De landelijke benzineprijs is dinsdagochtend opgelopen tot bijna 2,51 euro per liter. Daarmee is het record uit 2022 gebroken, toen Euro95 gemiddeld 2,505 euro per liter kostte. Nu ligt de gemiddelde prijs op 2,508 euro. Dit valt de lezen op de website van United Consumers.
De stijging heeft alles te maken met de spanningen in het Midden-Oosten. Door blokkades van de Straat van Hormuz door Iran kunnen olietankers en gastankers niet vrij passeren. De verstoring van deze belangrijke handelsroute zorgt wereldwijd voor onzekerheid en drijft de prijzen op.
Wie wil besparen, kan terecht bij onbemande stations of gebruikmaken van kortingsacties die bepaalde ketens aanbieden. Met actuele brandstofapps is snel te zien waar de goedkoopste pomp in de buurt staat.
Jeffrey Buis tijdens een test met de Suzuki GSX-8R in Jerez.
Jeffrey Buis, Kas Beekmans en Loris Veneman zijn het erover eens dat de World Sportbike een vooruitgang is ten opzichte van de World Supersport 300. Op papier kunnen de drie Nederlanders om uiteenlopende redenen worden gezien als kandidaten voor de eerste wereldtitel in deze nieuwe klasse. Toch is er ook een groot vraagteken: hoe zullen de zes verschillende fabrikanten, met compleet uiteenlopende motoren, zich tot elkaar verhouden?
De World Supersport 300 (WorldSSP300) stond bekend als spannend, maar was ook regelmatig gevaarlijk en bijzonder chaotisch. Bovendien was het voor rijders lastig om op dit type motor echt het verschil te maken. De doorstroom naar de World Supersport (WorldSSP) bleef dan ook beperkt, terwijl dat juist een belangrijk doel van deze klasse was. Daarnaast was het verschil in racen tussen beide categorieën te groot. Om die redenen werd de WorldSSP300 eind 2025 beëindigd en vervangen door de World Sportbike (WorldSPB). Deze motoren beschikken over meer vermogen en meer koppel en zijn minder wendbaar, wat resulteert in een ander type competitie. Tegelijkertijd moet deze klasse beter aansluiten bij de overstap naar de WorldSSP. In het Britse BSB en het Duitse IDM waren in 2025 al Sportbike-competities actief. Daar werd duidelijk dat het racen minder hectisch is, maar nog altijd spannend blijft. Ook in deze klasse vormen zich regelmatig grote kopgroepen, al doet de manier en frequentie van inhalen meer denken aan Moto3 dan aan WorldSSP300.
Grote uitdaging
In totaal nemen zes fabrikanten deel aan het eerste WorldSPB-seizoen. Het gaat om de Kawasaki ZX-6R 636, Yamaha YZF-R7, Triumph Daytona 660, Aprilia RS 660 Factory, Suzuki GSX-8R en Kove 450RR. Het karakter van deze motoren verschilt in de basis totaal van elkaar. De onderlinge verschillen zijn zelfs groter dan in de huidige WorldSSP, waar het al een flinke uitdaging is om de prestaties enigszins gelijk te trekken. Een voorbeeld: de Kawasaki ZX-6R 636 is een pure racemotor, terwijl de Yamaha YZF-R7 meer als sportmotor kan worden gezien. Vermogen, koppel en gewicht lopen daardoor flink uiteen. En zo heeft iedere machine zijn eigen specifieke kenmerken. Betekent dit dat je met een Kawasaki automatisch een enorm voordeel hebt? Absoluut niet. Het hogere vermogen in combinatie met meer gewicht kan zelfs een nadeel blijken. De reden daarvoor is de ‘Balance of Performance’-regel van de WorldSBK-organisatie, die de motoren qua prestaties zo dicht mogelijk bij elkaar probeert te brengen. Concreet betekent dit dat snellere motoren in vermogen worden beperkt, terwijl langzamere motoren juist meer ruimte krijgen om vermogen te winnen. In theorie klinkt dat eenvoudig, maar in de praktijk is het een stuk complexer. Vermogen alleen bepaalt immers niet alles; ook koppel, stuurgedrag en andere rijeigenschappen verschillen aanzienlijk tussen de modellen. Kortom: een grote uitdaging voor de organisatie én een groot vraagteken voor coureurs en teams. In de BSB reden deze fabrikanten vorig jaar ook al mee, al kwam Kawasaki daar nog uit met een ander model (de Ninja 650). Maar het WK-reglement zal afwijken van dat in de BSB. Zo komt het toegestane vermogen in het WK lager te liggen, waardoor het nog onduidelijk is hoe de onderlinge verhoudingen precies zullen uitpakken. In het begin van het seizoen kunnen er dus zomaar flinke verschillen zijn. De organisatie kan daarop ingrijpen door de Balance of Performance-regel aan te passen. Dat betekent dat de krachtsverhoudingen uit de eerste races niet per se representatief hoeven te zijn voor het hele seizoen.
1 van 4
Een herkenbaar beeld in de WorldSSP300: Loris Veneman (71) en Jeffrey Buis (6) die vooraan te vinden zijn. Zal dat nu in de WorldSPB ook weer het geval zijn?
Kas Beekmans (68) kende een zeer succesvol seizoen in 2025. Naast de BSB Sportbike-titel won hij tijdens een gastoptreden ook beide IDM Sportbike-races in Assen.
Het Track & Trades Wixx Racing Team 2026 met Jeffrey Buis (links), teammanager Wiljan van Wikselaar (midden) en Ferre Fleerackers (rechts).
Zowel het Nederlandse VLR Racing Team Suzuki als Kas Beekmans maken hun debuut op WK-niveau.
Drie snelle Nederlanders
In totaal staan er 33 rijders op de startlijst van het eerste WorldSPB-seizoen. Veruit de meesten maken de overstap vanuit de WorldSSP300, aangevuld met coureurs uit internationale Sportbike- en Supersportkampioenschappen. In die laatste categorie past Kas Beekmans (21). De Nederlander werd vorig jaar, uitkomend voor het VLR Racing Team, kampioen in de BSB Sportbike op een Suzuki GSX-8R. Met datzelfde team – gerund door Kevin van Leuven en Tasia Rodink – maakt Beekmans nu zijn WK-debuut. Hoewel hij nog geen WK-race achter zijn naam heeft staan, deed hij de nodige ervaring op in de Northern Talent Cup, IDM Supersport en afgelopen seizoen dus in de BSB Sportbike-klasse. Vorig jaar reden er slechts enkele Suzuki’s mee in de BSB, maar dat aantal is in 2026 fors toegenomen. De conclusie lijkt gerechtvaardigd dat de GSX-8R binnen de BSB in ieder geval als een sterke machine wordt gezien.
