woensdag 27 mei 2026
Home Blog Pagina 1094

Saudi-Arabië betekent keerpunt voor Dakar, Honda en KTM

0

Na 18 overwinningen op rij heeft KTM dan eindelijk een meerdere moeten erkennen: Ricky Brabec wist in het zadel van een Honda de Dakar te winnen. En bepaald niet nipt, want sinds de derde dag reed de Amerikaan al op kop. En z’n eigen kop, die hield hij al die tijd koel.

Er waren jaren waarin het winnen van de Dakar-rally voor Honda meer gesneden koek was. De jaren ’80 waren wat dat betreft de gloriedagen voor Honda. Al was het merk nooit zo overheersend zoals KTM dat de laatste twee decennia was. Sinds 2001 regen de Oostenrijkers de overwinningen naadloos aaneen.

Het was destijds Fabrizio Meoni die de bijzondere reeks startte, op een KTM LC4 660R. In die negentien waarin KTM won, bezetten ze maar liefst zeventien keer óók de tweede plek. In 2015 en 2018 was het Honda die als tweede aan de finish kwam, daarmee voorzichtig op de deur kloppend. Al leek dat in 2019 alweer heel anders, aangezien het gehele podium door KTM werd bezet.

Maar, als we wat verder kijken dan deze scorebordjournalistiek, dan is Honda precies acht jaar zeer serieus bezig geweest met deze come-back in de Dakar. Want in 2013 keerde Honda terug na een afwezigheid van maar liefst 23 jaar. De CRF450 is in die jaren ernstig doorontwikkeld en het gehele HRC-team van Honda werkte net zo professioneel als KTM dat al die jaren deed. Vooral de afgelopen jaren was Honda soms gedurende de Dakar best dichtbij een overwinning, om uiteindelijk in de echte eindstand door pech nauwelijks vooraan te staan. Dit jaar was dat duidelijk anders, het kwartje viel eindelijk een keer de goede kant op.

Ricky Brabec schreef niet alleen historie door Honda de overwinning te schenken, hij was ook nog eens de eerste Amerikaan ooit die de Dakar won. En aangezien hij nog maar 28 is, gaan we de komende jaren nog heel veel van hem horen. Dat spreekt hij zelf ook niet tegen, want hij zei direct na de overwinning voor een volgende in 2021 te gaan:

‘Hopelijk komen we komen jaar hier terug om hetzelfde opnieuw te doen. Natuurlijk weet ik dat dat niet makkelijk zal zijn, met KTM en Husqvarna in onze nek hijgend. Het is voor mij heel speciaal dat ik de eerste Amerikaan ben die de Dakar wint. Nu is het aan ons om onze doelen nog hoger te stellen, en meer successen te halen.’

Aangezien Brabec’s contract tot 2025 loopt, zal hij die doelen en successen met Honda voor ogen hebben.

Natuurlijk werd het motorklassement overschaduwd door de dood van Paulo Gonçalves en het zware ongeluk van Edwin Straver. Het vandaag door de familie van Straver uitgestuurde persbericht, over de coureur die na een crash gereanimeerd werd, bood helaas weinig positieve aanknopingspunten. ‘Edwin is er slecht aan toe. Het is afwachten hoe de situatie zich ontwikkelt’, laat zijn vriendin Anja weten. Doordat de 48-jarige Brabander ongeveer tien minuten geen hartslag heeft gehad en een van zijn bovenste nekwervels heeft gebroken, moeten we nog altijd vrezen voor het ergste.

Mirjam Pol was overigens aanwezig bij de hulpverlening aan Straver, wiens ongeluk een donkere schaduw over de toch bijzondere prestatie van Pol wierp: zij werd de eerste vrouw die de Dakar op drie verschillende continenten uit reed.

