Terug in de tijd op meerdere vlakken: ouderwets racen op stratencircuits zonder veel poespas, een racedag met een bomvol programma, een organisatie die overal aan denkt en dat alles gecombineerd met de uiterst vriendelijke gastvrijheid waar de Achterhoek om bekendstaat. De jaarlijkse Road Races op de Varsselring in Hengelo (GLD) zijn in mijn ogen een uniek motorsportuitje, waar ik mijn gezin vorig jaar al deel van liet uitmaken. Wil jij er dit jaar bij zijn? Kom dan op 2 en 3 mei naar de Achterhoek en je wordt met open armen ontvangen. Bovendien is het de laatste kans om de Superbike-klasse hier in actie te zien.
Het TT Circuit Assen is natuurlijk onze nationale trots als het gaat om wegrace in Nederland: een uiterst moderne locatie met prachtige evenementen als de MotoGP, WorldSBK, BSB en IDM. Maar als het gaat om Nederlandse stratencircuits, staat de Varsselring in Hengelo (Gelderland) absoluut op nummer één. In het verre verleden moest organisator HAMOVE deze positie nog weleens delen met races in bijvoorbeeld Raalte of Tubbergen. Maar deze evenementen zijn – net als veel andere stratencircuits – in de loop der jaren verdwenen.
Slimme zet
In Hengelo wordt als enige stratencircuit in Nederland nog steeds op internationaal niveau geracet, en dat gebeurt al sinds 1967. Wat ik zo mooi vind: de Varsselring ademt motorsporthistorie. Je voelt het gewoon als je er bent. In het verleden reed de legendarische Jarno Saarinen al op deze baan. Vooral in de jaren ‘70 en ‘80 kwamen er ontzettend veel wereldtoppers naar de Achterhoek. Nadat ruim tien jaar geleden het ONK-wegrace hard achteruitging en rijders steeds minder happig werden om op stratencircuits te racen, speelde HAMOVE daar samen met een aantal internationale roadrace-organisatoren op in door het International Road Racing Championship (IRRC) te organiseren. Dat bleek een sterke zet. Het zorgde ervoor dat er in het afgelopen decennium nog steeds veel internationale Superbike- en Supersport-rijders afreisden naar het unieke stratencircuit van 4,878 kilometer, waar haakse hoeken en vloeiende bochten elkaar afwisselen. Dat leverde volle startvelden en spectaculaire races van hoog roadrace-niveau op.
Bizarre 500cc- en MotoGP-races: toen niets ging zoals gepland #1
De Molenbocht
Maar dat was niet de voornaamste reden dat ik vorig jaar graag mijn gezin – mijn vrouw, dochter van vijf jaar en zoon van twee jaar – wilde meenemen naar Hengelo. Want naast de actie op de baan is de toegankelijkheid van het evenement geweldig en bijna uniek voor deze tijd. Dat begon voor ons al bij aankomst, of eigenlijk zelfs al onderweg. De bewegwijzering is uitstekend geregeld: al kilometers voor aankomst word je de juiste kant op geleid, en dat ging naadloos verder op de parkeerplaats. Omdat wij die dag een van de genodigden waren, konden we onze auto dicht bij het rennerskwartier kwijt. Vanaf daar was het nog maar een klein stukje lopen naar de befaamde molen, waar media, sponsoren en genodigden gedurende de dag welkom zijn. Toen we met z’n vieren aan de wandeling wilden beginnen, stopte er een golfkar naast ons. Een zeer vriendelijke vrijwilliger van HAMOVE bracht ons wel even naar de molen. ‘Dit doe ik de hele dag,’ vertelde hij enthousiast. Voor onze kinderen kon de dag na dit ritje al niet meer stuk. En qua gastvrijheid kon HAMOVE op dat moment al geen onvoldoende meer scoren. Natuurlijk snap ik dat je als toeschouwer niet met een golfkar wordt opgehaald, maar dat de organisatie hierover nadenkt voor genodigden zegt veel. En eigenlijk maakt het niet uit waar je bent op het circuit: alle vrijwilligers die het evenement mogelijk maken, laten je voelen dat je welkom bent. Of je nu een kopje koffie haalt, de weg vraagt of de tribune oploopt – overal is diezelfde Achterhoekse gastvrijheid. Ik dacht die dag: dit moet wel een van de vriendelijkste motorsportevenementen ter wereld zijn. Maar natuurlijk werd er ook geracet. We hebben met z’n vieren een tijd bij de Molenbocht gekeken. Ik vind die slingers vanaf de Boschbocht naar de laatste bocht geniaal, als je rijders op hoge snelheid van links naar rechts ziet gaan tussen de weilanden. En dan keihard aanremmen voor die laatste haakse hoek. De kinderen moesten even wennen. Niet aan het geluid – daar hadden we bescherming voor – maar vooral aan de actie, want alles gebeurt toch vrij dicht voor je neus. Maar het duurde niet lang of ze werden steeds enthousiaster. ‘Wie is dat die vooroprijdt?’ vroeg mijn dochter. ‘Dat is Thijs Peeters,’ zei ik. Beide kinderen hadden in Thijs al snel hun held gevonden. En hij won ook: vier keer in totaal, al hebben ze dat niet allemaal gezien. Wel verremde Thijs zich nog een keer in de Molenbocht, waardoor hij via het gras vlak voor ons langs schoot. Dat maakte indruk en daar werd thuis nog lang over nagepraat. Het mooiste van de racerij vonden ze uiteindelijk toch wel de start en de uitloopronde. Dan werd er volop gezwaaid en geklapt naar de rijders. En het leukste: bijna alle rijders zwaaiden terug.
