Jan Gerben Verzijl: Van noord naar zuid op een museumstuk

Door

-

12/10/2019

Het zwarte spatbord van zijn Harley-Davidson Liberator uit 1943 vermeldt in zilveren letters de landen die Jan Gerben Verzijl heeft bezocht tijdens zijn twee jaar durende rit van Fairbanks, Alaska naar Patagonië in Argentinië. En dat met officieel maar zes maanden sabbatical…

Tekst Mark Litjens, foto’s Andrew Walkinshaw

‘In augustus 2008 vlogen mijn Harley en ik naar Fairbanks in Alaska. Drie tot zes maanden geen werkritme, gewoon rijden. Naar San Francisco, waar een goede kennis van mij woont. Slingerend via kleine weggetjes zakte ik af naar de Verenigde Staten en in tweeënhalve maand was arriveerde ik op mijn beoogde reisdoel, bij vrienden in San Francisco. Maar ik was nog niet klaar. Reizen is een verslaving. Dat had ik vrij snel door. Eigenlijk al na zo’n twee weken. Ik voelde mij geweldig op mijn Harley in Alaska. Wat een vrijheid. Overal waar ik stopte meteen aanspraak, waarbij de Liberator als breekijzer diende. Zo’n oude fiets staat in dat deel van de wereld in een museum. Dat ik er zo’n lange reis op maak, bleek een mooi verhaal.

Gevaarlijk

Onderweg gingen wel wat dingetjes kapot: dynamo, accu, dus sleutelen werd onderdeel van de reis. In San Francisco gaf ook de koppeling de geest. Je zou het kunnen zien als een teken van boven dat ik naar huis moest, maar ik ben gewoon verder gegaan met plannen maken om verder te reizen. Het liefst naar Zuid-Amerika. Ik werd voor gek verklaard: zo’n reis op een oude motor, waarvoor buiten de VS amper reserveonderdelen te vinden zijn. Gevaarlijk ook, want sommige delen van de route staan garant voor ellende. Toch maar kiezen voor veilig? Oostwaarts naar New York?

Voordat ik verder kon, moest ik eerst die koppeling repareren. En ondertussen ontdekte ik nog iets anders: mijn 90 dagen-visum voor de VS was nog maar een paar dagen geldig. Ik dacht dat die negentig dagen opnieuw golden toen ik Alaska had verlaten en via Canada later het land weer binnenkwam. Dus niet. De dagen telden af vanaf dag één in Fairbanks. Probleempje, want de koppeling repareren én de grens met Mexico halen, zou niet lukken binnen de termijn.

De Amerikaanse overheid is in zo’n geval niet echt toeschietelijk. Sterker nog: klop niet bij ons aan, op is op. Wegwezen. Zoiets ongeveer staat er op de website van Homeland Security, de afdeling die de visa regelt. Gelukkig vond ik een faxnummer en dus faxte ik mijn verhaal, met foto van de Harley er bij. Gaat de telefoon. Of ik toch even langs wil komen. Ook hier bleek de motor het breekijzer. Ik mocht langer blijven en kreeg bovendien een hoop tips, van de mannen die het kunnen weten, over hoe ik zo veilig mogelijk naar Zuid-Amerika kon rijden. In het kort: blijf weg van drugs, vermijd criminele bendes, zoek een kleine grensovergang en zorg dat je zo snel mogelijk de grensstreek verlaat. Die gebieden zijn het ergst qua criminaliteit. Oh ja, ‘don’t drive at night’. Zou ik sowieso niet doen, want een 6-volt 35 Watt peertje is nu niet echt bepaald een goede lichtbron.

Wat nu?

