Motorrijders die met Hemelvaart naar de Alpen trekken, kunnen rekenen op een onaangename verrassing. Volgens Weerplaza staat het gebied voor een opvallend late winterinval. Waar het afgelopen weekend in sommige dalen nog 25 graden was, ligt er nu sneeuw tot onder de 1200 meter – en dat is nog maar het begin.
De plotselinge kou komt door een stevige noordweststroming die koude lucht vanuit het poolgebied aanvoert. Op de hoogste toppen vriest het overdag streng, terwijl in de dalen regen en natte sneeuw zorgen voor gladde wegen. De sneeuwvalgrens zakt de komende dagen mogelijk tot rond 800 meter, waardoor zelfs lagere bergwegen opnieuw wit kleuren.
Donderdag en vrijdag krijgen vooral Oostenrijk en Zwitserland de meeste neerslag te verwerken. Lokaal kan er tegen het weekend ruim een meter sneeuw vallen – iets wat sinds 2007 niet meer zo laat in het seizoen is gebeurd.
Motorrijders doen er dus goed aan hun ritten uit te stellen en de weersverwachtingen scherp in de gaten te houden. Voorlopig is de winter in de Alpen terug van weggeweest.
Komende zondag 17 mei wordt begonnen aan de tweede helft van de serie van vier wedstrijden van de Dutch Masters of Motocross. Op het prachtige circuit “De Herikerberg” van Markelo komen alle Nederlandse toppers aan de start. Zij moeten het opnemen tegen tal van buitenlanders, die voor een groot deel een hoofdrol spelen in de GP’s. Op voorhand is topspanning gegarandeerd.
Na de wedstrijden in Heerde (waar de race van Oldebroek werd verreden) en Halle (waar de tweede manches vanwege een plensbui kwamen te vervallen) is Jeffrey Herlings als enige rijder nog ongeslagen. In de 500cc-klasse kwam hij drie keer als winnaar over de finish. Zullen Kay de Wolf, Romain Febvre, Calvin Vlaanderen of Glenn Coldenhoff in staat zijn een eind te maken aan zijn zegereeks?
Bij de kwartliters wacht Cas Valk zware concurrentie van de Letse broers Karlis en Janis Reisulis. Maar ook de Nederlanders Jens Walvoort en Kay Karssemakers zijn kandidaten voor een podiumplaats. Daarnaast rijden er ook de 125cc- en de 85cc-klasse.
Er wordt getraind van half negen tot half elf. Om elf uur is er een handtekeningensessie, waarbij veel toppers aanwezig zijn. Het wedstrijdprogramma begint om vijf over elf met de eerste manche van de 85cc. Daarna volgen de 125cc, 250cc en 500cc. Vanaf vijf over twee worden de tweede manches verreden.
De volledige deelnemerslijsten alsmede het complete tijdschema zijn te vinden op motorcrossmarkelo.nl.
De gerenommeerde Duitse custom-bouwer Diamond Atelier heeft een bijzondere 1994 BMW R100R café racer op de markt gezet: een motorfiets die klassieke Beierse techniek naadloos combineert met modern vakmanschap. De motor wordt aangeboden bij veilinghuis Bring a Trailer. Voor liefhebbers van handgemaakte custom bikes is dit er eentje om snel te handelen.
Ambacht op twee wielen
Diamond Atelier, gevestigd in München en al jaren toonaangevend in de wereld van premium custom motorfietsen, heeft deze R100R omgetoverd tot een café racer waar alle details kloppen. De basis is het beproefde R100R-platform, maar vrijwel alles eromheen is opnieuw bedacht en met de hand gemaakt. Het resultaat: een zwart-gouden kleurschema met een minimalistische uitstraling.
Blikvangers zijn het handgemaakte café-stijl staartstuk, een Walzwerk subframe en een omgekeerde voorvork voor grotere rigiditeit en scherpere handling. Clip-on stuur en achtergeplaatste voetsteunen zorgen voor een atletische rijhouding, typisch voor een échte café racer. LED-verlichting geeft de machine een modern gezicht zonder de klassieke soul aan te tasten.
Het kloppende hart blijft BMW’s iconische luchtgekoelde 980cc OHV boxermotor met dubbele Bing-carburateurs. De motor levert zijn vermogen via een vijfbak transmissie en cardanaandrijving, wat het koppelrijke karakter van klassieke BMW-boxers garandeert. Een twee-op-één Spark-uitlaatsysteem optimaliseert de uitlaatgasafvoer en draagt bij aan een lager gewicht en strakker silhouet.
