woensdag 13 mei 2026
Home Blog Pagina 1584

Herlings redt het net niet

0

In een spannende finale heeft Jeffrey Herlings er net niet voor kunnen zorgen dat hij zijn derde wereldtitel op rij won. Het was al een wonder dat de KTM-rijder in het Mexicaanse Leon aan de start stond en in de eerste manche was ook duidelijk te zien dat Herlings zeker nog niet op gewenst niveau aanbeland was. De Brabander werd slechts veertiende en zag zijn enige concurrent voor de titel juist winnen. Jordi Tixier was veel sneller dan de rest en zette zelfs de niet fitte (gebroken bovenbeen opgelopen in juli) Herlings op een ronde achterstand. Het verschil tussen de twee KTM-rijders was hierdoor nog vijf punten, in het voordeel van de Nederlander. Echter, de eerste manche liet al zien dat het krachtsverschil tussen dit duo enorm was. Weinig hoop was er dan ook op een eventuele titel voor Herlings.

Toch was daar een kans voor de Nederlander, aangezien Jordi Tixier problemen kende in de tweede manche. De Fransman werd van achteren aangetikt door Aleksandr Tonkov en viel daardoor. Hij kwam daardoor zelfs achter Herlings te rijden en moest een inhaalslag inzetten om zijn eerste wereldtitel veilig te stellen. Het duurde vrij lang voordat hij voorbij kon komen aan Glenn Coldenhoff, maar uiteindelijk pakte Tixier hem wel en kon zelfs opschuiven naar plek drie. Dat bezorgde hem voldoende punten om Herlings voorbij te gaan in het klassement. De Nederlander sloot zijn 2014-seizoen af met een tiende plek en moest in de laatste ronden de handdoek in de ring gooien. De pijp was volledig leeg voor Herlings, waarmee hij had laten zien dat hij alles op alles had gezet om alsnog die derde titel in de wacht te slepen. Helaas mocht het niet zo zijn.   

Foto’s: KTM Images

 

[justified_image_grid ids=20799,20800,20801,20802,20803,20804,20805,20806]

Getest: Yamaha Tricity

0

Wederom zet Yamaha in op drie, zij het ditmaal niet refererend aan het aantal cilinders, maar juist wielen. De Leaning Multi Wheel, zoals de Japanners hun Tricity noemen, zou een nieuw publiek moeten aanspreken, dankzij het extra voorwiel. In onze hoofdstad Amsterdam konden wij dit nieuwe concept van de Japanse motorfabrikant uitproberen. Allereerst werpen we een blik op het uiterlijk van de Tricity, waarbij het gelijk duidelijk is dat Yamaha bewust gekozen heeft voor een motorscooter die handelbaar over moet komen. Deze driewieler is een stuk smaller dan bijvoorbeeld een Piaggio MP3 of Peugeot Metropolis en oogt zodoende ook zeer licht. In werkelijkheid blijkt dat ook zo te zijn. Een eerste proefzit doet vermoeden dat het gewicht onder de 150 kilo is gebleven en dat blijkt haast te kloppen, want de Tricity doet rijklaar 152 kilo op de weegschaal zetten. Niet slecht voor een driewieler.   
Wat ook opvalt na een rondje om de Tricity gelopen te hebben, is het feit dat de afwerking van zeer hoog niveau is. Nergens zie je een draadje lopen, al het plastic sluit mooi op elkaar aan en oogt alles ook nog eens zeer compleet. Ondanks de behoorlijk lage prijs ontvang je een motorscooter die op meerdere uiterlijke vlakken hoge cijfers ontvangt. Het blijft overigens niet enkel bij een goede afwerking. Ook scoort deze scooter goed op het mooie design, een zeer informatief dashboard (tijd, benzinemeter, buitentemperatuur, tripmeters, totaalstand), de flinke ruimte onder het zadel (twintig liter), de praktische middenbok en de wel zo handige bagagehaak. 

