Vooruitblik: MOTO73 test Kawasaki Ninja 400

Door

-

11/04/2018

Deze week rijdt MOTO73 met de Kawasaki Ninja 400. Op het circuit van Aragon nog wel! Het kartcircuit dan wel, want de mannen van het WK Superbike moeten zo nodig ook deze week in Spanje zijn.. Tom van Appeldoorn test de kleine racer zal daarvan uitgebreid verslag doen in MOTO73, en natuurlijk ook op MOTOR.nl. We blikken nu even vooruit!

Kleine Ninja’s worden groot
Wat ooit begon als de Ninja 250R is inmiddels, anno 2018, geëvolueerd tot heuse 400! Op de Tokyo Motorshow werd afgelopen oktober de nieuwe Ninja 400 aan het publiek gepresenteerd. En ja, die neemt dus de plaats in van de 300 die daarmee na vijf jaar trouwe dienst van het toneel is verdwenen. En ook ja, dat betekent dus dat er in het WK Supersport 300 een net geen 400cc Kawa zal gaan meedoen. Snapt u het nog lieve kijkers?

Bigger is better
De nieuwe vloeistofgekoelde paralleltweecilinder die in deze Ninja hangt levert – op papier – 45 pk (33,4 kW) bij 10.000 tpm en 38 Nm koppel bij 8.000 toeren. De cilinderinhoud is gestegen van 289 cc in de 300, naar 399 cc in de 400. Want groter is altijd beter, nietwaar? Maar de Ninja is niet alleen qua blok nieuw. De Japanners hebben de hele fiets onder handen genomen. Voor het frame is een vakwerk buizenconstructie gekozen. Daarin heeft het blok overigens een dragende functie gekregen. Daarmee zou de fiets stabieler worden. Qua vering beschikt de Ninja voor over telescopische vorkpoten met een diameter van 41 millimeter en achter een linksysteem met enkele schokdemper waarvan enkel de veervoorspanning instelbaar is. De rempartij bestaat uit een enkele schijf met een diameter van 310 mm aan de voorzijde en aan de achterzijde een exemplaar van 220 mm. Dat moet genoeg zijn om die sportieveling een halt toe te roepen.

Vedergewicht
Want met zijn 168 kilo schoon aan de haak is hij er zeker eentje in de categorie ‘vedergewicht’. Met de nieuwe regelgeving voor de rijbewijzen in het achterhoofd – waarmee je met de ‘Code 80′ niet nog eens extra op examen hoeft – kan zo’n iets krachtigere Ninja net wat interessanter worden voor de beginnende motorrijder. Hoe interessant, maar vooral ook hoe leuk, hij is gaan we ontdekken op het kartcircuit bij MotorLand Aragón!

Tom’s bevindingen lees je zodra hij terug in Nederland is natuurlijk hier op MOTOR.nl. Het uitgebreide testverslag verschijnt in MOTO73 nummer 10 die vanaf 11 mei in de winkel ligt! Wil je ‘m niet missen dan kun je misschien een halfjaar abonnementje overwegen, dat je al hebt voor 38 euro. Dat regel je hier!

[justified_image_grid ids=25524,25525,25526,25527,25528,25529,25530,25531,25532,25533,25534,25535,25536,25537,25538,25539,25540,25541,25542,25543,25544,25545,25546,25547]

Brutale 800RR ‘America’ gepresenteerd

Door

Redactie

-

11/04/2018

0

Het is alweer een tijd geleden dat er een gloednieuw model van de tekentafel naar de MV Agusta-fabriek in Varese werd gestuurd. We veerden dan ook op uit onze stoel toen we een persbericht binnen zagen komen van de Italianen. Zou het dan toch eindelijk?

Maar nee, de wacht wordt opnieuw verlengd. Het bericht gaat namelijk over een nieuwe ‘special’ op basis van de Brutale 800RR. Deze draagt de naam ‘America’. Een leek zou denken dat hij daarom enkel op de Amerikaanse markt te koop zou zijn. Mis! Die naam is namelijk afgeleid van de MV Agusta S America 750 die in 1975 het licht zag. Maar je zou de naam ook nog kunnen herinneren van de Brutale 1090 R en RR die in 2012 al in het America-jasje werd gehesen.