In Mexico voelde ik mij helemaal thuis. Ik had echt dramatische verhalen gehoord, maar ik heb daar niks van meegekregen. Ik ben alleen maar vriendelijke mensen tegen gekomen. Ik kreeg onderdak en eten. Ondertussen raakte mijn reistijd op. Wat nu? Ik heb mijn werkgever gebeld om verder uitstel te vragen en toen dat niet mogelijk was heb ik ter plekke mijn baan opgezegd. Dat was niet gemakkelijk voor iemand die vanaf zijn veertiende heeft gewerkt en gestudeerd. Bovendien was mijn vliegticket maar een half jaar geldig en niet te verlengen. Ik moest verder van mijzelf, dus ook dit verlies heb ik genomen.

Ik was los. Met alleen spaargeld en gezondheid moest ik mijn nieuwe doel, Tierra del Fuego in het uiterste zuiden, zien te bereiken. Een hele opgave, vooral op een oude motor. Twee weken later, midden in de jungle van Guatemala begaf mijn versnellingsbak het: de derde van in totaal drie versnellingen deed het niet meer. En met maximaal 40 km/u haal je het zuiden nooit. Na een mislukte poging om het zelf op te lossen, ben ik nog een stukje doorgehobbeld. Ik had een tip gehad waar ik een ‘mecanico’ kon vinden, dus die kerel heb ik opgesnord. Die had een werf met autowrakken, maar geen sleutelgereedschap. Maar dat had ik zelf wel en samen hebben we het euvel opgespoord. Niet te maken, dus er moest een nieuw onderdeel komen. Dat heeft uiteindelijk drie weken geduurd en al die tijd heb ik geslapen in een brandweer- en ambulancekazerne in een klein jungledorp. Eten deed ik bij de familie van mijn mecanico. Omdat ik ervaring heb in de gezondheidszorg – als ‘financieel man’ – mocht ik dagelijks meerijden op de ambulance. Mijn EHBO-diploma kwam soms van pas, maar ik was er meer voor til- en sjouwwerk en het verkeer in goede banen leiden. Maar ik had wat te doen. Drie weken in een klein dorp is heel lang. Ook al mag je mee naar een ander dorp waar groots werd gevierd dat het al 15 jaar elektriciteit had.

Drugs

Overdag was er meestal weinig spannends aan de hand. Maar ’s nachts moet je in grote delen van Midden-Amerika niet buiten komen. Dan behoort de wereld aan de drugsbazen. In het arme deel van de wereld wordt politie omgekocht, zodat in het donker drugs vervoerd kunnen worden. Ik zat een keer in de buurt van een klein vliegveld. Overdag kwamen daar misschien drie of vier vliegtuigjes binnen, ’s nachts wel 15. Iedereen weet het, niemand zegt wat. Bang. Maar ook omdat het geld oplevert. Schrijnend, maar wel te begrijpen. Het is de enige manier om uit de armoede te komen. Ik heb zelfs een overval gezien vanuit een wegrestaurant. Alsof ik naar een slechte film zat te kijken: gangsters met cowboyhoeden op, zakdoeken voor de mond en enorme guns in de hand houden een vrachtwagen aan en roven deze in no-time leeg. Gebeurt gewoon.

Bij grensovergangen houden ze je graag lang vast. Om je tegen de avond onder druk te zetten en extra geld te laten betalen. Anders wordt het morgen en moet je daar slapen. Dat wil je niet en dat weten zij. Net zoals aangehouden worden voor ‘speeding’. Op een motor uit 1943. Zie je het voor je?

Langzaam raakte mijn spaargeld op en moest ik zuiniger gaan leven. Ik ging bijvoorbeeld goedkoper eten en ben daar een paar keer ziek van geworden. Maar niks kon mij tegenhouden. De indrukken, de ervaringen, de landen, de mensen, alles bij elkaar wilde ik alleen maar verder. Zelfs ondanks al het gesleutel aan de Harley. Die ging ook maar door. Ik heb veel gasten gezien op van die moderne offroaders. Dat is helemaal niet nodig. Elke motor kan het aan, als ik het kan op mijn antieke fiets.

