zondag 17 mei 2026
Home Blog Pagina 1298

Getest: Grillsokken

0

Gebruik de verwarmde sokken van Klan te lang op een te hoge stand en het resultaat zal je bevreemden. Chefkoks zouden bijvooorbeeld stinkend jaloers zijn geweest op de prachtige grillstrepen op mijn voeten. Als een biefstuk die net van de grill komt. Het levert direct een tip op: probeer de vier verschillende warmtestanden van deze Klan elektrisch verwarmde sokken eerst thuis uit. Dan zet je ze makkelijk een standje lager. Het is een ander verhaal als je onderweg in de vrieskou moet stoppen en dan een hele riedel moet afwerken. Winterhandschoenen uit, onderkant van je motorbroek openritsen, laarzen openen en de knop bedienen die de sokken een standje lager zet. Dat doe je liever niet.

Aangenaam comfortabel
De grillstrepen bewijzen dat deze elektrische verwarmde sokken echt werken. Heerlijk! Op de motor zijn handen en voeten altijd de klos. Met dit paar van Klan hoeft dat dus niet meer. Ze houden de kou weg van voetzolen en de bovenkant van de tenen. Het resultaat is aangenaam en comfortabel. In mijn geval is de laagste stand direct de aangenaamste.

Lange ritten geen probleem
Je sluit de sokken direct op de accu aan, of op drie oplaadbare batterijen. Die laatste zijn plat zodat je ze makkelijk in je laarzen kwijt kunt. Van een vervelende dikke bult in je laars heb je geen last, de stroomdraad onder je voet voel je tijdens het lopen wel, maar echt vervelend is het niet. Klam levert 12 en 7.4 volt batterijen. De eerste houden het 5,5 uur vol op de hoogste stand en 2 uur op de laagste. Voor de 7.4 is dat 6,5 uur en 3 uur. Lang genoeg om het bij de meeste ritten uit te zingen.

Dure luxe
Een motorlaars is meestal niet direct de meest frisse plek, daarom is het prettig dat de sokken op 30 graden (handwas) gewassen kunnen worden. Zodra je hebt uitgevonden hoe deze sokken werken, zijn ze echt lekker warm. Al betaal je wel voor die luxe. Meer dan tweehonderd euro ben je kwijt voor deze luxe. Dat doet even zeer.

Product: verwarmde sokken Klan
Maat: 37 – 48
Kleur: zwart-rood
Prijs: sokken € 89,95, batterij en oplader € 129,95
Informatie: http://www.splashdesign.com/epages/Splash.sf

Alle motorkleding moet nu CE-gecertificeerd worden

0

Dit is een persbericht. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

Per 21 april 2018 dient alle motorkleding die gemaakt is om bescherming te bieden (behalve helmen) getest te worden als Personal Protective Equipment (PPE) volgens de Europese Richtlijn (EU) 2016/425. Deze PPE kledingstukken worden gelabeld met een CE-teken, wat bewijst dat ze getest en goedgekeurd zijn. Dit CE-label is een EU kwaliteitsstempel. CE staat voor Conformité Européenne, wat vertaald uit het Frans ‘Europese conformiteit’ betekent.

Motorkleding heeft verschillende functies. Behalve dat het er goed uit moet zien, dient het de rijder warm, droog, comfortabel en/of zichtbaar te houden. Maar de meeste rijders kopen motorkleding die enige mate van bescherming biedt tegen glij- of impactletsel als het onverhoopt mis zou gaan.

Al sinds januari 2017 voldoet alle H-D MotorClothes motorkleding aan (of overstijgt het) de strengste CE-voorschriften qua slijtvastheid, scheurbestendigheid en impactbescherming. MotorClothes kleding is volledig CE-goedgekeurd, evenals de impactprotectoren die erin verwerkt zijn.

Nadat het product door een onafhankelijke, geaccrediteerde derde partij in een lab getest is, ontvangt het een CE-goedkeuringsstempel en een bijbehorend testcertificaat. Dit certificaat blijft 10 jaar bewaard en geldig. Het ‘biker’ logo – vanaf nu gebruikt door alle motorkledingproducenten in de EU om de CE-certificering te markeren – is direct herkenbaar op het in het kledingstuk genaaide label.