In het WK verschijnen komend jaar drie Suzuki’s aan de start, allemaal onder de vlag van een Nederlands team met ondersteuning van Marc Hoegee. Het andere team is het Track & Trade’s Wixx Racing Team van teammanager Wiljan van Wikselaar – eveneens een nieuwkomer in het WK. De rijders zijn Jeffrey Buis (24) en de Belg Ferre Fleerackers (19). Fleerackers werd vorig jaar tweede in de BSB Sportbike achter Beekmans en reed toen nog op een Aprilia RS 660. De komst van Buis was een belangrijke factor in het verkrijgen van de WK-startplaatsen voor het Wixx Racing Team. Met twee wereldtitels en zeventien overwinningen is Buis immers de succesvolste rijder ooit in de WorldSSP300. Een naam van dat kaliber houdt de organisatie er graag bij. De derde Nederlander op de grid is Loris Veneman (19). De coureur uit Dalfsen rijdt, net als vorig jaar in de WorldSSP300, voor het Belgische MTM Kawasaki-team, maar nu op een ZX-6R 636. Veneman werd in 2024 al vicewereldkampioen in de SSP300. Afgelopen seizoen begon hij in de WorldSSP bij het EAB Racing Team, maar toen die samenwerking vroegtijdig eindigde, keerde hij later in het jaar terug naar de WorldSSP300. Daar liet hij direct weer zien races te kunnen winnen. Met Buis en Veneman als bewezen wereldtoppers in de SSP300 en Beekmans als regerend BSB Sportbike-kampioen beschikt Nederland over drie serieuze kandidaten voor eremetaal.
Maar aan concurrentie geen gebrek. Zo staat ook 2025-WorldSSP300-kampioen Bernat Fernandez (18) op de startlijst. Hij werd vorig jaar de eerste wereldkampioen op een Kove en blijft het Chinese merk trouw in de WorldSPB. Daarnaast wordt ook Xavier Artigas, met zijn Grand Prix-ervaring, als een kanshebber gezien. De Spanjaard is teamgenoot van Veneman bij MTM Kawasaki.
Jeffrey Buis.
Jeffrey Buis: ‘Weer een echte motor onder mijn kont!’
WorldSSP300 of WorldSPB?
Jeffrey Buis: ‘Dat kan ik nog niet zeggen. Qua rijbeleving is Sportbike leuker, maar ik heb nog geen race in deze klasse gereden. Het is wel jammer dat de WorldSSP300 verdwenen is, omdat ik er zo lang in heb gereden, maar het is goed dat er een nieuwe opstapklasse is gekomen. De SSP300 heeft te weinig vermogen ten opzichte van de Supersportklasse, waardoor de stap te groot is.’
Wordt het nu makkelijker om door te stromen naar de WorldSSP?
‘Ik verwacht wel dat het vaker gaat gebeuren, maar het financiële plaatje blijft een enorm belangrijke factor om dat voor elkaar te krijgen. Qua rijden met een Sportbike ligt het wel dichter bij de Supersport dan bij Supersport 300. Ik had niet verwacht dat de Sportbike zó veel power had.’
Wat moet je nu anders doen qua rijden vergeleken met de SSP300?
‘De remdruk bouw je heel anders op, de manier van bochten aansnijden is anders en ook de manier van het gas openen uit de bocht. Je moet minder hellingshoek maken om zo het vele koppel van deze motor goed te gebruiken.’
Hoe verwacht je dat er geracet gaat worden in de WorldSPB?
‘Ik denk dat de groepen kleiner zullen zijn en dat er minder rare acties vlak voor een bocht worden gedaan. Met een SSP300-motor kon je hem overal nog even tussendrukken, dat kan niet in de Sportbike. Deze motor is minder wendbaar en dat is maar beter ook.’
Je wist dat je kon winnen in de WorldSSP300. Is dat nu spannender in een nieuwe klasse?
‘Ik leg mijzelf altijd die druk op, dat maakt niet uit voor welke klasse dat is. Het zal in het begin afwachten zijn hoe de verhoudingen liggen, maar ik kom maar met één doel en dat is om te winnen. Anders kan ik beter thuisblijven.’
Verwacht je dezelfde jongens vooraan als in de WorldSSP300?
‘Ik denk dat er ook wel anderen bij zullen komen. Denk aan jongens met veel Supersportervaring of rijders die al een jaar in een Sportbike-klasse hebben gereden, zoals Kas. Dat scheelt zeker.’
Is het doel nog steeds om door te stromen naar de WorldSSP?
‘Dat wel, maar financieel blijft het een probleem. Dat is niet alleen voor mij, maar voor bijna iedereen in Nederland. Ik zie het al als een hele prestatie dat ik sinds 2019 in het WK rijd. Als je ziet hoe weinig Nederlanders dat hebben gepresteerd, is dat denk ik al vrij bijzonder.’
Loris Veneman.
Loris Veneman: ‘De rijders kunnen nu meer het verschil maken.’
Jammer dat de WorldSSP300 is gestopt of mooi dat de WorldSPB er is?
Loris Veneman: ‘Ik vind het heel goed dat de Sportbike-klasse er is. In de SSP300 kon je, wanneer je genoeg bochtensnelheid hield, eigenlijk altijd aanhaken bij een groep, omdat de slipstream zo’n groot effect had. De rijders kunnen in de Sportbike meer het verschil maken en ik denk dat dat beter is.’
Vorig jaar begonnen in de WorldSSP, waar je al snel bent gestopt, en het seizoen sterk afgesloten in de WorldSSP300. Hoe kijk jij erop terug?
‘Ik denk dat we de juiste keuze hebben gemaakt om terug te gaan naar de WorldSSP300, in plaats van op dezelfde moeizame manier verder te gaan in de WorldSSP. Ik heb bij MTM Kawasaki in de WorldSSP300 mijn vertrouwen en het plezier in het racen weer teruggevonden, waardoor we nu ook met een goede basis aan het seizoen 2026 kunnen beginnen.’
Je bent vicewereldkampioen SSP300 geworden in 2024 en vorig jaar reed je ook gelijk weer voorin. Ben je ook een titelkandidaat in de WorldSPB?
‘Dat is nu nog een lastige vraag. Het ligt er ook aan hoe competitief de motor is. Dat is nog even afwachten met de regels. Maar als de motor goed is, zou ik zeggen: waarom niet? Maar er zijn ook veel sterke jongens bijgekomen, zoals mijn teamgenoot Xavi Artigas, die ook in de Grand Prix heeft gereden.’