Vooruitblik MOTORbeurs Utrecht 2020

0
Motorbeurs opener

Voor iedereen die de afgelopen jaren de teloorgang van de MOTORbeurs voorspelde, adviseren wij de glazen bol nog eens goed op te poetsen. Waar een aantal merken de beurs de laatste jaren de rug toe keerden, lijkt het tij gekeerd voor de 36e editie van de MOTORbeurs Utrecht die volgende maand plaatsvindt.

De 2020 MOTORbeurs Utrecht lijkt namelijk niet alleen op volle sterkte door te gaan dit jaar; het lijkt zelfs groter dan ooit te gaan worden. In totaal zijn niet minder dan 24 motormerken vertegenwoordigd op de komende editie.

Lees ook: Kom met je motor naar MOTORbeurs Utrecht

In 2018 kwam het toch wel trieste nieuws dat zowel Honda als Triumph afzagen van een vierdaags bezoek aan de Jaarbeurs Utrecht. Beide merken besloten hun budgetten elders in te zetten. Twee merken minder mag geenszins de pret verstoren, wat in 2018 met een daling in het aantal bezoekers van 6.781 (-6,8% ten opzichte van 2017) inderdaad wel mee leek te vallen. Dat voor 2019 – naast Honda en Triumph – onder meer ook Kawasaki, KTM en Suzuki af lieten weten, was pijnlijker. Dat is ook terug te te zien met een totaal aantal bezoekers van 80.342 (-11,75% ten opzichte van 2018).

MOTORbeurs - Bezoekers 2009 - 2019

In totaal zijn niet minder dan 24 motormerken vertegenwoordigd op de komende editie.

Een flinke daling dus. Maar terwijl de in 2019 afgehaakte partijen juist aangaven de interesse in de beurs verloren te hebben door het ontbreken van het in actieve zin uitdragen van hun producten op de MOTORbeurs, konden de merken die wel van de partij waren juist daar een slag slaan. Een speciaal overdekt testparcours werd opgezet om motoren te kunnen proefrijden, met als belangrijkste doel de MOTORbeurs niet alleen een statisch iets te laten zijn. Er werden maar liefst 4.699 proefritten gemaakt en bij BOVAG Try The Bike stapten 400 deelnemers voor het eerst op de motor. Met die activiteiten lijkt de MOTORbeurs voor dit jaars editie van 20 tot en met 23 februari nieuwe aantrekkingskracht gevonden te hebben. Naar verwachting zal in 2020 het tij keren, al is dat ook wel noodzakelijk, gezien de sterke daling in bezoekersaantallen de laatste jaren.

MOTORbeurs Harley-Davidson

In totaal pakken zestien motor- en scooterimporteurs, die samen 24 motormerken vertegenwoordigen, dit jaar op MOTORbeurs Utrecht 2020 groots uit in de importeurshal. Zo komt het uiteindelijke lijstje van de in Hal 8 aanwezige merken uit op:

  • Aprilia
  • Benelli
  • BMW
  • Can-Am
  • Ducati
  • Energica
  • Harley-Davidson
  • Honda
  • Hyosung
  • Indian Motorcycle
  • Kawasaki
  • Kymco
  • Mash
  • Moto Guzzi
  • MV Agusta
  • Peugeot
  • Piaggio
  • Royal Enfield
  • SYM
  • Verge Motorcycles
  • Vespa
  • Yamaha
  • Zero

Hal 7 van de Jaarbeurs Utrecht zal dit jaar dienstdoen als locatie van het testparcours, waarbij geinteresseerden motorfietsen dus niet alleen kunnen bekijken maar ook kunnen rijden. Daarnaast verzorgt MotorNL vier keer per dag een podiumprogramma waar al het motornieuws van 2020, zowel fysiek als digitaal, gepresenteerd wordt. Ook aan de allerkleinsten is gedacht; op het kidsparcours kunnen zij met loopfietsjes van de diverse merken hun motorhart sneller laten kloppen.

