Rukka staat al sinds jaar en dag bekend om ‘defence & comfort’ oftewel maximale bescherming in combinatie met maximaal comfort. Voor de veeleisende motorrijder (M/V) introduceert Rukka voor 2022 de nieuwe en zeer veelzijdige Rapto-R (man) en Raptorina (vrouw). Twee geheel nieuwe pakken in de collectie welke je uiteraard veilig, droog en warm houden onder alle omstandigheden.
De twee nieuwe pakken in het Armacor-protection assortiment maken indruk door het gebruik van zeer hoogwaardige materialen. Uiteraard voorzien van het 3-laags Gore-Tex Pro-Laminaat welke onder alle omstandigheden zorgt voor water en winddichtheid. Daarnaast zijn beide pakken zogenaamd “stretch laminaat” welke zorgt voor maximaal comfort, draaggemak en bewegingsvrijheid. De Armacor® verstevigingen op ellebogen, schouders, knieën en heupen zorgen voor een hoge slijtvastheid en bescherming bij eventuele ongevallen.
Deze veelzijdige pakken kunnen een breed scala aan temperaturen aan, van bijna het vriespunt tot ruim halverwege het seizoen: bij warme temperaturen kunnen meerdere (8 stuks!) goed geplaatste ventilatieritsen worden gebruikt om de luchtstroom in het pak te bevorderen en koel te blijven, terwijl de meegeleverde extra warme donsvoeringen zorgen voor isolatie en warmte tijdens het rijden in koudere omstandigheden. Het donzen binnenjack en de broek passen comfortabel onder de jas en broek en kunnen in bijgeleverd “zakje” worden verpakt wanneer ze niet worden gebruikt.
Hoogwaardige protectie ontwikkeld door Rukka in samenwerking met D3O® bieden uitstekende bescherming bij impacts. Het Rapto-R pak bevat Rukka D3O® Air XTR Level 2 protectoren op de schouders, ellebogen, rug, heupen en knieën, plus een D3O® CP1 Level 1 borstprotector. Het Raptorina pak wordt geleverd met een Rukka D3O® Air XTR Level 1 rugprotector en D3O® LP1 Level 1 protectoren voor de schouders, ellebogen, heupen en knieën, met een optie om te upgraden naar level 2 protectoren indien gewenst. Het Raptorina-jack heeft bovendien een zak voor een D3O® CP1 gedeelde borstbeschermer.
Een ander comfort pluspunt is het Rukka AirCushion-systeem op het zitvlak van de broek. Het vormt een dun luchtkussen op het contactoppervlak met het zadel en vermindert onaangename condensatie en zorgt zo voor het best mogelijke zitcomfort tijdens lange ritten. Een geïntegreerde Rukka ATS GORE-TEX stretchkraag biedt extra bescherming tegen wind wanneer dat nodig is en kan in de kraagzak worden opgeborgen.
Dankzij verschillende aanpassingsmogelijkheden kan het pak individueel worden aangepast: de zoom en manchetten van de jas, de taille van de broek en de broekspijpen zijn verstelbaar. De jas en broek kunnen uiteraard aan elkaar worden geritst. De pakken zijn ook uitgerust met een aantal verschillende binnen- en buitenzakken voor veel opbergruimte.
De jassen zijn verkrijgbaar in het zwart met details in zilver, fluorgeel, oranje, donkergrijs of roze (alleen damesmodel), terwijl de broeken in het zwart verkrijgbaar zijn. Zowel de jas als de broek zijn verkrijgbaar in herenmaten 46-66 en damesmaten 34-50, met drie verschillende lengtes voor broeken: kort (C1), normaal (C2) en lang (C3, tot maat 64 voor heren en 48 voor vrouwen).
Prijzen: Rapto-R (man) Jas € 1.249,- Broek € 899,- Raptorina (vrouw) Jas € 1.099,- Broek € 799,-
Verkrijgbaar vanaf eind januari 2022 bij elke Rukka-dealer.
Terwijl de hele F1-wereld – met Lewis Hamilton voorop – nog altijd naar adem staat te happen, is iedereen uit de wegrace al lang weer bezig met het heden of kijkt zelfs alweer vooruit. Niet zo gek, want wij kennen nog veel bizardere WK-ontknopingen, met bovendien veel meer Nederlanders, zoals Jan de Vries, Hans Spaan en Egbert Streuer met Bernard Schnieders. Wij zetten de tien meest bizarre op een rij!