De wielen zijn 17-inch randloze spaakwielen met Metzeler Roadtec-banden voor grip en rijcomfort. Het cockpit is sober maar doordacht: een compact Motogadget Motoscope Tiny-display levert alle essentiële informatie zonder visuele rommel.
Een kans die niet vaak voorbijkomt
Café racers van Diamond Atelier verschijnen zelden op de markt — en als ze dat doen, is de interesse groot. Met zijn doordachte opbouw, exclusieve componenten en de reputatie van de bouwer is deze 1994 BMW R100R meer dan een motorfiets: het is een rijdend kunstwerk voor wie kwaliteit boven kwantiteit stelt.
De veiling bij Bring a Trailer eindigt op 15 mei om 21:28. De hoogte bieding is op dit moment 5.800 dollar.
Nee, de bovenstaande afbeelding is geen AI-creatie. Deze motor is na een botsing met een auto aan een verkeerslicht blijven hangen. Het opmerkelijke incident vond plaats in Delta, een voorstad van Vancouver, Canada.
De nieuwe flexflitsers op de Utrechtse 30-kilometerwegen zorgen voor verbazing onder veel weggebruikers, meldt RTV Utrecht. In korte tijd worden sommige bestuurders meerdere keren geflitst, en er is geen limiet aan het aantal boetes dat ze kunnen ontvangen. Extra opvallend is dat sommige flitsers staan op plekken waar de snelheid pas recent is verlaagd.
De gemeente Utrecht en het Parket Centrale Verwerking Openbaar Ministerie (CVOM) benadrukken dat de flitsers bewust zijn geplaatst op locaties waar verkeersveiligheid onder druk staat. Sinds half april staan de snelheidsmeters onder meer aan de Weerdsingel Westzijde en de Wittevrouwensingel. Daar is de maximumsnelheid recent verlaagd naar 30 km/u.
Volgens de gemeente is het logisch dat sommige bestuurders vaker worden geflitst als ze structureel te hard rijden. Het doel is niet boetes uitschrijven, maar veiliger rijgedrag stimuleren. De CVOM voegt toe dat elke overtreding risico’s oplevert voor voetgangers en fietsers.
Cijfers over het aantal opgelegde boetes worden pas in juni verwacht. Inmiddels benadrukken de betrokken instanties dat de bebording op alle locaties duidelijk is en dat er extra borden worden geplaatst waar nodig. Ze verwachten dat weggebruikers uiteindelijk aan de nieuwe limiet wennen.
Suzuki Nederland maakt de prijs bekend van de SV-7GX, de nieuwe Grand Crossover in het middensegment. De motor verschijnt met een scherpe vanafprijs van €9.499. Daarmee positioneert Suzuki de SV-7GX als een compleet uitgeruste en toegankelijke allrounder voor een brede groep motorrijders.
Een nieuwe standaard
De SV-7GX combineert sportieve wendbaarheid met comfort voor lange ritten en moderne technologie. Dankzij het crossoverconcept met 17‑inch wielen en een ontspannen zitpositie is de motor ideaal voor zowel dagelijks gebruik als langere tochten. Suzuki mikt hiermee op zowel overstappers naar hun eerste grote motor als ervaren rijders die een lichte en veelzijdige machine zoeken.
Het hart van de SV-7GX is de beproefde 645 cm³ V‑twin, bekend om zijn soepele karakter en betrouwbaarheid. Moderne elektronica, zoals ride‑by‑wire, drie rijmodi en een bi‑directionele quickshifter, zorgen voor een gecontroleerde en levendige rijervaring.
Comfort en uitrusting
Een lage zadelhoogte van 795 mm, verstelbaar windscherm en standaard handkappen dragen bij aan comfort en bescherming. De uitrusting omvat onder meer LED‑verlichting, USB‑C‑aansluiting en een 4,2‑inch TFT‑display met smartphoneconnectiviteit.
De SV-7GX, die wij volgende maand zelf gaan rijden, is leverbaar vanaf deze zomer en wordt standaard geleverd met tot 10 jaar garantie en pechhulp.
Het Hemelvaartsweekend staat voor de deur. Het weekend om te gaan motorrijden. Bezoek Motorkledingstore op Hemelvaartsdag, want jouw bezoek is geld waard! Elk uur wordt er 100 euro shoptegoed verloot onder de aanwezigen: Motorkledingstore geeft in totaal 3500 euro weg. Maar er is meer!