Mijn vrouw

Op een enorme catamaran ben ik om het moerasgebied bij Panama gevaren, naar Colombia. Waarna de Harley ontzout moest worden. Dag drie op zee was namelijk zo wild, dat er zeewater over de motor sloeg. In Cartagena de Indias, een schitterende stad uit de Spaans koloniale tijd, heb ik de Harley weer aan de praat gekregen. Later, in Medellin, kon ik terecht in een motorzaak. Daar heb ik de hele motor uit elkaar gehaald om het zout er uit te halen en alles weer eens goed te controleren voor het vervolg. Een vervolg dat ineens anders zou gaan lopen. In die motorzaak bleek namelijk de vrouw te werken waarmee ik ondertussen mee samenwoon. Dat verzin je toch niet?

Ik ben vanuit Medellin nog verder gegaan, tot Patagonië. Daar kreeg ik bericht dat mijn vriendin aan kanker geopereerd moest worden. Dus ben ik teruggekeerd om haar bij te staan. Is allemaal goed afgelopen, het bleek goedaardig. Ik heb toen besloten om er mee te stoppen. Het geld was bovendien op, het visum in Colombia liep af, alle reden voor een spoedige terugkeer.

Ander mens

Het reizen heeft niet alleen een geweldige vrouw en hele mooi herinneringen opgeleverd, het heeft mij ook veranderd. De dingen die je ziet, vaak mooi, soms heftig, zetten je op een ander spoor. Pech in de middle of nowhere, ziek zijn zonder dokter in de buurt, het doet heel veel met een mens. Mij heeft het opgeleverd dat ik veel meer met de dag leef. Vol vertrouw op mijn intuïtie en vaar op mijn kompas. Gezondheid is je enige echte rijkdom. Benzine, eten, drinken en een slaapplaats komen daar nog bij. Meer heb je niet nodig. Sterker, dat geef je weg. Is alleen maar ballast. Ik ben na mijn reis eerder tevreden en vooral happy met mijn leven. Wel wil ik het rondje Zuid-Amerika, van Argentinië langs de oostkust naar familie in Colombia, nog een keer afmaken. Wordt vervolgd dus.’

Jan Gerben Verzijl vertrok in 2008 naar Alaska, om in drie maanden naar San Fransico te rijden op een dan 65 jaar oude Harley. Drie maanden werden er uiteindelijk 24: de reiskoorts had hem te pakken. Op zijn website jangerben.nl is het hele verslag te lezen in afwachting van hét boek over deze bijzondere reis.

Feit of fabel: motor rijden is een ziekte

Door

Ad van de Wiel

-

11/10/2019

2

Motorrijders vertellen soms bloedserieus dat ze besmet zijn met de ziekte die motor rijden heet. Is motorrijden echt een ziekte?

Ziekte van Kawasaki
Natuurlijk is motor rijden geen ziekte. Bij ziekte denk je aan nare dingen, aan ziekenhuizen, bloed, hoesten en koorts. Toch bestaat er wel zoiets als de Ziekte van Kawasaki. De zeldzame immuumziekte maakt je niet groen – eerder rood – maar ook dan is het nog vervelend genoeg.

De Suzuki-fruitvlieg bedreigt niemands gezondheid, maar fruittelers zijn als de dood voor het beestje. De vlieg legt zijn eitjes in gezonde vruchten. Het gevolg laat zich raden: de oogst gaat naar de knoppen.

Engelse ziekte
Sommige motorrijders van het oude stempel met een hartsgrondige afkeer van Japan plakken nog wel eens een sticker op hun tweewieler met de tekst: ‘Mooi geen Japanner.’ Laten we het als de Engelse ziekte bestempelen, een ziekelijke afkeer van Japans spul. Een wegkwijnende Britse motorindustrie in combinatie met een opkomende Japanse motorbranche ligt ten grondslag aan deze ‘ziekte’. In het echte leven is de Engelse ziekte een gevolg van te weinig vitamine D en het levert kromme benen op.

HD virus
Onder Harley-rijders hoor je nog wel eens dat ze zijn besmet met het Harley-virus. Onzin, dat bestaat niet: een fabel dus. Een HD-virus bestaat al helemaal niet. Gelukkig maar want Huntington Disease (HD) kenmerkt zich door motorische en psychiatrische stoornissen en dementie.