1. 1990 – 125cc: Hans Spaan vs. Loris Capirossi
Het werd een oneerlijke strijd op Phillip Island, want Hans Spaan moest het alleen opnemen tegen een ‘leger’ van Italianen die probeerden Loris Capirossi aan de wereldtitel te helpen. De Duitser Stefan Prein – die voor aanvang van de slotrace aan de leiding ging in het kampioenschap – werd bij de start al uitgeschakeld, omdat hij werd geraakt door Alessandro Gramigni. Het ging daardoor tussen de 31-jarige Nederlander en de 17-jarige nieuwkomer. Het verschil was slechts twee punten, dus een zege zou de titel opleveren. De Italianen, onder aanvoering van de ervaren Fausto Gresini, hadden aangekondigd hun jonge landgenoot te zullen gaan helpen. En dat deden ze! Op sluwe – en gevaarlijke – wijze hield Gresini de Nederlander achter zich. Capirossi reed weg. Spaan werd zo boos dat hij onderweg zelfs een vuistslag aan Gresini gaf. Halverwege de race wist Spaan toch te ontkomen en naar Capirossi te rijden. Maar Gresini, Doriano Romboni en Bruno Casanova sloten ook aan. In de laatste ronde werd Spaan letterlijk door de Italianen in de tang genomen. Capirossi won de race en pakte de titel. Spaan werd het zo moeilijk gemaakt dat hij slechts vierde werd. Het betekende voor Spaan zijn tweede vice-titel op rij.
WIST JE DAT? Loris Capirossi met 17 jaar en 165 dagen nog steeds de allerjongste wereldkampioen in de wegrace is.
Door Hans Spaan (2) dwars te zitten zorgde Fausto Gresini (5) ervoor dat zijn teamgenoot Loris Capirossi (65) wereldkampioen werd.
2. 1986 – Zijspannen: Streuer/Schnieders vs. Michel/Fresc
Egbert Streuer en Bernard Schnieders waren in 1986 al tweevoudig wereldkampioen. In de eerste zeven van totaal acht races viel de Nederlandse combinatie drie keer uit met technische problemen. Maar doordat de Nederlandse combinatie de overige vier races wonnen, hadden ze tijdens de slotronde in Hockenheim nog steeds een hele kleine kans op de titel. Alain Michel en Jean-Marc Fresc hadden veruit de beste papieren. De Fransen stonden negen punten voor op de Nederlanders en acht op Steve Webster en Tony Hewitt. Michel-Fresc hadden zo aan een vierde plek genoeg. Gezien hun vorm leek dat vooraf een gelopen zaak. Maar het ongelofelijke gebeurde! De Franse combinatie werd slechts vijfde. Terwijl Streuer-Schnieders door een strakke inhaalactie in de slotronde de winst pakte ten koste van Rolf Biland en Kurt Waltisperg. Een inhaalmanoeuvre die het verschil betekende tussen goud of zilver. Pas bij terugkomst in het rennerskwartier kregen Streuer en Schnieders te horen dat ze voor de derde keer wereldkampioen waren!
WIST JE DAT? Alain Michel – met Simon Birchall als bakkenist – tijdens zijn vijftiende GP-seizoen in 1990 alsnog wereldkampioen werd.
Terug in het rennerskwartier kwamen Egbert Streuer (r) en Bernard Schnieders (l) erachter dat ze opnieuw wereldkampioen waren geworden.
Jan de Vries zou in 1973 voor de tweede keer 50cc-wereldkampioen worden, maar zijn eerste titel behaalde hij op bijzondere wijze: in het hol van de leeuw. Angel Nieto was jarenlang de grootste concurrent van De Vries, maar ook voor de andere Nederlanders. Denk daarbij aan 1969 toen Aalt Toersen met één punt verschil de titel aan Nieto moest laten. Maar in 1971 klonk het Wilhelmus op het Spaanse Jarama. Nieto moest zijn thuisrace winnen om nog kampioen te kunnen worden, maar hij ging al vroeg in de finale onderuit. De Vries won de Grand Prix van Spanje en werd de eerste Nederlandse wereldkampioen in de wegrace. Een jaar later was de ontknoping net zo spannend. Deze keer eindigden De Vries en Nieto gelijk in punten. De beslissing viel in het voordeel van Nieto uit, omdat de Spanjaard in de vijf races waarin beide kemphanen waren gefinisht een tijdsvoordeel van 21,3 seconden had weten op te bouwen.
WIST JE DAT? Tussen 1969 en 1974 32 van de 54 races in de 50cc door Nederlanders werden gewonnen. Saillant detail: na de TT zege van Paul Lodewijkx in 1968 won er geen Nederlander meer in de 50cc op Assen.
Angelo Nieto ging in ‘eigen huis’ onderuit, waardoor Jan de Vries zeker was van de eerste Nederlandse wereldtitel in de wegrace.