Hoe verwacht je dat het racen in de World Sportbike gaat zijn?
‘Ik denk niet dat er, zoals in de WorldSSP300, constant ingehaald kan worden. Wel verwacht ik dat er nog steeds groepen van vijf tot tien rijders bij elkaar blijven, maar het wordt denk ik meer zoals in de Moto3, waar het meer treintjerijden is. Ook ligt het racen met deze motoren veel dichter bij de WorldSSP.’
Je hebt al geroken aan de WorldSSP, is dat nog steeds de ideale vervolgstap voor je?
‘Eerst moet ik nog presteren in de WorldSPB, maar ik hoop dat de WorldSSP mijn volgende stap is. Als je het dan goed doet in de WorldSSP heb je denk ik twee keuzes: of in de paddock blijven en doorstromen naar de WorldSBK, of proberen via het EK Moto2 alsnog naar de Grand Prix te komen. Die laatste optie hangt ook wel van je leeftijd af, maar nu ben ik nog maar 19 jaar.’
Wanneer ben je aan het einde van het seizoen 2026 tevreden?
‘In de eerste races krijgen we een beeld van de onderlinge verhoudingen, ook tussen de motoren binnen het technisch reglement. De basis is om veel progressie te maken en natuurlijk wil ik op het podium staan. En als dat al snel in het seizoen gebeurt, dan ga ik uiteraard voor meer.’
Kas Beekmans.
Kas Beekmans: ‘Ik sluit mijzelf niet uit als titelkandidaat.’
Het is je WK-debuut, maar door vorig jaar moet het voelen alsof je al heel goed voorbereid bent.
Kas Beekmans: ‘Ik denk dat ik het voordeel heb dat ik de Suzuki GSX-8R al goed ken en dat ik al een jaar in een Sportbike-competitie heb gereden. Daar staat tegenover dat ik nog weinig circuits ken, die de rijders uit de WorldSSP300 juist wél kennen. Iedereen heeft dus zijn voor- en nadelen. Ik ben in ieder geval heel blij dat we met hetzelfde team verder kunnen werken in het WK. We weten waar we nu aan moeten werken en de sfeer is geweldig, wat ook heel belangrijk is om te kunnen presteren.’
Wat heb je vorig jaar geleerd in de BSB Sportbike wat je nu meeneemt naar het WK?
‘Ik denk de afwachtende manier van rijden: kijken waar je sterke punten liggen ten opzichte van je tegenstanders en daar gebruik van maken. De manier van racen is mij ook wel bekend. De krappere bochten neem je meer als op een Supersport, terwijl je in de vloeiende bochten meer een SSP300-stijl moet hanteren.’
Verwacht je dat je met de Suzuki een goed pakket hebt?
‘Ik weet uit ervaring hoe makkelijk die motor is. Hij stuurt soepel en je kunt goed werken met het koppel dat de motor heeft. Het is denk ik wel veelzeggend dat er komend jaar veel meer Suzuki’s in de BSB zullen rijden. Voor het WK is het nog even afwachten hoe de ‘Balance of Performance’-regel eruit gaat zien, want die wordt wel iets anders dan in de BSB. Maar ik denk dat we, met de upgrades en de support van Marc Hoegee en zijn nauwe connecties met de fabriek in Japan, er goed voor staan.’
Met welke verwachtingen ga je aan het seizoen beginnen?
‘Ik begon vorig jaar eigenlijk zonder verwachtingen en toen kwamen de resultaten vanzelf, wat zelfs de titel heeft opgeleverd. Op die manier heb je het meeste plezier, maar ik wil mijzelf ook bewijzen. Ik heb laten zien dat ik de sterkste kan zijn in Engeland. Ik heb er vertrouwen in – zonder naast mijn schoenen te lopen – dat ik ook de snelste van de wereld kan zijn.’
Ben je een titelkandidaat?
‘Ik weet niet of dat reëel is, maar dat dacht ik vorig jaar ook niet. Ik sluit mijzelf niet uit als titelkandidaat, maar alles moet wel kloppen. Aan mijn team zal het in ieder geval niet liggen. Maar de concurrentie is sterk: er zijn rijders met Grand Prix-ervaring en snelle rijders uit de WorldSSP300, zoals ook Jeffrey (Buis) en Loris (Veneman).’
Kervin Bos.
Pata Yamaha Ten Kate Racing-teammanager Kervin Bos over de nieuwe WorldSPB: ‘Een goede ontwikkeling!’
Kervin Bos: ‘De stap van WorldSSP300 naar WorldSSP was immens. Jeffrey Buis was daar het perfecte voorbeeld van: hij werd twee keer wereldkampioen in de SSP300, maar slaagde niet in de WorldSSP. En hij is niet de enige, want hetzelfde overkwam meerdere wereldkampioenen. Alleen extreme talenten zoals Manuel Gonzalez en Adrian Huertas slaagden erin door te stromen. De klasse was naar mijn mening ook gewoon niet goed. Wat er nu komt met de WorldSPB past veel beter bij de stap omhoog. Het type racen ligt veel dichter bij dat van de WorldSSP. In de SSP300 leerde je eigenlijk niets over echt racen. Met die motor kon je gewoon terugschakelen van zes naar twee zonder gevolgen. Als je dat met een zwaardere motor doet, vliegen de kleppen je om de oren. Dus iedereen die de overstap maakte, wist niet hoe je de motorrem moet gebruiken. Ook qua gascontrole leer je niets. In de SSP300 is het altijd vol gas, maar dat kun je in de WorldSSP niet maken bij het uitkomen van een bocht – dan vlieg je er gewoon af. Datzelfde geldt voor het opbouwen van je remmoment. In mijn ogen is het dus heel goed dat de WorldSPB er komt: met iets zwaardere en snellere motoren leer je écht racen. En bovendien wordt deze klasse ook gewoon een stuk veiliger. Ze kunnen niet meer zo agressief racen als in de afgelopen jaren in de SSP300 gebeurde.’
