donderdag 7 mei 2026
Home Blog Pagina 1537

Legendarische Brascross herleeft!

0

Dit is een persbericht. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

Op 21, 22 en 23 augustus wordt in Heeswijk-Dinther voor de negende keer de 24-uurs Solexrace georganiseerd. Ook dit jaar zullen weer meer dan honderd teams uit binnen- en buitenland de strijd tegen de klok aangaan ten bate van KiKa (kinderen kankervrij). De Brommercross, die sinds 2012 deel uitmaakt van het driedaagse race- en feestprogramma, wordt uitgebreid met twee crossklasses en gaat verder onder de naam Brascross. Daaraan meedoen kan vanaf een leeftijd van vijf jaar, met een crossmotor, brommer, grasmaaier, buggy of een ander gemotoriseerd voertuig.

Brascross
De naam Brascross komt oorspronkelijk uit 1989, toen deze legendarische cross voor het eerst werd georganiseerd door zijspancrossiconen Leo Lagemaat en Eimbert Timmermans op het circuit in Heeswijk. Het doel was: zoveel mogelijk mensen te laten genieten van de motorsport, zowel langs als óp de baan. De Brommercross van de 24-uurs Solexrace werd met hetzelfde doel en zelfs op hetzelfde circuit georganiseerd, vandaar dat de Brommercross nu is omgedoopt tot Brascross! De nieuwe Brascross is onderverdeeld in vijf verschillende klasses: de luier- en de snotneusklasse, de brommercrossklasse, de algemene crossklasse en de gewoon-omdat-het-kan klasse.

24-uurs Solexrace
De grote strijd wordt natuurlijk weer geleverd door de deelnemers aan de 24-uurs Solexrace. Zij strijden, in teams van vier personen (drie rijders en één monteur), 24 uur aaneengesloten voor KiKa en voor de Eeuwige Roem. Door het vorig jaar vernieuwde wedstrijdreglement is de spanning helemaal terug in de wedstrijd. Het komt niet alleen aan op het doorzettings- en uithoudingsvermogen van de rijders, maar ook op de betrouwbaarheid van hun Solex. 

Het parcours is 3,1 kilometer lang en voert de deelnemers elke ronde opnieuw dwars door twee volle cafés, de uitbundige feesttent en een echte stierenstal. Het 24-uurs Solexrace-virus heeft zich inmiddels ook ver over de grenzen verspreid. De deelnemende teams komen uit alle windstreken van Nederland, België, Duitsland, Frankrijk en Engeland. Vorig jaar won het solexracingteam van Ad van Heerbeek, met na 24 uur maar liefst 261 rondjes op de teller.

Drie dagen feestgarantie
Naast de 24-uurs Solexrace en de Brascross is het natuurlijk ook weer drie dagen volop feest, spektakel en vertier in ‘de hei van Heeswijk’. Het festivalterrein wordt uitgebreid met een extra feesttent, zodat er meerdere stijlen muziek te horen zijn. Aan het muziekprogramma wordt op dit moment nog flink gesleuteld maar mede-organisator WC Experience is natuurlijk zeker weer van de partij!

Meer informatie en inschrijven
De inschrijvingen voor de Brascross en de 24-uurs Solexrace zijn geopend. Meer informatie over inschrijven, reglementen, etc. is te vinden op www.24uurssolexrace.nl

Vandaag minder boetes

0

Vandaag voeren de politiebonden actie voor meer loon en in NOS-bericht lezen we: ‘De bonden NPB, ACP, ANPV en VMHP roepen hun leden op om vanaf morgen alleen nog bekeuringen uit te delen bij grove schendingen van de openbare orde en veiligheid. In alle andere gevallen kan volgens de bonden worden volstaan met een waarschuwing.’

Net als bij jou nu, sprong er ook op onze schouders meteen een duiveltje die ons influisterde dat vandaag de dag zou zijn dat we wel heel erg op tijd thuis zouden zijn met autobahn-snelheden, dat we met wheelies politewagens zouden inhalen en dat die rij sukkelaars links nu gewoon over rechts voorbij gestoken zou kunnen worden.