4. 1998 – 250cc: Loris Capirossi vs. Tetsuya Harada
Loris Capirossi begon als lijstaanvoerder aan de laatste race in Argentinië, ondanks dat zijn Aprilia-teamgenoot Tetsuya Harada het kampioenschap grotendeels had aangevoerd.Het verschil tussen de twee was vier punten. Capirossi en Harada hadden het met elkaar aan de stok voor de winst en de slecht gestarte Valentino Rossi kon aanhaken. Harada maakte een foutje, waardoor hij als derde de laatste ronde inging. In de slotronde begon ook Capirossi fouten te maken. Rossi pakte de leiding en Harada kwam naar de tweede plek. De Japanner was hierdoor op weg naar zijn tweede titel. Capirossi verloor zelfs zoveel terrein dat een inhaalactie onmogelijk leek. Toch niet! Capirossi ging van (te) ver in de aanval. De Italiaan zou de bocht nooit gehaald hebben als hij niet bij zijn teamgenoot naar binnen was geboord. Harada crashte en Capirossi kwam als tweede over de finish. Later zou de Italiaan gediskwalificeerd worden. Maar Capirossi behield wel zijn wereldtitel, omdat hij nog steeds vier punten meer had dan Harada. Hierop ontbond Aprilia het contract met Capirossi voor 1999 op grond van onsportief gedrag. De Italiaan spande een rechtszaak aan en won deze, waardoor ‘Capirex’ naast de titel ook nog een schadevergoeding van Aprilia kreeg.
WIST JE DAT? Tetsuya Harada en Loris Capirossi ook tijdens de laatste racedag van 1993 met elkaar in gevecht waren om de 250cc-titel. Die keer ging de titel naar Harada en dat nog wel in zijn eerste GP-seizoen!
Loris Capirossi reed in een gat, dat niet groot genoeg was om Tetsuya Harada op een normale manier te passeren.
5. 2013 – Moto3: Maverick Viñales vs. Ales Rins vs. Luis Salom
Deze kampioensstrijd was uniek, omdat het ging tussen drie rijders. Luis Salom ging aan de leiding voor de laatste race met twee punten voorsprong op Maverick Viñales en vijf punten op Alex Rins. Het werd een bloedstollende ontknoping tussen de drie thuisrijders in Valencia, die lang samen vooraan in gevecht waren. Tien ronden voor het einde schoof Salom onderuit. Het ging vervolgens tussen Viñales en Rins. Wie won werd wereldkampioen. De strijd werd net als bij Max Verstappen in de Formule 1 in de laatste ronde beslist. Na een aantal wisselingen ging Viñales aan de leiding voor Rins en ook Jonas Folger had nog aansluiting. Het kwam aan op de laatste bocht. Rins remde later, ging zijn landgenoot voorbij, maar kon de ideale lijn niet houden. Viñales kwam veel beter uit de krappe bocht, waardoor hij als eerste over de finishlijn reed en wereldkampioen werd. Rins werd nog derde achter Folger. Voor Viñales, die momenteel actief is bij Aprilia in de MotoGP, is het toe nu toe zijn enige wereldtitel.
WIST JE DAT? Iedere Moto3-kampioen – sinds de start van de klasse in 2012 – direct is overgestapt naar de Moto2.
De bloedstollende Moto3-finale in 2013 in Valencia met Maverick Viñales, Luis Salom en Alex Rins.
6. 2000 – 250cc: Oliver Jacque vs. Shinya Nakano
0,014 Seconde! Nog nooit verloor een rijder met zo weinig verschil de wereldtitel als Shinya Nakano in 2000. Tijdens de laatste slotrace op Phillip Island ging het tussen hem en zijn teamgenoot Oliver Jacque. Ook Daijiro Katoh maakte vooraf nog een kleine kans, maar hij kon zich in de race niet met de titelstrijd bemoeien. Het werd een man-tegen-mangevecht, aangezien de Tech3 Yamaha-coureurs samen weg wisten te rijden. Met maar twee punten verschil tussen Nakano en Jacque betekende een zege tevens de wereldtitel. Nakano deed al het kopwerk. Jacque wachtte af, maar sloeg op het juiste moment toe. Op het laatste recht stuk naar de finishlijn kwam de Fransman uit de slipstream en klopte de Japanner op een haarlengte. Zo was Jacque de nieuwe 250cc-wereldkampioen.
WIST JE DAT? Tech3 in 2001 met Oliver Jacque en Shinya Nakano als Yamaha-team hun debuut maakte in de 500cc. Tech3 zou pas in 2020 met Miguel Oliveira – als KTM team – zijn eerste zege in de koningsklasse behalen.
Teammanager Hervé Poncharal wist van tevoren ook niet wie van zijn rijders de titel zou pakken.
7. 2015 – MotoGP: Jorge Lorenzo vs. Valentino Rossi
Deze bizarre ontknoping kent iedereen. Valentino Rossi was bezig aan een ijzersterk seizoen en was met zijn teamgenoot Jorge Lorenzo in gevecht voor zijn tiende wereldtitel. Het ging voor Rossi fout in de voorlaatste race in Maleisië met het meeste besproken MotoGP-moment allertijden. Rossi werd bestraft na de ‘Sepang-clash’ met Marc Márquez en moest tijdens de slotrace in Valencia als laatste starten. De Italiaan had nog steeds een kans, want hij had voor aanvang zeven punten meer dan zijn Spaanse concurrent Lorenzo. Rossi wist knap door het veld te rijden en kwam tot de vierde plek, maar dat was niet genoeg. Vooraan bleef Lorenzo namelijk zijn landgenoten Márquez en Dani Pedrosa, die geen aanval konden of wilden doen, knap voor. Dit uiteraard tot grote woede van de Rossi-fans. Lorenzo pakte zo zijn derde – en laatste – MotoGP-titel en vertrok vervolgens naar Ducati. Rossi zou niet weer zo dicht bij een wereldtitel komen.
