vrijdag 22 mei 2026
Home Blog Pagina 1163

Test: BMW S 1000 RR- meer dan alleen een oogcorrectie?

0

Kijk je en profile, dan is het een BMW S 1000 RR tot in elke vezel waarop het oog beslag legt. Alleen waar de schijn niet bedriegt en het ook écht een BMW S 1000 RR is, is toch alles anders. Desondanks lijkt niet veel meer veranderd dan die voorzijde. Toch beslaat die nieuwe voorzijde minder een fractie van al dat BMW veranderde.

De nieuwe BMW S1000RR is precies dat. Nieuw. Geen boutje is hetzelfde. Het meest opvallende is hoe BMW een 600-achtige-compactheid bewerkstelligd heeft, terwijl er tegelijkertijd meer dan afdoende ruimte is om haast van comfort te kunnen spreken.

Testredacteur Nick Enghardt maakte ook een videoverslag van deze test in Portugal. Check de video hier

In de baan biedt de ruimte weer andere voordelen. Je over de motor bewegen en jezelf klaarzetten voor hard aanremmen en de motor wenken de bocht in te duiken gaat moeiteloos. Schrap zettend voor acceleratie en wegduikend achter de ruit om de rijwind te ontvluchten, tref je geen rare hoekjes of andere ongemakken.

Al dat je krijgt zijn raakvlakken die het contact met de motor vergroten, waardoor het voelt alsof je meer in dan op de motor zit. Paar die beleving met een rijklaargewicht van 193,5 kilo in de geteste M-sportversie en al snel krijg je het idee dat die weegschaal overdrijft. Het vergt gewenning dat een BMW S1000RR zo snel stuurt, want waar je bij zijn voorganger qua stabiliteit de lol niet op, is de stabiliteit behouden gebleven en werd de wendbaarheid flink opgekrikt.

2019 BMW S1000RR

Geen greintje subtiliteit

Aan BMW’s aanpak valt geen greintje subtiliteit te bespeuren. Conventie of traditie wordt met voeten getreden zonder met de ogen te knipperen. Als de beredenering iets te doen enkel en alleen terugkomt op dat het altijd zo gedaan is, gaat de streep erdoor. Dergelijke aanpakken zien we terug in het verdwijnen van die asymmetrische voorzijde.

Eerder was het een moetje met een bijna letterlijke knipoog, maar als dimlicht door gestandaardiseerde formaten een grotere koplamp nodig heeft, waarom zou grootlicht dan symmetrisch moeten zijn? Voor 2019 is alles LED en de moderne verlichting staat grootlicht uit dezelfde eenheid toe als het dimlicht en dan is symmetrie niet enkel beter; het is ook lichter.

Het digitale engeltje

Neem vervolgens het blok. ShiftCam biedt simpelweg voordelen die op geen andere manier te verkrijgen zijn. Zo zou het nieuwe blok vanaf 5.500 tpm al meer dan 100 Nm koppel geven om dat tot net voor de toerenbegrenzer vast te houden. Leuk als dat er op een grafiekje uitziet, is het veel belangrijker hoe het voelt. Wat zeker is, is dat de S 1000 RR niet alleen gretiger aanvoelt vanaf die 5.500 rotaties per minuut; daaronder even zo goed.

Allicht mag je van een duizend verwachten sterk over te komen op de rijder, maar zo heerlijk smeuïg als de RR zijn spieren laat rollen, blijf je telkens net wat meer te willen. Natuurlijk haal je er het maximale absoluut niet uit, maar je kunt er desondanks niet omheen hoe machtig soepel de Duitse krachtpatserij losgelaten wordt. De grap dat BMW-rijders – op vier wielen dan – niet weten wat een knipperlicht is, gaat voor de BMW S 1000 RR niet op. Het oranje lampje van de TC rechts onderin het 6,5 duims TFT-dashboard knippert driekwart van de tijd.

Om te zeggen dat je er niets van merkt, zou aan de waarheid voorbij gaan dat zo op het gas gaan, zo remmen en zo sturen zonder de gevleugelde veiligheidssystemen een onmogelijkheid is.

2019 BMW S1000RR

Losgekoppeld

Enkel werkt BMW’s nieuwe elektronica zo goed dat je er geen last van hebt. Rijmodi, wheeliecontrole, tractieregeling, motorrem; alles is van elkaar los gekoppeld zodat je tot een perfecte instelling kan komen. Hetzelfde geldt voor de hellingshoekafhankelijke ABS en het dynamisch gedempte veermateriaal rondom.

