woensdag 13 mei 2026
Home Blog Pagina 1287

‘Wat reed ie ijzersterk, zeg!’

0

Het blijven geschiedenisschrijvers, daar bij de familie Van der Mark. Pa Henk wist als eerste Nederlander, samen met Dirk Brand, de 24 uur van Le Mans te winnen, terwijl zoon Michael in 2014 de eerste wereldkampioen Supersport 600 van ons land werd.

Nu is daar weer een mooi wapenfeit aan toegevoegd, met de eerste Nederlandse zege in het WK Superbike. We spraken alvast met vader Henk, om later in MOTO73 met Michael terug te blikken op zijn unieke prestatie.   

‘Het grappige is dat ik twee weken voor de zeges van Michael ook op Donington Park een classic endurance-race reed met het Roadrunner Team. Bij ons ging juist heel veel fout, hoewel we in het begin zicht hadden op het podium. Mijn teammaat Dirk Brand viel, maar op Donington mag je dan niet doorrijden. Dan moet je met een busje teruggebracht worden, dus dat kost heel veel tijd. We waren kansloos daardoor. Wij hadden dus enorme pech, maar gelukkig had Michael daar geen last van. Misschien juist wel omdat wij ons portie al hadden gehad.’

Doordat Henk van der Mark volgend weekend weer een volgende race op het programma heeft staan, is hij niet bij de UK-ronde van het WK Superbike van zijn zoon. Zijn kleinkinderen logeren bij hem en hij moet nog flink sleutelen aan de licht gehavende Suzuki GS1000. ‘Achteraf baal je daar natuurlijk van, dat je er niet bij bent. Maar ja, ik kon het niet maken om de jongens van het team hier zo achter te laten, met nog veel werk voor de boeg.’
Michael van der Mark wint op Donington
Alles moet kloppen
Ondanks zijn afwezigheid genoot Henk vanuit de huiskamer volop van zijn zoon op Donington Park. ‘Wat reed ie ijzersterk, zeg! Ik wist wel dat hij in dit veld in staat was om te winnen, maar dan moet alles kloppen. En dat was nu het geval. De sleutel is toch wel geweest dat er extra mankracht is toegevoegd aan het team. De elektronica is nu beter voor elkaar en dat zorgt er tevens voor dat de banden goed blijven.’ 

Uiteraard zat vader Henk op het puntje van zijn stoel tijdens beide races. ‘Ik ben niet bang geweest voor een eventuele valpartij’, legt Henk van der Mark uit. ‘Alleen in de eerste race dacht ik dat Jonathan Rea nog wel weer bij Michael zou komen. Daar is ie normaal heel sterk in, maar ditmaal versnelde juist Michael nog een keertje. Hij reed echt foutloos.’

Genoeg belangstelling
Na deze dubbelzege verwacht Henk dat er nog wel wat meer overwinningen richting Michael gaan. ‘Daar ben ik wel van overtuigd, ja. De druk is er nu af, voor het gehele team. Ze zijn beloond voor het harde werken en dat geeft natuurlijk vertrouwen.’ Ondanks deze prestatie zit de Yamaha-coureur nog altijd zonder contract voor volgend seizoen. Vader Henk maakt zich er niet zo druk om. ‘Er zijn gesprekken gaande en er is genoeg belangstelling voor hem. De kenners zien de potentie die Michael in zich heeft zitten. Daarnaast stelt hij zich heel professioneel op, dat is ook een meerwaarde. En uiteraard helpt deze dubbelzege ook. Het is een ideaal moment voor onderhandelingen.’

Een uitgebreid verhaal met Michael van der Mark over zijn eerste zege in het WK Superbike komt in MOTO73 editie 13 te staan. Nog even geduld dus, maar we zorgen dat het het wachten waard is. 

Foto’s: 2snap

 

[justified_image_grid ids=27413,8973,8960,8975,27414,27415,27416,27417]

Ga jij als testrijder met Aprilia mee naar de TT?

0

Van 28 juni tot en met 1 juli vindt op het TT Circuit de 88ste editie van de MotoGP plaats. En jij kunt er bij zijn, als testrijder op een Aprilia.

Aprilia heeft een drietal modellen die ze dit jaar wat meer in het zonnetje willen zetten. En dat zijn niet de eerste de beste. Op een Tuono V4 1100 RR wil iedereen wel bochten aanvallen, maar dan doe je de mogelijkheden van de Dorsoduro 900 en de Shiver 900 wel tekort. En dat is dan meteen ook de uitdaging: wat is jouw mening over deze drie Aprilia’s nadat je er een dag lang op hebt gereden?

Testdag 30 juni

De testdag begint vroeg in de morgen van zaterdag 30 juni. We beginnen op het HQ Promotor in Hilversum met een kop koffie of twee en broodjes. Dan gaan we op weg naar Assen, maar niet linea recta. We rijden een gevarieerde route waar alles in zit om de motoren gedegen te kunnen beoordelen.

Uiterlijk 13.30 willen we in Assen zijn, want van 14.10 – 14.50 worden de kwalificatierondes van de MotoGP gereden. Da’s een wedstrijd op zich en die volgen we als gast vanuit de Aprilia hospitality unit.

Ja, je leest het goed: je bent gast van het Aprilia raceteam! 30 Juni wordt een fantastische dag.

Schrijf je in als Aprilia testrijder!

