Dit jaar mogen we ons vijf jaar van de BMW R nineT heugen, en wat een feestje was het tot noch toe al. Alleen doen momenteel her en der geruchten de ronde dat BMW de stekker uit de Heritage-serie trekt, een foute aanname die snel tractie begint te krijgen. We zochten het uit.

‘BMW is voorlopig nog niet klaar met de Heritage-lijn; echt niet!’, aldus Andrew Mason, product communications manager bij BMW Group Nederland. Wat er op korte termijn met de BMW R nineT an sich nog te gebeuren staan houdt de PR-man voor zich.

Het gerucht is de wereld in geholpen door een aantal media, waarvan één partij het volgende citaat verkeerd interpreteerde: “BMW Motorrad completed the R Nine T product family line-up in 2017 with the launch of the R nine T Pure, R Nine T Racer and R Nine T Urban G/S models.” Andere media namen de uitleg dat het over en sluiten is over en een gerucht was geboren. Je zou dat citaat kunnen zien als een definitief einde aan de R nineT-lijn, maar in de heer Masons woorden: ‘Lezen is soms moeilijk, hé…’. Het citaat komt overigens uit het jaarlijks fiscaal rapport van de Beierse auto- en motorfietsfabrikant en staat zoals te verwachten vol financiële jargon over hoe het staat met het reilen en zeilen van het bedrijf en soms pikken ze er ook specifieke mijlpalen uit, zoals men hier dus doet met bovenstaande citaat.

Logisch?
An sich zou de aanname dat de R nineT-reeks aan zijn einde komt een logische aanname kunnen zijn, aangezien de retro-trend ooit aan zijn eind zal komen, maar gokken en gissen leidt tot dokken en missen. Dat blijkt nu wel, want voor BMW Motorrad in Nederland komt een eventueel einde aan de Heritage-familie als donderslag bij heldere hemel. Simpel gesteld; het is niet waar.

Dus wees gerust, de R nineT viert niet zijn vijfde verjaardag en om vervolgens direct met een welverdiend pensioen te gaan. Het is wat BMW betreft voorlopig nog niet over met de klassiek gelijnde en pure machines.

Het gehele rapport vol – wellicht interessante bedrijfsgegegevens – vind je overigens hier.

_{Foto: BMW Motorrad}

File, file, file. Je wordt het als automobilist toch helemaal beu? Het antwoord is ja. Althans, in België. De motorverkopen zitten daar flink in de lift en de FEBIAC linkt dit rechtsstreeks aan de fileproblematiek die in de stedelijke gebieden van België net zo erg is als in Nederland.

De FEBIAC is de Belgische variant van de Nederlandse RAI en zij zien in de stijgende motorverkopen een duidelijke trend terug; de meeste stijging zit ‘m in de provincies met sterke mobiliteitsproblemen. Vooral Antwerpen onderstreept de link tussen de problematiek en de motorverkoop. Daar bedraagt de stijging namelijk 14,5%. Brussel doet ook een duit in het zakje door 8,4% te stijgen. Leuk weetje; BMW blijft met 15% marktaandeel het meest populaire merk.

Tijdens het Digital Day-evenement toont menig fabrikant van nagenoeg wat je maar kan verzinnen wat er in de toekomst allemaal kan binnen hun tak van sport. BMW pakte dan ook uit met een variatie op een thema; een S1000RR, met een twist. Het frame en de achterbrug komen namelijk uit de 3D-printer!

En dat zou volgens velen de toekomst moeten zijn; voor BMW heel concreet zelfs. De Beierse firma heeft namelijk aangekondigd nabij München een speciale fabriek te openen om het 3D-printen de ruimte te geven – deze S1000RR is dus enkel een voorproefje. 

Wel meteen een bijzondere, want zoals je ziet volgt het nieuwe frame de lijnen van een regulier S1000RR-rijwielgedeelte, maar is het veel organischer en veel meer open. Dat komt volgens Albert Falck van Lay3rs in Eindhoven – een 3D-printspeciaalzaak die een compete Ducati Panigale printte… – omdat huidige productietechnieken zoals gieten, smeden en extruderen de beperkingen van het materiaal en productieproces volgen. 3D-printen heeft heel andere beperkingen – minder ook – en dus verandert het ’t beeld dat wij hebben van hoe iets er uit ‘hoort’ te zien in rap tempo. 

