De eerste grote Nederlandse naam is gevallen in het Panama Papers-schandaal, en wel oud-voetbalinternational Clarence Seedorf. Maar men zou bijna vergeten zijn dat Seedorf ook nog eigenaar was van een 125cc GP-team, en juist dat team en de zaakjes eromheen brengen hem nu in verlegenheid.

Seedorf had zeker in 2004 geen onverdienstelijk jaar, toen zijn Álvaro Bautista zevende werd en Héctor Barberá enkel de ongenaakbare Dovizioso voor zich moest dulden in de eindstand.

Het schandaal dat zich nu ontvouwt, focust zich met name op het jaar erop, toen Seedorf Racing een contract sloot met nieuwbakken sponsor en juweliersketen Morellato. Geen slechte deal; je legt 640.000 euro neer bij het team en krijgt niet alleen beschikking over de beeltenis van een raceteam – inclusief coureurs Bautista en Aleix Espargaró – maar ook een gevierd voetballer (eigenlijk twee, want mede oud-Real Madrid-speler Roberto Carlos had zich inmiddels ingekocht als mede-eigenaar). 

PLOTSKLAPS DRIE MILJOEN
Alleen is op enig punt besloten in zee te gaan met een firma Image Building op de Maagdeneilanden, wat toen pas net een week bestond, dus wellicht dat hier al belletjes hadden moeten gaan rinkelen. Via een hoop doorverkoopconstructies betaalde Morellato plotsklaps geen zes ton, maar werd er drie miljoen miljoen opgehoest. Overigens belandde er nog steeds maar 6,4 ton op reken van Seedorf Racing. Waar de rest gebleven is? Stinkt een beetje.

In principe is je geld via buitenlandse rekeningen verplaatsen niet illegaal, maar kan soms iets te goed uitkomen dat Westerse overheden die rekeningen niet in mogen zien. Of Seedorf zich dan ook bewust was van fout handelen, of dat hij slachtoffer geworden is van zwendelaars, is op dit punt nog hartstikke onduidelijk, maar Seedorf komt in de media niet over als een naiëf persoon… Week oude firma, Maagdeneilanden, magischerwijs je inkomsten verviervoudigen en op papier nog steeds hetzelfde bedrag ontvangen?

Zeg nou zelf, dat riekt.

_{Foto’s: 2snap en MotoGP.com – Origineel bericht: 5 april 2016 – 9.30u}

UPDATE – 13.00u: Seedorf ontkent betrokkenheid illegale praktijken.
Een woordvoerder van Clarence Seedorf heeft gereageerd op de aantijgingen dat Seedorf iets te maken zou hebben bij louche zakjes rondom zijn raceteam en een bijbehorend sponsorcontract.

“Het artikel (van het Financieele Dagblad en Trouw, red.) lijkt iets te insinueren dat er niet is. Seedorf heeft zijn eigen geld geïnvesteerd in het team en heeft er zelfs geld op verloren. Van enige illegale deals of contracten is Seedorf niet op de hoogte.”

Ook zouden zowel Trouw als het Financieele Dagblad meermalen om commentaar gevraagd hebben bij de oud-teameigenaar/voetballer, maar dat niet hebben gekregen. “We zijn maar één keer benaderd en hebben geantwoord, in tegenstelling tot wat vermeld staat in het artikel,” reageerde de woordvoerder.

Wordt gegarandeerd vervolgd.

Mugen is klaar voor de Isle of Man TT Zero-race. Met coureurs John McGuinness en Bruce Anstey al bevestigd kon men nu ook de machine waarmee het moet gebeuren aan de wereld tonen: de Mugen Shinden Go.

Overigens hebben ze in Japan duidelijk maling aan de uitdrukking ‘never change a winning team’, want Mugen mag dan wel al sinds 2014 de elektrische TT-races domineren, stilstaan doet de ontwikkeling allerminst. De nieuwe Shinden oogt niet alleen lichter, hij is het ook. Zaken als de accupakketten, het frame en de elektromotor werden allemaal geheel opnieuw ontworpen.

