zaterdag 23 mei 2026
Home Blog Pagina 1011

Eli Tomac is de 2020-AMA Supercross-kampioen

0

Eli Tomac is de 2020-AMA Supercross-kampioen. En dat is om twee redenen bijzonder. Ten eerste is het voor Tomac zijn eerste titel in de 450SX, de koningsklasse, en ten tweede zag het er half maart naar uit dat we helemaal geen kampioen zouden zien in de Supercross. Uiteindelijk wist Tomac op zijn Kawasaki KX450 zeven van de zeventien wedstrijden te winnen en bleef hij Cooper Webb (KTM) en Ken Roczen (Honda) zo ruim voor.

Met zijn 450SX-titel bevindt hij zich in een zeer select gezelschap. Eerder in zijn carrière wist hij namelijk al de 250SX te winnen en mocht hij zich in beide klassen van het AMA Pro Motocross-kampioenschap de beste noemen. Tomac is slechts de vijfde rijder die al deze titels weet te behalen. ‘Dit is gewoon ongelooflijk, vooral gezien alle omstandigheden. Er was een moment dat we niet eens wisten of we zouden kunnen crossen en nu hebben we de taak volbracht. Ik ben zo blij en trots dat we het eindelijk hebben gehaald. Het is ongelooflijk!’

Om het helemaal af te maken: Tomac schonk Kawasaki eveneens de constructeurstitel.
Eli Tomac
Eli Tomac

Benelli Museum weer open voor publiek

0
benelli_museum

Heel veel bedrijven in Italië moesten de afgelopen maanden gedwongen de deur sluiten. Het virus trok een spoor van menselijk leed door Noord-Italië. De verwachting is dat het ergste achter de rug is en langzaam komt Italië weer tot leven. Onlangs ging het Benelli-museum opnieuw open voor het publiek.

Om de heropening van het museum te vieren, is de toegang tot het museum gratis. Dit lijkt misschien contraproductief, maar het museum is gewoon blij om weer open te zijn. Het wil maar wat graag laten zien waaraan het personeel gedurende heeft gewerkt.

Het museum onderging enkele veranderingen. Er zijn vier zalen toegevoegd met zijn gevuld met ongepubliceerd materiaal en er zijn belangrijke updates geweest voor de rest van het museum, inclusief multimediacenters. De collectie van het museum bestaat uit meer dan 200 motorfietsen, wat alleen al reden genoeg is om een bezoek te brengen.

Wat ook de moeite waard is: het museum beschikt over een zeer uitgebreide bibliotheek met documenten en publicaties.

Meer info, check officinebenelli.it

Zwitserland wil motorrijders weren op populaire wegen

3

Een Zwitsers parlementslid wil in navolging van Oostenrijk een verbod op zogenaamde lawaaierige motorfietsen invoeren. De stap komt slechts een paar weken nadat Oostenrijk een verbod heeft ingesteld op het rijden met luidruchtige motorfietsen op bepaalde wegen in de regio Tirol. Het wetsvoorstel komt voor rekening van Gabriela Suter van de sociaal-democratische partij van Zwitserland. Zij stelt voor motorfietsen die meer dan 95dB produceren te verbieden om in of door Zwitserland te rijden.

Over het wetsvoorstel zegt ze:

‘Tirol heeft ons op het juiste spoor gezet. Daar werden motorfietsen die 95 decibel of meer produceerden vanaf 10 juni 2020 geweerd op populaire routes. Vooral in zomerweekenden is het motorverkeer door het optrekken, remmen en de hoge snelheden waarmee wordt gereden, een hinderpaal voor de rust in de Alpen.’

‘Ook in Zwitserland zijn rumoerige motoren een grote ergernis, vooral op populaire bergpassen in de Vooralpen en de Alpen, maar ook op het Zwitsers plateau. Het lawaai heeft een overmatige invloed op mens en natuur. Verschillende voorstellen in het parlement zijn tot nu toe mislukt vanwege het argument dat de geluidsniveaus moeten voldoen aan de EU-richtlijnen om de overeenkomst inzake vervoer over land met de EU niet in gevaar te brengen. Aangezien het rijverbod in Tirol volgens de EU mogelijk is, zouden motorfietsen met een geluidsproductie van meer dan 95 dB ook in Zwitserland niet meer mogen rijden’.