Al 115 jaar zijn Harley-Davidson motoren een uitingsvorm van persoonlijke vrijheid, en voor
Genuine MotorClothes geldt dat precies zo. Geconstrueerd voor duurzaamheid en stijl, vinden Genuine MotorClothes hun roots in de rijke Harley-Davidson historie. De collectie is groot en bestaat uit zowel CE-gecertificeerde beschermende motorkleding als niet-CE-gecertificeerde vrijetijdskleding. Al ruim 100 jaar loopt het merk voorop, zowel qua functionaliteit als qua stijl. Rijders die voor Harley-Davidson (motor)kleding kiezen zien er niet alleen op, maar ook naast de motor stijlvol en up-to-date uit.

En daar verandert niets aan. De nieuwe Europese richtlijn geldt voor beschermende motorkleding, maar de fundamenten van de MotorClothes collecties blijven onveranderd, met de focus op stijlvolle bescherming op de motor. 

Over Harley-Davidson Motor Company®
Sinds 1903 maakt de Harley-Davidson Motor Company dromen over persoonlijke vrijheid waar met cruisers, touring- en custom motorfietsen, rijervaringen en evenementen, en een complete lijn van Harley-Davidson onderdelen, accessoires, algemene merchandise, motorkleding en kleding. Ga voor meer info naar h-d.com.

Gazzini – nieuw voor Louis

0

Dit is een persbericht. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

De Duitse firma Louis heeft een volledig in eigen beheer vervaardigde lijn van CNC gefreesde aftermarket onderdelen neergezet. Hoogwaardige materialen, gedetaileerde
afwerking, en een innovatief product en, voor Louis belangrijk, een faire prijs. De
producten zijn zo logisch ontworpen dat je je afvraagt waarom we er zelf niet eerder op
zijn gekomen. Als voorbeeld; het modulaire spiegelontwerp. Zonder in te leveren op
uiterlijk of functionaliteit, is een modulair design gecreeerd dat geschikt is voor uitwisseling
met de standaard spiegels. Alle spiegeldelen zijn los te kiezen, de vorm van de spiegel, de lengte van de spiegelstang, en ook de bevestiging aan het stuur of aan de stuurunits. Of neem de stuurgewichten, die zich middels losse schijven zelf laten aanpassen op het dempen van de juiste trillingsfrequentie. Wat gazzini aan handels, knipperlichten en trillingsdempers verder nog te bieden heeft vind je in de Louis online shop:

www.louis.nl/gazzini

BMW KIEST VOOR BRIDGESTONE

0

Dit is een persbericht. De redactie van MOTOR.nl is dus niet verantwoordelijk voor de inhoud. Heb je zelf een persbericht dat je graag op MOTOR.nl ziet? Dan mail je deze naar redactie@www.motor.nl.

Bij de recente persintroductie werd de nieuwe Bridgestone Adventure A41 band al enthousiast door de kritische journalisten ontvangen. Met name het enorme vertrouwen dat de band geeft en de uitstekende on en off road eigenschappen scoorden hoog bij de testers. Ook BMW onderschrijft de hoge kwaliteit van de A41 en heeft daarom besloten de R1200GS en R1200GS Adventure, de best verkochte zware motoren in Europa, voortaan standaard met de Bridgestone A41 uit te rusten. Maar niet alleen de 1200 GS-modellen, ook de BMW F750GS en F850GS rollen voortaan op A41 banden de fabriek uit. Uiteraard is het Japanse bandenmerk er zeer trots op dat BMW voor Bridgestone heeft gekozen. En niet voor het eerst, want BMW en Bridgestone werken al sinds 1995 samen.

Indian Scout Bobber 2018 – test Promotor

0

Bekijk meer van Promotor op https://www.motor.nl
Abonneer op Promotor Magazine: https://www.motor.nl/aanmelden-promotor
Volg Promotor ook op Facebook: http://www.facebook.com/promotormotome
Volg Promotor ook op Instagram: http://www.instagram.com/prowww.motor.nl

Jaap had de eer om in Rotterdam en omstreken de Indian Scout Bobber 2018 te rijden.

Kiyonari terug naar Europa

0

Het Brits Superbike-kampioenschap is één van de grootste nationale motorracekampioenschappen ter wereld, mede door de legendarische banen en bloedstollende races die erop verreden worden. Nu keert een oude naam tijdelijk terug naar Britse bodem.

Die oude naam luidt Ryuichi Kiyonari. Kiyo – voor ingewijden – heeft een heel behoorlijke reputatie in het BSB en valt tijdens de ronde op Oulton Park aankomend weekend in voor de geblesseerde Dan Linfoot, waarmee de Japanner terugkeert op Honda in het BSB; een combinatie die eerder voor veel succes zorgde. Kiyonari won namelijk drie kampioenschappen met het merk – net zo veel als John Reynolds en Niall Mackenzie, enkel Shane Byrne heeft er meer à zes stuks – en reed zelfs nog twee seizoenen voor het Ten Kate Honda-team in het WK Superbike.

