donderdag 30 april 2026
Home Blog Pagina 1245

Intermot: Suzuki updatet GSX-R1000 en GSX-R1000R

0

Natuurlijk pakte de nieuwe Katana alle koppen bij Suzuki op de stand, maar er was meer nieuws. Zo kwam het merk uit Hamamatsu met een opfrisbeurt voor de GSX-R1000 en het plus-model, de GSX-R1000R – je weet wel, die met een extra R. En meer.

Meest in het oog springen aan de meest recente GSX-R1000 was natuurlijk de immense uitlaatdemper. Die is nog altijd fors van formaat, maar omdat deze per komend seizoen in het matzwart uitgevoerd wordt, valt hij meteen een stuk minder op. Het hitteschildje is ook praktisch, aangezien de uitlaatdemper nogal heet wordt.

Minder duidelijk, maar ook heel belangrijk, is het aangepaste swingarm-scharnierpunt dat nu verstelbaar is. Voor de man in de straat weinig toegevoegde waarde, maar voor diegenen die het circuit opzoeken een interessant detail. Even interessant is dat de extra R-loze GSX-R1000 nu – net als die mét R – standaard een quickshifter krijgt. Voor zowel op- als terugschakelen zonder koppeling, overigens.

De Showa-voorvorken van beide krijgen intern ook een opfriscursusje, wat de wegligging verder ten goede komen moet. Tel erbij op dat Suzuki aan de voorzijde nu standaard staalomvlochten remleidingen monteert en de oude standaard gemonteerde Bridgestone RS10s per komend jaar vervangt voor de modernere RS11 sportbanden van Bridgestone, en je heb ongemerkt een vrij serieus lijstje verbeteringen voor je.

Kleurtjes gaan ook op de schop, met een facelift voor de ECSTAR Suzuki MotoGP-kleurstelling, een variatie op het wit met blauw en een nieuwe Yoshimura-achtige rood-zwarte kleurstelling.

Foto’s: Suzuki

 

Intermot: Triumph Street Twin en Street Scrambler

0

In Hinckley zullen ze gedacht hebben ‘never change a winning team’, want de voor 2019 vernieuwde Street Twin en Street lijken wel heel erg op hun voorgangers. Kijk je beter, dan zie je dat de aangepakte punten wel eens serieus het verschil zouden kunnen maken.

Eerst maar eens het moedermodel; de Street Twin. Nog altijd een retro in lijn met wat ooit onsterfelijk werd met de Bonneville, dus een staande twin, druppelvormige tank, wiegframe en twee schokdempers aan de achterzijde. Eenvoud troef, maar wel elegant eenvoudig. Voor de veranderingen moet je vooral onder de oppervlakte kijken, want het 900cc tweecilinderblok is aangepakt en braakt nu 10 pk meer uit, waardoor het totaal uitkomt op 65 pk. Het maximaal koppel klom tot 80 Nm. 

Even zo onopvallend als zijn nieuwe spierballen is de remupgrade, die overigens wel nodig was, want de oude tweezuiger-Nissin-klauw was bepaald niet overtuigend. De Brembo-vierzuigertang die het overneemt mag met recht een upgrade genoemd worden. De vering wordt eveneens beter, met een cartridge-vork van een hoger niveau. Ook treffen we onderhuids elektronische verbeteringen met twee rijmodi; road en rain. Verder heeft het achterlicht nu LEDs, is er een nieuw completer dashboard en werden de gietwielen vervangen door opvallend flitsende exemplaren.

Eigen extraatjes
De Street Scrambler loopt qua aanpassingen in lijn met de Street Twin, met al die opfrissingen en zijn eigen extraatjes wordt de Street Scrambler op zijn eigen manier vernieuwd. De Scrambler krijgt alles wat de Twin krijgt, maar daar bovenop komt er ook nog een nieuw zadel.

Als kers op de taart wil Triumph benadrukken dat het – voorheen al best wel prima – afwerkingsniveau eveneens naar een hoger plan getild wordt.

Eind november rijden we beide nieuwe Street-modellen in en om Lissabon. Waar de Street Twin zich prima zou moeten kunnen laten gelden in de Portugese hoofdstad zelf en de Street Scrambler klinkt uitermate geschikt voor het onverhard buiten de stadsgrenzen – zeker aangezien offroad-rijden in Portugal legaal is.

Je leest er dus alles over MOTO73 later dit jaar. Zeker weten dat je niets mist? Kijk dan nu voor een abonnement en mis nooit meer een editie.