“Wij zijn ontzettend blij dat er zoveel merken aanwezig zijn” – Martine Sterk, MOTORbeurs Utrecht

Martine Sterk, Brandmanager MOTORbeurs Utrecht: “Wij zijn ontzettend blij dat er zoveel merken aanwezig zijn op de komende editie. Bezoekers geven aan dat ze al het moois dat de motorbranche te bieden heeft graag onder één dak zien. Zestien importeurs geven door hun aanwezigheid gehoor aan deze wens. We zijn in 2019 een nieuwe weg ingeslagen om de presentatie van de motormerken interactiever te maken en dat gaan we dit jaar verder uitbouwen. Het belooft een mooie editie te worden!”

Verder kun je natuurlijk ook rekenen op de gewoonlijke rijen vol occasions, afgeladen rekken met motorkleding en stands met accessoires te over. Zoals de MOTORbeurs het zelf zegt: ‘Met een uniek aanbod is MOTORbeurs Utrecht de ideale plek om het seizoen af te trappen en je te oriënteren op, of het aanschaffen van, een nieuwe of gebruikte motor, kleding en accessoires.’

Mocht je nou die ene tweedehands motorfiets echt niet kunnen laten staan, dan heeft MOTORbeurs Utrecht de ideale winactie opgezet voor jou. Je kunt namelijk het gehele aankoopbedrag van de motor terugwinnen! Check vooral even hier hoe dat zit.

Praktische informatie

Ticketprijzen:
Entreeticket Dag | 14 euro (eenmalig geldig gedurende de hele dag)
Entreeticket Avond | 11 euro (eenmalig geldig op donderdag en vrijdag van 16:00 – 21:00 uur)

Tickets bestellen doe je hier: MOTORbeurs Utrecht 2020 – Tickets

Openingstijden:
Donderdag 20 februari | 10:00 uur – 21:00 uur
Vrijdag 21 februari | 10:00 uur – 21:00 uur
Zaterdag 22 februari | 10:00 uur – 18:00 uur
Zondag 23 februari | 10:00 uur – 18:00 uur

Kijk voor meer informatie op MOTORbeursutrecht.nl

Afbeelding: MOTORbeurs Utrecht
Grafiek: MotorNL
Foto: ANPFoto/Koen van Weel

Benelli homologeert GT 1200 (Qianjiang 1200-3)

0

Een nieuwe GT 1200, aangedreven door een afgeleide van het driecilinderblok van de Tornado, is door Qianjiang, eigenaar van Benelli ,in China gehomologeerd. De GT 1200 zou een vermogen hebben van 136 pk en een top van 220 km/u.

De eerste uitvoeringen van een granturismo die sterk geïnspireerd is op de BMW R1200RT, dateren uit 2016. De interesse van Zhejiang Qianjiang Motorcycle Group Co. (beter bekend als Qianjiang Motorcycle, het bedrijf dat ook het merk Benelli beheerd) is nog immer aanwezig.

Blok van de Benelli Tornado

De homologatie van het nieuwe model, Qianjiang geeft het de naam  QJ1200-3 mee, leert dat de GT een cilinderinhoud heeft van 1.209cc en dat het driecilinderblok een afgeleide is van de 1.130cc van de Benelli TreK en Tornado. Het vermogen is 100 kW, of 136 pk, de maximale snelheid in 220 km/u. Het rijklaargewicht bedraagt inclusief een volle tank 338 kg.

In tegenstelling tot de eerste ontwerpen is een ketting verantwoordelijk voor de eindaandrijving. Het cardan heeft de toets der kritiek niet doorstaan. Als wielbasis wordt 1.550 mm opgegeven, die wielmaten zijn 17 inch en op de achtervelg ligt een bandenmaat van 190/55ZR17.

De China IV-homologienorm lijkt sterk op de Europese Euro4, die qua geluids- en uitlaatgasemissie niet veel verschilt van Euro5.

