vrijdag 1 mei 2026
Home Blog Pagina 1266

Getest: BMW C400X

0

De C400X van BMW wordt aangeprezen als ultiem vervoersmiddel in stedelijk gebied. Functioneel en fun. Ik moet zeggen dat die twee termen inderdaad in mijn hoofd rondspookten tijdens de introductie rond scooterhoofdstad Milaan. Als eerste weg zijn bij het verkeerslicht, als laatste nog een plekje kunnen vinden op overvolle stoepen. De C400X is er op gebouwd. Met de komst van de C400X proberen de Duitsers aansprak te maken op een gedeelte van de middenklasse scootermarkt iets wat ze met de C650GT en C650 Sport al een aantal jaar succesvol doen in het maxiscooter segment, maar er is meer onder de zon. 

Looks
Een criticus zou het design misschien ‘lomp’ durven noemen, maar zover willen wij niet gaan. Kijk je met een schuin oog door de kappen heen dan zie je namelijk een vrij traditionele scooter staan. De kappen geven op ons de indruk dat BMW de C400X echt als een werktuig wil presenteren in plaats van de zoveelste stijlvolle tweewieler toegespitst op de wensen van die groep hippe stedelingen. Nee, dat is de BMW absoluut niet. Hij heeft misschien meer weg van een stuk gereedschap. In het matgroen zou het zomaar een militair voertuig kunnen zijn waarmee moeiteloos een weg gebaand kan worden door urbane gebieden. Moeiteloos laverend tussen rijden auto’s, wild overstekende voetgangers en vervelend geplaatste obstakels. Daar is wat behendigheid voor nodig, wat meestal niet in dezelfde zin als ‘bulkig’ geschreven kan worden. Toch is de C400X juist erg handelbaar. Hoe groot zijn aanwezigheid dan ook lijkt, rijden gaat uiterst soepel. Iets waar BMW onderhuids veel voor heeft gedaan.

Blok
Het blok is er een om te roemen. Even kort door de bocht zit het vernuft hierin: Door de relatief korte slag van 69,6 mm kan het blok maximaal 8.800 toeren per minuut maken. Voor een eencilinder is dat best hoog. En doordat de zuiger dan ook nog eens in de rijrichting is geplaatst kan de rit zonder maatregelen vrij oncomfortabel worden door al die trillingen die de bewegingen van de zuiger veroorzaakt. Om die trillingen in te perken en de rit zo een stuk prettiger te maken hebben de techneuten in Beieren een balansas in het blok gebouwd. Deze zit naast de krukas en heft de trillingen van het blok voor het leeuwendeel op. Net niet helemaal. Om de resterende trillingen eruit te filteren is er daarom ook voor gekozen om zogenaamde silent blocks in de ophanging van het blok. Dit zijn rubberen bussen die de trillingen zo veel mogelijk absorberen in plaats van door te geven aan het frame. Met deze maatregelen is het dus mogelijk om zowel een comfortabele rit te garanderen als wel sportieve prestaties zonder op beide vlakken concessies te moeten doen.

Navi
Kies je voor het optionele TFT-dashboard dan kun je ook gebruik maken van de BMW Connected applicatie voor je telefoon. Hiermee krijg je allerhande meldingen over telefoongesprekken of berichten op je dashboard, als je dat wilt, maar kun je ook een vrij basale vorm van navigatie oproepen. Het prettige is – omdat we nu eenmaal al even hebben kunnen wennen aan onze F850GS duurtester – is dat de besturing van het dashboardmenu precies hetzelfde gaat als op andere BMW-modellen. Ben je BMW gewend dan stap je moeiteloos over op de C400X. Zo vlot dat je die navigatie in de smiezen hebt, zo rap komt de C400X ook van zijn plek. Bij het verkeerslicht ben je met gemak als eerste weg. Moeiteloos stuur je tussen rijen auto’s door om vooraan stil te komen staan. In slechts een paar kilometer is het me weer duidelijk waarom je in Italiaanse steden eigenlijk enkel dit soort machines ziet; Het gaat gewoon het beste op een scooter. Het voordeel van de C400X over de grotere maxiscooters die je hier toch nog het meeste ziet is dat de BMW een stuk kleiner is en nog eenvoudiger tussen obstakels door slipt. 