Foto: Triumph Motorcycles

 

[justified_image_grid ids=27605,27606,27607,27608,27609,27610,27611,27612]

Intermot: Moto Guzzi V85 TT

0

Daar is hij, de eerste ‘classic enduro’ zoals Moto Guzzi hem noemt. Wij noemen het beestje simpelweg bij zijn naam: de V85 TT. Eind vorig jaar maakten we er al even kennis mee op de EICMA in Milaan. Toen nog als conceptmodel, nu dus als officiele productiefiets. En op het eerste oog zit er tussen concept en productie maar bar weinig verschil.

In Mandello hebben ze hem gebouwd met één doel: met je vinger naar de horizon wijzen en niet stoppen met rijden als het asfalt nog voor je bestemming ineens eindigt. Duidelijk. Een geheel nieuwe weg wordt er dus ingeslagen naast de classics en cruisers. Of ja, een hernieuwde weg. We kennen namelijk ook nog wel de Stelvio. Die andere allroad die in 2008 uit de fabriek kwam rollen. Maar ga je nog verder dan dat dan kom je van zelf bij Guzzi’s rijke geschiedenis in de Dakar. In 1985 verscheen daar de V65 Baja aan de startlijn in Parijs. Joekels van veren, een beresterk chassis en een motorblok dat geprepareerd is om klappen te kunnen hebben. Kijk je nu naar de V85 TT dan past die omschrijving ook best prima.

Classic enduro
En met die robuuste look, dikke bodemplaat en ietwat retro accenten is hij als het ware een soort nazaat van die V65 Baja. Misschien sllechts qua idee want de V85 TT lijkt eccht wel op eigen benen te kunnen staan. En dat mag je ook wel verwachten van een model dat de basis gaat vormen voor een nieuwe tak van motoren die uit de Moto Guzzi-fabriek in Mandello del lario zal gaan rollen binnen aanzienbare tijd. 

Qua design zitten er dus duidelijk verwijzingen naar de Dakar-motoren. Die joekel van een tank bijvoorbeeld. Maar Guzzi houdt ook hun logo in ere. In de koplamp zit de adelaar van de Italiaanse luchtmacht subtiel verwerkt. Het werkt zelfs als als dagrijverlichting in de grote lichtunit. De kleurstelling is.. aanwezig. Of ja, de wit-geel-rode stelling dan. Voor de iets conservatievere lieden is er ook een donkerblauwe variant beschikbaar die we op deze officiële persfoto’s zien. Een top- en zijkoffers zijn op foto’s ook al te zien.

De achtervering komt net als op de conceptversie van Öhlins en de remmen zijn van Brembo. Het stalenbuizenframe is heel erg fraai en doet ook nog eens vermoeden dat hij bij ofroad-gebruik echt wel zijn mannetje kan staan. Tussen die buizen hangt een 850 cc luchtgekoelde 90° V-twin die zoals van Guzzi verwacht mag worden overdwars is geplaatst. Veel meer dan dat hij 80 pk aan piekvermogen zou leveren weten we nog niet, maar dat zal vast niet lang duren.

Foto’s: Moto Guzzi

[justified_image_grid ids=6076,27703,6078]

Intermot: Suzuki RM-Z250

0

Een nieuw frame, swingarm, vering, nieuw motorblok met meer pk’s en koppel dan zijn voorganger is de RM-Z250 van Suzuki zonder twijfel gloednieuw. Het gros van de vernieuwing zit in het blok. Daarin zien we ddat het piekvermogen is toegenomen door een nieuwe cillinderkop en in- en uitlaatpoorten die de luchtstroom en verbranding effectiever maken. Het luchtfilter is 30% groter gemaakt en het kanaal dat uit de airbox loopt is rechter gemaakt waarmee de Suzuki bij iedere snelheid krachtiger is gemaakt. 

Verder is er een tweede brandstofinjector ingebouwd waardoor bij hogere toerentallen meer kracht uit het blok wordt geperst omdat de brandstof/zuurstof mix rijker kan wordenn gemaakt. Ook is de bakverhouding geoptimaliseerd zodat de rijder meer gevoel heeft met het wat er met het achterwiel gebeurd. De uitlaat is alnger gemaakt  wat dan weer resulteert in iets meer kracht bij lage snelheden.

Frame
Het nieuwe frame is in totaal 370 gram lichter dan het oude. Ook is hij verstevigd waardoor de torsiestijfheid met 10% is toegenomen. De swingarm is ook lichter geworden doordat hij door middel van vloeistof in zijn vorm wordt geperst. Zo kan er materiaal en tijd bespaard worden met lassen. 