Deelnemerslijst World Sportbike
Nummer
Coureur (Land)
Motorfiets
Team
89
Taiyo Aksu (JP)
Yamaha YZF-R7
PATA AG Motorsport Italia
12
Humberto Maier (BR)
Yamaha YZF-R7
Yamaha MS Racing FIMLA AD78
92
Gabin Cazard (FR)
Yamaha YZF-R7
Yamaha MS Racing FIMLA AD78
43
Marco Gaggi (I)
Yamaha YZF-R7
Team BrCorse
50
Carter Thompson (AU)
Yamaha YZF-R7
Team BrCorse
27
Felix Muly (ID)
Yamaha YZF-R7
Progp Nitiracing
93
Arai Agaska (ID)
Yamaha YZF-R7
Progp Nitiracing
33
Gonzalo Sanchez (E)
Yamaha YZF-R7
ARCO Yamaha MotoR University Team
69
Alessandro Di Persio
Yamaha YZF-R7
ARCO Yamaha MotoR University Team
21
Troy Sovicka (CZ)
Yamaha YZF-R7
Panattoni BGR Smrz Racing
26
Mirko Gennai (I)
Yamaha YZF-R7
Panattoni BGR Smrz Racing
79
Tomas Alonso (PT)
Yamaha YZF-R7
Miguel Oliveira Team
38
David Salvador (E)
Kawasaki ZX-6R 636
Prodina
47
Antonio Torres (E)
Kawasaki ZX-6R 636
Prodina
34
Xavier Artigas (E)
Kawasaki ZX-6R 636
MTM Kawasaki
71
Loris Veneman (NL)
Kawasaki ZX-6R 636
MTM Kawasaki
40
Julian Correa (US)
Kawasaki ZX-6R 636
Pons Motorsport Italika Racing
88
Daniel Mogeda (E)
Kawasaki ZX-6R 636
Pons Motorsport Italika Racing
16
Alvaro Fuertes (E)
Kawasaki ZX-6R 636
Deza-Box 77 Racing Team
77
Jose Osuna (E)
Kawasaki ZX-6R 636
Deza-Box 77 Racing Team
18
Bruno Ieraci (I)
Triumph Daytona 660
Triumph Factory Racing
23
Elia Bartolini (I)
Triumph Daytona 660
Triumph Factory Racing
55
Harrison Dessoy (GB)
Triumph Daytona 660
PHR Performance Triumph
73
Fenton Seabright (GB)
Triumph Daytona 660
PHR Performance Triumph
41
Ioannis Peristeras (GR)
Aprilia RS 660
MMR
98
Thomas Benetti (I)
Aprilia RS 660
MMR
11
Mattia Sorrenti (I)
Aprilia RS 660
Revo-M2
91
Matteo Vannucci (I)
Aprilia RS 660
Revo-M2
6
Jeffrey Buis (NL)
Suzuki GSX-8R
Track & Trades Wixx Racing
65
Ferre Fleerackers (BE)
Suzuki GSX-8R
Track & Trades Wixx Racing
68
Kas Beekmans (NL)
Suzuki GSX-8R
VLR Racing Team Suzuki
7
Bernat Fernandez (E)
Kove 450RR
Kove Racing Team 109
66
Phillip Tonn (DE)
Kove 450RR
Kove Racing Team 109
[FOTOBIJSCHRIFTEN]
FOTO 01 – KOPFOTO: Jeffrey Buis tijdens een test met de Suzuki GSX-8R in Jerez.
FOTO 02: Een herkenbaar beeld in de WorldSSP300: Loris Veneman (71) en Jeffrey Buis (6) die vooraan te vinden zijn. Zal dat nu in de WorldSPB ook weer het geval zijn?
FOTO 03: Kas Beekmans (68) kende een zeer succesvol seizoen in 2025. Naast de BSB Sportbike-titel won hij tijdens een gastoptreden ook beide IDM Sportbike-races in Assen.
FOTO 04: Het Track & Trades Wixx Racing Team 2026 met Jeffrey Buis (links), teammanager Wiljan van Wikselaar (midden) en Ferre Fleerackers (rechts).
FOTO 05: Zowel het Nederlandse VLR Racing Team Suzuki als Kas Beekmans maken hun debuut op WK-niveau.
KADER 1 – JEFFREY BUIS: [geen bijschrift nodig]
KADER 2 – LORIS VENEMAN: [geen bijschrift nodig]
KADER 3 – KAS BEEKMANS: [geen bijschrift nodig]
KADER 4 – KERVIN BOS: [geen bijschrift nodig]
KADER 5 – DEELNEMERSLIJST: Bernat Fernandez werd in 2025, uitkomend op een Kove, de laatste WorldSSP300-kampioen. De 18-jarige Spanjaard zal komend jaar met hetzelfde Chinese merk racen in de WorldSPB.
Foto’s: Randy van Maasdijk, Damon Teerink, WorldSBK
Royal Enfield nodigt motoreigenaren uit om hun motor gratis te laten nakijken tijdens de “Season Kickstarter”-campagne. Deze actie loopt van maandag 16 maart tot en met zaterdag 18 april 2026.
Tijdens deze periode voeren specialisten een gratis controle op twintig punten uit, waaronder het spannen en smeren van de ketting. Na afloop ontvangen eigenaren een overzicht met onderhoudsadviezen.
Daarnaast kunnen bezoekers bij hun dealer:
Een onderhoudsbeurt plannen
Hun motor rijklaar maken voor het nieuwe seizoen
Hun uitrusting vernieuwen
De nieuwste modellen ontdekken, waaronder de Guerrilla 450, Classic 650 en Bear 650
Royal Enfield, wereldwijd marktleider in de categorie van 250 cc tot 750 cc motoren, helpt rijders zo goed voorbereid en met vertrouwen de weg op te gaan dit voorjaar. Neem contact op met uw lokale dealer om een afspraak te maken voor de gratis check-up.
Op zaterdag 21 maart openen alle Benelux-dealers van Zero Motorcycles hun deuren voor de LS1 Open Day. Tijdens dit evenement kunnen bezoekers kennismaken met de nieuwste elektrische scooter van het merk: de Zero LS1.
De LS1 is ontworpen voor dagelijks gebruik en combineert soepel rijgedrag met een krachtige, duurzame aandrijving. Tijdens de open dag kunnen geïnteresseerden niet alleen de scooter van dichtbij bekijken, maar ook zelf een uitgebreide proefrit maken.
Iedere testrijder ontvangt een roestvrijstalen drinkfles als geschenk. Wie dezelfde dag besluit een LS1 aan te schaffen, krijgt bovendien een rugzak vol Zero-accessoires, waaronder een reflecterende hoes, powerbank en sleutelhanger.
Deelnemende dealers Nederland:
Bike Centre Holland B.V. (Apeldoorn)
De Jong Alphen BV. (Alphen aan den Rijn)
Electric Motorbikes VOF (Sint Anthonis)
F & J Beumer B.V. (Amsterdam)
Hofland Motoren B.V. (Amersfoort)
Silverline Automotive (IJsselstein).