Indiase startup bouwt elektrische sportmotor met een bereik van 500 km

0

De meeste elektrische motorfietsen halen amper 250 km op een volle lading. Zeggen de bouwers, want in de praktijk valt de actieradius best tegen. Het Indiase Mankame Automotive suggereert dat ze een sportmotor aan het bouwen zijn die een top heeft van +250 km/u en een actieradius van 500 km. En dat alles tegen een zeer mooi prijskaartje.

Mankame Automotive, gevestigd in Hubli in de Indiase provincie Karnataka, is een nieuw bedrijf dat aansluiting zoekt bij de bloeiende motorindustrie in India. De nieuweling laat ook luid van zich horen. Ze kondigen hun EP-1 aan als een elektrische sportmotor die een groter bereik kan hebben dan elke andere tweewieler met accuvoeding.

Op papier lijken de specificaties – een beetje niet – van deze wereld; 40 kW (54 pk) 8.000 tpm elektromotor, 18.4 kWh batterij, 250 km/u topsnelheid, 500 km bereik. Geen enkele motorfiets op de markt kan in de buurt komen van de laatste cijfers: het bereik per lading. Ook de topsnelheid van de EP-1 wordt nog maar door bar weinig motoren gehaald.

Hoe kan dat? Het is de accu. Er is een vloeistofgekoeld pakket gemaakt van Samsung-accu’s, die een hoge dichtheid hebben. Een en ander wordt bestuurd door een geavanceerd intern managementsysteem. Het rijklare gewicht van de EP-1 bedraagt zo’n 80 kilo. Interessant is dat Mankame eigen software voor de ABS- en tractiecontrolesystemen wil gaan gebruiken.

De EP-1 wordt gebouwd rond een stalen trellisframe, uitgerust met radiaal opgehangen Brembo-remmen en volledig instelbare Öhlins USD-vorken. Aan de achterzijde kun je kiezen uit een Showa of een Öhlins TTX-demper, de laatste met een toeslag van €725,-

Wat vooral opvalt aan de EP-1 zijn de specificaties. Da’s het gevolg van testen in het laboratorium, door realistische omstandigheden in computermodellen te simuleren. Mankame voerde de simulaties uit, uitgaande van een totaalgewicht van motorrijder en motorfiets van 250 kg, wat het vermogen beperkte tot 27,6 kW, het koppel tot 120 Nm en de stroomleverantie tot 120A. De luchtweerstandscoëfficiënt van de motor werd berekend op 0,41.

De theoretische tests toonden aan dat de EP-1 een bereik zou kunnen hebben van 500 km bij een gemiddelde snelheid van 82,5 km/u. Het bereik groeit natuurlijk naarmate de snelheid daalt. In de stad bijvoorbeeld kom je nog verder dan 500 km. Nog indrukwekkender is de gedachte dat de accu’s van de EP-1 gedurende 140 km een snelheid kunnen voeden van 210 km/u. Swapnil Mankame, de oprichter van het bedrijf, beweert dat deze tests voor 95 procent nauwkeurig zijn.

Om wat perspectief te krijgen, de Zero SR heeft een vergelijkbare vermogenskarakteristieken. Met het grootst beschikbare batterijpakket (ZF14.4) en de extra energietank heeft die een bereik van 241 km. Maar dan hebben we het wel over een prijskaartje van dik €16.000,-, terwijl Mankame van plan is de prijs te houden op €11.500,-. Voor de duurste EP-1-variant.

Ga je voor mindere specs, ligt de instapprijs van de EP-1 op zo’n €7.250,-. Dan heb je een motor met 16 kW AC-inductiemotor, een 12,16 kWh-accu en een bereik van 320 km. Tenminste als je gemiddeld 70 km/u rijdt. De topsnelheid van de goedkoopste EP-1 ligt op 120 km/u.

Voor net geen €9.000,- kun je een EP-1 kopen met met een borstelloze gelijkstroommotor van 20 kW en een batterij van 14,97 kWh. Die heeft een bereik van zo’n 400 km en een topsnelheid van 180 km/u.

De topversie is voorzien van de nog grotere 18,4 kWh-accu met een 40 kW permanent gesynchroniseerde magneetmotor. Dit accupakket is verantwoordelijk voor al die opwindende specs, prestaties ook die je zoekt in een motor. Maar het zal nog wel even duren voor het zover is.

Eerst moet er geld op tafel komen. Daarom staat er een crowdfundingcampagne op stapel die op 1 juli van start gaat. Als de benodigde gelden binnen zijn, kan er een prototype worden gebouwd. Mankame voorspelt dat de levering ergens in 2022 op gang komt.

BMW C1 gaat motorrijders beschermen tegen zelfrijdende auto’s

0

De voordelen van autonome technologie voor auto’s en vrachtwagens liggen voor de hand, maar de toepassingen van deze technologie maakt het er voor liefhebbers van de motor niet beter op.

Je moet er niet aan denken. Straks rijden we wel in weer en wind mee met de meute, zonder het rijtje te mogen verlaten. Het einde van de lol van motorrijden? Maar er schijnt een oplossing te zijn, een goede zelfs. Het gaat erom dat de zelfrijdende auto weet dat er ook zoiets bestaat als een ook motorrijder…

Nu is een motor in het verkeer ook wel een onvoorspelbare machine en daardoor ook een echte uitdaging voor de bouwers van autonoom rijdende auto’s. Motorfietsen versnellen sneller, veranderen makkelijker van rijbaan, rijden langs de file. Kortom: in het verkeer gedragen ze zich op een manier waar autorijders soms geen raad mee weten, laat staan een algoritme.