De vering komt van Kayaba en is voor en achter volledig instelbaar zoals gebruikelijk. De voorvering heeft veren gekregen in plaats van luchtdruk voorveren. De remschijf aan de voorzijde is nu een groter 270 mm exemplaar. 

Qua elektronica Suzuki heeft haar ‘Holeshot Assist Control’ launchcontrol systeem verder verbeterd met hulp van hun kennis uit de racerij. 

Foto: Suzuki

Intermot: Suzuki Katana

0

Na jaren speculeren, vingers kruisen bij geruchten en smullen van renderingen van artiesten is het dan eindelijk zo ver. De Katana is terug. Op de Intermot in Keulen ging vandaag – nadat we al een paar keer met een vrijwel nietszeggende teaservideo in de maag gesplitst werden – de sluier af. Steve Parrish had de eer, nadat het touw uit de handen van een van de Japanse assistenen glipte. Onder het zwarte doek vandaan verscheen dat oh zo herkenbare neusje dat we zo gewend zijn van de oude Katana. Ook die werd destijds op de Intermot gepresenteerd. 

GSX-R1000
Het frame van de nieuwe Katana is hetzelfde als het aluminium twin-spar frame van de GSX-S1000. Het motorblok is dat van een GSX-R1000 K5. Dat blok is dan wel weer sterk gereviseerd en getuned voor prestaties op straat. Meer koppel in het middengebied waardoor de Katana veel meer bruikbaar vermogen heeft daar waar hij bedoelt is. Suzuki geeft 150 pk bij 10.000 tpm op als piekvermogen en 108 Nm bij 9.500 tpm als maximum wat betreft koppel. 

Frascoli
Qua looks is de Katana overduidelijk gebaseerd op zijn bijna veertig jaar oudere voorganger. Ook het ontwerp van de Katana 3.0 Concept is goed terug te zien in de productieversie. Zowel dat concept als de uiteindelijke Katana zijn van de hand van Rodolfo Frascoli. Scherpe lijnen zijn het gevolg, alsof de Italiaan met een authentiek katana-zwaard in een massief blok materiaal heeft lopen hakken tot de Katana over bleef. Het retrosausje is overigens erg overheersend aan de voorzijde. De vierkante koplamp die wat onderuitgezakt in de kuip hangt is een sprekende kopie van het origineel. Nieuw eraan is de gestapelde LED-units waarbij ook dagrijverlichting is geïntegreerd. In de kont zit ook een LED-achterlicht verwerkt. Suzuki heeft dat kontje erg strak gehouden door de nummerplaathouder en knipperlichten via de achterbrug bij het achterwiel te monteren. Voor velen een doorn in he toog, maar een noodzakelijk kwaad om het korte kontje vrij te houden van een beruchte taartschep.

De zitting is 825 mm waardoor je zoals van ouds echt ‘in’ de Katana zit. De 12 liter tank is een stukje hoger en doordat het stuur ook op een normale positie zit voor een naked is de zitting licht sportief naar voren gebogen. Kun je die 215 rijklare kilo’s lekker de bocht in smijten.

Aan de voorzijde zien we een volledig instelbare telescopische upside down vork van Kayaba, de achterzijde wordt gedempt door een Kayaba-monoschokdemper waarvan de uitgaande demping en veervoorspanning instelbaar zijn. Brembo monoblocs brengen je tot stilstand door in te bijten in de 310 mm zwevende schijven aan het voorwiel. ABS zit er natuurlijk op, net als drietraps tractiecontrole. Het LCD dashboard biedt naast de voornaamste info ook een laptimer. 

Foto’s: Suzuki

[justified_image_grid ids=27673,27674,27675,27676,27677,27678,27679,27680,27681,27682,27683,27684,27685,27686,27687,27688,27689,27690,27691,27692,27693,27694,27695,27696,27697,27698,27699,27700,27701]

Intermot: KTM 1290 Super Duke GT en R

0

Je kon er natuurlijk op wachten dat de Super Duke GT dezelfde snuit zou krijgen als de 1290 Super Duke R al in modeljaar 2017 kreeg. Met de sprekende LED-koplamp en scherpere lijnen pik je hem er zo uit. Maar hij krijgt voor modeljaar 2019 ook het geüpdatete LC8 1.301 cc 75° V-twin blok. Daarmee ga je vanaf nu dus op reis met 175 pk en 141 Nm koppel. Toe maar. Een quickshiter zit er natuurlijk op net als een hellingshoeksensor voor een nog betere toepassing van de tractiecontrole.

