Wat deze veiling bijzonder maakt, is niet alleen de exclusiviteit van de machine zelf, maar ook de context waarin deze Norton verschijnt. Het merk werkt aan een comeback onder TVS Motor Company, na een verleden vol financiële turbulentie en gebroken beloftes. De Dominator ‘Naked’ vertegenwoordigt een paradox: een Britse cafe racer met alle romantiek, maar ook een product van een bedrijf dat in 2020 failliet ging.
De veiling trekt tot nu toe bescheiden aandacht, maar dat kan snel veranderen. Voor verzamelaars is dit een kans die zich niet snel opnieuw voordoet. De Dominator ‘Naked’ is een machine die spanning oproept, niet alleen door wat hij is, maar ook door wat hij vertegenwoordigt.
Is deze veiling een fascinerende kans – of een gewaagde gok? De toekomst zal het leren! Wil je meebieden of ben je gewoon nieuwsgierig geworden? Kijk dan hier.
Het zijn bijzondere tijden bij ons thuis, want onze oudste zoon Milan zit in groep 8. De doorstroomtoets heeft hij net gemaakt en nu is het dus echt tijd om te kiezen voor een middelbare school. Dat wordt er eentje in Geldermalsen – inderdaad, bekend van die harde crossbaan – op net geen twaalf kilometer van ons huis. Bijzonder, want tegenover ons zit de middelbare school van Zaltbommel. Milan wil echter naar de Lingeborgh, want die voelt het beste. Ik vind dat prachtig, niet kiezen voor het makkelijkste maar voor het beste. Daar ga je ver mee komen! Het zorgt er bij ons wel voor dat we na de zomer een soort van snelcursus loslaten gaan krijgen. Nu zit Milan nog op de basisschool in onze ‘achtertuin’ waar ook nog eens mijn vriendin lesgeeft. Van een stukkie lopen door een autoluwe wijk, wordt het dus door druk verkeer een uurtje fietsen… Het is nu al spannend, maar om te groeien moet je soms durven loslaten en dat is een prachtig bruggetje naar het RIDERS Festival.
Net zoals mijn zoon zijn eigen pad kiest, laten wij als Motor.NL Media Company het RIDERS Festival een beetje los. Een beetje dan, want zoals Ma Flodder het altijd zo mooi omschreef: ‘Het blijven toch je kinderen.’
Ik zie jullie daarom allemaal graag op 30 en 31 mei 2026 in het Autotron en tips over het loslaten zijn altijd welkom.
De afgelopen maanden brachten nagenoeg alle GP-rijders door op Sardinië of in Spanje. Daar zijn in januari en februari de weersomstandigheden over het algemeen gunstig om zich voor te bereiden op het nieuwe seizoen, al viel het weer in Spanje soms wel wat tegen. Naast alle trainingsarbeid was ook het starten in een wedstrijd welkom. Zo waren er wedstrijden in Italië, Spanje en Frankrijk, maar de traditionele cross van Hawkstone Park ging niet door, omdat het terrein onbegaanbaar was vanwege de regen.
In Bariloche zal blijken wie er momenteel het best voorstaat. Een absolute topvorm is nog niet nodig, want het seizoen duurt tot de tweede helft van september. De kalender heeft een pauze van vijf weken van half april tot de tweede helft van mei. In de zomermaanden is er geen sprake van een pauze, want dan zit er maximaal twee weken tussen twee GP’s.
Jeffrey Herlings moest vorig jaar vijf GP’s laten schieten vanwege blessures. Toch wist hij dankzij een ijzersterk slot van het seizoen nog vijfde te worden in de eindstand. In de loop van het jaar staken geruchten de kop op dat Herlings KTM zou gaan verlaten, het Oostenrijkse merk waarvoor hij heel zijn GP-carrière in actie was gekomen en 112 GP’s en vijf wereldtitels won. Er werd een overstap naar Honda gesuggereerd en dat pakte ook zo uit. Omdat zijn contract met KTM doorliep tot de laatste dag van het jaar kon Herlings pas vanaf de jaarwisseling gaan trainen op zijn Honda. Herlings: ‘Het is daarom een heel hectisch voorjaar geweest. Ik moest de nieuwe motor leren kennen en ook de mensen met wie ik nu samenwerk. Ik heb erg veel gereden vanaf 1 januari. Bij het aanpassen van de motor hebben we grote stappen gezet. Alles bij elkaar zijn het voor mij veel veranderingen geweest, ik geniet van de uitdaging en ik ben tot het uiterste gemotiveerd voor de eerste GP.’ Dat Herlings al goed aan zijn Honda is gewend, liet hij in Lierop zien. Hij ging in de eerste manche kort na Romain Febvre als tweede over de finish, de tweede manche werd met een ruime marge op de Fransman winnend afgesloten.
