dinsdag 26 mei 2026
Home Blog Pagina 1055

Marathonmotor: Triumph Rocket III Roadster

0
Triumph Rocket III Roadster
Een krachtpatser voor dagelijks gebruik

Rij je met een Triumph Rocket III dan weet je op voorhand dat je overal bekijks hebt. En de kans dat je onderweg op een parkeerplaats nog zo’n motor treft uiterst klein is. Maar daar was het Fred van Eenennaam niet om te doen toen hij zijn eerste Rocket III kocht. Een proefritje op de Britse krachtpatser bezorgde hem een glimlach van oor tot oor. En die glimlach is daarna niet meer van zijn gezicht verdwenen.

De wieg van Fred van Eenennaam (62) stond in Limburg, hij verhuisde op driejarige leeftijd met zijn ouders naar Brabant en door zijn studie kwam hij in Nijmegen terecht. ‘Als student leek het me wel handig om me gemotoriseerd door de stad te kunnen bewegen. Ik haalde mijn rijbewijs en kocht een Honda scootertje, een 79cc-tweetakt. Niks bijzonders, zeker niet in vergelijking met wat ik later ben gaan rijden. Mijn volgende tweewieler werd weer een scooter, dit keer een 250cc-Honda. Het had allemaal nog niet zo heel veel met echt motorrijden te maken.’

Nadat Fred zijn studie als anesthesist had afgerond, vond hij werk in het ziekenhuis in Oldenzaal, later in Enschede, Almelo en in Hengelo. Zelf verhuisde hij naar Oldenzaal. ‘Ik weet nog dat ik op een landkaart heb moeten zoeken om te weten waar Oldenzaal precies lag. Van motorrijden kwam die eerste jaren na mijn studie weinig. De nieuwe woonomgeving, werk en gezin vroegen alle aandacht. Wel leende ik tussendoor geregeld een Yamaha TR1, die ongebruikt bij een buurvrouw in de schuur stond. Toen ik die motor steeds vaker ging lenen, ik bleek motorrijden echt leuk te vinden, vroeg mijn vrouw zich hardop af waarom ik niet zelf een motorfiets ging kopen. Dat had ze niet tegen dovemans oren gezegd. Zo werd mijn eerste echte motor een Triumph Trophy 900. Eentje met circa 30.000 kilometer op de teller. Ik heb dat altijd een geweldige motor gevonden. Met 120.000 kilometer op de teller, de motor werd vooral gebruikt voor woon-werkverkeer, toog ik naar Blom Motoren in Leusden om een andere motor te gaan kopen. Dat was in 2007. Ik had mijn zinnen gezet op een Triumph Tiger maar na een proefritje wist ik al snel dat dat ’m niet ging worden. Mijn vrouw, die mee was maar zelf niks om motorrijden geeft, wees me op een andere motor in de showroom bij Blom. “Is dat misschien iets”, wijzend naar een imposante glimmende Rocket III. Gelukkig had ze het prijskaartje niet gezien en ik wilde wel een proefritje maken, niet verwachtende dat dit type motor mijn keuze ging worden. Maar wat een verrassing, ik vond ’m geweldig rijden. De verkoper moet meteen aan mijn gezicht hebben kunnen zien dat er weinig onderhandeld hoefde te worden. Je mag het dus gerust als puur toeval omschrijven dat ik op een Rocket III ben gaan rijden.’

Man en Motor

Naam  Fred van Eenennaam
Woonplaats    Oldenzaal
Leeftijd             62 jaar
Beroep             gepensioneerd anesthesist
Rijdt sinds        1982
Aangeschaft   2010
Nieuwprijs       € 18.790,-
Dagwaarde      circa € 8.000,-
Rijstijl   toer
Gebruik           woon-werk/vakantie
Brandstofverbr.   1:15,5
Olieverbruik    nihil
Onderhoud     dealer
Bouwjaar        2010
Kilometerstand    128.189 km

Reizen

De (eerste) Rocket III werd door Fred vooral gebruikt voor woon-werkverkeer van Oldenzaal naar Almelo. ‘Ik heb de motor vanaf het begin voorzien van enkele nuttige accessoires, zoals een windscherm en een stevige valbeugel. De originele schokbrekers zijn al vrij snel vervangen door exemplaren van Wilbers. Voor de sier kwam er een verchroomde rand rond de radiateur. De Rocket III die ik had gekocht beschikte niet over ABS, wat ik als een gemis ervaarde. Daarom heb ik in 2010 een nieuwe Rocket III gekocht, uiteraard wel met ABS. De accessoires, die ik aangeschaft had voor mijn eerste Rocket III, zijn overgezet op de nieuwe. De nieuwe Rocket III was een Roadster-uitvoering met voetsteunen. Ik was zo gewend geraakt aan de floorboards, dat ik die meteen over heb laten zetten van de oude naar de nieuwe Rocket III. Het originele zadel is vervangen door dat van een Classic (eenpersoons). Handvatverwarming in combinatie met handkappen van een ander type Triumph zorgden ervoor dat ik comfortabel, zowel zomer als winter, naar mijn werk kon rijden. Lage temperaturen hebben mij er nooit van weerhouden om op de motor te stappen. Alleen bij sneeuw en ijs bleef de motor in de schuur. Die schuur was nog een issue. De motor kon maar net door de deur. Later is er een brede roldeur gekomen wat in en uit de garage manoeuvreren een stuk eenvoudiger maakte.’