In een poging om autonome voertuigen onder realistische omstandigheden te laten ‘wennen’ aan motorfietsen, heeft het Britse AB Dynamics een motor zonder berijder ontwikkeld. Nou ja, een ‘echte’ motorfiets kun je de BMW C1 nauwelijks noemen. Laten we het erop houden dat het een tweewieler is, wat overigens meer dan genoeg is om de test mee uit te voeren.

AB Dynamics koos voor de C1 vanwege z’n automatische transmissie, ABS, het pittige 200cc blok en de dakconstructie, dat de beste plek bleek te zijn om allerlei sensoren in onder te brengen. De C1 werd verder uitgerust met een ‘stuur’robot, radiografische bedieningssoftware, GPS en andere sensoren waarmee bewegingen van de C1 van te voren worden gepland met autonome besturingssoftware van AB Dynamics. Het team gebruikt de C1 om de tests nauwkeurig, herhaalbaar en zonder risico’s te kunnen uitvoeren.

AB Dynamics ziet een groeiende rol voor autonome besturingssoftware. Autonoom opererende auto’s worden een alledaagse verschijning, is hun verwachting. ‘Toekomstige wetgeving en veiligheidstests voor voertuigen kunnen eisen dat ADAS-systemen (elektronische hulpmiddelen) en autonome voertuigen pas worden gevalideerd wanneer ze in steeds complexer wordende scenario’s kunnen opereren. Onze zelfrijdende motor is onder zulke omstandigheden een nuttig hulpmiddel,’ zegt dr. Richard Simpson van AB Dynamics. ‘De C1 kunnen we ook inzetten tijdens duurtest op moeilijke wegdekken als gravel en zand. Dan hoeven we geen rekening te houden met de vermoeidheid en/of veiligheid van de berijder. In de autowereld worden de ervaringen van zware rijtests ook al door robots vergaard’.

In principe juichen we de activiteiten van AB Dynamics toe, zolang we de sleutels van onze Aprilia, Honda of Moto Guzzi niet in hoeven te leveren. Autonoom rijdende auto’s komen straks steeds vaker voor. Het is goed dat er bedrijven zijn die ervaringen vergaren waarmee algoritmes verrijkt kunnen worden. Zodat we straks niet over het hoofd worden gezien door een robot…

Kawasaki best verkochte merk en Z900 best verkochte model van NL

0

Het is een dingetje dat sterk leeft onder importeurs. Wie is de grootste, welk model verkoopt het best, wie stijgt in marktaandeel. Allemaal brandstof om in de eerste helft van het jaar geestelijk en fysiek tot de bodem te gaan.

Voor de meeste motorrijders loopt het motorseizoen van maart tot november. Importeurs van motorfietsen werken met een ander seizoen. De voorbereidingen op hun motorjaar 2019 begint in oktober, ten tijde van de grote Europese beurzen. In de maanden daarna worden media en motorrijders bewerkt met introducties van nieuwe modellen. En dat alles culmineert in een climax die duurt van maart tot ergens halverwege juni. Dan moet het gebeuren: verkopen. De laatste in de lijn is de officiële dealer. Die moet proberen om z’n zaak leeg te verkopen voor het nieuwe seizoen. Daarin zit iets dubbels: het kan dus zijn dat een importeur volledig is uitverkocht, maar dat de showroom van een dealer nog lang niet leeg is.

Maar goed: verkoopcijfers zijn een dingetje in de markt. Sales managers zijn gek op cijfers. Hoe doen wij het, hoe doet de concurrent het, welke modellen verkopen wel en welke niet? Het is brandstof om het beste uit jezelf te halen. En doet Kawasaki dat beter dan welk ander motormerk.

Jarenlang heeft BMW op de eerste plaats gestaan. Die stek moeten ze afstaan aan Kawasaki. Kawasaki? Het merk was de afgelopen jaren al de runner-up, maar als je weet waar Kawasaki begin dit decennium stond. Het leidde een meelijwekkend bestaan in de kantlijn. Dat kwam natuurlijk ergens door: modellen en marketing. Kawasaki had niet altijd de juiste modellen en de marketing liet te veel steken vallen. En dat is de laatste jaren wel anders.

Vanaf 2012-2013 zijn de modellen goed, evenals de marketing. Met als gevolg dat de Z900 dit jaar een einde maakte aan de jarenlange dominantie van de BMW R1200 GS. Wat op zich ook een onwaarschijnlijk verhaal is. Immers zou je verwachten dat een goedkope motor beter verkoopt dan een dure als de GS. Dat de GS het lange tijd zo goed heeft gedaan, heeft natuurlijk ook alles te maken met een helder modellenbeleid en op maat gesneden marketing. Kortom: dezelfde succesfactoren die Kawasaki dit jaar naar grote hebben gestuwd.

Test Indian Scout Bobber

0

Het fenomeen ‘Bobber’ doet het tegenwoordig goed in de wereld van de customs. Bij Moto Guzzi, Harley-Davidson en Triumph kun je prima terecht voor zo’n af-fabriek-dikke-cruiser en nu mengt ook Indian zich in de strijd met de Scout Bobber. Er is zon, asfalt; wij gaan lekker bobberen!