Waar je eerder door minder tussenkomst van wheeliecontrole ook minder tractieregeling kreeg, kan nu het voorwiel volgas over hobbelig asfalt getild worden zonder dat het koppel een bocht later de grip zal doen verdampen. Wel moet er de kanttekening bij dat er wel erg veel bomen in het bos der instellingen staan.

Niet enkel een oogcorrectie

De 2019 BMW S 1000 RR is de som van onverschrokken keuzes. BMW heeft maling aan traditie in de zoektocht naar een lichtere, sterkere en snellere S 1000 RR. Het zit hem niet enkel in de oogcorrectie in de topkuip; het zit overal. De Sachs-vering werd Marzocchi, in plaats van het Bosch-ABS-systeem kwam er Continentaal en Brembo-remmerij maakte plek voor Hayes.

BMW prikt de gevestigde orde met een scherp geslepen stok; deel voor deel en merk voor merk. En niet alleen wat toeleveranciers betreft, want deze nieuwe BMW S 1000 RR kon wel eens de nieuwe maatstaf worden Met die grondige aanpak, waarin absoluut topvermogen geen prioriteit kent, maar bruikbaarheid de boventoon voert, heeft BMW het wiel zeker niet opnieuw uitgevonden. Het resultaat is een onorthodoxe machine, die onnatuurlijk goed aanvoelt. Het druist op veel fronten in tegen de conventie en desondanks werkt het.

2019 BMW S1000RR

Ooit deed ene Tadao Baba dat bij een ander merk ook. Die man wilde niet doen wat de industrie en conventie hem opdrong te doen. Die weerbarstigheid, dat rebelse; dat leverde de wereld de Honda CBR900RR FireBlade op. Dat de 2019 BMW S 1000 RR door omstandigheden totaal nog niet het achterste van de tong heeft laten zien, maakt enkel nieuwsgieriger.

Tekst: Nick Enghardt
Foto’s: BMW Motorrad

50 Jaar Honda CB: Het blok

14
Honda CB blok

Ooit was ik nieuwer dan nieuw. Het neusje van de zalm. Vier cilinders, dubbele bovenliggende nokkenassen, via vier kleppen per cilinder zoog ik verse lucht naar binnen en ademde nog harder weer uit. Een juweel, ik werd geroemd, beroemd zelfs. Een verademing. Betrouwbaar als een labrador, vurig als Arabier. Ik bereikte onwaarschijnlijke snelheden, mij lagers tergend tot exploderen. Banale benzine versneed ik tot pure whisky, brulde het uit, met grof geweld, in de meest onwaarschijnlijke uithoeken. Ik was een droom, hield de stoerste mannen uit hun slaap, werd vertroeteld, geslagen, getest… geliefd.

Moegestreden, klaar, afgelopen. Mij wacht de smeltoven… Na 32 jaar werken ben ik klaar. De tijd heeft haar sporen achtergelaten. Bekrast ben ik, beschadigd. Een afdanker, een weggooier. Uit de tijd. Klassiek wellicht, maar niet meer te redden. Nog één keer wil ik. Nog één keer mijn mooiste kant tonen, nog één keer alles wat ik heb blootgeven. Genadeloos. Geniet van mij, in deplorabele staat, maar mooier dan ooit.

Jaap van der Sar

In 2019 bestaat de Honda CB750 50 jaar. Deze Honda betekende de nekslag voor veel motormerken, maar luidde ook de nieuwe tijd in. De motorfiets evolueerde van functioneel vervoersmiddel naar recreatief genotsmiddel.

Deze week de belangrijke introductie van de Harley-Davidson LiveWire

0

Deze week introduceert Harley-Davidson de LiveWire aan Europese journalisten. Plaats van handeling: de staat Oregon/USA. Voor MotorNL heeft Jaap het kortste strootje getrokken. Vanaf volgende week rijdt hij dus in stilte langs de Pacific Ocean. Maar wat weten we tot nu toe van de LiveWire

Sinds Harley-Davidson de LiveWire aankondigde, was het spaarzaam met nieuws. Ook nadat de LiveWire voor 2020 definitief in het Harley-Davidson programma werd opgenomen, waren gedetailleerde specs nog steeds moeilijk te vinden.

Zeker is dat de LiveWire niet de laatste elektrische motor van Harley-Davidson zal zijn. Immers is Harley ook het eerste grote motormerk dat werk maakt van elektrische motoren. De concurrenten zijn klein, het merk dat het dichtst in de buurt komt is Zero. Daarvan heeft Harley-Davidson het meest te vrezen, ook al omdat Zero qua ervaring jaren voorop loopt.