 
Gelukkig lazen we nog even door want: ‘De bonnenactie is niet van toepassing bij grove schendingen van de openbare orde en veiligheid. In dat geval moet uiteraard wel degelijk een boete worden geschreven. Dat geldt ook als mensen (opzettelijk) misbruik proberen te maken van het coulancebeleid.
 
Toch, het gaf in ieder geval wel even een lekker gevoel…

Bron: NOS, Foto: ANP

Het was weer een heftig weekeinde..

0

Afgelopen weekeinde was er eentje vol zonneschijn en een lucht bezwangerd met het geluid van gillende, jankende en ronkende motoren. En masse trokken we het motorpak aan en terecht! Naast een lichte jubelstemming die zich van ons meester maakte, kwam ook weer dat jaarlijks terugkerende duistere gevoel. ‘De kranten zullen er maandag vol mee staan…’

Vorig jaar meldden we op MOTOR.NL op de maandag na het eerste motorweekeinde nog dat de pers graag scoorde met dode motorrijders. Als bloedhonden wordt tijdens en na het beruchte weekeinde gespeurd naar ongelukken waarbij motorrijders betrokken zijn en veelal wordt een en ander nog eens lekker aangedikt met gekleurd taalgebruik. Vaste prik, je kunt de klok erop gelijk zetten en dit jaar vormt geen uitzondering.

Ook vandaag zijn de pijlen weer gericht op de motorrijders, maar de tendens lijkt dit jaar toch te zijn dat de berichtgeving feitelijker en minder gekleurd is en daar zijn we blij mee. Geen ‘motorduivels’, ‘hoge snelheden’ en ‘gescheur’, maar slechts korte berichtjes met de kale feiten zonder oordeel. Daarbij komt dat het weekeinde voor het eerst sedert lange tijd relatief rustig verlopen is. Een rondje door de berichten vanochtend leverde onder de motorrijders ‘slechts’  zeven gewonden op en goddank geen overlijdens. Je zou er bijna bij gaan juichen… Vandaag zoeken we in ieder geval niet verder naar berichten om het gematigde positieve gevoel vast te houden.

Opvallend is dat in 50 % van de ongevallen de motorrijders over het hoofd zijn gezien door automobilisten. Deels zal dat kunnen komen door een na de winter verminderd verwachtingspatroon, maar als we realistisch zijn zal het vast weer de vertrouwde combinatie zijn van slechte zichtbaarheid en slecht zicht vanuit de moderne auto waarin je tegenwoordig meer tegen superveilige boomdikke raamspijlen aan zit te kijken dan door een ruit.

Je merkt, we zijn dit jaar behoorlijk mild naar onze journalistieke collegae. Ze lijken wat minder vijandig, minder sensatiebelust ook, maar natuurlijk zijn er uitzonderingen:

MediaTV.nl bericht: ‘Aan de Abtsweg in Rotterdam is zondagmiddag een motorrijder flink onderuit gegaan. Hierbij heeft hij meerdere geparkeerde auto’s geraakt. De motorrijder maakte een flinke smak tegen het wegdek en raakte hierdoor gewond. Na behandeling door het ambulancepersoneel is het slachtoffer met spoed naar het ziekenhuis vervoerd.’

We houden het maar op populair taalgebruik, maar ergens kriebelt het toch een beetje…

Zelfs de Telegraaf laat sensatiezucht achteraf achterwege en plaatst slechts een berichtje net voor het weekeinde naar aanleiding van een ANWB-persbericht waarin motorrijders en overige verkeersdeelnemers gewaarschuwd worden . Daarin komt de KNMV ook aan het woord en je kunt het ze niet kwalijk nemen zoals altijd even te preken voor eigen parochie door hun rij-opleidingen aan te prijzen, zo na een winterstop. Toch kunnen we ons alsnog even lekker ergeren (we zouden het dit jaar bijna gaan missen) aan de volgende stelling: ‘Gemiddeld rijdt een motorrijder 3500 kilometer per jaar, dat is heel weinig. Dan kan je dus nooit een goede motorrijder worden. Vergelijk het maar met skiën: als je een keer per jaar met wintersport gaat, kan je ook nooit een hele goede skiër worden.’