Werd de motor aanvankelijk alleen voor woon-werkverkeer gebruikt, later kwam ‘Fredvantgas’ (waar zou die bijnaam toch van komen?) erachter dat je nog veel meer leuke dingen met zo’n zware motor kunt doen. Met Promotor maakt hij groepsreizen naar Scandinavië (onder andere de Lofoten), Moskou, Pyreneeën en Marokko. Fred: ‘Ofschoon je in Marokko prima wegen hebt, ontkom je er niet aan af en toe ook grote stukken onverhard te moeten rijden. Dat is natuurlijk wel een ding met zo’n zware machine plus bepakking. Die “wasborden” vergeet ik nooit meer. Bij thuiskomst moest de uitlaat worden vervangen. Doorgescheurd. Ik denk dat de wasborden de oorzaak zijn geweest. Maar het rijden ging best goed, zelfs op zanderige stukken waar ik voordeel had van de brede banden. Op bochtige afdalingen, zoals in de Pyreneeën, ben ik met mijn zware motor in het nadeel, maar zo gauw het bergop gaat kan ik het enorme koppel van de Triumph ten volle benutten.’

Onderhoud

Ofschoon Fred over aardig wat technische kennis beschikt (hij bouwde zelf onder andere een Burton, wat een open sportwagentje is op basis van een eend), laat hij het onderhoud aan zijn Rocket III over aan Triumph-dealer Blom in Leusden. ‘Omdat ik sinds kort gestopt ben met werken, vliegen de kilometers wat minder massaal onder de wielen door. Toen ik de motor dagelijks gebruikte, kwam ik twee keer per jaar voor een grote of kleine beurt bij de dealer. Goedkoop in onderhoud is de Rocket III niet, wat vooral komt door de dure banden. Acht sets (in 128.000 km) heb ik tot nu toe versleten. Per set kost me dat nu zo’n 6 à 700 euro. Tien jaar geleden was dat nog 450 euro. Voor het overige is het allemaal niet zo spectaculair. Alleen de remmen hebben door de jaren heen voor extra kosten gezorgd. Zo zijn de drie schijven al een keer vervangen en vragen bij vrijwel iedere beurt de remklauwen om extra aandacht. Het rijden in de pekel vraagt zijn tol. Op de Lofoten kreeg ik te maken met twee lekke voorvorkkeerringen. Op zich niet zo’n ramp maar de olie lekte op de schijven, waardoor de voorrem niet meer functioneerde. Nieuwe keerringen waren ter plekke niet te vinden. Er zat niets anders op dan zonder voorrem naar huis te rijden. Gelukkig werkt de achterrem prima en alleen al bij het afsluiten van het gas is het alsof je remt. De motor heeft me onderweg nooit in de steek gelaten.’

Ofschoon er een grote accu in de Rocket III zit, heeft Fred wel eens startproblemen. ‘Na een nachtdienst en bij stevige vorst gebeurde het dat ik de Triumph op de parking bij het ziekenhuis niet aan de praat kreeg. Een auto met startkabels van een behulpzame collega bracht dan uitkomst. Maar normaal gesproken is één druk op de startknop voldoende om het vette motorblok tot leven te wekken. Toen ik een keer bij koud weer last kreeg van een afslaande motor, bleek de TPS (gasklepsensor) aan vervanging toe te zijn. Dus heel spannend is het in de tien jaar dat ik met de Rocket III onderweg ben allemaal niet geweest. Deze Triumph is behalve robuust ook uiterst betrouwbaar.’

Op de brug

Het is hartje winter wanneer Fred met zijn Triumph voor de technische controle van Oldenzaal naar Volkel komt gereden. Wat direct opvalt, is dat het chroom, en dat is bij deze Rocket III ruimschoots aanwezig, er na tien pekelwinters nog uit ziet als nieuw. Fred: ‘Sommige chroomdelen zaten ook al op mijn vorige Rocket III en zien er dus na 175.000 kilometer nog zo fraai uit. Alleen de verchroomde voorvorkbeschermplaatjes zijn vanwege roest een keer vervangen.’ Natuurlijk hebben tien pekelwinters wel ergens hun sporen nagelaten. Dat is dan het geval bij de velgen (dat deel wat niet van een coatinglaag is voorzien) en de voorkant van het motorblok. Voor het overige ziet het er allemaal onberispelijk uit. Bij de remschijven, voor 37.000 kilometer oud, is amper slijtage te meten. Ook de remklauwen zien er ‘fris’ uit. Tijdens het proefritje had MotorNL-expert Van Sleeuwen al geconstateerd dat alles aan de Triumph nog voelt als nieuw. Wat volgens hem voor een groot deel te danken is aan goed onderhoud. Daar is volgens hem duidelijk niet op bezuinigd.