Het wetsvoorstel werd uiteraard bekritiseerd door de Zwitserse motorgemeenschap. Een parlementslid, Walter Wobmann, centrale voorzitter van de Zwitserse Federatie van Motorrijders, roept motorrijders op te demonstreren tegen de plannen.

Hij zegt: ‘We moeten terugvechten. Iedereen die van motorrijden houdt, moet elkaar steunen, ongeacht politieke voorkeur. Ik zal in ieder geval uit alle macht knokken. Als we als een groep optrekken, kunnen we winnen. De volgende keer zal beslissend zijn! Je verliest pas echt als je niet vecht. Dat is een principe van mij.’

Kawasaki Versys 1000 SE – Lezerstest

1

Wij nodigden lezers van MotorNL uit om de Kawasaki Versys 1000 SE te komen testen tijdens een mooie schemerrit-route van 250 km. Wat vinden onze lezers van deze Kawasaki Versys 1000 SE?

UPDATE Verkoop Kawasaki’s stilgelegd

1

UPDATE 08-07-2020: Kawasaki verkoopstop weer opgeheven

Kawasaki heeft vannacht om 0.00 uur per direct de verkoop stopgezet. Een bepaald soort weekmaker in gebruikt kunststof is mogelijk een inbreuk op de REACH-verordening van de EU. REACH stelt de richtlijnen vast voor de productie van en handel in chemische stoffen.

Kawasaki-dealers kregen gisteravond te horen dat er per direct een stop is op de verkoop van alle motorfietsen. Over de verkoop van onderdelen en accessoires is nog geen duidelijkheid, laat Kawasaki-woordvoerder Frank Zoontjes weten. Als bijvoorbeeld kunststoffen vervangingsdelen en accessoires ook een inbreuk op de verordening zijn, zou dat de laatste strohalm voor dealers zijn, waarmee de verkoop echt volledig stil zou komen te liggen.

“De berichtgeving is cruciaal de komende dagen”, benadrukt Zoontjes. “Momenteel ligt de focus op het uitzoeken welke producten – welke motoren – wellicht wel verkocht mogen worden. Zodra we daar duidelijkheid over hebben, communiceren we dat uiteraard meteen!”

Dat Zoontjes aan de telefoon op het verplichte nummer van ‘Hoe is het?’ reageert met; ‘Nou, mijn dagen zijn wel eens beter geweest…’, spreekt boekdelen over de situatie. De verkoopstop treft namelijk niet alleen de motorfietsen-tak van Kawasaki. Heel Kawasaki Heavy Industries ligt stil. De Japanse industrie-gigant moet dus in haar gehele proces inventariseren of de desbetreffende weekmakers gebruikt zijn. Een enorme opgave en een enorme klap.

KAWASAKI WORDT DOOR DE VERKOOPSTOP NIET ALLEEN GETROFFEN IN DE MOTORFIETSEN-TAK…

Normaliter is Kawasaki vooral van de kleur groen, maar het taalgebruik zal momenteel nog net wat kleurrijker zijn dan anders. “Het is hier niet heel gezellig, nee. Mijn collega van de sales heeft de hele dag al dealers aan de lijn. Bijvoorbeeld met de vraag of je een motorfiets die verkocht is voor middernacht, nog mag uitleveren? Maar vooral welke motoren er nog wel verkocht mogen worden. Dat zoeken we nu dus uit”, aldus Zoontjes. Overigens krijg je je recent gekochte motor dus nog wel gewoon uitgeleverd. Geen zorgen wat dat betreft. Loop je vandaag de dealer binnen in de hoop een Z900 of Versys 1000 te scoren, dan is het voor nu even een ander verhaal.

