vrijdag 1 mei 2026
Home Blog Pagina 1269

2019-modellen BMW bekend

0

Ze zitten absoluut niet stil in München. BMW toont ons halverwege 2018 al de modellen voor 2019. Wereldschokkend is het nieuws niet, hiervoor is het woord detailaanpassingen uitgevonden. Zo zijn de zelf uitschakelende knipperlichten een stukje slimmer geworden. Ze houden onder meer rekening met de snelheid waarmee de motor rijdt. De BMW Motorrad Connected app krijgt al in augustus 2018 een update. De kaarten van het navigatiesysteem worden vernieuwd en BMW schotelt ons ook een ‘bochtige route’ voor.

Kleurenpracht
In een razend tempo gaan we door de minimale wijzigingen heen. De G310R is niet langer leverbaar in blauw, maar wel in rood en HP Motorsport-kleuren. De C400X krijgt een zwarte variant. De licht witte versie van de C650GT scooter vervalt, maar daar komt het magische Sparkling Storm metallic voor in de plaats. Verder is de blinde-hoek-waarschuwing uit te zetten. De C evolution verschiet van kleur, van wit/groen naar grijs/zwart.

Dikke bakken
De grijze en wit/blauw/rode variant van de S1000R komen te vervallen, maar daar komen de HP Motorsport-kleuren en zwarte variant voor terug. Bij de S1000XR moet de kleur blauw het veld ruimen voor een Triple-zwart versie. De S1000RR valt twee kilo af door een Li-lonen accu. De K1600GT, GTL, B en Grand America krijgen naast allerlei nieuwe kleuren ook een verbeterde heuvelrem Hill Start Control Pro). De zithoogte van de B en Grand America zakken met 30 mm tot 750 mm.

Klassiek in het nieuw
De RnineT en de Pure krijgen een dynamisch remlicht. Bij een vertraging van 14 km/h lichten ook de alarmlichten op. Verder ziet coole kikker 719 het daglicht. Ook de RnineT Scrambler, Racer en Urban GS krijgen een slim remlicht en nieuwe kleurvarianten. Voor de net geïntroduceerde F750GS en F850GS is alleen een nieuw remlicht genoeg.

[justified_image_grid ids=27425,27426,27427,27428,27429,27430]

Pedrosa met pensioen

0

Na achttien seizoen op wereldkampioenschap-niveau in de Grand Prix’ hangt Dani Pedrosa zijn helm aan de wilgen. De Spanjaard maakte dat zojuist tijdens een persconferentie bekend voor aanvang van de Grand Prix van Duitsland.

Pedrosa’s GP-carrière begon in 2001 toen hij op de Telefonica Movistar Junior Team Honda RS125 deelnam in het 125cc-kampioenschap. De Spanjaard maakte in zijn eerste seizoen meteen indruk, door tijdens de rondes op Valencia in Spanje en Motegi in Japan achtereenvolgens derde plaatsen te scoren. Vanaf dat seizoen beweest de nummer 26 keer op keer een bijzonder getalenteerd rijder te zijn. In zijn tweede seizoen werd hij derde in de eindstand, gevolgd door zijn eerste wereldkampioenschap het jaar erop in 2003.

Toen hij in 2004 doorstroomde naar de 250cc-klasse met Telefonica Movistar Honda-team maakte hij direct indruk met een overwinning op het circuit van Suzuka. Dat seizoen zouden er nog zes overwinningen behaald worden en daarmee won Pedrosa in zijn debuutjaar het 250cc-wereldkampioenschap. Het jaar erop verdedigde hij zijn wereldtitel succesvol met nog eens acht GP-overwinningen om vervolgens door te stromen naar de MotoGP, waar hij de gedoodverfde nieuwe kampioenskandidaat was.

MotoGP-avontuur
Sinds die eerste GP aan boord van de Repsol Honda RC211V op het circuit Jerez de la Frontera is er veel gebeurd, maar ondanks twee veelbelovende overwinningen in zijn debuutjaar, kon Pedrosa zich nooit tot wereldkampioen in de MotoGP kronen. Sommigen wijten het aan zijn postuur. Met 1.60 meter aan lengte en een gewicht van 51 kilo is ruim 250 pk aan racemotorfiets mannen een hele taak, maar ondanks dat weet Pedrosa tot op de dag van vandaag indruk te maken. 