Jaap van der Sar

Komend vanaf een middenklasse naked lijkt het alsof je direct plaatsneemt op het wegdek. Wat is die Indian allemachtig laag! Nog geen 650mm ruimte bevindt zich tussen asfalt en achterste. Stuur ver naar voren, voor een wat agressievere zithouding en natuurlijk de voeten ook naar de voorzijde, niet ongemakkelijk en net iets voor de knieën. Da’s overigens een paar centimeter meer richting kont dan de Scout Sixty, teneinde wat steviger stuurwerk toe te laten. Maar dat gaan we nog uitzoeken, want we stappen eerst nog even af. Gewoon om nog eens even goed te kijken. Want als ze toch één ding goed voor elkaar hebben bij de Native Americans, dan is het wel de afdeling design en afwerking. Ik ken maar weinig motorfietsen die er zó tot in detail geslaagd bij staan als deze Indiaanse Bobber. De machtig mooie diepbronzen matte lak, die subtiel wijzigt in tint als de zon er vol op schijnt, in combinatie met glanzend- en matzwarte delen en hier en daar subtiel wat chroom. Zoals bijvoorbeeld aan de binnenkant van die fraai uitgefreesde cilinderkoppen, waardoor dat toch al bloedmooie blok nóg beter geaccentueerd wordt.

Subliem afgewerkt

En dan glijdt het oog verder naar het logo op de tank, dat speciaal voor de Bobber is uitgevoerd in stoere blokletters. Logo’s in verschillende stijlen vind je trouwens zo ongeveer op ieder onderdeel terug, zelfs de rubbers van de achterdempers zijn voorzien van een fraaie gravure. De kwaliteit straalt er vanaf, geen kabeltje of rommel te bespeuren en nee, deze test is nog steeds volkomen onafhankelijk tot stand gekomen. Het lederen zadel is daarbij uitgevoerd in two-tone leer van hoge kwaliteit en zelfs het contactslot, traditiegetrouw aan de linkerzijde van het blok, is voorzien van twee fraaie beugeltjes om te voorkomen dat je de sleutel ontwricht door een onbesuisde kniebewegingen.

Combineer dit alles met een heel lange wielbasis, kort afgezaagde spatborden, dikke en hoge banden, LED-knippers en -achterlicht, laag tracker style stuur, twee uitlaatbuizen als een dubbelloops jachtgeweer en er staat een motor voor je neus waar je lang, heel lang naar kunt staren. Behalve als de zon schijnt en het asfalt lokt uiteraard. Dan is het tijd om de pui open te schuiven en de bobber de sporen te geven. En dat is bepaald geen straf, in de eerste plaats omdat de 1.133cc metende V-twin één van de soepelste exemplaren uit zijn segment is. Hij levert 100pk, 98Nm koppel en via een zesversnellingsbak en een tandriem wordt dit alles naar de achterslof gedirigeerd. Wie typisch Amerikaanse gestamp verwacht, staat al gauw voor een verrassing. In tegenstelling tot ‘die andere Amerikaan’ biedt Indian geen potato-potato, maar een zijdezachte loopcultuur. Al vanaf 2000 toeren doet deze dikke twin zonder morren of koken zijn werk, wat er in de praktijk op neer komt dat je al vanaf 60 km/u prima kunt doorschakelen naar de laatste versnelling.

Strak frame

Voor die bak dien je wel wat overtuigingskracht toe te voegen trouwens, want dit exemplaar liet zich wat stroef bedienen, hoewel gezegd moet worden dat de testmotor zo goed als gloednieuw aan de Promotortest werd onderworpen. Waarschijnlijk dat de bak over een 1000 kilometer een stuk soepeler schakelt. Mocht je overigens wél willen sporten: het blok draait net zo probleemloos in de hogere toerentallen. In versnelling één ram je de Scout Bobber zonder morren naar ver over de 80 km/u. Dan is het erg prettig dat het fraaie zadel beschikt over een randje om je tegen te houden trouwens. Eén kanttekening: precies rond de 120 km/u beginnen de buitenspiegels hinderlijk te trillen, zodat de boel achter je er wat wazig uitziet. Even de spiegel vasthouden blijkt een prima oplossing, maar dat lijkt me toch niet helemaal de bedoeling.

Die trillingen voel je trouwens niet in het zadel, daarop houd je het namelijk uren uit. Je zult eerder moe worden van gare armen als je lang boven de 120 km/u blijft hangen, want de windbescherming is helemaal nul. Combineer dit met een breed stuur en een beetje voorover gebogen zithouding en je zult begrijpen dat je meer wind vangt als een catamaran op volle zee. Gas een tandje terug is het devies, geen haast maken en liever de binnenwegen opzoeken. Daar kun je meteen genieten van dat snaarstrakke aluminium/stalen frame en meteen de volgende belangrijke pretmaker: deze bobber heeft bepaald geen hekel aan bochten. Alleen bij heel krap werk gooit de combinatie dikke banden – forse wielbasis wat roet in het eten, hij neemt het krappe werk altijd wat ruimer dan je denkt. En een beetje meer hellingshoek resulteert dan in no-time in schrapende stepjes, dat kost geen enkele moeite. Best grappig een keer op een rotonde in de nacht, zo’n vonkenregen, maar niet iedere keer. Zodra de slingers echter wat langer en wijder worden, trek je juist profijt van dat heel lage zwaartepunt en die lange wielbasis. Precies daar komt de Scout helemaal tot zijn recht als onvervalste, rappe en ruige toermachine. Hij laat zich fraai, strak en vol vertrouwen bedienen en is zeker in snelle bochten heel vasthoudend in zijn lijn. Hij nodigt daarmee uit tot sportief sturen, waarbij het eigenlijk alleen de schrapende stepjes zijn die een einde maken aan de feestvreugde. Bij zo’n lage fiets is er natuurlijk een grens aan de grondspeling en beter de stepjes dan andere delen. Opvallend is trouwens dat je van die imponerende uitlaat geen extra bijdrage hoeft te verwachten. Die dempt als een malle, iets te professioneel naar mijn smaak, de dikke twinklappen tot geroezemoes in het windgeruis. Wel zo prettig voor je omgeving natuurlijk, maar niet helemaal wat je verwacht van een ruige fiets.

