vrijdag 10 april 2026
Home Blog Pagina 465

Keeway Vieste 300 XDV: betaalbaar avontuur uit China

0
Keeway Vieste 300 XDV

Keeway maakt deel uit van de Qianjiang Group, waartoe ook merken als QJ Motor, Benelli en MBP behoren. Hoewel Keeway voornamelijk actief is op de Europese markt, richt het merk zich vooral op instapmodellen en modellen voor een kleiner budget. Hun nieuwste toevoeging, de Keeway Vieste 300 XDV, behoort tot de relatief nieuwe categorie “avontuurlijke scooters”, een segment dat in 2017 werd geïntroduceerd door de Honda X-ADV.

De Keeway Vieste 300 XDV bouwt voort op eerdere 300cc scooters van het merk, maar voegt daar een avontuurlijk tintje aan toe. Maar dat is niet alles: de motorscooter krijgt ook een robuustere bouw en meer vermogen. In plaats van de 19 pk bij 6.500 tpm van de standaard Vieste 300, levert de XDV-versie ongeveer 25 pk, weliswaar bij een hoger toerental van 8.250 tpm. Het koppel bedraagt 24 Nm bij 7.000 tpm. Dit alles wordt aangedreven door een vloeistofgekoelde 278cc eencilinder.

Keeway’s MBP F125: nakedbike gericht op beginnende motorrijders

De schijfremmen aan de voorkant hebben een diameter van 240 mm, terwijl die aan de achterkant 220 mm meten. ABS is waarschijnlijk standaard, wat essentieel is voor goedkeuring in Europa. De voorzijde wordt ondersteund door een upside-down voorvork met 90 mm veerweg, terwijl aan de achterzijde twee schokdempers met 65 mm veerweg zorgen voor comfort.

De fabrikant geeft een topsnelheid op van 120 km/u en een zithoogte van 800 mm. De tankinhoud bedraagt 13,5 liter. De Keeway Vieste 300 XDV heeft een gewicht van 159 kg, met een toegestane belasting van 156 kg en een bodemvrijheid van 160 mm.

In sommige delen van Europa biedt Keeway de Vieste 300 XDV aan voor een actieprijs van ongeveer €3.990 tot eind september 2023. Vanaf oktober stijgt de prijs naar €4.290. Of de Keeway ook naar Nederland komt is nog niet bekend.

Spanning en Nederlandse winnaars in Assen – wereldtoppers

0
Melvin van der Voort (20) en Twan Smits (85) waren enorm aan elkaar gewaagd in Assen.

IDM & WK Zijspan Assen

Het IDM Superpsort-kampioenschap blijft spannend. Melvin van der Voort en Twan Smits duelleerden tweemaal geweldig om de overwinning op het TT Circuit Assen. De eerste race eindigde in een drama nadat er contact was bij het uitkomen van de Geert Timmer. Van der Voort finishte als eerste en Smits kwam ten val waarbij zijn motor over de eindstreep schoof. Even later liep ook Smits over de finishlijn, maar toen waren er al wel drie rijders gepasseerd. Van der Voort kreeg van de wedstrijdleiding een penalty voor het incident wat hem terugzette naar de vijfde plaats. Smits werd als vierde geklasseerd. In de tweede race was het opnieuw spannend tussen de twee jonge Nederlanders, maar zorgde een rode vlag situatie voor een vroegtijdig einde. Smits reed op dat moment aan de leiding en werd tot winnaar uitgeroepen. Met nog twee races te gaan, staat Smits negen punten voor op Van der Voort in het kampioenschap waarin de Oostenrijkers Andreas Kofler en Thomas Gradinger ook zeker nog niet kansloos zijn. In de IDM Supersport 300-klasse was er een mooie overwinning voor gastrijder Loris Veneman. De tweede race werd gewonnen door Inigo Iglesias van Nederlands-Duitse Füsport – RT Motorsport by SKM Kawasaki team. De Spanjaard stelde daarmee vroegtijdig de titel veilig. In de IDM Superbike was Colin Velthuizen de beste Nederlander met een achtste plaats in de tweede race. In de WK Zijspannen scoorde Bennie Streuer met zijn Duitse bakkenist Kevin Kölsch een zesde en zevende plaats op zijn thuiscircuit.

Melvin van der Voort (20) en Twan Smits (85) waren enorm aan elkaar gewaagd in Assen.

Tekst: Asse Klein, Jan Boer, Emil Bilars
Foto’s: Damon Teerink

GP zijspancross Tsjechië

Spannende races in Loket

Vanluchene/Musset wonnen de spannende Grand Prix van Tsjechië in Loket. In de eerste heat hield Vanluchene met een kopstart Bax achter zich. Daarna ontspon zich een zinderend gevecht om de leiding dat twintig minuten duurde. Meermaals raakten de zijspannen elkaar in het heetst van de strijd! Na twintig minuten moesten de twee leidende zijspannen een groep achterblijvers voorbij en kon Vanluchene iets uitlopen en won zo de heat. Bax werd tweede en Keuben/Rietman werden na een goede race derde. In de tweede heat pakte Vanluchene weer net voor Bax kopstart. Vanluchene wist na tien minuten een gaatje te slaan en won opnieuw. Bax werd weer tweede. De derde plek in de daguitslag leek lang naar Keuben/Rietman te gaan, maar met nog een halve ronde te gaan viel Rietman bevangen door de hitte bewusteloos uit de bak! Wilkinson/Millard konden daardoor doorschuiven naar plek drie. In de WK-stand heeft Vanluchene 24 punten voorsprong op Bax. Er zijn in september nog 100 punten te verdienen in de laatste GP’s in Rudersberg en Castelnau.

Jeffrey Buis haakt aan bij titelstrijd – wereldtoppers

WMX Arnhem

Lotte van Drunen klasse apart

‘Hier heb ik naar toe geleefd, dit is voor mij de wedstrijd van het jaar.’ Lotte van Drunen voerde de druk hoog op, maar reed desondanks heel ontspannen en dat leidde ertoe dat ze beide manches won. Op zaterdagmiddag moest ze nog wel even stevig gasgeven voor de eerste plaats. Bij de tweede race op zondag vertrok ze als eerste en bouwde in elf ronden een voorsprong op van veertig seconden. Na afloop straalde ze: ‘Dit is mijn eerste GP-zege en dan ook nog beide manches winnen.’ In de WK-stand blijft ze op de derde plaats staan, zeven punten achter Daniela Guillen. Courtney Duncan blijft aan de leiding. Met een vierde en derde plaats verspeelde ze niet al te veel punten. Lynn Valk reed een sterke eerste manche, ging zeven ronden op kop, maar moest toch buigen voor Van Drunen. Op zondag werd ze vierde, wat haar de derde plaats totaal opleverde. ‘Niet echt tevreden, maar meer zat er niet in’, keek ze berustend terug op de voorlaatste GP. Het seizoen van de WMX wordt in het eerste weekend van september afgesloten in Turkije.

Lotte van Drunen stak met kop en schouders boven de rest uit.

EMX Uddevalla en Arnhem

Herrie in Arnhem

In Zweden zegevierde Cas Valk in beide manches van de EMX250 en werd Kay Karssemakers derde. Dat beloofde veel voor hun thuiswedstrijd, maar verder dan een tweede en een derde plaats totaal kwamen ze niet. Voor beiden een teleurstelling. Valk werd op zaterdag derde, terwijl hij lang aan de leiding reed. Maar hij werd teruggezet naar de achtste plaats, omdat bij een geluidsmeting na afloop bleek dat zijn motor 115,3 decibel produceerde, terwijl de grens op 115 ligt. Hij won wel op zondag. Karssemakers werkte zich zaterdag op van de 23e naar de vijfde plaats en werd zondag derde. De zege ging naar de Italiaan Andrea Bonacorsi. Punten waren er ook voor Kjeld Stuurman (negende en dertiende) en Jens Walvoort, die in Zweden ook al had gescoord. Daar werd Ivano van Erp eenmaal zesde. In Arnhem ging hij onderuit en had de pech dat zijn motor op hem terecht kwam, waarbij hij zijn bekken brak. In de EMX125 in Zweden werd Gyan Doensen negende.

