Voormalig zijspan-coureur en bovenal framebouwer Colin Seeley is eerder deze week op 84-jarige leeftijd overleden. De Engelsman won als zijspan-coureur onder meer de Dutch TT-zijspanrace in 1964. Als framebouwer kreeg hij nog meer lof.
Seeley groeide op in Kent in Engeland, vlakbij het circuit van Brands Hatch – een circuit waar hij dan ook regelmatig te vinden was. Na een aantal baantjes in de motorwereld – waardoor hij in aanraking kwam met het voormalige Formule 1-opperhoofd Bernie Ecclestone – begon hij aan een succesvolle zijspan- en solowegracecarriere.
In een tijd dat de Britse motorindustrie in de herfst van haar bestaan belandde Seeley na een vroegtijdig pensioen als coureur in de wereld van het framebouwen. De Brit maakte snel naam en voorzag bijvoorbeeld Barry Sheene in 1971 van een frame voor zijn HiTac Suzuki T500-blok. Naar verluidt verklaarde Sheene lang dat die Seeley-Suzuki de best sturende motorfiets was die hij ooit gereden had.
De frames waarin een Yamaha-blok gehangen werd, werden Yamsel genoemd – een naam die bij velen net zo iconisch in de oren klinkt als bijvoorbeeld Triton en Norvin.
Seeley belandde na een vroegtijdig pensioen als coureur in de wereld van het framebouwen.
Midden jaren zeventig bouwde Seeley ook straatmotoren, op bases zoals de Honda CB750 Four – zie hierboven. Het was indertijd de normaalste zaak van de wereld framekits te bestellen; voor op straat of voor de racerij. Niet zo normaal was toen Honda Britain aan Seeley vroeg een ode aan Phil Read te maken. Slechts 150 Honda CB750F2 Phil Read Replica werden er gemaakt, met de kenmerkende dubbele koplamp. Honda bouwde de Phil Read Replica ter ere van de Formula 1 TT-overwinning van Read een jaar eerder in 1976.
In de jaren die volgden nam het racen met klassieke motoren eerst af, waarna het in de jaren tachtig opnieuw in opkomst kwam. Sindsdien wonnen Seeleys onder meer meerdere Manx Grand Prix en Classic TT-races.
Behalve het framebouwen, raakte de Seeley via Ecclestone in de jaren zeventig al betrokken in de autoracerij. Later zou hij een managementfunctie bekleden bij Brabham Formule 1-team. Begin jaren negentig trok hij ook de kar bij het Norton Rotary-team.
The great Colin Seeley passed away yesterday, he was a motorcycle racer turned motorcycle designer who became famous for his advanced (and much copied) motorcycle frame designs.
Laten we wel wezen; Suzuki weet van wanten als het op prototypes aankomt. Helaas belandden ze wel bovengemiddeld vaak in de ijskast. Een van de meest ambitieuze Suzuki-prototypes ooit moet wel de Falcorustyco geweest zijn.
Onthuld in 1985 was de Falcorustyco op de Tokyo Motor Show een opvallende verschijning – om meer redenen dan enkel die vreemde naam. Alleen al het motorblok, dat met Suzuki op de blokdeksels in een square four-opstelling meteen aan de RG500 doet denken. Zeker aangezien ook de Falcorustyco een 500 was. Toch deelde de krachtbron naar verluidt niet met de 500cc-tweetakt RG.
De Falcorustyco was namelijk een viertaktmachine met drie bovenliggende nokkenassen en vier kleppen per cilinder. Elektronische injectie kon dan uiteraard ook niet uitblijven. Verder ontbreekt ieder spoor van specificaties of technische gegevens. Van een Suzuki viertakt-square four is verder ook nooit meer iets vernomen. Gerucht gaat dat er zelfs nooit een werkend motorblok geweest is; het zou om een dummy-blok gaan voor de show.
Zo veel als er wel op zit, zou je eraan voorbij gaan dat er geen frame aanwezig is.
Het motorblok zou dan ook niet eens per se de trekpleister zijn die de Falcorustyco bijzonder maakte. Kijk maar eens naar de voorwielophanging, want behalve dat het voorwiel van het type naafbesturing is, gebeurde het ook nog eens allemaal hydraulisch – aangestuurd met joysticks. De besturing en ook de aandrijving – ja, zeker; de Falcorustyco was all-wheel-drive – van de wielen gebeurde dus allemaal middels hydrauliek. Hydraulische aandrijving zagen we later bij Honda terugkomen op de DN-01.