WIST JE DAT? Valentino Rossi in 2015 in alle achttien races binnen de top-5 finishte inclusief vijftien podiumplaatsen en vier zeges, maar dus geen wereldkampioen werd.
De start van de MotoGP-finale in 2015. Lorenzo pakte direct de leiding voor Pedrosa en Márquez, terwijl Rossi (46) aan een inhaalrace moest beginnen.
8. 1982 – 250cc: Jean Louis Tournadre vs. Anton Mang
Jean-Louis Tournadre valt in de categorie ‘eendagsvlieg’, maar wel één met een wereldtitel. De Fransman stond voorafgaand aan het 250cc-seizoen 1982 niet te boek als een titelkandidaat. Toch wist hij de openingsrace op zijn thuisbaan in Nogaro te winnen. Dit kwam mede omdat veel rijders daar staakten. Tournadre bleef constant – veelal top-5-posities – scoren. Zijn grootste concurrent was Anton Mang, die tot aan de slotronde in Hockenheim vier races wist te winnen. Voor eigen publiek deed Mang wat hij moest doen: winnen. Dit betekende dat Tournadre minimaal vierde moest worden. Lang leek het er niet op dat hij dit zou halen, maar de Yamaha-privérijder had het geluk dat er in die tijd veel snelle Franse coureurs waren. In de slotfase schoten voornamelijk Patrick Fernandez en Christian Estrosi te hulp door Tournadre vrij baan te geven en het de Duitser Manfred Herweh lastig te maken. Volgens de Fransen zelf was deze hulp spontaan gedurende de race tot stond gekomen. Zo kon Tournadre als vierde finishen. Dit uiteraard tot woede van de Duitse fans die op de hand van Mang waren. De Duitser toonde zich een sportief verliezer door zijn fles campagne aan Tournadre te geven.
WIST JE DAT? Jean-Louis Tournadre na zijn wereldtitel nooit meer een top-10-klassering in het WK zou scoren.
Anton Mang (l) won de beslissende race, maar de wereldtitel was voor Jean-Louis Tournadre.
9. 1999 – 125cc: Emilio Alzamora vs. Marco Melandri
Aan deze herinnering uit zijn rijke carrière denkt Marco Melandri het minst graag terug. De op dat moment net 17-jarige Italiaan was iets te enthousiast om wereldkampioen te worden in zijn tweede GP-seizoen ten koste van Emilio Alzamora. Gedurende het seizoen was Alzamora constanter en Melandri sneller. De beslissing viel tijdens de laatste race in Argentinië. Alzamora had aan een tweede plaats genoeg om de titel te pakken. Melandri reed vooraan weg met Lucio Cecchinello, maar zijn ervaren landgenoot crashte. Daarachter wist Alzamora naar een voor hem ‘veilige’ tweede plaats te komen. De Italiaan moest ervoor zorgen dat Alzamora minimaal derde zou worden. Daarom besloot Melandri het in de laatste ronde over een andere boeg te gooien. De jonge Italiaan liet zich afzakken en haalde vervolgens alles uit de kast om Alzamora te vertragen of zelfs te laten crashen. Zonder resultaat, want de derde rijder Roberto Locatelli kwam er niet meer bij en Alzamora hield zijn hoofd koel. De Spanjaard eindigde één punt boven Melandri in het kampioenschap.
WIST JE DAT? Wereldkampioen Emilio Alzamora in 1999 geen enkele race wist te winnen. Wel stond de Spanjaard in tien van de zestien races op het podium.
Op onsportieve wijze trachtte Marco Melandri (13) Emilio Alzamora van de wereldtitel te houden.
10. 2006 – MotoGP: Nicky Hayden vs. Valentino Rossi
Na vijf titels op rij in de 500cc/MotoGP, verliep het seizoen 2006 lange tijd moeizaam voor Valentino Rossi. De Italiaan kreeg te kampen met diverse tegenslagen. Zoals mechanische problemen, valpartijen en blessures. Daarentegen kende Nicky Hayden een zeer constant seizoen en stond met nog twee races te gaan twaalf punten voor. Hayden dacht in de voorlaatste wedstrijd op Estoril zijn titelkansen in rook te zien opgaan toen teammaat Dani Pedrosa hem raakte en ze beiden crashten. Hayden had het geluk dat Rossi in deze race op de finishstreep werd geklopt door Toni Elias. Deze vijf punten bleken achteraf cruciaal te zijn. Toch had Rossi in Valencia de beste papieren en stond acht punten voor op Hayden. Maar Rossi bleek ook maar een mens te zijn; na een slechte start vanaf pole ging hij even later onderuit. De duurste crash uit zijn carrière, want het kostte hem de wereldtitel. Rossi stapte nog wel weer op en werd dertiende. Maar dat was niet genoeg. Hayden finishte als derde en werd tot wereldkampioen gekroond.