Calvin Vlaanderen, de nummer zes van 2025, werd door Yamaha bedankt voor zijn diensten en moest omkijken naar een ander team. Dat vond hij dicht bij de deur, bij het vanuit Bergeijk gerunde fabrieksteam van Ducati. Op gepaste afstand werd hij in beide manches derde.
Nieuw in de MXGP is MX2-wereldkampioen 2024 Kay de Wolf. Hoewel hij qua leeftijd nog in de MX2 zou mogen aantreden, koos hij er toch voor om met het Nestaan Husqvarna Team de overstap te maken. Hij moest Lierop laten schieten, omdat hij een week eerder in de eerste manche van een internationale cross in het Franse Sommières een duimblessure opliep bij een val op hoge snelheid. Of dit gevolgen heeft voor zijn start in Argentinië, was op het moment van schrijven nog niet bekend. De Wolf kijkt uit naar zijn debuut in de MXGP: ‘Ik voel me klaar voor de uitdaging. Ik heb in de MX2 veel ervaring opgedaan. De wintertesten zijn enorm goed verlopen. Het niveau in de MXGP is erg hoog, maar ik geloof dat ik voorin kan meedraaien.’
Voormalig Europees kampioen Rick Elzinga was vanwege zijn leeftijd gedwongen een klasse hogerop te zoeken. Hij heeft onderdak gevonden in het fabrieksteam van Beta, waar hij Jago Geerts als teamgenoot heeft.
Het Nederlandse Van Venrooy KTM Racing van Klaas Hattem brengt de Italiaan Mattia Guadagnini aan de start.
Drie Nederlanders behoren tot de vaste deelnemers in de MX2. Dat zijn Kay Karssemakers (DRT Kawasaki), Scott Smulders (Sixtyseven Racing Team; Husqvarna) en Cas Valk (TM Factory Racing Team).
1 van 6
Het is even wennen, Jeffrey Herlings niet langer in het oranje maar gestoken in het rood. Gebleven is startnummer 84.
Kay de Wolf gaat zijn debuut maken in de MXGP.
Tim Gajser verruilde Honda voor Yamaha.
Wereldkampioen MX2 van 2023 Andrea Adamo komt nu uit in de MXGP.
Kan Liam Everts als derde generatie wereldkampioen worden na zijn opa Harry en zijn vader Stefan?
De tweeling Sacha en Lucas Coenen kan zich op jonge leeftijd al meten met de wereldtop.
De fabrieksteams
In sommige jaren is er voorafgaand aan de eerste Grand Prix een duidelijke favoriet aan te wijzen. Dat is dit jaar zeker niet het geval, want er zijn meerdere rijders die op voorhand tot de titelkandidaten mogen worden gerekend. Dat zijn in de eerste plaats huidige en voormalige wereldkampioenen als Romain Febvre, Jeffrey Herlings en Tim Gajser. De andere voormalige titelhouders zijn Tom Vialle, Pauls Jonass, Andrea Adamo en Kay de Wolf.
Romain Febvre is opnieuw kopman van het fabrieksteam van Kawasaki. De Fransman heeft net als vorig seizoen Pauls Jonass als teamgenoot. De Let heeft vorig seizoen door blessures acht GP’s moeten missen. Febvre behaalde in 2025 zijn tweede wereldtitel, tien jaar na zijn eerste. Door het stoppen van Coldenhoff is Febvre met zijn 34 jaar nu de oudste rijder in de koningsklasse van de motorcross. De Fransman heeft zin in zijn twaalfde seizoen in de MXGP: ‘Ik voel me meer ontspannen dan afgelopen jaar omdat ik toen de titel heb behaald, maar mijn motivatie is nog steeds dezelfde: vooraan in het veld meedraaien. Mijn motor is gebaseerd op de winnende fiets van vorig jaar, al hebben we uiteraard wel wat aanpassingen gedaan. Ik heb in de wintermaanden heerlijk kunnen trainen op Sardinië.’
Honda vertrouwt naast Herlings op Ruben Fernandez en Tom Vialle. De Spanjaard kan terugkijken op een goed seizoen 2025, waarin hij vierde werd. Vialle verkaste na twee wereldtitels MX2 (in 2020 en 2022 op KTM) naar de VS, waar hij twee keer Supercross-kampioen East werd in de 250cc-klasse. Vialle: ‘Een 450 is natuurlijk een heel andere motor dan een 250. Ik heb er al sinds november op gereden en veel werk verzet. Een race is natuurlijk heel anders dan een training, want een GP is de echte test. Ik heb vertrouwen in mijn kunnen en hoop dat ik kan laten zien wat ik waard ben op de zwaardere motor.’
1 van 2
Ook onder de paraplu van Bajaj zet KTM een groot fabrieksteam in.