Ergo
Op de snelweg is de charme er snel af maar daar is hij dan ook niet echt voor bedoeld. Binnendoor over landweggetjes houdt hij zich taai en zelfs in een haarspeldbochtje is hij leuk maar kwalitatief echt sterk is hij pas als je tussen rijen ongeduldige Italianen komt te rijden. Uiterst wendbaar en relatief licht maakt een sterke indruk. Hoewel hij qua prestaties en formaat inderdaad een echte middenklasser is valt hij qua luxe opties zeker bovenin het segment te scharen. Het TFT-dashboard als bijna must-have extentie van zijn stadse functionaliteit. Met dank aan de slimme app ben je in geen tijd van de ene kant van de stad naar de andere. Erg goed van BMW om dat op zo’n klein model toe te voegen. Maar een handrem vergeten ze dan weer..

 

[justified_image_grid ids=27465,27466,27467,27468,27469,27470,27471,27472,27473]

Producttest: Furygan Raptor tweedelig leren pak

0

Al ruim een jaar steek ik m’n armen vrijwel dagelijks in het Raptor-jack van Furygan. Iets minder dagelijks rits ik daar ook de broek bij aan. Met de extreme buien die je als dagelijkse rijder de laatste paar jaar steeds vaker over je kanus heen krijgt laten het simpelweg niet zo toe; Dan kan het pak wel waterbestendig gemaakt zijn, als het water zo je laars inloopt is de pret er gauw af. Maar op de dagen dat het dan kan geniet ik er intens van. Het leer van het Raptor pak is soepel waardoor je zeeën van bewegingsruimte hebt. Het leer is 1,4 millimeter dik net als de serieuze racepakken van Furygan waardoor ze dezelfde veiligheid garanderen. In de broek zit overigens ook nog Kevlar verwerkt op de stukken die het zwaar te verduren krijgen bij een eventuele val. De kuiten zijn voorzien van een rekbare stof wat erg prettig zit.

Koel houden
De binnenkant is voorzien van een Coolon-laag. Dat is een stof die bijdraagt aan comfort maar die ook vocht opneemt en ademend is. Zo kun je op een hete dag langer doorrijden voordat de temperatuur een terrasstop eist. Draag je geen onderkleding dan helpt de stof ook om het pak gemakkelijker uit te krijgen. Het plakt wel iets aan je huid, maar niet zoveel als leer dat zou doen. De broek kun je met een korte rits aan de achterzijde of een langere rits rondom bevestigen aan de jas. Bij het aanritsen moet je de twee ritsen aan de achterzijde met je vingers van elkaar af zien te houden zodat het aanritsen van de lange makkelijker gaat, anders loop je even te hannesen.

Retroachtig
De jas heeft ergens iets weg van een retro model door de bruinige stukken op rug, schouders en ellebogen. Die hebben overigens pas na een tijdje die kleur aangenomen. Hierdoor heeft het jack naast een sportief uiterlijk dus ook iets vintage. Naast de twee zakken aan de voorzijde heb je ook nog één binnenzak op je linkerborst waar eenvoudig zelfs een grotere smartphone in past. De andere twee ritsen die aan de voorzijde zitten zijn voor ventilatie en zijn behandeld om water af te stoten, al is het in een bui toch handig om ze dicht te doen. Al met al is de kwaliteit van het pak hoog. Jammer dus dat al vrij snel het rubberen verbindingsstukje boven bij de kraag afbrak. Deze zit er om de rits te ontlasten door met een stukje klittenband beide zijden van de jas te verbinden. Sinds kort beginnen de stiksels van het leren verbindingsstuk onderaan de jas ook los te komen. Andere aantoonbare slijtage dan deze twee onderdelen – die dan ook wel erg veel te verduren krijgen – heb ik na een jaar nog niet kunnen ontdekken.

Maten Jas: S t/m XXXL; broek: 36, 38, 40, 42, 44, 46, 48, 50 Prijs Jas: € 479,95; broek: € 329,95 Verkrijgbaar www.jopa.nl

Foto: Jowin Boerboom

Motorrijders opvolger van Zwarte Piet

0

De bagger die motorrijders op sommige social media over zich krijgen uitgestort, durf ik niet eens te bekijken. Voor sommige mensen staat iedere motorrijder – hoe onschuldig ook – gelijk aan een lid van een criminele motorbende. Tuig zijn we in hun ogen, allemaal! Gelukkig zijn de meeste mensen weldenkend en in staat prima te nuanceren. Al neemt dat laatste richting luidruchtige motorrijders af als je serieuze media moet geloven.

Klachten omwonenden
Wat hebben steden als Tilburg, Breda en Rotterdam met elkaar gemeen? De afgelopen weken controleerde de plaatselijke sterke arm er op geluidsoverlast van motoren en quads. Na klachten van omwonenden komt de politie in actie. Op kleine schaal en nogal amateuristisch, maar het begin is er. Ik zie een parallel met de Zwarte Pieten-discussie. Die werd ook heel klein aangeslingerd door een select gezelschap, maar met groot succes.