Ofschoon er weinig roest is te zien heeft roest wel een keer voor problemen gezorgd. Fred: ‘Aan de onderkant van het achterspatbord was een lipje, wat de kabelboom op zijn plek houdt, doorgeroest. Hierdoor was een deel van de kabelboom op de achterband terecht gekomen en doorgesleten. Dat stuk van de kabelboom is toen in zijn geheel vervangen. Had misschien ook met een beetje tape gekund maar mijn dealer houdt duidelijk niet van half werk.’

Behalve een wiellager (voor) is er bij de Triumph nog nooit een andere lager vervangen. Zoals er überhaupt amper iets aan deze Triumph aan vervanging toe is geweest. Fred: ‘Ik heb de motor destijds zakelijk gekocht, maar nadat ik ben gestopt met werken, ben ik de motor privé gaan rijden. En dat hoop ik nog een hele poos te kunnen blijven doen. Een van mijn dochters rijdt inmiddels ook motor en met haar en mijn schoonzoon heb ik al een trip naar Tsjechië gemaakt. Dat soort trips hoop ik in de toekomst nog veel met deze Triumph te kunnen maken. Inruilen is voorlopig nog niet aan de orde.’

Merkenclub

Een Nederlandse Triumph Rocket lll club is er niet, wel diverse Engelse, zoals www.triumphrocket111ownersclub.co.uk. Dezelfde club is ook op Facebook te vinden. Wel bestaat de Triumph Owners Club Nederland, bedoeld voor alle Triumph-rijders onder wie de Rocket lll-bezitters.

Reparaties en problemen

32.000 km       accu vervangen
42.000 km       remschijf achter vervangen
59.900 km       vrijstandsensor vervangen
90.000 km       revisie remklauwen voor
91.000 km       remschijven voor vervangen,
voorwiellagers vervangen
91.100 km       throttle pos.sensor vervangen
105.500 km     gescheurde uitlaatdempers vervangen
124.000 km     voorvorkkeerringen vervangen

Richtprijzen bij motorzaak

Voor een goed uitziende Triumph Rocket III ben je ongeacht het bouwjaar tussen de 8 en 11.000 euro kwijt. Groot is het aanbod niet. De Rocket III is vanwege de Euro 4-norm in 2017 uit productie genomen. Maar ondertussen is er een nieuwe Rocket 3.

Gemonteerde accessoires
  • Grote ruit
  • Handvatverwarming
  • Handkappen
  • Valbeugels voor
  • Floorboards met hak/teenschakeling
  • Groot rempedaal van Rocket 3 Classic
  • Wilbers-achtervering
  • Eigenbouw bagagerek voor roltas
  • Alarm
  • Bidonhouder aan stuur
  • Zümo-houder
  • Virb-montagepunt
  • Solozadel
  • 12 Volt-stekker

Eerder in MOTO73

  • 13/2004          rij-indruk
  • 19/2004          test
  • 9/2010            vergelijkingstest
  • 4/2018            Marathonmotor

+ Beresterk blok in een mooi totaalplaatje, wat zorgt voor superlatieven
– De motor stuurt zwaar, de afwerking laat op een aantal punten te wensen over

Technische gegevens

Triumph Rocket III

Motor

Type    driecilinder-viertakt

Cilinderinhoud 2294 cc

Boring x slag  101,6 x 94,3 mm

Kleppen per cilinder  4

Compressieverh.        8,7:1

Carburatie       injectie

Transmissie    vijfbak

Eindoverbr.     cardan

Prestaties

Maximum vermogen  146 pk @ 5.750 tpm

Maximum koppel        221 Nm @ 2.750 tpm

Rijwielgedeelte

Frame dubbel stalen ruggengraatframe

Vering voor     upsidedown

Vering achter  twee schokbrekers

Veerweg v/a   120/105 mm

Rem voor        twee 320mm-schijven met vierzuigerklauw

Rem achter     316mm-schijf met dubbelzuigerklauw

Banden v/a     150/80-V17, 250/50-V16

Maten & gewichten

Gewicht          320 kg (droog)