Als de sleutel omgedraaid is en de startknop ingedrukt is, merk je voor de eerste maal dat je te maken hebt met een lichte motorscooter. In alle rust draait de 125 cc eencilinder zijn toeren, wachtend op je eerste commando’s aan het gashendel. Als je die geeft, zorg tijdens de eerste meters dan dat je went aan het nieuwe gevoel dat een driewieler aan je geeft. Dat gewenningsproces verloopt overigens zeer snel en voorspoedig en kun je gelijk merken dat deze Tricity gemaakt is om in de stad te gebruiken. Licht sturend draai je kort af en ben je de koning te rijk in druk verkeer. Ook met snelheden boven de 50 km/u blijft de Yamaha erg licht handelen en acteert de dubbele voorvork (dus vier vorkpoten!) naar behoren. Enkel als het asfalt er niet meer als een strak biljartlaken bij ligt, merk je dat de voorzijde van de Tricity ietwat beweging toont. Hobbels in de weg zorgen voor wat onbalans en op zulke momenten merk je dat de driewielige constructie toch enige moeite heeft om op correcte wijze het juiste gevoel te behouden. Wel een groot voordeel is dan weer het feit dat je nooit het gevoel hebt dat de Tricity onder je vandaan zal gaan, omdat je juist een extra ‘poot’ hebt om op te staan.
Als je de binnenstad verlaat en die inruilt voor bijvoorbeeld het buitengebied van Amsterdam merk je dat de Tricity aardig zijn best moet doen om hoge snelheden te halen. De eencilinder met een maximale 10,9 pk bij 9.000 tpm (rechtstreeks afkomstig van de Aziatische markt) blijkt dan toch aardig tekort te komen. Een tachtig-weg is nog te doen, maar mag de snelheid nog wat hoger (auto- of snelweg) komen te liggen, dan moet je serieus aan de slag. De topsnelheid ligt namelijk rond de 100 km/u, maar om die te bereiken heb je behoorlijk de ruimte nodig om die drie cijfers uiteindelijk op het dashboard te kunnen tonen. Het is dan ook niet voor niets dat Yamaha deze driewieler neerzet als een mobiliteitsfactor in een drukke stad, aangezien buiten de stadsgrenzen de speelruimte aardig beperkt wordt door de minimale cilinderinhoud. 

Dat Yamaha voor € 3.999,- een zeer complete driewieler neerzet, is een knap wapenfeit. Zeker als je nagaat dat deze scooter nergens een grote steek laat vallen. Kijk alleen al maar naar het feit dat deze motorscooter beschikt over Yamaha’s Unified Brake System (UBS). Dit gecombineerde remsysteem zorgt voor een behoorlijke remkracht via de twee hendels. Een ander groot voordeel van de Tricity is dat ie zeer zuinig omspringt met zijn benzine. Verwacht namelijk een gemiddelde van 1 op 40 en zelfs met een tankinhoud van 6,6 liter kom je dan zeker tweehonderd kilometer ver. Al met al hebben de Japanners een mooi, kwalitatief hoogstaand product op de markt gezet. Echter, de vraag is of we de Tricity veel in Nederland zullen gaan bewonderen, aangezien we hier niet zo van de lichte motorfietsen zijn, laat staan scooters. In het buitenland gaat er zeker animo voor zijn, aangezien men daar deze 125 cc ook met autorijbewijs mag rijden. In Nederland geldt die regeling echter niet, dus dat zal de verkoop van de Tricity enkel bemoeilijken. Jammer, want op zich is deze gemakkelijk sturende driewieler een ideale commuter voor de automobilist die geen vertraging meer wil oplopen tijdens zijn rit van huis naar werk en vice versa.

[justified_image_grid ids=20740,20741,20742,20743,20744,20745,20746,20747,20748,20749,20750,20751,20752,20753,20754,20755]

Van der Mark over zijn wereldtitel

0

Op het puntje van onze stoel zaten we, afgelopen zondag. Wat een heroïsche strijd leverde Michael van der Mark met Jules Cluzel om uiteindelijk de titel binnen te slepen. Na veertig jaar weer een wereldkampioen bij de solo’s! Zijn werkgever Honda zette hem vlak na de race voor de camera en dit was wat hij te zeggen had… 

Nieuwe MOTO73 is uit!