Electric Motorbikes Noord (Rutten) (11 april i.p.v. 21 maart)
Deelnemende dealers België:
ALLITECH SERVICES B.V. (Heusden-Zolder)
GO4ELECTRIC BV (Wilsele)
Melis Motor Center BV (Antwerpen)
Schockaert Motorservice (Aalst)
TM RACING BELGIUM S.A. (Braine-le-Château)
Future Mobility (Antwerpen) (28 maart i.p.v. 21 maart)
Soms komen dingen terug waarvan je dacht dat ze voor altijd verdwenen waren. Voor Pinuccia Carzaniga, een gepensioneerde arbeidster uit Usmate Velate, nabij Milaan, gebeurde dat toen de carabinieri uit Crotone belden: haar brommer, een Piaggio Ciao, was na meer dan dertig jaar teruggevonden in een opslag vol gestolen goederen. Dat meldt de website van Milano Corriere.
De Ciao was ooit hét symbool van vrijheid. Voor Pinuccia betekende het vooral praktisch gemak: haar dochter naar school brengen, naar het werk rijden of even een ijsje halen. In 1993 werd de brommer onder haar balkon gestolen, precies op die ene dag dat ze hem niet had vastgezet. Ze deed aangifte, maar de hoop om haar Piaggio ooit nog terug te zien vervaagde snel.
Verrast was ze dan ook dat, drie decennia later, haar rode Ciao nog steeds bestaat, zwart overgespoten maar intact. De motor stond in Calabria, meer dan duizend kilometer verderop. De politie bevestigde het kenteken en bood haar aan het voertuig terug te krijgen. Toch ziet Pinuccia ervan af: het transport kost te veel, zegt ze met een glimlach.
Op maandagochtend om negen uur namen de eerste auto’s het asfalt van Spa-Francorchamps weer in bezit. Met deze trackday is het seizoen 2026 officieel van start gegaan.
Terwijl op het legendarische tracé alweer volop wordt gereden, werkt men achter de schermen aan een reeks vernieuwingen. De Uhoda Tower en de nieuwe passerelle tussen de Fan Zone en de paddocks krijgen vorm, en een aangepaste toegangsweg bij La Source verbetert de logistiek. Ook aan de veiligheid en de waterafvoer op de baan zelf wordt gewerkt, onder meer met het groeven van de Kemmel Straight.
Ondanks al die bouwactiviteiten blijft het kenmerkende karakter van Spa-Francorchamps onaangetast. De piste, diep verscholen tussen de Ardense heuvels, behoudt haar natuurlijke reliëf en uitdagende bochtencombinaties. Hier draait alles nog steeds om rijden, beleven en grenzen verleggen.
Directeur-generaal Amaury Bertholomé vat het samen: Spa evolueert, maar haar ziel blijft behouden. 2026 belooft opnieuw een seizoen vol actie, traditie en vooruitgang te worden op dit historische asfalt.
Steeds meer gemeenten verlagen de maximumsnelheid naar dertig kilometer per uur, maar handhaving blijft een groot probleem. Volgens onderzoek van de NOS ontbreekt het aan flitspalen en negeren veel gemotoriseerde voertuigen de nieuwe limiet.
In Amsterdam, vertelt wethouder Van der Horst, blijft het op straten als de Amstelveenseweg een racebaan. Omwonenden klagen, maar de gemeente kan pas optreden als het Openbaar Ministerie een flitspaal goedkeurt — en dat gebeurt alleen wanneer de weg volledig is ingericht als dertigzone, met drempels, versmallingen en klinkers. Dat is volgens Van der Horst onhaalbaar en duur.
Verkeersdeskundige Marc Schenk stelt dat alleen een verkeersbord ophangen geen zin heeft. “De weg moet de snelheid afdwingen,” zegt hij tegenover de NOS. Doet die dat niet, dan vinden bestuurders boetes onterecht en raken de rechtbanken overbelast. Het OM wil daarom pas handhaven als de inrichting klopt.
Minister Karremans begrijpt de frustratie, maar benadrukt dat goede infrastructuur de basis blijft. Tot die tijd blijft het aan de bestuurders zelf om hun snelheid aan te passen — want ook zonder flitspaal geldt nog steeds: dertig is dertig.
De eerste twee GP-ronden van het WK ijsspeedway zijn voor Jasper Iwema uitgelopen op een deceptie. De verwachtingen rond de 36-jarige Drent waren in Inzell hooggespannen, maar al tijdens de trainingen kwam hij ten val. En dat zette direct de toon voor het weekend. Iwema vocht in de races voor elke meter, maar zijn starts lieten hem in de steek. Bovendien leek zijn materiaal niet snel genoeg om aan te haken bij de toppers. Een nieuwe valpartij en een gebroken ketting maakten de malaise compleet. Met een twaalfde plaats na twee races is een medaille voor de nummer vier van de wereld dit jaar buiten bereik.
In het kamp van de 19-jarige Sebastian Reitsma was de stemming een stuk positiever. Reitsma scoorde beide dagen constant en staat na twee racedagen in de top tien van het klassement. Voor WK-debutant Leon Kramer stonden de wedstrijden in Inzell vooral in het teken van ervaring opdoen. Ondanks twee crashes tijdens de race op zaterdagavond staat Kramer op de vijftiende plaats.
Met slechts drie races op de kalender werd er in Inzell met het mes tussen de tanden gereden. Regerend Europees kampioen Heikki Huusko was het belangrijkste slachtoffer. De Fin moest zich laten hechten na een val in de openingsrace op zondagmiddag. Daarna kwam hij nog wel terug in de baan, maar in de strijd om de titel liep hij te veel averij op om nog kans te maken op een medaille.
Tijdens de finale op 11 april in Thialf in Heerenveen zijn er nog vier kanshebbers over. Titelverdediger Martin Haarahiltunen uit Zweden gaat aan de leiding in het klassement, maar kwam ook niet ongeschonden uit de strijd. Bij een crash in de finale op zondagmiddag liep hij een knieblessure op. Zijn landgenoot Niklas Svensson staat tweede, gevolgd door de Fin Max Koivula en de Duitser Luca Bauer.
Sebastian Reitsma leverde een uitstekende wedstrijd af in Inzell. Hij liet daarbij Jasper Iwema achter zich.
ONK zijspancross Eersel & Oss
De eerste twee ONK Sidecar Masters stonden gepland in Eersel en Oss. Maar de tweede wedstrijd in Oss viel letterlijk in het water. De wedstrijdleiding kon vroeg in de ochtend niet anders dan de wedstrijd af te lasten omdat het circuit onbegaanbaar was door de vele regenval.