Nu zou je vergeven zijn als je verwacht had dat de Falcorustyco zelfs hydraulisch aangestuurde remmerij had. De remmen waren ramen elektromagnetisch. Zeiden we al dat er bij dit concept geen gebrek aan ambitie was?
Zo veel als er wel op zit, zou je eraan voorbij gaan dat er geen frame aanwezig is. Beide wielophangingen scharnieren rechtstreeks in het motorblok en worden vervolgens met elektronisch gestuurde vering in het gareel gehouden. Over praktische zaken was ook nagedacht. Zo kon het donkere ruitje elektrisch gestuurd omhoog gezet worden.
Hoe dieper je in de waslijst aan innovaties duikt die de Suzuki Falcorustyco aan boord had, hoe meer je je afvraagt waarom weinig tot niets van die innovaties ooit een (Suzuki-…)productiemodel haalde.
Het mooie van elektrische motoren is dat je er
wat het design betreft alle kanten mee op kunt. Toch lijken de meeste
elektrische motoren en elektrische motorconcepten nog vaak op benzinemotoren. Op
zich wel begrijpelijk, mensen – ook motorrijders – vinden veranderingen maar
lastig. Desondanks sloeg Arthur Martins met zijn SLR Electric Concept motor een
heel andere weg in.
Martins is verantwoordelijk voor de SLR. Hij
is een auto-ontwerper en heeft gewerkt voor GM, Citroen en Faraday Future. De
SLR ontwierp hij voor Polestar, zeg maar de elektrische Volvo. Arthur heeft er
een opvallend ding van gemaakt, die er nog het meest uitziet als een harde
schijf op twee wielen. Liefhebbers van Bauhaus zullen de motor zeker lusten. De
SLR is ontworpen om vooral ‘de rechte lijn’ snel af te raffelen. Het is beslist
geen bochtenvreter. De motorfiets heeft noppenbanden, ziet er zeer
aerodynamisch uit en is vooral heel smal. Comfortabel is de SLR niet, maar dat
geldt voor meer conceptvoertuigen.
Volgens zijn online profiel wil Arthur de motor gebruiken voor snelheidsraces op een zoutmeer. Ook zegt hij dat er een ontwerp is voor een straat-legale versie. De motor is voorzien van een zitje bovenop en een aantal knoppen en indicatoren. Onder het zadel zit de stekker om de accu’s op te laden. Leuk en aardig, maar eerlijk gezegd betwijfelen we of de SLR ooit in productie gaat. Als dat wel het geval is, koop je zeker een motor waarmee je heel erg opvalt.
Benelli is een van de meest historische motormerken die we kennen. Benelli werd opgericht in 1911, maar net als andere iconische Italiaanse merken gooide de recessie van het vorige decennium roet in het eten. Redding bracht de Chinese Motorgroep Qianjiang. Benelli bleef 100% Italiaans, maar werd gevoed met Chinese investeringen. Dat bood Benelli de mogelijkheid te groeien, met een absoluut verkooprecord in 2019.
Verkooprecords
In 2018 verkocht Benelli 59.750 motoren. Het was de eerste keer dat Benelli over de 50.000 ging. De verwachtingen waren in 2019 dan ook hoog gespannen. In slechts negen maanden wist Benelli de 50.000 te passeren. Uiteindelijk vonden in 2019 63.000 motoren een nieuwe eigenaar. Om het succes te onderstrepen: Benelli verkocht in 2019 wereldwijd meer motoren dan Ducati (56.000 motoren) en heeft Triumph (67.000) in zicht. Sinds Qianjiang Benelli overnam stegen de verkopen in Azië en Latijns-Amerika in een rap tempo. In Europa noteerde Benelli in 2019 een aanzienlijke winst.
Benelli TRK 502 X Adventure is een winner
Benelli is momenteel verkrijgbaar in 72 landen, maar zag afgelopen jaar vooral de verkoopcijfers in Europa met bijna 28% stijgen. De Benelli TRK 502 X Adventure deed het heel goed. Die eiste in 2019 in Italië de derde plaats op, na BMW R 1250 GS en Honda Africa Twin. Ook stonden de Benelli Leoncino 500 Trail en de Benelli BN 125 hoog genoteerd.
Plannen voor 2020?
De Benelli Leoncino 800 Trail staat op stapel. Het model werd onthuld op de EICMA van Milaan. Daar konden we ook de Benelli TNT 600 zien. Die moet het opnemen tegen de Kawasaki Z650, Honda CB650R en Yamaha MT07.