Of het nu gaat om een lekkere snack tijdens je motorrit, of omdat shoppen hongerig maakt: smikkel van een heerlijk en gratis broodje warme Frankfurter worst naar keuze. De outlets zijn aangevuld met extra aantrekkelijk geprijsde partijen én het hele weekend is er een speciale deal op een selectie van motorjeans: uitzoeken voor 100 en 150 euro.
Op donderdag zijn de 5 megastores in Apeldoorn, Breda, Capelle aan den IJssel, Eindhoven en Vianen geopend van 10:00 tot 17:00 uur.
Hoe begin je jouw RIDERS Festival powered by MOTORbeurs Utrecht beter dan ooit? Juist: met een goede bak koffie en een ride-in toertocht richting Autotron Rosmalen!
Samen rijden we via een mooie route naar het evenemententerrein. Zonnetje erbij, gezellige mensen en het geluid van motoren om je heen. Kortom: de perfecte start van jouw RIDERS Festivaldag!
Zowel op zaterdag als zondag heb je de gelegenheid om gratis mee te rijden met de Ride-in Toertocht naar het RIDERS Festival powered by MOTORbeurs Utrecht. Het is simpel: samen met onze partners hebben we een mooie route voor je uitgestippeld, we verzamelen allemaal in Hilversum en rijden vanaf daar via een mooie route van ongeveer 2 uur en 40 minuten naar het Autotronterrein in Rosmalen.
Uiterlijk 28 mei ontvang je een mailtje met een link naar de route
Download alvast de MyRouteApp, dan kun je zodra je de link ontvangen hebt de route in de app openen
30 en 31 mei
Startpunt: Van de Kuinder Motoren Verlengde Zuiderloswal 27 1216 BW Hilversum
Ontvangsttijd en koffie: 08.30 uur bij Van de Kuinder Motoren
Aankomst RIDERS Festival: ongeveer 12.00 uur
Deelname aan de ride-in toertocht is gratis, maar voor het RIDERS Festival heb je wel een eigen ticket nodig. Nog geen ticket? Bestel hem vast in de voorverkoop, zo heb je geen gedoe aan de deur.
Aankomende donderdag vertrekt redacteur German Ooms naar Almeria om de 2026 Ducati DesertX V2 aan de tand te voelen. Die test wordt interessant, want Ducati heeft zijn avontuurlijke allroad flink vernieuwd.
De nieuwe 890 cc V2 levert 110 pk en 92 Nm en moet dankzij de kortere eerste vier versnellingen beter uit de voeten kunnen in het terrein. Ooms zal dus zeker moeten letten op de trekkracht bij lage toeren en de soepele vermogensafgifte in ruige omstandigheden. Op lange verbindingsstukken zal juist de langere zesde versnelling de toon zetten.
Het monocoque frame en het lichte subframe moeten de DesertX wendbaar houden, terwijl de Kayaba-vering met 21/18-inch wielen zijn terreinambities onderstreept. Belangrijke vraag: hoe gedraagt dat onderstel zich op Spaans grind en asfalt?
Ook de ergonomie en de zes rijmodi verdienen aandacht. De lagere tank en herziene zitpositie moeten het zwaartepunt verbeteren; Ooms ervaart straks of dat werkelijk leidt tot meer controle en comfort. In Almeria zal blijken of Ducati’s storytelling over avontuur en vrijheid wordt waargemaakt – of dat de DesertX V2 vooral een logisch vervolg is op een slimme consumentenbehoefte: langer blijven rijden.
Zuid-Europa in de zomervakantie? Als motorrijder heb ik die bestemming al een tijdje opgegeven. Te druk, en vooral veel te heet. In mediterrane oorden vol massatoerisme vond ik zelden de rust waar ik zo naar verlang. Maar waar vind je die nog wel? En een milde zomer? Misschien wel in Asturië, een groen hoekje in het noordwesten van Spanje.
Blinde vlekken op de kaart maken me nieuwsgierig, zeker als ze ook nog eens lekker klinken. Toen de naam Asturië viel, dacht ik aan een landje in de Balkan waar ik nog nooit van gehoord had. Groot was mijn verbazing toen het om een regio in het noorden van Spanje bleek te gaan. Zo’n plek die de gemiddelde toerist links laat liggen vanwege het wisselvallige weer en de ruige Atlantische kust. Maar hoe meer ik erover las, hoe groter mijn nieuwsgierigheid werd. Dus zette ik mijn BMW in mijn camper naast mijn enkelbedje en trok zuidwaarts.