0

Gisteren viel de nieuwe MOTO73 bij de abonnees op de deurmat, Wat biedt deze MOTO73? We zetten het op een rijtje:

Triotest grote cruisers
De Moto Guzzi California 1400, Indian Chief Vintage en Harley-Davidson Road King Classic en Touring combineren toercapaciteiten met uiterlijk vertoon. Toeren leverde niet eerder zoveel bekijks op. Dit trio wekt een oergevoel op: de boel de boel laten en wegwezen. Welke motor doet dat het best?

The sky is the limit
Snelheid is alles in de motorsport, zelfs op het moment dat het misgaat. Als een coureur zichzelf in de nesten heeft gewerkt door een blessure, is spoed vereist. Het op Schiphol gevestigde JetNetherlands brengt met ambuflights de ‘slachtoffers’ op snelle wijze bij de juiste specialisten.

Van der Mark wereldkampioen!
Knijp je zo vaak en zo hard als je wilt, gooi zoveel water in je gezicht als je kunt, het is waar, je droomt niet. Michael van der Mark is, na een weergaloze race op Jerez, de wereldkampioen Supersport van 2014. En dat op de Pata Honda CBR600RR van Ten Kate Racing. Nederlandse historie in veelvoud!

Introductie KTM RC390
Het regent kleine KTM-modellen, en het regent ook tijdens de presentaties van die kleine Dukes en RC’s. Dat is zo slecht nog niet, want op eieren rijdend ontdek je al gauw de voordelen van een lichtvoetige A2-motorfiets.

Lezersactie KTM
KTM doet alles anders. Dat is niet nieuw, maar het merk is er maar wat trots op. Trots genoeg om enthousiast in te haken op de Test ‘m zelf-dagen en een datum te prikken voor een dagje oranje sturen voor enkele zeer gelukkige lezers. 

Sport voorbeschouwing BSB Assen
Voor de derde keer komt het spektakel van het British Superbike naar Assen. In het weekend van 19 tot en met 21 september steken de Britten het Kanaal over om de eerste race van de eindfase van hun kampioenschap te verrijden. Kevin Valk en Kervin Bos komen met wildcards aan de start. 

Marathonmotor Suzuki GSF600 Bandit
Al twaalf jaar koestert Ruud Franssen zijn Suzuki GSF600 Bandit. Na elk ritje, of de motor nu smerig is of niet, wordt er uitbundig gepoetst en onderhoud gepleegd. Geen wonder dat deze motor na 95.000 kilometer nog in de showroomstaat verkeert.

Reizen; De Buiten-Hebriden
‘Experience Life on the Egde’ staat er op de buitenzijde van mijn reisschema, samengesteld door Caroline Keith van de Outer Hebrides Tourism Industry Association, maar aangemeerd in Newcastle is dat gevoel er bepaald nog niet. Dat ontstaat voorzichtig op de A697, dwars door Northumberland. Wat een prachtige streek is dit ook, met al die bloeiende struiken. En dan moet Schotland nog beginnen!

Onvervangbare motortrofeeën gestolen uit museum.

0

Het National Motorcycle Museum in Birmingham looft een beloning van twintigduizend Britse ponden ut voor de gouden tip die leidt naar gestolen motortrofeeën. De hoogte van het bedrag geeft aan hoe belangrijk de verzameling prijzen is die afgelopen week werd gestolen. De weggenomen collectie bevat onder meer originele bekers van de TT van Man. De inbrekers denken waarschijnlijk dat ze een fortuin aan zilver in bezit hebben, maar de meeste prijzen zijn van nikkel.