‘ER ZIJN NATUURLIJK OOK GEWOON MENSEN DIE NIET AAN HUN MOTOR LIKKEN…’

Het probleem zit hem in regelgeving rondom de productie van en handel in chemische stoffen. Deze wetgeving is voornamelijk bedoeld om mogelijk schadelijke chemische stoffen te weren in kinderspeelgoed en verpakkingsmaterialen voor de voedselindustrie. Kunststoffen producten waarbij een kans bestaat dat de gebruiker de desbetreffende weekmakers binnen zou kunnen krijgen. Met mogelijke complicaties voor de gezondheid. “Kawasaki is een Japans bedrijf dat niet het risico neemt, dat andere merken misschien wel zouden nemen. Hoe je die stoffen dan binnen zou krijgen…? Tja, er zijn natuurlijk ook gewoon mensen die niet aan hun motor likken”, stelt Zoontjes cynisch. “Binnen het bedrijf kiest Kawasaki er dan toch voor op safe te spelen. Juist omdat er heel veel waarde gehecht wordt aan het product. Dat het zeker allemaal goed en veilig is.”

Over hoe lang de verkoopstop gaat duren, durft Zoontjes niks te zeggen. “We moeten nu eerst goed onderzoeken hoe en wat. We hopen binnen zeven dagen meer duidelijkheid te hebben, naar zowel de dealer als de klant.”

Als Kawasaki één ding mee heeft in deze immense klap, is het de kracht van het moederbedrijf. De verkoopstop treft hier alleen al Kawasaki Nederland zelf – en de Europese tak in hetzelfde pand -, de dealers én de klant die zijn zinnen op een groene machine gezet had. Wereldwijd moet het hele bedrijf doorgelicht worden en zo groot als het moederbedrijf Kawasaki Heavy Industries is, zit ook daar de kracht.

KOMENDE DAGEN ZAL KAWASAKI UITZOEKEN WAT DE VERVOLGSTAPPEN ZIJN EN DIT COMMUNICEREN NAAR DE DEALERS EN DE MARKT.

Kawasaki Heavy Industries

Kawasaki’s motorfietsen zijn maar een minuscuul deel van wat KHI doet. Alles van ruimtevaarttechniek en enorme tanker-schepen, tot vliegtuigen, treinen en bijvoorbeeld zelfs tunnelgravers aan toe. Een technisch miljardenbedrijf dus. Aan een gebrek aan expertise zal het oplossen de huidige problemen niet liggen. Dat heeft Kawasaki allemaal in huis. Het stemt in elk geval hoopvol.

Komende dagen zal Kawasaki uitzoeken wat de vervolgstappen zijn en dit communiceren naar de dealers en de markt.

Met de Harley LiveWire van border to border

0

Ondanks toenemende acceptatie, krijgen elektrische voertuigen nog voortdurend rake verbale klappen. Belangrijkste grief: Range anxiety. Lange oplaadtijden en te weinig oplaadpalen. Te duur ook. Maar of je het nu leuk vindt of niet, er zijn genoeg fabrikanten die serieus inzetten op elektrische golf, ook al is de enige grote fabrikant die tot nu toe een mainstream model heeft geproduceerd Harley-Davidson met zijn LiveWire (sorry Zero). En H-D probeert de angst voor de actieradius van een elektrische motor weg te nemen – of in ieder geval te verminderen. En Diego Cardenas helpt daaraan mee.

Hier is het achtergrondverhaal: Cardenas uit Californië stond in juni klaar om zijn 50ste verjaardag te vieren met goede vrienden in Spanje, maar COVID-19 stak door een stokje voor. Dus werd hij gedwongen een plan B te bedenken. Dat werd een reis van de grens tussen de VS en Mexico naar de grens tussen de VS en Canada. Op zijn LiveWire.

West Coast Electric Highway

Op het eerste gezicht is een elektrische motor niet de geijkte keuze voor zo’n trip. Maar Cardenas rekende op de West Coast Green Highway (of West Coast Electric Highway) om de reis te doen slagen. Ja, die bestaat: de West Coast Green Highway is een netwerk van snelle oplaadstations die tussen de 25 tot 50 mijl uit elkaar liggen langs Interstate 5 en andere belangrijke wegen in Washington, Oregon en Californië. De Green Highway gaat nog verder naar het noorden, tot voorbij Vancouver, Canada. De snelle oplaadstations verlagen de stoptijden onderweg en omdat ze op een min of meer regelmatige afstand van elkaar liggen, kunnen grote afstanden worden afgelegd. In 40 minuten kun je de LiveWire-accu’s tot 80% opladen en in een uur tot 100%.