Benelli GT 1200 voor 2021

Wel moet worden opgemerkt dat in het onlangs aan de Chinese dealers getoonde Benelli-programma, dat ook de nieuwe TRK 800 en 600RRR omvat, een verwijzing naar de GT 1200 ontbreekt. Waarschijnlijk is de GT een model voor 2021.

Vijf vragen: 2020 Kawasaki Z650

0

Eddie de Vries reed maar liefst twee dagen met de nieuwe Kawasaki Z650. Meer dan genoeg reden dus, voor onze vijf vragen!


Twee dagen, hoezo dat?
Nou, de eerste dag was voornamelijk voor video en foto. Daar namen we de tijd voor, en dat is prima gezien we vandaag nog alle tijd hadden. Bovendien was het vandaag een dag zonder voorrijder of vast programma. Ofwel, TomTom aan en gaan!


En, hoe nieuw voelt de Z650?
Vanuit het zadel behoorlijk nieuw, want het nieuwe TFT-scherm oogt fris. Dat hebben ze mooi gedaan. Veel informatie, veel kleur en goed zichtbaar. Niet verstelbaar qua hoek en de bediening geschiedt met knoppen op het dashboard zelf, maar dat mag je voor deze prijs ook niet anders verwachten. Stap je uit het zadel dan oogt -ie ook nieuw, want de nieuwe LED-koplamp verschilt duidelijk van z’n voorganger. Motorisch is de Z ook gewijzigd, met hetzelfde topvermogen, een rijker middengebied en minimale afname van het maximum koppel. Al met al is -ie een stuk frisser dan in 2019, maar je zult mij niet horen zeggen dat het verschil in rij-beleving er eentje is van dag en nacht. Prima, want de Z kan met dit pakket nog jaren de toon zetten.

Je bent 1.90 lang, zit dat goed?
Ja en nee. Het standaard zadel is met 790 millimeter voor mij wat laag, maar Kawasaki biedt een verhoogd zadel en dat is een wereld van verschil. Ben je langer dan 1.80, zou ik daar niet over twijfelen. Trouwens, over zadels gesproken, het duo-zadel is aangepakt. Het foam is verdikt en de vorm licht gewijzigd. Net iets comfortabeler, dus.

Wat is z’n belangrijkste concurrent?
Tja, dan kom je toch bij de MT-07 van Yamaha uit. Die kost hetzelfde, maar zelfs zonder ze naast elkaar gereden te hebben durf ik wel te zeggen dat het qua beleving totaal andere machines zijn. Deze Z is qua rijgedrag een stuk volwassener, vooral omdat de vering van goed niveau is. Bovendien is de Z erg fraai afgewerkt, tot in de kleinste details. De hendels zijn instelbaar, het rempotje is chique, het groene buizenframe is prachtig en het TFT-scherm biedt zelfs connectiviteit met je smartphone. Daarentegen is de MT wat speelser. Het motorblok daagt meer uit, net zoals de zithouding met het wat bredere stuur.

En nu?
Nou, ik ga snel douchen en dan met de taxi naar het vliegveld. Rest mij alleen nog de prijs te noemen: €7999 in Nederland en €6999 in België. Mijn uitgebreide testverslag lees je in zowel Promotor Magazine als in MOTO73. En volgens mij komt er binnenkort ook nog een video online!

Vergeten Prototype: Aprilia Shiver Concept

0
Aprilia Shiver Concept

Wil de echte Aprilia Shiver opstaan? We kennen allemaal de Aprilia Shiver wel, maar voor we de huidige Shiver in 2008 leerden kennen, had Aprilia ergens in de krochten van de Noalese fabriek al een Aprilia Shiver staan…

In 1995 trok men in Milaan het doek van het Aprilia Shiver Concept. Het was in elk opzicht een opvallende motorfiets – al was het maar om de zeegroene kleur. De styling was bij het rare af, met die driehoekige koplamp, het organisch gevormde zadel en de grote knots-vormige uitlaatdempers. An sich niet raar, aangezien Aprilia kort daarvoor de Moto 6.5 gelanceerd had, met dat door Philippe Starck gepende lijnenspel. Men leek in Noale op een koers van eigenwijze ontwerpen ingezet te hebben.