Hoe anders was dat de week daarvoor in Eersel! Toen de ochtendmist was opgetrokken, werden in Eersel onder een stralende lentezon de eerste twee heats van het internationaal sterk bezette ONK Zijspancross verreden. In de eerste heat namen de broers Leferink kopstart met Hermans/Rietman en de Britten Wilkinson/Millard in hun kielzog. De vreugde bij team Wilkinson was van korte duur. Al na een kleine 500 meter doken ze in een gat en crashten hard, en dat met het hele veld nog in aantocht. De Britse rijder en bakkenist verlieten bont en blauw het strijdtoneel en gaven aan, ongetwijfeld nog vol adrenaline, dat er wel gewacht kon worden met medische assistentie tot na de race. Na een goed kwartier bleek er toch assistentie nodig en zwaaide de wedstrijdleidster de rode vlag omdat Wilkinson was gestrand op een punt dat niet veilig te bereiken was voor de hulpdiensten. Op dat moment Leferink nog fier aan de leiding en won zo de verkorte heat. Hermans/Rietman werden op kleine afstand tweede.
Voor de derde plek ontspon zich de gehele heat een gevecht met een grote groep zijspannen waaronder Wijers, Prunier, Grondman en Van de Lagemaat. Prümmer lag even derde en ook Sanders lag dan ineens derde. Er gebeurde constant wel iets in het zware zand van Eersel. Zo reed de Fransman Prunier zich vast op een achterblijver, waardoor onder andere ook Sanders het slachtoffer werd, en viel terug. Uiteindelijk bleek de verrassing van de dag de sterk rijdende Grondman/Vincent, die de derde plek binnenhaalden voor Prümmer/Van de Putten op vier en Wijers/Hoffmann op vijf.
Start eerste heat: Wilkinson/Miljard (199), Leferink/Leferink (75) en Hermans/Rietman (1)
Fenomenale inhaalrace
In de tweede heat pakten de Franse broers Prunier de kopstart voor Hermans en Prümmer. De motor van Leferink viel stil bij de start en de machine kwam pas weer tot leven toen het hele veld zijspannen er al 300 meter wedstrijd op had zitten. Vooraan kwam Prümmer snel aan de leiding met Hermans er net achter. Hermans kon nooit een volledige aanval inzetten en Prümmer leek gedecideerd op de heatwinst af te stevenen, totdat bakkenist Van der Putten uit het zijspan crashte en zijn arm uit de kom schoot. Zodoende namen Hermans/Rietman de leiding over en wonnen met grote voorsprong de tweede heat én de totale ONK te Eersel. Sanders/Vincent werden tweede en konden op de finish nog net het vege lijf redden van… Leferink!
De broers Leferink hadden een fenomenale inhaalrace ingezet en als een warm mes door de boter werd het ene na het andere zijspan gepasseerd in een spektakelstuk van formaat. Sanders/Vincent bleken net een brug te ver, maar op het dagpodium stond Leferink wel op twee met Sanders/Vincent totaal als derde. Wijers/Hoffmann werden vierde in de tweede heat en Grondman/Vincent vijfde, waarmee zij op een haar na het dagpodium misten.
De volgende wedstrijd, tellend voor het ONK Sidecar Masters Kampioenschap, is op 16 mei in Oldebroek.
1 van 3
Hermans-Rietman wonnen de ONK te Eersel.
Leferink stal op spectaculaire wijze de show.
De ONK zijspancross in Oss werd afgelast door de regen.
Kort door de bocht
Rallyrijder Rob van Pelt sr. is tijdens de Africa Eco Rally, van Marokko naar Senegal, ten val gekomen nadat hij onwel was geworden. Hij werd eerst naar een ziekenhuis in Mauritanië vervoerd en later naar de Canarische Eilanden. Vervolgens werd hij naar Nederland gebracht, waar hij is overleden. Van Pelt startte tien keer als motorrijder in de Dakar en reed tien keer mee als navigator in een auto. Hij is 67 jaar geworden.
Vanwege de onrust in het Midden-Oosten is de MotoGP van Qatar van 12 april verplaatst naar 8 november. De beide weekenden voor Qatar wordt gereden in Australië en Maleisië. Om niet vijf weekenden achter elkaar in actie te komen, zijn de GP’s van Portimão en Valencia een week opgeschoven en worden nu op 22 en 29 november verreden.
Het ONK speedway is uitgebreid van één naar drie wedstrijden. Naast Veenoord (4 april) zijn er nu ook wedstrijden in Lelystad (20 juni) en Vledderveen (3 oktober). De voor 20 juni geplande grasbaanrace in Opende is komen te vervallen.
In Oss kwamen op 15 maart de MX Nationals aan de start. In de eerste race van de 250cc zegevierde Mathis Valin voor Ivano van Erp, die in de tweede race zodanig zwaar ten val kwam dat hij naar het ziekenhuis moest. Dat zorgde voor vertraging in het tijdschema. Vanwege het slechte zicht door de laagstaande zon kwam de tweede manche van de 500cc te vervallen. Jeffrey Herlings won de enige race van de 500cc voor Romain Febvre, Glenn Coldenhoff en Roan van de Moosdijk. Timo Heuver won beide manches van de 125cc.
In Holten is de eerste wedstrijd van het ONK enduro verreden. In de E2/3 zegevierde de Belg Erik Willems voor de broers Wesley en Thierry Pittens. Tommie Jochems won de E1 voor Marc Zomer en de Belg Tim Louis.
Bart Verstappen noteerde het geringste aantal strafpunten in de trial in Zelhem. Randy Kerstjens werd tweede, Fenno Goertz eindigde als derde.
Een ontdekkingsreis naar ‘Made in Germany’, van de Eifel via de Rijn tot aan het Thüringer Woud – een geweldige mix van techniek, natuur en rijplezier.
De missie Polaris Dawn verwijderde zich tot wel 1.400 kilometer van Moeder Aarde. Sinds de Apollo-vluchten naar de Maan in 1972 is niemand meer zo ver in de ruimte geweest. En alsof dat nog niet avontuurlijk genoeg was, verlieten twee van de vier astronauten zelfs de ruimtecapsule Crew Dragon van SpaceX voor een publiciteitsrijke ruimtewandeling, terwijl ze zich slechts 740 kilometer boven onze Blauwe Planeet bevonden. Op dezelfde dag, 12 september 2024, begon er ook een andere missie, niet om ruimtepakken te testen, maar om tijdens een motortocht dwars door Duitsland te ontdekken wat homo sapiens daar verder aan techniek heeft bedacht.