De grootste vernieuwing zit in het dashboard. Daar zien we nu hetzelfde 6.5 inch TFT-scherm met daarmee ook de connectiviteit met je telefoon geïntegreerd. Ook het ruitje is vernieuwd waarmee je nog prettiger op pad gaat. Verder is de er de nieuwste generatie semi-actieve vering van WP gemonteerd waarmee je met een simpele druk op de knop de veervoorspanning toereikend kan maken voor je bagaga en eventuele bijrijder.

De GT is er in het wit en het zwart, waarmee de oranje kleurstellling dus verdwijnt in het nieuwe jaar. 

1290 Super Duke R
De R-versie blijft grotendeels ongewijzigd. Aan het blok wordt niets gedaan, net als aan de elektronica. Natuurlijk is het net als de oude R ook mogelijk om het speciale circuit georiënteerde ’track pack’ te installeren waarmee je de launch control hebt, de tractiecontrole een bepaalde mate van spin kan toelaten staan en de anti-wheelie controle ook echt ‘uit’ kan. 

Ook de R is er in 2019 in het wit – waarbij het oranje frame natuurlijk niet mag ontbreken – en zwart. Op de tank zien we nieuwe graphics.

foto’s: KTM

[justified_image_grid ids=27655,27656,27657,27658,27659,27660,27661,27662,27663,27664]

Intermot: Indian Scout FTR1200(S)

0

Nou, daar is hij dan. Indian’s langverwachte, straatlegale, flattrackgeïnspireerde Scout FTR1200; Dat flattracken verklaart ook meteen de letters FTR. En voor de echte flattrackcrack is er dan ook nog de 1200S met nog meer hulpjes om het speedwaygevoel extra goed over te brengen naar de straat. Was dat alles het wachten en teasen waard?

Indian doet uiterst goede zaken in het Amerikaanse flattrackkampioenschap met hun Scout FTR750 en dus rees al rap de vraag wanneer we een straatversie zouden kunnen verwachten. Winning on sunday is selling on monday, nietwaar? Die 750 komt er echter dus in de vorm van de 1200. En dat is nogal een grote stap voor Indian die tot op heden alleen choppers, cruisers en een bobber in hun assortiment hebben. Hoe groot die stap is blijkt ook wel uit de trotse woorden van Steven Menneto, directeur van Indian. Die zegt namelijk dat Indian al sinds het allereerste begin meer dan een Amerikaans V-twin merk wil zijn. ‘De FTR1200 is een natuurlijke uitbreiding voor het merk waar we werkelijk waar niet nog enthousiaster over konden zijn.’

Serieuze handel
Het krachthuis vinden we in de vorm van een 1203 cc vloeistofgekoelde 60° V-twin. Die levert 120 pk bij 8.250 tpm en 115 Nm koppel bij 6.000 tpm. Serieuze cijfers. En door de twee Mikuni gasklephuizen is de gasreactie wat giftiger. De versnellingsbak is voorzien van een assist en slipperkoppeling om de zes versnellingen probleemloos te doen overlopen in elkaar. Overigens is de eindaandrijving een gewone ketting, waar je op een Indian misschien een aandrijfriem zou verwachten. 

Remmen doe je met twee 320 mm schijven aan de voorzijde door middel van twee tweezuigerklauwen en aan de achterzijde met een enkele 265 mm schijf met een enkelzuigerklauw. De vering bestaat uit een upsidedown-telescoopvork aan de voorzijde waarbij de vorkpoten een diameter van 43 millimeter hebben, de achterkant moet het doen met een monoschokbreker. De S-versie krijgt een iets specialere behandeling met volledig instelbare voorvering en even zo instelbare piggyback vering aan de achterzijde. 

De FTR heeft haar brandstoftank van 13 liter voor het grootste deel onder het zadel zitten om het zwaartepunt nog lager te krijgen, zoals het een flattracker natuurlijk betaamt. De tankdop zit nog wel op ‘de tank’ maar is wat verder naar beneden gezakt. Dooris er ook ruimte om de airbox bovenop het blok te plaatsen en zit je dus niet met je knie tegen zo’n gekke kist.  

Het stalen buizenframe en aluminium subframe zijn geoptimaliseerd voor stijfheid maar houden het gewicht zo laag mogelijk. Hetzelfde gaat op voor het motorblok dat waar het kan bestaat uit magnesium. 