Voordat hij naar Oregon vertrekt, heeft Jaap de afgelopen weken nog uitputtend op de Zero SR/F gereden. Dit model is volgens ons de grootste concurrent van de LiveWire. Als we de Zero SR/F vergelijken met de LiveWire ziet het lijstje  er zo uit:

  Harley-Davidson Livewire Zero SR/F
Vermogen 105 pk 110 pk
Koppel 116,6 Nm 189,8 Nm
Gewicht 249 kilo 225,8 kilo
Accu 13,6 kWh (nominaal) 12.6 kWh (nominaal)
Opladen 25W / Level 3 6W / Level 2
Prijs €34.000,- €20.890,-

Puur op de cijfers overtreft de LiveWire de Zero op accukracht en oplaadtijd. Op alle andere vlakken scoort de Zero het beduidend beter.

Eind deze week meer.

 

 

 

 

SCORPION EXO-TECH

0
Scorpion EXO-TECH PULSE Black

Dit is een persbericht. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

Voor motorrijders die twee type helmen in één willen hebben, ontwikkelde Scorpion de EXO-TECH. Deze lichte systeemhelm biedt je een volledig afgesloten helm, maar met hetzelfde gemak klap je het kinstuk van deze EXO-TECH naar achteren voor een open helm. De specifieke constructie zorgt er overigens voor dat het vizier automatisch mee omhoog gaat, zodat er geen beschadiginen aan het vizier ontstaan. Met speels gemak is het vizier naar beneden te zetten om de ogen te beschermen tegen insecten en opspattende steentjes. Wil je het kinstuk terug op de originele plaats zetten, dan wordt het vizier automatisch in de juiste stand gezet om dit mogelijk te maken. Naast het heldere vizier beschikt deze Scorpion ook over een ingebouwde UV400-zonnevizier met anticondens EverClear coating. De bediening ervan bevindt zich in de nekrand. De Scorpion EXO-TECH beschikt overigens over een P/J keurmerk, waardoor je met beide varianten veilig rondrijdt.

Uiteraard tref je uitstekende ventilatie aan bij de EXO-TECH. De aanvoer van lucht verloopt via ventilatiegaten op het kinstuk en de bovenzijde van de helm, terwijl hete lucht weer weggevoerd wordt aan de achterzijde. Het comfort voor de drager wordt eveneens verhoogd door de Kwikwick3-voering. Deze zachte wangstukken zijn uitneembaar, zodat je ze ook kunt wassen. Er is eveneens rekening gehouden met de brildrager. Door het Kwikfit-systeem is de helm voorbereid op het gebruik van een bril.

Veiligheid staat hoog in het vaandel bij Scorpion. De EXO-TECH maakt gebruik van een polycarbonaat buitenschaal (twee verschillende maten), die samen met een EPS binnenschaal de nodige bescherming geeft. Om ervoor te zorgen dat de helm goed op zijn plaats blijft zitten, wordt een microbuckle-sluiting gebruikt. Standaard komt de helm met een helder vizier en een pinlocklens die zeer gemakkelijk en snel op de Scorpion-helm te zetten is. Op die manier krijg je geen last van condens. De EXO-TECH is te koop in drie verschillende uitvoeringen, namelijk Solid, Time Off en Pulse.

Maatvoering: XS tot en met XXL (twee verschillende buitenschalen)
Prijs: € 299,95 (Solid); € 349,95 (Time Off en Pulse)
Garantie: 5 jaar

MrGPS: Smartphone als routeplanner en routes uitwisselen

0

Of je nu met één man rijdt of met een hele groep en of je nu met een Garmin rijdt of met een TomTom, je wilt ervoor zorgen dat je allemaal dezelfde route in je apparaat hebt. Natuurlijk is het dan het gemakkelijkst om de route van tevoren via een e-mail aan elkaar te sturen. Dat lukt echter niet altijd. Vaak moet de route bij de start worden geladen, waarbij er meestal zelfs geen computer aanwezig is.

Hans Vaessen

De simpelst uit te leggen oplossing is om op dat moment te werken met een (micro-)SD-geheugenkaartje (niet groter dan 32 Gb!). Zet op dat kaartje, volgens de MrGPS-methode, de route als gpx-bestand (liefst als een track dus). Plaats dat kaartje in het toestel waar de route in moet komen (zowel Garmin als TomTom) en importeer de track op de gebruikelijke wijze. Nu is het een beetje gepiel om telkens dat SD-kaartje te verwisselen, zeker als je met een grote groep bent. Bij de recente Zümo’s en de Rider 4xx kun je de route echter ook via Bluetooth van toestel naar toestel versturen. Wel zo gemakkelijk. Alleen: dat lukt niet van Zümo naar Rider en ook niet met de Rider 550 (die met een andere Bluetooth-techniek werkt).