Elke week lees je een recensie over producten die we uitproberen bij het rijden van talloze testkilometers.
Interne zonnevizieren? Bij Arai doen ze daar niet aan. ‘Om de uiterst belangrijke impactzone van de helm, en dus de veiligheid, te behouden’, zo stellen de Japanners. Tot vijf jaar geleden reed je als Arai-bezitter dus altijd met een tweede vizier in je rugzak. Totdat ze met deze zonneklep kwamen, de Pro Shade. Omdat die me zo deed denken aan de zonnebril van m’n opa, met van die gekke opzetstukjes bovenop het montuur, bleef ik halsstarrig rondrijden met dat tweede vizier in m’n rugzak.
Vorig jaar was ik het beu en ging ik alsnog overstag. En ja, dat scheelt een hoop gedoe. Op deze manier kan ik gewoon ’s ochtends in het donker wegrijden en wanneer de zon opkomt of laag staat, klapt het zonneviziertje gemakkelijk naar beneden. Je moet ‘m iets naar voren trekken om ‘m naar beneden te kunnen klappen en dat werkt feilloos.
Ook na een jaar dagelijks gebruik werkt het nog uiterst solide en héél hoge snelheden kan -ie in opgeklapte stand prima hebben. Punt blijft wel dat het er gewoon gek uit ziet, zo’n zonneklep op je hoofd. De klep vangt opvallend weinig wind -bijna niets-, maar levert wel extra windruis en heel soms, als de wind verkeerd staat, een vreemde fluittoon. Wanneer de zon écht schijnt, heb ik bovendien behoefte aan een geheel donker vizier, omdat je nu onderin altijd nog een stuk transparant vizier hebt. Feit blijft ook dat ik op sportmotoren of dikke nakeds voor de fotografie nog altijd een normaal donker vizier op zet. Staat toch net even sportiever…
Getest door: Eddie de Vries Product: Arai Pro Shade System Prijs: € 129 Verkrijgbaar zie:www.arai.nl
Zou er wel of niet een nieuwe Street Triple S komen? Het was tijdens de introductie van de Street Triple 765 RS nog erg onduidelijk, maar inmiddels is het wel duidelijk; hij komt! Met een uiterlijk dat heel veel gelijkenis heeft met de RS. Maar, met één groot onderhuids verschil. In tegenstelling tot die RS-versie, is de 2020 Street Triple S namelijk géén 765cc-driecilinder, maar een 660cc-driepitter.
Wat eerst een optionele A2-variant was, is de Street Triple S nu altijd de 660cc-uitvoering met 48 pk bij 9.000 toeren per minuut en 60 Nm koppel bij 5.250 toeren per minuut. Behalve die compactere inborst, heeft hij dus wel veel van de nieuwe ontwerpkenmerken van de 2020 Street Triple RS gekregen.
Omgekeerde wereld
Zo vallen de nieuwe dubbele LED-koplampen met geïntegreerde dagrijverlichting meteen op. En dat geldt ook voor de sportievere styling inclusief nieuw fly screen, luchtinlaat, zijpanelen en achterzijde. Plus gerestylede spiegels met verbeterde instelbaarheid en nieuwe kleuren.
Het is een beetje een omgekeerde wereld, maar ga je niet voor de A2-versie, dan kan de dealer hem opvoeren voor je. Dan heb 95,2 pk (de maximale 70 kW) en 66 Nm koppel tot je beschikking.
De nieuwe Street Triple S staat vanaf eind februari bij de dealer voor een prijs van 10.400,- in Nederland. Daarmee is de 2020 Street Triple S in feite 350 euro goedkoper dan het uitgaande model. Let wel, dat ‘ie minder vermogen heeft maakt het wel een stukje valse zuinigheid.
Olaf Harmsen uitgevallen na een val. Martien Jimmink uitgevallen na een val. Maar ook topper Adrien van Beveren uitgevallen na een val. Winnaar van de tweede etappe, Ross Branch, geblesseerd na een val net als Laia Sanz. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. O ja, ook nog eens heel veel navigatieproblemen voor heel veel motorrijders. Het mag duidelijk zijn dat de Dakar Rally in Saoedi Arabië een ouderwets echte is met overal gevaar. Of uitdagingen zo je wilt.