Cas Valk won en Zweden en werd in eigen land tweede.

EK grasbaan voor zijspannen

Sandra Mollema beste bakkeniste van Europa

Sandra Mollema mag zich weer een jaar lang Europees kampioen op de grasbaan noemen. De bakkeniste uit Delfzijl reed aan de zijde van haar Duitse stuurman Markus Brandhofer naar haar vijfde Europese titel. Wilfred Detz en Bonita van Dijk pakten in het Duitse Bad Hersfeld het brons. 

Mollema was lange tijd de vaste bakkenist van William Matthijssen. Samen grossieren ze in titels. Eind 2019 besloot het duo te stoppen. Maar vorig jaar kon Mollema de aanvraag van de Duitse topper Brandhofer niet weerstaan en stapte weer in de bak. In Bad Hersfeld leidde ze Brandhofer naar zijn eerste Europese titel. In de series wisten ze nog niet te overtuigen. Dat deden Wilfred Detz en Bonita van Dijk wel. Zij verzamelden in de series samen met de Britten Godden/Smith de meeste punten. In de beslissende finale werden ze bij de start afgetroefd door Brandhofer en Mollema. Daarna kwamen ze in de verdrukking tussen Godden en Schramm. Een derde plaats bleek vervolgens het hoogst haalbare.

Kort door de bocht

Ricardo Brink heeft de ONK Superbike-titel veiliggesteld tijdens de Jack’s Racing Day op het TT Circuit Assen. Hij wist de eerste BeNeLux Trophy-race – waarin ook voor ONK-punten werd gereden– overtuigend te winnen. Een vierde plaats in de tweede race was ruim voldoende om zich tot kampioen van het seizoen 2023 te kronen. De Duitser Patrick Hobelsberger pakte de winst in de tweede Superbike-race. Melvin van der Voort en Twan Smits verdeelden de buit in de Supersport-klasse van de BeNeLux Trophy.

Jaimie van Sikkelerus eindigde als achtste en tiende in de British Supersport-races op Thruxton. In de eerste race finishte bij net achter de kopgroep op 2,6 seconde van de winnaar. Na zeven van de elf raceweekenden in 2023 staat Van Sikkelerus op een zesde plaats in het kampioenschap.

Jorn Hamberg finishte als eerste en tweede tijdens de IRRC Supersport-races in het Tsjechische Horice. Met nog twee races in Frohburg te gaan staat Hamberg op tweede plaats in de tussenstand met 17,5 punten achterstand op de Tsjech Marek Cerveny. In de IRRC Superbike werd Virgil-Amber Bloemhard met een vijfde en zesde plaats de beste Nederlander. De Zwitser Lukas Maurer stelde in Horice de IRRC Superbike titel veilig.

Een ongeval met dodelijke afloop bracht een vroegtijdig einde aan de Master of Sidecars in Eenrum. De Duitse combinatie van Marco Hundsrucker en bakkenist Florian Niedermeier crashten door een technisch defect in de boarding. Niedermeier overleed op de baan aan zijn verwondingen.

De Deen Kenneth Hansen won in het Duitse Scheessel de vierde langbaan GP van het seizoen. Van Nederlandse zijde leverde Romano Hummel de beste prestatie met een zevende plaats. Met nog twee races te gaan is Hummel ook de best geklasseerde Nederlander op een achtste plaats. De Brit Chris Harris leidt het kampioenschap.

Sportkalender

Datum Evenement
25 augustusONK grasbaan Staphorst
25/27 augustusEK dragrace Hockenheim (D)
26 augustusONK grasbaan Uithuizen
26/1 septemberWK rally Desafio Ruta 40 (RA)
27 augustusBeNeCup Supermoto Chimay (B)
27 augustusONK enduro Dinant (B)
28 augustusBSB Cadwell Park (GB)
1/3 septemberIDC Oschersleben (D)
2 septemberGP speedway Cardiff (GB)
2 septemberWK langbaan Morizès (F)
2/3 septemberMotoGP en MotoE Catalunya (E)
2/3 septemberMXGP, WMX en EMX250 Afyonkarahisar (TR)
2/3 septemberBeNeLux Trophy/ONK Colmarberg (L)
2/3 septemberWK trial Vertolaye (F)
3 septemberONK zijspancross Oss
3 septemberBeNeCup Supermoto Bilstain (B)
7/10 septemberEK dragrace Santa Pod (GB)
9/10 septemberMotoGP, MotoE en RBRC Misano (I)
9/10 septemberWK Superbike en Yamaha bLU cRU Magny-Cours (F)
9/10 septemberTrial der Naties Auron (F)
9/10 septemberClassic GP Assen
10 septemberONK zijspancross Varsseveld
16 septemberGP speedway Vojens (DK)
16 septemberIDC Assen
16/17 septemberWK endurance 24 uur Le Castellet (F)
16/17 septemberEK enduro Kielce (PL)
16/17 septemberMXGP Maggiora (I)
17 septemberGP zijspancross Rudersberg (D)
17 septemberWK langbaan Mühldorf (D)
17 septemberWK en EK Supermoto Alcarras (E)
17 septemberIRRC Frohburg (D)
17 septemberBSB Oulton Park (GB)
17 septemberBeNeCup Supermoto Battice (B)
23/24 septemberMotoGP Buddh Int. Circuit (IND)
23/24 septemberWK Superbike Aragón (E)
23/24 septemberMXGP, EMX125 en EMX250 Matterley Basin (GB)
23/24 septemberIDM en NTC Hockenheim (D)
23/24 septemberBeNeLux Trophy/ONK Croix-en-Ternois (F)
24 septemberWK langbaan teams Roden
24 septemberONK zijspancross Lierop
24 septemberONK trial Europoort
29/1 oktoberWK enduro Valpaços (P)
30 septemberWK Supercross Singapore
30 septemberGP speedway Torun (PL)
30 septemberInt. speedway Veenoord
30 septemberONK enduro Vorden
30/1 oktoberMotoGP Motegi (J)
30/1 oktoberWK Superbike Portimão (P)
1 oktoberGP zijspancross Castelnau de Levis (F)
1 oktoberBSB Donington Park (GB)
6/8 oktoberWK enduro St. Andre (P)
7 oktoberWK indoortrial Andorra la Vella (AND)
7 oktoberIDC Assen
7 oktoberONK enduro Bergeijk (o.v.)
7/8 oktoberMXoN en finale Yamaha YZ bLuCru 65cc, 85cc en 125cc Ernée (F)
7/8 oktoberWK zijspan Oschersleben (D)
8 oktoberWK JuniorGP Aragón (E)
8 oktoberWK Supermoto Mettet (B)
8 oktoberEK zijspancross landenteams Cingoli (I)
12/18 oktoberWK rally Rallye du Maroc (MAR)
14 oktoberWK Supercross Düsseldorf (D)
14 oktoberONK enduro Hellendoorn
14 oktoberStrandcross Lemmer
14/15 oktoberMotoGP Mandalika (INA)
15 oktoberSupermoto der Naties en EK Castelletto di Branduzzo (I)

Mediarel rond Walid Khan

Het meest opvallende IDM-nieuws kwam al ruim voor de races in Assen verreden werden. Walid Khan – die volop in gevecht was voor de IDM Supersport 300-titel – kwam niet in actie tijdens zijn thuisrace. Bij de voorgaande races op de Red Bull Ring vond er tijdens de tweede race een incident plaats op start-finish, waarbij Khan zijn hand uitstak naar de Tsjech Petr Svoboda. De Tsjech beschuldigde de 23-jarige Nederlander ervan dat hij aan zijn remhendel zou hebben gezeten, wat een levensgevaarlijke actie zou zijn. Khan gaf aan dat hij alleen zijn hand uitstak om Svoboda op afstand te houden om te voorkomen dat hij de pitmuur zou raken. Het incident werd door de IDM-organisatie onderzocht en niet bestraft, omdat volgens hen Khan’s handbeweging niet diende om aan de remhendel van Svoboda te zitten. Wel leverde het incident enorm veel ophef op social media op. Zelfs zoveel dat Freudenberg KTM vanwege de vele bedreigingen besloot om hun rijder Khan in bescherming te nemen en niet te laten starten tijdens de laatste IDM-races van het seizoen in Assen en Hockenheim. Svoboda gaf aan niet meer te willen racen in het IDM, omdat de wedstrijdleiding bij het voorval niet had ingegrepen en geen straf had toegekend. Ook RT Motorsports by SKM-Kawasaki met de Nederlandse teammanager Rob Vennegoor – waar Svoboda voor uitkomt – meldde dat ze mede door dit voorval en eerdere gebeurtenissen volgend jaar niet meer in het IDM actief zullen zijn. Kortom een incident en ophef dat enkel voor verliezers heeft gezorgd.