Mocht je werken met een route in plaats van een track en aan de start vanuit Basecamp routes in de toestellen van deelnemers zetten, dan moet je in Basecamp (bij elk nieuw gekoppeld toestel) bij ‘Opties’ – ‘Toesteloverdracht’ telkens het vinkje bij ‘Pas de route aan’ even weghalen. Anders is de kans op afwijkingen groot. Werk je met de track, dan is dat ‘vinkje’ geen probleem.

Meer mogelijkheden

Er zijn echter meer en gemakkelijkere mogelijkheden om onderweg routes te laden. Vooral bij de TomTom Rider, maar ook bij de nieuwste Zümo 396.

Bij die laatste is het mogelijk om via e-mail, WhatsApp, Facebook et cetera, een gpx-bestand te versturen, dat je vervolgens opent in de Garmin Smartphone-link-app. Vanuit die app stuur je de route via Bluetooth naar het gekoppelde Garmin-toestel.

Let op: dit werkt alleen bij de Zümo 346 en 396. In de eerste Promotor van dit jaar schreef ik er al over en vertelde dat het ook met de Zümo 595 mogelijk zou zijn (en met een trucje zelfs met de 590). Dat klopte op dat moment wel, maar helaas! Garmin heeft de daarvoor benodigde update vanwege technische problemen enkele weken later weer ingetrokken. Bovendien: Garmin heft inmiddels bevestigd dat die update definitief niet opnieuw zal verschijnen. Ergo: met de 595 is dit niet mogelijk en zal het ook niet meer mogelijk worden. Inderdaad, dat is erg teleurstellend, maar ik vrees dat ik er niets aan kan veranderen. Mijn excuus als ik de Zümo 595-gebruikers blij heb gemaakt met een dode mus.

Bij de TomTom Rider werkt het anders en eigenlijk gemakkelijker. Cruciaal is dat je zorgt dat de route eerst in MyDrive staat. Dat kan, doordat je de route ontwerpt in MyDrive, maar ook door het uploaden van een gpx-track. Dat kan alleen in de webversie van MyDrive, niet in de MyDrive-app. Op je telefoon kun je eventueel echter ook de webversie openen in plaats van de app. Staat die route in MyDrive, dan kun je kiezen voor ‘Delen’. Dat kan via e-mail of Facebook, maar je kunt ook gewoon de link knippen en bijvoorbeeld in een WhatsApp-bericht plakken. Klik je op je telefoon vervolgens op die link, dan kun je op dat moment kiezen voor ‘Toevoegen aan mijn routes’. Bij de route kun je vervolgens de synchronisatie aanzetten en voilà: hij staat in je toestel! Dit werkt zowel voor de Rider 4xx als de 5xx.

Tip: rij je vaak met dezelfde groep, maak dan een WhatsApp-groep aan en verstuur zo de route, zowel het gpx-bestand als de link naar MyDrive. Dan kan ieder met een modern Rider of Zümo 396 op elk moment, zonder computer, de route in het toestel laden.

Spannende route

Nog een extra tip voor de TomTom-rijders, maar ook interessant voor Garmin: zoals bekend kun je in de Rider ook heel makkelijk een paar punten op de kaart aantikken en zo even snel een ‘spannende route’ maken die automatisch de voorkeur geeft aan, zeg maar, de boerenweggetjes. Zo’n route kun je echter niet delen of opslaan. Prima geschikt een groep.

Wat je echter ook kunt doen, is zo’n spannende route plannen op je telefoon. Tip: tegenwoordig zie je de meeste mensen, als ze ergens zitten te wachten, hun telefoon pakken om bijvoorbeeld de mail of Facebook te lezen, maar het is natuurlijk veel leuker om op z’n moment even een leuk avondritje met je maten voor te bereiden en die meteen als link aan ze door te sturen…

Het werkt heel simpel, eigenlijk precies hetzelfde als in MyDrive Web. Je gaat naar ‘Plan route’:

 

 

 

 

 

 

 

Vervolgens klik je op de motor en natuurlijk voor de spannendste route (vergeet niet om eventuele onverharde wegen uit te schakelen):

 

 

 

 

 

 

 

Geef vervolgens aan hoeveel hoogteverschil en bochten je wilt en of het een rondrit moet worden:

 

 

 

 

 

 

 

Tik een paar keer op de kaart om viapunten in te geven en tot slot (dat moet je even weten) op het pijltje geheel rechts onderin om de route op te slaan met een eigen naam:

Tot slot zet je het schuifje bij ‘Synchroniseer’ aan en… de route staat in je Rider.