Hoewel het nooit met zekerheid te zeggen is, staat vast dat de nieuwe roadbook-regels hierbij een grote rol spelen. Tijdens een aantal etappes krijgen de motorrijders die slechts 25 minuten voor de start. Dat is krap, heel krap… Alleen het inladen van dat roadbook is al een klusje dat nu onder hoge tijdsdruk staat en daarmee is een gedegen voorbereiding uitgesloten. Vroeger deed je die voorbereiding namelijk op de avond voor de proef.
Mapman
De reden hierachter is wel te verklaren. Sommige topteams gebruikten een mapman, iemand die de hele route uitzocht en precies kon zien of er bijvoorbeeld afgesneden kon worden zonder waypoints te missen. Daar konden de topamateurs nooit tegenop. De organisatie hoopt met dit besluit ervoor te zorgen dat de verschillen aan kop kleiner worden én dat de snelheid naar beneden gaat omdat ze redeneren dat je langzamer gaat rijden als je op deze manier moet navigeren.
Voorafgaand aan de eerste Dakar in Saoedi Arabië had Mirjam Pol al haar twijfels over deze denkwijze van de organisatie: ‘Ik denk dat er meer ongelukken gaan gebeuren juist omdat er niet langzamer gereden gaat worden.’ Voorlopig lijkt ze gelijk te hebben. Helaas in dit geval.
In een greppel
Na de tweede etappe liet Mirjam bovendien het volgende weten: ‘We hebben de hele dag in het stof gereden waardoor het heel gevaarlijk werd. Sommigen reden zo loeihard, dat ik echt soms dacht ‘hoe kan dat nou? Wat zie jij dat ik niet kan zien?’ maar daardoor reed ik wel weer in het stof. Vaak ging het dan uiteindelijk toch ook wel fout en zag ik ze even later onderuit in een greppel liggen!’
Het kant-en-klare roadbook is sowieso nog niet echt Mirjam’s favoriet. Het scheelt wel heel erg veel tijd aan voorbereiding, tijd die ze kan gebruiken om haar rust te pakken maar toch… ‘Het allergrootste nadeel op de piste is dat ik de kleuren blauw en zwart moeilijk uit elkaar kan houden. Als het een moeilijke ondergrond is waarop we rijden én je hebt ook nog eens allerlei aanwijzingen die erbij geschreven zijn, ja dan zie ik het verschil tussen blauw en zwart niet echt meer. Maar… het scheelt wel een heel veel tijd en daar is ook altijd gebrek aan in de rally, dus…. Het is ook een kwestie van wennen.’
Het is BMW Motorrad gelukt een heel decennium lang leider te zijn in de Nederlandse motormarkt. Een indrukwekkende prestatie, zeker als je bedenkt hoe hard concurrenten als Yamaha en Kawasaki aan de poten gezaagd hebben de laatste jaren.
BMW verbrak afgelopen oktober al het totale verkooprecord van 2.002 verkochte motoren, gezet in 2018. Over het hele jaar kwam BMW uit op in totaal 2.302 verkochte motoren. Daarmee blijven ze nummer twee in de markt – Yamaha – met 123 motorfietsen voor.
Juist Yamaha is een van de concurrenten die het BMW moeilijk maakte de laatste jaren. De Yamaha MT-09 en MT-07 werden in 2014 en 2015 gelanceerd en bleken erg succesvol. In navolging kwamen retro-achtige XSR’s op dezelfde bases, evenals de meer toergerichte Tracer 900- en Tracer 700-modellen.
Kawasaki deed eenzelfde gooi naar de troon, door in 2016 maar liefst duizend euro van de adviesprijs van de Versys 650 te snijden en ook met de Kawasaki Z900 heeft het groene merk flinke stappen gezet in het veroveren van marktaandeel.
Behalve de R1200GS en de R1200RT breidde BMW de afgelopen jaren ook uit. Niet alleen de boxers trekken de kar.
Desondanks blijft BMW onaangetast marktleider. Behalve de R1200GS en de R1200RT – en diens opvolgers met het nieuwe 1250 Shiftcam-blok – breidde BMW de afgelopen jaren ook uit. Niet alleen de boxers trekken de kar. Zo kwam de 310-eencilinderserie uit, met de G310R als nakedbike en later de kleine G310GS-allroad. Zeker ook BMW’s compleet nieuwe tweecilinder F850-modellen deden een duit in het zakje.