 

 Iets stoms doen

De waarde van de unieke verzameling motorprijzen is niet in geld uit te drukken, maar als ze omgesmolten worden zijn ze niet meer waard dan vijfhonderd pond. Het museum looft daarom zo’n hoge beloning uit. “We pakken het pragmatisch aan”, zegt de museumdirecteur. “Dieven kunnen de trofeeën niet verkopen omdat ze te herkenbaar zijn en ze krijgen er omgesmolten bijna niets voor terug. We hopen dat we met deze beloning de trofeeën terug krijgen voordat de dieven er iets stoms mee doen.”

 

Immense collectie

Bij de inbraak vernielden de inbrekers drie van de vier vitrinekasten door deze in te slaan. Een grote puinhoop was het resultaat. Toch opende het museum – business as usual – gewoon de deuren voor het publiek. Het in 1984 geopende National Motorcycle Museum groeide in dertig jaar uit van een privé verzameling tot een immens museummet een collectie van 950 motoren en meer dan 250.000 bezoekers per jaar.

“See you in Mexico guys”

0

Met een vastberaden “See you in Mexico guys” laat Jeffrey Herlings op zijn Facebook-pagina weten dat hij zijn titel wil prolongeren. De motorcrosser uit Elsendorp lijkt stellig te zijn alsnog naar Mexico af te reizen om daar zondag in de laatste Grand Prix van dit jaar zijn wereldtitel MX2 te verdedigen.

 

Geslonken voorsprong
Herlings brak zijn bovenbeen in juli. De genezing op zich verliep goed, maar hij werd geplaagd door een infectie. Lang was het onzeker of hij dit jaar nog zou kunnen aantreden. De GP van Brazilië van afgelopen weekend liet hij schieten. Voor Brazilië had hij een voorsprong van 57 punten op Jordi Tixier. Zijn Franse teamgenoot profiteerde maar gedeeltelijk van de afwezigheid van de tweevoudig wereldkampioen en deed het verschil naar 23 punten slinken. Dat betekent dat er voor een niet optimaal fitte Herlings zeker nog kansen liggen.

 

Training op Boekel

Mocht Tixier beide manches in Mexico winnen, dan moet Herlings daar minimaal een zevende en een achtste plaats tegenover stellen. Gistermiddag trainde Herlings op het circuit van Boekel en dat verliep goed. Verwacht wordt dat hij vandaag naar Mexico zal vliegen. De kans op de derde wereldtitel van Herlings lijkt dus nog niet verkeken.

 

Foto: Ray Archer/KTM

Gooi de tank vol met knorretje

0

 Het Amerikaanse Hormel heeft de eerste motorfiets gebouwd die op varkensvet rijdt. Het is weer eens wat anders om (behandelde) bacon en ham in de tank te gooien in plaats van Euro 95. Hormel blijft met de varkensfiets redelijk dicht bij zijn roots. Het bedrijf produceert weliswaar geen motorfietsen, maar is wel actief in de vleesverwerkende sector. Deze motorfiets is dan ook eerder een publiciteitsstunt dan een staaltje van technisch kunnen.

 

Nederlands tintje
De basis van de Baconbike komt uit Holland. Herken je de Trek Diesel nog in deze varkensfiets? De alternatieve brandstof levert ongeveer evenveel vermogen als gewone benzine. De uitlaatgassen ruiken, het komt niet als verrassing, naar bacon. Om het percentage varken op de Baconbike verder op te schroeven, is het zadel van varkensleer gemaakt.

 

Toekomst voor vet

In datzelfde zadel reed bestuurder Eric Pierson van het hoofdkwartier van Hormel in Austin, Minnesota, naar het International Bacon Film Festival in San Diego. Lees hier alles over die trip. Een glorieuze toekomst voor varkensvet als alternatieve brandstof zit er niet direct in. Het raffinageproces is niet kostbaarder dan die van benzine, maar de kostprijs van het basismateriaal – bacon – is te hoog. Per liter brandstof heb je simpelweg te veel varkensvet nodig.