Akoestisch geweld
Sommige mensen bedienen zich van ronkende taal om hun afkeer van lawaaimotoren te omschrijven: ‘Decibellen van optrekkende, accelererende motoren  vormen het akoestisch equivalent van zinloos geweld’, leest het onder het kopje ‘Zonder teringherrie hebben motorrijders geen lol.’ De schrijver trekt nog even lekker door: ‘Ik weet niet van hoeveel motorrijders het zinloos lawaai afkomstig is. Ik weet wel dat ze geen rekening houden met de mogelijkheid dat ze wegens overtreding van een geluidslimiet beboet kunnen worden.’

Staatskas spekken
Het niet beboeten van geluidmakers wekt verbazing en irriteert bij niet-motorrijders. ‘Waarom wel de jeugd op brommertjes bekeuren en herrie-motoren ongemoeid laten? Voer geluidscontroles uit op een mooie zondag op de toeristische routes. Dat levert veel geld op voor de staatskas.’ Het is juist de bodem van diezelfde staatskas die doeltreffende controle tegenhoudt. De politie heeft simpelweg te weinig middelen en mankracht om motorrijders staande te houden.  Kwestie van tijd en prioriteit.

Druppel op gloeiende plaat
Tot de tijd dat de staat geld vrijmaakt voor intensieve controles hebben loud pipers vrij spel. In Scheveningen – ook zo’n motorhotspot in de zomer – zet de politie al extra medewerkers in om op geluidsoverlast te controleren. Tot nu toe waren controles een druppel op de gloeiende plaat, maar door de extra inzet veranderen die druppels in een fikse stroom. Overigens valt het op hoe amateuristisch de controle nog altijd is. De politie worstelt met een manier om motorrijders op heterdaad te betrappen. En ik maar denken dat een decibelmeter genoeg zou moeten zijn…

Waarschuwing
Waarschuwing: anders dan voorheen is het horen van plotseling extra geluid al voldoende om een motorrijder te beboeten. Tweede waarschuwing: de boete voor onnodig lawaai bedraagt een duizelingwekkende 370 euro. Derde waarschuwing: de dag nadert dat de politie zich met man en macht op lawaaipijpen stort. Krijgen we na de Bonte Piet, de Regenboog Piet en de Roetveeg Piet ook de Quiet Pipes, Extreme Quiet Pipes en No Noise Pipes?

Kleinere Niken onderweg

0

Na de Tricity en de onglangs geïntroduceerde Niken, komt Yamaha binnenkort met een versie voor het A2-rijbewijs. Ten minste, dat gerucht doet nu de ronde. Daarmee komt Yamaha een inmiddels vier jaar oude belofte na.

Toen Yamaha in 2014 met de 125cc Tricity kwam, liet het merk van de gekruiste stemvorken weten plannen te hebben in totaal liefst Leaning Multi Wheel-voertuigen op de markt te gaan brengen. Met de komst van de Niken – qua blok gebaseerd op de CP3-krachtbron uit onder meer de MT-09 – staat de teller op twee, maar nu gaat het gerucht dat we eind dit jaar de derde in lijn al te zien zullen krijgen. Dat zou dus tijdens de EICMA of Intermot moeten zijn.

Naar het schijnt zou het gaan om een A2-versie van om en nabij 300cc. Logisch beredenerend komen we dan al snel uit bij de Yamaha MT-03, met zijn 321cc-tweecilinder. Daarmee wordt het gat tussen de 115 pk sterke Niken en de 11kW Tricity deels gedicht. Waar de nieuwe middenklasse LMW-Yamaha uiteindelijk belandt in de hiërarchie is afwachten, want dat valt of staat bij hoe de rest van de familie uitpakt.

Zo vinden wij het moeilijk de Niken een plekje te geven op onderstaande uit 2014 daterende slide van de Tricity-presentatie. Één ding is zeker; Yamaha heeft grootste plannen voor de dubbele voorpartij en met de rijbeleving van de Niken in het achterhoofd, worden wij er enthousiast van.
Yamaha Tricity presentatie - LMW familie
Foto’s: Yamaha

Ducati’s kampioenen vechten het uit

0

Het is World Ducati Week en Ducati’s tweejaarlijkse merk-evenement aan de kust van Rimini was weer een gigantisch exorbitant feestje met veel rood, veel flair, veel passie, temperament en legio andere met Italiaanse motoren te relateren clichés.