‘Ik wilde deel uitmaken van de geschiedenis van Harley-Davidson, zodat mijn toekomstige kleinkinderen kunnen praten over hoe hun grootvader als eerste zo’n rit maakte op een elektrische H-D-motorfiets,’ zegt Cardenas. ‘Ik wilde de wereld laten zien dat de elektrische infrastructuur ook groeit.’

Verjaardag

De reis begon op 22 juni in San Ysidro, waar Caedenas op z’n LiveWire stapte. De reis naar het noorden was begonnen. Cardenas werd vergezeld door zijn vrouw en 8-jarige dochter, die achter hem aanreden in een auto. Zo’n 2.250 kilometer verder en negen dagen later reed Cardenas de grensstad Blaine, Washington binnen, op de dag dat hij 50 werd.

‘De reis was ongelooflijk. De West Coast Green Highway is een heel goed idee. Er zijn zoveel opties dat je er zeker van bent dat je je eindbestemming haalt. Als je een oplaadpunt om wat voor reden dan ook voorbij rijdt, weet je zeker dat de volgende dichtbij is. Het is geweldig! Nooit voel je de angst dat je ergens stil komt te staan met lge accu’s,’ zegt Cardenas.

Meer over de reis van Diego Cardenas, check deze link.

Test Triumph Bonneville Bud Ekins T100

0
Triumph Bonneville Bud Ekins T100

Wie eert Triumph werkelijk met deze fraaie Triumph Bonneville Bud Ekins T100? Bud Ekins, de Bonneville, Triumph of zelfs de complete motorwereld? Als je zoiets fraais op twee wielen produceert, ben je geneigd het laatste te geloven.

Bij speciale edities hink ik vaak op twee gedachten. Natuurlijk begrijp ik een fabrikant die inspeelt op de wens om een onderscheidende motorfiets te berijden omdat het de verkopen omhoog stuwt. Tegelijk heb ik iets van: ‘dat heeft zo’n mooie Bonneville toch helemaal niet nodig?’ Waar eindigt dit bovendien als je zo nadrukkelijk als Triumph het pad bewandelt van de special editions? Staan ons nog een T100 Bud Spencer, Bud Bundy en Bud Brocken editie te wachten?

Triumph Bonneville Bud Ekins T100
Triumph Bonneville Bud Ekins T100
Geweldig inspirerend kleurenschema toch?

Hoe rijdt het?

Tot zover mijn bedenkingen bij de Bud Ekins Bonneville, volgen nu direct de loftuitingen. Wat is dit namelijk een allemachtig mooie motorfiets om te zien! De basis is al geweldig, maar het – op Californië geïnspireerde – kleurenschema met handgeschilderde biezen voegt daar nog wat extra’s aan toe. Bovendien staat het zwierige Triumph-logo uit 1934 op de tank en dat hebben we daar de afgelopen drie decennia niet meer gezien. Het is meer dan een logo, het voelt bijna als de sierlijke handtekening van een motorfietsfabrikant. Het is daarmee de eerste kaart uit het grote Bud Ekins T100 Handtekening Kwartetspel. Met het certificaat van echtheid verdien je de volgende drie kaarten van het kwartetspel. Het papiertje is namelijk ondertekend door Triumph-baas Nick Bloor en Ekins’ dochters Susan en Donna.

Triumph Bonneville Bud Ekins T100
Het enige echte Bud-logo.

Een speciaal Bud Ekins-logo siert de brandstoftank, het voorspatbord en zijpanelen. Het unieke eigen gezicht wordt afgemaakt door de klassieke Monza tankdop, kleine LED-richtingaanwijzers, grijze handvaten, bar-end spiegels en zwarte badges op het motorblok.

We testen de Bonneville T100, maar fans van dikke retro’s kunnen ook terecht voor een T120 in Bud Ekins uitvoering. Beide modellen beschikken over koppelrijke HT-blok (High Torque), alleen beschikt de T100 over 55 pk en de T120 over 80 pk.