Gestuiter

Onderdeel van de genderverandering van Scout naar Scout Bobber was ook het inkorten van de veerweg aan de achterkant. Daar bleef officieel nog 50 mm van over, de voorzijde behield zijn oorspronkelijke 120mm. Het resultaat laat zich raden: je bent aan de achterkant vrij rap uitgeveerd. Op glad asfalt valt daar weinig van te merken, maar als de boel wat pokdalig wordt dan stuiter je regelmatig met je stuit van het asfalt. De aloude truc om even op te stepjes te staan bij drempels en deksels gaat dan niet op, daarvoor staan de stepjes te ver naar voren. Het is de prijs die je betaalt voor een laag silhouet; wie mooi wil zijn moet pijn leiden. Je went er echter gauw aan: een kwestie van het wegdek wat beter in de gaten houden en niet zomaar over alles heen denderen. Je rijdt tenslotte toch een bobber en geen allroad. Het veerwerk aan de voorzijde is trouwens prima in orde, de voorkant reageert adequaat en houdt het voorwiel keurig in contact met de weg.

Zowel aan de voor- als achterkant is de bobber voorzien van een enkele, 298 mm grote remschijf. Vóór voorzien van een tweepotsknijper, de achterzijde doet het met één exemplaar. Met dit setje remt de Scout afdoende, maar daarmee is het ook wel een beetje gedaan. Hoewel de keuze voor een enkele schijf aan de voorkant een fraai uitzicht op dat schitterende wiel oplevert, mis ik de extra stevige bite van een extra schijf. Je dient tenslotte toch een stevige 250 kilo motor-ex-berijder tot stilstand te brengen en hoe fraai ook, ik had liever een extra stalen pannenkoek gezien op de plek van het open uitzicht. En als we het toch over missen hebben, rem- en koppelingshendel zijn niet in te stellen. Met mijn XL-handen niet zo’n probleem, maar voor kleinere exemplaren is het best ver grijpen. Die koppeling laat zich verder heel aangenaam bedienen dankzij een mooi, duidelijk aangrijpingspunt. Ook een brandstofmeter is niet van de partij; na zo’n 170 kilometer stevig rijden gaat er wel een lampje branden, waarna we 10 liter bij kunnen tanken. Dat betekent dat er nog zo’n 2,5 liter reserve in de tank zit, meestal ruimschoots voldoende om bijtijds een tankstation te traceren.

Kijken en rijden

Verder biedt de kleine, alweer uiterst fraaie ronde klok voor je neus alle basics die je nodig hebt om je rit door te komen. Er zit ook een versnellingsindicator in verscholen, die echter meteen de weg kwijt is zodra je de koppelingshendel naar je toe beweegt. Da’s geen ramp, omdat je dankzij de feedback van de motor na luttele uurtjes rijden al prima kunt aanvoelen in welke gang je je voortbeweegt. En dat doen we dan ook met liefde. Want ondanks wat onhebbelijkheden, die in grote mate te maken hebben met het feit dat we nu eenmaal aan het bobberen zijn en niet aan het reismotorfietsen, is de Indian Scout Bobber een heerlijk eigenwijs én geloofwaardig alternatief voor die andere Amerikaan. Ik wil er naar kijken en als ik er naar kijk, wil ik erop rijden. Veel, langdurig en met een vette grijns op mijn gezicht. En ik ben niet de enige, getuige de hoeveelheid opgestoken duimen onderweg en de vele praatjesmakerij zodra ik Bobber op zijn zijstandaard parkeer. De Bobber trekt de aandacht zoals maar weinig andere motoren doen. En als je daar geen zin in hebt, parkeer je hem thuis gewoon in de woonkamer. Kun je er lekker helemaal in je eentje van genieten.

Dit vindt Jaap

Eerlijk is eerlijk, de Indian Scout Bobber maakt me enorm hebberig en ik voel een lichte verliefdheid mijn systeem inkruipen. Zoals bij dat fraaie buurmeisje in de straat, vroeger. Een onuitstaanbaar kreng, dat mij geen blik waardig keurde, maar ik was niet meer te redden. En da’s lastig, want zoals we allemaal weten vertroebelt de liefde een heldere blik op de zaken. Beetje karige remmerij? Gebrek aan veerweg achter? Overdosis demping van de uitlaat? Het zal me eerlijk gezegd een worst wezen. Ik bekijk de Indian Scout Boober liever door mijn roze bril en geniet met volle teugen van die waanzinnige looks en prachtige afwerking. Een motor, daar moet je toch een beetje verliefd op worden en daar is de Bobber zeker in geslaagd. En als ik die bril dan weer afzet; tja. Deze indiaan is niet perfect. Ik vergoeilijk dat onder de noemer karakter. Voor wie dat onzin vind: ga zelf even rijden. Maar kijk niet te lang, want je bent verkocht voor je het weet.