WIST JE DAT? Valentino Rossi na zijn crash in 2006 nooit meer de Grand Prix van Valencia wist te winnen. In 2003 en 2004 werd de Italiaan nog wel als eerste in Valencia afgevlagd.
Door onderuit te gaan zorgde Valentino Rossi voor een onverwachte ontknoping van de MotoGP-titelstrijd in 2006.
De Aprilia RSV4 kreeg in 2021 een make-over met wat het onderscheidende kenmerk van de motorfietsen uit Noale is geworden: een koplamp die bestaat uit drie lichtclusters. Maar de evolutie van een van de langstlopende sportmotoren kreeg vooral z’n beslag op ergonomie en elektronica. Voor 2022 viel er dan ook niets te verwachten van een motorfiets waaraan in 2021 al zoveel was veranderd, ook al bleef hij trouw aan zijn ontwerp. Toch is er iets nieuws, zij het alleen qua uiterlijk.
Aprilia heeft een video gepubliceerd waarin een nieuwe kleurstelling van de superbike wordt getoond: op de matzwarte basis van het bodywork springen gouden details in het oog, zoals het Aprilia-logo op de tank, het profiel van de acherzijde de winglets en het paar bijpassende wielen en het RSV4 Factory-logo op de zijkuip die het elegante uiterlijk geen geweld aandoen. Rood contrasteert met het goud in de graphics.
De motorfiets
Er verandert inhoudelijk niets: de RSV4 2022 kan blijven rekenen op zijn 1077cc-viercilinder V-motor die 217 pk levert bij 13.000 tpm en 125 Nm koppel bij 10.500 tpm, bijgestaan door het elektronische APRC-platform dat is vernieuwd met de introductie van een meervoudig instelbare motorrem en de Marelli 11MP-regeleenheid met 6-assig IMU. De Ohlins-vering en zes rijmodi blijven behouden.
De prijs en beschikbaarheid
Aprilia heeft nog niet aangekondigd of de nieuwe kleurstelling de Factory-versie zal vervangen of aanvult en we hebben geen informatie over de prijs van de RSV4 2022 Ultra Dark
Husqvarna is een nieuw prototype aan het testen in Zuid-Europa en we hebben de eerste spy shots. Wij denken dat dit de nieuwe Husqvarna Vitpilen 1301 voor 2023 is. Wat we kunnen zien is dat ze een KTM 1290 Super Duke R hebben genomen en er een Husqvarna-draai aan hebben gegeven.
Het Brembo-remsysteem is voorzien van remventilatie á la de MotoGP, die we ook hebben gezien bij het KTM RC890-prototype. Het ontwerp van dit prototype is aangepast aan de huidige modellenlijn van Husqvarna. Vooral de koplamp laat er geen twijfel over bestaan dat dit een nieuwe hoogvlieger van Husqvarna is.
Een paar carrosseriedelen zijn nog gecamoufleerd om het definitieve ontwerp te verbergen.
Brixton, het Chinese retromerk dat tot nu toe onder de vleugels van KSR kon groeien, is niet van plan die groei in 2022 te stuiten. Integendeel: dit jaar mogen we de nagelnieuwe Crossfire 500 XC verwachten. Die zal een platform delen met z’n Crossfire 500 en 500X-broertjes, maar krijgt een portie ‘offroad’ aangemeten. Zo krijgt de XC onder meer een 19-duims voorwiel, nummerkuipjes, een hoog spatbord, noppenbanden en protectieroostertjes voor z’n koplamp aangemeten.
Gezien de platformdelerij kan ook deze telg in de familie rekenen op een ‘X’-vormige tank, maar ook op de vloeistofgekoelde 486cc paralleltwin met DOHC, die sinds jaar en dag goed is voor 47 pk bij 8.500 opm, en een respectabel koppel van 43 Nm bij 6.750 omwentelingen. J.Juan tekent opnieuw voor de remklauwen, Bosch voor bijbehorend ABS. Leuk zijn de volledig instelbare voorvork en ditto monoshock achteraan, beide gingen bij KYB – zeg maar Kayaba – over de toonbank.
Zoals het een offroadgerichte machine betaamt, bengelt de zit een fikse 851 mm boven het tarmac. Rijklaar weegt deze flinke knaap overigens 195 kg – zonder een druppel peut in de 13,5 litertank, maar inclusief ledkoplampen, -richtingaanwijzers en -DRL’s.
Over prijzen en beschikbaarheid blijft ’t voorlopig erg stil van Brixton uit – wij houden u uiteraard op de hoogte mocht daar iets aan veranderen. Geen dank!
De snelste motorrace ter wereld, de Ulster Grand Prix, keert deze zomer terug na een afwezigheid van twee jaar als gevolg van corona. Het evenement wordt gepromoot door de Revival Racing Motorcycle Club en vindt plaats van 16 tot 20 augustus op het circuit van Dundrod. De UGP oefent een unieke aantrekkingskracht uit op zowel coureurs als fans. Die zijn dan ook blij dat de races terugkeren op dit beroemde circuit.