Behalve dat je er alles wat maar een beetje met Ducati te maken heeft van dichtbij kunt bekijken, kunt rijden, kunt voelen en mag beleven, pakt de Bolognese fabrikant ook altijd groots uit met allerhande tofs om te bekijken op het circuit van Misano.

Een zo’n stukje tof vermaak was de door Ducati zelf opgezette Race of Champions, waar eigenlijk iedere Ducati-coureur van formaat aantrad – ieder met een Panigale V4 in de kleuren waarin men normaliter ook racet.

WK Superbike-coureurs Michael Ruben Rinaldi, Marco Melandri en Xavi Forès traden aan – met Chaz Davies aan de zijlijn door een blessure. Tel daar MotoGP-rijders Andrea Dovizioso, Jorge Lorenzo, Xavier Siméon, Tito Rabat, Karel Abraham, Jack Miller en Danillo Petrucci bij op en je hebt al een heel tof startveld. Alleen heeft Ducati ook nog ene Troy Bayliss bereid gevonden deel te nemen, maar de voormalige Ducati World Superbikes-crack was niet eens de sensatie van de Race of Champions. 

Niemand minder dan Ducati’s stiekeme testheld Michele Pirro stal de show door niet alleen een pole position te versieren, maar hij verzilverde zijn eerste startplaats ook door de race te – we zeggen het maar gewoon – domineren.
Op zich niet heel verwonderlijk ook, want Pirro mag dan maar testrijder zijn, maar hij is echt geen slak in de baan. En natuurlijk is hij eveneens de aangewezen man om de Panigale V4 te ontwikkelen voor zowel de consument als de racerij volgend seizoen.

Hieronder zie je de gehele race – panisch Italiaans commentaar en een veelvoud aan burnouts na de vlag incluis.

Overigens worden alle dertien motoren – die van Davies ook dus – via eBay geveild met handtekening van de rijder een echtheidscertificaat getekend door Ducati-opperhoofd Claudio Domenicali zelf.

Foto en video: Ducati

[justified_image_grid ids=27451,27452,27453,27454,27455,27456,27457,27458,27459,27460,27461,27462,27463]

Teaser: Supercharged Triumph Thruxton Roké Special

0

Stel, je hebt een Triumph Thruxton R; zo eentje met mooie vering, goede remmen en bij voorkeur dat gave kleine kuipje. Alleen vind je dat 96 pk – het standaard topvermogen – je te min is, dan kun je natuurlijk altijd een supercharger monteren… daarna wel even langs Roké Motors in Mijdrecht. Echt.

Twee jaar geleden stond niemand minder dan Carl Fogarty – anno 2018 geen rasechte Ducati-man meer, maar een ambassadeur voor het merk Triumph – met een ge-superchargede Thruxton aan de start van de sprint op Glemseck 101. Hij begon aan de start en eindigde op het hoogste treedje van het podium. Alleen durven wij met enige zekerheid te stellen dat die Thruxton nog niet eens zo krachtig was als de Roké Special Thruxton die Bas Kentrop van Roké Motor aan MOTO73 beschikbaar stelde voor een test.

De heren van de leverancier van de Rotrex-compressorkit bij TTS Performance waren Kentrop beu. Hij bleef ze maar mailen; bestoken met vragen. Ondanks het fiks toegenomen vermogen, was Kentrop namelijk alles behalve tevreden over hoe het geproduceerd werd. Toen het Britse TTS Performance besloot niet meer op de mails van de Hollandse mechaniker te reageren, besloot Kentrop er zelf in te duiken. Met resultaat, want waar de TTS Performance Thruxton er al zo’n 140 pk uitperste, wist Kentrop de Roké Special Thruxton nog verder op te voeren tot een waanzinnige 171 pk… En tja, toen men dat bij TTS Performance vernam, waren de rollen plots omgedraaid en wilde men daar juist van Kentrop weten hoe hij het deed!

Hoe dat loopt? Dat zie je hieronder. Met één verplichting; zet je volume even vol open!

En hoe dat dan rijdt; daar lees je alles over in de nieuwe MOTO73 – het dubbeldikke zomernummer met liefst 132 pagina’s motortesten, reportages, sportverslagen, historie, passie en liefde voor motoren. Het MOTO73-zomernummer bestel je hier of haal je bij de tijdschriftenhandel, maar een abonnnement afsluiten kan natuurlijk ook – die vind je dan weer hier!

Foto’s: Jacco van de Kuilen
Video: Roké Motors

 

Benzinetekort in Nederland! Maar waarom?

0

Nee-nee, even geen zorgen over stijgende benzineprijzen. Want hoewel er momenteel een benzinetekort is in Nederland, zorgt dat niet voor het opdrijven van de prijzen. Het probleem zit ‘m namelijk niet in het Midden-Oosten, maar in ons eigen landje.