BMW 9Cento: meer dan een concept?

0

Opnieuw grijpt BMW het Concorso d’Eleganza Villa d’Este aan om een concept te presenteren.

In de tuinen en de steegjes rond een van de charmantste hotels ter wereld, Ville d’Este in Cernobbio, kon je afgelopen week genieten van klassiekers en concepts. In deze haast idyllische plek op de westelijke oever van het Como meer onthulde BMW een concept, die zo rationeel en realistisch lijkt dat ie over niet al te lange tijd op de weg komt. Edgar Heinrich, hoofd van de designafdeling, laat weten dat de tijd dat het opvallender, groter en slimmer moet, achter ons ligt. De aandacht gaat nu uit naar zinvolheid en balans.

De 9Cento ziet er niet eens zo futuristisch uit. Integendeel: het concept lijkt heel realistisch en te bouwen. BMW ziet de 9Cento als een sporttour, een felle motor met dito acceleratie en een gematigd sportieve zithouding. Rijplezier en vloeiende stuureigenschappen zijn de kernwaarden van de 9Cento.

Natuurlijk zijn er opvallende innovatie aan boord van de 9Cento, het is en blijft wel een concept. De voorpartij bijvoorbeeld combineert kuip, tank en zijpanelen in een enkele structuur die de aerodynamica verbeterd en de bescherming tegen de rijwind vergroot. Het zadel stimuleert rijplezier voor de berijder, maar kan binnen seconden worden verlengd tot een tweepersoonszadel.

Aan een kofferset is ook gedacht. Die klik en klem je niet vast aan een subframe, maar worden aan de motor bevestigd met behulp van elektromagneten.

Het frame bestaat uit een mix van aluminium en carbon, dat het gewicht van de motor drastisch verlaagd. De 9Cento heeft een smal silhouet, dat uitdaagt tot stevig sturen. Ondanks dat de motor vooral een sporttour is, zijn de veerwegen van de voorvork toch lang. Dat maakt comfortabele en lange ritten mogelijk. De verlichting rondom is volldifg LED. De koplamp heeft het typische BMW profiel, het achterlicht toont twee gespiegelde C’s. Over het blok zijn geen specs vrijgegeven, maar het lijkt een tweecilinder uit de F-serie.

De 9Cento kent twee uitvoering: Sport en Tour

BMW toont lef met Concept 9cento

0

De Concept 9cento (uit te spreken als ‘nove cento’) is volgens BMW een ideale sporttoer motorfiets. Een allrounder die zich evengoed thuisvoelt op de snelweg als op Alpenpassen en in smalle straatjes in afgelegen dorpen. Een model dat bovendien de show steelt voor een café op een marktplein.

Nieuwe klasse voor BMW
“Het hoeft niet altijd te gaan over stoerder, groter en uitbundiger: deze concept motorfiets focust op het bereiken van balans”, aldus Edgar Heinrich, Hoofd Design BMW Motorrad. “We hebben een motorfiets ontworpen die bruikbaar vermogen koppelt aan de vertrouwde eigenschappen van een sporttoerer en bovenal aan rijplezier. Daarmee biedt hij een totaalpakket en verenigt hij het beste van de sport-, adventure- en toersegmenten. En dat in een klasse die niet eerder een dergelijk model van BMW heeft gezien.”

Functionele concept
Heinrich steekt de loftrompet nog maar eens:  “Functionele eigenschappen zoals toerkwaliteiten, opbergruimte en goede bescherming tegen weer en wind zijn voor de meeste motorrijders relevant. Deze eigenschappen zie je echter zelden bij een concept. In dit studiemodel demonstreren we dat deze rationele aspecten prima samen kunnen gaan met dynamisch design.”

Innovatieve kofferset
Het driehoekige frame van de Concept 9cento is versterkt met CFRP (Carbon Fiber Reinforced Plastic): dat zorgt niet alleen voor een lager gewicht van de motorfiets, maar legt ook een link tussen het driedimensionale design van de striping aan de voorzijde en het aluminium bagagerek. De kofferset biedt niet alleen plek voor bagage, maar fungeert ook als een extra zitplek voor een passagier. De set is van boven in het bagagerek te haken. Een krachtige elektromagneet houdt hem op zijn plek.

Twee jassen, twee versies
Tot slot zijn twee motorjassen ontwikkeld voor de Concept 9cento: Sport en Touring. De sportieve versie is uitgevoerd in de kleuren zwart, blauw en wit. De schouderprotectoren zijn vervaardigd met een 3D-printer. Het toerjack is lichtgrijs en biedt een stijl die is te omschrijven als urban chic door zacht en hoogwaardig aanvoelend leer. Beide jassen zijn voorzien van een ‘9cento’-opdruk.

[justified_image_grid ids=8286,27407,8284,27408,27409,27410,27411]

Elektrisch racemonster uit Twente

0

Vijftien studenten van het eerste elektrische raceteam van de Universiteit Twente, Electric Superbike Twente, hebben hun huiswerk goed gedaan. In negen maanden stampten ze deze oogstrelende Liion-GP uit de grond. Ze tekenden in die extreem korte tijd het ontwerp, testten onderdelen en bouwden de racer op.  De komende weken staan in het teken van testen in aanloop naar de races in de MotoE-competitie in Engeland en Nederland.
 