Ducati komt met drie rijders naar de MXGP, v.l.n.r. Calvin Vlaanderen, Jeremy Seewer en Andrea Bonacorsi.
KTM zet twee rijders in, verdeeld over twee teams. Joël Smets is verantwoordelijk voor de uit de MX2 overgekomen Andrea Adamo, de Italiaan Davide de Carli begeleidt Lucas Coenen. Adamo: ‘Ik voel me uitstekend thuis op de 450. Elke keer dat ik de baan op ga, voel ik iets nieuws en dat maakt het opwindend en interessant. Ik rij nu tegen rijders die veel meer ervaring op een 450 hebben en ik kan veel van ze leren. Over mijn verwachtingen doe ik geen uitspraken, al wil ik wel proberen zo dicht mogelijk in de buurt te komen van de top vijf.’
Lucas Coenen was de grote verrassing van 2025. De jonge Belg (hij werd 19 in november) wist het Febvre in zijn debuutseizoen erg moeilijk te maken en won zes GP’s. Coenen: ‘De voorbereidingen zijn goed verlopen, maar ik denk dat iedereen dat zegt. Ik ben er klaar voor. Ik wil weer het beste uit mezelf halen en proberen te winnen.’
Het fabrieksteam van Ducati wordt dit jaar geleid vanuit Nederland. Teambaas Louis Vosters, die de afgelopen jaren Fantic onder zijn hoede had, behield Andrea Bonacorsi als rijder. Ducati had vorig jaar Jeremy Seewer onder contract en die is gebleven. Voor Vosters is het een hernieuwde kennismaking met de Zwitser, die hij kent uit zijn Yamaha-periode. Nieuw is Calvin Vlaanderen.
Het fabrieksteam van Fantic wordt dit jaar aangestuurd door Jacky Martens. De Belgische teammanager is al een kleine dertig jaar actief met een team. Hij heeft als rijders Brent van Doninck en Alberto Forato.
Bij Husqvarna blijft Liam Everts de MX2 trouw. Everts: ‘Ik ben weer helemaal fit. Vorig seizoen had ik te maken met blessures, maar die hebben mij mentaal sterker gemaakt. Mijn doel voor 2026 is duidelijk: elk weekend strijden voor een podiumplaats en vanaf de eerste GP meedoen in de titelstrijd.’ Everts was in Lierop oppermachtig. Hij won beide manches, de eerste voor Scott Smulders en Kay Karssemakers, de tweede voor twee EMX250-rijders, Dani Heitink en Gyan Doensen.
Honda, Kawasaki en Ducati concentreren zich op de MXGP, maar hebben ook elk een fabrieksrijder in de MX2. Bij Honda is dat Valerio Lata, bij Kawasaki Mathis Valin en bij Ducati (dat debuteert in de MX2) Ferruccio Zanchi. Yamaha heeft een team van twee rijders, de Letse broers Karlis en Janis Reisulis. Bij Triumph is niets veranderd, want er wordt opnieuw gereden met Camden McLellan en Guillem Farres.
Simon Längenfelder verdedigt zijn MX2-wereldtitel.
Het MotoGP-seizoen 2026 is in de zinderende hitte van het Thaise Buriram van start gegaan met een aantal verrassingen. Want KTM en Aprilia maakten een einde aan de Ducati-heerschappij. Een oppermachtige Marco Bezzecchi (Aprilia) won de Grand Prix, terwijl Pedro Acosta (KTM) niet alleen wereldkampioen Marc Márquez (Ducati) in de Sprint versloeg, de jonge Spanjaard en zijn Oostenrijkse werkgever mogen zich na Thailand voor het eerst in hun bestaan ook koploper in de MotoGP noemen!
Vorig jaar leek het er even op dat ook Buriram na negen jaar weer van de WK-kalender zou verdwijnen. Dit omdat een groep invloedrijke Thaise politici liever het overheidsgeld wilde steken in een F1-race in de straten van Bangkok. Dit zou het aanzien van ‘Amazing Thailand’ namelijk wereldwijd een nog grotere boost geven. Dat zou dan wel ten koste gaan van de MotoGP. Maar inmiddels is dit contract toch tot en met 2031 verlengd. Het Chang International Circuit, dat afgelopen jaar ook nog eens als vluchtelingenopvang fungeerde tijdens het grensconflict tussen Thailand en Cambodja, mag dan wel niet het meest fascinerende circuit zijn, het hele evenement is dat zeker wel. En dat is iets dat steeds belangrijker wordt. Zeker voor rechteneigenaar MSEG. De slogan van de Thaise GP luidde dit jaar dan ook niet voor niets ‘More than a race’. En dat was op en rond het circuit ook dit jaar zeker weer het geval. Want door de inspanningen van onder andere de naamgever en sponsor van het circuit, het Thaise bierconcern Chang, was er andermaal ook naast de baan weer heel veel voor de racefans te beleven. En dat ook nog eens tot twee uur ’s nachts! Volop entertainment dus, zoals de Amerikanen het graag zien. Een absoluut hoogtepunt was ongetwijfeld de door het Prima Pramac Yamaha-duo Jack Miller/Toprak Razgatlıoğlu gewonnen komische Tuk-Tuk Challenge.