En ondanks dat het maar een tijdelijke terugkeer is – hij rijdt normaal gesproken voor Moriwaki eveneens op een CBR1000RR Fireblade in het Japans Superbike-kampioenschap – belooft Kiyonari’s invalbeurt heel wat. Die tijd bij Ten Kate in World Superbikes leverde namelijk een enorm spectaculair stukje kwalificatie op.

Hoe dat verliep, zie je hieronder!

Foto: Bennetts British Superbikes
Video: WorldSBK.com/Youtube

Nieuwe Triptip online!

0

Met wat vertraging staat vandaag alsnog de nieuwe Triptip online, en dat is precies op tijd want eind van de week en komend weekeinde staat grandioos weer voor de deur. Dus, downloaden die Triptip, op je GPS ermee en gaan!

Maar, waar gaan we heen? Vught passeer je op de A2 vaak enkel, maar het is in dit geval het vertrekpunt van een route die ver van ’s Lands Rijkswegen blijft. Binnendoor langs Maaskantje – voor 2007 had je grappend ‘wie kent het niet?’ gezegd, dankzij de serie en bioscoopfilms van New Kids is het inmiddels gemeend – door richting de Goorse bossen nabij Boekel en verder zuidelijk tot aan de Strabrechtse Heide bij Lierop.

Vanaf Lierop gaat de route door in zuidoostelijke richting, direct naar de Grote Peel. Zo kom je langs het Mijl op Zeven-bezoekerscentrum – de uitdrukking Mijl op Zeven heeft niet geheel toevallig betrekking op de lokale gehuchten Meijel en Sevenum – dwars door het oude op turf terende natuurgebied eindig je uiteindelijk in Ysselstein net over de Limburgse grens.

Direct downloaden doe je hier en alle Triptip-GPS-bestanden vind je hier.

Foto: Tom Boudewijns

Getest: Dunlop Sportsmart TT

0

Volgens Dunlop is de vraag naar hypersport-banden tegen de verwachting in de laatste jaren toegenomen en ze hebben daarom kans gezien een gat in de markt te vullen. De Sportsmart TT is bedoeld voor de categorie motorrijders die met hun krachtige straatmotor ook geregeld een circuitdag mee wil pikken zonder daar veel moeite voor te hoeven doen. De al bekende Sportsmart is puur gericht op straatgebruik en dat is deze band dus niet, de toevoeging TT staat dan ook voor Track Technology. 

Dunlop is de hoofdsponsor van de Isle of Man TT-races, een race op een stratencircuit dus. Het zal je daarom ook niet verbazen dat de Sportsmart TT is ontworpen voor een 50/50-verdeling straat- en circuitgebruik en het lijkt erop dat de TT-toevoeging een knipoog geeft aan het legendarische stratencircuit. 

De basis van de voorband is helemaal nieuw en zal gebruikt gaan worden voor de basis van de racevoorbanden. Dat belooft wat. De achterband is een dual compound NTEC rt, ‘rt’ staat hierbij voor Road & Track. De compound is speciaal ontwikkeld voor deze band en is bedoeld voor uitstekende grip op straat en circuit. De compoundverdeling van de achterband is 40/20/40 en kan met een lagere druk, 1,5 bar, worden gereden om een groter raakoppervlak met het asfalt te creëren en daarmee de grip te vergroten. 

De eerste roadster-sessie op een BMW R1200R kom ik wat klungelig op gang. De lage voetsteunen en uitstekende cilinders genieten niet mijn voorkeur. Tot mijn verbazing is er gekozen voor een lay-out van dit Circuito de Monteblanco met vier korte hairpins en slechts twee snelle vloeiende bochten. Echt een kans om onder een grote hellingshoek de grip van de achterband onder acceleratie te testen wordt dus niet geboden. Afgezien van mijn eigen gestuntel op dit bakbeest de eerste paar ronden, maakt de band wel enkele beloften waar. De banden zijn binnen een ronde op gebruikstemperatuur en de stabiliteit en het vertrouwen aan de voorkant bij het inremmen van de bochten is erg goed. De tweede roadster, een BMW R nineT Racer, is iets sportiever en komt prima tot zijn recht op dit circuit. De motor stuurt erg gemakkelijk en stabiel, maar echt de grenzen van de banden opzoeken, is ook op deze motor niet te doen. Bij het volgas bocht-uit accelereren van een hairpin bokt de achtervering heftig, maar geeft de achterband geen kik.

