“Is het wel een motor?”, was een veelgehoorde vraag toen BMW in 1999 met de C1 op de proppen kwam. Tja, het is eigenlijk een kruising tussen een scooter, een motor en een kleine auto. Een CVT, autogordels en een dak boven je hoofd. Maar, net zo belangrijk: het vervallen van de helmplicht. Het is dan ook de eerste ‘motor’ die de Amerikaanse botsproeven voor auto’s met verve haalde. Mede doordat de snavel boven het voorwiel vol zat met schokabsorberend materiaal en de berijder zich in een vierpuntsgordel kon vastsnoeren. Best een doordacht machientje dus, die C1, en dat was dan ook waar de marketing van BMW zich op richtte: “Bij een frontale botsing biedt de C1 net zoveel bescherming als een auto”, zo repten de Duitsers. Herbij benadrukten ze dat alle gedane veiligheidsproeven werden uitgevoerd zónder valhelm.
Nederlandse brandweer
Met aan boord een staande Rotax-eencilinder kwam de C1 in twee uitvoeringen: de C125 met 125cc, en de C200 met 176cc. Beide boden respectievelijk 15 en 18 pk, en aan topsnelheid 100 en 112 kilometer per uur. Voor beide motorfietsen bedroeg het drooggewicht 185 kilogram. Inderdaad: bepaald niet indrukwekkend, maar hier hoefde de C1 het natuurlijk ook niet van te hebben. Nee, de veiligheidsconstructie met breed gebouwde vleugels, die bij een val voorkwamen dat de berijder in aanraking kwam met het asfalt, waren veel belangrijker. En natuurlijk de droge zit, inclusief ruitenwissers voor de voorruit. Het veiligheidsaspect sloeg ook aan bij diverse overheden, en zo kwam het dat zelfs de Nederlandse brandweer bij wijze van proef rondreed op een speciaal geprepareerde C1 125. Minister van Verkeer en Waterstaat Tineke Netelenbos gaf zelfs toestemming om deze brandweer-C1 zonder helm te besturen.
Formule 1-coureurs
Als belangrijkste doelgroep zag BMW echter niet de overheid, maar de forens die files en stadsverkeer beu was en in het strakke pak van klant naar klant zou rijden. Het bleek bepaald geen gouden greep. Het inzetgebied van de C1 bleek te beperkt om motorrijders over de streep te trekken en de beoogde forens vond de stap naar een C1 wel erg rigoreus. In 2002 deed BMW nog een poging om het imago van de C1 op te krikken. Ze brachten een gelimiteerde oplage in Williams F1-kleuren waarmee de Formule 1-coureurs op de paddock reden. Het bracht de nodige publicteit op, maar de verkopen stegen niet. In 2003 viel het doek voor de C1. Later kwamen de Duitsers nog eens met een E-C1 als studiemodel: een elektrisch aangedreven exemplaar met nieuwe constructie. Tot uiteindelijke productie kwam het echter niet.