Nederlanders in de MotoGP: ups en downs in Oostenrijkse Grand Prix

0
Zonta van den Goorbergh item_preview

Zonta van den Goorbergh kwam sterk voor de dag tijdens de trainingen op de Red Bull Ring en kwalificeerde zich als dertiende voor de Moto2-race. Een crash beëindigde zijn strijd voor WK-punten. Bo Bendsneyder kende geen gemakkelijk weekend, maar keerde uiteindelijk toch met één punt huiswaarts. Na de Oostenrijkse Grand Prix is het seizoen exact halverwege. Een goed moment om de balans op te maken. Hoe denken onze mannen over hun eerste seizoenshelft? Alles over Collin Veijer’s knappe prestaties in Oostenrijk lees je hier.

Foto’s: Teams

Bo Bendsneyder – Moto2

Mooi nieuws voor Bo Bendsneyder. Op de Red Bull Ring werd bekend dat hij ook in 2024 een coureur van het Pertamina Mandalika SAG Racing Team in de Moto2 zal zijn. Het wordt voor de Rotterdammer zijn vierde seizoen bij het Spaanse team en hij krijgt Jaume Masia – die overkomt vanuit de Moto3 – als teamgenoot. Bendsneyder racet in 2023 voor zijn achtste jaar in de grand prix, waarvan zijn zesde seizoen in de Moto2.

MotoGP Oostenrijk 2023: Francesco Bagnaia ligt op koers

Wisselvallig is de beste omschrijving van zijn eerste seizoenshelft. De Nederlander pakte een podiumplaats achter kampioenskandidaten Pedro Acosta en Tony Arbolino in Amerika. Maar daar bleef het ook bij, want alleen in Mugello wist de 24-jarige coureur nog twee WK-punten te scoren. In Assen kreeg Bendsneyder niet de kans om zijn vijfde plaats van vorig jaar te evenaren of te verbeteren, doordat hij bij de start op de Sachsenring van de motor werd gereden met een sleutelbeenbreuk en geen start voor de TT als gevolg. Na de zomerstop was Bendsneyder weer fit en kreeg hij de beschikking over een 2023-chassis. Het bleek voor Bendsneyder – naar eigen zeggen – nog wel flink wennen aan dit nieuwe chassis. Op de Red Bull Ring maakte de Rotterdammer gedurende het weekend wel stapjes voorwaarts, al waren ze klein. In de race wist Bendsneyder één WK-punt te scoren door als vijftiende te finishen. Wel moest hij 41 seconden toegeven op winnaar Celestino Vietti.


Zonta van den Goorbergh – Moto2

Zonta van den Goorbergh is ondanks zijn 17 jaar al bezig aan zijn tweede seizoen in de Moto2. De stap was groot vorig jaar, toen hij rechtstreeks vanuit het Junior-GP Moto3 naar de Moto2 GP kwam. Aansluiting bij het veld vinden en veel leren waren de belangrijkste doelen in 2021. Daar slaagde Van den Goorbergh goed in, maar voor dit jaar werd er meer verwacht. Het doel was om regelmatig WK-punten te scoren. Na tien races is de Fieten Olie Racing GP-coureur daarin nog niet geslaagd. Toch draaide de Brabander misschien wel zijn beste grand prix-weekend tot nu toe op de Red Bull Ring. Van den Goorbergh wist zich voor de eerste keer op een droge baan rechtstreeks te plaatsen voor Q2. In de kwalificatie zelf wist hij een keurige dertiende tijd te klokken. De Oostenrijkse Grand Prix leek dan ook dé kans voor Van den Goorbergh om punten te scoren. In de vierde ronde reed de jonge Nederlander ook nog op een vijftiende plek – binnen de punten – toen hij ten val kwam. Van den Goorbergh pakte zijn motor nog wel op, maar kwam op een grote achterstand weer in de baan. Hij reed de race nog uit en kwam als tweeëntwintigste over de finish. Hopelijk kan hij zijn goede tempo op de Red Bull Ring meenemen en omzetten in een aantal WK-punten tijdens de tweede seizoenshelft.

MOTO73 #15 – 2023

0
MOTO73 15 2023

MXGP Zweden en Nederland 2023: Crossfeest in Arnhem

0

De eerste MXGP op Motorsportpark Gelderland Midden is een groot succes geworden. Schitterend weer, veel publiek en races die zeer de moeite waard waren.

Foto’s: Jan Boer

De fijne omstandigheden in Arnhem waren zeer welkom bij de rijders en iedereen die een week eerder in het Zweedse Uddevalla was. Daar was het bijzonder nat, wat ertoe leidde dat op de baan één spoor ontstond, waardoor inhalen bijzonder moeilijk werd. Jeremy Seewer maakte een eind aan de zegereeks van Romain Febvre. Naast dit duo stond Jorge Prado op het podium. Beste Nederlander was Jeffrey Herlings met een vierde plaats. De uitslagen van Glenn Coldenhoff en Calvin Vlaanderen waren minder dan we van ze gewend zijn.

MXGP Tsjechië, België en Finland 2023: meezingen met Febvre

Coldenhoff net niet

Het Nederlandse weekend begon in mineur voor Herlings en de Nederlandse toeschouwers, want aan het eind van de vrije training van de MXGP schoof hij onderuit. Bij onderzoek in het ziekenhuis werd duidelijk dat Herlings zijn rechtersleutelbeen had gebroken. Opnieuw een blessure voor Herlings, die zo graag voor eigen publiek de GP had willen winnen om nog iets van het verloren seizoen goed te maken.

Bij afwezigheid van Herlings kwam de favorietenrol bij Glenn Coldenhoff terecht. Hij was gebrand op een goed resultaat. Coldenhoff begon sterk door achter Febvre tweede te worden in de kwalificatierace. Het kostte hem in de eerste manche veel tijd om Maxime Renaux en Pauls Jonass voorbij te komen, waarna er te weinig tijd resteerde om nog bij de eerste drie in de buurt te komen. In de tweede race kwam Coldenhoff nog heel dicht bij een podiumplaats, maar het lukte hem net niet om teamgenoot Seewer van de tweede plaats te verdringen. Hij kwam aan het achterwiel van de Zwitser, maar passeren zat er niet in. Dat betekende voor hem een teleurstellende vierde plaats. En bovendien weer wat puntverlies op Seewer, waardoor de derde plaats in de WK-stand steeds verder uit het zicht raakt. En Coldenhoff zou zo graag nog een keer WK-brons willen behalen.

Prado heeft zich ten doel gesteld om bij elke GP minimaal één manche te winnen. In die opzet slaagde hij in Arnhem door de eerste race te winnen. Hij had het geluk wel aan zijn zijde, want Febvre kwam in leidende positie even tot stilstand omdat een steen zijn achterrem blokkeerde. Seewer ging hard onderuit, maar stond snel weer op en wist zijn derde plaats vast te houden.