Tankinhoud     24 liter

Zithoogte        740 mm

Wielbasis        1.695 mm

Balhoofdhoek 32 graden

Naloop 148 mm

Goed om te weten

Het originele model van de Triumph Rocket lll stamt uit 2004 en maakte direct veel indruk, vooral vanwege het enorme koppel van 200 Nm bij 2.500 tpm. De naam ‘Rocket’ (in 2,3 seconden van 0 naar 100 km/u) is dan ook volledig op zijn plaats. Triumph was met de Rocket III in één klap de Japanse en Amerikaanse cruisers de baas. Hou je van brute kracht, dan zit je bij deze Triumph goed. De Rocket III is er in diverse uitvoeringen. De Classic (2006), de Roadster (2010, de motor in dit verhaal), de Tourer (2007) en de Touring (2004). De Roadster heeft een zwart gespoten blok en is met 146 pk en 221 Nm de sterkste van allemaal. Voor het overige onderscheiden de diverse modellen zich alleen door een andere kleurstelling en/of accessoires. Vanwege de komst van de Euro 4-norm is de Rocket III even uit productie geweest. Afgelopen jaar is de nieuwe Rocket 3-serie gepresenteerd. Met inmiddels 2500 cc is het nog steeds de productiemotor met de grootste cilinderinhoud. De liefhebbers van brute kracht kunnen weer vooruit.

MON is jarig, maar feest (nog even) niet

0
ballon mon

De ballonnen en slingers hingen al voor het verjaardagsfeest van de Motorsport Organisatie Nederland (MON), maar het feest is uitgesteld tot 2021.

Het is een speciaal jaar voor de MON, het ziet namelijk Abraham. Helaas is de gehele wintersport stilgelegd door het coronavirus. Daarmee is voorlopig ook het vijftigste verjaardagsfeest van de baan. Het evenement dat gepland stond op 27 en 28 juni in Berghem wordt verplaatst naar de zomer van 2021. Het bloed kruipt ondertussen waar het niet gaan kan. De MON houdt 27 en 28 juni 2020 liever vrij als mogelijk weekend om afgelaste motorsportwedstrijden in te halen.

MotorNL breekt opnieuw record; bijna 220.000 unieke bezoekers!

0
MotorNL website 220.000 gebruikers

In de afgelopen maand heeft MotorNL opnieuw een record gebroken: we telden bijna 220.000 unieke bezoekers op onze website! Dat betekent een groei van maar liefst 255% in vergelijking met maart 2019 (62.000 unieke bezoekers). Daarmee is MotorNL verreweg het grootste online motor magazine van Nederland.

Nadat we begin maart jullie nog bedankten en een nieuwsbericht over ons ‘bezoek-record’ uitstuurden, doen we dat nu opnieuw: bedankt!

“Bedankt allemaal! Dat is de korte maar heldere boodschap aan al onze abonnees, websitebezoekers en volgers van onze verschillende sociale media-kanalen. Door jullie fantastische steun en jullie vertrouwen breken wij record op record en dat geeft ons de mogelijkheid en vooral ook de motivatie om nog veel meer mooie verhalen, interviews, reportages en video’s te maken.”

Met het uitbreken van het coronavirus en het vele thuiswerken valt dat natuurlijk goed te verklaren. Maar we zien ook dat onze content als zeer relevant wordt ervaren én dat motorrijders zelfs bereid zijn te betalen voor onze premiumartikelen.

Deze enorme toename van het bezoek geeft ons steeds weer de motivatie om zoveel mogelijk mooie verhalen, interviews, reportages en video’s  – soms onder lastige omstandigheden – te blijven maken. MotorNL, met recht het grootste online motormagazine van Nederland

Andrea Iannone test positief op doping UPDATE

0
Foto: 2SNAP

Update 1 april 2020

Eindelijk is er duidelijkheid; Andrea Iannone is door de FIM voor 18 maanden geschorst vanwege een positieve dopingtest. Zijn schorsing eindigt op 16 juni 2021 omdat de schorsing loopt vanaf 17 december 2019, toen zijn positieve test naar buiten werd gebracht. Aprilia is echter woedend om de straf, zo blijkt uit een quote van Massimo Rivola. Hij is zeker niet de minste, want hij mag zich Aprilia Racing CEO noemen.

“De uitspraak laat ons verbijsterd achter. Vanwege de straf die is opgelegd, maar ook vanwege de motivering ervan. De rechters erkenden Andrea’s volledige goede trouw en onwetendheid bij het aannemen van de stof, wat het argument van voedselbesmetting bevestigd. Om die reden heeft de opgelegde straf geen enkele zin. In het licht van de motivaties die door de juryleden zelf zijn geschreven, had Andrea moeten worden vrijgesproken, zoals altijd bij andere atleten in zo’n situatie is gebeurd. Deze situatie geeft ons veel hoop op het hoger beroep dat hopelijk zeer snel zal plaatsvinden. We willen Andrea terug op zijn Aprilia RS-GP. We zullen tot aan het einde van deze zaak aan zijn zijde staan en we zullen hem steunen in zijn beroep.”

Binnenkort dus meer hierover. Overigens, om misverstanden te voorkomen, dit is geen 1 april grap. Echt niet.