Zo werd Pedrosa naast één kampioenschap in de 125cc en twee titels in de 250cc-klasse namelijk liefst drie keer tweede in de MotoGP-eindstand en even zo vaak derde. Nog indrukwekkender is het feit dat de Spanjaard in ieder van zijn achttien seizoen in de GPs op het podium wist te komen. Op zijn GP-debuut na wist hij zelfs ieder jaar een race te winnen; een ongeëvenaarde prestatie.

Nu is het enkel nog aan Pedrosa dat statistiekje af te maken en dit seizoen nog minimaal één keer het hoogste treedje te betreden. In onderstaande galerij blikken we terug op de achttien seizoenen – elk op Honda-motoren – die hij in de Grand Prix’ reed. Hoe de kleine man nooit groot werd, maar groots desalniettemin.

Dani Pedrosa staat momenteel twaalfde in het MotoGP-wereldkampioenschap en zal binnen Repsol Honda komend seizoen vervangen worden door vijfvoudig wereldkampioen Jorge Lorenzo.

Foto’s: 2snap en MotoGP.com

[justified_image_grid ids=27432,27433,27434,27435,27436,27437,27438,27439,27440,27441,27442,27443,27444,27445,27446,27447,27448,27449]

TripTip up-to-date

0

Iedere twee weken vind je in MOTO73 de TripTip en normaliter vind je die netjes terug op Motor.nl, maar door omstandigheden zijn ze verlaat. Onder de noemer ‘beter laat dan nooit’ zijn de TripTip nummer 11 en nummer 13 er nu alsnog. Precies op tijd voor wat belooft een heerlijk motorweekend te worden.

TripTip nummer 11:

Van het villa’s en kasteeltjes van ‘het Versailles van Antwerpen’ gaat de route over in het prachtige Voorkempen, waar heidevelden, duinen, vennen en bossen elkaar afwisselen. Het Nederlands gedeelte van de route lijkt hier weinig in te veranderen tot de Brabantse Wal dichterbij komt, richting het eindpunt in Gilze. 

GPS-bestand van TripTip nummer 11 downloaden doe je hier!

TripTip nummer 13:

De provincies Gelderland en Overijssel vloeien feilloos in elkaar over. Geniet van de gezellige toeristische dopen die er door elkaar verspreid liggen, het lijkt wel een paradijs. Je kunt er ontspannen toeren, wandelen, overnachten en lekker eten. Je kunt koekhappen in Deventer, een brok eten in Oude Molen of een ijsje likken in Assel, deze tocht geeft je bijna alles. 

GPS-bestand van TripTip nummer 13 downloaden doe je hier!

Voor alle MOTO73-TripTips verwijzen we je graag door naar de Motorroute-pagina, waar je al Tom Boudewijns’ vakkundig uitgezette routes – inclusief GPS-bestanden, uiteraard – terugvindt.

Foto: Tom Boudewijns

Koggen-route

0

Voor wie van afwisseling houdt, deze Koggenroute. Hij doorkruist de fraaie droogmakerijen De Beemster en de West-Friese streek Wester-Kogge. En je maakt kennis met het oostelijk deel van West-Friesland, een ‘kaap’ gemarkeerd door Hoorn, Enkhuizen en Medemblik.

Streeknamen zijn De Streek, Polder Het Grootslag en de Noorder-Koggen. Het woord ‘koggen’ heeft twee betekenissen: een middeleeuws scheepstype en een zogeheten ambachtsvierendeel, een instantie die zich bezighield met dijken, sluizen en andere waterkeringen.

Dijk en Duin-route

0

Dijken en duinen zijn twee bondgenoten in de strijd tegen het water. Maar de titel laat een belangrijk aspect ongenoemd: de bloembollenvelden in de Kop van Noord-Holland, een van Nederlands bekendste visitekaartjes.

