Tussen droom en daad staan wetten en bezwaren. Als je daar maar lang genoeg in gelooft, wordt het nooit wat. Benno bevrijdde zich van het keurslijf van baan en hypotheek en ging op weg.
Rookgordijnen
Van lui als Benno Graas en zijn vrouw Thecla moet de bestaande orde het níet hebben. Ze hebben het leven zo ingericht dat de naakte strijd om het bestaan hen niet het zich beneemt op de wereld achter de rookgordijnen van werken en consumeren. Ze ontdekten hem per motor. Geen 14-daags tripje Noordkaap of Schotland, maar 22.000 kilometer door Afrika, van Alaska naar Mexico in 29.000 km, een rondje Latijns- Amerika in 31.000km en de ultieme reis: van Kaapstad naar huis: 43.000 km in één jaar.
Dan kom je er niet met de standaard 23 vakantiedagen per jaar. En vind maar eens baas die snapt wat de reiziger drijft en bereid is die 23 dagen op te rekken tot een jaar. Hoe Benno dat flikt? ‘Onbetaald verlof opnemen of je baan opzeggen. En we leven goedkoop: klussen in huis doen we zelf en de halve inventaris hebben van de straat geplukt. Energie komt van zonnepanelen en een windmolen en water van de regen. Een auto hebben we niet.’
Zadel het volk op met een vaste baan, gezin en hypotheek en je houdt ze in het gareel van werken en consumeren. Het menselijk bestaan teruggebracht tot een marketingtrucje.
Koppeling uit de kroeg
Een motor wel: een Enfield Bullet 350 van 1982, net zo basic als Benno zelf en al die reizen hebben hij en Thecla met de Bullet gemaakt. Kilometerstand: 522.000 (dik twaalf keer om de aarde heen). In vliegtuigen is hij vervoerd, in kano’s van inboorlingen en treinen. Hij deed dienst als huwelijksfiets en heeft Benno meer dan eens over de toppen van radeloosheid gejaagd. ‘Het was één hoop ellende, al meteen nadat ik hem nieuw aanschafte. Verbrande kleppen, uitgelopen krukaslagers, alles wat je kapot kon, ging kapot. Ergernis, natuurlijk. Maar gek genoeg kreeg ik door al dat gesleutel zo’n band met de Enfield, dat ik hem niet meer kwijt wilde.’
De buitensporig hoge tellerstand vertelt nog maar het halve verhaal. De Bullet rijdt nog steeds rond met zijn tweede stel contactpunten. De koppelingsvoering is een zelfgemaakte, van wijnkurken die Benno bijeenscharrelde in een Afrikaanse kroeg. Werkt nog steeds. Moet je eens proberen bij een GS, Tiger, Africa Twin, Téneré’s en al die andere ‘adventure bikes’ die vaak niet verder komen dan het grote avontuur van woon-werkverkeer.
Olifanten rond de tent
De grootste hindernis om het avontuur aan te gaan zit volgens Benno in de kop. Je carrière, gevaren onderweg, je gezondheid, je kunt van alles bedenken om aan de ‘veilige’ kant van de streep te blijven. Overvallen zijn ze, Benno en Thecla, bestolen en bedreigd. Een grizzly beer gooide de Enfield Bullet 350 ooit van razernij op zijn kant. En olifanten rond de tent voelt heel anders dan konijnen. ‘Maar je ervaart de ultieme vrijheid: vreemde stammen, wilde dieren onbekende geuren en waanzinnige mooie landschappen: indrukken die je leven tekenen. Een totale onderdompeling in een ander bestaan. Je ervaart dat alles open ligt en dat beletsels die je voorheen weerhielden om op reis te gaan niks voorstellen.’
Kop vol indrukken
Als de kop zo barstenvol indrukken zit, heb je geen rust meer, lig je te woelen in bed. Benno: ‘Ik pakte pen en papier en ben in het wilde weg gaan schrijven. Mijn bed zag ik nauwelijks meer, zelfs ik de Enfield liet ik links liggen. Buurtbewoners zagen me niet meer op straat en vroegen zich af wat er loos was.’
Schrijven zat niet in de genen van vrachtwagenmonteur Benno. Verder dan een werkorder bij zijn baas kwam hij niet. ‘Schrijven is aan raar proces. Ik raakte in een vreemde cadans, het ging als vanzelf, zonder doel.’ Tot Thecla het woord ‘boek’ liet vallen. De balpen en papier maakten plaats voor een laptop en zo ontstonden ‘Terug naar Timboektoe’ en ‘Het Aarden beest’. Dat laatste boek haalde de titel binnen van beste reisboek van het jaar, gekozen door de reisboekhandels. Het kan raar lopen. Benno, naar eigen zeggen van origine een ‘verlegen vent’, was van zijn schuchterheid genezen toen Thecla en hij gevraagd werden voor lezingen. Niet alleen bij de plaatselijke motorclub, ook bij Shell, voor managers in Brunei.’
Wat je verder nog moet, als je honderdduizenden kilometers in zo’n beetje alle continenten onder je hebt laten door rollen? Benno: ‘De drang om verre reizen maken is een rare tik. Komt op als poepen. ‘Van een ritje naar Amsterdam geniet ik volop, da’s nog net als vroeger.’
Tekst: Olivier Visser
Fotografie: Chris Pennarts
Meer mooie verhalen?
Café Racer in vlees en bloed: Jaap Geerts
Over de streep