Leuk zo’n Bud Ekins Bonneville, maar hoe rijdt het? Daarop blijven we je het antwoord schuldig. Dit exemplaar staat ongeduldig bij Roké Motoren in Mijdrecht te wachten op een eigenaar. Normaal is niets teveel moeite bij Roké, maar een maagdelijke kilometerstand opofferen voor een fotootje is logischerwijze een stap te ver.

Allemaal hossana

Niet getreurd want Triumph Nederland heeft nog een demo T100 Bonneville en die is onderhuids identiek. Het is direct thuiskomen. Alles zit precies daar waar je het verwacht en het grote ontspannen begint eigenlijk stilstaand al. Waar de zithouding direct vertrouwd voelt, blijft een mens altijd weer nieuwsgierig naar het topvermogen van 55 pk. Dat kan toch nooit voldoende zijn om je goed te vermaken? Zet die onzinnige gedachte alsjeblieft direct uit je gedachten.

De staande twin heeft een flink en breed uitgesmeerd koppel waardoor hij bij elk toerental sterker en enthousiaster aanvoelt dan 55 pk doen vermoeden. Het trekt echt je armen niet uit de kom, maar het is verre van een sloom motorblok. Het loopt soepel en dat geldt ook voor de gangwissels – de versnellingsbak heeft vijf versnellingen – en de koppeling. Om dit alles af te toppen gaat de vloeistofgekoelde tweecilinder ook nog eens zuinig om met brandstof. Voor 1:20 draait de T100 zijn hand niet om.

Triumph Bonneville Bud Ekins T100
Sommige blokken hebben alles mee.
Triumph Bonneville Bud Ekins T100
De remmen zijn toch wel een minpuntje.

Is het dan alleen maar hosanna op de Bonneville? Niet helemaal. Bij het remmen lijkt de retro iets te veel op zijn originele voorgangers. Die hadden remtrommels waar deze remschijven heeft, maar er moet nog altijd flink worden geknepen om de nodige stopkracht te genereren. Dat mag best een stukje krachtiger ook al komt de motorfiets vaak terecht bij onervaren rijders.

De Bonnie maakt het zijn bezitters helemaal niet lastig. De 213 kilo droge kilo’s zware retro voelt niet te zwaar en daarom leg je hem makkelijk de bocht in. Vervolgens houdt hij ook nog eens keurig zijn lijn. Al is het handig om niet te gehaast onderweg te zijn.

Als het goed is zorgt deze onthaaster daar zelf voor. Zet je het desondanks wel op een scheuren dan is de grondspeling snel opgebruikt en sluipt er ook wat onrust in het comfortabele rijwielgedeelte. Het zou Bud niet hebben verontrust en jou ook niet.

Het grote Bud-verhaal

Bud Ekins lijkt voor altijd en eeuwig aan Steve McQueen te zijn verbonden, maar ook op eigen kracht had de Amerikaan het zeker ook gered. Ekins (1930 – Los Angeles) kan een prachtige CV overleggen vol nationale crosstitels, overwinningen in de legendarische woestijnraces en ettelijke gouden en zilveren plakken in de Internationale Zesdaagses. Behalve offroadracer was Ekins een Triumph-dealer in Hollywood. Daar leerde hij Steve McQueen kennen. Hij introduceerde hem hoogstpersoonlijk in de woestijnracescene en de King of Cool was meteen verslaafd. De rest is geschiedenis. McQueen vroeg Ekins als stuntman voor The Great Escape en dat was het begin van zijn dertigjarige loopbaan als stuntrijder. Ekins maakte de beroemde sprong (die McQueen zelf wilde doen, maar niet mocht) over het prikkeldraad in The Great Escape op een 650cc Triumph TR6 Trophy. Om over de 3,5 meter hoge omheining te vliegen, reed Ekins een duizelingwekkende 130 km/u.

Triumph Bonneville Bud Ekins T100
Triumph Bonneville Bud Ekins T100
Een van de tienduizend prachtige details op de Bonnie.
Triumph Bonneville Bud Ekins T100
Spiegels die er niet alleen voor de show op zitten.
Triumph Bonneville Bud Ekins T100
Een vooruitzicht om je op te verheugen.