Dat jasje bestaat uit een speciale rood-wit-blauwe kleurstelling, vergulde stiksels in het zitje – dat tevens comfortabeler is gemaakt – en het serienummer dat uniek bij deze gelimiteerde fiets hoort. Daarbij zit er op boen de tankdop een sterrenmotief dat precies hetzelfde is als op de originele 750 S van 1973. Al met al ziet hij er dus iets exclusiever uit. Om dat exclusieve te onderstrepen krijg je bij aankoop zelfs een certificaat van echtheid met het corresponderende productienummer.

Wel moet gezegd worden dat de driecilinder onlangs licht vernieuwd is. Daarbij is de versnellingsbak wat scherper geworden. De balansas is nieuw en de in- en uitlaatnokkenassen zijn verbeterd. De ECU is geüpdatet met nieuwe mappings en algoritmes en de tractiecontrole is verfijnd. De prijs van de standaard Brutale 800RR is € 15.970. De prijs van de gelimiteerde America ligt iets hoger. Daar tik je namelijk € 20.889 voor af.

Film: Hier breekt Pedrosa zijn arm

Door

Redactie

-

11/04/2018

0

We dachten net een beetje bekomen te zijn van de chaos die de GP van Argentinië heette. Daar gebeurde zo enorm veel dat er natuurlijk wel aan het een en ander een staartje zou zitten. Maar dit is er eentje die we misschien nog het minst hadden zien aankomen.

Mocht je de wedstrijd van afgelopen zondag nog niet gezien hebben moeten we je echt sterk adviseren dat wel te doen. Dit was een race waar nog lang over gepraat zal worden. Jaren misschien nog wel. Een beetje zoals er nu nog steeds over het trapincident tussen Rossi en Marquez wordt gesproken. Of het afsnijdincident tussen Rossi en Marquez. Je raad het al: ook dit keer was het weer feest tussen de twee smaakmakers op de grid. De losgebroken Marquez was het verhaal van de dag. Was hij iets minder onbesuisd geweest was zijn briljante inhaalrace het verhaal van de dag geweest.

Toch sneeuwen ook nu weer de andere feiten van de dag onder. De indrukwekkende winst van Crutchlow bijvoorbeeld. De 750ste overwinning voor Honda en al de derde van de Brit – die voor een semi-fabrieksteam rijdt – in anderhalf seizoen. Overigens staat hij nu ook gewoon aan kop in het klassement. Knap! Maar misschien is een van de meest onderbelichte momenten dat tussen Johann Zarco en Dani Pedrosa in de eerste ronde van de wedstrijd. In het onderstaande filmpje zie je hoe Pedrosa hierbij een lelijke highsider maakt waarbij hij gelanceerd wordt en met zijn armen de val breekt. Letterlijk, blijkt nu, want hij heeft dus zijn spaakbeen in z’n rechterarm gebroken. Daar is hij inmiddels al aan geopereerd.

Een titanium schroef is de Spanjaard daardoor rijker. Waarschijnlijk wordt er vandaag gekeken of de operatie succesvol is geweest. Onwaarschijnlijk is het of hij aankomende wedstrijd in Austin zal kunnen rijden. Een enorm rot begin van zijn seizoen.

Volhouder Erik Buell gaat elektrisch

Door

Redactie

-

11/04/2018

0

Buell’s laatste avontuur heet VanquardSpark

De bedrijven van Buell waren tot nu toe een kort leven beschoren. Maar als de man opnieuw z’n schouders zet onder een nieuw bedrijf, spits je de oren.

Buell’s nieuwe bedrijf heet VanquardSpark, waarvan hij aandeelhouder is samen met F-X Terny (ook aandeelhouder in Vanquard Motorcycles) en Frédéric Vasseur, oprichter van Spark Racing Technology, dat Formula-E raceauto’s maakt. Kortom: mannen die van wanten weten.

Het plan is om op korte termijn met twee modellen te verschijnen, die verkeren nog in de schetsfase. Een daarvan is een elektrische fiets met pedalen, de SpeedBike. Deze moet een gezond alternatief bieden voor bromfietsen en scooters.

Het tweede model interesseert ons meer. De naam Commuter zegt al veel. Dit wordt een wendbare en praktische tweewieler die perfect is aangepast (?) aan een stedelijke omgeving. De motor zou 150 km vooruit kunnen met een lading.