Dromerige sfeer
Ik begin aan de Ría del Eo, een brede rivier die de grens vormt tussen Galicië en Asturië. Mijn licht dwangmatige kantje drijft me ertoe om echt alles te willen zien. Daarom begin ik letterlijk op het uiterste puntje van Asturië. Een dwaze gedachte, zeker als je weet dat deze regio bijna even groot is als het zuiden van Nederland. Tot mijn verbazing blijk ik niet de enige te zijn die stroomopwaarts trekt. De zalm doet dat ook, op weg naar zijn geboortegrond, om te paren en te sterven. Een prachtig natuurfenomeen dat ik eerder zou associëren met Canada of Noorwegen. Maar ook in Asturië is er volop zalm te vinden. De vis maakt al eeuwen deel uit van het leven in deze regio, en er bestaan zelfs festivals ter ere van de zalm.
De rivier trakteert me op de eerste heerlijke bochten, en al vanaf de eerste kilometers voelt de route als pure perfectie. Goed asfalt, lange zwiepers door stille bossen, nauwelijks verkeer… Ik volg de weg tot in Taramundi, een dorp verscholen in het groen van de Turia-vallei. Het vervult een centrale rol voor omliggende gehuchten, die nog verder verwijderd zijn van de beschaving. Mijn eerste uitstapje is As Veigas, niet meer dan een handvol huizen aan het eind van een doodlopende weg, diep in het dal verstopt. Een dorpje met bloeiende bloemen en nette gevels, maar er is geen levende ziel te zien. Alleen een kabbelend beekje zorgt voor geluid. Zo stil mogelijk start ik de boxer en klim terug het dal uit.
Even verder ligt Esquíos, een dorp met een gelijkaardige dromerige sfeer. In Mazonovo ontdek ik een watermolenmuseum, en boven Taramundi zelfs een authentiek messenatelier dat tot museum werd omgevormd. Zo dwaal ik verder van het ene gehucht naar het andere, dwars door frisgroene bossen met watervallen. Het voelt alsof ik in een andere wereld ben beland. Via een nog betere weg rijd ik naar Castropol, waar ik neerstrijk in een klassiek restaurant. Tijd om die beroemde zalm te proeven. En of het smaakt!
Asturië is natuurlijk ook een kustregio. En wat voor een. Hier liggen berg- en kustwegen zij aan zij, een droom voor elke motorrijder. De frisse zeebries heeft een matigende invloed op de temperatuur. Via de autostrade zet ik koers naar Cudillero, volgens het web een van de charmantste vissersdorpen van de regio. Een lange kronkelende en dalende weg brengt me tot in het dorp. Of beter gezegd: naar de parkeerplaats waar rijen toerbussen in slagorde staan opgesteld. Langs kraampjes met toeristische prullaria wandel ik richting centrum. Het dorp heeft zijn charme, maar die wordt bedorven door het aanzicht van alomtegenwoordige lelijke plastic tafels en stoelen op de overvolle terrasjes. Mijn romantische beeld van een vergeten, ongerepte kustregio krijgt een stevige deuk…
Ik drink snel een espresso en start de BMW voor mijn volgende stop in Playa del Silencio. Wat een plek… Hoge kliffen en een goudgeel strand aan een baai. Het zeewater lijkt hier nog helderder dan elders. Ook hier ben ik zeker niet alleen, maar de heerlijke kustweg maakt veel goed. Ik stop nog even bij de Ermita de la Regalina, een klein kapelletje boven op een klif met een fenomenaal uitzicht over de oceaan. Hier heerst een zalige rust, eindelijk. Ik laat me in het hoge gras zakken en sluit even mijn ogen om van de stilte te genieten.
De kustweg voert mij verder tussen oceaan en heuvels. Iets later eindig ik daar waar ik begon, aan de grens met Galicië, bij mijn camper naast Playa de Penarronda. Dit is zonder twijfel een van de mooiste stranden. Zeker op dit moment, wanneer de avondzon haar laatste stralen over het strand werpt en die typische avondmist komt opzetten.