Febvre leidde de gehele tweede manche, liet in de slotfase het tempo iets zakken en finishte kort voor Seewer. Maar zijn leidende positie liep nimmer gevaar. Achter Coldenhoff kwam Prado als vierde over de finish. Tim Gajser bouwt weer ritme op na zijn lange afwezigheid vanwege een beenbreuk net voor aanvang van het seizoen. De Sloveen werd in beide manches vijfde.

Pech was er voor Vlaanderen, die in de kwalificatierace meteen moest opgeven na een val en ook in de eerste manche ten val kwam. Vanwege zichtproblemen liet hij de tweede manche schieten. Brian Bogers scoorde in elk van de drie races, met twee negende en één tiende plaats. Marcel Conijn, Sven van der Mierden en Micha-Boy de Waal scoorden elk eenmaal.

Rick Elzinga.

Twee Belgen op podium

Nadat Rick Elzinga in Zweden vierde werd (met evenveel punten als nummer drie Andrea Adamo) hield hij  in eigen land rekening met een eerste podiumplaats in de MX2. Hij begon goed met een vierde plaats in de kwalificatierace. In de eerste manche kon hij met de besten mee en leek vierde te gaan worden, ondanks wat oponthoud omdat hij hard in de remmen moest voor een rijder die van zijn lijn afweek. Door een val in de voorlaatste ronde, veroorzaakt door een achterblijver, viel hij terug naar de negende plaats.

In de tweede race kwam Elzinga in de eerste bocht na de start ten val. Daarbij raakte zijn schouder uit de kom, maar schoot direct weer terug in de juiste positie. Nadat de schouder nog twee keer uit de kom was geschoten, moest hij opgeven omdat hij totaal geen kracht meer voelde.

De Nederlandse deelname was vooraf al behoorlijk verzwakt, omdat Kay de Wolf afzag van deelname. In de week voor Lommel liep hij bij een trainingsval een rugblessure op. Tegen beter weten in probeerde hij het toch in Lommel. De Finse en Zweedse GP liet hij schieten.

Roan van de Moosdijk maakte in Arnhem zijn rentree na een sleutelbeenblessure en werd in beide manches achtste. Dat was ook zijn klassering in het dagklassement.

Scott Smulders kan terugkijken op een geslaagde GP door in beide manches veertiende te worden. Boris Blanken scoorde eveneens twee keer (18e en 19e) en Raf Meuwissen pakte het laatste puntje in de tweede manche.

Tot kort voor de finish van de tweede race leek er een geheel Belgisch podium te komen. Maar omdat de sterk opgekomen Jago Geerts er niet in slaagde Liam Everts voorbij te steken, ging de derde plaats naar Simon Längenfelder, de winnaar van de eerste manche. De zege was voor Liam Everts, die derde en tweede werd. Lucas Coenen won de tweede reeks, maar kwam voor de pauze niet verder dan een zesde plaats.

De top-3 over Motorsportpark Gelderland Midden

‘De gaten lijken soms wel op een wasbord. Deze baan is goed genoeg voor een MXGP.’ – Seewer

‘Hoewel het een zandbaan is, is Arnhem niet vergelijkbaar met Lommel. Het is een goede baan om op te rijden.’ – Prado

‘Het is een erg fijn circuit, met vandaag veel publiek en mooie races.’ – Febvre

Uitslagen

MXGP Uddevalla

Kwalificatie: 1. Prado; 2. Gajser; 3. Seewer; 4. Herlings; 5. Febvre; 6. Vlaanderen; 7. Fernandez; 8. Guillod; 9. Forato; 10. Paturel.

1e manche: 1. Prado; 2. Febvre; 3. Seewer; 4. Jonass; 5. Coldenhoff; 6. Fernandez; 7. Forato; 8. Herlings; 9. Evans; 10. Gajser; 11. Haavisto; 12. Lupino; 13. Renaux; 14. Tom Koch; 15. Vlaanderen; 16. Gerhardsson; 17. Karlsson; 18. Toendel; 19. Watson; 20. Spies.

2e manche: 1. Seewer; 2. Febvre; 3. Renaux; 4. Herlings; 5. Gajser; 6. Prado; 7. Forato; 8. Fernandez; 9. Coldenhoff; 10. Jonass; 11. Vlaanderen; 12. Bogers; 13. Tom Koch; 14. Paturel; 15. Östlund; 16. Haavisto; 17. Evans; 18. Spies; 19. Guillod; 20. Gerharsson.

GP: 1. Seewer; 2. Febvre; 3. Prado.

MX2 Uddevalla

Kwalificatie: 1. Horgmo; 2. Everts; 3. Adamo; 4. Längenfelder; 5. Elzinga; 6. Braceras; 7. Oliver; 8. Gifting; 9. Weckman; 10. McLellan.

1e manche: 1. Längenfelder; 2. Everts; 3. Elzinga; 4. Horgmo; 5. S. Coenen; 7. Weckman; 8. Braceras; 9. McLellan; 10. Adamo; 11. Edberg; 12. Pancar; 13. Lüning; 14. Voxen Kleemann; 15. Oliver; 16. Ciabatti; 17. Valeri; 18. Alfarazi; 19. Olsson.

2e manche: 1. Adamo; 2. Längenfelder; 3. Everts; 4. McLellan; 5. Elzinga; 6. Braceras; 7. Gifting; 8. S. Coenen; 9. Weckman; 10. Pancar; 11. Edberg; 12. Olsson; 13. Oliver; 14. Lüning; 15. Voxen Kleemann; 16. Ciabatti; 17. Valeri; 18. Alfarazi; 19. Horgmo.

GP: 1. Längenfelder; 2. Everts; 3. Adamo.

MXGP Arnhem

Kwalificatie: 1. Febvre; 2. Coldenhoff; 3. Prado; 4. Seewer; 5. Gajser; 6. Forato; 7. Fernandez; 8. Paturel; 9. Bogers; 10. Renaux.

1e manche: 1. Prado; 2. Febvre; 3. Seewer; 4. Coldenhoff; 5. Gajser; 6. Forato; 7. Renaux; 8. Jonass; 9. Bogers; 10. Evans; 11. Watson; 12. Östlund; 13. Tom Koch; 14. Spies; 15. Guillod; 16. Petrov; 17. Fernandez; 18. Purdon; 19. Conijn; 20. Van der Mierden.

2e manche: 1. Febvre; 2. Seewer; 3. Coldenhoff; 4. Prado; 5. Gajser; 6. Renaux; 7. Forato; 8. Fernandez; 9. Jonass; 10. Bogers; 11. Watson; 12. Paturel; 13. Guillod; 14. Östlund; 15. Evans; 16. Petrov; 17. Tom Koch; 18. Spies; 19. De Waal; 20. Gerhardsson.

GP: 1. Febvre; 2. Prado; 3. Seewer.

WK-stand na 16 GP’s
1. Jorge Prado (E), GasGas, 821;
2. Romain Febvre (F), Kawasaki, 729;
3. Jeremy Seewer (CH), Yamaha, 652;
4. Glenn Coldenhoff, Yamaha, 600;
5. Ruben Fernandez (E), Honda, 542;
6. Clavin Vlaanderen, Yamaha, 498;
7. Jeffrey Herlings, KTM, 456;
8. Alberto Forato (I), KTM, 414;
9. Valentin Guillod (CH), Honda, 295;
10. Maxime Renaux (F), Yamaha, 260;
15. Brian Bogers, Honda, 202.

MX2 Arnhem

Kwalificatie: 1. L. Coenen; 2. Längenfelder; 3. Everts; 4. Elzinga; 5. Geerts; 6. Oliver; 7. Adamo; 8. Van de Moosdijk; 9. Weckman; 10. Horgmo.

1e manche: 1. Längenfelder; 2. Adamo; 3. Everts; 4. Geerts; 5. Horgmo; 6. L. Coenen; 7. McLellan; 8. Van de Moosdijk; 9. Elzinga; 10. Gifting; 11. Oliver; 12. Braceras; 13. Weckman; 14. Smulders; 15. Koenig; 16. Olsson; 17. Lüning; 18. Blanken; 19. Voxen Kleemann; 20. Meuwissen.