Update 2 februari 2020

Ook de B-staal van Andrea Iannone blijkt positief te zijn. Dit melden althans diverse Italiaanse media, waaronder de La Gazzetta dello Sport, de beroemde roze sportkrant van Italië. Hierdoor zal de FIM de voorlopige schorsing van Iannone direct omzetten naar een definitieve schorsing waardoor we Iannone voorlopig niet in de MotoGP in actie zullen zien.

Hoe lang precies? Dat is nu niet te zeggen, maar in het slechtste geval mag hij letterlijk jarenlang niet rijden. Los van de vraag of hij met deze erfenis ooit nog een kans krijgt.

Voorlopig is dat een zorg voor later, want Iannone richt zich nu eerst op het bewijzen van zijn onschuld, zo meldt zijn advocaat in La Gazzetta dello Sport. Volgens die advocaat is er een kleine hoeveelheid metabolieten gevonden, waardoor volgens hem nog altijd de kans bestaat dat de verboden stof via voeding in het lichaam van Iannone is gekomen. Verhalen die we in vooral het wielrennen al eerder voorbij hoorde komen.

De kans dat de Italiaan er bij is tijdens de eerste GP in Qatar, begin maart, lijkt zo goed als uitgesloten. Aprilia is daarom druk bezig met het zoeken van een vervanger en daarbij richt het merk zich nu op Bradley Smith. Geen vreemde keuze, hij is namelijk de testcoureur van Aprilia. Karel Abraham vervangt Iannone zeer waarschijnlijk tijdens de test op Sepang, waar Smith uiteraard al actief is als testcoureur.

Binnenkort meer, want Aprilia liet eerder weten te wachten op de uitslag van Iannone’s B-staal voordat ze verdere stappen duidelijk zouden maken.

Bericht 17 december 2019

Andrea Iannone is per direct geschorst en het is hem dus voorlopig verboden om deel te nemen aan races. Hij is tegen de lamp gelopen na de race op Sepang, na onderzoek van zijn afgenomen urine in Duitsland.

In het persbericht van de FIM lezen we verder dat het om een ‘niet-gespecificeerde substantie’ gaat. Wellicht krijgen we daarover later nog meer duidelijkheid.

Het is overigens niet de eerste keer dat Iannone door eigen handelen uit de running is, want eerder dit jaar moest hij al vervangen worden nadat het inspuiten van botox in zijn lip tot een blessure leidde.

De volledige tekst van de FIM:

The Fédération Internationale de Motocyclisme (FIM) has advised Italian Grand Prix rider Andrea Iannone that he is provisionally suspended pursuant to Article 7.9.1 of the 2019 FIM Anti-doping Code (CAD). The decision to provisionally suspend Mr Andrea Iannone was mandatory following the receipt of a report from the WADA accredited laboratory in Kreischa b. Dresden (Germany) indicating an Adverse Analytical Finding of a non-specified substance under Section 1.1.a) Exogenous Anabolic Androgenic Steroids (AAS) of the 2019 Prohibited List, in a urine sample collected from him at an in-competition test carried out by the FIM at the round of the FIM Grand Prix World Championship held in Sepang, Malaysia on 3 November 2019. Mr Andrea Iannone has the right to request and attend the analysis of his B sample. Mr Andrea Iannone is provisionally suspended with effect from 17 December 2019. He is therefore barred from participating in any motorcycling competition or activity until further notice. Under Article 7.9.3.2 CAD, Mr Iannone may request lifting of his provisional suspension. Under the World Anti-Doping Code and the FIM Anti-Doping Code, the FIM is unable to provide any additional information at this time.

Column Nick Enghardt: Vingertje in de dijk

5
Nick Enghardt

Blijkbaar is de motorfiets van de gemiddelde Nederlandse motorrijder in concoursstaat. Tenminste, met dat argument ging driekwart van de motorrijders er met twee gestrekte benen in na het nieuws dat in België een motor-APK ingevoerd wordt vanaf 2022. Nederland gaat er echt niet aan ontkomen; ook wij gaan eraan – aan de motor-APK, welteverstaan. Alleen waarom is iedereen dan toch zo boos?

Bij onze zuiderburen vergat de regering even de alternatieven op tijd aan te bieden die de EU wilde zien om een motor-APK vanaf 2022 af te wenden. Bij verstek komt die APK er dus en Belgische kameraden, ik voel jullie pijn en ik voel jullie angst.