Radiotelescoop Effelsberg
We starten bij de radiotelescoop Effelsberg, de perfecte verbinding tussen hemel en aarde. In een diep uitgesneden dal van de Eifel, beschermd tegen wind en weer evenals storende aardse radiogolven, staat de witte antenneschotel van het Max Planck Instituut voor Radioastronomie. Met een diameter van 100 meter en een gewicht van 3.200 ton is het de op één na grootste, volledig beweegbare radiotelescoop ter wereld. De functie van dit gigantische apparaat? Het ontvangen van signalen uit de ruimte om ons begrip van het universum te vergroten. Voor leken die dieper willen duiken in deze complexe materie zijn er informatieve evenementen in het bezoekerspaviljoen. En nu nemen we afscheid van de witte schotel, waarvan de oppervlakte meer dan vier keer zo groot is als het zeiloppervlak van de Gorch Fock, het opleidingsschip van de Duitse marine. Met een Royal Enfield Himalayan 450 donderen we de Eifel binnen. De motor is vernoemd naar de bergketen waarvan de hoogste top slechts 8.848 meter de lucht in steekt.
1 van 15
Dorpskerk in Lind.
Kapel in de Eifel.
Biker café "Zu den vier Winden", Bernd Dziejak.
Messerschmitt Kabinenroller KR 200 in Waldorf.
Rheinfähre van Remagen/Kripp naar Linz.
Brücklein bij Urbach in Westerwald.
Bezoekersmijn Grube Fortuna.
Veld- en mijnbouwmuseum Fortuna.
Toegang tot de Grube Fortuna.
Rondom de Wasserkuppe.
Duits Segelflugmuseum met modelvliegtuigen.
Legendarische Schneewittchensarg
Ja, de Eifel. Een eldorado voor laagvliegers, maar zelfs met slechts 40 pk een garantie voor bochtige en plezierige momenten, zoals bij Binzenbach, Plittersdorf en Lind. Wanneer bliksemslagen niet van voren komen maar alleen van boven, vaak geïnterpreteerd als een teken van een machtige god, herinneren onderweg kleine kapellen en wegkruisen je daar steeds weer aan. Koffiestop op de kruising van L119 en L210 in Rheinbach-Kurtenberg. ‘Rasten statt Rasen’ staat op de afgeleefde Kawa GPZ500, een opvallende eyecatcher voor het Biker Café Zu den vier Winden. Moge de iconische kroeg en zijn toegewijde eigenaar een eeuwig leven beschoren zijn. Want als de grijzende Bernd Dziejak stopt, wordt het pand radicaal omgebouwd – woonruimte in plaats van ruimte voor motoren – en waarschijnlijk zullen hier ook geen bruiloften en rockconcerten meer plaatsvinden. Als triest voorbeeld van de gevolgen van de zogenaamde hogere macht staat aan de afslag van de B 257 naar het Kesselinger Tal het Café Ahrwind, ooit een populaire motorontmoetingsplaats, tot het game over was door de verwoestende overstromingen van de Ahr in 2021.
En vandaag? We slaan af in een mooi, door hoge rotswanden omringd zijdal van de Ahr, zwieren via Kesseling, Heckenbach en Ramersbach langs een vrolijk beekje op niet altijd even goede wegen richting de Rijn. Vanaf de hoogtes van de Eifel gaat het uiteindelijk kronkelend naar Königsfeld. Een mooie gelegenheid om de remmen van de Himalayan te testen, die duidelijk beter zijn dan die van het voorgaande model met 25 pk. Een voorbeeld van motorische bescheidenheid en Duitse ingenieurskunst uit de jaren ’50 vinden we in Waldorf: een Messerschmitt Kabinenroller KR 200, met 10,2 tweetakt-pk’s van Fichtel & Sachs. Stralend wit, met een rode binnenruimte voor twee achterelkaar zittende passagiers en een chique plexiglazen kap. Met pech staat hij daar langs de weg, de legendarische ‘Schneewittchensarg’, vastgemaakt op een aanhanger. ‘Iets met de tandwielen,’ lacht de eigenaar van dit malle juweeltje, gewaardeerd op 38.000 euro, voordat hij met hulp van de buurman het ding de garage inrolt.
Museummijn Grube Fortuna
Per veerboot, aangedreven door vier 221 kW Schottel pomp-jets, steken we van Remagen/Kripp naar Linz de Rijn over. Ter begroeting, hoog boven de rivier, kasteel Dattenberg en kasteel Arenfels. Daarna slaan we af naar het Westerwald, waar je zonder navigatie als Hans en Grietje kunt verdwalen. Hoe dan ook, de volgende vaste stop is de museummijn Grube Fortuna bij Solms-Oberbiel. Daar klinkt op vrijdagochtend om 11 uur voor de ingang van de mijn een luide ‘Glück Auf!’ – start van de ondergrondse reis, vandaag begeleid door de ervaren mijnwerker Frank Paul. In de smeedijzeren lift, niets voor claustrofobische bikers, zakken we naar 150 meter onder NAP en razen daarna per mijnwagon door een donkere, nauwe gang verder naar het winningsgebied. Het delven van ijzererts begon hier in 1847, toen nog in de dagbouw; de laatste delving stamt uit 1983. Gehoorbescherming was er pas sinds 1970, maar altijd was er dat longvervuilende stof. Daarnaast is er 95% luchtvochtigheid bij een constante 13 graden. Een mijnwerker met zijn 25 kg zware boormachine produceerde aanvankelijk ongeveer één ton erts per shift; met modernere techniek werd de hoeveelheid zelfs verdrievoudigd. Mannen, wat een zware arbeid. Respect! Weer bovengronds lunchen we met kumpel Frank terwijl hij uitlegt hoe de eerste laag werd opengebroken, hoe bunkerlaadoperaties verliepen en wat een schraperbediening is. Mijnmuseum Fortuna telt ongeveer zeventig locomotieven, waaronder schatjes als de erwtensoep-groene ‘Monika’ uit 1913. Is dit je allemaal te veel? Een alternatief vind je tegenover de mijn, in herberg ‘Zum Zechenhaus’.