2e manche: 1. L. Coenen; 2. Everts; 3. Geerts; 4. Horgmo; 5. Adamo; 6. Längenfelder; 7. McLellan; 8. Van de Moosdijk; 9. Gifting; 10. Oliver; 11. Weckman; 12. Pancar; 13. Voxen Kleemann; 14. Smulders; 15. Hammal; 16. Lüning; 17. Olsson; 18. Ciabatti; 19. Blanken; 20. Rizzi.

GP: 1. Everts; 2. L. Coenen; 3. Längenfelder.

WK-stand na 16 GP’s
1. Andrea Adamo (I), KTM, 705;
2. Liam Everts (B), KTM, 633;
3. Jago Geerts (B), Yamaha, 603;
4. Simon Längenfelder (D), GasGas, 595;
5. Lucas Coenen (B), Husqvarna, 511;
6. Kay de Wolf, Husqvarna, 501;
7. Roan van de Moosdijk, Husqvarna, 462;
8. Thibault Benistant (F), Yamaha, 462;
9. Kevin Horgmo (N), Kawasaki, 460;
10. Rick Elzinga, Yamaha, 325.

Gespot: Triumph Daytona 660 tijdens wegtests

1

Afhankelijk van je ervaring kan het woord ‘Daytona’ verschillende dingen betekenen. Er is natuurlijk de Daytona 500, of de Daytona 200, als je meer van sportmotorraces houdt dan van NASCAR. Voor fans van motorlaarzen is er de hoogwaardige Duitse laarzenspecialist bekend als Daytona. Voor aftermarket motoronderdelen en accessoires is er de Japanse fabrikant bekend als Daytona.

Maar voor motorfietsen is er Triumph. Of er was, tenminste, met onze meest recente waarneming van de beperkte editie Daytona 765 Moto2 die in augustus 2019 werd geïntroduceerd. Het was een update van de zeer populaire Daytona 675 die over een 765cc-driecilinder beschikte die naar verluidt 128 pk en 80 Nm-koppel leverde. Het model beschikte ook over hoogwaardige componenten, waaronder instelbare Öhlins-vering, Brembo Stylema-remklauwen en een set Pirelli Diablo Supercorsa SP-banden gewikkeld om zijn 17-inch gegoten aluminium wielen.

Triumph onthult het nieuwe crossmotor-blok

Maar dat was een paar jaar geleden, en gezien de wereldgebeurtenissen kan het nog langer aanvoelen. Wetende van de liefde van Triumph om zijn klassieke namen terug te brengen en die kleverige geheugenverbindingen in het hoofd van rijders te vernieuwen, was het waarschijnlijk een veilige gok dat de naam Daytona zou terugkeren, en waarschijnlijk eerder dan later.

Nu hebben we hier de spionagefoto’s van wat lijkt op de aankomende Triumph Daytona 660. Zoals je waarschijnlijk al kunt raden uit de naam, is het model gebaseerd op hetzelfde platform als de bestaande Trident 660 en Tiger Sport 660. Terwijl het de volledig omhulde sportieve vormgeving naar het 660-platform brengt, lijkt het waarschijnlijk dat van z’n snelheid niemand in vuur en vlam zal zetten. (Daarvoor is de aftermarkt bedoeld.)

Elementen zijn hetzelfde

De 660cc-driecilinder die wordt gebruikt in zowel de Trident 660 als de Tiger Sport 660 levert naar verluidt 81 pk bij 10.250 tpm, samen met 64 Nm-koppel bij 6.250 tpm. Deze is gekoppeld aan een zesversnellingsbak. Andere elementen zijn ook hetzelfde, inclusief de uitlaat, 17-inch gegoten aluminium wielen, Showa 41mm-upside-down voorvork en Showa-monoschokdemper met instelbare voorbelasting, Nissin-remmen en een TFT-dashboard.

Als we goed naar deze Daytona 660-foto’s kijken, zien we dezelfde wielen, dezelfde uitlaat (hoewel met een verlenging die iets met testen te maken kan hebben), dezelfde spiegels, dezelfde achterkant en wat lijkt op dezelfde voorvork. Het is redelijk om aan te nemen dat de remmen ook hetzelfde zullen zijn.

Het dashboard van de Daytona 660 lijkt op basis van wat we op de foto’s kunnen zien het meest op het dashboard dat te vinden is op de Tiger Sport 660. Gezien zijn sportieve stijl lijkt het erop dat dashboard en -indeling er beter geschikt voor zijn. De ergonomie voor de rijder lijkt rechtop en niet super-agressief te zijn.

De styling van de carrosserie lijkt een logisch verlengstuk van waar we voor het laatst de koplamp en kuipvorm van de Daytona zagen in 2019. Officiële details zijn uiteraard nog niet beschikbaar, aangezien dit spionagefoto’s zijn, maar omdat het gebaseerd is op een bestaand platform, kunnen we enkele logische veronderstellingen maken over de Daytona 660. Het rijklare gewicht van de Trident 660 is 416,7 pond en het rijklare gewicht van de Tiger 660 is 455 pond, dus het lijkt waarschijnlijk dat het rijklare gewicht van de Daytona 660 ergens tussen die twee getallen zou liggen.

Wat de prijs betreft, lijkt het ook waarschijnlijk tussen die van de Trident 660 en Tiger Sport 660 te liggen. De prijzen voor de Trident 660 beginnen bij € 9.945,-. Voor de Tiger Sport 660 bij € 10.895,-. Tenzij de prestaties van de Daytona 660 aanzienlijk verschillen van wat wordt aangeboden door de Trident 660 en de Tiger Sport 660, verwachten we dat de prijs ergens tussen die twee prijzen zal liggen.

Moto3 Oostenrijk 2023: historische pole & geweldige race voor Collin Veijer!

0
Collin Veijer viert zijn pole position met het team op de Red Bull Ring

Na 24 jaar stond er eindelijk weer een Nederlander op pole position in de grand prix. Collin Veijer behaalde deze unieke prestatie en dat pas in zijn tiende grand prix. In de Moto3-race op de Red Bull Ring streed de 18-jarige coureur voor de winst en finishte uiteindelijk op 0.017 seconde van het podium, op een vierde plaats.

Foto’s: Randy van Maasdijk, Teams

Luid gejuich was er zaterdagmiddag zo rond 13:30 uur te horen bij de Nederlanders in het mediacentrum en op de tribunes van de Red Bull Ring. De gelukzalige herrie werd geproduceerd omdat Collin Veijer geschiedenis had geschreven in Moto3-kwalificatie. Vrijdag was de Liqui Moly Husqvarna Intact GP-rijder al goed begonnen met een tweede trainingstijd. In de kwalificatie wist Veijer deze positie zelfs nog te verbeteren door een sensationele pole position te scoren tijdens de Grand Prix van Oostenrijk. De 18-jarige grand prix-debutant noteerde een 1’41,486, waarmee hij 0,057 seconde sneller was dan kampioenschapsleider Daniel Holgado die een tweede tijd noteerde. Voor de Nederlandse wegracesport een uniek moment en zeker voor Veijer die slechts bezig was aan zijn tiende grand prix. De laatste Nederlandse pole position in de grand prix dateerde van Jurgen van Goorbergh, die in 1999 met zijn MuZ-Weber de snelste tijd klokte tijdens de 500cc-kwalificatie op Brno. Voor de lichtste grand prix-klasse is het nog veel langer geleden dat er een Nederlander op pole position stond. Daarvoor moeten we terug naar de tijd van Hans Spaan. In 1990 pakte Spaan zijn laatste pole position op Phillip Island. Een moment dat hij vanwege het verliezen van de wereldtitel in de race waarschijnlijk liever vergeet.