Wij kunnen niet wachten om deze zomer weer motoren over de Flying Kilo te horen scheuren. Meer details over het programma van de races worden binnenkort bekendgemaakt.
Foto: Peter Hickman in actie tijdens de race van 2019. Foto door Pacemaker Press International, met dank aan de Ulster Grand Prix.
Met het begin van het nieuwe jaar kunnen we ook weer uitkijken naar een heleboel tests van de nieuwste modellen: dikke updates van bestaande motoren, evoluties van bestsellers en hier en daar ook een compleet nieuw model. We zijn door de 2022-motorcatalogus gefietst en hebben de duels waar we het meest naar uitkijken per categorie voor je op een rijtje gezet.
Allroad
Husqvarna Norden 901 vs. Ducati DesertX
Er is veel nieuws in het populaire allroad-segment. De twee modellen die er voor ons het meest uitspringen, zijn de Husqvarna Norden 901 en de Ducati DesertX. Noord tegen zuid. Bossen tegen woestijn, volgens de foto’s. Op papier zijn ze heel gelijkwaardig, met cijfers rond de 100 pk en schommelend rond de 220 kg rijklaargewicht. Zijn dit motoren die iets kunnen inbrengen tegen Koning BWW GS? Of moet de nieuwe Triumph Tiger 1200 daarvoor zorgen? Lichte(re) allroads zijn aan een serieuze opkomst bezig, zonder dat ze inboeten aan comfort of elektronica. 2022 Kan wel eens een omslagjaar betekenen voor het koopgedrag van de allroadrijder. Met de Norden 901 konden we al rijden, de DesertX wordt een verrassing. De grote vraag: hoe goed kan Ducati een allroad bouwen? Ze hebben al ervaring met de Multistrada, dus de Husqvarna zal het zeker niet gemakkelijk krijgen.
Naked bikes
Kawasaki Z650RS vs. Yamaha XSR700
Naked bikes blijven de bestverkochte motoren als je alle segmenten optelt. Dat is logisch ook, want het zijn de simpelste, lichtste, goedkoopste en gemakkelijkst rijdbare motoren. Een ideale beginnersmotor dus, zo’n naked. Kawasaki en Yamaha spelen daar al jaren op in, met respectievelijk de Z650 en de MT-07. Het grote succes van retro-motoren heeft ervoor gezorgd dat Yamaha al enkele jaren een XSR700 – op basis van de MT-07 – in de prijslijst heeft staan. Kawasaki heeft het spel iets meer afwachtend gespeeld en stelde pas in 2021 de Z650RS voor, op basis van je raadt het wel. De XSR700 is geüpdatet voor 2022, maar die zal grotendeels hetzelfde rijden als daarvoor: vol motorkarakter dankzij de crossplane-tweecilinder, licht sturend en gemakkelijk te hanteren. De Kawasaki konden we het afgelopen jaar al rijden. Hij heeft een eerder hoogtoerige motor, maar stuurt erg scherp en ziet er bovendien veel geslaagder uit dan de XSR700. Dat laatste is uiteraard een kwestie van smaak. Laat dat nu net in het retro-naked-segment van grote waarde zijn.
Een nieuwe model tegen een bestaande, geüpdatete machine. Een drie- tegen een tweecilinder. Europa tegen Japan. Beide motoren zijn gebaseerd op hun naakte broertjes, de Triumph Trident 660 en de Kawasaki Z650. Toch komt er meer bij kijken dan enkel wat ander bodywork, een ruitje en een comfortabele zitpositie. De Versys 650 is al jaren een alleskunner die niks fout doet en bovendien erg betaalbaar is. Een veilige keuze waarmee je niemand tegen de schenen schopt. Triumph komt het segment binnen met een lichte driecilinder. Zoals we gewend zijn van de Britten, is die Tiger Sport 660 tot in de puntjes afgewerkt en stuurt hij heerlijk. We reden er immers al mee aan het eind van 2021. Op de rijtest van de vernieuwde Versys 650 moeten we nog even wachten, maar we verwachten een goede evolutie van een capabele alleskunner. Op papier wint de Triumph, maar is dat een prijsverschil van 1.000 euro waard? We zoeken het binnenkort voor je uit.
Sporttoer
Suzuki GSX-S1000GT vs. Kawasaki Ninja 1000SX
Dit is wellicht het meest onverwachte duel van de zes. Waarom? In het sportieve toersegment is de viercilinder een uitstervend ras. Bijna alle merken opteren voor een tweecilinder. Denk daarbij aan de BMW R1250RT, KTM 1290 Super Duke GT, Honda NT1100, Moto Guzzi V100 Mandello, Ducati Multistrada V2,… Maar Japanners zouden geen Japanners zijn als ze niet koppig zouden blijven kiezen voor zo’n megazoete, zalig klinkende en altijd voldoende krachtige viercilinder. Kawasaki is al jaren heer en meester met zijn Ninja 1000SX. Een machine waarbij je wel de supersport-looks hebt, gecombineerd met het comfort van een toermotor. Suzuki sprong – gedeeltelijk – ook op die wagen, maar faalde daarin met de GSX-S1000F. Die was te oncomfortabel en basic om van een toermachine te kunnen spreken. Nu komen ze met de GSX-S1000GT en dat is wel een schot in de roos. We reden Suzuki’s nieuwste het afgelopen jaar en waren serieus onder de indruk. Het is een knappe motor, met een heerlijk motorblok, veel bagagemogelijkheden en een meer dan goede uitrusting. Op papier is de GSX-S1000GT sterker, lichter en duurder, maar hoe laten de twee Japanse kemphanen zich in de praktijk vergelijken? We zijn zeer benieuwd.