Ook op de computer

Ga je nu naar mydrive.tomtom.com, dan zul je zien dat de route ook daar is terug te vinden. Niet alleen kun je dan de route bijvoorbeeld verder bewerken, maar ook downloaden als gpx-track. Als je die gpx op een SD-kaart zet, kun je hem zelfs met een stokoude Zümo 550 gewoon gaan rijden.

Tot slot: nieuw is dat je je route ook kunt toevoegen aan de community. Dat kan dus ook achteraf, waarbij je ook onderweg gemaakte foto’s kunt toevoegen, een categorie kunt aangeven en kunt aanvinken dat je de route echt hebt gereden. De combinatie van die aspecten draagt bij aan de kwaliteit van de database van de TomTom Roadtrips (die je ook via de MyDrive-app kunt raadplegen en waarmee je precies hetzelfde kunt als hierboven beschreven).

MrGPS: Ik ben er klaar mee!

0

Tsja.. zoiets horen we wel vaker als het gaat om gebruik van een GPS. Vooral bij garmin hebben velen nu en dan de neiging om de haren uit het hoofd te trekken omdat het apparaat (of Basecamp) niet doet wat men wil. Maar het citaat ‘ik ben er klaar mee’ komt in dit geval toch echt van een TomTom gebruiker.

De noodkreet stond op Facebook, van ene Jos. Met de toevoeging “Ik heb geen zin om uren te besteden aan het beheersen van een onbeheersbaar geheel”. Het probleem betrof niet de TomTom zelf, maar de TomTom routeplanner MyDrive. Opmerkelijk, want Mydrive staat nu juist bekend als super-eenvoudig. Waardoor ging het hier dan tóch mis? Een gebruiker met twee linkerhanden? Die te hoge eisen stelt of gewoon te weinig geduld heeft? Of een fout in MyDrive?

Uiteindelijk geen van allen. Dat Jos in verwarring kwam was niet vreemd. Maar Mydrive deed precies wat het moest doen. Oorzaak was het moment van de dag waarop de route gemaakt werd. Wat was er aan de hand?

Dit is de route die Jos wilde maken:

 

 

 

 

 

 

Maar dit is wat MyDrive er van maakte:

Het programma vertikt het gewoon de gewenste route te kiezen. En hoe meer viapunten Jos plaatste hoe meer spaghetti Jos kreeg. Om gek van te worden!

En tsja.. Wat doe je op zo’n moment? De belangrijkste ‘truc’ is dat je er van uit moet gaan dat het allemaal logica is. Het is wiskunde. Mogelijk zit er ergens een fout in de kaart, mogelijk is er iets anders aan de hand.

Wat je om te beginnen moet doen is de route verslepen naar de gewenste weg. Soms heeft de weg gewoon een hoge ‘weerstand’ voor doorgaand verkeer en heb je gewoon wat extra via’s nodig. Bij de ‘spannende route’ in mydrive is dat meestal echter niet het geval. ‘Spannende route’ geeft immers juist voorkeur aan die kleine wegen; da’s nu net het leuke van Mydrive. Dus er zal iets anders aan de hand zijn. Door met een beetje overzicht en rust de punten te plaatsen kun je wel proberen ‘in te zoomen’ op de plek waar het pijn doet.

In bovenstaande afbeelding is het pijltje het startpunt; de witte stip onderin het eerste viapunt daarna. Maar daar gaat Mydrive met een grote omweg naar toe. Bedoeling was via de weg waar dat pijltje staat te gaan. En heb ook in de gaten: niet alleen wordt die weg niet genomen, maar daardoor ziet de hele route er ineens onlogisch uit. De kunst is om op zo’n moment te concentreren op dat ene puntje, en de andere afwijkingen even te negeren, anders maak je er echt een zootje van. Wat ik nu doe is die witte stip met de linkermuisknop ingedrukt te verplaatsen naar de afslag die ik eigenlijk voor ogen had.

En wat zie je? Ook al zitten we daar vlakbij de aanlooproute: Mydrive weigert gewoon daar linksaf te gaan. Dáár zit de pijn!

Eerste dat ik dan adviseer: het kan zijn dat sprake is van eenrichtingsverkeer. Daar kom je achter door de route om te keren. Dat kan eenvoudig met de knop linksboven:

 

 

Helaas: dat heeft geen effect. Geen eenrichtingverkeer dus. Dat maakt de kans groot dat er ‘gewoon’ sprake is van een geslotenverklaring voor motorvoertuigen. Maarrrr… misschien geldt die wel alleen voor bepaalde delen van de dag.. Ook daar kun je achter komen, met een trucje.

Voor het overzicht is het dan het makkelijkst even een nieuw browserscherm met mydrive te openen en alleen een punt vlak voor en na het probleempunt te plaatsen. Dat geeft overzicht, want je ziet meteen dat je voor een afstand van een paar honderd meter een route van 14 kilometer krijgt!