Getest: Ducati Scrambler Café Racer

Door

Redactie

-

10/04/2018

0

Een tiental Termignoni’s geeft blijk van het feit dat zojuist meerdere journalisten tegelijkertijd de startknop van een Scrambler Café Racer hebben ingedrukt. Rustig pruttelt de 803cc metende luchtgekoelde L-twin, wachtend op een eerste commando. Eindelijk is daar het handgebaar, tijd om te vertrekken. In colonne zwaaien we Bologna uit, om zo snel mogelijk in de buitengebieden rondom de stad van Ducati te gaan rijden. Het belooft een prima dag te worden. Een nieuwe Scrambler onder de kont, een aangenaam temperatuurtje en bovendien staat vandaag de Passo della Futa op het menu…

Sturen als verwacht
Als door enkele snelwegkilometers de Pirelli Diablo Rosso II’s wat op temperatuur zijn gebracht, schieten we het provinciale wegennetwerk op. De eerste bochten zijn afgerond en direct is duidelijk dat deze Café Racer maar al te graag op één oor wil liggen. Vreemd is dat ook eigenlijk niet als je weet dat de geometrie van deze Scrambler is aangepast. Ten opzichte van de Scrambler Icon, het basismodel van de serie, wijst alles op een scherpe stuurmachine. De wielbasis werd met negen millimeter ingekort tot 1436 millimeter en ook de balhoofdhoek werd gewijzigd. Die is met 21,8 graden ongekend steil. Geen enkele andere Ducati komt dan ook in de buurt van de Scrambler Café Racer. Uiteraard is ook de naloop een stuk korter dan die van de Icon. Met 93,9 millimeter bedraagt het verschil bijna twee centimeter.

Stuk stijver
Het scherpe sturen staat me wel aan, zeker in combinatie met de vering. Hoewel er weinig in te stellen valt (enkel de veervoorspanning aan de achterzijde), is de standaardsetting goed gekozen door de technici van Ducati. Het geheel is een stuk stijver, zonder het comfort helemaal weg te vagen. De 41-millimeter-upsidedownvoorvork van Kayaba wordt druk aan het werk gezet door de extreme geometrie, maar zolang het tempo niet al te hoog komt te liggen, kwijt hij zich goed van zijn beoogde taak. Gezien het scherpe sturen is het zaak om niet te worden verrast door een eveneens scherpe gasreactie. Gelukkig is dat bij deze Scrambler niet het geval, want de rechterhand blijkt volledig ‘in control’ te zijn. Gemakkelijk is de 803cc-L-twin dan ook op vermogen te brengen, mét een ‘ouderwetse’ gaskabel. Op de Scrambler Café Racer dus geen ride-by-wire, waardoor automatisch ook geen rijmodi te kiezen zijn. Ook traction control ontbreekt daardoor. Missen doe je het geen moment, omdat je deze elektronische hulpmiddelen op een 75 pk sterke motorfiets niet nodig hebt.

Een echte spanningsboog ontbreekt enigszins, maar voor de beoogde doelgroep zal dat in beginsel ook geen probleem zijn. Wil je wat serieuzer versnellen, dan is het zaak om af en toe eens even een tandje terug te schakelen. Met de soepele en lichte koppeling is dat kinderspel en kun je dus op altijd de powerband opzoeken. Om meer gevoel en kracht te leggen als het op remmen aankomt, zette Ducati een radiaal gemonteerde rempomp van Brembo op de Café Racer. De enkele 330-millimeterscijf met Brembo M4-32-remklauw valt wat uit de toon bij het scherpe randje als het op sturen aankomt.

Prachtig afgewerkt
Het uiterlijk is dik voor elkaar. De kleurstelling en vormen zorgen er voor dat er een totaal andere Scrambler staat. De Café Racer in Black Coffee-kleur straalt elegantie uit, extra aangezet door de gouden accenten. Het donkerbruine zadel met stiksels, de nauwsluitende duoseatcover, de ronde spiegels aan de stuuruiteinden, een nummerplaat aan beide zijden, de kentekenplaathouder: Ducati heeft een prachtig afgewerkte machine neergezet. En ja, dat mag wat kosten, want goedkoop is de Café Racer niet met een basisprijs van € 12.690. Het pittige karakter op stuurvlak kan wellicht het feest verpesten, maar de verwachting is dat je in Nederland veel minder vaak de negatieve kanten van de zeer scherpe geometrie zult ervaren. Op goede wegen is deze Duc in staat om als een scheermes door de bochten te vliegen. Dat maakt dat het beoogde doel, racen naar het café, waarschijnlijk vaak op het tweede plan komt te staan. Nog een extra rondje kan namelijk geen kwaad.