De details
Hoewel de 1200 en 1200S voor het grootste gedeelte gelijk zijn is de S op veel vlakken toch net iets luxer. Neem nou alleen al qua kleur. Is de 1200 slechts in het zwart verkrijgbaar, is de 1200S in het rood met grijs, rood met zwart of in de kleurstelling van de FTR750  die ze de Race Replica noemen. Maar er is wel meer. De instelbare vering hadden we al genoemd, het LCD dashboard nog niet. De 1200 doet het met een enkele teller met een klein LCD schermpje daarin verwerkt, de S-versie is voorzien van 4,3 inch volledig LCD touchscreen met Bluetooth compatibiliteit. Daarop zie je snelheid en andere info, waaronder je hellingshoek. Dat verraadt ook meteen dat er stabiliteitscontrole op zit naast wheeliecontrol en de reguliere ABS en tractiecontrole. De 1200S is ook voorzien van drie rijmodi bestaande uit Sport, Standaard en Regen.

De LED-koplamp is op zowel de 1200 als 1200S hetzelfde fraaie exemplaar waarbij dagrijverlichting ind e bovenste helft is gebouwd en groot- en dimlicht onder. De dagrijverlichting module bestaat uit drie rolletjes die wat weg hebben van een gokautomaat. Het reguliere licht zit in drie pitjes daaronder.

De FTR1200 zal 17.190 gaan kosten, de S-uitvoering 18.890 euro. In de Race-Replica kleurstelling wordt dat zelfs 19.290 euro.

Foto’s: Indian Motorcycle

[justified_image_grid ids=27614,27615,27616,27617,27618,27619,27620,27621,27622,27623,27624,27625,27626,27627,27628,27629,27630,27631,27632]

Yamaha’s hightech 125

0

Nederlandse motorrijders hebben over het algemeen weinig oog voor 125cc-‘brommertjes’ , maar de techniek van de YZF-R125 verdient beslist wat extra aandacht. Het blok heeft Variable Valve Actuation (VVA) en dat zorgt voor een optimale kleppositie bij verschillende motortoerentallen. Het variabele klepsysteem moet zorgen voor een toegenomen trekkracht en hogere prestaties bij hoge toeren.

Cockpit van MotoGP
Het nieuwe brandstofinjectiesysteem verhoogt de soepelheid van het blok, terwijl de vierklepskop – met grotere in- en uitlaatkleppen – garant staat voor een hogere verbrandingefficiëntie. Om het racegevoel verder te versterken heeft dit blok een Assist & Slipperkoppeling. Voor nog meer sportieve vibes, heeft de achterband een breedte van 140 mm. Bij de kuip heeft Yamaha met meer dan een schuin oog naar de YZF-R1 gekeken. Volgens Yamaha is de cockpit zelfs afgeleid van de MotoGP, De nieuwe YZF-R125 staat begin 2019 in het blauw, wit of zwart bij de dealers.

Goedhart Motoren MEGA Motormarkt 2018

0

Op 29 & 30 september 2018 was Promotor aanwezig bij de Goedhart Motoren MEGA Motormarkt.

Promotor, Moto73 & Classic&Retro slaan handen ineen in nieuw mediabedrijf: MotorNL

0

Na maanden zijn we eruit: Promotor, MOTO73, Classic&RetroPromotor Reizen en alle onderliggende websites gaan op in het nieuwe motormediabedrijf MotorNL.

New Skool Media (MOTO73, Classic&Retro en www.motor.nl) en P!TE Media (Promotor, Promotor Reizen, www.prowww.motor.nl, Mega MotorTreffen en Promotor TV) zijn een strategische samenwerking gestart in het nieuwe motormediabedrijf MotorNL. Leuk, zul je misschien denken, maar wat heb ik eraan? Nou, als het aan ons ligt heel veel. We branden van ambitie om je van nog betere, nog kwalitatievere tests en reportages te voorzien. Die ruimte hebben we met de samenwerking gecreeërd.

Die brandende ambitie zul je vooral zien op de website www.motor.nl. Die wordt de komende tijd compleet vernieuwd. En dan het belangrijkste: alle vaste redacteuren van MOTO73, Classic&Retro en Promotor gaan mee naar MotorNL en gezamenlijk zullen ze de mooiste producties maken voor alle bladen.

Hoe zit het dan met de abonnees? Krijgen die ongevraagd een ander blad? Wat denk je? Die prachtige titels gaan we echt niet veranderen. Beter maken is het toverwoord, meer aansluiting vinden met de lezer met relevante informatie, maar ook inspiratie. Als abonnee van een van de titels ontvang je je blad gewoon op tijd, volgens de afgesproken verschijningsdata.