Reportage Collin Veijer eerste race op Assen: P7 in thuisrace zonder thuisvoordeel

Holgado goede referentie

Veijer bleef – zoals altijd – nuchter na het behalen van deze bijzondere prestatie: ‘Ik voelde mij sterk en wist dat ik een goede kwalificatie neer kon zetten. Ik reed de kwalificatie bijna volledig alleen. Maar om te gaan voor de pole position had ik iemand voor mij nodig. Daniel (Holgado) ging mij voorbij en ik probeerde hem te volgen. Ik reed een heel goede ronde achter hem. Het was geen perfecte slipstream, maar wel een goede referentie voor mij. De ronde was niet perfect, maar we hebben de pole ermee gepakt. Maar met deze pole hebben nog geen punten verdiend; dat moet morgen in de race gebeuren.’

De pole position kwam niet volledig uit de lucht vallen, want in de voorgaande races kwam Veijer al zeer sterk voor de dag. Tijdens zijn optreden op Silverstone maakte hij de meeste indruk door snelste raceronde te noteren en vanuit het achterveld helemaal naar voren te komen. Maar het moet voor Veijer een raar gevoel zijn geweest om zondagmorgen zijn Husqvarna naar pole position te sturen. Op de Sachsenring had de Nederlander zich al eens als vierde gekwalificeerd en reed hij na een raketstart even aan de leiding. Dat voelde toen nog wel wat onwennig voor Veijer om gelijk na de start voor de voorste posities te strijden. De race eindigde dan ook in een vroege crash in de tweede ronde. Maar deze ervaring in combinatie met zijn sterke optredens in Mugello (P6), Assen (P7) en Silverstone (P9) moesten hem gaan helpen in de Oostenrijkse Grand Prix.

Een ontspannen Collin Veijer op de grid met zijn teammanager Peter Öttl.

Kalmte op de grid

Op de grid, waar hij nog een aantal interviews afwerkte, oogde Veijer kalm. Na de start reed Veijer op een derde plaats. Al snel wisten er een aantal rijders te ontsnappen, waardoor er voor Moto3 begrippen een kleine kopgroep ontstond. Toen Jaume Masia een technisch probleem kreeg op de ideale lijn leek Veijer samen met Deniz Öncü en Holgado samen te kunnen ontsnappen. In de negende ronde reed Veijer voor één omloop aan de leiding. David Alonso – de winnaar van Silverstone – wist samen met Ayumu Sasaki weer aansluiting met de drie koplopers te vinden. Alonso wist aan de leiding te komen, maar ging daarna ook gelijk onderuit. Drie kampioenskandidaten en Veijer bleven over en zouden samen uitmaken wie de race ging winnen.

Constant waren er positiewisselingen, terwijl Veijer in het laatste deel van de race op een vierde plaats reed. In de laatste ronde reed er praktisch iedere bocht een andere rijder aan de leiding. Sasaki ging als eerste op de laatste bocht af, maar Holgado dook er onderdoor. Beide rijders verloren daarbij wat tijd en daar profiteerde Öncü van door met 0,005 seconde voorsprong op Holgado de race te winnen. Veijer leek ook te profiteren en reed even in een podiumpositie op het laatste rechte stuk. Maar Veijer’s teammaat Sasaki kwam hem nog net voor de finish voorbij. De Nederlander finishte als vierde op 0,017 van de laatste podiumplek en 0,136 van de winnaar.

Kort na de race

Veijer kort na zijn race: “Het was een hele goede race en ik ben heel blij met dit resultaat. We waren heel dicht bij het podium, maar we gaan zeker nog een nieuwe kans krijgen. Het was goed om een hele race vooraan mee te kunnen strijden. Leerzaam en daar kunnen we mee verder.’

Veijer heeft tijdens de Oostenrijkse Grand Prix zijn talent nogmaals onderstreept en laten zien met de absolute wereldtop mee te kunnen. Een podium of overwinning heeft hij nog niet, maar hoelang zal dat nog gaan duren wanneer de Staphorster zo doorgaat? Exact halverwege het seizoen staat Veijer als derde nieuwkomer op een twaalfde plaats in de tussenstand. Maar nog belangrijker: hij lijkt door zijn sterke resultaten binnen een half jaar zijn toekomst voor het volgende jaar en waarschijnlijk komende seizoenen al veilig te hebben gesteld. Holgado liep nog vier punten uit op Sasaki en heeft nu met een voorsprong van 26 punten in het wereldkampioenschap.

Moto3 Oostenrijk 2023 uitslagen

Moto3 Oostenrijk
1. Deniz Öncü (TR), KTM, 34.04,291;
2. Daniel Holgado (E), KTM, +0,005;
3. Ayumu Sasaki (JP), Husqvarna, +0,119;
4. Collin Veijer (NL), Husqvarna, +0,136;
5. Ivan Ortolá (E), KTM, + 3,135;
6. Riccardo Rossi (I), Honda, +5,270;
7. Ryusei Yamanaka (JP), GasGas, +8,137;
8. Diogo Moreira (BR), KTM, +8,382;
9. David Muñoz (E), KTM, +8,453;
10. Stefano Nepa (I), KTM, +8,615;
11. José Antonio Rueda (E), KTM, +8,667;
12. Matteo Bertelle (I), Honda, +9,239;
13. Tatsuki Suzuki (JP), Honda, +9,516;
14. Kaito Toba (JP), Honda, +14,741;
15. David Salvador (E), KTM, +19,343.
  • 20 ronden =  86,96 KM
  • Racegemiddelde winnaar: 153,1 km/u
  • Snelste ronde (7e): David Alonso (CO), 1.41,452 = 154,2 km/u
WK-stand (na 10 van 20 races)
1. Holgado, 161 punten;
2. Sasaki, 135;
3. Öncü, 124;
4. Ortolá, 118;
5. Jaume Masia (E), Honda, 109;
6. Moreira, 94;
7. Alonso, 90;
8. Rueda, 65;
9. Xavier Artigas (E), CFMoto, 57;
10. Nepa, 56;
12. Veijer, 47.
Collin Veijer (95) aan de leiding voor Daniel Holgado (96), uiteindelijke winnaar Deniz Öncü (53) en David Alonso (80).

Moto2 Oostenrijk 2023: Celestino Vietti is terug

0
Celestino Vietti (13) voor Pedro Acosta (37).

Celestino Vietti scoorde na een zeer moeizame periode een verrassende Moto2-zege op de Red Bull Ring door niemand minder dan Pedro Acosta te verslaan. Acosta liep wel uit in het Moto2-wereldkampioenschap en staat nu twaalf punten voor op Tony Arbolino, die als zesde over de finish kwam.

Foto: MotoGP

Vorig jaar streed Celestino Vietti tot aan de Moto2-race op de Red Bull Ring voor de Moto2-wereldtitel. Na drie zeges en lang aan de leiding te hebben gestaan in de tussenstand was een crash in Oostenrijk het begin van een zeer teleurstellende, tweede seizoenhelft 2022. Ook Vietti’s eerste negen races van dit jaar waren nog niet om over naar huis te schrijven. De 21-jarige Italiaan scoorde slechts twee top-vijf resultaten voordat de Moto2-race van start ging in Oostenrijk.

Moto2 Groot-Brittannië 2023: geweldige Fermin Aldeguer verslaat twee landgenoten

Uitgerekend op de Red Bull Ring – waar het vorig jaar misging – liet Vietti zijn talent weer zien. Pedro Acosta – die vanaf pole position was vertrokken, reed lang aan de leiding, maar Vietti wist met een zeer hoog tempo de Spanjaard te achterhalen en de race te winnen. Toch mag Acosta niet ontevreden zijn met zijn tweede plaats, want hij liep wel tien punten uit op zijn grootste concurrent Tony Arbolino, die slechts zesde werd. Ai Ogura pakte de laatste podiumplaats op de Red Bull Ring.

Barry Baltus kon helaas geen vervolg geven aan zijn uitstekende zesde plaats op Silverstone. De Belg, uitkomend voor het Nederlandse Fieten Olie Racing GP, brak voorafgaand aan de Oostenrijkse Grand Prix meerdere tenen bij een supermotard-training. Baltus reed nog wel de vrije trainingen, maar werd ‘niet fit’ verklaard voor de kwalificatie en race. 