Motor-APK – Het is onzin en het is geldklopperij

In Nederland heeft onze minister voor Infrastructuur en Waterstaat, Cora van Nieuwenhuizen, als een ware Hansje Brinker haar vinger in de dijk gestoken. Met als alternatief het Actieplan Verbetering Verkeersveiligheid Motorrijders (AVVM) houdt zij eigenhandig de motor-APK aan de andere kant van haar dijk. De minister houdt strijdbaar de schijn op dat dit AVVM een ferme vinger in een stevige dijk is. Dat is het niet; het is een flinterdun relaas dat iedereen met een beetje verstand van motorfietsen en motorrijden met zijn gulp dicht omver pist. Dat vingertje prikt in een dijk zo groot als een drassig molshoopje. Als dat nou de motor-APK moet tegenhouden… Maar ja, de minister krijgt de handen er desondanks mee op elkaar. Motorrijders willen immers helemaal geen APK en de Nederlandse motorfiets hoeft er ook geen – het is onzin en het is geldklopperij. Vraag het, en elke motorrijder zal je vakkundig om de oren slaan met het argument dat ongevallen van motorrijders in slechts één procent van de gevallen te wijten is aan technische mankementen. Een motorrijder is geen automobilist; een motorrijder is zich bewust van de gevaren en bovenal zorgt de motorrijder ervoor dat zijn motorfiets altijd in feilloze staat is.

Maar, wat is het probleem dan? Als je motor technisch toch zo goed op orde is… Een APK voor de auto kost je een paar tientjes – voor een motorfiets zal dit niet anders zijn – en als die auto volledig goedgekeurd wordt, betaal je niets meer dan enkel het keuren. Aangezien onze motoren blijkbaar allemaal zo perfect in orde zijn, worden ze waarschijnlijk stuk voor stuk goedgekeurd. Alleen al de schriftelijke bevestiging dat hij technisch top voor elkaar is, is je toch wel die paar tientjes waard? Combineer het met een beurtje en de keuring is wellicht zelfs voor niks.

Misschien is het vooral tijd dat de Nederlandse motorrijder zichzelf eens een spiegel voorhoudt en een rondje om zijn motorfiets loopt. Wanneer is jouw remvloeistof voor het laatst vervangen, wat is de DOT-code van jouw banden en hoe dun mogen jouw remschijven eigenlijk worden? Weet jij het, dan heb je waarschijnlijk niks te vrezen. Ik weet het van de mijne – van alle vijf –, maar ben desondanks angstig voor die immer op handen zijnde motor-APK. Kan er alleen moeilijk boos om worden. Op mezelf en het constante, nooit aflatende gepruts aan mijn motoren, des te meer…

Tekst: Nick Enghardt

New York: op de motor het coronavirus bestrijden

0

Snel van hot naar her: dat is het grote voordeel van de motorfiets in een miljoenenstad. Vliegensvlug naar ziekenhuizen om ze voorzien van spullen, waarmee verplegers en dokters zich kunnen beschermen tegen het coronavirus. Een verhaal van een stad in nood, een Amerikaans verhaal.

Met de handen bij de cilinders van de Triumph probeert Meredith ze op te warmen. ’s Avonds kon het nog best koud zijn in New York. Het verkeerslicht bij de Williamsburg Bridge, die Manhattan met Brooklyn verbindt, staat op rood. Zelfs op dagen dat het coronavirus woekert in de Big Apple en er nauwelijks verkeer op de weg is.

https://www.instagram.com/p/B-BpqVpBI2S/?utm_source=ig_web_copy_link

In de rugzak een voorraad N95-mondkapjes en een paar flessen ontsmettingsmiddel vervoerd. Meredith, in het dagelijks leven werkzaam voor het online nieuwsmedium Vice, wacht op groen. Ze is op weg naar Queens, waar een dokter op haar wacht om de broodnodige spullen van haar over te nemen. Dat doet ze niet alleen, maar samen met drie andere motorrijders.

Ze komen uit Manhattan, waar ze zojuist een lading maskers, ontsmettingsmiddelen, brandwerende pakken, handschoenen en een bril hebben afgeleverd aan een vermoeid ogende dokter. Gewoon, buiten op de stoep in TriBeCa – een buurt in Manhattan -, zonder formaliteiten en bureaucratie. Het verkeerslicht springt op groen en de race begint opnieuw. Ze zijn met z’n vieren en door de absurde situatie laten ze zich een beetje meeslepen. De stad is leeg en het tempo gaat omhoog.

Een van de motorrijders heet Ryan. Hij was het die de motorrijders van deze miljoenenmetropool – meer dan acht miljoen inwoners – gevoelig maakte om iets te doen, te helpen. Snuffelend op social media stuitte hij op de tweet van Masks for Docs, een netwerk van meer dan duizend vrijwilligers dat materiaal inzamelt en beheert dat bedoeld is voor degenen die 24/7 tegen het coronavirus vechten.

Masks for Docs

Mask for Docs zocht vrijwilligers om spullen naar ziekenhuizen te vervoeren. Ryan verspilde geen tijd, rende naar een vriend met een busje en het eerste transport van Long Island – waar de spullen lagen – naar Brooklyn was een feit. Daar werd het motorrijders door gesorteerd en met de motor vervoerd naar ziekenhuizen, opvanghuizen en bejaardenoorden waar de nood het hoogst was. De voordelen ten opzicht van een auto was evident: een motor kan in de stad gemiddeld sneller rijden dan een auto en – minstens zo belangrijk – de spullen kunnen naar behoefte worden verdeeld. En dat laadt en lost sneller. Dat zijn voordelen die ertoe doen, als tijd is maar leven.

