De CTX1300 is zo’n motorfiets waarvan niemand weet welk gat –ie eigenlijk opvult. Biedt de Honda zich aan bij de toerrijder, of bij de baggerliefhebber? Of maakt –ie avances richting de custom-liefhebber die zelf liever geen vuile handen maakt? Of zijn er echt motorrijders die een cocktail van die drie genoemde segmenten verlangen? Het lijkt dat laatste te zijn, waar de CTX op gokt. Al weten we dat natuurlijk pas na een uitgebreide rijtest. En daar draaien wij onze hand niet voor om… We nemen de CTX mee door Hollands polderlandschap, vol idylle en romantiek.
Als een koning op de snelweg
Eenmaal op de snelweg, onderweg naar de idylle, is het gewoon bijzonder goed toeven aan boord. Met een gangetje van zo’n 100 kilometer per uur zetel je als een koning, zonder turbulentie of noemenswaardige lichaamsinspanning om in het zadel te blijven. De zit is rechtop met de knieën in een comfortabele hoek van zo’n 90 graden. Daarvoor moet de langere Nederlander wel wat naar achteren schuiven in het zadel, maar dat zadel is lang genoeg en biedt de nodige bewegingsvrijheid. Het kleine steuntje in de rug is niet zonder functie, het biedt een beetje steun wanneer je accelereert of de winddruk op je onderlichaam groot is. En hoewel de lengte van de fiets gigantisch is, hoef je geen armen te verrekken om bij het stuur te komen.
Toch zit z’n grootste troef verborgen in de techniek, want je kunt je telefoon, mp3-speler, navigatiesysteem of communicatiehelm via bluetooth draadloos verbinden, waarna je audio uit de twee speakers knalt. Heerlijk! Dit systeem is in Nederland trouwens standaard, terwijl het in veel andere landen slechts optioneel is. Je vindt er trouwens ook een USB-aansluiting waarop je bijvoorbeeld je telefoon kunt opladen.
Geen zesde versnelling
Dat het in de lengterichting geplaatste ST-motorblok (met de cilinders zijwaarts en mooi zichtbaar) naadloos loopt en op de snelweg z’n kaarten optimaal uitspeelt is natuurlijk geen verrassing. Dat de versnellingsbak maar vijf versnellingen heeft ook niet, gezien dat in de Pan European ook het geval is, maar een zesde versnelling als absolute overdrive zou stiekem best lekker zijn voor het echt laagtoerige cruisegevoel. De schakelwegen zijn trouwens opvallend kort, bijna sportief. Al zul je daar niet zo heel veel van merken, want het motorblok is dusdanig onder handen genomen zodat je verschrikkelijk schakellui kunt rondrijden. Dat blijkt vooral wanneer we de snelweg laten voor wat het is, en de zo heerlijke kronkeldijkjes en andere kleinere wegen verslinden.
Terwijl het motorblok in de Pan European 126 pk aan topvermogen en 125Nm aan koppel levert, is dat in de CTX 85 pk en 106 Nm. Maar dan wel bij veel lagere toerentallen. Daarbij is de CTX langer gegeared en dat maakt de noodzaak om te schakelen bepaald niet dringend. Het blok kan erg veel hebben en op een mooi dijkje zet je de CTX gerust in z’n derde of vierde versnelling om daar het komende half uur niet meer uit te komen. Lekker lui dus, en dat past goed bij de cruise-uitstraling van het geheel.
Het toer-aspect komt meer naar boven wanneer je aan het sturen slaat. Met het oog op het rijklaargewicht van 329 kilo en de wielbasis van 1490 millimeter verricht het rijwielgedeelte gewoon heel goed werk. Natuurlijk is het geen scheermes en zul je er geen supersportmotorfietsen mee op kunnen jagen, maar gevoelsmatig ligt het zwaartepunt erg laag bij de grond en dat zorgt voor neutraliteit en toch ook stuurgemak. Dit komt mede doordat de ruime benzinetank van 19,5 liter keurig onder het zadel is weggewerkt. ‘Gewoon goed’, zo kunnen we het stuurgedrag uiteindelijk noemen. Opvallend daarbij is trouwens de ruime grondspeling. Je moet écht flink hoeken om de voetsteps aan de grond te rijden.
Wel duur
Hoewel de standaarduitrusting lovenswaardig is, is dat ook niet gek gezien de kostprijs. Het is duidelijk de achilleshiel van de CTX1300, het prijskaartje van €19.999. Tja, we kunnen z’n toercapaciteiten oneindig roemen, ons verbazen over het neutrale stuurkarakter en volop genieten van de V4, maar feit is en blijft dat je voor dit geld héél veel andere toermotoren kunt kopen die op vele fronten beter zijn. Je moet écht vallen voor de CTX-uitstraling en diens cruise-capaciteiten die op bijzondere wijze het toersegment binnendringen, wil je overgaan tot het betalen van die € 19.999.
[justified_image_grid ids=19802,19803,19804,19805,19806,19807,19808,19809,19810,19811,19812,19813,19814,19815,19816,19817,19818,19819,19820]
Doel is elitekorpsen gebruik te laten maken van deze tweewielers om zo onder ‘stealthy’ omstandigheden speciale missies uit te kunnen voeren. Het in San Francisco gehuisveste BRD gebruikt de RedShift MX motorcross-machine als basis voor deze legerversie. Een topsnelheid van 80 km/u behoort op de 40 pk sterke BRD tot de mogelijkheden. Al zal de nadruk vooral liggen op het zo ver mogelijk opschroeven van de actieradius en de nog te ontwikkelen tweewielaandrijving.
Goon-rider Jack Miller kon zich in de uitloopronde weer eens ouderwets uitleven, de Australiër pakte z’n tweede overwinning op rij en maakt z’n favorietenrol na de sterke wintertests volledig waar. Alex Marquez kende minder geluk dan z’n grote broer en crashte wél in de laatste ronde, zo de deur openend voor Romano Fenati en Efren Vazquez om de overige twee podiumplaatsen in te pikken. Scott Deroue reed naar een verdienstelijke 19e plek, als eerste van een groepje met Philipp Oetl en teammaatje Ana Carrasco. Bryan Schouten had het aanzienlijk moeilijker op de Mahindra. De jonge Nederlander worstelt met z’n machine en z’n zelfvertrouwen, resulterend in een 26ste (en laatste) plaats.