Tekst: Jarno van Osch, foto’s: Milagro

[justified_image_grid ids=20440,21902,25592,25593,25594,25595,25596,11747]

Nieuwe modieuze syteemhelm van Premier

Door

Redactie

-

09/04/2018

0

Dit is een persbericht. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

Nieuw in de 2018 Premier collectie is de DELTA. Een modieuze flip up helm met een hoge kwaliteit, deze systeemhelm is de perfecte compromis tussen een full-face en een jet helm. Met zijn moderne, strakke lijnen zorgt het voor een optimale geluidsarme helm waardoor de helm ideaal is voor een lange trip of voor sport gebruik.

Het praktische mechanisme aan de onderkant van de helm waarmee het kinstuk open en dicht gaat is makkelijk te bedienen met één hand, ook wanneer men dikke winterhandschoenen draagt.

Het ventilatiesysteem bevat drie regelbare ventilatieopeningen. De eerste bevindt zich op het kinstuk, en de andere twee bevinden zich aan de bovenkant van de helm. Deze zorgen ervoor dat frisse lucht de helm in kan komen en weer kan verlaten.

De buitenschaal is gegoten in thermoplastisch materiaal dat zeer resistent is. De binnenkant is gegoten in gedifferentieerde dichtheid EPS, in twee maten, om maximale bescherming te garanderen.

DELTA wordt geleverd met een in policarbonaat gegoten transparant vizier, deze is 2.2 mm dik, anti kras behandeld en wordt standaard geleverd met een Pinlock® antifog lens.
De helm heeft tevens een donker zonnevizier, krasbestendig en is inklapbaar door een knop op de onderkant van de schaal. Het vizier kan gemakkelijk worden aangepast en vervangen zonder dat je gereedschap nodig hebt.

De anti allergie voering is volledig afneembaar en wasbaar.
De kinband heeft een micrometrische quick release sluiting.
Een verwisselbare windstopper en neusbescherming zijn standaard inbegrepen.
Bluetooth voorbereid, waardoor de kabels makkelijk geplaatst kunnen worden.

Deze systeemhelm is beschikbaar in verschillende designs, verkrijgbaar in maten XS tot en met XL.
DELTA is gehomologeerd volgens de huidige standard ECE 22-05.
Premier geeft op alle helmen 5 jaar garantie, mits na aankoop geregistreerd op www.premier.it

Meer info en dealeradressen via de importeur IGM Trading BV te Hengelo: http://www.grandcanyonbike.eu/premier-helmen

Getest: Yamaha YZF-R6

Door

Redactie

-

08/04/2018

0

Terwijl bijna alle fabrikanten de Euro 4-regelgeving aangrijpen om de toch al niet florerende supersportmotoren de nek om te draaien, doet Yamaha het anders. Zij investeren juist in een nieuw model en duiken bovenop het ontstane monopolie. Wij testen de nieuwe YZF-R6 op Almeria!

Met een doorontwikkeling en daarmee het behoud van de R6 houdt Yamaha haar armada aan racemodellen compleet. Met als kleinere broertjes de R125 en R3, en natuurlijk de grotere R1 en R1M is deze R6 Yamaha’s middelgrote wapentuig in de YZF-familie. De eerste horde betrof vanzelfsprekend de Euro 4-regelgeving. Best tegenstrijdig, om een racemodel zuiniger en schoner te moeten maken. Dat resulteert dan ook in minder topvermogen dan voorheen. De ‘oude’ R6 had nog 123,7 pk, het nieuwe model levert 118,4 pk. Yamaha heeft het blok dus niet echt doorontwikkeld, maar enkel Euro 4-bestendig gemaakt.

Ook het rubber heeft Yamaha gewijzigd. Standaard worden er S21-banden gemonteerd, van Bridgestone. Ook zijn drie van de testmachines uitgerust met Yamaha’s CCU-unit, een datalog-systeem met onder andere GPS-tracking en uitleesmogelijkheden voor snelheid, wielsnelheden, gasstand, rondetijden enzovoorts. De data lees je simpelweg uit door de Y-Trac app op je telefoon te installeren; zowel voor Android als iPhone beschikbaar.