Genoeg vermaak
Wat voor toeschouwers in Hengelo (GLD) prettig is: er is zo’n vol wedstrijdprogramma dat er bijna continu actie op de baan is. En mocht je daar even genoeg van hebben, dan is er in de paddock ook van alles te zien en te beleven. Het mooie is dat alle teams hier nog ouderwets vanuit tenten werken. De meesten vinden het geen probleem als je even binnenloopt of als een van je kinderen kort op de motor wil zitten. Lekker laagdrempelig. Vriendengroepen staan er gezellig met elkaar een biertje te drinken, maar jong en oud loopt gemoedelijk door elkaar heen. Ook de podiumceremonie is gewoon in de paddock en dat vonden de kinderen geweldig. Om de beurt moest ik ze op mijn schouders nemen, omdat ze wilden zien hoe de huldiging in zijn werk ging. Daarnaast zijn we nog even naar de tribune bij de Veldermansbocht (de eerste bocht) gelopen. Als ik alleen was geweest, had ik zeker een volledige ronde langs de baan gelopen. Ben je goed ter been, dan is dat absoluut een aanrader. Achter op het circuit liggen namelijk een aantal spectaculaire aanrempunten. Ook zijn er twee chicanes aangelegd, met taluds (graswallen) voor het publiek – iets waar HAMOVE duidelijk over heeft nagedacht. Een tip: loop je rondje tegen de rijrichting in, zodat je de motoren op je af ziet komen in plaats van dat je steeds achterom moet kijken. En hoewel het evenement historie ademt, gaat het ook met zijn tijd mee. Sinds 2025 is er een livestream met beelden van uitstekende kwaliteit. Met grote schermen langs de baan kan het publiek de actie volgen wanneer de rijders buiten het zicht zijn, aangevuld met enthousiast commentaar van de speakers. Halverwege de middag hadden de kinderen het logischerwijs wel gezien en zijn we huiswaarts gegaan. Weken later hadden ze het er nog over en werden de races fanatiek nagespeeld in de tuin.
Laatste keer Superbike
Voorheen waren er jaarlijks vier Superbike-races in Hengelo: twee voor het IRRC en twee voor de BeNeLux Trophy. In 2026 zijn dat er nog maar twee, omdat de IRRC Superbike is opgehouden te bestaan. Als reden werd een combinatie van oplopende kosten en veiligheidskwesties door de hoge snelheden genoemd. Wel is er een vervangende klasse in het leven geroepen: de IRRC Sportbike, die in Hengelo zijn debuut maakt. De IRRC Supersport blijft behouden. Veel voormalige IRRC Superbike-rijders hebben zich verenigd in een nieuw initiatief: ES Road Racing, waarin met Superbike-motoren op diverse stratencircuits in Europa wordt geracet. Ook deze klasse maakt in Hengelo voor het eerst zijn opwachting en rijdt samen met de BeNeLux Trophy Superbike. Het is bovendien de laatste keer dat Superbike-motoren in actie komen op de Varsselring. De KNMV staat na dit jaar geen Superbikes meer toe op stratencircuits. Meerdere nationale bonden volgen deze lijn, waardoor het road racen op het Europese vasteland steeds meer onder druk komt te staan. Aan een raceklasse met een rijke historie in Hengelo komt dus na 2026 een einde. Naast de IRRC Supersport, IRRC Sportbike, BeNeLux Trophy Superbike, BeNeLux Trophy Supersport en ES Road Racing komen ook de Northern Sidecar Cup, NK Classics IHRO, Belgian Twin Trophy, Camathias Cup en de 2-Stroke-klasse in actie tijdens het overvolle programma van de 58e editie van de Road Races in Hengelo.