Bamboe zweefvliegtuig
Ons lijstje telt nog drie andere te bezoeken locaties en daardoor zijn de aansluitende etappes nogal kort. In de fast forward-modus dan maar. Terwijl bij Hohenahr-Altenkirchen een paar windturbines ervoor zorgen dat energie uit de lucht wordt geoogst in plaats van uit de aarde, vullen we de verbrandingskamers op het Schottenring geheel tegen de tijdgeest in met benzine en werken we aan onze bochtentechniek. Of technische vooruitgang enorme heersers als Tyrannosaurus rex en co de wereld van zo’n 65 miljoen jaar geleden zou hebben geholpen te overleven? In ieder geval houden we een minuut stilte bij het uit metaal vervaardigde dinosaurus-skelet op een parkeerplaats bij de Hoherodskopf, het begin van een geowandelpad. Een perfecte landing volgt daarna op de Wasserkuppe in de Rhön, waar het Duitse zweefvliegmuseum uitnodigt voor een prachtige tijdreis. De expositie gaat van 1912, toen het de Darmstadter gymnasiast Hans Gutermuth lukte om met een van bamboestokken gebouwde dubbeldekker in een minuut en 50 seconden 840 meter ver te zweven op de Wasserkuppe, tot de huidige tijd met 280 km/u snelle high-performance kunststof zweefvliegtuigen. Die worden door Alexander Schleicher in het nabijgelegen Poppenhausen geproduceerd. In het museum is er ook een eenvoudige flightsimulator, waarin je de piloot kunt uithangen. Ja, ja, het spel met weer en thermiek, dat sinds eeuwen virtuoos wordt beheerst door vogels.
We wisselen van motor en Hermann is dolblij met de Himalayan. We rijden nu niet naar de Radom, het markante radargebouw uit de Koude Oorlog, en ook niet naar het vliegersmonument, de heroïsche stenen piramide met een adelaar bovenop. In plaats daarvan racen we over het traject van de Hauenstein-bergrace van Hausen naar het Schwarzen Moor. In het mooie vakwerkstadje Fladungen staan we stil bij een nostalgisch aangeklede, kleurrijke etalage, waarin een snelle zeepkist en een bijzondere Bianchi Aquiletta nu al reclame maken voor de volgende Fladungen Classics. Dat is een feestelijk event dat om de twee jaar plaatsvindt en waarin het hele dorp versierd is alsof de tijd in de jaren ’60 is blijven steken.
1 van 11
Voertuigenmuseum Suhl.
Gasthuis Goldener Hirsch in Rohr.
Stoomlocomotief Ervaringswereld Meiningen.
Etalage in Fladungen.
Fahrzeugmuseum Suhl
Weer een bochtige omweg, nu via Weimarschmieden, Geba en Stepfenshausen. We gaan verder door de Rhön, het zogenaamde land van de open vergezichten, met schaars struikgewas en bomen, totdat we in Meiningen aankomen. ‘Vandaag ben ik voor het eerst als echte stoker onderweg,’ grijnst Hermann in het stuurhuis van goederenlocomotief 92 739. Voor hem, en daarom valt de omschakeling van racegeoriënteerde stoker hem niet zo zwaar, een hele reeks witte klokken, zoals ze ooit de analoge cockpits van Ducati en Moto Guzzi sierden. We staan dus in de wereld van Dampflok Erlebniswelt in Meininger, waar aan de hand van de 92 739, de enige nog originele loc hier, die aan één kant is opengesneden zodat de werking van zulke rookspuwende kolossen kan worden uitgelegd. Gelijk naast de stoomlocomotieffabriek Meiningen, hét adres voor onderhoud en restauratie van historische spoorvoertuigen, kun je in de zomer elke zaterdag vanaf 10 uur een fabrieksrondleiding maken. Dagelijks geopend is ook het amusements- en natuurpark Thüringer Wald. Dillstädt, Bischofrod, Hirschbach – daar juichen niet alleen de motoren door het walsen door de bochten. Nog enthousiaster zijn de liefhebbers van classics in Suhl, door een bezoek aan het lokale Fahrzeugmuseum. Een belangrijk onderdeel van de uitgebreide tentoonstelling is de Vogelserie van Simson. En zo staan ze daar in hun kleurrijke blikken outfits: Schwalbe, Spatz en Star evenals Sperber en Habicht, plus de sportievere S50. Meer dan vijf miljoen van deze flitsers heeft Simson tot de val van de Muur geproduceerd. Vooral de onverwoestbare Schwalbe is zeer geliefd en gewild, ook in het ‘Westen’. Een 350cc Norton Manx M40, 4-takt straatracer uit de jaren ’60, staat als een paradijsvogel te midden van al het Oost-Duitse gerief. De Engelse motor werd gerestaureerd door de voormalige Simson-racespecialist Harry Riese. Het is een prima voorbeeld van dat de in techniek geïnteresseerde mens graag verder kijkt dan zijn neus lang is, zelfs als dat over het Kanaal of zelfs helemaal uit de ruimte komt.
Tekst en foto’s: Klaus H. Daams
Reisinformatie
Er is geen gemarkeerde techniekroute zoals de ‘Duitse Alpenroute’ of ‘Wijnroute’. Afhankelijk van interesse moet je dus zelf een route bedenken – zoals het een technicus betaamt.
Heenreis De radiotelescoop Effelsberg is bijvoorbeeld bereikbaar via de A1, afslag Mechernich, vervolgens verder via Bad Münstereifel naar Effelsberg en de markeringen volgen. Vanaf de bezoekersparkeerplaats te voet naar het bezoekerspaviljoen Radio-Observatorium Effelsberg aan de Max-Planck-Straße 16, 53902 Bad Münstereifel.
Overnachten ‘Peterchens Mondfahrt’ en ‘Berghotel Deutscher Flieger’, Wasserkuppe 46 en 48, 36129 Gersfeld, telefoon voor beide 06654/381, www.peterchens-mondfahrt.de, www.deutscher-flieger.de; droomlocatie direct boven op de Wasserkuppe, vlakbij het zweefvliegmuseum en tegenover het vliegveld en de vliegschool, helaas is er op dinsdag en woensdag een rustpauze in het restaurant.
‘Hotel & Gasthaus Sterngrund’, Sterngrund 1, 98544 Zella-Mehlis, telefoon 03682/469911, www.hotel-sterngrund-oberhof.de; traditioneel gasthuis en tegelijk een ontmoetingsplaats voor motorrijders aan een lekkere bocht in het Thüringer Wald. Niet ver van de Sterngrund en iets verborgen in het dal bevindt zich ‘Hotel Waldmühle’, Lubenbachstraße 2, 98544 Zella-Mehlis, telefoon 03682/89890, www.hotel-waldmuehle.de; familiebedrijf met wellness-aanbod en sauna’s, 350 meter verder ligt het techniekmuseum Gesenkschmiede, www.museum.gumv.de/?Technikmuseum.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