Moto2 Oostenrijk 2023 uitslagen

Moto2 Oostenrijk
1. Celestino Vietti (I), Kalex, 36.25,093;
2. Pedro Acosta (E), Kalex, +1,435;
3. Ai Ogura (JP), Kalex, +5,189;
4. Jake Dixon (GB), Kalex, +6,145;
5. Somkiat Chantra (TH), Kalex, + 8,635;
6. Tony Arbolino (I), Kalex, +14,054;
7. Filip Salac (CZ), Kalex, +14,492;
8. Sergio Garcia (E), Kalex, +16,445;
9. Fermin Aldeguer (E), Boscoscuro, +12,280;
10. Lucas Tulovic (DE), Kalex, +35,361;
11. Dennis Foggia (I), Kalex, +37,855;
12. Jeremy Alcoba (E), Kalex, +37,855;
13. Izan Guevara (E), Kalex, +40,213;
14. Marcos Ramirez (E), Kalex, +40,410;
15. Bo Bendsneyder (NL), Kalex, +41,098;
22. Zonta van den Goorbergh (NL), Kalex, +1.10.514.
  • 23 ronden = 100,004 KM
  • Racegemiddelde winnaar: 164,7 km/u
  • Snelste ronde (3e): Acosta, 1.34,453 = 165,7 km/u
WK-stand (na 10 van 20 races)
1. Acosta, 176 punten;
2. Arbolino, 164;
3. Jake Dixon (GB), Kalex, 117;
4. Aron Canet (E), Kalex, 96;
5. Alonso Lopez (E), Boscoscuro, 92;
6. Salac, 84;
7. Aldeguer, 81;
8. Vietti, 80;
9. Chantra, 77;
10. Sam Lowes (GB), Kalex, 67;
18. Bendsneyder, 19.
Celestino Vietti (13) voor Pedro Acosta (37).

MotoGP Oostenrijk 2023: Francesco Bagnaia ligt op koers

0

De papieren voor Francesco Bagnaia’s tweede MotoGP-wereldtitel op rij worden alsmaar beter. Op de Red Bull Ring behaalde de Italiaan zijn derde dubbel van het seizoen. Hij heeft halverwege het seizoen een voorsprong van 62 punten opgebouwd.

Foto’s: ANP, MotoGP

De Grand Prix van Oostenrijk was de tiende van in totaal twintig grands prix in 2023. De Red Bull Ring staat in zijn huidige vorm sinds 2016 op de kalender. In de 1996 en 1997 werd er ook twee keer op de A1-Ring gereden. Praktisch hetzelfde circuit, enkel met een andere naam. De Red Bull Ring staat naast het thuiscircuit van KTM ook bekend als Ducati-terrein en niet zonder reden. Vanaf 2016 werd maar één keer de Oostenrijke Grand Prix niet door een Ducati-coureur gewonnen. Brad Binder won met KTM in 2021, toen het in de slotfase begon te regenen en hij met slicks op een natte baan een bijzondere overwinning scoorde. Onder ‘normale’ omstandigheden wisten alleen Ducati-rijders de GP vanaf 2016 te winnen met Andrea Iannone, Andrea Dovizioso (3x), Jorge Lorenzo en Francesco Bagnaia. Er wist ook nog éénmaal een KTM-rijder op het KTM-thuiscircuit te winnen. In coronatijd werd er in een seizoen twee keer op de Red Bull Ring gereden onder de naam Grand Prix van Stiermarken. In 2020 was Miguel Oliveira met KTM de verrassende winnaar en in 2021 kwam Jorge Martin als eerste over de finish met een Ducati. Met deze geschiedenis in het achterhoofd en met acht sterke Ducati’s op de grid – waaronder de top-drie in het kampioenschap – was de fabrikant uit Bologna ook in deze editie de grote favoriet. En Ducati leverde, of beter gezegd: Bagnaia leverde. De Italiaan won beide races overtuigend en drukt steeds meer zijn stempel op het MotoGP-kampioenschap 2023.

Sprint vol incidenten

Het ging na de start van de MotoGP Sprint al flink mis. Alleen de top-negen scoort punten in deze kort race, die over de halve afstand van de zondagwedstrijd gaat. Dat betekent dat rijders zeker met een mindere startpositie gelijk bij de start willen toeslaan om nog te kunnen gaan voor een aantal WK-punten. Marco Bezzecchi – de nummer drie in het WK – werd hier één van de slachtoffers van. Van de Italiaan noteerde vrijdag de snelste ronde ooit op de Red Bull Ring, maar kwam in de kwalificatie niet verder dan een zevende plek. Martin – de nummer twee in het WK – stond er nog minder voor en begon – na een gecancelde rondetijd in de kwalificatie – als twaalfde aan de Sprint. In de eerste bocht remde Martin laat in een poging om posities goed te maken en raakte daarbij Fabio Quartararo. Dit zorgde voor een sneeuwbaleffect, want Bezzecchi, Oliveira en Johann Zarco gingen onderuit. Een woeste Bezzecchi verloor hierdoor waardevolle punten in het WK.

Maverick Viñales had een slechte start nadat hij zich als tweede had gekwalificeerd en verloor ook veel tijd bij het incident in de eerste bocht. Vanuit het achterveld wist de Aprilia-coureur nog als achtste te finishen achter de gebroeders Espargaró. De zesde plaats van Pol Espargaró was een zeer knappe prestatie, aangezien het pas zijn tweede grand prix was na zijn zware rugblessure die hij opliep bij de openingsronde in Portimão. Martin eindigde nog als derde, maar niet voordat hij ook nog contact had gehad met Luca Marini, waarbij de Italiaan ten val kwam. Dit gebeurde recht voor de neus van zijn halfbroer Valentino Rossi. Martins race met discutabele incidenten bleef in eerste instantie onbestraft. Later zou Martin een long lap penalty krijgen voor de hoofdrace vanwege zijn actie bij de start.

Francesco Bagnaia heeft niks van dit alles gemerkt. De regerend MotoGP-kampioen reed vanaf pole position onbedreigd naar de overwinning. Brad Binder kon Bagnaia in de openingsfase nog volgen, maar moest later lossen en finishte als tweede.

MotoGP Groot-Brittannië 2023: verrassende winnaars op Silverstone

Voorlopige balans opmaken

Net als in de Sprint was Bagnaia in de race op zondag ook van een ander niveau dan de concurrentie. Binder kon opnieuw een aantal ronden volgen, maar moest daarna terrein prijsgeven. Bagnaia bleef zeer constante en snelle rondetijden draaien wat hem één van zijn meeste dominante zeges in de MotoGP – onder toeziend oog van mentor Valentino Rossi – opleverde. Binder finishte op vijf seconden van de Ducati-coureur. Voor de Zuid-Afrikaan was het een goed weekend met twee tweede plaatsen. De strijd voor de laatste podiumplaats was wel lang spannend. Bezzecchi wist zich naar voren te werken en finishte als derde voor zijn teammaat Marini en Alex Márquez. Viñales had opnieuw een slechte start en wist deze keer nog naar een zesde plaats te rijden.

Martin zal enigszins voorzichtig zijn long lap penalty hebben genomen. In de warm-up probeerde de Pramac Racing-rijder de route nog uit en kwam op deze strook ten val. In de race viel Martin bij het uitvoeren van de penalty terug naar een dertiende plaats. De Spanjaard kwam nog terug naar een zevende en eindigde voor Quartararo, die als eerste rijder van een Japanse fabrikant over de finish kwam.

Ook opvallend was dat Marc Márquez een hoofdrace wist te volbrengen. Het was de eerste keer in 2023 dat de Repsol Honda-coureur daarin slaagde. Sterker nog: het was 301 dagen geleden dat Marc Márquez finishte in een hoofdrace. Blij zal de achtvoudig wereldkampioen niet geweest zijn, aangezien hij slechts twaalfde werd.