1 van 3
HET moment tijdens de Sprint tussen Marc Márquez en Pedro Acosta.
Marc Márquez (93), Marco Bezzecchi (72), Pedro Acosta (37) en Raul Fernandez (25) waren twee keer de hoofdrolspelers in Buriram.
Pedro Acosta en KTM wonnen de Sprint en verlieten Thailand als WK-koploper.
Razend snel
Maar gelukkig was en bleef voor de fans de strijd op het asfalt tijdens de openings-GP van 2026 het belangrijkste. En wat voor een seizoenopener werd het! Al tijdens de tests in Maleisië en in Thailand, een week voor de Grand Prix in Buriram, was duidelijk geworden dat met name Aprilia een grote stap voorwaarts had gemaakt. Marco Bezzecchi, de kopman van het merk uit het Italiaanse Noale, liet er tijdens het GP-weekend op het Chang International Circuit geen gras over groeien wat zijn bedoelingen waren. Want al op vrijdag liet de 27-jarige Italiaan zien razendsnel te zijn door met een tijd van 1.28,526, oftewel een gemiddelde van 185,1 km/u, een absoluut ronderecord op het Thaise circuit te rijden. Dit imponerende optreden was voor regerend wereldkampioen Marc Márquez aanleiding om ‘Bezz’ direct al tot de grote favoriet van het weekend te verklaren. Op zijn beurt zei de Italiaan dat Márquez dat was en bleef.
Champagne voor Marco Bezzecchi (m), Pedro Acosta (l) en Raul Fernandez (r).
Revanche
Voor de ongelukkige Bezzecchi zat er niets anders op dan op zondag revanche te nemen. Dat deed de Italiaan met verve. Opnieuw nam hij direct de leiding in de race en slaagde er na een zeer sterke openingsfase nu wel in om uit de klauwen van Márquez te blijven. Onder de gegeven bloedhete omstandigheden reed de Aprilia-coureur foutloos en wist perfect met zijn banden om te gaan. Met als gevolg een dominante en meer dan verdiende zege in de eerste GP van dit seizoen!
Ver achter de rug van Bezzecchi speelde zich van alles af. Uiteindelijk mochten Acosta (als tweede) en Fernandez (derde) opnieuw het podium beklimmen. Grote pechvogel en verliezer werd Marc Márquez. De regerend wereldkampioen, die fysiek nog niet honderd procent was, zag in de slotfase van de race een mogelijke podiumplaats teniet worden gedaan door een lekke achterband, veroorzaakt door een kapotte velg. Door de enorme belastingen, veroorzaakt door de hoge buitentemperatuur en de opgewekte hitte van het vele extreme remmen, scheurde die nadat Márquez de kerbstones had geraakt. Ook Joan Mir (Honda) verspeelde op deze wijze een mogelijke top-vijfklassering.
Al met al werd deze Grand Prix zo een Aprilia- en KTM-aangelegenheid. Want achter de top drie eindigden Jorge Martin en Ai Ogura als vierde en vijfde. Daarmee maakten zij het Aprilia-succes compleet. Terwijl Brad Binder als zevende de tweede KTM-rijder werd, was Fabio di Giannantonio dat als zesde voor Ducati. Zo stond er voor het eerst sinds 88 races geen Ducati-coureur op het podium. De laatste keer dat dit gebeurde, was tijdens de Britse GP van 2021.
Grootste tegenvallers voor het Italiaanse merk in Buriram waren ongetwijfeld Pecco Bagnaia en Alex Márquez. Na een zeer zwakke kwalificatie, dertiende, kwam eerstgenoemde niet verder dan twee negende plaatsen. En dat na de succesvolle tests, waardoor iedereen dacht dat Pecco weer de oude was. Na in de Sprint slechts elfde te zijn geworden, ging de jongste van de twee Márquez-broers in de GP-race onderuit. En dan te bedenken dat dit duo vorig jaar nog in beide races eerste en tweede was geworden. Toen verlieten zij Thailand met de maximaal te behalen 66 punten. Nu met slechts negen.