Ik wrijf in mijn handjes, want het is tijd om te zien wat de Sportsmart TT onder een 1000cc-superbike doet, onder een BMW S1000RR en Yamaha R1. Bij deze motoren komt de band echt tot zijn recht. Bij een koude start kan er binnen een ronde vol gas worden gegeven en de banden voelen daadwerkelijk aan als een raceband. Op alle vlakken doet deze band het gewoon goed. Hard op de rem bij 300 km/u in de zesde versnelling terug naar de eerste versnelling, omleggen, en weer vol gas de bocht uit. Bij de Yamaha, BMW en Honda doet de band wat er wordt beloofd en dat komt het rijgenot zeer ten goede. 

De motoren staan telkens vijftien minuten stil voordat ik er een sessie op rij, dus start ik telkens met koude banden. Bij de laatste sessie speel ik een beetje vals en pak ik een BMW S1000RR die net van de baan komt om te kijken of de band ook onder langere belasting goed blijft. Halverwege deze sessie merk ik toch dat het geen echte raceband is. Bij langere hoge belasting verliest de band net dat beetje stabiliteit in de apex van een snelle bocht die een pure raceband wel behoudt. Heel logisch natuurlijk, gezien de duale insteek van deze band. Klagen doe ik dan ook niet, want na acht sessies van vijftien minuten is de grip van de achterband nog uitstekend en tekent de band erg mooi af. 

Als kers op de taart sluit ik de dag af op de Kawasaki Ninja 400. Speciaal voor deze lichtere motoren wordt het 1,5 km lange binnencircuit van Monteblanco gebruikt. Er trekt vlak voor onze eerste sessie een bui over het circuit en daardoor krijg ik ook de kans de band onder natte omstandigheden te testen. Echt kletsnat is het circuit niet, maar ook onder deze omstandigheden geeft de band op de rem en in de bochten een erg vertrouwd gevoel.

Conclusie?
Met de nieuwe Sportsmart TT biedt Dunlop een band voor de straat en het circuit. Een band die past bij je hypersport-motor, die je zo nu en dan over het circuit jaagt. De stabiliteit, grip en het stuurgedrag evenaren bijna dat van een echte race-band. Voor de sportieve straatrijder met circuitaspiraties dus een prima keuze. 

Tekst: Peter Politiek.

 

[justified_image_grid ids=27355,25148,27356,27357]

Getest: Triumph Tiger 1200 XCA

0

Op het eerste gezicht lijkt Triumphs nieuwe Tiger 1200 zo groot niet eens. Zet zijn meest directe concurrent ernaast en dan is de Tiger plots een ranke machine, met al zijn cilinders binnenboord.

De zit is ook niet eens buitensporig hoog wanneer je eenmaal in het zadel zit. Overigens is het zadel nog altijd eenvoudig een standje hoger of lager te zetten. Jouw testredacteur van dienst kon met 1.86 meter eenvoudig en vertrouwd bij de grond. De wat meer verticaal uitgedaagde concullega’s waren desgevraagd tevreden over het zadel in de lagere stand.

Overvloed aan knopjes
Als je dan eenmaal op pad gaat met de XCa, valt als eerste op dat je echt lekker zit op de motor. De nieuwe zitpositie bevalt meteen, en zo zie je maar wat die eerder genoemde twintig millimeter nog doet. Het stuur is breed genoeg om je comfortabel aan het werk te laten gaan, zonder dat je echt aan je armen hangt. Links en rechts op dat stuur treffen we de vernieuwde en verlichte knoppenpartijen aan. Men heeft veel tijd en moeite gestoken in het intuïtief maken van de overvloed aan knopjes en in bijna alles is dat goed gelukt. Enkel de joystick voor de menu’s, die zit wat dicht bij de richtingaanwijzers. Daardoor geef je al snel aan naar links te gaan, terwijl je enkel de vering wat sportiever wilde zetten. Kan een kwestie van wennen zijn, maar het kwam toch ook aan het einde van de dag nog wel eens voor. Overigens merk je de aanpassingen echt direct; het werkt voortreffelijk.