En nu, de truc: in plaats van ‘spannende route’ kies je nu voor ‘snelste route’. Daarmee verandert er nog niets, maar bij ‘snelste’ kun je je vertrektijd aanpassen:

 

 

 

 

 

 

Zodra we die hebben gewijzigd in bijvoorbeeld 21.00 ’s avonds mogen we ineens wel linksaf:

 

 

 

 

 

 

 

Met andere woorden: Als Jos deze route ’s avonds ontworpen had was er niets aan de hand geweest. Toch kon hij er niets aan doen dat hij hier tegen aan liep. En deed mydrive ook niets fout: het programma gaat er van uit dat je de route meteen wilt gaan rijden, ziet dat die weg afgesloten is en kiest een alternatief. Door de aard van de omgeving levert dat bovendien een hele flinke omweg.

En het klopt feilloos, want als we de situaties ter plekke in Streetview bekijken dan zien we

 

Belangrijk: een situatie als deze doet zich vaker voor. Niet alleen bij afsluitingen gedurende delen van de dag: ook bij bijvoorbeeld winterafsluiting van passen in de Alpen.

Je zult dan dus even moeten improviseren, bijvoorbeeld door ‘snelste route’ te gebruiken (en handmatige viapunten toevoegen om er een spannende route van te maken. Beetje mee spelen, dan lukt het best. Als je de oorzaak van eventuele problemen maar ziet.

Maar de werkelijke oplossing ligt natuurlijk bij TomTom. Ik zal ze vragen om een mogelijkheid in te bouwen tijdelijke afsluitingen te negeren (zoals dat ook in Basecamp kan) danwel ook bij spannende route een reismoment aan te geven. Als motorrijder zul je immers meestal je routes enkele dagen, af zelfs maanden, tevoren voorbereiden. Dat moet gewoon kunnen. En niet alleen voor Jos.

Motoren zorgen voor ergernissen in de Tour de France

0
Motoren zorgen voor ergernissen in de Tour de France

Het zou verboden moeten worden! Nee, niet Autodrop maar wel de motoren in de Tour De France. Die zorgen voor flink wat ergernissen bij verschillende wielrenners waaronder bijvoorbeeld Bauke Mollema en Niki Terpstra.

We weten natuurlijk dat je in de slipstream van een ander voertuig makkelijker harder kan rijden. Minder weerstand van de wind, zo simpel is het. En ja, als je als professionele wielrenner achter een BMW RT of Yamaha Niken met daarop twee volwassen mannen en een camera met uitzendapparatuur kan gaan zitten dan doe je dat. Niet jouw fout toch dat ze daar rijden? Toch is men daar in het peloton en bij de jury geen fan van. Zulk winstbejag getuigd nou eenmaal niet van de grootste sportiviteit. Motoren krijgen dan ook de instructie om een aantal seconden voor, of gewoon naast, de wielrenners te rijden waar men in de tv-uitzendingen aandacht op willen vestigen.

Afdalingen

Zo ook in de afdalingen die vaak na een zware klim volgen. Een uitgelezen kans om tijd te winnen als eenzame wielrenner die voor het peloton uit fietst. Doe je het slim, dan hoef je niet voor iedere bocht te remmen en kun je dus gang houden. En wat is er slimmer dan goed de remlichten van de cameraman en zijn motorrijder in de gaten te houden. Die motor zit toch een paar tellen voor je. Blijft het remlicht van de motor uit? Dan kun je doortrappen! Kennis is macht, zeker in sport. Geen wonder dan ook dat motoren voor ergernissen in de Tour de France zorgen: iedere vorm van bevoordeling die jij niet krijgt en een andere renner wel is dan natuurlijk voer voor frustratie. Zeker als je helemaal kapot gaat tijdens een afdaling in het wiel van andere mannen die voelen dat ze benadeeld worden door motoren die nota bene door de organisatie worden ingezet om de sport in beeld te brengen.

Foto: ANP

Kurviger.de: Willen we meer of minder bochten?

0

Ik heb het hier wel vaker gehad over routeplannen 2.0. In de zin van alternatieven voor de ‘oude’ programma’s MapSource, BaseCamp en Tyre. Veelbesproken is MyDrive, Routeyou.com en MyRouteapp. Er zijn er nog wel meer, maar die vond ik tot dusverre minder interessant. Inmiddels staat de wereld niet stil en is het echt tijd om kurviger.de aan het rijtje toe te voegen.