Naast Ducati moet ook Yamaha de grote verliezer van de eerste GP van dit seizoen worden genoemd. Maar het grote verschil tussen de twee is dat het tegenvallende presteren van Ducati incidenteel kan worden genoemd, terwijl Yamaha op het gebied van ontwikkeling nog een lange weg heeft te gaan. Kopman Fabio Quartararo was met de nieuwe V4 zelfs langzamer dan met de M1 van vorig jaar. De Fransman toonde dan ook duidelijk zijn frustraties. Ook al omdat hij niet snel verbeteringen verwacht. De gegeven situatie bij Yamaha maakt de overstap van Toprak Razgatlıoğlu naar de MotoGP er niet gemakkelijker op. Toch finishte de drievoudig Superbike-wereldkampioen als zeventiende, op slechts acht seconden van Quartararo (14e). De tweede MotoGP-debutant, Diogo Moreira (Honda), pakte als dertiende direct drie WK-punten.
1 van 2
Zij aan zij bij dik 300 km/u: Marc Marquez (93) en Jorge Martin (89), die duidelijk op de weg terug is.
Evenement: Grand Prix van Thailand Circuit: Chang International Circuit Lengte: 4.554 meter Pole position: Marco Bezzecchi (Aprilia), 1.28,652 (184,9 km/u) Snelste race ronde: Marco Bezzecchi (Aprilia), 1.30,487 (181,1 km/u)
Sprint
1. Pedro Acosta (E), KTM, 19.39,155; 2. Marc Márquez (E), Ducati, +0,108; 3. Raul Fernandez (E), Aprilia, +0,540; 4. Ai Ogura (J), Aprilia, +2,100; 5. Jorge Martin (E), Aprilia, +3,851; 6. Brad Binder (ZAF), KTM, +4,612; 7. Joan Mir (E), Honda, +4,924; 8. Fabio Giannantonio (I), Ducati, +5,748; 9. Francesco Bagnaia (I), Ducati, +6,910.
13 ronden = 59,202 km
Racegemiddelde winnaar: 180,7 km/u
Snelste ronde (4e): Marc Márquez, 1.29,922 = 182,3 km/u
Snelste ronde (5e): Marco Bezzecchi, 1.30,487 = 181,1 km/u (record)
Stand MotoGP na 2 van 44 races
Plaats
Coureur, Land, Fabrikant
Punten
1
Pedro Acosta, E, KTM
32
2
Marco Bezzecchi, I, Aprilia
25
3
Raul Fernandez, E, Aprilia
23
4
Jorge Martin, E, Aprilia
18
5
Ai Ogura, J, Aprilia
17
6
Brad Binder, ZAF, KTM
13
7
Fabio de Giannantonio, I, Ducati
12
8
Marc Márquez, E, Ducati
9
9
Franco Morbidelli, I, Ducati
8
10
Francesco Bagnaia, I, Ducati
8
11
Luca Marini, I, Honda
6
12
Johann Zarco, F, Honda
5
13
Enea Bastianini, I, KTM
4
14
Diogo Moreira, BR, Honda
3
15
Joan Mir, E, Honda
3
Quotes
1 van 4
‘Ik had liever op een andere manier gewonnen’.
Pedro Acosta (Red Bull KTM), die na zijn eerste Sprint-zege vond dat Marc Márquez voor zijn inhaalactie niet bestraft had hoeven worden.
‘Dit zijn de nieuwe regels. En die zul je als rijder moeten accepteren.’ Marc Márquez (Lenovo Ducati), die door een straf Pedro Acosta in de laatste bocht voorbij moest laten gaan en zo niet won.
‘Het was heel belangrijk om op deze wijze te reageren na mijn fout in de Sprint.’ Winnaar Marco Bezzecchi (Aprilia), die natuurlijk blij was, maar wel met beide benen op de grond blijft staan.
‘Helaas, deze dingen kunnen gebeuren, maar we weten dat we al op een goed niveau zitten.’ De immer optimistische Marc Márquez (Lenovo Ducati) na zijn uitvallen. Geen paniek dus.
Collin Veijer, Moto2 Race, Thailand MotoGP, 1 March 2026
Veijer eindigde keurig als vijfde in een van de meest hectische en kortste Moto2-races ooit. Na twee rodevlagÂsituaties in Thailand werd de strijd om de WK-punten uiteindelijk over zeven ronden beslist. De winst in de spannende sprintrace ging naar Manuel Gonzalez. Zonta van den Goorbergh had uitzicht op WK-punten, maar kwam door een crash niet aan de finish.