Terwijl de mannen gas blijven geven, blijft Meredith een beetje achter. Het doet haar niets, het is beter om het niet te overdrijven. Links van haar Manhattan, waar ze een paar minuten nog reed zijn. De lichtjes van de Empire State Building, de statige wolkenkrabbers in het duister gehuld terwijl een meisje op een motor zich spoed naar haar volgende bestemming. Wat gebeurt er in de stad? Hoeveel leed wordt door de gesloten deuren aan het oog onttrokken? De absurde stilte en de lege straten waarin het geluid van sirenes blijven nagalmen. Rijden in het hart van Manhattan leek net een surrealistische film. In Queens ontmoet ze de dokter, dankbaar, want een kort Thanks. Missie geslaagd.

Het verhaal eindigt op 21 maart. Alle vier de motorrijders zijn betrokken bij Masks for Docs, waar de verzoeken van ziekenhuizen worden gecoördineerd en donaties gesorteerd. Een paar dagen later waren het er 50.

Bron: vice

Portret Toni Bou; de man die Messi, Ronaldo en Rossi ineen is

0

Hartstikke leuk hoor, die vijftien wereldtitels van Giacomo Agostini en natuurlijk hebben we diep respect voor Daniël Willemsen die alweer een tijdje op tien staat. Maar toch, ze vallen in het niet bij de 27 van Toni Bou. Sinds 2007 is hij regerend trialkampioen, zowel indoor als outdoor!

27 wereldtitels, 27 … Veertien keer FIM X-Trial (indoor) en dertien keer FIM Trial (outdoor). En dan tellen we alle landentitels met Spanje er even niet bij, aangezien dat teamprestaties zijn. Toch zijn die 27 als je logisch nadenkt onmogelijk. Zeker wanneer je weet dat voor de meeste sporters een carrière al geslaagd is bij één wereldkampioenschap, om nog maar te zwijgen over de ongeveer 99,8 procent die nooit de beste van de wereld zal worden. Ja, natuurlijk helpt het best wel dat er twee wereldtitels zijn per jaar te verdelen zijn in de trial, maar dan nog. Hou het maar eens vol om jaar in, jaar uit op dat bizar hoge niveau te presteren.

Excessen

Je komt dan al heel snel uit bij excessen als Valentino Rossi en voetballer Zlatan Ibrahimovic. Casey Stoner en Formule 1-coureur Nico Rosberg zijn wat dat betreft perfecte voorbeelden van de andere kant. Mannen die het op een gegeven moment wel mooi vonden. Of beter gezegd: er helemaal klaar mee waren. Bou hoort zonder twijfel bij het kamp Rossi en Ibrahimovic. ‘Om de vooruitgang bij te kunnen houden, moet je de strijd aangaan met jezelf en dat helpt mij, als rijder, meer dan de competitie aan te gaan. Op een training draait het voor mij maar om één ding: verbeteren wat ik de vorige keer heb gedaan. Daarbij kijk ik zowel naar mijzelf als naar de motor. Heel mijn carrière wil ik morgen beter zijn dan vandaag.’

Vreemd gaan

Deze uitspraak is direct ook de uitleg waarom Bou in zijn jeugd een tijdje amper omkijkt naar zijn trialmotorfiets, al lijkt het verhaal van de kleine Toni op dat van zovelen uit de motorsport. Zijn vader doet aan trial en dus staan er thuis trialmotoren genoeg. Zodra hij vier jaar oud is, mag hij van zijn vader het eens proberen op een klein brommertje en is het meteen raak. Tot er op zijn zesde een andere liefde in het spel komt, die van de fiets en dan in het bijzonder fietstrial. De keuze daarvoor is echter heel simpel. ‘Ik kon met mijn fiets op een hoger niveau rijden en om eerlijk te zeggen, voelde ik mij een beetje belachelijk op de motorfiets. Op zo’n jonge leeftijd is het namelijk erg moeilijk om met een motor te rijden en daardoor voelde ik mij op een fietsje veel professioneler.’ Zoals je mag verwachten bij iemand als Bou zit hij ook op de trialfiets meteen bij de wereldtop. Wat heet, in 1999 wordt hij – waarom ook niet – zelfs wereldkampioen in deze categorie.