Hans Vaessen

Reden dat ik Kurviger tot dusverre niet zo interessant vond, is dat ik niet onder de indruk was van de routering en dat ik de bediening wat onhandig vond. Beide aspecten zijn veranderd en dat maakt Kurviger tot één van de meest interessante online planners van dit moment. En het is nog helemaal gratis ook.

Er is overigens ook een Kurviger smartphone app. Een gratis versie, waarmee je ongeveer hetzelfde kunt als met de webversie. Maar voor 10 euro heb je ook Kurviger Pro en daarmee kun je daadwerkelijk navigeren met je smartphone. Opmerkelijk bij Kurviger is dat ze veel aandacht gegeven hebben aan exportopties en die ook goed uitleggen. Zo kun je bijvoorbeeld kiezen of je een track of een route wilt gebruiken; maar ook de combinatie van beiden. Dat maakt het bijvoorbeeld heel makkelijk een route na te bewerken in Garmin BaseCamp.

Kurviger is open source. Niet alleen de gebruikte kaarten, ook de softwareontwikkeling als zodanig. Dat betekent dat er door een grote groep vrijwilligers aan wordt gewerkt. Deze wisselen van elkaar van gedachten via het Kurviger-forum. Loop je tegen problemen aan of heb je aanvullende wensen dan kun je die op het forum plaatsen. De combinatie vormt een heel krachtige basis voor de verdere ontwikkeling.

Hoe werkt het?

Je gaat naar kurviger.de. Zoals verwacht is de site Duitstalig, maar in de linkerkolom kun je ook Nederlands kiezen. En daar zie je meteen al de betrokkenheid van de community want de vertaling is uitstekend en compleet.

Hou je muisknop ingedrukt en je kunt de kaart eenvoudig verslepen. Met je scrollwiel kun je in- en uitzoomen. En met een goede internetverbinding is de kaartopbouw razendsnel.

Je start en eindpunt kun je invullen in de linkerkolom, maar je kunt ook met de rechterknop op de kaart klikken en daar kiezen voor start, eind of tussenpunt.

Tip: door op de ‘crosshair’ (vijfde knop van boven) te klikken kun je ook ‘gewoon’ achter elkaar punten klikken en stap voor stap je route uitzetten. Heb wel in de gaten dat die punten telkens aan het einde toegevoegd worden. Door met de rechtermuisknop toe te voegen wordt een punt vanzelf op een logische plek tussen de andere punten gezet. De routelijn zelf kun je niet verslepen, maar je kunt wel op de route klikken en de marker verslepen, die dan verschijnt.

Heel belangrijk zijn uiteraard de routeringsinstellingen. Standaard kiest het programma ‘bochtig’ maar er is nu ook een knop ‘extra bochtig’ met daarbinnen bovendien en extra weerstand van de bebouwde kom.

Even een simpel testje:

Met ‘gewoon’ bochtig gaan we dwars door Amersfoort. Met ‘extra bochtig’ is de stad verboden gebied. Weliswaar maak je een flinke omweg, maar dit is toch echt wel een handige optie.

 

 

 

Bochtig:

 

 

 

 

 

Extra bochtig:

 

 

 

 

Kijk… daar kunnen anderen dan weer een puntje aan zuigen! Via ‘meer opties’ kun je bovendien aangeven welke wegsoorten je wilt vermijden en dat je bijvoorbeeld niet tweemaal over dezelfde weg wil toeren.

 

 

 

 

 

 

Een optie die je eigenlijk in geen enkele andere planner tegenkomt, is de ‘snelle bochtige route’. Vooral interessant voor de heen- en terugreis, als je wel wilt opschieten, maar toch een beetje leuk wilt rijden.

 

 

 

 

Ook handig is de rondrit-functie, waar je een startpunt, routelengte en richting aangeeft en het programma ongekend snel een rondrit voorstelt, die je vervolgens eenvoudig zelf kunt aanpassen. Bevalt het voorstel niet? Druk gewoon nog een paar keer op ‘genereer’ en in een fractie van een seconde heb je een nieuw voorstel. Ik ken geen enkele routeplanner die dat zó snel doet.

 

 

 

 

 

Rechtsonder zie je het hoogteprofiel. Door daar met ingedrukte muisknop in te slepen zoomt de kaart automatisch in op het geselecteerd traject.

Met de knoppen links kun je POI’s aan en uitzetten. Denk aan motortrefpunten, passen en hotels. Toch werkt dit nog niet erg lekker: er staan een heleboel passen tussen die niet met de motor begaanbaar en/of bereikbaar zijn. Hotels zie ik amper, wel tankstations. En dat is dan wel weer erg handig.

Exporteren kan op verschillende manieren. Gewoon als gpx-bestand met route, waypoints en/of track. Maar ook als link, zelfs als QR-code. Als je die met je smartphone scant, wordt de route vanzelf in de Kurviger app geopend.