Sport
Yamaha R7 vs. Aprilia RS660
Koopt er nog iemand een sportmotor om daarmee op de openbare weg te rijden? Weinigen, want ze zijn te duur, te snel en te oncomfortabel. Toch blijven de motormerken hard inzetten op hun paradepaardjes, want de supersports zijn een technisch uithangbord. Het kan ook anders. Door supersports eenvoudiger, goedkoper en meer aangepast aan reële snelheden te maken. Aprilia introduceerde al enige tijd geleden de RS660. Een mooie, fijn sturende en 100 pk sterke wegracer, waarmee je niet bang hoeft te zijn om binnen twee straten je rijbewijs kwijt te zijn. Yamaha bleef niet achter en maakte op basis van het succesvolle CP2-platform de R7. Die is met zijn 73 pk een stuk minder krachtig dan de Aprilia, maar is ook dik 2.000 euro goedkoper. Bovendien weet iedereen die al met het CP2-motorblok heeft gereden, dat dat een stuk krachtiger aanvoelt. We konden het al in de praktijk testen, ook op circuit, en konden alleen maar concluderen dat een duel tussen de Aprilia RS660 en Yamaha R7 wel eens heel spannend zou kunnen zijn. We hopen erop!
Elektrisch
Zero SR vs Energica Eva Ribelle
Hoewel elektrische auto’s steeds populairder worden, moet de echte doorbraak bij de motoren nog komen. Ze worden wel verkocht, maar dat gaat al jaren mondjesmaat. Toch blijven enkele fabrikanten stevig inzetten op lichtere accu’s en meer actieradius. Dat blijft het heikele punt bij elektrische motoren. Over prestaties hoor je niemand klagen, want de nieuwe Zero SR heeft een gemiddelde 75 pk en een bovengemiddelde 166 Nm. Zijn Italiaanse tegenhanger van Energica, de Eva Ribelle, doet daar nog een flinke elektroschep bovenop. Hou je vast: 145 pk en een allesverslindende 215 Nm koppel. Maar hoe ga je al die Newtonmeters gebruiken op de weg? Is er dan nog zo’n groot verschil tussen 166 en 215? We vragen het ons serieus af en zijn nieuwsgierig of 2022 een (lichte) doorbraak kan worden voor elektrische motoren. Het zal toch ooit eens moeten gebeuren, of we dat nu willen of niet. Als ze allemaal zo worden als de twee elektromonsters hier, hoeven we ons niet al te veel zorgen te maken.
De Harley-Davidson Low Rider S is misschien de nieuwe motorfiets die Motor Co. op 26 januari zal aankondigen: geruchten spreken van een Milwaukee-Eight 117 motor en een vleermuisvleugel zoals de oude FXRT.
Het mysterie van ‘Faster. Further’ door Harley-Davidson kan een vroege oplossing zijn gevonden. Op 26 januari zal de Amerikaanse fabrikant een nieuw model aankondigen, en velen hoopten dat met een slogan die aanzet tot snelheid, de hoofdrolspeler de Bronx zou kunnen zijn, de langverwachte eerste naked bike van het merk die de laatste drie jaar in de la is blijven liggen. De datum, die nu nadert, zou in plaats daarvan de juiste kunnen zijn om de nieuwe Harley-Davidson Low Rider S 2022 te ontdekken, die vol zit met nieuwigheden.
2021 Harley-Davidson Low Rider S
Wat verandert er?
Harley-Davidson’s Service Information Portal bevestigt dat er een 2022-versie van de Low Rider S komt, maar het belangrijkste nieuws kaatst rond op het web. Uit gelekte documenten uit de Amerikaanse homologatiekantoren blijkt dat de nieuwe Low Rider S, die zich sinds zijn terugkeer in 2020 heeft opgeworpen als de best presterende Softail-cruiser, goed is voor 103 pk. Dat is dezelfde waarde als voor de CVO-modellen, de enige modellen ook met het Milwaukee-Eight 117-blok van 1923 cc. Navenant neemt ook het piekkoppel toe 170 Nm, wat 10 Nm meer is dan het model vorig jaar had. Het inlaatsysteem zou ook veranderen, het zou groter zijn en lijken op het systeem dat nu als optie verkrijgbaar is in de Screamin’ Eagle-catalogus.