Er worden diverse rijders – zoals David Alonso, Daniel Holgado en Manuel Gonzalez – getipt voor de Moto2-wereldtitel in 2026, waarbij Collin Veijer door veel buitenlandse insiders als outsider wordt gezien. Hij bewees vanaf de eerste training dat de kenners zomaar gelijk kunnen hebben. Niet alleen zijn vierde tijd in de openingssessie was sterk, maar vooral zijn constante hoge tempo was indrukwekkend en mogelijk zelfs het beste van het veld. David Alonso was de snelste in deze training. Het kan snel verkeren, want een jaar eerder vochten Veijer en Alonso als Moto2-debutanten nog om de twintigste plaats tijdens de openingsrace op het Chang International Circuit in Thailand. Nu is vooral Alonso een absolute kanshebber voor de wereldtitel. Maar om hoog te finishen moet je goed kwalificeren, want het niveau in het Moto2-veld is dit jaar in de breedte ongelooflijk hoog. Het was een spel om honderdsten, waarin Alonso via Q1 moest komen en uiteindelijk als tiende eindigde in Q2, waarmee hij zijn kansen op een zege al flink verkleinde. Veijer deed het beter. De Red Bull KTM Ajo-coureur plaatste zich rechtstreeks voor Q2 en eindigde in die sessie als zesde, op 0,212 seconde van de snelste tijd. Senna Agius pakte de eerste poleposition uit zijn carrière en vormde de eerste startrij met Izan Guevara en Holgado. Veijer begon met vertrouwen aan de eerste race: ‘Ik denk dat ik het tempo heb om met de top drie mee te kunnen en ik ga voor een top-5-resultaat. Maar het allerbelangrijkste voor de eerste race is om in ieder geval te blijven zitten en punten te pakken.’
Met Zonta van den Goorbergh (links) en Collin Veijer (rechts) beschikt Nederland voor het vijfde jaar op rij over twee troeven in het competitieve Moto2-wereldkampioenschap.
In de eerste ronden van de eerste Moto3-race van 2026 wist de top vier uit de kwalificatie zich los te rijden: polesitter David Almansa, Alvaro Carpe, Adrian Fernandez en Maximo Quiles. Verrassend genoeg wist nieuwkomer Veda Pratama het gat te dichten. De 17-jarige Indonesiër nam Valentin Perrone in zijn kielzog mee. Pratama wachtte niet af en ging direct volop de strijd aan met Carpe en Fernandez. Dit zorgde ervoor dat Almansa en Quiles halverwege de race een beslissende voorsprong wisten op te bouwen, die zou uitgroeien tot negen seconden. Almansa deed vrijwel constant het kopwerk. De Spanjaard voelde zich zichtbaar goed in zijn eerste race op de KTM van Liqui Moly Dynavolt IntactGP, nadat hij vorig jaar nog uitkwam voor Leopard Honda. Het kwam aan op de laatste ronde, in de krappe slotbocht. Quiles stoomde met een ultieme remactie voorbij, maar Almansa kwam iets beter uit de laatste bocht en versloeg zijn landgenoot met 0,003 seconde op de finishstreep. Daarmee werd het kleinste verschil ooit op de finish in de Grand Prix-historie geëvenaard. Het betekende tevens de eerste zege voor de 20-jarige Almansa, bij aanvang van zijn derde volledige Grand Prix-seizoen. Perrone won de strijd om de derde plaats. Pratama werd achter Carpe knap vijfde, maar Indonesië moet nog even geduld hebben op de eerste podiumplek ooit in de Grand Prix.
UITSLAGEN EN TUSSENSTAND
19 ronden = 86,526 km
1. David Almansa (E), KTM, 32.14,186; 2. Maximo Quiles (E), KTM, +0,006; 3. Valentin Perrone (AR), KTM, +9,480; 4. Alvaro Carpe (E), KTM, +9,537; 5. Veda Pratama (ID), Honda, +9,687; 6. Adrian Fernandez (E), Honda, +9,723; 7. Brian Uriarte (E), KTM, +11,068; 8. Marco Morelli (AR), KTM, +11,334; 9. Joel Esteban (E), KTM, +11,541; 10. David Muñoz (E), KTM, +11,657; 11. Casey O‘Gorman (IE), Honda, +11,863; 12. Scott Ogden (GB), KTM, +13,732; 13. Adrian Cruces (E), KTM, +16,365; 14. Joel Kelso (AU), Honda, +17,264; 15. Eddie O’Shea (GB), Honda, +17,459.
Zo’n naakte duizend is een statement op zich: we hebben geen franje of luxe nodig, maar er moet wel een flinke dosis kracht zijn. De Hornet SP en Z1100 SE belichamen dit idee van pure power, maar zoals vaak leiden verschillende wegen naar hetzelfde doel. Wie is er als eerste bij de krachtmeting?