Kortom, de schade voor dit jaar lijkt ontzettend beperkt, mede door relatief weinig gebeurtenissen. Toch moeten we de hand in eigen boezem steken als het gaat om de motorrijder in het Brabantse Overloon die gisteren gewond raakte tijdens het wildcrossen. Hij verwondde twee controlerende BOA’s tijdens een vluchtpoging en ging zelf onderuit. Hulde voor het AD om hier niet eens in de berichtgeving flink op de motorrijder in te hakken.

We weten niet hoe het met jullie zit, maar voor het eerst in jaren halen we na het beruchte weekeinde opgelucht adem.

 

Getest: Honda VFR 800X Crossrunner

0

Tekst: Ad van de Wiel, foto’s: Honda

Het ziet er op het eerste gezicht niet zo uit, maar al te drastisch hoefde Honda niet in te grijpen. De VFR-basis werd ongemoeid gelaten, het rijwielgedeelte en motorblok werden amper aangepakt. Dat zou je niet zeggen als je de eerste en generatie Crossrunner naast elkaar ziet. Het nieuwe lijnenspel rekent godzijdank af met het plompe van de eerste Crossrunner. Van plofkip transformeert de motorfiets in een elegante verschijning. Het topkuipje van de stroomlijn is stukken ranker dan voorheen. Het polyester loopt bovendien minder ver door naar beneden. Eindelijk valt er iets te zien van het V4-blok. De viercilinder heeft er recht op, het mag op zijn oude dag nog altijd gezien worden. Het motorblok op leeftijd heeft nog altijd een rebelse jeugdigheid over zich.

Bewust soepel
Aan de voorzijde staat de Honda 25 mm hoger op zijn wielen, achter zijn dat er zelfs 28. Snaarstrak en sportief afgeveerd zijn woorden die de Crossrunner alleen uit de boeken kent. De Honda is nogal comfortabel afgeveerd. Bij remmen duikt hij diep in de voorvering en als het wat harder gaat, houdt de achtervering het niet meer helemaal bij. Het op de neus staan bij hard remmen is niet alleen het gevolg van de soepele voorvork, maar ook van de prima remmen. Honda begrijpt dat deze machine alleen in naam een allroad is.

De zacht afgestelde vering is overigens een bewuste keuze, het accentueert maximaal de verschillen tussen de sportieve VFR800F en de meer toeristische VFR800X. In vergelijking met de sporttoerder maken de benen een veel aangenamere hoek. De meeste motorrijders tussen de dertig en vijftig zullen het extra comfort van de Crossrunner waarderen. De handen vallen als automatisch op het brede stuur, het zadel ondersteunt de billen prettig, maar het zijn toch vooral de benen die er op vooruit gaan. Het zadel heeft nu twee hoogtes: 815 of 835mm. Om de benen toch gemakkelijk bij de grond te krijgen is het zadel aan de voorzijde smaller dan voorheen.

Decibelexplosie
Ach, wie wil er zijn benen aan de grond hebben als je ook de V4 de sporen kunt geven? Als het blok dankzij het VTEC van een twee- in een vierklepper verandert, krijgt hij een portie vergif en extra daadkracht in zijn donder. De motorfiets krijgt het bij 6800 tpm plotseling op zijn heupen. Het is niet alsof je afgeschoten wordt, maar het extra mechanische enthousiasme is prima voelbaar. En hoorbaar. De eerste keer dat de motor boven de 6800 toeren kwam, vermoedde ik dat de uitlaatdemper van de motorfiets was gevallen. De explosie van decibellen rechtvaardigt die opmerkelijke gedachte.