Het frame, de remmen en de vering blijven gelijk aan de vorige versie, maar de afstelling van de monoshock is gewijzigd, met meer veerweg. De zithoogte is verhoogd van 690 naar 710 mm. Deze wijziging verhoogt de balhoofdhoek van de motor van 30,1 graden naar 31,3 graden. Ook aan nieuwe functies op het dashboard zal het niet ontbreken. Het op de tank gemonteerde instrumentenpaneel verdwijnt en bevindt zich als een enkel cluster op het stuur. Misschien zoals op de Sportster S, compact maar volledig digitaal. Ook mogelijk is een paneel met digitale snelheidsmeter en analoge toerenteller.
In de voetsporen van de FXRT
Net zoals de eerste Low Rider S een tijdperk inluidde in de custom-cultuur, verbrijzelde de FXRT de normen van de Amerikaanse toerfietsen op het vlak van prestaties en stijl. Welnu, die iconische gebogen lijnen zouden kunnen terugkeren in een toerversie van de Low Rider S, met een paar zijkoffers die vergelijkbaar zijn met die van de Sport Glide en een batwing-kuip die doet denken aan de FXRT Sport Glide uit de jaren ’80. Zie foto boven.
De MotoGP begint het seizoen 2022 met de eerste race op 6 maart in Dohar. Binnenkort zullen de individuele teams hun MotoGP-motoren voorstellen. De 8-voudig wereldkampioen, Marc Márquez, zal echter niet aanwezig zijn bij de presentatie van de Honda.
De presentatie van de Honda RC213V voor 2022 is gepland voor 14 januari. Pol Espargaro, Taka Nakagami en Alex Márquez zullen aanwezig zijn bij de lancering. Marc Márquez zal niet aanwezig zijn, om het herstel van zijn oogblessure niet te frustreren.
Zoals eerder gemeld, kreeg hij tijdens een endurorit een ongeval. Hij liep daarbij een hersenschudding en diplopie (dubbel zicht) op. Onlangs nog postte hij een foto van zijn eerste trainingen. Of hij begin februari aan de tests of aan de eerste race zal kunnen deelnemen, is nog niet duidelijk.
Het is geen geheim dat de RC990 de meest strategische motorfiets van Mattighofen is. Het werk eraan houdt ook nooit op. Niet in de laatste plaats omdat 2024 – met een verdere aanscherping van de Europese emissie-eisen, waarbij Euro5+ voorziet in controle over afstanden tot 35.000 km – voor de deur staat. Het is moeilijk voorstelbaar dat een verdere vergroting van de cilinderinhoud niet nodig zal zijn om het prestatieniveau van de huidige motorfietsen te handhaven. Daarom wordt er gesproken over een 990cc-blok voor de Duke-reeks en daarom gaan de tests van de nieuwe KTM RC8-sportmotor door met een blok dat naar alle waarschijnlijkheid al een grotere cilinderinhoud heeft.
De motorfiets op de nieuwe spionagefoto’s, gepubliceerd door Motorcycle.com (waar je ook de volledige fotogalerij kunt vinden), ziet er vrijwel identiek uit als het exemplaar dat in november werd gefotografeerd. Maar er lijken nog een paar details te zijn veranderd.
Laten we beginnen met wat hetzelfde blijft: het chassis, althans wat de frame/achterbrugmontage betreft, lijkt grotendeels op dat van de Duke hierboven, en verschilt dus volledig van dat van de track-only RC8C die in de zomer van 2021 werd voorgesteld. Dit alles wil zeggen dat de nieuwe RC8 zeker niet het supersportvlaggenschip zal zijn dat met de RC16 werd verwacht, wat helaas enige tijd geleden door Pierer zelf werd ontkend. Het is meer een model dat qua filosofie dichter bij de Yamaha YZF-R7 staat (of liever gezegd, bij de R9 die we verwachten…) maar met betere prestaties, meer concurrerend met de Ducati Panigale V2.
De achterkant is nogal massief, gezien de Akrapovic low-passage uitlaat, wat een brandstoftank suggereert die niet (volledig) op de traditionele plaats is geplaatst. Hoewel te oordelen naar het uiterlijk – de kuip is nog steeds die van de oude generatie RC en niet die van de nieuwe 390/125-familie – is het gemakkelijk voor te stellen dat het gefotografeerde prototype nog vroeg in het ontwikkelingsproces verkeert. Daarom is de komst voor 2022 onwaarschijnlijk, zo niet uitgesloten.
Voor de rest blijft alles hetzelfde: een vrij sportieve zitpositie qua voetsteunen, maar met een stuur (weliswaar onder de kroonplaat geplaatst) dat nogal omhoog staat, een beetje zoals bij de Aprilia RS 660, met remmen en vering die heel dicht bij dat van de KTM Super Duke 1290 RR liggen, dus met WP Apex Pro-componenten en Brembo Stylema-remklauwen die geventileerd worden door extra koolstofvezel ducts die voor het eerst (maar als optie) te zien zijn op de 2019 Aprilia RSV4 1100 Factory.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