Geluk

Pas op zijn twaalfde komen de motoren weer in beeld, maar hij blijft tot zijn veertiende ook actief in de fietstrial. Daarna besluit hij definitief te kiezen voor motoren, een keuze die hem meteen veel oplevert. ‘Ik had het geluk meteen te mogen tekenen voor een professioneel team en kreeg dus vanaf het eerste moment betaald. Om eerlijk te zijn, was dat het moment dat mijn droom uitkwam, veel meer dan toen ik wereldkampioen werd. Vanaf dat moment was het namelijk mogelijk om leven volledig te wijden aan motoren.’ Met resultaat, heel veel resultaat! In 2001 wordt hij Spaans Junior-kampioen, gevolgd door de Europese 250cc-cup en de titel veelbelovendste rookie in 2002. Een jaar later is het eerste grote internationale succes daar met het Europees kampioenschap. De echte doorbraak vindt in 2005 plaats wanneer hij met Spanje de Trial de Nations wint. Dat hij een jaar later in zowel indoor- als outdoor-WK-wedstrijden de beste is, verbaast dan al helemaal niemand meer. We hebben het inmiddels over 2006, het laatste jaar dat Bou geen wereldkampioen werd…

Angst

Kijkend naar de toekomst lijkt er maar één tegenstander te zijn die Toni echt kan verslaan en dat is Toni zelf. Twee jaar geleden blesseerde hij in België bijvoorbeeld zijn rechterknie en brak bij een demo op Motegi – tijdens nota bene de Honda Thanks Day – twee ribben. Relatief kleine blessures, maar aan het begin van 2018 ging het echt mis tijdens een X-Trail-wedstrijd in Le Mans.

Na een mislukte sprong klapte hij vol met zijn rug op een betonnen blok en brak daarbij drie rugwervels. Bou: ‘Ik heb echt angst voor blessures. Ik neem vaak veel risico, omdat dit binnen mijn stijl past en soms heb ik mijzelf dan niet in de hand’, aldus Bou. Tijd voor iets anders dan maar? Waarschijnlijk niet. ‘Ik hoop dit echt nog heel lang vol te kunnen houden. Ik hou echt van alle motorsport en dan vooral indoor-enduro, maar het probleem als veelvoudig wereldkampioen is dat je iets nieuws wel moet beginnen op een hoog niveau. Er wordt namelijk altijd veel van je verwacht’, stelt Bou vast. Normaal gesproken slecht nieuws voor een kampioenschap dat al zo lang wordt gedomineerd door één iemand, maar in het geval van Toni Bou is dat absoluut niet het geval. Wat een held!

Meer politiemotoren op de weg door corona

0
Foto: ANP

Anderhalve meter afstand houden. We weten haast niet anders meer, maar nog geen maand geleden stonden we overal nog hutjemutje op elkaar gepakt. In de Efteling, in de supermarkt of in de rij bij het tankstation. Lekker knus zeg maar…

Op sommige plekken gaat die 1,5 meter afstand houden uiteraard beter dan op andere plekken. Neem de politie bijvoorbeeld. Als het kan, houdt ook de politie zich uiteraard aan de richtlijn maar er zijn natuurlijk situaties waar dat niet mogelijk is.

Bijvoorbeeld in de politieauto of bij een aanhouding. Dat is onvermijdelijk in het politiewerk. Maar waar mogelijk houden ze afstand en dat doen ze onder andere door meer de motorfiets te pakken. In je eentje anderhalve meter afstand houden, is nou eenmaal een stuk gemakkelijker.

Om te zeggen dat dit een voordeel is, kan natuurlijk niet nu we midden in de crisis zitten maar we kunnen ons voorstellen dat er meer dan een paar agenten genieten van deze extra mogelijkheid.

Triumph Tiger 900 Rally – Adventure transformed

0
Tiger 900 Rally

Een geheel nieuwe agressieve houding en stijl, een krachtigere 900 cc driecilindermotor, geavanceerde technologie en een ongelofelijk hoge specificatiestandaard zorgen voor de nieuwe maatstaf voor adventure-motoren.

De Triumph Tiger 900 Rally ontworpen voor maximaal offroad-avontuur en rijplezier gedurende de hele dag. Controle en comfort dankzij de beste prestaties en specificaties ooit van de driecilindermotor.

Meer info: Triumph

Is deze carbon Kawasaki ZX-25R de coolste motor van 2020?

3

De Kawasaki ZX-25R krijgt een full-factory racemotorbehandeling met carbon stroomlijn, carbon frame en carbon achterbrugbeschermers. En natuurlijk met Showa-vering.

Het mag dan ‘slechts’ een 250cc viercilinder zijn, maar deze Kawasaki in nieuwe racetrim-achtige vorm is voor de liefhebbers ongetwijfeld een van de coolste motoren van 2020 tot nu toe.

De Kawasaki ZX-25R is gebouwd voor deelname aan een Japanse raceklasse. Daarom zitten er ook zoveel prestatiegerichte onderdelen op. Een van de meest voor de hand liggende is ongetwijfeld het volledige carbon frame en stroomlijn. Dat zal een lieve duit hebben gekost. En het is bijna jammer om er sponsor- en teamlogo’s op te plakken.

Het aangepaste rijwielgedeelte wordt geleverd en gebouwd door A-Tech. Het omvat de tank, de airbox, het subframe, de zadelunit, de stroomlijn, het frame en de bekleding van de achterbrug.

Bron: imotorbike.my