Met name het nieuwe monococque-frame zou een grote stap voorwaarts moeten brengen, omdat ze mede daardoor de accu’s nu in het frame weg kunnen werken, wat naast gewichtsbesparing ook een betere massacentralisatie oplevert.

120-MIJL-PER-UUR-BARRIERE
Verleden jaar wist McGuinness de Shinden Yon naar een gemiddelde ronde van 119,279 mijl per uur te rijden, voor teamgenoot Anstey die net onder de 119 mijl per uur uitkwam op 118,857. Voor dit jaar is het doel van het Mugen-team dan ook om de 120-mijl-per-uur-barrière te doorbreken. Mocht dat lukken dan onderstrepen ze de enorme vooruitgang die de elektrische racer gemaakt heeft de afgelopen vier jaar.

In 2012 lukte het Michael Rutter aan boord van de MotoCzysz E1pc eindelijk dat illustere gemiddelde van 100 mijl per uur te rijden. Sterker nog, hij kwam tot 104,056 en reed dus in 21 minuten en 45,33 seconden het Mountain Course-circuit. Ga maar na dat McGuinness er verleden jaar maar 18 minuten en 58,743 seconden voor nodig had, en je snapt dat de TT Zero inmiddels echt wel serieus genomen kan worden.

De TT Zero-race vindt plaats over één ronde op woensdag 8 juni om 17.20 uur, Nederlandse tijd.

[justified_image_grid ids=23588,23589,23590,23591]

Rotterdam lijkt inmiddels hofleverancier geworden te zijn van de Nederlandse wegracerij. De grote beloften op WK-niveau komen namelijk beide uit de Zuid-Hollandse havenstad. Met inmiddels al wat jaartjes ervaring in de wereldkampioenschappen, laat Michael van der Mark zich uit over zijn stadsgenoot, Bo Bendsneijder.

“Ik ken Bo nu al een tijdje en we hebben ook lang samen getraind bij Frans van Leeuwen. Hij is nog een stuk rustiger dan ik ben, maar als het erop aankomt, zie ik eenzelfde type naar boven komen drijven. Bo gaat nu gewoon zijn eigen ding doen en dan komt het echt wel goed. Hij laat zich niet zomaar uit het veld slaan, waardoor ik ook wel verwacht dat hij om weet te gaan met de druk die op hem afkomt. Hij moet alleen wel blijven beseffen dat hij als Nederlander nu de beste kans krijgt om te presteren. Dat heeft hij ook verdiend. Je weet alleen dat er uiteindelijk resultaten moeten komen, maar dat is ook niet meer dan logisch. Dat weet hij zelf natuurlijk ook wel, dus daar zal het dan ook niet aan liggen. Het is alleen niet vanzelfsprekend dat je in zijn positie ook gelijk mooie resultaten boekt. Kijk maar naar zijn voorganger bij Ajo, Karel Hanika. Je mag daarom niets verwachten van zo’n jongen, zeker in het begin niet. Het is altijd een paar races afwachten hoe je omgaat met een nieuwe situatie. En daarnaast: racen is zeer onvoorspelbaar. Hoe ga je om met veranderingen, want er komt veel op je af als je een overstap maakt. Heb je een klik met het team, hoe bevalt de motor en kun je blijven doorgroeien? Allemaal vragen die het lastig maken om vooraf iets zinnigs te melden over de prestaties van een talent.” 

Meer experts spraken hun ideeën uit over Bendsneyder, zoals Aki Ajo, Livio Loi en zijn eigen vader. Dat alles en meer lees je in MOTOR Magazine 3 van 2016, dat nu in de winkels ligt. Niets meer missen? Even gauw een abonnementje nemen, wat je hier doet, overigens.