Wat het motorblok betreft, was er met de presentatie van het Shiver Concept weinig duidelijk. De exacte cilinderinhoud van het getoonde model werd nooit met klem benoemd. De plannen waren variaties op eenzelfde thema te maken met dit blok als basis. Zo zou de zestig graden V-twin er met inhouden variërend van 750 tot zelfs 1.000cc komen. Bijzonder genoeg schreeuwde Aprilia wel van de daken dat het model het jaar erop in productie zou gaan – wat dus nooit gebeurde.

Aprilia’s modellengamma in 1995; waar de Shiver zijn plekje had moeten vinden…

Ergens snap je het ook wel als je bovenstaande motoren bekijkt. In 1995 had Aprilia een kleine tweetakt-enduro, de eencilinder-allroad Pegaso en verder had men net de RS125 en RS250 gelanceerd – en dus die komische doch iconisch Moto 6.5. Hoe had Aprilia hier ooit zonder schroom zo’n – toen – futuristische semi-naakte tweecilinder tussen geparkeerd?

Ondanks het uitblijven van het geclaimde productiemodel, haalde veel van wat Aprilia in het Shiver Concept stak alsnog de productie. Neem die 60 graden V-twin alleen al. Zal niet geheel toevallig zijn dat de RSV Mille die Aprilia in 1997 presenteerde – en de wirwar en modellen die hetzelfde blok kregen – een V-twin kreeg met een blokhoek van, inderdaad, zestig graden.

Aprilia Shiver Concept 1995 vs Aprilia Shiver Concept 2007

Inmiddels weten we dat ook de Shiver-noemer de productie haalde – hierboven (R) naast de ontwerpstudie (L) uit 1995. Toch is de uiteindelijk Aprilia SL750 Shiver een totaal andere motorfiets dan het concept met dezelfde naam uit 1995, maar wel met in eerste instantie die 750cc, met in 2017 een groeispurt tot 900cc. In lijn met wat Aprilia toen al claimde dus.

Ergens is het wel jammer dat Aprilia de Shiver zoals getoond in 1995 nooit in productie nam. Een vreemde eend in de bijt zou het nooit lang gebleven zijn, want eigenzinnigheid is nog altijd iets dat past bij Aprilia. De Falco, de Futura, de SXV 4.5- en 5.5-tweepitters, de Tuono’s en zelfs de huidige Shiver; allemaal net dat beetje anders dan anders.

Waar de zo stellig opgeworpen claim het jaar erop met een productiemodel te komen zijn stelligheid verloor, is ongewis. Dit Shiver Concept is daarmee ook bijna – maar niet helemaal – vergeten.

Aprilia Shiver Concept

In de rubriek Vergeten Prototype blikken we terug op de meest spraakmakende prototypes die in de ijskast verdwenen.

Foto’sAprilia

Triumph Thruxton RS 2020 – test

0

In de heuvelachtige Algarve presenteert Triumph hun Thruxton RS. Testredacteur Tom van Appeldoorn was er namens MotorNL bij om te rijden met de 2020 Triumph Thruxton RS.

Lees ook: Vijf vragen over de Triumph Thruxton RS

 

Husqvarna Norden 901 eerste uit serie Adventurers uit Zweden

1

Documenten onthullen dat Husqvarna niet alleen de Norden 901 Adventure concept in productie gaat nemen maar dat het Zweedse bedrijf plannen heeft om een hele serie Adventures modellen uit te brengen.