Als bloembollen ter sprake komen, denk je meestal aan de fameuze bollenstreek rond Hillegom, Lisse en Sassenheim. De Dijk en Duinroute leidt je door een bloembollengebied dat minimaal de evenknie van de beroemde bollenstreek genoemd mag worden. Vooral achter het duingebied van Petten tot aan Den Helder, maar bovenal op het noordelijk zandgebied (met als centra Breezand en Anna Pauwlona) zullen de bollenvelden je overweldigen door omvang en kleurenkracht. De duinen en stranden hebben niet die populariteit als die van bijvoorbeeld het wat zuidelijker gelegen Bergen.

Noordwest Overijssel-route

0

De Noordwesthoek of de Kop van Overijssel is grotendeels een laagveengebied met prachtige meren. De kern wordt gevormd door de Beulaker en Belter Wijde (doorsneden door de weg Vollenhove – Meppel).

Het bekendst is dit gebied door het dorp Giethoorn, gelegen aan het Boven Wijde. Hier kan een tochtje per punter worden gemaakt; maar een bootje huren in het fraai gelegen Belt-Schutsloot is avontuurlijker en zeker rustiger. Voorts kan een bezoek worden gebracht aan het unieke natuurgebied de Weerribben bij Ossenzijl, of een wandeling worden ondernomen door de nieuwe bossen in de Noordoostpolder (het Voorsterbos bij Kraggenburg dan wel het Kuinderbos bij Kuinre). Enkele plaatsen in deze streek lagen vóór de inpoldering van de Noordoostpolder aan de Zuiderzee. Vollenhove, Zwartsluis en Blokzijl waren toen belangrijke haven –en vissersplaatsen.

Pionier 2 Culturen-route

0

Het gebied waar de route doorheen voert laat je kennismaken met vroegmiddeleeuwse Duitse stadjes en relatief jonge (veenkoloniale) dorpen. Vanaf het midden van de 19e eeuw werd Zuidoost-Drenthe de grootste turfleverancier van ons land.

Vanuit verschillende richtingen werd een uitgebreid stelsel van hoofd- en zijkanalen gegraven. De veenkoloniale dorpen kenmerken zich door een rechtlijnige structuur. De dorpen liggen in een lang lint langs de  – inmiddels veelal gedempte – kanalen. Daar waar het kanaal een weg kruist, is in de loop van de tijd een dorpskern ontstaan. Typische veenkoloniale dorpen zijn onder meer Barger-Compascuum, Emmer-Compascuum en Klazienaveen.

Pionier Veen Moor-route

0

De Veen/Moor-route voert voor een groot deel door Zuidoost-Drenthe en brengt je tevens in contact met het historische ‘Grafschaft’ Bentheim. Je rijdt zowel door oude es- en brinkdorpen met hun karakteristieke Saksische boerderijen als door voormalige veenkolonies met wijken en kanalen die gegraven werden om turf af te voeren. Het Duitse deel van de route doorsnijdt het fraaie dal van de Vechte.

Hondsrug-route

0

De Hondsrug vormt de scheiding tussen het Drentse zandplateau en de Drents-Groningsevenen. De hoge ligging maakte het gebied duizenden jaren geleden tot een veilige woonplaats voor prehistorische volkeren. Het is niet toevallig dat juist dit deel van Drenthe het land van de hunebedden is: die histori- sche lieden wisten waar het goed toeven was in ons landje.

Middenveld-route

0

Vroeger was Drenthe verdeeld in dingspelen. Dit waren bestuursgebieden die genoemd waren naar de belangrijkste plaats die er lag.

De streek rond Beilen, de streek dus waardoor de route loopt, heette officieel het Beiler Dingspel, maar wordt in Drenthe doorgaans het Middenveld genoemd. De Middenveldroute voert door een zeer gevarieerd landschap waar donker dennenbos, heide, vennen en stuifzand worden afgewisseld door weilanden en akkers. De schrale akkers hadden veel mest nodig. Om aan de mestbehoefte te voldoen werden schapen op de heide geweid. Hun mest werd in de schaapskooien verzameld en verspreid over de akkers (de essen).  Sinds de toepassing van kunstmest zijn de heidevelden en de schapen niet langer nodig; veel heidevelden zijn ontgonnen tot landbouwgrond of met bos beplant.