Test: Honda Africa Twin Adventure Sports 2020

Door

Maikel Sneek

-

11/10/2019

0

Honda heeft de Africa Twin Adventure Sports flink aangepakt voor 2020. Op Sardinië reed Ad van de Wiel on- en offroad met de Honda CRF1100L Africa Twin Adventure Sports 2020. Wat is er nieuw aan de 2020 Africa Twin Adventure Sports?

Honda Africa Twin 2020 — Ad van de Wiel met de 2020 Honda Africa Twin (links) en de Africa Twin Adventure Sports (rechts)

Kickbokser Rico Verhoeven ambassadeur van Suzuki

Door

Jan Kruithof

-

11/10/2019

0

Supersnel, enorm sterk en altijd klaar om te presteren op het hoogste niveau. Negenvoudig wereldkampioen kickboksen Rico Verhoeven heeft zijn motorrijbewijs gehaald en stapt nu op het absolute topmodel van Suzuki, de GSX-R1000R.

Proefles

Het begon allemaal met een proefles op de motorfiets, een cadeau van Rico’s vrouw voor zijn dertigste verjaardag. Rico: “Ik moest meteen denken aan de eerste ritten die ik ooit maakte, achterop bij mijn vader.” Al snel was het duidelijk voor Rico dat er een motorrijbewijs moest komen. “Het gevoel van vrijheid en de snelheid spreken me enorm aan!”

Natuurtalent

Rico volgde hetzelfde traject als Job Smeltzer, beter bekend als DJ La Fuente, een jaar eerder: eerst lessen op een Suzuki en na het behalen van het rijbewijs de moeilijke keuze maken welke Suzuki motor het moet worden. Rico nam les bij Verkeersschool Frijters in het Brabantse Oud Gastel en net als bij DJ La Fuente gingen de lessen meer dan voorspoedig. Rijschoolhouder Willem-Jan Frijters: “Rico is echt een natuurtalent op de motor. Hij is gedreven en gepassioneerd en hij wil het ook allemaal perfect doen.” Binnen enkele weken had Rico zijn motorrijbewijs dan ook op zak.

GSX-R1000R

Bij een wereldkampioen hoort natuurlijk een topmodel. Rico heeft gekozen voor de Suzuki GSX-R1000R, de motor die is afgeleid van de succesvolle GSX-RR waarmee Suzuki in de MotoGP strijdt om overwinningen. Met maar liefst 202 pk op een gewicht van 203 kilogram is de GSX-R1000R tot meer dan extreme prestaties in staat. Dankzij geavanceerde elektronische assistentiesystemen van de GSX-R1000R, houdt de rijder altijd alle controle.

Gelekt: eerste beelden van Kawasaki Z-H2

Door

Jan Kruithof

-

11/10/2019

0

Het gebeurt niet vaak de beelden van een nieuwe Japanse motorfiets lekken. Zeker niet van een model als de nieuwe Kawasaki ZH2. Maar dat weerhoudt ons er niet van de snorharen te likken bij het zien van de gelekte beelden. De Kawasaki werd gefotografeerd tijdens een unboxing in een motorzaak. Dat bood een genodigde de onweerstaanbare mogelijkheid enkele details van de Z-H2 supercharged supernaked te fotograferen.

De kuip is geheel in lijn met het inmiddels bekende Sugomi-design. Het komt ook overeen met het silhouet dat we voorgeschoteld kregen in de laatste teaservideo. Optisch bestaat de kuip uit twee delen, wat vergelijkbaar is met huidige Z. Prominent op de voorzijde staat het ‘River’ beeld of in het Japans, de Kanji wat rivier betekent. De River wordt door Kawasaki Heavy Industries exclusief voorbehouden aan hun meest verfijnde en prestigieuze producten, zoals de H2-serie.