Huskie, zoals Husqvarna in dd volksmond liefkozend wordt genoemd, toonde het de concept van de 901 Norden op de EICMA 2019 in Milaan. Het vertegenwoordigt een nieuwe filosofie voor de fabrikant die voor het eerst z’n intrede doet op het populaire avontuurlijke toersegment.

De 901 Norden draagt met z’n gunmetal-kleuren, smoke ronde koplamp en geborstelde metalen stroomlijndelen alle kenmerken van de huidige, bewierookte Svartpilen en Vitpilen. Wel is het nog de vraag of de gele mistlampen en de zwarte velgen de toets der kritiek  ongeschonden doorstaan.

Bron: Visordown

Heeft BMW een potentiële ramp in huis?

15

Laten we wel zijn: de BMW R1250 GS is een geweldige motor. Ziet er waanzinnig goed uit, rijdt uitstekend en houdt zijn waarde. Allemaal belangrijke zaken voor motorrijders. Daarbij is de herkenbaar van het model groot. Sinds de R1200 GS uit 2004 heeft BMW subtiele wijzigingen en technische verbeteringen doorgevoerd waardoor de 1250 GS nog heel veel verwantschap heeft met de eerste 1200-versie. Eigenlijk heeft BMW de GS vooral elektronisch verrijkt. Denk aan ESA, bochten-ABS, rij-modi, variabele kleptiming etc.

Bike to beat

Het verhaal dat BMW rond de GS heeft geweven steekt dan ook knap in elkaar. Dat heeft er voor gezorgd dat de GS nog steeds de bike to beat is. Andere merken moeten er haast moedeloos van worden, want het verkoopcijfer van hun Adventure steekt schril af bij die van de GS. Genoegen nemen met de kruimels is amper te verteren. Overal in Europa staat de GS in de top 5. In Duitsland zelfs bovenaan met 9.417 stuks, met als tweede de Yamaha MT-07 met een schamele 3.708. In Nederland hebben 860 motorrijders een nieuwe GS gekocht, terwijl 482 motorrijders kozen voor een V-Strom. En dan is het laatste cijfer mogelijk ook nog eens vertroebeld omdat het zowel de 1000 als 650 V-Strom betreft. Dat zijn enorme verschillen. De dominantie van de GS is zo overweldigend groot dat er in potentie een levensgroot gevaar in schuilt: met de GS heeft BMW nauwelijks speelruimte.

Eeuwige benchmark

Mogelijk dat er met de GS hetzelfde gebeurt als met Harley-Davidson. De Duitse adventure is de eeuwige benchmark, net zoals een custom van welk merk dan ook altijd op een Harley lijkt. Nu nog verkoopt BMW reusachtige aantallen, 2019 is zelfs het beste jaar ooit met wereldwijd 180.000 verkochte motoren. Als je de cijfers naar model vertaalt, zie je meteen dat BMW op een scherp mes loopt. Hoe belangrijk de GS is voor het succes van BMW laat onderstaand overzicht zien:

Land             BMW             R1250 GS
Duitsland      24.203           9.417 
Frankrijk      17.574           6.668
Italië              15.632           5.940
Spanje           12.967           4.927
Nederland     2.302             860    
Wereldwijd  180.000      68.400

Zuiver is het overzicht niet. Het aandeel GS’en in Duitsland en Nederland hebben we als maat genomen. In Duitsland zijn 38 van de 100 verkochte BMW’s een R1250 GS, in Nederland zijn dat er 37. Die verhouding hebben we ook aangehouden voor de andere landen, maar daar kun je natuurlijk gaten in schieten. Nóg is de GS geweldig populair, maar een minder geslaagde vormgeving kan zomaar leiden tot sterk dalende verkoopresultaten. Daarbij aangetekend dat BMW-rijders behoorlijk merkvast zijn. BMW laat zich vooralsnog van de voorzichtige kant zien. Begrijp je nou waarom een GS van 2004 nog steeds heel veel lijkt op een GS van 2020?