OPINIE: Horex ist nicht mehr

0

Het is bijna over en uit voor Horex. De Duitse fabrikant heeft uitstel van betaling aangevraagd bij de rechtbank en dat voorspelt meestal niet veel goeds. De enige redding lijkt nu nog te zijn als een externe investeerder zo vriendelijk is om zijn geld in dit project te stoppen. Horex kent een rijke historie, maar was al een tijdje van de markt verdwenen, totdat in 2010 ineens drie mannen het merk weer nieuw leven in hadden geblazen. Clemens Neese, Frank Fischer en Fritz Rombach kwamen aanzetten met de VR6, een prachtige machine met een dikke 1200 cc zescilinder. Het compacte blok met drie bovenliggende nokkenassen is een technisch pareltje, maar toch moeten de drie heren waarschijnlijk nu toezien dat de VR6 dus geen langer leven meer beschoren is. Zeer jammer, maar anderzijds sta ik er niet van te kijken. De reden is simpel. De marketing van het merk klopt van geen kanten.

Dat behoeft enige uitleg. Op het moment dat ik de Horex voor de eerste maal in 2010 zag staan op de EICMA was ik gelijk erg nieuwsgierig naar deze motorfiets. Een kleinschalig project, maar aan het prototype was gelijk te zien dat deze mannen verstand hadden van het bouwen van een motorfiets. De looks, het blok, de afwerking; het zag er allemaal in deze voorbereidingsfase al prima uit. Nadat ik mijn contactgegevens achterliet bij de desbetreffende persman werd ik telkens keurig op de hoogte gehouden vanuit de fabriekshallen van Horex. Door de professionaliteit waarmee gewerkt werd, leek het project zeker een kans van slagen te hebben. Tuurlijk, je weet dat zo’n motor een bepaald publiek (eentje met veel geld) moet zien te vinden in moeilijke financiële tijden, maar juist die groep heeft, zo lijkt het in ieder geval, niet zo’n last gehad van de crisis. Op het moment dat er melding gemaakt werd van het feit dat de verkoop en productie van de eerste VR6’s gestart werd, was ik dan ook hoopvol. De verkoopprijs was inderdaad behoorlijk te noemen, maar zeker niet onoverkomelijk voor motorrijders die net even een euro meer te besteden hebben. Uiteraard stuurden we ook een mail naar de Duitse fabrikant om eens op zo’n VR6 te komen rijden, waarna zij meldden dat er een internationale introductie zou komen. Na lang wachten bleken ze uiteindelijk van dat plan afgestapt te zijn en richtte de fabrikant zich eerst op de markt in eigen land, Zwitserland en Oostenrijk. De meerdere aanvragen die volgden om een proefrit te maken, werden telkens niet gehonoreerd door de fabrikant, terwijl we zelfs hadden aangegeven dat we bereid waren om naar Augsburg, de standplaats van Horex, te komen. Nein, was telkens het antwoord. 

De hoop dat Horex het zou gaan redden in de huidige motorwereld vervloog dan ook bij mij, want na talloze pogingen staakte ik mijn offensief richting de Duitse fabrikant. Het is al niet gemakkelijk om een bestaan voor een nieuw, exclusief merk op te bouwen, maar als je dan ook nog zelf je markt gaat beperken, dan is het niet vreemd om nu te lezen dat ze in de problemen zijn geraakt. Zonde, want de VR6 blijft een schitterende motor om te zien. En misschien ook wel om mee te rijden.

 

Introductie: Energica Ego

0

Steeds meer merken zoeken het in de elektrische hoek, zo ook Energica. Sinds enkele jaren zijn zij bezig om een superbike te ontwikkelen die zijn krachten uit een accupakket en elektromotor weet te halen. De productie van deze snelle fiets nadert en redacteur Jarno van Osch kreeg de kans om in de omgeving van Modena, waar de fabriek van Energica staat, een rit te maken.