Het tweetrapskarakter van het motorblok blijft de grote charme van de Crossrunner. Onderin is de machine opmerkelijk tam, maar die loomheid wordt bovenin de toeren helemaal goedgemaakt. Plotseling windt de V4 je helemaal om zijn vinger, streelt de trommelvliezen en overdondert je met charme. Een ontembaar pk-kanon wordt het nooit, maar met zijn onregelmatige rauwe loop is het blok van de Crossrunner een verslavend stuk techniek. 

Geen allroad
Honda heeft drie accessoirepakketten samengesteld die de sport-, toer- of adventure-kwaliteiten verder benadrukken. De pakketten bevatten geen verrassingen, wel de verwachte zij- en topkoffers, valbeugels en verstralers.

Zelfs met het meest uitgebreide adventurepakket staat er nog altijd geen allroad. De Crossrunner is een pure straatmotor, maar wel eentje met een riante werkplek. Met een zalig blok dat twee gezichten heeft; een sportieve schreeuwlelijk en een bedaagd type tegelijk. Woestijnen wil je niet doorkruisen met deze ‘allroad’, maar dankzij de uitgekiende zithouding en het soepele V4-blok beschikt het wel over aangename toerkwaliteiten. Sturen gaat niet overdreven licht, maar dankzij het brede stuur is het zeker geen krachtoefening. Neutraal is wederom het toverwoord bij Honda.

[justified_image_grid ids=21747,21748,21749,21750,21751,21752,21753,21754,21755,21756,21757,21758]

GP Droomteam Competitie: coureursprijzen!

0

Vanaf aanstaande donderdag (12 maart) kan er ingeschreven worden voor de GP Droomteam Competitie 2015. Om alvast wat te gaan puzzelen, hebben we besloten om de prijslijsten alvast online te zetten. De oplettende kijker ziet ook prijzen voor wildcards staan. Dit is een nieuw spelelement en aanstaande donderdag zal dat op www.motor.nl als mede in het nieuwe nummer van MOTO73 uitgelegd worden. Veel succes alvast en houd deze site in de gaten voor de laatste nieuwtjes wat betreft de GP Droomteam Competitie! 

Opinie: Ware schoonheid zit van binnen

0

Liefde op het eerste gezicht. Mijn eerste was een Italiaanse. Ik moet zo’n veertien jaar geweest zijn en liep binnen bij SAFE Motors in Almelo. Ze stond in het Ducati-hoekje. Een op schreeuwerige wijze commercieel geëxploiteerde Ducati 996 Fogarty Replica, met Infostrada-, Playstation- en Dietsmann-bestickering. Ik beloofde mezelf plechtig er ooit één aan te schaffen.

Die belofte heb ik mezelf vaker gedaan. In het geval van de Suzuki TL1000R bijvoorbeeld, en bij een matzwarte Ducati 750 Supersport uit 1999. Ik heb de belofte slechts één keer ingelost, in het geval van een Kawasaki ZX-7R. Ik was 19 jaar en haalde haar uit België. Want het precieze model dat ik wilde hebben – 1998, compleet groen, maar met een wit nummervlak op neus en kont – stond in Nederland niet te koop. Importeren dus. Wekenlang hield de verliefdheid aan. Totdat ik het kenteken ontving en we er samen voor het eerst op uitgingen. Het was een tegenvaller van jewelste. Ze bleek bloed- en bloedsnel in vergelijking met de geknepen Honda CBR600F die me door mijn 25kW-periode loodste, maar snel bochtenwerk bleek een serieuze opgave. De liefde luwde voorgoed na een highsider op het oude circuit van Tubbergen. Ook die van de TL1000R bekoelde na een proefrit: te zwaar, te traag.