Het elektronicapakket dat standaard op de R6 wordt geleverd bestaat uit rijmodi, traction control en een quickshifter. Met de rijmodi kun je heel eenvoudig met de rechterduim de motormapping aanpassen. Er kan uit drie settings gekozen worden: A (race), standaard en B (regen). De traction control is met de linkerduim in zes standen te programmeren, waarbij je in setting 1 niet en in setting 6 maximaal wordt ondersteund. De quickshifter zorgt er vanzelfsprekend voor dat je kan opschakelen zonder gas terug te nemen of de koppeling te gebruiken. Let wel: Yamaha heeft er niet voor gekozen om een auto-blip-systeem te monteren, waarmee je ook kunt terugschakelen zonder de koppeling te gebruiken. Anno 2017 is dat het vermelden waard, zeker in deze supersportieve klasse. Hetzelfde geldt voor het ontbreken van een Inertial Measurement Unit, de IMU die broerlief R1 bijvoorbeeld wel heeft.

HAARSCHERP

De motor voelt weliswaar nog steeds compact, maar ruimer dan het vorige model. Dankzij de herziene zitpositie en de nieuwe aluminium benzinetank, die aanzienlijk gewicht bespaart, is er nu meer bewegingsruimte aan boord. Vooral het veel vlakkere en ruime zadel zijn een grote vooruitgang. Bovendien biedt het nieuwe kuipje meer windbescherming dan voorheen, maar Yamaha meldt daarbij wel dat de stroomlijn acht procent minder luchtweerstand heeft; met een hogere topsnelheid als gevolg, ondanks het verlies van topvermogen.

Het valt wel meteen op dat de R6 niet al haar energie kwijt kan, het vermogen onderin en in het middengebied stellen teleur. Pas boven de 11.000 tpm begint het leuk te worden. Dit is mede te danken aan de beperkingen die de motor zijn opgelegd om aan de Euro 4-norm te voldoen. De milieuklep, twee katalysatoren en de motormapping doen het vermogen en rijplezier pijn, al was de R6 in z’n oude vorm natuurlijk ook al een machine met een hunkering naar hoge toerentallen.

ONTKETEND

Yamaha heeft de visie om een compleet aanbod aan racemodellen te leveren en dat is ze met het op de markt houden van de R6 gelukt. Die R6 is een belangrijke schakel in de modelhiërarchie; de stap van een 300cc-twin met 42 pk naar een 1000cc-viercilinder met 200 pk is namelijk behoorlijk groot. Om ons te laten proeven van het echte werk stonden naast de standaard-R6’en ook drie R6’en klaar met Akrapovic full race uitlaatsysteem en kit-ecu en kabelboom. Zo kan de YZF veel vrijer ademen en wordt-ie nergens geknepen om de keuringen te kunnen halen. Het verschil? Wauw, enorm! Deze race-R6 is een ontkende versie van de straatversie. De motor gilt het uit en het vermogen op lagere toeren, middengebied en op hoge toeren is voortreffelijk. Eindelijk komt de R6 echt tot zijn recht. Funfactor 1000! De race-R6 is van standaardvering voorzien, maar lijkt door de betere vermogensafgifte nog meer op zijn plek te vallen. Het advies luidt om, wanneer je een R6 koopt om ermee op het circuit te rijden, te zorgen voor een open uitlaatsysteem. Je weet niet wat je overkomt! Natuurlijk heeft Yamaha al deze racekit-opties gewoon zelf beschikbaar, net als zo’n vijftig andere accessoires waaronder crashprotectors en opklapbare hendels.

Tekst: Peter Politiek, foto’s: Yamaha

[justified_image_grid ids=26602,26603,26604,26605,26606,26607,26608,26609,26610,26611,26612,26613,26614,26615,26616,26617,26618,26619,26620,26621,26622,26623,26624,26625]

Eropuit!