Ook toont het vooraanzicht twee radiale bedieningselementen voor de koppeling- en remremcilinder. Je kunt verwachten dat de remmerij in handen is van Brembo Stylema remklauwen. Het stuur heeft die typische achterwaartse vouw van de Z-serie, maar lijkt minder verhoogd. Wat op zich logisch is omdat je op zo’n supercharged motor toch nog meer voorover wilt zitten.

Het dashboard is duidelijk anders: ga uit van een TFT-display. Over de achterzijde valt op basis van de foto’s weinig te zeggen, behalve dat de modelnaam erop staat. Gelukkig hoeven we over dertien dagen niet meer zo te gissen.

Motorrijders zijn viezerikken

Door

Ad van de Wiel

-

11/10/2019

15

In vergelijking met auto’s stoten motoren veel meer stikstofoxide en koolmonoxide uit. Een Frans onderzoek van het ICCT (International Council on Clean Transportation) toont aan dat motoren elf keer meer koolmonoxide en zes keer meer stikstofoxide uitbraken. Het verschil is te verklaren door de emissienormen. Auto’s moeten voldoen aan de Euro6-norm, motoren aan Euro4.

Hoge temperaturen vervuilend
Het Franse instituut ging niet over een nacht ijs. Het mat 180.000 voertuigen op drie locaties in Parijs en daarvan waren er 3455 motorfietsen en scooters. Niet alleen motoren krijgen het er van langs in het rapport, maar ook dieselauto’s, oude voertuigen. Zelfs hoge temperaturen zijn uit den boze. Bij temperaturen boven de dertig graden Celsius vervuilen voertuigen zo maar twintig tot dertig procent meer. Wil je alles over het onderzoek weten, lees het dan hier.

Moto-9: Nieuwe Bell op je hoofd

Door

Redactie

-

11/10/2019

0

Het merk Bell werd in 1954 opgericht en heeft zich sindsdien ruimschoots bewezen. De producten van de fabrikant worden overal ter wereld geprezen. Het merk kan rekenen op het vertrouwen en de loyaliteit van zowel professionele als amateurmotorrijders. BELL-oprichter Roy Richter heeft zijn leven lang de grenzen verlegd van wat mogelijk was. En zijn visie geldt al bijna 60 jaar als een kenmerk van het merk.

Moto-9, het paradepaardje van de Amerikaanse fabrikant, is ongeëvenaard in comfort. De pasvorm en uitrusting zorgen voor een maximaal comfort bij deze helm van absolute topklasse. De helm is een temperamentvol en eigentijds ontwerp terwijl het tegelijkertijd zijn compacte volume behoudt. Om toch de comfortdoelstellingen te bereiken, worden verschillende buiten- en binnenschalen gebruikt om de maten XS tot 3XL te kunnen leveren. Drie maten voor de buitenschaal, drie maten voor de binnenschaal en drie wangschuimdiktes worden gecombineerd tot een perfect passend model. Door met de diktes van het wangschuim te variëren kan de pasvorm nog beter worden vastgesteld. Het wangschuim in dit model wordt magnetisch bevestigd en is uitneembaar. Ook de stof is afneembaar. De helm heeft een snel ontgrendelingssysteem in geval van nood. Deze uitvoering van de Moto-9 voorzien van MIPS-technologie is in 2018 toegevoegd aan de collectie.

De Moto-9 standaard uitgerust met MIPS-technologie!

De MIPS-technologie waarmee de Moto-9 is uitgerust werd in 1996 in Zweden ontwikkeld. Het is wetenschappelijk bewezen dat deze technologie rotatiebewegingen vermindert. In de praktijk vangt het MIPS-systeem de rotatie-energie op die bij een schok vrijkomt en die anders het hoofd en de hersenen zou treffen. In een helm uitgerust met het BPS-beschermingssysteem (MIPS Brain Protection System) worden de buiten- en binnenschaal van de helm gescheiden door een tussenlaag met zeer weinig wrijving.