Liefdes kwamen en gingen, tot op de dag van vandaag. Maar sinds ik voor MOTO73 (vergelijkings)testen schrijf, ontstaan de liefdes anders. De liefdes zijn nu rationeel, weloverwogen en nauwelijks door gevoel ingegeven. Ontluisterend is het dat ik m’n favoriete motoren vaak lelijk vind. Goed voorbeeld is de in mijn ogen meest perfecte motorfiets die ik ooit heb gereden. Het is de KTM 990 SMT. Ogenschijnlijk ontworpen door een dronken Oostenrijker die geen verschil tussen voor- en achterzijde zag, maar ze biedt alles wat ik in een motor zoek. Ze is m’n eerste liefde waarbij uiterlijk geen rol speelt, en misschien dus ook wel m’n allereerste onvoorwaardelijke liefde. En jawel, ik heb mezelf al beloofd om er ooit één te kopen.

Hetzelfde geldt voor de MV Agusta Brutale 1090R. De achterzijde is aardig, maar de voorzijde gruwelijk. De koplamp lijkt geproduceerd door een astmatische glasblazer. Maar laat de Brutale nou nét de allergaafste motorfiets zijn die ik in 2014 heb gereden. Zelfs naast de nieuwe KTM 1290 Super Duke R, die weliswaar de vergelijkingstest in MOTO73 editie 11 won, maar mij persoonlijk niet de adrenaline-kick gaf die de MV me onbeperkt wist te geven.

Het is een pijnlijke conclusie. Op uiterlijk gestoelde liefdes bekoelen na een proefrit, lelijke schepsels veroveren m’n hart. Het is alsof ik eindelijk met Kate Upton in de bioscoop ben beland, waarna ze al boerend en ruftend het ene blik bier na het andere wegwerkt. Waarna ik een dag later Ma Flodder tegenkom en ze de vrouw van m’n leven blijkt te worden. Weet je wat: laat die 996 maar zitten. Ik hou de droom graag in stand. En geef de Brutale nog een kus.

Storm krijgt vorm

0

Op de Automotive Campus in Helmond is gisterenavond het design van de Storm gepresenteerd. 29 Studenten werken momenteel samen aan het project Eindhoven Storm, dat een elektrische toermotor moet opleveren die mee kan doen aan de 80 Day Race. Dit nieuwe evenement is enkel bedoeld voor voertuigen zonder brandstofmotor en in tachtig dagen behoren de deelnemers de wereld rond te gaan. Storm Eindhoven wil dat met een eigen ontwikkelde e-bike gaan doen, die enkele unieke eigenschappen heeft. Door een modulair accupakket, voorzien van 24 cartridges, is het mogelijk om een actieradius van 380 kilometer te bereiken. Ook het wisselen van de cartridges is zeer snel mogelijk en door er meer of minder te gebruiken is de motor aan te passen op de omstandigheden van het wegdek. In vol ornaat weegt de motor overigens 340 kilo. Tegenover dat flinke gewicht staat een 35 kW-sterke elektromotor die 120 Nm aan koppel kan leveren, met piekmomenten van 240 newtonmeter. Hierdoor is de Storm allerminst traag en is een top van 160 kilometer per uur te bereiken. De 0 naar 100-sprint moet in minder dan vijf seconden zijn afgelegd.

Ook opmerkelijk is het rijwielgedeelte van de Storm. Zo gebruiken ze aan de voorzijde een Hossack-ophanging, achter luchtvering. Niet alledaags en de voornaamste reden voor gebruik van deze systemen is om het comfort te verhogen. Evenals Brammo gebruikt ook Storm een versnellingsbak, zij het eentje met een planetair tandwielstelsel. Deze wordt geleverd door het Nederlandse Smesh. Hierdoor kan de Storm twee versnellingen gebruiken. Eentje voor flinke acceleratie, de andere is voor snelweggebruik om efficiënter met de energie om te kunnen gaan.  

De Storm gaat de komende maanden opgebouwd worden, waarna een testfase start. Net na de zomer moet het prototype gereed zijn, die nog gefinetunet wordt in de winter van 2015. Op 3 april 2016 start de Eindhovense studentengroep met de 80 Day Race.