Ook Ducati kent goed 2019

0
De Ducati-fabriek in Bologna.
De Ducati-fabriek in Bologna.

53.183 stuks in 2019 tegen over 53.004 stuks in 2018. Het is inderdaad een kleine verkoopstijging, maar dat mag de pret niet drukken binnen Ducati, want groei is groei volgens de Italianen. En daar hebben ze natuurlijk wel een punt.

Misschien wel het meest opvallende in de cijfers is dat voor het tweede jaar op rij de Panigale de beste verkopende Ducati is met 8.304 stuks. Dag, dag argument dat het Superbike-segment dood is. Aan de andere kant is het wel vooral Ducati dat hierin erg succesvol is. Volgens Claudio Domenicali, CEO of Ducati Motor Holding, is op de huidige markt zelfs één op de vier superbikes een Panigale.

1700 pre-orders

Ook opvallend – of waanzinnig zelfs – is dat de Streetfighter V4 nu al een verkooptopper is, terwijl de uitlevering pas in maart van dit jaar begint. Meer dan 1700 pre-orders zijn er al gedaan voor een motor waar nog geen koper ook maar een centimeter mee gereden heeft. Met bovendien een dikke vanafprijs van 22.990 euro!

Italië is trouwens nog altijd de belangrijkste afzetmarkt voor Ducati met 9.474 verkochte motoren, maar ook Brazilië (+ 20 procent), Spanje (+ 10 procent) en Frankrijk (+ 8 procent) zijn belangrijke markten. En China dan? Dat is met 3.200 verkochte Ducati’s ( + 12 procent) nu de vijfde belangrijkste markt voor de Italianen.

In Amerika nam de afzet echter af met twee procent. Niet heel verrassend, want de totale verkoop nam daar af met liefst zeven procent.

Vijf vragen: Triumph Thruxton RS

0
Triumph Thruxton RS 2020

In de heuvelachtige Algarve presenteert Triumph deze week hun Thruxton RS. Testredacteur Tom van Appeldoorn was er namens ons bij. In vijf antwoorden vat hij zijn eerste indrukken voor je samen!

Goh, kennen we die nieuwe Thruxton niet al ergens van?
Die impressie kreeg ik ook al toen ik hem in de lobby van het hotel voor het eerst zag staan. Heel veel anders dan een nieuwe laklaag op de tank valt je op het eerste – en ook het tweede oog – eigenlijk niet op. Precies hoe Triumph het wilde hebben dus.

Mogen we ervan uitgaan dat er onderhuids wel het een en ander is veranderd?
Zeker! Al is de vernieuwing ook daar niet wereldschokkend groot. Je kunt het misschien het beste zo zien: Triumph heeft de Thruxton R als basis genomen, die op peil gebracht met de emissienormen van Euro 5 en hem verder licht geüpdatet op andere vlakken. Wat daaruit is voort komen rollen is de RS die de plaats van de Thruxton R in het gamma zal gaan innemen. Toch ziet Triumph de RS wel daadwerkelijk als een nieuwe evolutie van de Thruxton-naam. En misschien hebben ze daar ook wel een gegronde reden voor. Doordat het blok krachtiger is gemaakt is dit namelijk de sterkste iteratie van een Bonneville tweecilinder die ooit heeft bestaan! Daarbij zijn er nieuwe Brembo M50 monobloc vierzuigerklauwen gebruikt aan het voorwiel om de remkracht toe te laten nemen. Ook is er voor een nieuwe band gekozen onder de Thruxton: de Metzeler Racetec RR. Daarover later meer.