Beren op de weg
De volgende dag rijd ik naar het natuurpark van Somiedo. Op de camping van Pola de Somiedo vind ik een plekje en laad ik de R 1200 S vliegensvlug uit. De aanrijroute was prachtig, maar eerlijk gezegd krijg je daar weinig van mee als je met een camper rijdt. Hier zit ik diep in de bergen, en de keuzestress steekt de kop op. Veel wegen die naar ergens leiden, maar vooral ook naar nergens. Een lus maken wordt lastig. Ik kies eerst voor de route naar El Puerto, een slaperig bergdorp op de grens met Castilië en León. Via enkele haarspeldbochten slinger ik erheen, helemaal alleen. Op de provinciegrens draai ik om en rijd ik terug richting dal. Onderweg zie ik waarschuwingsborden: er zou hier zomaar een beer kunnen oversteken. Hoe vreemd dat ook klinkt, het maakt me blij. Er is hier nog wildernis.
Ik rijd verder naar Villar de Vildas, alweer een dorp waar de rust bijna tastbaar is. Ik installeer mij in de lokale kroeg en bestel water, koffie en wat olijven. De dorpshonden liggen tegen mijn stoel aan en soezen rustig verder. Tot er eentje besluit mijn R 1200 S van dichterbij te inspecteren. Voor ik goed en wel besef wat er gebeurt, tilt hij zijn poot op en plast achteloos tegen de dure machine. Honden hebben me wel vaker geholpen om de dingen te relativeren…
De avond loopt traag ten einde, zoals dat enkel in de bergen gaat. Ik sluit de dag af bij de hooggelegen meren van Somiedo. De weg ernaartoe is – opnieuw – adembenemend. Boven wacht het bekende dilemma: de weg gaat verder, richting het onbekende. Het kriebelt om te zien wat er achter de volgende bocht ligt. Maar waar eindigt het? Ik beteugel mijn nieuwsgierigheid en rijd toch dezelfde weg terug. Alles oogt anders. Het licht is zachter, het uitzicht nieuw. Misschien kom ik nog een beer tegen…
1 van 9
Hardnekkige mist
Ik weet het, we zijn geen wandelmagazine. Maar in deze regio loont het echt de moeite om de motor een halve dag rust te gunnen en te voet de bergen in te trekken, op zoek naar de brañas: strooien herdershutjes op de meest afgelegen bergflanken.
Na een verkwikkende morgenwandeling zet ik koers richting de Picos de Europa. Veel motorrijders kennen het, maar weinigen weten dat een groot deel van dit bergmassief in Asturië ligt. Ik rijd naar Covadonga, met zijn bekende neo-romaanse basiliek. Het dorp ligt idyllisch in een groen dal. De uit roze kalksteen opgetrokken kerk is mooi, maar wat me vooral interesseert zijn de meren die nog hoger in de bergen liggen. Volgens de verhalen moet het er prachtig zijn, net als de weg erheen. Maar er wacht mij een afknapper van jewelste. Al snel stuit ik op een slagboom die de toegang tot de bergweg blokkeert. Om de laatste twaalf kilometer naar boven af te leggen, moet je je vervoer parkeren en overstappen op een soort lijnbus, volgestouwd met toeristen. Gruwelijk… ik draai om en rij zo snel mogelijk weg.
Ik keer terug naar de kust, op zoek naar stranden als Torimbia, Playa de Rodiles en Playa de Xagó. Stuk voor stuk prachtig gelegen, wild en ongerept. Maar het weer is omgeslagen. Waar de lucht aan de kust meestal openbreekt, hangt er nu een hardnekkige mist. Ik rijd letterlijk door de wolken en dat laat de temperatuur flink dalen. Het klimaat waar Asturië bekend om staat. Op de kustwegen door de bossen wordt het verraderlijk. Op schaduwrijke stukken ligt er een dunne laag mos die de bochten gevaarlijk glad maakt. Ik besluit het over een andere boeg te gooien: ik ga een bezoek brengen aan de drie grote steden van Asturië: Oviedo, Gijón en Avilés. De historische centra zelf kunnen me nauwelijks bekoren. Er is weinig dat echt blijft hangen. Ik besluit dan maar om het hoofdstuk Asturië af te sluiten en de Picos de Europa morgen een tweede kans te geven. Via de andere kant dit keer.