Dikke voldoende
De elektromotor is net als het frame en de achterbrug volledig naar eigen ontwerp. Door de elektromotor in het frame te plaatsen werd het frame stijver. Dit zorgt tevens voor ruimtebesparing, die meer accucapaciteit oplevert.  Naast het frame, batterijpakket en elektronica, is het kuipwerk ook van eigen makelij. De studenten houden niet alleen rekening met de benodigde luchtkoeling en ergonomie, maar willen ook een motorfiets presenteren waar liefhebbers voor vallen. Op dat vlak scoren ze wederom een dikke voldoende.

Fotografie: Sebastiaan Bors

MOTO73 Toertocht-agenda

0

Dit weekend wordt het alleen al grandioos weer, maar ook de vooruitzichten voor de komende lijken niet minder dan ideaal, dus het perfecte moment om de motor uit de schuur te trekken en een toertocht te rijden. We hebben een prachtig overzicht voor je klaargezet.

De komende twee weken kun je door het gehele land aansluiten bij tochten in alle soorten en maten. Ook na die twee weken is er genoeg te doen en verwijzen we je graag door naar onze Toertocht-agenda. Hieronder vind je zo’n beetje iedere toerrit in zo’n beetje elke uithoek van het land terug, waar je begint, hoe je je ervoor inschrijft en welke partijen te benaderen.

25-28 MEI

>> Rijn Moezeltoer (1100 km)

Start te Weert. Langs Rijn en Moezel, door Eifel en Luxemburg. Pas en groene kaart meenemen. Drie hotelovernachtingen, halfpension, T-shirt, diverse consumpties, servicewagen, route op GPS en papier. Inschrijfgeld € 189. St. M.T. Zaanstreek. Info: 075-621 60 95.

26-27 MEI

>> 61e Vierlandenrit (2 x 350 km)

Start Café-zaal De Schuttershoeve, Grotesteeg 10, Weert. Ook GPS. Door NL, B, LUX, D, Pas en groene kaart meenemen. GPS (Garmin). Overnachting in Schweich. Alleen voorinschrijving. EMAC Eindhoven. Info: 040-244 11 27, emaceindhoven@gmail.com, www.vierlandenrit.nl, www.emac-eindhoven.nl. 

27 MEI

>> Dommelrit (200 km)

Start 9.00-12.00 uur, Café Dommelzicht, Dommelstraat 18, Sint-Oedenrode. Alleen GPS. 

Voorinschrijving mogelijk via e-mail. MTC d’n Dommel. Info: info@mtcdndommel.nl, www.mtcdndommel.nl. 

>> Drenthe toertocht (200 km)

Start 9.00-11.00 uur, Clubhuis, Achteromsedijk 8 a, Hoogeveen. Alleen GPS, ook met voorrijder. MC Hoogeveen e.o. Info: 0528-27 68 37, info@motorclubhoogeveen.nl, www.motorclubhoogeveen.nl. 

>> 24e Rijsbikersrit (2 x 100 km)

Start 9.00-10.30 uur, Café de Valk, Wernhoutseweg 135, Wernhout. Alleen GPS. Pas en groene kaart meenemen. MC Rijsbikers. Info: 076-597 04 59, secretariaat@mcrijsbikers.nl, www.mcrijsbikers.nl.

>> 19e Vechtdalrit (150/250 km)

Start 10.00-12.00 uur, Clubgebouw, De Singel 3, Dalfsen. GPS route via toercommissie@mtcdalfsen.nl. MTC Dalfsen. Info: 0529-47 18 87, 06-11 23 28 64 of 06-18 01 69 86, www.mtcdalfsen.nl.

>> 25e Kiekendieftoer

Start 9.00-12.00 uur, Clubhuis, Meerveldstraat 55, Almere Haven. Finish elders. GPS (Garmin) vooruit aan te vragen bij jan.van.es@xs4all.nl. MV Almere Info: dinsdag- of vrijdagavond 036-531 02 82.

>> 43e 15 Dorpentocht (185 km)

Start 9.00-12.00 uur, Kantine IJsclub, Oosterwijzend 24A, Nibbixwoud. MC West-Friesland. Info: 06-20 36 45 27 of 06-54 39 73 04.

>> 7e Stoelenrit (150/200 km)

Start 9.00-11.00 uur, De Spoordonkse Watermolen, Spoordonkseweg 128, Oirschot.

Alleen GPS. Naar keuze incl. watermolens bekijken en vragen beantwoorden, met mooie prijzen. BMW Club Oirschot. Info: 06-53 67 04 36 of 06-25 08 03 34, info@bmwcluboirschot.nl, www.bmwcluboirschot.nl.

29 MEI-1 JUNI 

>> 27e Gld. Motor Avond 4-daagse (4x 100 km)

Start 18.30-19.30 uur, Eikenlaan 2, Vorden. Alleen GPS. € 3 per avond, 4 avonden € 10.

VAMC De Graafschaprijders. Info: 0575-55 41 18, w.memelink@kpnmail.nl, www.vamc.nl. 

3 JUNI

>> 17e Wil Hartogrit (190 km)

Start 9.00-12.00 uur, Museum Wil Hartog, Mijnsherenweg 7, Lambertschaag. 

Alleen GPS. Voorinschrijving via website. MC Mios. Info: 0226-72 29 73, info@mcmios.nl, www.mcmios.nl.