Als een helm met het MIPS-systeem voor hersenbescherming een zijdelingse klap krijgt, zorgt de wrijvingsarme laag ervoor dat de helm rondom het hoofd draait. De draaibeweging is een combinatie van rotatie-energie (hoeksnelheid) en rotatiekrachten (afkomstig uit de hoekversnelling) waardoor de hersenen getroffen worden en het risico op licht of ernstig hersenletsel vergroot wordt. Het is wetenschappelijk bewezen dat het BPS-systeem dat gebruikmaakt van de MIPS-technologie de draaibeweging vermindert wanneer deze in een helm wordt toegepast. Het systeem absorbeert de rotatie-energie en -krachten die anders naar de hersenen worden overgebracht en leidt deze om.

Dronken op step: rijbewijs kwijt

Door

Ad van de Wiel

-

11/10/2019

0

Een elektrische step lijkt zo onschuldig, maar het is een uitmuntende manier om je rijbewijs kwijt te raken. De Duitse politie vorderde het roze papiertje in van 254 beschonken stepbestuurders tijdens het afgelopen Oktoberfest.

In Nederland is het überhaupt niet toegestaan om op een elektrische step aan het verkeer deel te nemen. In Duitsland mag het wel. Alleen gelden wel dezelfde regels voor alcohol als voor een auto. Bij onze Oosterburen is een promillage van 0,5 toegestaan, maar boven een promillage van 1,1 is het over en sluiten. Met een paar ferme pullen Deutsch bier zit je daar natuurlijk al snel aan.

Dikke boete
In Nederland raak je niet snel je rijbewijs kwijt op een e-step, maar het is wel slim om een potje met geld te reserveren als je het verkeer in wilt duiken op een step. Het is hier helemaal verboden, maar als je toch op een e-step aan het verkeer deelneemt dan kost het je € 380 als de politie je betrapt.

Eerste test: Honda Africa Twin 2020

Door

Ad van de Wiel

-

11/10/2019

0

De eerste meters op het 2020-model van de Africa Twin zijn gemaakt. Ad van de Wiel reed de legendarische allroad van Honda op Sardinië en weet hoe goed hij is.

Begin maar met de conclusie; hoe pakken de verbeteringen uit?
‘Daarop kan ik lastig antwoord geven. Of misschien dekt “gedeeltelijk antwoord geven” de lading beter. Honda introduceerde op Sardinië niet alleen deze Africa Twin, maar ook de Africa Twin Adventure Sports. Met die laatste hebben we de meeste kilometers op straat gemaakt (lees de test hier), bij de Africa Twin draaide het allemaal om offroad rijden.’

Dat is geen straf.
‘Dat mag je wel zeggen. Honda had een offroad-route van 22 kilometer uitgezet. Het ging over wegen die je misschien kent van de WRC-rally. Mooi uitdagend en soms technisch terrein dwars over een schitterend eiland.’

Wat leerde het je?
‘Over de offroadcapaciteiten van de Africa twin durf ik na twee rondjes over het onverharde droomparcours wel iets te zeggen, maar over de rijkwaliteiten op straat niet. De motoren stonden namelijk op TKC80-banden van Continental. Dat is een prima allesvreter die zowel op als buiten de gebaande wegen uit de voeten kan, maar op asfalt voel je weldegelijk met een dikke noppenband onderweg te zijn. Het is wat dat betreft even wachten op de eerste kilometers met een allroadband, maar ik durf wel te voorspellen dat die niet gaan tegenvallen.’

Je waagt je aan speculaties?
‘Dat durf ik inderdaad wel aan. Kijk maar naar de test van de Adventure Sports. Het is verrassend hoe lichtvoetig deze 1100 cc zware allroad is. De Africa Twin is door zijn lagere gewicht, kleinere benzinetank en rankere kuipdelen nog wendbaarder.’