Kawasaki en Honda sturen hun 2023 luxe varianten de ring in, Kawasaki de ‘SE’ en Honda de ‘SP’. De belangrijkste verschillen met de goedkopere basismodellen zijn de Brembo-monoblokken voor en de Öhlins-veerpoten achter. Honda laat zich hier meer gelden met een complexe Öhlins-TTX-demper achter, die is uitgerust met een expansiereservoir en hydraulische voorbelasting, evenals krachtige Brembo Stylema-remklauwen voor. Kawasaki grijpt terug naar de basis; achter zit een Öhlins-STX zonder expansiereservoir, maar ook met hydraulische voorbelasting, en voor staan pseudo-sportieve Brembo M4.32-monoblokken die de massa moeten afremmen. Op de weg kan de Honda van de werkelijk hoogwaardige componenten echter slechts beperkt profiteren. Het grove ABS van de Hornet komt vroeg in en voorkomt zo heldendaden in de remzone. De TTX-demper kent een duidelijk sportieve basisinstelling, de aangeboren stijfheid zorgt voor voorbeeldige stabiliteit in snelle bochten op egaal asfalt, maar op secundaire wegen en hobbelige paden gaat het er ruwer aan toe op de Hornet. Bij het insturen is de Honda iets gewilliger; de smalle achterband op de smallere velg en het gewichtsvoordeel van tien kilo maken hier het verschil. Over het geheel genomen lijkt de geometrie van de Honda iets handlingvriendelijker te zijn. In ruil daarvoor is de Hornet boven de 200 km/u minder stabiel dan de Kawasaki, waardoor de Honda-technici het blok elektronisch hebben afgeregeld bij 230 km/u. Maar het is eerder een academische discussie dat de stabiele Kawasaki ondanks het mindere vermogen toch een maximumsnelheid bereikt van 247 km/u.
Bij een stoplichtsprint komt de Kawasaki iets beter van de lijn, meer gewicht op het voorwiel stabiliseert en de krachtige motor laat zich met gas en koppeling makkelijker balanceren tot aan de wheeliegrens. Dit voordeel heeft de SE tot zo’n 140 km/u. Boven deze snelheid slaat de giftige Hornet genadeloos toe – maar helaas meten we in dit gebied niet meer. Het doortrekken in de zesde versnelling verwerkt de Kawasaki toch heel gemakkelijk. Tijdens een vlotte rit op een landweg is er sprake van grofweg gelijkspel, niemand zal zich hier echt afscheiden; maar de Kawasaki-rijder heeft minder haast en hoeft niet zo vaak te schakelen.
Honda CB1000 Hornet SP.
1 van 7
Prijs en uitrusting
De CB1000 Hornet SP en haar eenvoudiger uitgeruste stalgenoot zonder ‘SP’ verkopen prima. Aantrekkelijk is vooral de ongeëvenaarde verhouding van introductieprijs en motorvermogen. Wie ooit zijn schoolpauzes nog met knikkeren heeft doorgebracht, kan moeilijk weerstand bieden aan de magie van getallen. Maar dat de nominaal zwakkere Kawasaki beter presteert op het testparcours, bewijst dat vermogen ook eerst de weg naar het asfalt moet zien te vinden. Wat is een goedgevulde knikkerzak dan nog waard? Al met al wil de Kawasaki-dealer ongeveer 1.000 euro meer zien dan zijn Honda-collega, en dat rechtvaardigt de Kawasaki met haar romige, soevereine 1100-viercilinder en de extreem goed afgestelde totale rijervaring. Daarnaast staat de Hornet 1000 SP er behoorlijk eenvoudig bij, wat je ook kunt zien als een consequente uitvoering van het streetfighter-idee. Natuurlijk komt de Honda in afwerking en kleinere detailoplossingen niet in de buurt van de degelijke Kawasaki. Dit spanningsveld laat zich het beste beschrijven aan het framewerk: Kawasaki biedt een mooi vervaardigd aluminium hoofdframe met een geschroefd achterframe van hetzelfde lichte metaal. Stevig en mooi! De Honda-ontwikkelaars drukten op de kosten: een eendelige lasconstructie van geperste stalen delen moet de klus klaren. Werkt ook, maar lasnaden wil je liever niet zo in het zicht hebben.
Conclusie Honda CB1000 Hornet SP vs. Kawasaki Z1100 SE
De Honda CB1000 Hornet SP levert een heleboel pk’s voor een lekkere prijs. Voor een streetfighter is dat een betrouwbaar recept voor succes. Dat de totale afstemming eerder ruig is, de motor in het middentoerengebied als een 750 aanvoelt, en sommige detailoplossingen onder druk van kosten zijn ontstaan, mag je met een gerust hart negeren – omdat de prijs klopt. De filosofie van de degelijkere, duurdere Kawasaki Z1100 SE is volledig anders. Perfect afgestemd voor snelle binnenwegen, levert de Kawasaki power en glijdt de motor moeiteloos over hobbelige wegen; zelfs het ABS werkt een klasse beter. Wie op de centen let, kan ook de overwegend identieke Z1100 zonder SE in overweging nemen: die ligt qua prijs op gelijke hoogte met de CB1000 Hornet SP.
In een zinderende start van het MotoGP-seizoen 2026 zorgden Pedro Acosta van Red Bull KTM Factory Racing en Marc Marquez van het Ducati Lenovo Team voor een echte klassieker in Buriram. De twee namen het tegen elkaar op gedurende 13 explosieve ronden, met een climax die alle verwachtingen overtrof.