>>Toerenteller Grensrit (200 km)

Start 9.00-12.00 uur, The Corner, Party Centrum Morshuis, Ootmarsumseweg 159, Albergen. Alleen GPS (Garmin). MC de Toerenteller. Info: info@toerenteller.nl, www.toerenteller.nl. 

>> Bikers World Lunchrit (150 km)

Start10.00-11.00 uur, Bikers World, Spoorsingel 45, Beverwijk. Voorrijders aanwezig tot 10.45 uur. Alleen GPS (Garmin en TomTom). MTC Motovatie. Info: 06-29 57 16 73, 

>> Munninghoff (200 km)

Start 9.00-11.30 uur, Café Zwaneveld, Oosteind 33, Norg. Ook GPS (Garmin). V.M.T.R. Norg. Info: 06-11 28 67 61, info@vmtr.nl facebook.com/vmtrnorg, www.vmtr.nl.

>> Bourgondiërstoerrit (circa 200 km) 

Start 8.30-12.00 uur, Eetcafé/Feestzaal De Klok, Turnhoutseweg 32, Reusel. Alleen GPS (Garmin en TomTom). MTC de Bourgondiërs. Info: info@mtcdebourgondiers.nl, www.mtcdebourgondiers.nl.

4-7 JUNI

>> 17e Avond vierdaagse (100 km)

Start 18.30-19.30 uur, Het Trefpunt, Dorpsstraat 16, Heeten. Alleen GPS. MC Free Wheels. Info: 06-21618072, bestuur.mcfreewheels@gmail.com, www.mcfreewheels.nl. 

>> Vierdaagse MC Nieuwleusen (4 x 100 km)

Start 19.00 uur, Clubhuis, Bosmansweg 70, Nieuwleusen. Alleen GPS. € 3 per avond of 1x € 10. MC Nieuwleusen. Info: 06-53698768, toursecretaris@mc-nieuwleusen.nl, www.mc-nieuwleusen.nl.

6 JUNI

>> Zomeravondrit (100 km)

Start 18.30-20.00 uur, Clubgebouw Rolita, Matterhornstraat 1, Tilburg. Alleen GPS.

MC ’t Motorrijerke. Info: 013-536 50 09, e.daniels@hetnet.nl, www.motorrijerke.nl.

>> Avondrit 1 (100 km)

Start 19.00-19.30 uur, CR. De Budde, Grotestraat 167, Nijverdal. GPS Garmin

MC ‘93 Nijverdal. Info: 0547-85 14 45 of 06-25 22 29 69, www.mc93.nl en Facebook mc93. 

7 JUNI

>> Avond 2 daagse avond 1 (80 km)

Start 19.00-19.30 uur, DVH, Wimbledonpark 2, Amstelveen. Voorrijders aanwezig. Alleen GPS (Garmin en TomTom). MTC Motovatie. Info: 06-29 57 16 73.

9 JUNI

>> Avondrit – KWF Samenloop voor Hoop (130 km)

Start 18.00-20.00 uur, Sportpark ’t Elderink, Elderinkweg 5, Hengelo (Gld.). Bol-pijl en GPS. € 10, komt geheel ten goede aan het KWF. HAMOVE. Info: 0575-46 24 00, info@hamove.nl. www.hamove.nl. 

>> 27e Motary (400 km)

Start 8.45-10.00 uur, Marktplein, Putten, Kerkplein, Putten. GPS en roadbook. Voorinschrijving € 24,50, daginschrijving € 29. Op verzoek van de Stichting VMTC-Rotary organiseren de Veluwse Motor Tour Club (VMTC) en de Rotary afdeling Ermelo-Putten jaarlijks samen de Motary. Tijdens dit geheel verzorgde motortoerevenement wordt de motorrijder voorzien van een aantrekkelijke route van zo’n 400 kilometer. Ook aan de inwendige mens wordt gedacht: tijdens de stops wordt de deelnemer voorzien van broodjes, koffie, een lunchmaaltijd, thee en bij de finish een uitsmijter. Alle opbrengsten komen ten bate van een goed doel. VMTC. Info: 06-51 07 84 53, info@vmtc.nl, www.vmtc.nl. 

>> Vaderdagtoer (150 km)

Start 9.00-10.00 uur, IJmond Geveltechniek BV, Wijkermeerweg 33, Beverwijk. 

Alleen GPS. MAC Zandvoort. Info: 06-15 09 43 55, macz@xs4all.nl, www.maczandvoort.nl. 

10 JUNI

>> Bartje Toertocht (200 km)

Start 9.30-11.30 uur, Café Hingstman, Hoofdstraat 18, Zeijen. Bol-pijl en GPS. MC Bartje. Info: 050-744 00 74, secretaris@mcbartje.nl, www.mcbartje.nl. 

>> Molshooprit (170/225 km)

Start 9.00-12.00 uur, Clubhuis ’t Mollenhol, Imminkservestraat 4, Hellendoorn. Alleen GPS. MC Nijverdal-Hellendoorn. Info: 06-10 09 44 53, secretariaat@mcnh.nl, www.mcnh.nl. 

>> 33e Koperteutenrit (200 km)

Start 9.00-11.00 uur, Café de Dommelstroom, Bergstraat 32, Dommelen. Route op GPS met voorinschrijving beschikbaar. Ter plaatse route alleen digitaal voor Garmin en TomTom Duo.

Deels door België, pas en groene kaart meenemen. MC de Kempengalm. Info: 06-57 16 98 58, www.mckempengalm.nl.