Wat overigens opmerkelijk is: vooral in Duitsland werd er in het verleden veel gewerkt met het (een stuk minder interessantere) programma Motoplaner. Doordat Google haar licentievoorwaarden heeft veranderd en het gebruik van online kaarten daarmee een stuk duurder werd zijn veel routeplanners ermee gestopt. Zo ook Motoplaner. Maar: er zijn ook verschillende routesites die werkten met een link naar Motoplaner, zoals de prachtige routesite https://www.bike-on-tour.com. Je zult zien: als je daarin nu klikt op de Motoplaner link dan wordt de route geopend in Kurviger.

Eén van de zaken die helaas ontbreekt in Kurviger is integratie met StreetView, zoals Routeyou en MRA Gold dat wel kennen. Zal ook met kosten te maken hebben. Wél kun je rechtsboven kiezen voor verschillende kaartlayers, waaronder een topo-layer of luchtfoto.

Al met al: Kurviger is beslist het proberen waard. Het is erg eenvoudig, zonder onnodige toeters en bellen. Prima bruikbaar voor uitwisseling, maar vooral vanwege de erg goede routering waardoor je in een handomdraai de mooiste routes maakt.

Feit of Fabel: Motor neerleggen of niet?

7
Feit of fabel

Een motorfiets gecontroleerd neerleggen is in een noodsituatie veiliger dan een crash proberen te voorkomen. Waar of niet waar?

‘Als het helemaal mis dreigt te gaan, kun je maar beter je motorfiets neerleggen om minder gehavend uit de strijd te komen’, teken je een enkele keer uit de mond van een motorrijder op. Het klinkt raar, maar is het waar? Volgens aanhangers van de theorie is het met een lowsider gecontroleerd neervlijen van een motorfiets veiliger dan proberen de crash te voorkomen. Dan loop je volgens de mythe uiteindelijk het risico op een grotere klapper.

Een gecontroleerde glijpartij klinkt plausibel, maar het klopt niet. Je kunt je sowieso afvragen hoe veilig het is om met 100 km/u over een drukke verkeersader te glijden. Bovendien gunnen mensen die hun motorfiets gecontroleerd laten vallen zichzelf eerst de tijd om te denken dat ze gaan crashen. Pas daarna handelen ze daarop door er bewust bij te gaan liggen. In die tijd had je ook makkelijk kunnen remmen om een ongeluk te vermijden. Zeer waarschijnlijk sta je dan ook sneller stil dan tuimelend over het wegdek.

Laten we eerlijk zijn: iedereen die wel eens het asfalt kuste weet dat het gebeurt voordat je er erg in hebt. Tijd om na te denken over een zachte landing is er dus meestal überhaupt niet. Waarschijnlijk is deze mythe het gevolg van alle excuses die gevallen motorrijders ooit zochten na een valpartij. Het lag natuurlijk nooit aan hen, het was altijd een bewuste actie. Niemand geeft graag toe dat hij door een gebrek aan motorbeheersing is gevallen. Dan houden we liever de mythe in stand.

Valse berichten van het CJIB: ‘Betaal niet’

0
Valse berichten van het CJIB

Er zijn valse berichten van het Centraal Justitieel Incassobureau (CJIB) in de omgang. Berichten die je wijsmaken dat je een verkeersovertreding hebt begaan en dat je een dikke boete moet betalen. Het advies van het CJIB is daarom dan ook: ‘Betaal niet.’

Het CJIB laat op hun website weten dat berichten van het overheidsorgaan nooit of te nimmer via SMS, WhatsApp of e-mail worden verstuurd. Krijg je dus via een van die wegen een bericht over een boete, aanmaning of betalingsachterstand, dan weet je dus dat het foute boel is. Eigenlijk altijd zit er in het desbetreffende bericht een hyperlink. Klik je daarop dan kom je op een website die zeer waarschijnlijk ook malware op je telefoon of computer installeert. Klik daarom dus ook nooit op een link. Oh, en krijg je een dergelijk bericht? Maak dan vooral een melding. Dat kan bij het CJIB via valse-email@fraudehelpdesk.nl.

Opgelicht

Interessant feitje: Sommige mensen betalen het bedrag dat gevraagd wordt in een vals bericht direct aan het CJIB. Dat geld wordt altijd teruggestort bij de rechtmatige eigenaar. Daar tegenover staat dan weer dat het geld dat je overmaakt naar een andere partij vrijwel zeker kwijt blijft. Doe vooral wel aangifte bij de politie dat je bent opgelicht, misschien dat zij je nog kunnen helpen met die valse berichten van het CJIB.

Foto: ANP