Terug naar toen – 1945 – deel 2

1
terug naar toen 1945

Rita Hayworth

Als de Tweede Wereldoorlog is beëindigd richt het voor een groot deel verwoeste Europa zich weer op. Ook de productie van motorfietsen komt weer op gang, al is de schaarste aan grondstoffen nog groot. Engeland was voor de oorlog de belangrijkste producent ter wereld en wil die positie weer snel innemen. Triumph is daarin het boegbeeld. Het merk heeft het gedurende de oorlog zwaar te verduren gehad. Op 14 november bombardeerden Duitse vliegtuigen ’s nachts de stad Coventry. De Triumph-fabrieken gingen daarbij verloren. In 1942 kon de productie in de nieuwe fabriek in Meriden starten.

Terug naar toen – 1969 – deel 1

Direct na de oorlog spoedt directeur en ontwerper Edward Turner zich naar de Verenigde Staten om de Triumph-twins te promoten. Vooral de al voor de oorlog ontwikkelde Speed Twin valt zeer in de smaak bij het Amerikaanse publiek. De gewiekste zakenman weet daarbij heel goed hoe hij reclame moet maken. Turner laat zich daarom graag met filmster en pin-up Rita Hayworth fotograferen.

Twee staande heren en dame gezeten op Triumph – MOTOR 18, 7 december 1945

Zalt-Bommelsch

Niet elk motormerk lukt het om na de oorlog direct weer de draad op te pakken. Grondstoffen zijn nog maar mondjesmaat beschikbaar en er gelden – door gebrek aan deviezen – beperkende importvergunningen. Redenen om bij de pakken neer te gaan zitten? Niet voor de heren Fierant en Van Dalen. Zij zijn de oprichters van ZBM, dat staat voor Zalt-Bommelsche Motorenfabriek. Al in de oorlog bouwen zij enkele motorfietsen. Eigenlijk is assembleren een betere benaming, want ze gebruiken de frames van DMF (Driebergse Motorrijwielen Fabriek) en inbouwmotoren van JAP en Villiers. De Duitse bezetter maakt echter aan dat ontluikende initiatief een resoluut einde. ‘Er was reeds een behoorlijke voorraad montagedelen aangelegd, maar helaas zijn deze door de Moffen, gelijk met het gereedschap van de nieuwe fabriek, meegenomen’.

Maar na de oorlog zetten de daadkrachtige oprichters er hun schouders weer onder. Het resultaat van hun enthousiasme is een 125cc-Villiers-blok in een DMF-frame. De redactie mag een proefrondje maken en is gecharmeerd van de prettige rijeigenschappen en de royale zit van het toch ‘kleine machientje’.

De motor is nog in ontwikkeling, dat maakt het bijschrift bij de foto duidelijk. ‘Het verloop van de uitlaatpijpen wordt nog gewijzigd’. De duopassagier(e) – zie het grote zweefzadel – zal dat zeker op prijs stellen.

Terug naar toen – 1945 – deel 3

Zijaanzicht licht motortje met twee zadels – MOTOR 7, 21 september 1945

Twee Poney’s

Je hebt mensen die het al een technische uitdaging vinden om de accu op te laden of de banden te voorzien van de juiste spanning. Die hebben twee linkerhanden. Er zijn ook mensen met gouden handjes. Jan van den Brom hoort in de laatste categorie. De Utrechtse ‘motorman’ is gecharmeerd van de trekkracht en de topsnelheid van het 60cc-blokje van de Motobécane Poney. Met het doel om mee te kunnen doen aan crosswedstrijden in de 125cc-klasse bouwt hij twee van die blokjes netjes achterelkaar in een frame. Onder het achterste blokje knutselt de Utrechter de versnellingsbak van een Saroléa-motorfiets. Ieder blokje heeft zijn eigen carburateur en vliegwielmagneet. Fraai bedacht en uitgevoerd, niet? Trouwens, Van der Brom voegt nog iets speciaals toe: de lange buddyseat is verend opgehangen.