Dilemma
Vanuit Cangas de Onís vertrek ik naar de Mirador del Naranjo de Bulnes. Op heldere dagen zie je hier de iconische rotspunt die zo bepalend is voor het silhouet van de Picos de Europa. In Las Arenas begint de klim. Een lang lint van S-bochten slingert door het landschap. Aan de ene kant heb je de rivier, aan de andere kant torenen grillige rotspartijen boven het groen uit. Ik rijd helemaal door tot in Sotres, het hoogstgelegen dorp van Asturië. Opnieuw een dilemma: de weg stopt niet. Ik zou verder kunnen rijden, de vallei in langs de andere kant, maar dat gaat niet. Nagekeken door tientallen koeien die loom over de vlaktes struinen, keer ik terug. Even verder passeer ik Poncebos. Hier vertrekt de beroemde Ruta del Cares, volgens velen een van de mooiste wandelroutes van Europa. De volgende dag loop ik die zelf, en ik moet toegeven: ze hebben gelijk. Al is het niet bepaald aan te raden voor mensen met hoogtevrees.
Met nog wat tijd over rijd ik nog een laatste lus door het Natuurpark Ponga. Minder bekend bij het grote publiek dan de Picos, maar de weg die zich langs de steile wanden wringt is minstens even spectaculair. Het bevestigt nog maar eens dat het soms loont om de grote namen links te laten liggen en onbekende wegen te verkennen. Zo rijd ik nog naar Casielles, een dorpje dat me werd aangeraden door een campinguitbater. Volgens hem woont er nog maar één man. De weg ernaartoe telt 21 haarspeldbochten en de klim wordt daarom ook wel een mini-Alpe d’Huez genoemd. Boven nestel ik me bij de kleine dorpskerk. Ik kijk uit over de vallei en laat de hele reis nog eens de revue passeren.
Asturië wint snel aan populariteit, en dat brengt de nadelen met zich mee. Gelukkig blijft de grote drukte voorlopig beperkt tot enkele hotspots. Zeker in het binnenland is het nog aangenaam rustig, met wegen die zelden teleurstellen. Het is een flinke rit, maar wie de verzengende hitte wil ontlopen en houdt van het samenspel tussen bergen en zee, vindt in Asturië een verfrissend en groen alternatief voor de meer platgetreden paden.
5 panorama’s die je moet zien!
Het duurde even voor ik het doorhad, maar ‘mirador’ betekent simpelweg uitkijkpunt. Je komt ze dan ook overal tegen op de kaart en op wegwijzers. Sommige zijn bekender dan andere, maar als het weer meezit, is het uitzicht bijna altijd de moeite waard, net als de rit ernaartoe. Hier zijn mijn vijf favorieten:
1. Mirador del Fitu (Parres)
Zicht op: de Picos de Europa én de Cantabrische Zee
Waarom bijzonder: je staat hier op 1.100 meter, met een panoramisch 360 graden uitzicht. Bij helder weer zie je zowel de kustlijn als de toppen van de Picos.
Bereikbaarheid: je komt er gemakkelijk met de motor via een bochtige bergweg die begint in Colunga.
2. Mirador de Següencu (Cangas de Onís)
Zicht op: het dal van de rivier de Sella, de omliggende heuvels én (bij helder weer) de oostelijke toppen van de Picos de Europa
Waarom bijzonder: deze mirador ligt op een rustige heuvelrug en bij zonsondergang is het uitzicht magisch.
Bereikbaarheid: via een route die eindigt in een smalle gravelweg.
! Tip: combineer met een bezoek aan het stadje Cangas de Onís, bekend om zijn Romeinse brug.
3. Mirador de San Roque (Lastres)
Zicht op: het pittoreske vissersdorp Lastres, de zee en de bergen
Waarom bijzonder: perfecte combi van zee en dorp. Een van de beste plekjes om de zon te zien ondergaan boven de Golf van Biskaje.
! Tip: vlakbij zijn leuke restaurants met zeezicht.
4. Mirador del Naranjo de Bulnes (Cabrales)
Zicht op: de iconische bergpiek Picu Urriellu (Naranjo de Bulnes), hét symbool van de Picos
Waarom bijzonder: de aanrijroute is een motorrit om van te dromen, met haarspeldbochten en berglandschappen.
! Tip: ga vroeg om mist en drukte te vermijden.
5. Mirador del Cabo Peñas (Gozón)
Zicht op: de ruige kliffen van de noordelijkste kaap van Asturië
Waarom bijzonder: zicht op een rauw, ongerept kustlandschap met een vuurtoren en wandelpaden langs de afgrond.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