De nieuwe zes- en viercilinders – toevallig, of niet? – gelanceerd in het eerste jaar van BMW’s tien jaar durende marktleiderschap, hebben waarschijnlijk meegeholpen. Zeker de lancering van de S1000RR was een teken aan de wand. Zo kon de sportiviteit die de autotak van de Beierse fabrikant al jaren uitdroeg ook naar de tweewielers worden overgedragen. De van de RR afgeleide S1000R-naked en S1000XR-allroad legden eveneens geen windeieren voor BMW.
BMW’s poging de retro-markt te bestormen met de in 2014 voor het eerst getoonde R nineT heeft door de relatief hoge prijs misschien niet immense succes voortgestuwd, maar alle kleine beetjes helpen – zeker als het uiteindelijke verschil in marktaandeel met de nummer twee na een jaar aan motorfietsverkopen slechts vijf procent is.
BMW Motorrad in een persbericht:
“Deze exceptionele prestatie betekent dat onze dealers behoren tot de beste van Nederland, én de wereld”, aldus Tom Crooijmans, Head of BMW Motorrad. “Tegelijkertijd hebben zij samen met mijn team op een consistente wijze keihard gewerkt om ook in het tiende opeenvolgende jaar de concurrentie voor te blijven en deze ultieme overwinning te behalen. Maar het allerbelangrijkste is het vertrouwen dat wij als BMW Motorrad al jarenlang van onze trouwe klanten mogen ontvangen. Zij hebben de afgelopen jaren keer op keer voor onze producten gekozen en ons deze zege gebracht. Wij zetten uiteraard alles op alles om ook in de toekomst aan hun hoge verwachtingen te blijven voldoen.”
Stefanie Wurst, Algemeen Directeur BMW Group Nederland: “Ik ben heel trots op het BMW Motorrad team en de gehele dealerorganisatie. De achttien BMW Motorrad dealers hebben heel veel geïnvesteerd in professionalisering, automatiseringsprocessen en systemen en dat betaalt zich nu uit. BMW Motorrad is veel meer dan een motorfietsfabrikant. Wij leveren een beleving, een ervaring en dat in een land als Nederland dat vele culturen kent. Het is daarom heel goed om te zien dat elke dealer haar eigen identiteit behoudt die aansluit bij haar klanten.”
Bij BMW Motorrad is er voor elke categorie motorrijder een machine die tot in detail is ontwikkeld en beproefd voor een specifieke beleving van motorrijden. Van Heritage, Roadster en Urban Mobility tot Sport, Tour en Adventure. Crooijmans vervolgt: “De BMW R 1250 GS is ons paradepaard en het model dat in het afgelopen decennium ons succes voor een groot deel heeft bepaald. Heel veel motorliefhebbers in Nederland kiezen voor deze avonturenmachine. Het is een motorfiets waarmee je net zo gemakkelijk een wereldreis maakt, als dagelijks op en neer naar je werk rijdt.”
Of BMW in 2020 een elfde maal op rij marktleider wordt, zal deels afhangen van de nieuw gelanceerde modellen.
Voor duurzaam succes, blijven focus en ontwikkeling ontzettend belangrijk. Crooijmans: “Buiten de introductie van nieuwe modellen of met het betreden van het cruiser segment met de R 18 later dit jaar, zullen we ook onze digitale focus verder ontwikkelen om te waarborgen dat élke klant op élk moment de beleving en ervaring krijgt die hij of zij mag verwachten van BMW Motorrad.”
Of BMW in 2020 een elfde maal op rij marktleider wordt, zal deels afhangen van de nieuw gelanceerde modellen. Zo kwam BMW Motorrad op de EICMA met een gloednieuwe F900R-nakedbike en lanceerden ze niet één, maar twee XR-modellen – te weten de F900XR en de nieuwe S1000XR.
Ook toonde BMW een tweede ontwerpstudie op basis van het nieuwe R18-cruiserplatform. Ondanks dat het productiemodel nog totaal ongewis en ongezien is, vertelde het Duitse merk Motor.NL onlangs al tientallen aanbetaalde pre-orders te hebben ontvangen.
Kortom, BMW lijkt niet aan remmende voorsprong te doen.
Eigenlijk is het idioot een van Kawasaki’s langst geproduceerde motoren in deze rubriek terug te zien. Toch dreigt dit beest van weleer enigszins in de vergetelheid te raken. Ja, echt; de Kawasaki GPZ900R – die uit Top Gun.