Zijaanzicht eigenbouw tweecilinder – MOTOR 17, 30 november 1945

COVID-19 als oorzaak voor verkooppiek motoren?

0

Je gelooft het niet: horeca, sauna’s, bioscopen, fitnesscentra en theaters dreigen kopje onder te gaan, terwijl het sommige motormerken geweldig gaat. Heeft COVID-19 geleid tot toenemende populariteit van de motor? Feit is dat we er in het begin van de intelligente lockdown geholpen door het mooie weer massaal op uit trokken. Je zou denken dat al die motorrijders op de weg iets gedaan moeten hebben, behalve dat de media wat negatief over ons berichtten.

Wat ook mogelijk is dat we door COVID-19 juist op ons geld zijn blijven zitten. Het vakantiegeld wordt niet uitgegeven aan een buitenlandvakantie, maar aan iets waar we al jaren zin in hadden. Campers en caravans zijn niet aan te slepen. Is dat ook bij motoren het geval?

Yamaha en Kawasaki zijn de winnaars van het eerste half jaar. Yamaha wist van 1 januari tot 1 juli de meeste gemotoriseerde twee- en driewielers te verkopen. De teller is gestopt op 1526, terwijl ze in 2019 nog 1353 gemotoriseerde twee- en driewielers verkochten. Kawasaki, die geen driewielers in de brochure heeft staan, eindigde met 1515 motoren, terwijl ze in 2019 nog 1338 verkochten. BMW, op de derde plaats, doet het niet meer zo lekker als voorheen: van 1440 in 2019 naar 1281 in 2020. Kennelijk heeft iedereen die een R1250 GS mooi vindt én kan betalen er inmiddels één.

Daarmee zijn we meteen aangeland bij de dalers, want vanaf plek 3 tot en met 9 doen alle motormerken het minder goed dan in 2019. Dan mag je toch concluderen dat een positief effect van COVID-19 aan de motorwereld is voorbijgegaan. Oké dan, een lichtpuntje: BMW verkocht in de maand juni meer motoren dan in juni 2019: 250 om 197. Wat een plus betekent van 26,9%. Maar Yamaha en Kawasaki troeven BMW ook hier af. Yamaha sluit juni af met 278 (2019: 211) gemotoriseerde twee- en driewielers, Kawasaki met 365 (2019: 175). Begrijp je nu waarom de champagne in Hoofddorp (Kawasaki) en Schiphol-Rijk (Yamaha) is uitverkocht?

Zo ziet een fotoshoot er tegenwoordig uit

0

Langzaam maar zeker schiet het motorsportseizoen echt in galop, al blijft het lang wachten tot de MotoGP, het WorldSBK en de MXGP echt weer starten. Voor het FIM CEV Repsol 2020-kampioenschap hoeven we gelukkig niet lang meer te wachten. Sterker nog, die rijden vandaag al. Wat?! Op maandag? Ja, klopt. En morgen en trouwens volgende week ook als er op zondag getraind wordt en maandag de wedstrijden worden verreden. Inderdaad zeer bijzonder, maar als er geracet wordt, hoor je ons nooit klagen.

Een van de rijders waar we op gaan letten is Collin Veijer uit Staphorst. Hij maakt in de kleuren van APEX – Cardoso Racing zijn debuut in de Hawkers European Talent Cup. Dit is het team van Jose Luis Cardoso, die we nog kennen vanuit de MotoGP.

Gisteren vond de officiële fotoshoot plaats en dat ging geheel naar de huidige regels. Dus met mondkapjes en dat blijft ergens apart en vooral wennen.

Naast Collin komen ook Zonta van den Goorbergh en Justin Fokkert in de European Talent Cup uit. Race 1 staat morgen om 12.00 uur gepland. Een ideale late koffiepauze vinden wij… Race 2 start om 15.00 uur. Wie z’n koffiemoment dus nog een keer iets verzet heeft een meer dan prima dinsdag.

Als het namelijk allemaal goed is, kun je de races in Nederland volgen via de Eurosport Player en ook via het officiële YouTube-kanaal van de organisatie.