 

Nieuw programma op RTL7

0

RTL MotorNieuws is de naam een nieuw programma dat vanaf morgen is te zien op de buis. Het is een informatief programma en wordt gepresenteerd door Corné Klijn. Op de afgelopen MOTORbeurs ben je misschien wel getuige geweest van de opnamen die werden gemaakt. Nieuws en trends staan centraal. Je zult dus véél motoren te zien krijgen. Het resultaat is zaterdag 7 maart te zien om 16.30u op RTL7. Het programma wordt op 8 maart om 15.30u herhaald op dezelfde zender. De tweede aflevering is volgende week zaterdag om half vijf op RTL 7 en die wordt ook op de zondag herhaald.

Win een Yamaha R3!

0

Met slechts een paar weken tot de start van het MotoGP-seizoen, neemt ook de Droomteamcompetitie-spanning toe. Zeker nu we bekend kunnen maken dat je dit seizoen kans maakt op een Yamaha YZF-R3 ter waarde van 5.999 euro. Met een maximaal vermogen van 42,0 pk bij 10.750 toeren per minuut en een koppel van 29,6 Nm bij 9.000 tpm is de vloeistofgekoelde tweecilinder een meer dan serieuze speler in zijn segment. 

Donderdag 12 maart start de inschrijving van de 2015-editie. Een editie waar je voor het eerst kunt kiezen uit wildcardrijders. De precieze uitleg hierover is vanaf aanstaande donderdag op deze site te vinden. We kunnen alvast verklappen dat de tijd dat je één keer een team kon vaststellen en vervolgens slechts mocht hopen op een goed resultaat definitief voorbij is. Voor elke race zul je dus weer al je teammanager-capaciteiten volledig moeten benutten. Ook hebben we een perfecte oplossing gevonden voor geblesseerde coureurs of voor rijders die tussentijds – noodgedwongen of vrijwillig – hun biezen pakken.

Om je extra voorbereidingstijd te geven, plaatsen we aanstaande maandag alvast de deelnemerslijsten met de prijzen per coureur online. Je hebt tot uiterlijk woensdag 25 maart 24.00 uur om je aan te melden met jouw Droomteam. 

Alvast succes!

Nieuwe SH300i gepresenteerd

0

In de categorie ‘wie het kleine niet eert…’ presenteren wij hierbij de nieuwe SH300i. Hoewel klein, er zijn inmiddels al meer dan een miljoen SH-scooters verkocht. In Europa! Ja, dat kunnen er niet veel zeggen… 

Met al het kuipwerk is het ietwat lastig waar te nemen, maar toch is het bodywork van de 2015 SH300i flink op de schop gegaan. En datzelfde geldt voor het naar 1438 mm verlengde frame. Hierdoor is de opbergruimte onder het zadel flink vergroot en biedt nu gemakkelijk ruimte aan een integraalhelm. Honda claimt dat, ondanks het langere frame, de rijeigenschappen nog steeds ‘dik in orde’ zijn.

Ook het motorblok mogen we niet vergeten. De 279cc, vloeistofgekoelde eencilinder is namelijk Honda’s eerste blok dat onder de strenge Euro 4-norm valt. Desondanks is het koppel onderin en in het middengebied toegenomen. Verder is de LED-verlichting aan de voor- en achterkant nieuw, net als de Smart Key waardoor de kans op diefstal weer een stuk kleiner geworden is. 

Zo kan de SH300i pas gestart worden als de sleutel zich binnen twee meter van de scooter bevindt. Sterker nog, ook het zadel wil niet open als je niet dichtbij genoeg bent met die sleutel. Verder ging het gewicht met één kilo naar beneden (169 kilo) en is ABS standaard op zowel de voor- als achterrem.  

Zoals je mag verwachten is de range met accessoires serieus. Denk daarbij aan onder andere verwarmde handvaten en veel grotere koffers. De SH wordt leverbaar in pearl cool white, pearl nightstar black, matt cynos grey metallic, moondust silver metallic, pearl siena red en pearl pacific blue. 

De prijs is nog niet bekend.