BP en Shell bevestigen vandaag het beeld dat al enkele weken bestaat; dat sommige pomphouders zonder benzine zitten. Vaak gaat het alleen om een specifiek mixje zoals V-Power, maar de laatste dagen is soms ook de gewone Euro op. Als oorzaken worden de aantrekkende economie, de vakantie en zelfs de droogte genoemd. 

Laten we eerst eens met die laatste reden beginnen; de droogte. Wat heeft dat nou met de benzine-toevoer te maken? “Schepen die vanuit Rotterdam brandstofdepots in het binnenland beleveren, mogen niet meer maximaal beladen worden vanwege de lage waterstand in de rivieren”, zegt Wim van den Dool van transporteur Van Waveren tegen de NOS. “In depots in bijvoorbeeld Arnhem of Kampen is minder brandstof. Dus moeten chauffeurs soms naar Rotterdam rijden om het daar te halen. Dat kost meer tijd.”

Een woordvoerder van de BP verklaart, eveneens aan de NOS, dat het bij de BP vooral met een tekort aan chauffeurs te maken heeft: “Het speelt al sinds enkele weken”, zegt een woordvoerder van BP. “Heel onwenselijk. Het heeft vooral te maken met een tekort aan chauffeurs. Wij proberen in overleg met onze transporteurs de tekorten zo snel mogelijk weg te werken. Het betreft overigens vooral de onbemande pompen.”

Dat tekort aan chauffeurs heeft vooral te maken met de vakantietijd. Maar ook de aantrekkende economie speelt daarin een rol; het is voor transportbedrijven steeds moeilijker om chauffeurs aan te trekken. Bovendien moeten ze speciale diploma’s hebben om met brandstoffen te mogen rijden.

Foto: Jowin Boerboom

Magic Michael tekent bij

0

Yamaha gaat ook volgend seizoen met Michael van der Mark en Alex Lowes op zoek naar de titel in het World Superbike. Het wordt het derde seizoen van de Rotterdammer op de YZF-R1 en hopelijk houdt hij de stijgende lijn vast. In zijn eerste seizoen scoorde hij twee podiumplaatsen, maar daar is hij halverwege dit seizoen al ruim overheen. Zeven keer stond hij op het ereschavot en in Donington stond hij zelfs twee keer helemaal bovenaan. Door alle successen staat hij momenteel derde in het kampioenschap.

MoHo hotels: inspiratie voor motorrijders

1

Motorrijders die wel eens de grens oversteken en verder rijden dan de Ardennen en de Eifel, kennen vast de MoHo Motorrad Hotels. 56 Hotels verenigd onder een label in de mooiste motorstreken van Oostenrijk, Duitsland en Italië.

56 hotels in Oostenrijk, Duitsland en Italië hebben zich gespecialiseerd in het ontvangen van motorrijders. Dat specialiseren gaat verder dan een parkeerplaats met een hek ervoor en een hok met versleten gereedschap en bandenpomp. Een hotel met het MoHo label biedt meer service. Een droogruimte voor je kleding en een wasplaats voor je motor, een eigenaar die meestal zelf de routes rond zijn hotel heeft verkend of je adviseert welke weggetjes je kunt rijden, bagageservice. Zelfs ophaalservice in geval van pech behoort tot de mogelijkheden. Duidelijk is dat de service echt ver gaat.

Alle hotels presenteren zich op de website moho.info. En da’s echt een site waar je een par uurtjes op kunt stukslaan. Alleen met het bekijken van alle routes ben je al een stief kwartiertje bezig. Kortom: een aanrijder voor motorrijders die hun zomervakantie nog niet hebben geboekt. Want dat kan ook: online je kamer reserveren.

Al het 2019 nieuws van BMW in een verhelderende video

0

Hoewel motorrijders nog druk zijn met het verteren van motorseizoen 2018, staan de meeste motormerken alweer in de startblokken voor 2019. Over goed drie maanden is het november, traditioneel de maand waarin de Europese motorbeurzen plaatsvinden en waar het motornieuws 2019 wordt bekend gemaakt.

BMW heeft zijn programma 2019 klaar. Tenminste, zo goed als. Grote afwezige in de nieuwsvoorziening is de R1200 GS. Het is nog onduidelijk of BMW voor hun topper nog een verrassing in petto heeft. Voor de andere modellenseries geldt dat de modificaties en kleuren bekend zijn. En dat is een hele waslijst geworden. Daarom heeft BMW van alle wijzigingen en kleuren en korte, verhelderende video gemaakt.