Op het stukje snelweg dat we voor de kiezen kregen, genoot de meest comfortabele stand de voorkeur, wat de lange slingers gigantisch stabiel te ronden maakte. In het krappere werk tik je de joystick eenvoudig eenmaal naar links en een paar keer omhoog om hem scherper van stuurkarakter te maken. Twee keer naar links en je hebt de elektronische ruitbediening te pakken, wat echt perfect werkt. De luxere modellen krijgen een hogere toerruit, zoals je hier ook ziet. Ondanks dat het een vrij flink stuk plexiglas is, houdt het je wel mooi compleet uit de wind. En die snelweg is waarschijnlijk een van de belangrijke terreinen die de Tiger 1200 zal ontdekken, aangezien een comfortabele allroad als deze voor iedere dag prima zijn mannetje zal staan. Ruit in standje hoog, cruisecontrole aan en mocht het koud zijn, dan is ook de zadelverwarming eenvoudig aan te zetten. Handvatverwarming kreeg een nieuwe in het handvat geïntegreerde bediening.
Getest: Triumph Tiger 1200 XCA
Beduidend betere balans
Pas wanneer je die snelweg verruilt voor het bochtigere werk, merk je dat hij serieus lichter is dan zijn vrij zwaarlijvige voorganger. Het is geenszins een lichtgewicht, maar Triumphs aanpak om gewicht te besparen over de gehele linie werpt zijn vruchten af. Waar de oude wat topzwaar aan kon voelen, lijkt de nieuwe beduidend beter in balans. Met de rijmodus en TSAS-instelling ingezet op het sportiever stuurwerk, merk je meteen dat de motor er klaar voor is. Het blok heeft een flink lichter vliegwiel gekregen en ook de krukas zelf is lichter geworden. Het gebrek aan massa van die cruciale delen heeft de gasreactie goed gedaan, met een duidelijk enthousiastere initiële respons. Heel toerengretig is hij overigens niet. Het blok voelt in zijn doorjagen wat loom; alsof het zich niet erg op laat winden. Het doet weinig af aan zijn tempo, maar de beleving is daardoor wel vrij braaf, hoe bont jij het zelf ook wilt maken. De 141 paardenkrachten zijn er wel, maar ze hebben simpelweg geen haast de stal te verlaten.

En die inherente rust die het blok uitademt, bevalt eigenlijk wel. Het siert hem. In een tijd waarin ook allroads niet meer mee lijken te doen als ze geen immense vermogens en brute motorblokken meekrijgen, is de Tiger 1200 best een verademing. Maar weinigen zullen hem echt uit willen knijpen en mishandelen, want daar is het te veel een grote vriendelijke reus voor. Het blok is zo soepel als wat, en eigenlijk kun je dat stellen over alles aan boord. Alleen wekt de Tiger 1200 met elke kilometer die je er meer mee rijdt de indruk een nep-allroad te zijn. Hij is zo comfortabel, ruim en luxe, dat je hem eerder onder het luifeltje van de luxe-toerbuffels zou parkeren dan in het allroad-vak.

Foto’s: Kingdom Creative

 

 

[justified_image_grid ids=27327,27328,27329,27330,27331,27332,27333,27334,27335,27336,27337,27338,27339,27340,27341]

Op 6 mei beginnen 4 vrouwen aan een hels karwei: 2018 Women’s World Record Race

0

Op zondag 6 mei beginnen vier vrouwen uit verschillende landen aan een episch avontuur: de 2018 Women’s World Record Race.

In 2014 schreven we over de Zwitser Urs ‘Grizzly’ Pedraita en zijn recordpoging ‘rondje-wereld-in-een-vloek-en-een-zucht’. Hij deed er 16 dagen, 12 uur en 19 minuten over… Urs heeft voor 2018 de Women’s World Record Race georganiseerd waaraan vier vrouwen uit verschillende landen meedoen.

Isa Müller uit Zwitserland, Faith Ahlers uit de USA, Anita Fastl uit Oostenrijk en Tatiana Igushina uit Rusland beginnen gelijktijdig aan hun reis rond de wereld vanuit hun eigen vaderland. De race meet 24742 kilometer en is gebaseerd op de route die Urs in 2014 reed. Tijdens de race doen de vrouwen 16 landen aan, met vaste stops bij verschillende Ace Cafés in Orlando (USA), Barcelona, Londen, Luzern en Lahti (Finland). Ze rijden door desolate streken, zonder support en back-up en zijn volledig op zichzelf aangewezen.

route

Bovengenoemde vrouwen rijden de helse rit op vier verschillende motoren, repectievelijk BNMW R1200 GS, Indian Chieftain Dark Horse, Honda Africa Twin en Ducati Scrambler 1100.

Voor meer informatie over de 2018 Women’s World Record Race, inclusief GPS tracking, doopceel van de motorrijdsters en meer kun je lezen en zien op de website.