Hoe sterk is sterkst dan?
Door een makkelijker draaiende krukas, aangepaste kleppen – die meer lift hebben gekregen – en nog wat andere kleine interne aanpassingen is de Thruxton in totaal 8 pk sterker geworden dan de R was. Het maximum is daarmee 105 pk geworden bij 7.750 tpm. Het verschil met een standaard Thruxton die de komende jaren naast de RS wordt aangeboden is zelfs 10 pk. Daarbij is de rode lijn 500 toeren verder omhoog bijgesteld zodat je iets langer kan doortrekken in de versnelling voordat de toerenbegrenzer ingrijpt. Toch is dat niet per se hoe je de Thruxton rijdt. Veel lekkerder doe je dat op zijn koppel. Het maximale koppel van 112 Nm blijft gehandhaafd maar wordt al wel 700 toeren eerder geleverd. Dat zorgt ervoor dat je al bij 4.250 tpm je maximale koppel hebt. Ideaal voor een robbertje stoeien vanaf het verkeerslicht!

Triumph Thruxton RS 2020 intro

Dat klinkt redelijk sportief voor zo’n klassiek ogende retro?
Dat is het misschien ook wel. Knap dat het Triumph – in een tijd waarin Euro 5 vaak juist voor meer beren op de weg zorgt – toch is gelukt om de Bonneville tweecilinder nog verder te verbeteren. De laatste keer dat ik met de Thruxton R reed was ongeveer twee jaar geleden, tijdens een vergelijkingstest. Ik kan me herinneren dat ik de R toen al briljant vond sturen én ogen. Het is een kwestie van persoonlijke smaak, maar de matte tweekleur doet iets af aan het uitgesproken klassieke uiterlijk van de Thruxton zoals we hem kennen. Gelukkig kun je hem ook nog in metallic zwart krijgen.

Nou voor de draad ermee Van Appeldinges, rijdt die RS daardoor stukken beter dan voorheen?
In de ochtend is het glibberen geblazen. De temperatuur ligt – ondanks dat we in Zuid-Portugal zijn – niet ver boven het vriespunt. De bijna-circuit Metzelers onder de Thruxton hebben daardoor even wat tijd nodig om op bedrijfstemperatuur. Ietwat gekke keuze om een straat georiënteerde machine te voorzien van dit heel erg sportieve rubber. Eenmaal op temperatuur gaat het tempo snel omhoog en voor we ergen in hebben smijt ik de Thruxton RS richting de apex van de zoveelste heerlijke Portugese slinger in de route. Wat gebeurt hier nou?! Rijden we stiekem met een Street Triple of zo? Ik kijk nog eens naar beneden en zie de gepolijste kroonplaat in het zonlicht glimmen.

Nee, dit is echt die fraaie retro waar ik gisteren in de lobby al heel wat rondjes omheen ben gelopen. De Thruxton RS stuurt als een malle. Wel is het goed voelbaar dat de balhoofdhoek met 22,8 graden wat scherp is. Als je het gas abrupt opendraait in zijn derde of vierde versnelling en de neus zich richting de hemel beweegt wordt het voorwiel namelijk wat nerveus als hij het asfalt weer raakt. Maar dat is misschien wel het enige waaraan je bij dit zeer sportieve tempo iets aan de retro merkt. In de middag doe ik het wat rustiger aan en kies ik het tempo waar ik van verwacht dat de RS het vaakst gereden zal gaan worden.

Ontspannen op het lange zadel een beetje de omgeving in me opnemen, om bij een aankomende bochtencombinatie even een beetje door te leunen met het knie richting de bocht. Ja, dat voelt heel erg goed. Het blok loopt heerlijk soepel, de vering zorgt voor een comfortabele rit en de clip-ons staan op zo’n hoogte dat zere polsen niet bij de standaarduitrusting behoren. Misschien niet zo extreem zoals je van een caferacer zou verwachten maar dat is juist zijn kracht. Wel de looks, wel het gevoel maar absoluut niet de negatieve kenmerken. Heel subtiel gedaan Triumph, chapeau.

In de aankomende edities van MOTO73, Promotor en Classic 7 Retro lees je de volledige testverslagen van de Thruxton RS.

Foto’s: Kingdom Creative