Klinkt als een fijne offroadfiets.
‘Dat klopt inderdaad. Honda trekt dit Afrikaanse duo bewust uit elkaar. De Adventure Sports is de comfortabele reismachine van het stel, de “gewone” Africa Twin de ruige fiets voor de onbegaanbare wegen. Liefhebbers van de oude XRV750 klappen vast in de handen bij dat nieuws. De onverwoestbare Honda voor stad, land en zand is weer helemaal terug.‘

Dat is al het tweede icoon dat terug gaat naar zijn roots.
‘Klopt, eerst zet Yamaha met de Ténéré 700 een dijk van een avontuurlijke reisfiets neer en nu doet Honda hetzelfde. Licht, wendbaar, niet te veel breekbaar plastic, betaalbaar, voldoende vermogen (echt waar!) en erg handelbaar. En leuk, vooral erg leuk.’

Nog iets opvallends aan de Africa Twin 2020?
‘Hij staat al bijna in de showroom. Je kunt hem al in 2019 kopen voor € 16,858, voor de DCT-versie betaal je € 1300 meer.‘

Wil je meer weten over de Honda Africa Twin? Lees dan Promotor nummer 9 die 15 november in de winkel ligt. Of koop MOTO73 22 die vanaf 24 oktober te koop is.

Yamaha bevestigt twee wereldpremières op Tokyo Motorshow

Door

Jan Kruithof

-

10/10/2019

0

Yamaha laat zes conceptuele mobiliteitsoplossingen zien op de Tokyo Motorshow, maar houdt tot 23 oktober ook twee wereldpremières achter de hand.

De Tokyo Motorshow, al decennia de jaarlijkse showcase voor Japanse auto- en motorfabrikanten, zal ongetwijfeld weer veel nieuwe nieuwe modellen, toekomstgerichte of gewoon gekke concepten en plannen voor de komende jaren opleveren. Waarschijnlijk ook op het gebied van elektrisch rijden…

Yamaha, in Europa toch vooral bekend als motorproducent, biedt wereldwijd een veel breder scala aan producten aan. En dat verklaart de hoeveelheid scooters, fietsen, autonome voertuigen en zelfs een rolstoel die ze vandaag per mail op onze deurmat lieten ploffen.

Van de vier conceptuele wereldpremières die op de Yamaha stand zullen staan tijdens de Tokyo Motorshow van 2019 is de E01 het meest intrigerend. Die lijkt de voorbode te zijn van een nieuwe generatie elektrische scooters. De E01 heeft het vermogen dat vergelijkbaar is met dat van een 125cc scooter en is geoptimaliseerd om snel op te laden. Dat is toch wel een van de gangbare opmerkingen van potentiële klanten, naast actieradius, om een grote speler in deze markt te worden. Naar verwachting zal het slanke en sportieve ontwerp worden gebruikt als referentie voor toekomstige Yamaha scooters.

Verder staan op de Yamaha stand de E02, die dezelfde genen heeft als de E01, maar een vermogen biedt op het niveau van een 50cc scooter. Wat te denken van de Land Link Concept, een vierwiel autonoom voertuig dat gebruik maakt van op AI-gebaseerde beeldherkenning om een route uit te stippelen en obstakels te vermijden.

Maar misschien wel het meest interessante deel van de mail gaat over twee motoren die nog moeten worden onthuld. Yamaha meldt dat tijdens de persconferentie op 23 oktober nog twee modellen in première gaan, maar geeft geen indicatie over wat ze laten zijn. En al helemaal niet of het wel motoren zijn.

Toch zou het redelijk zijn om aan te nemen dat ten minste één van deze modellen een tweewieler zal zijn. Van het huidige gamma is de Yamaha Super Ténéré toch wel toe aan een update, niet in het minst door de komst van de nieuwe 2020 Honda CRF1100L. En suggereerde Yamaha tijdens de onlangs geïntroduceerde Yamaha Tenere 700 niet dat er binnenkort een herziene 1200-versie op komst is?

Verder is er de aankomende nieuwe golf van ‘supernakeds’, zoals de Ducati Streetfighter V4 en de Kawasaki Z H2. Dat moet Yamaha toch ook aan het denken zetten, mogelijk zelfs over een nieuwe MT-10.