Het kantelpunt van de race in Thailand kwam in de voorlaatste ronde toen Marquez en Acosta contact maakten, wat resulteerde in een straf voor Marquez (#93). Dit gaf Acosta mede de kans om zijn allereerste Sprint Race-overwinning te behalen en zich de eerste KTM-rijder te maken die aan de leiding staat in het MotoGP Wereldkampioenschap. Mede, want hij reed natuurlijk ook ijzersterk, zoals Marquez na afloop eerlijk bevestigde. Marquez moest zich na de straf tevreden stellen met de tweede plaats, terwijl Raul Fernandez van het Trackhouse MotoGP Team het podium completeerde op zaterdag. De race begon met Marco Bezzecchi van Aprilia Racing, die sterk van start ging. Helaas verloor hij de controle en crashte net voordat de vuurwerkshow tussen Acosta (#37) en Marquez losbarstte.
Na afloop van de Sprint Race draaide de gesprekken vooral om de actie van Marquez. Wie er uiteindelijk gelijk heeft, blijft onderwerp van discussie. Marquez zelf koos ervoor om zich na de race rustig te houden en accepteerde het oordeel van de wedstrijdleiding. “Mijn mening? De Race Directie beslist,” aldus de regerend wereldkampioen. En daar heeft hij natuurlijk een punt.
En terwijl de actie op de baan in volle gang was, stond onze eigen MotoGP-specialist Henk Keulemans precies op de juiste plek, zoals altijd. Henk heeft er een bijzonder talent voor om niet alleen in de juiste bocht te staan, maar ook op de perfecte locatie in die bocht. En dat maakt hem uniek. Het resultaat? Een fantastische fotosessie die de spanning en klasse van deze spannende MotoGP-wedstrijd perfect heeft vastgelegd.
Met dit begin van het seizoen lijkt het erop dat 2026 wederom een jaar vol opwinding en verrassingen zal worden in de MotoGP. En met zulke memorabele momenten vastgelegd door mensen als Henk, kunnen fans over de hele wereld het spektakel nogmaals beleven.
Weet jij nog wat er in het seizoen 2014 in de World Superbike gebeurde? Na flink graven komt een spannende seizoensontknoping naar boven tussen Sylvain Guintoli (Aprilia) en Tom Sykes (Kawasaki) in Qatar. Sykes’ teamgenoot Loris Baz bleef in de eerste race tegen stalorders in vóór hem rijden, wat Guintoli nog dichter bij de wereldtitel bracht. Guintoli pakte met twee zeges in Qatar de felbegeerde nummer 1-plaat en vertrok daarmee naar Ten Kate Honda. Het Nederlandse team begon in 2015 met een compleet nieuwe line-up — met zelfs twee regerend wereldkampioenen. Want ook de beste Supersport-rijder van 2014 werd binnen de eigen gelederen overgeheveld: de 22-jarige Michael van der Mark. Vanuit Nederlands oogpunt geweldig: eindelijk weer een vaste Nederlander in de World Superbike. Maar nog veel belangrijker: nog nooit waren de verwachtingen vanuit ons land zo hoog in deze klasse.
Van der Mark leverde vanaf het eerste moment. De openingsronde van 2015 op Phillip Island kan ik mij nog als de dag van gisteren herinneren. De vierde startplek en de vijfde plaats in de eerste race bezorgden mij al een opgelaten gevoel. Maar toen kwam Race 2. In de openingsfase reed hij op de vierde plek. Geweldig, maar in de eerste race moest Michael de top drie nog laten gaan. Deze keer niet. Op spectaculaire wijze baande de Honda-rijder zich een weg langs niemand minder dan Chaz Davies (Ducati), Leon Haslam (Aprilia) en Jonathan Rea (Kawasaki). De manier waarop was al even indrukwekkend. Zijn favoriete inhaalactie? Door sneller uit te komen bij de razendsnelle Doohan Corner (eerste bocht) kon hij zijn concurrenten voorbijsteken in de daaropvolgende Southern Loop. Een Nederlander aan de leiding in de World Superbike en dat nog wel tijdens zijn debuutweekend! Van de achtste tot de dertiende ronde reed ‘Magic Michael’ op kop voor al deze wereldtoppers. Dat hij later in de race onderuitging, maakte niets uit; Van der Mark had zijn visitekaartje afgegeven.
Het werd de basis voor elf seizoenen in de World Superbike. In 2026 schakelen we weer even terug naar het seizoen van 2014 en daarvoor, toen keken we ook zonder een Nederlandse wereldtopper naar het World Superbike.
Michael van der Mark (#60) leidt het veld tijdens zijn WorldSBK-debuut op Phillip Island, met achter hem onder anderen Leon Haslam (#91) en Jonathan Rea (#65).
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