Wanneer we de eerste productie-BMW’s met 3D-printtechniek gaan zien, wachten we met smart af.

Het leek de afgelopen week wel een wedstrijdje ‘Wie kan met de hoogste snelheid gepakt worden.’ In Zeeland werden drie motorrijders gepakt die 219 km/h reden waar honderd is toegestaan. Knap, denk je dan nog. Duur ook, als tweede gedachte. Toch kan het harder en nog duurder waarschijnlijk. Op de N201 – een provinciale weg tussen Hilversum en Zandvoort – perste een motorrijder er 243 km/h uit. Ter plekke geldt een maximumsnelheid van tachtig kilometer. Zijn motormaatje had blijkbaar zijn dag niet, die reed slechts een schamele 201 km/h.

Dolle koeien
De goegemeente brandt deze snelheidsduivels op verontwaardigde toon tot op het bot af en maakt ze uit voor rund. Daar valt best wat voor te zeggen. Toch maak ik ze niet voor rund uit, maar voor koeien. De meest aandoenlijke soort om specifieker te zijn. Ze doen mij denken aan koeien die na een lange winter op stal de wei weer in mogen en met de kolder in de kop het groene gras induiken. Iedereen kent de beelden van doldrieste, steigerende, bokkende en springende viervoeters die dolblij zijn dat ze weer in de wei mogen.

Frisse lucht
Een zuivelfabrikant heeft de doldwaze koeien omarmt en pakt er groots mee uit in video’s en advertenties. Terecht, iedereen vindt het prachtig mooi om te zien wat vrijheid en frisse lucht voor die beestjes betekent. Kan de KNMV voor de verandering volgend voorjaar niet voor de 391ste keer uitpakken met een waarschuwing dat motorrijders rustig moeten beginnen na een lange winterstop, maar kan het de doldwaze motorrijders niet omarmen? Alles onder het motto: kijk toch eens wat een beetje frisse lucht en vrijheid met een motorrijder kunnen doen.

Jiiiihaaaa
Elke winter rij ik door en daarom is de drang om bij de eerste lentedag te gaan scheuren minder urgent dan bij de mannen en vrouwen die ontwaken na een lange winterslaap. Toch snap ik die gasten wel. Vandaag was ik voor het eerste verlost van de dwangbuis die textielen motorpak met wintervoering heet. Het leren pak zat heerlijk luchtig en het was vechten tegen de kolder in de kop. Het liefst had ik op de A2 met 170 km/h – jiiiiiihaaaaa – door auto’s willen zigzaggen. Gelukkig nam de cruisecontrol het denkproces over, dat scheelt een boel centen.

Adrenalinedroogte
Eerlijk gezegd heb ik niet zoveel met hard rijden. Sterker nog: immer gerade aus terwijl de wind de helm van je kop probeert af te rukken, doet me geen zak. Geef mij maar stuurwegen waar het al een hele kunst is om de maximumsnelheid te halen. Toch snap ik al die motorrijders wel die deze week zijn gepakt. Zo lang ze hun kunstje niet flikken in een woonerf of andere gevaarlijke plekken, begrijp ik die zoektocht naar adrenaline na een lange periode van adrenalinedroogte. Moeten ze natuurlijk wel zo sportief zijn om niet te zeuren over een ingenomen rijbewijs.

Makke schapen
Wat ik niet begrijp is dat niemand deze doldwaze motorrijders gebruikt als reclame voor motoren.  Krijgt een automobilist zulke gevoelens bij mooi weer? Die voelt zich alleen verder opgesloten bij mooi weer. Wat illustreert ironisch genoeg het gevoel van vrijheid beter dan motorrijders die misschien wel een tijdje moeten brommen? Rijwind die als ram-air voor de hersenen werkt, een motor met flink wat pk’s en zon zijn voldoende voor zo’n transformatie. Een tijdelijke transformatie overigens. Ook dolle koeien gedragen zich na een korte periode van gekte weer als makke schapen.