, de rest kiest voor velcron.
MOTO73 22/2018
Wil je weten hoe de andere winterhandschoenen uit de test komen? En welk paar als het prettigst wordt ervaren? Je leest het in MOTO73 22/2018! Koop het nummer hier online of in de winkel.
Foto: Jacco van de Kuilen
Tekst: Ad van de Wiel