Door

Redactie

-

07/04/2018

0

Zoals je van ons gewend bent bieden we in MOTO73 om het nummer een prachtige route door Nederland. De gps-bestanden hiervoor zijn via www.motor.nl te downloaden. Dus, nu de verwachtingen van Neerlands weerkenners stuk voor stuk uitmuntend zijn is dit je uitgelezen kans om een mooie rit – samengesteld door Tom Boudewijns – voor morgen uit te kiezen. We hebben er genoeg!

Voor een lekker dagje sturen klik je hierrrrr.

_{Foto: Jacco van de Kuilen}

Vijf vragen: Honda CB1000R

Door

Redactie

-

07/04/2018

0

MOTO73-testredacteur Barry van Amersfoort reed vorige week op de nieuwe Honda CB1000R. Zijn volledige testverslag staat in de MOTO73 die donderdag a.s. in de winkels ligt, maar wij blikken alvast vooruit door vijf vragen over de nieuwe CB1000R te stellen.

Eindelijk ride-by-wire?
Klopt helemaal! Nieuwe technieken die we tot voor kort alleen op de Fireblade zagen, druppelen nu door naar onderliggende modellen. De CB1000R is net als de Africa Twin een van de eerste modellen die daarvan profiteert. Door ride-by-wire, dat de stalen gaskabel vervangt, is tractiecontrole, rij-modi en zelfs motorrem instelbaar.

En, hoe stuurt -ie?
Als een Honda. Vertrouwd, en allemachtig licht. Ik heb de weg tussen Marbella en Ronda gereden, een aanrader voor elke motorrijder, en dat was puur genieten. Het is echt een fijne lichte stuurfiets! Ondanks het rijklaargewicht van boven de 200 kilo voelt de CB als een fiets. Hij doet precies wat je wil, dat is dus zo typisch Honda.

Is 145 pk niet een beetje weinig?
Tja, het is sowieso minder spectaculair en spannend dan sommige andere nakeds. Persoonlijk mag het voor mij wel meer zijn, maar Honda heeft een duidelijke bedoeling met deze CB en daarop sluit dit blok aan. Als ze meer hadden gewild had dat best gekund, het is immers een Fireblade-blok. Het vermogen is nu perfect te doseren en het blok is lenig genoeg om flinke wheelies te maken. Zeker met de optionele quickshifter aan boord kan ik nou niet zeggen dat ik echt iets te klagen had.

Hoe zit het met het nieuwe dashboard?
De CB heeft geen TFT-scherm, maar een LCD. En Honda laat zien wat je daar anno 2018 mee kunt; het is een mooi fris en overzichtelijk dashboard.

En de prijs?
De CB kost in Nederland €15.858 te koop en dan heb je de standaadversie. De Plus-variant waarop ik reed kost €1600 extra, en dat omhelst een quickshifter, handvatverwarming, wat extra aluminium kapjes en een solozadel met afdekkap.

Je leest het volledige testverslag van Barry in de MOTO73 die donderdag in de winkels ligt.

Bigger is better: Big-Rivers breidt uit

Door

Redactie

-

06/04/2018

0

Harley-Davidson wordt groter en groter, al kijk je alleen al maar naar al die nieuwe modellen die er dit jaar bij zijn gekomen. Een beetje extra ruimte in de showroom is dus wel gewenst.

En daarom gaat Big-Rivers in Heteren (bij Arnhem) flink uitbreiden. De zaak, die sinds 2010 in het dealernetwerk van Harley-Davidson zit, kocht een braakliggend stuk grond naast het pand en bouwde een flink stuk aan het bestaande gebouw. Daarmee groeit het winkeloppervlak naar 2400 vierkante meter. Klinkt als een enorm pand? Klopt, maar er wordt ook slim gebruik gemaakt van een tweede verdieping.

Op die eerste etage vind je de groter geworden shop, het magazijn en natuurlijk de koffiehoek. Beneden zit de werkplaats, receptie en natuurllijk de enorme showroom. Overigens is het door de uitbreiding ook mogelijk om de winterstalling in de zaak zelf te halen, voorheen moest dat extern.

Benieuwd geworden? In het weekend van 21 en 22 april wordt de zaak feestelijk heropend met onder andere live muziek, een hapje en drankje maar natuurlijk ook met een aantal demo’s waarmee je een klein tourtje door het land van de grote rivieren kan maken. Voor meer informatie kun je terecht op de website van Big-Rivers Heteren.

Motorrijden is voor iedereen

premiumReportage: Tabia MTS 800