Na tien hoofdraces en tien nieuwe sprintraces is het duidelijk dat er rare dingen moeten gebeuren wil Ducati niet hun tweede MotoGP-titel op rij binnenhalen. De complete top-drie in de tussenstand wordt bezet door Ducati-rijers. Dat Bagnaia aan de leiding gaat, is niet verrassend. Wel dat de voorsprong van de regerend wereldkampioen 62 punten bedraagt, ondanks dat hij dit jaar tijdens drie hoofdraces ten val kwam. Martin staat tweede in het klassement zes punten voor op Bezzecchi. De eerste niet Ducati-rijder in het klassement is Binder. De Zuid-Afrikaan staat al wel 91 punten achter op Bagnaia, wat nogmaals bevestigd dat het zeer lastig gaat worden om Ducati – na Casey Stoner (2007) en Bagnaia (2022) – van hun derde MotoGP-rijderstitel af te houden. De verliezers van de eerste seizoenshelft zijn zonder meer Yamaha en Honda. De Japanse merken moeten het na een half seizoen doen met een zege van Alex Rins en een podiumplaats van Quartararo in de hoofdrace en één van Marc Márquez in de Sprint. Geen enkele Honda- of Yamaha-rijder staat momenteel in de top-tien van het MotoGP-wereldkampioenschap.

Marco Bezzecchi (72) was woest na de Sprint, maar blij met zijn derde plaats op zondag.

Startgrid 2024 bijna gevormd

Op de Red Bull Ring werden weer een aantal puzzelstukjes gelegd voor de MotoGP-zitjes in 2024. Een belangrijke speler hierin was Bezzecchi, die van Ducati de keuze kreeg om te kiezen voor een 2024-fabrieksmotor bij Pramac Racing of een 2023-model bij zijn huidige VR46 Mooney Racing Team. Wanneer Bezzecchi voor de eerste optie zou gaan, zou dit kostte gaan van Zarco’s plek. De Fransman wachtte hier niet op en ging akkoord met een goede financiële en tweejarige aanbieding van LCR Honda om de plek van Alex Rins over te nemen, die naar het Yamaha-fabrieksteam vertrekt. ‘Honda lijkt mij liever te willen hebben dan Ducati’, zei Zarco in Oostenrijk. Hij reed in 2019 ook al enkele wedstrijden voor LCR Honda nadat zijn avontuur bij KTM vroegtijdig was beëindigd. Door de keuze van Zarco lijkt Bezzecchi definitief naar Pramac Racing te gaan als teamgenoot van Martin, wat Franco Morbidelli weer een plekje kan geven bij het team van Rossi naast Marini.

Bij Aprilia zullen de huidige vier rijders ook volgend jaar op de motor zitten. Bij KTM is er een bijzondere situatie ontstaan. Op de Red Bull Ring werd nogmaals bevestigd dat de Oostenrijkse fabrikant ook in 2024 vier motoren op de grid heeft, maar roepen vijf rijders dat zij een contract hebben voor volgend jaar. Brad Binder verlengde vroegtijdig zijn verbintenis in Oostenrijk en ligt tot eind 2026 vast. Daarnaast zeggen ook de huidige rijders – Jack Miller, Pol Espargaró en Augusto Fernandez – een contract op zak te hebben. Daarnaast geeft Moto2-talent Pedro Acosta ook aan een toezegging te hebben voor een KTM MotoGP-zitje in 2024. Kortom: KTM heeft een uitdaging. De Oostenrijkers hebben gelobbyd voor twee extra startplekken, maar deze niet gekregen.

Gresini Racing heeft nog Ducati-plek met een vraagteken. Fabio Di Giannantonio lijkt plaats te moeten maken voor Moto2-rijder Jake Dixon. De Brit wordt genoemd als goede kanshebber om in 2023 de teamgenoot te worden van Alex Márquez, die zijn contract met Gresini Racing voorafgaand aan de Oostenrijkse Grand Prix met een jaar verlengde.

Quotes

Circuit informatie

Circuit: Red Bull Ring – Spielberg
Lengte: 4.348 km
Beste pole: Francesco Bagnaia (I), Ducati, 1’28.539 (2023)
Snelste raceronde: Francesco Bagnaia (I), Ducati, 1’29.840 (2023)

MotoGP Oostenrijk 2023 uitslagen

Sprint Oostenrijk
1. Francesco Bagnaia (I), Ducati, 21.01,844;
2. Brad Binder (ZAF), KTM, +2,056;
3. Jorge Martin (E), Ducati, +5,045;
4. Alex Marquez (E) Ducati, +8,252;
5. Jack Miller (AUS), KTM, +11,365;
6. Pol Espargaró (E), KTM, +11,816;
7. Aleix Espargaró (E), Aprilia, +11,960;
8. Maverick Viñales (E), Aprilia, +11,984;
9. Franco Morbidelli (I), Yamaha, +13,634.
  • 14 ronden = 60,872 km
  • Racegemiddelde winnaar: 173,6 km/u
MotoGP Oostenrijk
1. Bagnaia, 42.23,315 min.;
2. Binder, +5,191,
3. Marco Bezzecchi (I), Ducati, +7,708;
4. Luca Marini (I), Ducati, +10,343;
5. A. Marquez, +11,039;
6. Viñales, +11,724;
7. Martin, +12,917;
8. Fabio Quartararo (FR), +19,509;
9. A. Espargaro, +20,231;
10. Enea Bastianini (I), Ducati, +20,729;
11. Morbidelli, +21,527;
12. Marc Marquez (E), Honda, +23,027;
13. Johan Zarco (FR), Ducati, +24,259;
14. Augusto Fernandez (E), KTM, +25,365;
15. Miller, +25,475.
  • 28 ronden =  121,744 km
  • Racegemiddelde winnaar: 172,3 km/u
  • Snelste ronde (3e): Bagnaia, 1.29,840 = 176,6 km/u (nieuw record)

Stand MotoGP na 20 races

Stand Coureur Team Punten
1 Pecco Bagnaia (I) Ducati 214
2 Jorge Martin (E) Ducati 173
3 Marco Bezzecchi (I) Ducati 167
4 Brad Binder (ZAF) KTM 131
5 Johann Zarco (F) Ducati 122
6 Aleix Espargaró (E) Aprilia 107
7 Luca Marini (I) Ducati 107
8 Jack Miller (AUS) KTM 90
9 Alex Márquez (E) Ducati 75
10 Maverick Viñales (E) Aprilia 74
11 Fabio Quartararo (F) Yamaha 65
12 Franco Morbidelli (I) Yamaha 59
13 Augusto Fernandez (E) KTM 49
14 Alex Rins (E) Honda 47
15 Miguel Oliveira (PT) Aprilia 40
Brad Binder (33) was de enige die Francesco Bagnaia (1) nog enigszins kon volgen op de Red Bull Ring.

Nieuw in Nederland: Polisport Performance Parts

0

Hoco Parts is per heden Europees distributeur van Polisport Performance Parts, dat producten maakt voor de veeleisende offroad-rijder. Vanaf nu zijn de plastic kits leverbaar, evenals de nodige accessoires voor de motorfiets.

Sinds de oprichting in 1978 vervaardigt POLISPORT hoogwaardige kunststof producten voor de motorbranche. Anno nu is het één van de meest prestigieuze kunststofmerken, met een breed aanbod van innovatieve producten en accessoires.

Spaanse accessoirespecialist Puig komt met brake cooler voor sportmotoren

In het offroad-assortiment ligt de nadruk op de plastic kits, maar het assortiment is uitgebreid en biedt ook motorblokprotectie, handkappen, schijfbeschermers, koplampen en andere accessoires. Polisport staat bekend om hun innovatieve producten zoals de stickerset-beschermers, kunststof hevels, uitlaatbeschermer en de frame- en radiator beschermers.

Naast het performance gedeelte bied Polisport ook nog een hoogwaardige lijn aan van slijtage-onderdelen zoals voortandwiel beschermers, kettinggeleiders en ketting rollen. En een complete lijn aan werkplaats benodigdheden.