Ten eerste omdat iedereen zo’n beetje vergeten lijkt dat dit de allereerste Kawasaki Ninja was. Kinderen overal ter wereld zullen een offroader een Jeep noemen en een cruiser van welk merk ook is een Harley. Kawasaki heeft met de groene kleur in combinatie met de Ninja-noemer eenzelfde niveau bereikt. Een groene sportmotorfiets; dat is een Ninja! In 1984 was de GPZ900R dan wel niet groen, maar dus wel zeker een Ninja.
De GPZ was een sportmotorfiets avant le lettre; supersportief, idioot snel en waanzinnig scherp gestyled. Toch bleek het ook in dagelijks gebruik geen onaardige motorfiets. Ook niet heel vreemd aangezien hij niet alleen 115 pk bij 9.500 tpm had, maar ook nog eens 85 newtonmeter koppel 8.500 tpm produceerde. Sterk zat dus.
Honda had een jaar eerder de VF750F gelanceerd en ook de komst van de VF1000R had de V4-krachtbron naar de voorgrond geschoven. Suzuki en Yamaha maakten er geen geheim van ook aan een V4 werkten. Kawasaki besloot zich als een volleerd schoenmaker bij z’n leest te blijven; de vier-in-lijn bleef. De bredere opbouw zorgde alleen al voor de kenmerkende voorkant met enorme luchthappers voor de koeling. Desondanks was het motorblok an sich relatief smal voor viercilinders van toen.
In 1984 was de GPZ900R dan wel niet groen, maar dus wel zeker een Ninja.
In de beginjaren stond de GPZ nog op een 16 inch-voorwiel en een 18 inch-achterwiel, maar vanaf 1990 werd het voorste wiel ingeruild voor een inmiddels conventioneel 17 inch-exemplaar. Het achterwiel bleef dan wel 18 inch, maar in plaats van een 130/80-18-band monteerde Kawasaki een breder en hogere 150/70-18-band. Hieronder zie je het duidelijk grotere voorwiel van de latere generatie.
De vering liep indertijd in de pas met de anti-duiksystemen die helemaal in waren. Kawasaki noemde het AVDS, wat voor Automatich Variable Damping System staat. Het systeem koppelde de voorrempomp met een klep gekoppeld aan de voorvork. Minder duiken van de voorzijde, maar ook minder gevoel. Met de komst van de jaren negentig verdween het systeem dan ook.
Natuurlijk was de Kawasaki GPZ900R bovenal wereldberoemd door zijn rol in Top Gun. De bestickerde GPZ van straaljagerpiloot Maverick – gespeeld door Tom Cruise, voor wie het gemist heeft – maakte de machine nog meer cult. Niet gek ook dat Kawasaki voor het vervolg dat dit jaar uitkomt opnieuw een motor neerzet; een H2 ditmaal.
Behalve de cult-status van de GPZ900R, heeft zijn lange leven hem wat minder bijzonder gemaakt. In Europa ging ‘ie al in 1993 uit het gamma, in de VS bleef hij leverbaar tot 1996 en in Japan was de GPZ zelfs tot en met 2003 leverbaar. Datzelfde jaar presenteerde Kawasaki de ZX10R, waarmee de GPZ900R definitief met pensioen kon. Dan te bedenken dat hij in de tussentijd de GPZ1100RX (in ’86), de ZX-10 (in ’88) en de ZZ-R1100 (in ’90) overleefde.
Vergeten doen we hem dus niet. Zeker niet omdat Hollywood ons er van de zomer als Top Gun: Maverick uitkomt zeker aan herinnert.
Charles Leclerc is een van de snelste coureurs die de Formule 1 in decennia heeft gezien. Pas in 2018 maakte hij zijn F1-debuut, en vorig jaar werd hij al opgenomen in het Ferrari-team. En hij scoorde prompt meer overwinningen en punten dan zijn teamgenoot – de viervoudig wereldkampioen Sebastian Vettel.
Zoals veel supersnelle Formule 1-coureurs is ook Leclerc een fervent motorrijder. Vroegere en huidige coureurs zoals Senna, Schumacher, Hamilton, Button en Webber delen de motorpassie, maar Leclerc maakt deel uit van een nog selectere groep. Samen met Kimi Räikkönen – die ironisch genoeg zijn Ferrari-zitje voor de jonge Monégasque- is hij een fan van custom motoren.
Leclerc liet zijn custom made Vitpilen 701 bouwen door het Franse Bad Winners.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
#/media/Bestand:Seeley-Honda_750_Four,_Bj._1977_(2016-05-01_2_Sp).JPG){kind=link}