Allereerst, hoe rijdt nu zo’n elektrische superbike?
‘Iedereen is uiteraard sceptisch als het gaat om e-bikes, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik het toch wel gaaf vond om op deze machine te rijden. Vanaf stilstand gaat het zo enorm rap van zijn plek af, echt niet te bevatten. Ondanks dat deze Ego ruim 250 kilo weegt, zullen er maar weinig motoren zijn die de Energica bij kunnen houden als je bij een verkeerslicht een sprintje trekt. En oh ja, gaaf geluid! Het is alsof je een flinke turbine aan boord hebt.’ 

En verder? Wat is de algemene indruk van de Ego?
‘De acceleratie is dus overweldigend en dat geldt ook voor de remmen. De Brembo Monoblocks hebben totaal geen moeite om de 258 kilo’s af te stoppen. Overigens voel je dat gewicht behoorlijk goed, vooral met manoeuvreren en het heeft ook zo zijn invloed op het stuurkarakter van de fiets. Het gaat allemaal niet vanzelf bij de Ego.’  

Een heikel punt bij E-bikes is altijd de actieradius. Geldt dat ook voor de Energica Ego?
‘Het is niet de fiets die je kunt inzetten voor een weekend-trip of iets dergelijks, maar een korte zondagsrit zit er wel in. Met een sportieve rijstijl kun je een afstand van rond de 120 kilometer reiken. Niet veel natuurlijk, maar er zijn E-bikes die met hetzelfde tempo sneller met een leeg accupakket komen te staan.’

Wanneer starten ze met de verkoop van de Energica Ego?
‘Ze verwachten in december de productie te kunnen starten, zodat de eerste Ego’s in april 2015 geleverd worden. Allereerst komen ze met de Ego 45, een iets exclusievere versie dan het standaard model. Heeft onder meer andere vering, wielen en uiterlijk. Daarna gaan ze door met de ‘gewone’ Ego. Overigens gaat Energica vrolijk door met een volgend model, dat tijdens de komende EICMA (begin november) gepresenteerd gaat worden. Naar alle waarschijnlijkheid een naked met eenzelfde basis als de Ego, die dan in 2016 op de markt moet komen.’ 

Een uitgebreid testverslag van de Energica Ego vind je binnenkort in MOTO73 én MOTOR Magazine.

Daalt de benzineprijs?

0

De prijs van olie is sinds het begin van deze zomer maar liefst tien procent goedkoper geworden. Half juni kostte een vat olie nog 115 dollar, vanochtend leverde een vat nog maar 99,80 dollar op. Dit komt door een afgezwakte economische groei en steeds meer inventiviteit en technologie in de zoektocht naar nieuwe olie. Olievelden die vroeger nog onbereikbaar leken, worden nu steeds vaker succesvol aangeboord.

Toch is er voor ons aan de pomp vooralsnog niets te merken. Het duurt nog even voordat de werkelijk goedkopere prijs de pomp bereikt: alle benzine die we nu tanken is nog afkomstig uit opslag- en overslag-centra. Daarvoor is enkele maanden geleden nog de volle mep betaald. Daarnaast werken alle grote maatschappijen met termijncontracten, die nog voor een hogere prijs zijn afgesloten.

Daarnaast wordt de daling van de brandstofprijzen door accijnsverhogingen deels tenietgedaan. Ook is het kabinet nog steeds voornemens om voor 2015 een nieuwe accijnsverhoging door te voeren.

Door de oorlog in Oekraïne, en de toenemende spanningen met Rusland, kan het bovendien ook nog zo zijn dat de olieprijzen binnenkort weer omhoog gaan. Rusland is een grote speler in deze markt en beschikt over veel energie. Wanneer zij de toevoerkranen van zowel olie- als gas richting Europa dichtdraaien, heeft dat op den duur weer negatieve invloed op onze benzineprijs. Ook de brandhaard rondom ISIS kan voor problemen gaan zorgen. In dit gebied ligt een groot deel van de oliereserves van de wereld.

Kortom: de dalende olieprijs kan voor ons over enkele maanden goed te merken zijn, maar door de toenemende spanningen in belangrijke gebieden, de verhoogde accijnzen en het naijl-effect van gemaakte afspraken hoeven we niet al te veel te verwachten.